بیست و چهارم جوزا را می توان تولد دوباره ی زنده گیِ هنری و بی مرگِ احمد ظاهر خواند. اما راستی، چرا احمد ظاهر نمی میرد؟

مانند هر انسان دیگر، من نیز منحیث شنونده و علاقه مند آواز و هنر احمد ظاهر، اجازه دارم برداشتم را از هنرش بیان کنم و هیچ پافشاری هم به درست بودنش ندارم.

آنچه احمد ظاهر را از دیگران متمایز می سازد، نه فقط آواز گیرایش است بل علتهای مختلف دیگر نیز دارد:

یکی از این علتها انتخاب روش یا سبک آواز خوانی است که هر هنرمند بایستی برای خودش تشخیص بدهد. به این معنی که در کدام سبک می تواند بیشتر و بهتر احساسش را در قالب آهنگ ارائه دهد و آوازش برای کدام سبک مناسب ترین است زیرا حتمی نیست که هر هنرمند خوب بتواند هر سبک را بخواند. خیلی اندک اند اینگونه هنرمندان. زنده یاد زلاند یکی از همین هنرمندان بود.  احمد ظاهر به نیکی در یافته بود که نمی تواند در سبک "غزل خوانی" به طور شاید و باید احساسش را بیرون دهد آنچنان که زنده یاد زلاند یا محترم احمد ولی یا تعداد دیگری از هنرمندان، در این سبک توانایی دارند زیرا هر سبک آواز خوانی ریاضت یا تمرینهای ویژه برای تربیت آواز دارد. روح پر شور و جوان احمد ظاهر، در جستجوی فضای تازه یی بود. او هر گز نخواست خواننده ی محافل اقشار مخصوص باشد و نظر آنها را جلب کند و چیزی بخواند که آنها می خواهند و برایش دیکته می کنند. دریایی نا آرامی در رگانش موج می زد و بی خیال از تحسین و تحقیر دیگران داخل کارزار موسیقی شد، دلش را خواند و فقط دلش را خواند.

جالب این که تعداد قابل ملاحظه یی از آهنگهای احمد ظاهر به روی یک "راگ" کامپوز شده اند. راگ کهروانی. اما طراوت صدا و حال احمد ظاهر ذهن خواننده را خسته نمی کند و مونوتونی بار نمی آورد؛ یا شاید تنها برای من چنین است!؟

ویژه گی دیگر در هنر احمد ظاهر انتخاب اشعار است. احمد ظاهر، با استناد به حرفهای بی غرض و مرض بعضی موسیقی دانان کشور ما و دوستان نزدیکش که آگاهی از شعر دارند، نه موسیقی را مکتبی می دانست و نه هم از جزئیات شعر آگاهی لازم را  داشت اما فطرتن حس زیبا شناسی اش خیلی قوی بود و بر خلاف بسیاری از "هنرمندان" در مورد موسیقی و آنچه ارائه می داد،" اندیشه" داشت. یعنی آگاهانه پابند اصولی بود که زاده ی تفکرش بودند. او به خوبی می دانست که چگونه کامپوزی را با چه شعری بخواند و چه را نخواند. به باور من، شعری که برای موسیقی انتخاب می شود، بر علاوه ی زیبایی، باید برای فهمیدن مشکل نباشد؛ به این معنی که هر شعر زیبا برای موسیقی مناسب نیست. بسیار شنیده ایم از آواز خوانانی که بی خیال شعر را به تکرار اشتباه می خوانند و جالب تر این که هم خود شان و هم شنونده های شان بی آنکه رابطه ی با محتوی شعر قایم کرده باشند، ادای کیف و حال در می آورند. مثلاً به جای "زهی چمن سازِ صبحِ فطرت . . ." خوانده اند "ز این چمن سازِ صبح و فطرت . ." یا به جای "تا در نگین چشم تو نقشِ هوس نهم / نازِ هزار چشمِ سیه را خریده ام" خوانده اند: "تا در نگین چشمِ تو نقش و هوس نهم / نازِ هزار جسمِ سیه را خریده ام". یا سالها است که می خوانند اما حتی در یک دو بیتی بزرگوارانه قافیه و وزن را اشتباه می خوانند و خمی هم به ابرو نمی آورند، آنهم در محافل پی در پی، نه اینکه اشتباهن یک مرتبه. یک مثال که شاید شما نیز شنیده باشید: "بیا بنشین جلالت کم نمیشه / نصیبِ ما و تو با هم نمیشه / نصیبِ ما و تو دستِ خدا جان / چه کنم که خدا راضی نمیشه". واقعن مسخره است!

دو دیگر این که، هنرمند حتمن باید شعر را فهمیده و درک کرده باشد. این دو ویژه گی در احمد ظاهر وجود داشتند. احمد ظاهر بیشتر نسبت به هر هنرمند دیگر در آن زمان، بیشترین زیباترین و مناسب ترین اشعار عاشقانه و اجتماعی را برای آهنگهایش انتخاب کرده است که یکی از راز های زنده ماندنش نیز در همین اشعار است: هر چند که دور از تو و پیش دگرانم؛ مگر خدا ز رقیبان ترا جدا بکند؛ برآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته؛ کاش بودم لاله تا جویند در صحرا مرا؛ شبی را با من ای ماه سحر خیزان سحر کردی؛ از برای غم من سینه دنیا تنگ است؛ تو به یک دشت طلایی؛ به داغ نامرادی سوختم؛ پنداشتم همیشه گل خاطر منی؛ سراغ دل شکسته گان بجو ثواب می شود و و و . ..  او حتی اگر از بیدل انتخاب کرده است، همان غزلی را انتخاب کرده است که خودش آن را دقیق درک کرده و حرفهای دلش را با آن بیان می کند: "نبری گمان که مفتی به خدا رسیده باشی / تو ز خود نرفته بیرون به کجا رسیده باشی / نه ترنمی نه وجدی نه تپیدنی نه جوشی / به خُمِ سپهر تا کی می نا رسیده باشی"، همچنان آنچه را از مولانا انتخاب کرده است: بیایید بیایید که گلزار دمیده، من غلام قمرم، رو سر بنه به بالین و غیره. به نظر من، احمد ظاهر در انتخاب دو پارچه شعر، اشتباه کرده است زیرا نفهمیده است که این دو پارچه، مطلقن اشعار زنانه اند و برای طبقه ی ذکور مناسب نیستند. یکی "چون درخت فروردین پر شگوفه شد جانم (سیمین بهبهانی)" و دو دیگر "ترا افسون چشمانم ز ره برده ست می دانم (فروغ فرخزاد)". یک اشتباه دیگر نیز دوگانه خوانی اش با خانم ژیلا است: "گفتی که می بوسم ترا، گفتم تمنی می کنم" . . این شعر برای دوگانه خواندن اصلاً مناسب نیست، ار چند اکثریت، به این حرفها ارزشی قایل نیست.

 انتخاب اشعار اجتماعی در آهنگهای احمد ظاهر بیانگر دید وی از وضعیت محیط اش است: زنده گی آخر سر آید بنده گی در کار نیست (لاهوتی)؛ ای قوم به حج رفته کجایید کجایید (مولانا)؛ تنیده یاد تو در تار و پودم میهن ای میهن (لاهوتی)؛ باز آوازه ی خزان افتاد (استاد خلیلی) که کامپوز احمد ظاهر است و ظاهر هویدا آنرا در رادیو خواند و فردایش چند تن از مسؤلین رادیو از جانب دولت مجازات شدند (از قول زنده یاد ظاهر هویدا). غزلِ "کیست در شهر که از دست غمت داد نداشت / هیچ کس همچو تو بیداد گری یاد نداشت" از فرخی یزدی، شاعر مبارز و آزادی خواه ایران است که برای رضا شاه پهلوی سروده بود. احمد ظاهر این شعر را در قالب آهنگ خواند ولی سردمداران متوجه نشدند و آنرا شعر عاشقانه پنداشتند. اما اینکه احمد ظاهر خود نیز از راز این شعر آگاهی داشت و آنرا آگاهانه منحیث شعر انتقادی خوانده بود یا خیر، چیزی گفته نمی توانم چون نمی دانم. مقصد از یاد آوری این اشعار این است که احمد ظاهر در انتخاب آنها برای آهنگهایش آگاهانه رفتار می کرد. به همین سبب هم است که تقریبن هر آهنگ احمد ظاهر حتی سی و چند سال بعد از سکوتش به سرود ملی تبدیل شده است و نسل به نسل شنیده می شود. خیلی جالب است، حتی جوانهای که بیرون از افغانستان چشم به جهان گشوده اند و کوچکترین خاطره و رابطه ی معنوی با احمد ظاهر ندارند، او را دوست دارند، می شنوند، آهنگهایش را می خوانند و می شناسند.

دور از حقیقت نخواهد بود اگر بگویم، احمد ظاهر از جمله ی آن هنرمندان انگشت شماری است که هنر مند تولد شده بود و هنوز که هنوز است، حکومت هنری اش مستحکم و پا بر جاست.

"هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق"

مسکا نجیب چگونه به قله های موفقیت رسید؟

می گویند هر شخص اگر با پیش برد تحصیلات در زندگی یک هدف خاص داشته باشد

می تواند خود را به مقام بلندی برساند و مالک بهترین شغل و وظیفه شود
یکی از این جوانان پر تلاش و با هدف مسکا نجیب دختر جوان افغان است که در جشنواره بهترین وظیفه در جهان در بخش عکاسی انتخاب و از جمله افراد شایسته برای بدست آوردن بهترین وظیفه جهان شناخته شد
ما هم در این مورد با مسکا نجیب مصاحبه کوتاه انجام دادیم
مسکا از کودکی همراه با مادر و خواهرانش راهی کشور هندوستان شده و در دهلی نو با یک زندگی عادی مصروف ادامه تحصیلاتش می شود
مسکا نجیب در بخش عکاسی در جمله افراد شایسته برای
Best Job in the world بهترین وظیفه جهان، توانست انتخاب شود
این اعلان کاریابی از طرف کشور آسترالیا برای همه مردم جهان آزاد و باز بود و کسی که برنده این وظیفه می شود در آمد شش ماههء وی مبلغ 100 هزار دالر آسترالیایی خواهد بود
مسکا هم تصمیم می گیرد تا برای این وظیفه درخواست بدهد و به گفته خودش او از بین 200 کشور اشتراک کننده جهان دور اول و دوم را موفقانه پشت سر می گذارد و به دور سوم کاندید می گردد
مسکا در ادامه صحبت خود گفت، من فقط پنج روز وقت داشتم كه خود را برای اين وظيفه كانديد نمايم و به عجله به طرف دهلی كهنه رفتم و يك فلم 30 ثانيه يی را ثبت نموده در اين رقابت شركت نمودم و خوشبختانه توانستم خود را در بين افراد شايسته ببینم
مسکا در فلمی که تهیه کرده خود را به معرفی گرفته و گفته است که من در افغانستان تولد شدم و در هندوستان زندگی می کنم تحصیلاتم را در اروپا در بخش عکاسی، خبرنگاری و پردیوسری تمام کرده ام و من یک شخص ارتباط دهنده بین مردم استم باید زندگی ام را از چشمان کمره من بیبینید
مسكا فرزند مرحوم داکتر نجيب الله، ریيس جمهور اسبق افغانستان است. او از طفولیت در مهاجرت به سر برده و مي خواهد كه در صورت بدست آوردن اين وظيفه به افغان ها کمک کند و به افغانان دور از وطن اين پيام را بدهد كه انسان در هر جايی كه باشد می تواند با تلاش و پشتكار به موفقيت دست يابد

ترتیب کننده: فروزان حبیب زاده

انجیلنا جولی مورد عمل جراحی قرار گرفت

تجلیل از روز جهانی محیط زیست با حضور کرزی
تجلیل از روز جهانی محیط زیست با اشتراک ریاست جمهوری افغانستان تحت عنوان فکر نما، بخور و اسراف نکن در کابل تشکیل شد.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper.com)، در این جلسه بزرگان، مسوولین و منصوبین و فعالین زیست افغانستان حضور داشتند
رییس جمهور کرزی درباره ی چگونگی حفاظت از محیط زیست و آلودگی محیط و تخریب آن و از بین رفتن انواع گونه ها ی حیوانی صحبت کرد
وی نامطمین بودن هوا، وجود گردبادها و نبود باران یا بارش برف و باران های زیاد را از دلایل اثر سوء بر محیط زیست دانست

و این بار نماینده آقای وزیر معارف این گونه ادعا میکند
قيس مهر آيين رييس معارف بلخ گفت که ١٢٠ شاگرد ليسۀ يادشده، به علت بوى بد چاه سپتيک که درکنار ليسه موجود است، مسموم شده اند
اما يک معلم ليسۀ مذکور که از افشاى نامش ابا ورزيد، گفت که درپهلوى ليسۀ مذکور چاه پبتيک موجود نيست و قبلاً چنين بويى را احساس نکرده اند
اين منبع افزود که شاگردان، زمانيکه حوالى ساعت ٨ صبح امروز به مکتب آمدند، يک قسم بوى گاز را احساس نمودند که درنتيجه، شمارى از آنها مسموم گرديدند

یک دختر 13 ساله در تخار مورد تجاوز قرار گرفت 

این دختر که سیزده سال عمر دارد توسط دو مرد از ساکنان روستایی "سیاه گل" ولسوالی رستاق ابتدا ربوده شده بود، سپس به یک مغاره در امتداد یک دره منتقل شده و پس از بسته نمودن دست و پایش مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است
باشنده های دهکده سیاه گل گفتند، این دو مرد زمانی که می خواستند پس از تجاوز این دختر را به قتل برسانند، توسط مردم این قریه نجات داده شد
این در حالی است که یک مرد دیگر دختر نوزادش را بتاریخ 8 1ثور به دلیل دختر بودن در این ولسوالی به قتل رساند، اما مردم محل می گویند، پولیس تا هنوز این مرد را دستگیر نکرده است. در همین حال بی بی کامله خانم 16 ساله و فرزانه دختر 15 ساله توسط شوهران شان سه روزی پیش در دو روستای دور افتاده در ولسوالی های خواجه غار و چال ولایت تخار به قتل رسیدند

نجیبه ایوبی برنده جایزه شد

بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان جایزه ‎ روز نامه نگار شجاع زن را به نجیبه ایوبی از افغانستان، نور کلز از سوریه و بوفا فورن از کامبوج می‎دهد.این بنیاد در اعلامیه‎ای گفته که این سه روزنامه نگار را به دلیل شجاعت شان برای کار در محیط پرخطر و تهدید، به عنوان برندگان جایزه امسال خود برگزیده است

نورکلز خبرنگار عکاس در سوریه است که از میدان‌های جنگ عکس‎های خبری تهیه می‌کند وجایزه روزنامه نگارشجاع زن را بدست آورد

این بنیاد که مقر آن در واشنگتن است، هر ساله این جایزه را به سه زن از زنان زیادی که برای گرفتن این جایزه نامزد می‌شوند، می‌دهد

نجیبه ایوبی رئیس گروه رسانه‎ای کلید است که دفتر مرکزی آن در کابل است و شامل گروهی از رسانه‌های چاپی، رادیویی و آنلاین می‎شود

خانم ایوبی گفت: "در افغانستان کار کردن در اجتماع خودش یک چالش است. وقتی شما زن هستید و روزنامه نگار هستید، این چالش دو برابر می شود. من در ده یازده سال اخیر که در کار روزنامه نگاری به عنوان شغل اولم مشغول بوده ام، با تهدیدها مختلفی مواجه بوده ام"

او افزود: "ما پیامهای تهدیدآمیز دریافت می‌کنیم، یا رو در رو به صورت های مختلف ما را تهدید می کنند. با فرستادن نامه، ایمیل و تماسهای تلفنی نسبت به گزارشهایی که در مورد عدالت انتقالی، فساد و گزارشهای تحقیقی که ما منتشر می کنیم تهدید می شویم"

در مورد این که چه کسانی او و هم قطاران او را تهدید می‌کنند، خانم ایوبی گفت: "از طرف نهادهای دولتی، زورداران، تفنگداران، ما در مقاطع مختلف با این تهدیدها مواجه بوده ایم"

خانم ایوبی افزود که حتی مواردی هم بوده که افراد مسلح پشت در خانه او ایستاده و او را در مورد پخش گزارشهایی که در رسانه‌های گروه کلید منتشر می شود، تهدید کرده‌اند

او افزود که گروههای شورشی هم در موارد زیادی تماس های تلفنی تهدیدآمیزی با رسانه های تحت امر او داشته اند. به گفته او، شورشیان بیشتر از این لحاظ تهدید کرده اند که چرا گزارشهایی را که به سود آنها است، منتشر نمی‌شود

روز شیر در سراسر باغ وحش تجلیل میگرد

دفتر مطیوعاتی یاغ وحش مسکو خیر داده است که روز شنبه در باغ وحش مسکو گردهمآی به مناسیت انتقال شیر آسیائ از زوریخ صورت گرفت  

روز شیر در سراسر باغ وحش تجلیل میگردد: برای اطفال نمایشات سازماندهی گردیده است. بر علاوه ساختن نقاب شیر و دوستان اش, اینکه چطور شر نعره میزندو مسابقات ذهنی مد نظر گرفته شده است. هنرمندان سرکس و جوکر ها نیز در این گردهمائی سهم میگرند. در ختم کنسرت نیز اجرا میگردد

۱۲سال بعد از بودا، ثواب بت شکنی یا بدنامی تاریخی

زینب محمدی

بی‎بی‌سی

مجسمه‌های بودا در بامیان در قرن ششم میلادی ساخته شده بودند

ده‌ها جوان که بازوهای‌شان را با پارچه‌ای بسته‌اند، مواد را در حفره‌هایی که خودشان در مجسمه‌های بودا ایجاد کردند، جابه جا می‌کنند. روی بازوبندهای آنان نوشته شده‌ "بت شکن". دقایقی بعد صدای بلند انفجار شنیده می‌شود؛ تمام فضا پر از خاک می‌شود.

اگرچه هوا بسیار سرد است اما مردم پراکنده در نقاط مختلف شهر با حسرت صحنه تخریب مجسمه‌ها را از دور تماشا می‌کنند. تنها مسئولین تخریب در ساحه حضور دارند.

مجسمه‌های بودا که از قدیمی‌ترین و با ارزش‌ترین آثار تاریخی افغانستان بود، در سال ۲۰۰۱ توسط طالبان تخریب شد.

شاهدان عینی این رویداد می‌گویند هر وقت به ویرانه‌های بودا می‌نگرند، صدای انفجارها در گوش‌هایشان طنین می‌اندازد و صحنه تخریب بودا پیش چشمشان دوباره مجسم می‌شود

بابه محسنی ۶۵ ساله یکی از این شاهدان به بی‌بی‌سی گفت که تخریب این مجسمه‌ها به طور کامل، یک هفته را در بر گرفت

محمد سجاد محسنی مشهور به "بابه محسنی" تمام عمر خود را در بامیان گذرانده است. او اکنون دوازده سال پس از تخریب مجسمه‌‌های تاریخی بودا، از آن رویداد سخن می‌گوید

خواست بی جواب مردم برای نابود نشدن مجسمه‌ها

بابه محسنی می‌گوید زمانی که طالبان در منطقه شیخ علی ولایت پروان در نزدیکی‌های ولایت بامیان در حال جنگ بودند، اعلام کردند هر زمانی که به بامیان برسند "بوداها" را تخریب می‌کنند

ولایت پروان در مسیر کابل پایتخت افغانستان  بامیان قرار دارد

طالبان مجسمه‌های بودا را "بت" خوانده و آن را تخریب کردند

بابه محسنی می‌گوید مردم بارها از طالبان خواستند که مجسمه‌های بودا را تخریب نکنند اما این خواست‌شان قبول نشد

به گفته او، پیش از تخریب مجسمه‌ها، همیشه گردشگران داخلی و خارجی برای دیدن مجسمه‌ها به بامیان می‌آمدند و از این راه عوایدی نیز به مردم می‌رسید

وی افزود که مجسمه‌های بودا همیشه برای مردم بامیان ارزش تاریخی داشته است اما طالبان فکر می‌کردند که این مجسمه‌ها"بت" هستند و وجود آنان خلاف شریعت اسلام است

ثواب برای تخریب بودا

بابه محسنی قصه می‌کند که طالبان روزی که بامیان را تصرف کردند، حوالی ساعت هشت صبح وارد شهر بامیان شدند و ساعت چهار بعد از ظهر همان روز سعی کردند که مجسمه‌های بودا را با توپ تخریب کنند اما موفق نشدند چون مجسمه‌ها بسیار محکم و بزرگ بودند

بابه محسنی می‌گوید: "طالبان چندین روز بعد از این که بر بامیان مسلط شدند، نیروهای مخصوصی را که اکثرا بچه‌های خردسال و جوانان بودند به بامیان آوردند. این جوان‌ها روی بازوهای‌شان بت شکن نوشته شده بود. آنها در حالی که از ریسمانی بر بلندی مجسمه ها آویزان می شدند، مواد انفجاری را در مجسمه‌ها جا به جا می‌کردند"

او گفت که طالبان پس از تخریب کامل مجسمه ها در هر ولایت دو یا سه گاو را نیز قربانی کردند

اما به باور بابه محسنی و بسیاری از باشندگان بامیان، این کار طالبان ثواب نه، بلکه بدنامی بود که برای این گروه در تمام تاریخ ثبت شد

بزرگداشت هرساله از تخریب بوداها "شبی با بودا"

باشندگان بامیان پس از سقوط حکومت طالبان هر ساله ۲۱ حوت/اسفند از سالروز تخریب مجسمه‌های بودا بزرگداشت به عمل می‌آورند

امسال جمعی از فعالان مدنی فستیوالی را زیر نام"شبی با بودا" راه اندازی می‌کنند

قرار است در این فستیوال در کنار برنامه‌های تئاتر، موسیقی و سخنرانی، راهپیمایی در اعتراض به تخریب بوداها به شکل نمادین انجام شود و در پایان شمع هایی در مقابل مجسمه‌های تخریب شده، روشن گردد

مجسمه‌های بودا

بامیان در ۱۴۰ کیلومتری شمال غرب کابل واقع است. مجسمه‌ صلصال که ۵۵ متر طول داشت و مجسمه شمامه که ۳۷ متر طول داشت در قرن ششم میلادی، زمانی که بامیان یک محدوده مقدس بوده، اعمار شده است. این پیکره‌ها از تخته سنگ‌های ریگی تراشیده شده بودند که در مارس ۲۰۰۱ طالبان آنها را بت نامیدند و منفجر ساختند

دره بامیان غربی‌ترین نقطه حوزه نفوذ بودیسم به شمار می‌رفت. این جا، نقطه تقاطع شرق با غرب بود و آثاری باستانی که در این محل بدست آمده، نشاندهنده ترکیبی از نفوذ فرهنگ یونانی، ترکی، فارسی، چینی و هندی است که در هیچ جای دیگر جهان نمی توان آن را سراغ گرفت

تاریخ دان‌ها می‌گویند که مجسمه‌های بامیان در اوج شکوه شان لباس‌هایی از حریر سبز و سرخ بر تن داشتند و با جواهر گرانبها در گوش و گردن‌شان مزین شده بودند

گشایش نمایندگی کمپین اروپایی حقوق بشر برای افغانستان، درهالند

ازآنجایکه افغانستان درشرایط نامساعد قرارداشته وروزتاروزاوضاع در داخل کشورروبه وخامت میگراید، هموطنان وروشنفکران که چه درداخل ویا خارج ازکشورقرارداشته ، وازاین وضع رنج میبرند درسعی و تلاش هستند که بخاطر نجات آن ازوضع فعلی وآوردن صلح وامنیت دربسیج نمودن هموطنان مان با ایجاد نهادی های اجتماعی،انجمن ها، اتحادیه ها هموطنان عزیزمان را بسوی وحدت ویک پارچه گی دعوت نمایند که از جمله یکی هم نهاد مدنی با جوازاتحادیۀ اروپا(کمپین اروپایی حقوق بشربرایافغانستان) میباشد که دفترمرکزی آن درشهرلندن به ریاست محترم دکترنورالحق نسیمی میباشد که بتاریخ 20/4/2013 محفلی بمناسب افتتاح نمایندگی آن درکشورشاهی هالند بااشتراک تعداد از دانشمندان،جوانان،مسئولین نهادهای اجتماعی، کشورهای هالنــد آلمان،انگلستان، بلجیم،و همچنان مسئولین واعضای انجمن هــای زنان ازکشورهای متذکره، به همت محترم عبدالسلام احمدی وسید اکرام طاهری درشهرآرنهم هالند راه انــدازی شده بود که محترم  دکترنورالحق نسیمی با ایراد بیانیۀ ازاهداف و ایجاد نمایندگی های کمپین اروپایی حقوق بشردرکشورهای مختلف به شمول افغانستان برای حاضرین درتالارمعلوماتی ارایه نمودند که اینک خدمت
خوانندگان عزیزجهت معلومات بیشترتقدیم میدارم 

دوستان ارجمند

گشایش نمایندگی کمپین اروپایی حقوق بشر برای افغانستان را در کشور هالند که به همت برادران ارجمند عبدالسلام احمدی و سید اکرام طاهری برگزار میگردد تبریک میگویم. واقعآ رویدادیست تاریخی و با ارزش
دشواری ها ، چالش ها و مصیبت های سیاسی، فرهنگی، هویتی، اقتصادی و امنیتی در کشور ما به اندازه ی فراوان است که نمیتوان در چند دقیقه محدود روی همه مسایل صحبت کرد
سخنان من امروز بیشتر روی کمپین اختصاص یافته است
کمپین و اهداف كمپين چیست
زمان اجراي كمپين
آموزش داوطلبان،
حوزه یا گستره‎ي فعاليت های کمپین
موقف کمپین در ارتباط به تغییر قوانین
تا کنون چند دفتر این کمپین ایجاد شده است ؟
کمپین چه سیاستی در مورد دریافت کمک های مالی دارد؟
عکس العمل مردم نسبت به کمپین چگونه است؟
و کدام نوع کمپین ها را در صورت همکاری هموطنان ، کمپین اروپایی حقوق بشر برای افغانستان در نظر دارد به همکاری شما هموطنان در آینده نزدیک راه اندازی نماید
کمپین چیست
واژه کمپین به معنای "کارزار" یا مبارزه است یعنی تلاش دسته جمعی، برنامه ریزی شده و زمانمند برای دستیابی به هدفی خاص گفته می شود
در اینجا به یک مثال میپردازم: گروه‎هايي از فعالان جنبش زنان پس از تجمع سال های 1920 ، که در اعتراض به قوانین تبعیض آمیز در اروپا و امریکا توسط زنان برگزار شده بود، بر آن شدند كه در ادامه‎ي پيگيري اهدافي که در قطعنامه آن تجمع اعلام شده بود و پس از بحث و بررسی های فراوان با حضور نمایندگانی از بخش های مختلف و در جهت تلاش براي تغيير قوانين تبعیض آمیز نسبت زنان در اروپا و امریکا، بعد از شش ماه حركت هاي ‎جمعي و هدف‎مند (كمپين) را در دستور كار خود قرار دهند
بنآ متوجه میشویم که اساس کمپين، ایجاد انگیزه برای مردم و تلاش براي تغيير قوانينی است که دولت ها حقوق انسانی شهروندان را نقض میکنند
اهداف كمپين چیست؟
اهداف کمپین ها نظر به فعالیت های شان تفاوت دارد. اما اهداف کمپین اروپایی حقوق بشر برای افغانستان
 مشاركت وسیعی از شهروندان، در جهت تغيرات مثبت اجتماعي و رسيدن به هدفي معين و مشروع یعنی رفع تبعيض‎ عليه شهروندان
 افزايش آگاهي مردم نسبت به اعلامیه جهانی حقوق بشر 
 ـ و تلاش برای بسیج زنان و مردان حق‎طلب و عدالت‎خواه
تجربه‎هاي بسياري مي‎آموزد که ارتباطات بيشتر و کار های دستجمعی گروه‎هاي مختلف ، بهبودی را در بطن جامعه‎ گسترش مي‎دهد
کار مثبت اين ارتباطات در صورت تداوم، زمينه را براي شنیدن صدای مردم ایجاد میکند، که زندگی شان تحت تاثیر قوانین تبعیض آمیز تلخ شده است
بنابراين، کار های جمعي یعنی راه اندازی کمپین ها، اعتقاد و نیاز به توانمندسازي مردم را افزایش میبخشد و باور به اينکه تنها تغييراتي ماندگار و ريشه‎اي وقتی حاصل میگردد که همه اقدام نمایند
 ـ يكي ديگر از اهداف اين كمپين آن است كه تلاش‎گران آن ، در عمل و تماس مستقيم با شهروندان ، متوجه شوند كه بدون تحمل سختي، بدون پرداخت هزينه و البته اتحاد و همدلي، هيچ بي‎عدالتي و تبعيضي قابل تغيير نيست. همدلي و همكاري صميمانه‎ي مدافعان ، در راستاي پيشبرد اين پروژه‎ي عدالت‎خواهانه، بي‎ترديد روحيه مشاركت در سرنوشت كشور را در ميان فعالان و متقابلا در ميان شهروندان ايجاد خواهد كرد
کمپین در صدد تغییر قوانینی است که اراده مردم در آن در نظر گرفته نشده باشد؟
کمپین خواستار تغییر هر گونه قانون تبعیض آمیز علیه انسان است. برخی از این قوانین در اساسنامه کمپین توضیح داده شده اند
زمان اجراي كمپين کمپین برنامه ای بلندمدت است يعني تا رسيدن به اهداف که عدالت و برابری است ادامه خواهد داشت. اين حركت با توجه به مدت زمان و تعداد مشاركت‎كنندگان ادامه خواهد داشت

آموزش داوطلبان، الزامي است
اجرا و پيشبرد كمپين نيازمند نيروهاي با احساس ، داوطلب و آموزش دیده است . ازمیان كميته‎ هاي مختلفي که به مرور زمان براي تسهیل در اجراي كمپين شكل میگیرد ”كميته‎ي آموزش و آگاهی“ است اين كميته تلاش دارد با برگزاري كارگاه‎هاي‌ آموزشي براي تمام داوطلبان آنها را با "طرح کمپین" ، "موارد حقوقی مورد اعتراض در کمپین" و "شیوه برقراری ارتباطات رو در رو برای اهداف کمپین آشنا کند. گذراندن اين دوره به تمام فعالان و داوطلباني كه مي‎خواهند فعالیت بیشتری در این حرکت داشته باشند توصیه می شود
ذكر اين نكته مهم است كه داوطلبان لازم نيست متخصص در مسائل حقوق بشر باشند بلکه در اين كارگاه‎ها، آموزش‎هاي لازم و در ارتباط با موضوع: "آشنايي با حقوق بشر" و پاسخ به سوالات و ابهامات شهروندان، ارائه خواهد شد

حوزه یا گستره‎ي فعاليت های کمپین
اگرچه نقطه آغاز کمپین در لندن بوده است ، اما هیچ محدودیتی در پیوستن به این حرکت وجود ندارد . هر فرد یا گروه اجتماعی در هر کجای اروپا و یا در خارج از اروپا می تواند در جهت تحقق اهداف کمپین فعالیت کند. گروه‎ها و افراد فعال در اروپا و یا افغانستنان مي‎توانند با توجه به پتانسیل های که دارند، برای پیشبرد اهداف کمپین فعالیت کنند و جزئی از خانواده بزرگ کمپین در سراسر اروپا و افغانستان باشند
تا کنون چند دفتر یا نمایندگی های کمپین ایجاد شده است ؟
دفتر مرکزی کمپین در لندن است . همزمان با دومین سالگرد کمپین، نمایندگی های این کمپین در ;کابل، هالند و آلمان راه اندازی میشود. برای ایجاد نمایندگی های بیشتر، نیاز به زمان است
کمپین چه سیاستی در مورد دریافت کمک های مالی دارد؟
کمپین تصمیم گرفته است که هیچ نوع کمک مالی را از طرف دولت ها به صورت علنی و غیر علنی نپذیرد . برای کسانی که این حرکت را آغاز کردند و کسانیکه در مراحل بعدی به آن میپیوندند مساله استقلال مالی یکی از مهمترین برنامه کمپین است
ما معتقدیم حمایت های مالی از جانب دولت ها به سرعت اعتماد مردم را نسبت به ما کاهش داده و استقلال این حرکت را زیر سوال می برد . در عین حال کمک های مالی از طرف فعالان و حامیان کمپین هرچند اندک باشد حس تعلق را در میان آنها گسترش می دهد. این ویژگی مهم کمپین الگوی خوبی برای حرکت های داخلی و خارجی خواهد بود. بعلاوه بسیاری از فعالیت های کمپین از طریق کمک های غیر مادی و نیروی انسانی اعضا و حامیان انجام شده است 
به طور مثال تا کنون جلسات و برنامه های کمپین به همکاری رضاکاران در مراکز اجتماعی و تالار های دانشگاه ها و به حمایت مالی اعضا برگزار می شود 
عکس العمل مردم نسبت به کمپین چگونه است؟
این عکس العمل ها متفاوت بوده است. بسیاری از فعالان در داخل و خارج حمایت خود از کمپین را از طریق رسانه های انترنتی اعلام کرده اند. بسیاری از افراد نیز بعد از آگاهی در مورد کمپین برای همکاری بیشتر اعلام آمادگی کرده و در شهرهای مختلف افغانستان و کشور های اروپایی در جهت پیشبرد اهداف کمپین تلاش می کنند
کدام نوع کمپین ها را در صورت همکاری هموطنان ، کمپین اروپایی حقوق بشر برای افغانستان ضرور میداند در آینده نزدیک راه اندازی نماید در اینجا توجه تان را به راه اندازی چند نوع از کمپین که برای جامعه ما بسیار حیاتی و مهم است ، مبذول میدارم

• کمپین علیه کشت و استفاده مواد مخدر
• کمپین علیه بیسوادی
• کمپین علیه خشونت با زنان و کودکان
• کمپین علیه تبعیض و نژاد پرستی
• کمپین علیه ناقضین حقوق بشر
• کمپین علیه بیکاری و ایجاد زمینه اشتغال برای مردم
• کمپین برای دفاع از حقوق معلولین و معیوبین
• کمپین برای حمایت و دفاع از حقوق بیوه زنان و یتیمان
• کمپین جمع آوری امضا برای تغیر قوانین
• کمپین برای بهبودی خدمات اجتماعی
• کمپین برای بهبودی خدمات صحی
• کمپین برای محیط زیست بهتر
• کمپین برای حفظ ارزش های فرهنگی و هویتی
• کمپین برای انتخابات شفاف

اینکه حرکت کمپین با چه نوع مقاومت و فشارهایی از طرف دولت ها رو به رو خواهد شد و تا چه اندازه اهداف و برنامه ها عملی خواهد شد مربوط میشود به همکاری فعالان، انسان های مردم دوست ، کار های دستجمعی و مدیریت موثر 
اين مبارزه راهي دشوار و طولاني است اما برای تامین عدالت و دفاع از انسان های محروم جامعه و ترویج دمکراسی بلاخره از یک نقطه ی باید آغاز کرد

تشکر

دکتر نورالحق نسیمی

ریس کمپین اروپایی حقوق بشر برای افغانستان

دختران بیشتری به قوه قضائیه می روند

  حمل/ ۱۳۹۲ – زنان افغان با تبعیض های گونه گون رو به رو هستند و زیر سایه ی

فرهنگ افغانی این بیشتر برای زنان افغان قابل پذیرش است تا نگرانی های شان را به قضات زن بگویند تا قضات مرد

 با این وجود؛ تنها ۱۰ درصد از قضات کشور را زنان را تشکیل می دهند

اگر قضات بیشتری زن در دادگاه های کشور بیایند؛ زنان پیروزی های بیشتری به دست خواهند آمد

 از این رو در سال پار انجمن قضات زنان افغان یک نهاد حرفه یی حقوقی است به هدف تشویق بیشتر بانوان برای پیوستن به دستگاه قضایی کشور ایجاد شد

  اداره ی توسعه یی ایالات متحد امریکا یا ( USAID) از طریق برنامه ی عملی ساختن رسمی قانون همکاری های نزدیک با دادگاه عالی افغانستان دارد و نهاد های از جمله انجمن قضات زنان افغان دارد تا زنان بیشتری را به بخش قضایی افغانستان جذب نماید و این گونه دست رسی زنان را به عدالت بیشتر نماید

قیام نوری

چرا… ایالات متحدۀ امریکا؟

 چهارده حمل / ۱۳۹۲ – جان کیری، وزیر خارجۀ ایالات متحدۀ امریکا در یک سفر نامنتظر به کابل، به گونۀ تحسین آمیز تعهد سپرد که حقوق زنان افغان را در اولویت برنامه های کاری سیاست خارجی اش قرار خواهد داد. اما دادن حقوق زنان افغان بیرون از توانایی ایالات متحدۀ امریکا است

  و اکنون زمان آن فرا رسیده است که  این وعده های را که نمی توانیم به جا بیاوریم، دست برداریم

در دوازده سال اخیر افغانستان و عراق چیزهای به ما آموختند؛ این که ما در انتقال دموکراسی غربی و تمام حقوق بشر به فرهنگ های بیگانه خوب نبودیم

در فرجام، دستگاه دیپلوماسی و ارتش مان معیار های اجتماعی را نهادینه نتوانستند. بله، حقوق زنان افغان به حمایت  ایالات متحدۀ امریکا نیاز مند است اما نه به وعده های که وابسته به حضور سربازان امریکایی در افغانستان باشد

بی تردید پس از سرنگونی رژیم طالبان ، کیفیت زنده گی بسیاری از افغان ها تغییر فوق العاده یی داشته اند. اما این پیشرفت ها ممکن است شکننده باشند

همان گونه که خبرنگار ارشد رویترز در افغانستان در مجلۀ سیاست خارجی گفته است که رییس جمهور کرزی به گونۀ فزایندۀ برای دادن حقوق زنان به این قشر، بی میل است” و حکومت های محلی نیز برای دادن این حقوق کار های اثرگذار نکرده اند

سی ان ان

برگردان: قیام نوری

برای نخستین بار افغانستان عضو

کمیتۀ “دموکراسی و حقوق

بشر” اتحادیه بین پارلمانی شد

۳/ سرزده حمل/ ۱۳۹۲ – گزارشگر: قیام نوری -  فرخنده زهرا نادری، عضو مجلس نماینده گان افغانستان که به نماینده گی از افغانستان در انتخابات کمیتۀ دموکراسی و حقوق بشر این اتحادیه نامزد بود، با گرفتن بیشترین آراء توانست برندۀ این کرسی شود

در این انتخابات، بانو فرخنده زهرا نادری با حریفان نیرومندی از استرالیا و ایران رو به رو بود، اما توانست با گرفتن ۲۸ رای مثبت عضویت  این کمیته مهم را به دست آورد

نمایندۀ استرالیا در این انتخابات تنها توانست ۲۰ رای بگیرد و ایران نیز فقط  ۳ رای را به نام خود رقم زد

 این انتخابات که در ماه مارچ سال ۲۰۱۳ میلادی در پایتخت اکوادور برگذار شده بود، در آن ۵۲ عضو این کمیته برای این سه نامزد رأی دادند

فرخنده زهرا نادری، در سخنرانی پیش از برگذاری انتخابات برای کرسی عضویت کمیتۀ دموکراسی و حقوق بشر سازمان درون-پارلمانی بر شریک ساختن افغانستان در تصمیم گیری های بین المللی تأکید ورزید

:” افغانستان را باید بعد ازین در مسئولیتهای بزرگ بین المللی شریک سازید و اجازه دهید که افغانستان در حل بحرانهای جهانی و تصمیم گیری های بین المللی سهیم باشد و افغانستان از وضعیت مظلومیت به حالت مسئولیت پذیر در آید”

بانو فرخنده زهرا نادری، رقابت برای گرفتن کرسی عضویت دایمی کمیتۀ دموکراسی و حقوق بشر این اتحادیه را “پر چالش” می گوید

:” کسب عضویت کمیته دموکراسی و حقوق بشر اتحادیه بین الپارلمانی برای افغانستان کار ساده نبود. کشور های استرالیا و ایران برای کسب عضویت درین اتحادیه تلاشهای بیشتری را بخرج داده بودند و آماده گی قبلی داشتند. شانس برنده شدن برای استرالیا بیشتر بود زیرا سناتور استرالیایی یک چهره شناخته شده عضو اسبق این اتحادیه بود و رای دهنده گان نیز از فعالیتهای وی آگاهی قبلی داشتند. اما با آنهم افغانستان در چنین انتخابات جدی بین المللی توانست با بیشترین آراء عضویت کمیته حقوق بشر و دموکراسی را کسب کند، که این واقعاً یک دستاورد با ارزش است”

پس از سالیان دراز، این نخستین بار است که افغانستان برگۀ عضویت در یکی از کمیته های مهم اتحادیه درون-پارلمانی را به دست می آورد و عضو فعال این اتحادیه می شود

در این نشست، افزون بر فرخنده زهرا نادری، سید اسحق گیلانی، داکتر محی الدین مهدی، نور اکبری و  آقا درزابی به نماینده گی از مجلس نماینده گان افغانستان حضور داشتند

 اتحادیه درون-پارلمانی در سال ۱۸۸۹ میلادی با هدف های تقویت دموکراسی، حقوق بشر و گسترش صلح جهانی ایجاد شده است

هر روز ۲ زن در ننگرهار

خرید و فروخت می شود

۱۱/ یازده حمل/ ۱۳۹۲ – بر بنیاد یافته های جامعۀ شناسان کشور، فروش و معاملۀ زنان و دختران در ولایت ننگرهار به گونۀ گسترده وجود دارد. هر روز دو زن در ولایت ننگر ها فروخته می شود

 اسدالله احمدی، پژوهش گر افغانی می گوید که بر بنیاد یافته های وی، در ولسوالی های رودت، مهمند و شینوار ولایت ننگرهار، تا پنج برابر بیش از این شمار نیز زنان فرید و فروخت می شود

 :” این زنان در ولسوالی های مهمند، رودت و سراسر ولسوالی شینوار خرید و فروخت می شود، و محل فروش نیز مرز میان پاکستان و افغانستان است”

 به گفتۀ وی ملاامامان کشور این موضوع را نادیده می نگارند و به ضد این کار هیچ آوازی بلند نکرده است

:” این جامعه ی است که ملاامامان به ضد نو روز و به ضد سال نو سخن می زنند. اما گواه هستیم که حد اوسط زنان که در ولایت ننگرهار خرید و فروخت می شوند، دو زن در یک روز است”

احمدی می گوید که زنان افغان در شرق به آن سوی مرز در پاکستان فروخته می شوند و بیشتر اوقات بهای این بانوان کمتر از یک قاطر است

وزارت حج و اوقاف نیز این یافته ها را تأیید می کند و می گوید که از آن رو ملاء امامان در برابر این کار خاموش اند که این کار بیشتر به یک فرهنگ در این ولایت مبدل شده است

روی هم رفته، محمد حنیف ارغندیوال، معاون والی ننگرهار، در حالی که استفاده های سوء از زنان و دختران را در این ولایت می پذیرد، اما گفته ها در پیوند با فروش زنان را رد می کند

طلوع نیوز

برگردان: قیام نوری

مارگارت تاچر، نخست‌وزیر پیشین بریتانیا، در سن ۸۷ سالگی به دنبال سکته مغزی

درگذشت

خانم تاچر از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۰ نخست‌وزیر بریتانیا بود

مارگارت تاچر اولین و تنها نخست‌وزیر زن بریتانیا بود. او رهبر حزب محافظه‌کار بریتانیا بود و به "بانوی آهنین" شهرت داشت

دیوید کامرون، نخست‌وزیر بریتانیا که سفر خود به اسپانیا را پس از شنیدن خبر مرگ خانم تاچر نیمه‌کاره گذاشته، گفته است: "ما یک رهبر بزرگ، یک نخست وزیر بزرگ و یک بریتانیایی بزرگ را از دست دادیم"

مارگارت تاچر پس از به قدرت رسیدن به سیاست‌های تقویت بازار آزاد و همچنین مقابله با اتحادیه‌های کارگری پرداخت

رویارویی نظامی بریتانیا و آرژانتین بر سر جزایر فالکلند در دوره نخست‌وزیری او اتفاق افتاد

تاچر و ریگان متحدانی نزدیک بودند

خانم تاچر در سال‌های اخیر دچار بیماری آلزایمر شده بود

او نزدیکترین متحد کلیکرونالد ریگان، رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده به شمار می‌آمد. رونالد ریگان هم در سال‌های آخر عمر به آلزایمر دچار شده بود

آقای ریگان در ماجرای فالکلند جانب بریتانیا را گرفته بود

مارگارت تاچر از تحریم ایالات متحده علیه ایران، که پس از حمله به سفارت آمریکا و گروگان‌گیری وضع شدند، حمایت کرده بود

همچنین در دوره او روابط ایران و بریتانیا به دنبال فتوای آیت‌الله خمینی برای قتل سلمان رشدی، نویسنده کتاب آیات شیطانی، قطع شد

حجاب باز در فرانسه مساله‌ساز شد
صدور حکم بحث انگیز دادگاهی در فرانسه، سبب شده که بحث بر سر روسری یا حجاب اسلامی که در سال ۲۰۰۴، در این کشور به راه افتاده بود یک بار دیگر از سرگرفته شود.فرانسوا اولاند، رئیس جمهوری سوسیالیست فرانسه ازتلاش های احزاب این کشور برای افزایش محدودیت استفاده از حجاب اسلامی، حمایت کرده است.مطالب مرتبطنمایه سیاسی فرانسهاولین مورد جریمه زنان مسلمان به جرم محجبه بودن در فرانسهموضوعات مرتبطگزارش و تحلیل، اروپادرخواست‌ها برای وضع قانون جدیدی در این باره به دنبال حکم ماه گذشته عالی ترین دادگاه تجدید نظر فرانسه، موجب نومیدی مسلمانان این کشور شده است.جمعیت مسلمانان فرانسه بین ۵ تا شش میلیون نفر تخمین زده می شود که از هر کشور دیگر اروپای غربی بیشتر است."مشکل، بیشتر از آن که به نمادهای مذهبی مربوط باشد مربوط به خود روسری است که نشان دهنده موقعیت زنان در محله های بخصوصی است"توماس لگراند، خبرنگار فرانسویدادگاه فرانسه رأی داده بود که اخراج کارمند یک کودکستان خصوصی به دلیل استفاده از پوشش اسلامی، قانونی نبوده است.دولت سوسیالیست فرانسه بدون فوت وقت در مورد خطری که "اصل سکولاریسم" در کشور را تهدید می کند هشدار داد و گفت رعایت این اصل"نباید در مقابل درب ورودی یک کودکستان متوقف شود."اگر چه تمام کسانی که در این بحث شرکت دارند می گویند خود را به سکولار بودن کشور متعهد می دانند، ولی در زیر پرچم سکولاریسم برنامه های متفاوت اجتماعی و سیاسی خود را دنبال می کنند

انجلینا جولی در افغانستان یک مدرسه دخترانه ساخت

اوباما پس از متهم شدن به تبعیض جنسیتی

ملالـی یوسفزی داستان زنده گی

خودرا دومیلیون یوروفروخت

 حمل ۱۹/۰۱/۱۳۹۲ – نهاد آموزشی کنفوسیوس دانش گاهِ کابل به روز یک شنبه همین

هفته پس از یک وقفه ی یک و نیم ساله دو باره باز شد. این نهاد آموزشی از ماه اکتوبر سال ۲۰۱۰ میلادی به این سو بسته بود

 ژو فیهانک، سفیر چین در کابل در مراسم بازگشایی این نهاد آموزشی گفته است، بازگشایی این نهاد به گسترش روابط میان این دو ملت می انجامد

 :” چنین و افغانستان دوست ، همسایه و همکاران خوبی هستند. تبادله میان این دو ملت به ۲ هزار سال پیش بر می گردد”

  همزمان با این حبیب الله حبیب، رئیس دانش گاهِ کابل نیز از بازگشایی این نهاد استقبال می کند

:” چین و زبان چینی هر دو در سطح بین المللی نقش مهم را ایفا می کند. من آرزو دارم که دانش جویان زبان چینی در تقویت روابط دو کشور همکاری نمایند”

نهاد آموزشی کنفوسیوس در سال ۲۰۰۸ میلادی در دانش گاهِ کابل ایجاد شده بود؛ اما این نهاد از ماه اکتوبر سال ۲۰۱۰ میلادی به علت نگرانی ها از امنیت اجتماعی بسته شده بود

در حال حاضر صد دانش جوی افغانستانی زیر نظر سه استاد چینی مشغول یاد گیری مراحل نخستین زبان چینی در این نهاد هستند

قیام نوری

نهادهای جامعه مدنی: سهم زنان

در قانون انتخابات تضمین شود

زندگی آوازخوان مشهورافغانی درامریکا

 The Voice of Afghan Women 

زنان در کابل پیام شان را با زبان

نقاشی به مردان انتقال دادند

افزایش سهم زنان افغانستان

درعرصه تجارت

به گفتهء ادارهء حمایت از سرمایه گذاری افغانستان، در حال حاضر سهمداران و روساء بیش از یک هزار شرکت خصوصی را زنان افغان تشکیل می دهند
وفی الله افتخار رییس این اداره به روز شنبه در مراسم تجلیل از روز زن با اشاره به همین ارقام گفت که طی سال های اخیر نقش زنان در عرصه تجارت چشمگیر بوده است
به گفته وی از میان 1300 شرکت خصوصی فعال در کشور ریاست هشت صد آن را زنان بر عهده دارند
« ارقام که تا حالا در نزد اداره آیسا موجود است، حدود 13 صد شرکت ثبت است که در آن زنان رییس، سهمدار و معاون استند
در میان این 1300 شرکت ریاست هشت صد آن را زنان بر عهده دارند که نشان دهنده فیصدی بلند می باشد
یعنی شما در بخش اقتصادی هم  نقش خود را اداء کرده اید. که حدود 100 ملیون دالر در این شرکت ها سرمایه گذاری شده است»
رییس اداره حمایت از سرمایه گذاری در حالی این اظهارات را بیان داشت که بسیاری از نهاد های دفاع از حقوق زنان از وضعیت زنان در افغانستان ابراز نگرانی کرده اند
این نهاد ها می گویند که در حال حاضر زنان افغان با خشونت های گوناگون مواجه اند و حکومت در قسمت حل آن توجهء لازم نکرده است.
در این حال وزیر تجارت و صنایع افغانستان می گوید که یکی از اهداف اساسی حکومت را حمایت از حقوق زنان تشکیل می دهد.
انور الحق احدی که در محفل ادارهء حمایت از سرمایه گذاری سخنرانی می کرد، گفت که زنان افغان در عرصه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی  پیشرفت قابل ملاحظه داشته و به گفته وی ممکن این رقم در منطقه نظیر نداشته باشد
اما برعکس مسوولان اتاق تجارت و صنایع افغانستان از وضعیت زنان در افغانستان نگران اند و می گویند که به منظور بهبود زندگی زنان توجه لازم صورت نگرفته است
محمد قربان حقجو رییس عامل این اتاق که از جمله سخنرانان دیگر این محفل بود، گفت که طی یازده سال گذشته نقش زنان به گونهء که باید رشد می کرد، نکرده است
« بحث اساسی در این جا است که پس چرا وضعیت زنان از نظر اقتصادی بهتر نشده است. وقتیکه در پشت پرده تمام توانایی های اقتصادی در نزد شان است یعنی در واقعیت تمامی فشار واقعی کار را بالای خود قبول می کنند، پس چرا با توجه به کاری که می کنند، مزد برای شان نمی رسد
پس اینجا می بینیم که بر زنان همان قسمی که لازم است توجه نشده است اما چنین نشست ها فرصتی است تا بتوانیم وضعیت زنان را از نگاه اقتصادی مورد توجه قرار دهیم»
نبود امنیت در بسیاری از مناطق کشور، ادامهء خشونت بر زنان از سوی خانواده ها، تجاوز جنسی و ازدواج های اجباری از عوامل خوانده می شوند که سبب عقب مانی بسیاری از زنان در جامعه شده است
هر چند حکومت افغانستان همواره خود را حامی زنان دانسته، اما دیده می شود که هنوز هم در بسیاری از ولایات زنان با مشکلات گوناگون دست و پنجه نرم می کنند

ملالی بهادری لقب زن شجاع را کسب کرد

یک زن افغان، در میان نه زن دیگر، افتخار بین‌المللی زنان شجاع را از سوی وزارت خارجه امریکا کسب کرده است

روزی برای زنان

در طول تاریخ روزهایی به یادماندنی وجود دارد که به دلیل اهمیت آن پاس داشته می شود. هشتم مارچ یکی از روزهای مهم برای بسیاری از زنان در سراسر جهان بوده و هست به طوری که هرساله برای زنده نگه داشتن و ارج نهادن فعالان جنبش زنان که برای برابری و آزادی تلاش کرده اند و از کسانی که در این راه کوشیده اند، قدردانی می شود

مبارزه علیه ستم و تبعیض به زن همیشه وجود داشته است. طی انقلاب فرانسه، در پاریس زنان طی یک راهپیمایی به طرف کاخ ورسای خواستار آزادی، برابری، برادری و حق رای برای زنان شدند. انتخاب هشت مارچ گرامیداشت خاطره تظاهرات عظیم زنان کارگر نساجی و پارچه بافی نیویارک امریکا برای افزایش دستمزد و پایین آوردن ساعات کار در سال ۱۸۵۷بود که توسط حمله پولیس درهم شکسته شد و شمار زیادی از زنان اعتصابی دستگیر و زندانی و عده قابل توجهی زخمی و کشته شدند. مبارزات زنان کارگر نساجی امریکا اهمیت زیادی در تاریخ مبارزه آزادیخواهانه زنان به طور اخص ومبارزات حق طلبان در سطح جهان به طور اعم پیدا کرد. تظاهرات و اعتراضات زنان کارگر نساجی علیه دستمزد های نابرابر، شرایط بد و غیرقابل تحمل کار و ساعت کار طولانی بود. خواست های آنان عبارت بودند از افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار به ۱۰ساعت در روز، حق تشکیل اتحادیه های کارگری و کسب حق رای. این مبارزات به سرعت همه گیر شد و چهره درخشانی به حق طلبی و آزادیخواهی زنان کارگر بخشید

نابرابری دستمزدهای زنان و مردان کارگر و شرایط فرساینده کاری این زنان موجب شد نخستین تظاهرات گسترده زنان در شهرهای نیویارک و شیکاگو شکل بگیرد. زنان کارگر به خیابان ها ریختند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعت کار و بهبود شرایط کاری خود شدند. البته یک دهه پیش از آن، یعنی در دهه ۱۸۴۰، زنان کارگر آلمانی با اعتراض های آرام و برپایی میتینگ هایی، روز ۱۹ مارچ را روز زن نامگذاری کرده بودند. اعتراضات کارگری زنان امریکا در سال های بعد نیز ادامه یافت تا اینکه در هشتم مارچ ۱۹۰۶ که زنان کارگر نیویارک و شیکاگو هم چون سال های گذشته دست به تظاهرات آرام زدند با برخورد شدید نیروهای پولیس مواجه شدند. زنان کارگر صنعت نساجی پس از پایان کار خود به مناسبت گرامیداشت روز زن در سالون اجتماعات جمع شده بودند که با حمله نیروهای پولیس تعدادی از آنان کشته و زخمی و تعدادی نیز دستگیر شدند. پس از این حادثه گروه زیادی از زنان کارگر هم از کار اخراج شدند. در سالگرد حمله پولیس نیویارک به زنان کارگر که مصادف با پنجاهمینسال گرامیداشت هشتم مارچ بود تظاهرات وسیعی در نیویارک برپا شد که در آن زنان کارگر بار دیگر نسبت به طولانی بودن ساعت کار، بهره کشی از کودکان و نداشتن حق رای اعتراض کردند. تظاهرات سال ۱۹۰۷ هم سرکوب شد ولی این حرکت در سال های بعد نیز ادامه یافت و از مرزهای امریکا هم گذشت و به اروپا رسید و با جنبش های سوسیالیستی آن زمان که عدالت خواهی را ترویج می دادند هم صدا شد. زنان کارگر، روشنفکر و انقلابی بسیاری در این جنبش حضور یافته و بر ضرورت مبارزه با تبعیض جنسی و برقراری برابری اجتماعی، اقتصادی و سیاسی میان زنان و مردان تاکید می کردند تا نشان دهند مبارزه برای گرفتن حقوق انسانی زنان امری مهم است

در آغاز قرن بیستم - ۲۸ فبروری سال ۱۹۰۹- طبق بیانیه حزب سوسیالیست در امریکا روز جهانی زن برگزار شد. یک سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۰ کلارا زتکین از زنان مبارز آلمانی در دومین گردهمایی زنان سوسیالیست تحت نام کنگره بین المللی زنان پیشنهاد داد روز هشت مارچ روز جهانی زن نامگذاری شود و قرار شد یک سال در محافل مختلف زنان پیشنهاد زتکین بررسی شده و به تصویب همه گروهای زنان برسد. طی این مدت بحث های زیادی بر سر انتخاب روز جهانی زن صورت گرفت و همه گروه ها به این نتیجه رسیده بودند که باید روزی شاخص که نشان دهنده مبارزات زنان باشد به عنوان روز جهانی زن مشخص شود. قبل از آن نیز زنان سوسیالیست اتریشی روز اول ماه می را به عنوان روز جهانی زن پیشنهاد داده بودند. زنان سوسیالیست آلمان نیز ۱۹ مارچ را که مبارزه انقلابی توده ها در سال۱۸۴۸ علیه حکومت پادشاهی پروس بود پیشنهاد دادند. بعد از انتشار قطعنامه کنگره در مورد تعیین روز جهانی زن انترناسیونال دوم (تشکیلات بین المللی احزاب سوسیالیست و جنبش های کارگری آن دوره) از این تصمیم حمایت کرد. تا اینکه در سال ۱۹۱۳ دبیرخانه بین المللی زنان- یکی از نهادهای انترناسیونال سوسیالیستی دوم- هشتم مارچ را به پاس مبارزه زنان کارگر صنعت نساجی امریکا روز جهانی زن نامگذاری کرد. در همان سال نیز زنان انقلابی در روسیه تزاری و سراسر اروپا مراسم هشتم مارچ را با برپایی تظاهرات و برگزاری میتینگ گرامی داشتند. ایده انتخاب روزی از سال به عنوان «روز زن» نخستین بار در جریان مبارزه زنان نیویارک با شعار «حق رای برای زنان» مطرح شد. دو هزار زن تظاهرکننده در ۲۳ فبروری ۱۹۰۹ پیشنهاد کردند هر سال در روز یکشنبه آخر فبروری یکتظاهرات سراسری در امریکا به مناسبت «روز زن» برگزار شود

یک سال بعد (۱۹۱۴) اروپا درگیر جنگ جهانی اول شد و جنبش زنان به حاشیه رفت و فضای سیاسی حاکم بر سراسر جهان اجازه برگزاری روز جهانی زن را نداد. در اروپا که مرکز جنگ بود، زنان انقلابی تلاش کردند تظاهرات ۸ مارچ ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ را تحت شعار مرکزی «علیه جنگامپریالیستی» برگزار کنند. در کشورهای درگیر جنگ طبقات مختلف به موافقان و مخالفان جنگ تقسیم شده بودند و انشعاب در صفوف جنبش زنان مانع از برگزاری سراسری و گسترده «روز جهانی زن» شد

یک سال مانده به پایان جنگ یعنی در سال ۱۹۱۷تظاهرات زنان کارگر در پتروگراد علیه گرسنگی، جنگ و رژیم پادشاهی تزار بانگ آغازین انقلاب روسیه بود. کارگران شهر در پشتیبانی از این تظاهرات اعلام اعتصاب عمومی کردند. ۸ مارچ ۱۹۱۷ به یک روز فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب روسیه تبدیل شد. سال ۱۹۲۱ «کنفرانس زنان انترناسیونال سوم کمونیستی» در مسکو برگزار شد. در آن کنفرانس روز ۸ مارچ به عنوان «روز جهانی زن» به تصویب رسید. کنفرانس، زنان سراسر دنیا را به گسترش مبارزه علیه نظم موجود و تحقق خواسته هایشان فرا خواند. اواسط دهه ۱۹۳۰ میلادی کهزمزمه های جنگ دیگری از سوی آلمان و رهبرش آدولف هیتلر به گوش می رسید، برگزاری تظاهرات به مناسبت روز جهانی زن در برخی از کشورهای اروپایی که تحت سلطه فاشیسم بود، غیرقانونی اعلام شد ولی با این وجود در هشتم مارچ ۱۹۳۶ به رغم فشارهای حاکم از سوی دولت وقت آلمان زنان برلین به مناسبت این روز تظاهرات کردند. همزمان در آلمان در اسپانیا نیز ۳۰ هزار زن به مناسبت این روز به سرک ها ها رفته و شعار آزادی و صلح سردادند. با شروع جنگ جهانی دوم انقلاب ها و جنبش های رهایی بخش در برخی کشورها شکل گرفت. چین با شمار عظیم زنان و مردانش در زمانی کوتاه گام های بزرگی در جهت رهایی زنان برداشت. در آن سال ها بیشتر دولت ها و تشکیلات مترقی و انقلابی دربرپایی روز جهانی زن می کوشیدند. در همین زمان نیز هرساله مراسم هشتم مارچ در بسیاری از کشورها به صورت علنی یا غیرعلنی گرامی داشته شد

به دلیل بحران اقتصادی که اروپا را دربر گرفته بود، سالانه حدود یک ملیون زن در اروپا مجبور به سقط جنین می شدند. در سال ۱۹۳۱ تنها در آلمان به دلیل آثار منفی سقط جنین غیرقانونی حدود ۴۴هزار زن جان خود را از دست دادند. اما در فاصله دو جنگ جهانی در اثر مبارزه پیگیر زنان حق قانونی سقط جنین و دفاع از حقوق مادران اهمیت زیادی یافت. ولی در اثر حاکمیت نظام فاشیستی برای دفاع و توجه به حقوق زنان زمینه کمی وجود داشت، یا آنکه مبارزه محدودی در این زمینه صورت می گرفت. بعد از جنگ جهانی دوم برای اولین بار در کشور های اروپای شرقی جشن روز زنان در سال۱۹۴۶ به شکل رسمی برگزار شد. البته دولت ها هم به خاطر نشان دادن تمایل به آزادی و حقوق زنان این روز را جشن می گرفتند. در کشورهای اروپای غربی بعد از جنگ هیچ برنامه یی در ارتباط با روز زنان برگزار نمی شد اما بعدها این روزبه عنوان روز مبارزه برای خواست های عمومی زنان و روزخانواده به جشن عمومی زنان تبدیل شد

در دهه ۱۹۶۰ در کشورهای آسیایی، آفریقایی و امریکای لاتین جنبش های رهایی بخش تشکیل یافت. از سوی دیگر در کشورهای سرمایه داری پیشرفته نیز جنبش ها و مبارزات انقلابی و ترقی خواهانه بالاگرفته و جنبش رهایی زن نیز گسترش چشمگیری یافت. در امریکا و اروپا زنان علیه سنن، قیود و قوانین مردسالارانه و احکام اسارت بار به پا خاستند. در جنبش زنان موضوعاتی نظیر حق طلاق، امنیت شغلی، منع آزار جنسی، ضدیت با هرزه نگاری، کاهش ساعات کار روزانه و... مطرح شد. این جنبش موفق شد در برخی از این زمینه ها به موفقیت هایی دست یابد. در تظاهرات هشتم مارچ ۱۹۶۹زنان در پوهنتون برکلی در امریکا گرد آمدند و علیه جنگ ویتنام تظاهرات کردند. در آن دوره نیز جنبش رهایی زنان به درستی از جنبش عمومی انقلابی در اروپا و امریکا جدا نماند و نمی توانست بماند

بعد از خاتمه جنگ جهانی دوم و بالاخص از اواخر دهه ۱۹۷۰ با توسعه سرمایه داری بخش های بزرگ تری از زنان درگیر کار و تحصیل شده و از خانه ها بیرون آمدند. ولی در عین حال زنان همچنان در جامعه موقعیتی درجه دوم داشته و اسیر نظام مردسالار بودند. این تناقض مساله زنان را جدی تر و فعالان زن را به تلاش هر چه بیشتر در جهت برطرف شدن این مسائل ترغیب می کرد. با وجود اینکه در این سال ها فعالان زن تاکید زیادی روی وضعیت اقتصادی و فشارها و تبعیضی که در محیط کار بر آنان می شد، داشته و کمتر به بافت مردانه و پیچیده جامعه پرداخته می شد، ولی زنان مبارز ازکشورهای مختلف خواست های خود برای رفع تبعیض در خانواده و کار تربیتی زنان را نیز مطرح کرده بودند. سرانجام سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۵ هشتم مارچ را به عنوان روز جهانی زن به رسمیت شناخت و از آن زمان به بعد این روز وجه رسمی تر یافته و مقبولیت آن از سوی نهادهای معتبر بین المللی نیز پذیرفته شد. هشتم مارچ که تا پیش از آن از سوی گروه های چپ گرامی داشته می شد بهروزی برای طرح آرمان های برابری خواهانه زنان فارغ از هر ایدئولوژی سیاسی تبدیل شده و همه گروه های فعال در جنبش زنان آن را به رسمیت شناخته و هرساله بزرگداشت این روز را گرامی می دارند

در سال های ۸۰ دوباره کشور های اروپای غربی توجه خود را به حقوق زن معطوف داشته و باردیگر مسائلی چون دفاع از حقوق زن، برابری مزد در برابر کار مساوی، رفع تبعیض در خانواده و حمایت ازمادران در دوران حاملگی مطرح شد. یکی از نقاط اوج این اعتراضات سال ۱۹۹۴ بود که حدود یک میلیون زن در سراسر آلمان به خاطر برابری حقوق زنان دست به اعتصاب زدند. امروزه بزرگداشت این روز در تمامی کشورها برای تجلیل از کسانی که این مبارزه را شروع کرده و برای دگرگونی و بهبود وضع زنان تلاش ورزیدند، برگزار می شود

طی دو قرن گذشته پیشرفت ها برای به رسمیت شناختن و قبول حقوق اولیه و انسانی زنان اندک نبوده است. در اکثر کشورهای جهان حق رای زنان و شرکت آنان در فعالیت های سیاسی و اجتماعی به رسمیت شناخته شده است. با وجود این راهی طولانی برای انجام واقعی این خواست ها در پیش است. زنان هنوز با موارد زیادی در خانواده و اجتماع رو به رو بوده و حتی در محیط کار مورد خشونت قرار می گیرند. برای نیروی کار زنان در مقابل کار مساوی با مردان حتی هنوز هم در کشورهای صنعتی شاهد هستیم که دستمزد زنان از مردان کمتر بوده و درآمد نسبی زنان در همه کشورها بسیار پایین تر از مردان است. بسیاری از زنان در کشورهای در حال توسعه از امکانات آموزشی و بهداشتی به مراتب کمتری برخوردار هستند،سه چهارم بی سوادان در سطح جهان را زنان تشکیل می دهند و اکثر آوارگان و پناهندگان جنگی زنان و کودکان هستند هرچند که ۱۰۰ سال از تاریخ برگزاری اولین روز زن می گذرد

در لبنان غم انگیز ترین مراسم عروسی در جهان برگزار گردید

دراین مراسم ازدواج دختر 8 ساله بنام خلود که مبتلا به سرطان با دوست بیمارشکریم 12ساله ازدواج کرد به گزارش  خلود آرزو داشت که قبل از مرگش لباس عروسی به تن کند بادوستان وخانواده اش جشن بزرگی را دربیروت برگزار کند که این مراسم دریکی از مجلل ترین سالن هااشک و آرزو  برگزار شد. (زهیر مراد ) یکی از طراحان مدل لباس وازمعروفترین آرایشگران  آرایش دو کودک را انجام داده بود  .خلود و کریم برای نخستین بار یکدیگر را دربیمارستان کودک سرطانی دیدند و ازهمان ابتدا باهم دوستان صمیمی شدند 

با آرزوی شفای تمام بیماران 

تعیین جایزه از سوی پدربرای کشتن دختر

تجاوز فجیع به دانشجوی هندی از زبان همراه قربانی

گفت که «حیوانات هم حتی این‌گونه رفتار نمی‌کنند »

دوست پسر همراه دختر قربانی

تجاوز در دهلی نو، برای نخستین بار روز شنبه (۵ ژانویه / ۱۶ دی) با خبرنگار ایستگاه تلویزیونی "زی نیوز" گفت‌وگو کرد و درباره‌ی جزئیات تکان‌دهنده‌ی این تجاوز وحشیانه سخن گفت. او که به دلیل شکستگی در ناحیه‌ی ساق پا روی صندلی چرخ‌دار نشسته بود، گفت که "زبانش از توصیف این فاجعه عاجز است". وی افزود: «حتی حیوانات هم این‌گونه رفتار نمی‌کنند.» این مرد ابتدا به انگیزه‌ی خود برای انجام این مصاحبه اشاره کرد و گفت، هنگامی که دوستش در بیمارستان با مرگ دست و پنجه نرم می‌کرده، به ملاقات او رفته است و به او قول داده، تا آخر، به خاطر او و گرفتن حقش مبارزه کند. این مرد گفت، در این ملاقات، خبر دستگیری متجاوزان را هم به اطلاع او رسانده است. دختر دانشجوی هندی روز ۱۶ دسامبر سال ۲۰۱۲ در یک مینی بوس در شهر دهلی‌نو، پایتخت هند، مورد تجاوز گروهی قرار گرفت. مهاجمان هنگام اعمال خشونت و تجاوز و آزار جنسی که دو ساعت و نیم به طول انجامیده است، از میله‌ی آهنی نیز استفاده کرده‌اند. ماجرا چگونه بود؟ پسر همراه دختر دانشجوی قربانی تجاوز، که نامش تا به حال فاش نشده، در تلویزیون "زی نیوزا" شرح ماجرا را از زمان سوار شدن به مینی بوس، این گونه توضیح داد: «ما اول قصد داشتیم بعد از سینما، با ریشکا (خودرو سه‌چرخه‌) به خانه برگردیم. ولی راننده ما را سوار نکرد. در نتیجه سوار مینی‌بوسی شدیم که ۶ مسافر مرد داشت. بعد از چند لحظه، مسافرها شروع کردند به اذیت و آزار جنسی دختر همراه من که اعتراض کردم و با سه نفر از آن‌ها گلاویز شدم. ولی دو تای دیگر، یک میله‌ی آهنی پیدا کردند و به سراغ من آمدند. دوستم سعی کرد، جلوی آن‌ها را بگیرد و با تلفن دستی‌ا‌ش به پلیس خبر بدهد. ولی مردها تلفن را از دستش گرفتند، او را کشان کشان به عقب مینی بوس بردند و به او تجاوز کردند. بعد از این تجاوزها و شکنجه، شنیدم که متجاوزها سرآخر گفتند که "دختره مرده".» واکنش پلیس و رهگذران این شاهد ماجرا سپس به شرح واکنش رهگذران و پلیس، پس از آن که متجاوزان این دو را برهنه و با سر و رویی خون‌آلود از "مینی بوس به خیابان انداختند"، ‌پرداخت و از بی‌اعتنایی و عدم همبستگی مردم شکایت کرد. او گفت که از رانندگان خودروهای دیگر که از کنار آن‌ها عبور می‌کردند، کمک خواسته است: «راننده‌ها اول از سرعت خود کم می‌کردند، ما را لخت و با سر و وضع خون‌آلود می‌دیدند، بعد به راه خود ادامه می‌دادند.» به گفته‌ی این شاهد عینی، نیروهای امنیتی پس از گذشت بیش از ۲۰ دقیقه، به محلی که آن دو به امید رسیدن کمک ایستاده بودند، حاضر ‌شدند و «تازه شروع ‌کردند به بحث در این مورد که چه کسی، وظیفه دارد به ما کمک کند.» وی اضافه کرد: «این ماموران حتی به تقاضای من برای تهیه‌ی پوششی برای پوشاندن پیکر برهنه‌ی مجروح، هم ترتیب اثر ندادند.» به گزارش تلویزیون خصوصی "زی نیوزا" این شاهد پس از آن، به مدت ۴ روز، از سوی ماموران پلیس در "محلی نگهداری شده، تا پرونده تکمیل شود". وی در این مدت، با وجود شکستگی ساق پا و جراحات وارده، بدون درمان، مراقبت‌های پزشکی و دارو بسر برده است. این شاهد عینی در پایان مصاحبه‌ی خود با "زی نیوزا" با اشاره به تلاش‌های دختر دانشجو برای کمک به او، دفاع از خود و فرار از چنگ مردان مست گفت: «دوست من با نشان دادن جسارتی بی‌نظیر، ما را بیدار کرد. مردم هند حالا باید، به یاد او، به‌طور یک‌پارچه تلاش کنند که چنین جنایاتی دوباره رخ ندهد.» شکایت از تلویزیون مقامات پلیس بلافاصله پس از پخش این مصاحبه‌ی تکان‌دهنده، اعلام کردند که علیه مسئولان تلویزیون "زی نیوز"، به اتهام "افشای هویت طرفین دعوا" شکایت خواهند کرد. این رسانه هر چند از فاش کردن نام قربانی و شاهد عینی خودداری کرده‌است، ولی چهره‌ی مرد هنگام پخش مصاحبه قابل شناسایی بوده است. بر اساس قانون هند، "افشای هویت طرفین دعوا" در این گونه موارد ممنوع است و خاطی به پرداخت جریمه‌ی نقدی و تا دو سال زندان محکوم می‌شود. سخنگوی نیروهای امنیتی روز ۵ ژانویه، هم‌چنین، کلیه‌ی اتهامات این شاهد عینی را رد کرد و گفت: «ماموران پلیس ۵ دقیقه پس از اطلاع از وقوع حادثه در محل حاضر و مجروح را در عرض ۱۵ دقیقه به بیمارستان رسانده‌اند.» این سخنگو در دفاع از تلاش‌های نیروهای پلیس برای کمک به دختر دانشجو، گفت که "به محض رسیدن به محل حادثه، ملافه‌ای از هتل نزدیکی آن تهیه و در اختیار مجروحان قرار گرفته است". اقدامات دولت پس از این حادثه دولت هند برای تنظیم برنامه‌ای برای پیشگیری از وقوع چنین حوادثی، روز جمعه (۴ ژانویه/۱۵ دی) تشکیل جلسه داد. در این نشست ویژه که با موضوع "حراست از حقوق زنان" با حضور مقامات مسئول، سوهیل‌‌کومار شینده، وزیر کشور هند، نیز شرکت داشت، گفت که دستگاه قضایی و انتظامی هند در حال بررسی دقیق تجاوز جنسی به این دختر دانشجو است. وزیر کشور هند، ضمن اشاره به این که دولت درصدد ست، مبارزه‌ای قاطعانه علیه تجاوز و جنایات جنسی در هند آغاز کند، تاکیدکرد که "هیچ تاخیری در پیگیری پرونده‌های تجاوز جنسی در این کشور پذیرفتنی نیست". وی هم‌چنین تاکید کرد که "دستگاه پلیس و دادگستری هند، برای رسیدگی به این موارد باید فعال‌تر عمل کنند". بر اساس گزارش‌های رسمی پلیس، در دهلی در هر ۱۸ ساعت، یک تجاوز جنسی صورت می‌گیرد. کارشناسان معتقدند که شمار قربانیان بیش از این رقم است. بر اساس آمار رسمی، در صد تجاوز‌های جنسی بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ تا ۱۷ درصد افزایش یافته است. نمایندگان مجلس؛ متهم به تجاوز از سوی دیگر، دیوان عالی قضایی هند، هفته‌ی گذشته دادخواست برخی از نهادهای حقوقی را رد کرد. براساس طرح این دادخواست، دستگاه قانون‌گذاری و اداری هند می‌توانست نمایندگان مجلس یا مقامات اداری دولتی را، در صورت متهم شدن به تجاوز جنسی علیه زنان، تا رسیدگی قطعی به پرونده‌ی آن‌ها، به‌طور موقت از کار برکنار کند. قضات دیوان عالی قضایی هند، رد این دادخواست را "عدم صلاحیت دادگاه برای رسیدگی به موضوع" اعلام کردند. بنا بر گزارش خبرگزاری هندی "تراست آو ایندیا"، دیوان عالی قضایی با تشکیل دادگاه‌های ویژه‌ای که حائز صلاحیت بررسی سریع پرونده‌های مربوط به تجاوزات جنسی هستند، موافقت کرده است. رسیدگی به پرونده‌ی اخیر تجاوز به دختر دانشجو، که روز شنبه (۵ ژانویه/۱۶ دی) آغاز شده است، با استناد به این مصوبه ‌صورت گرفته است دویچه وله فارسی

۲۵ سال عمر داشت و مادر دو طفل بود. به گفتۀ وی شوهروی که ۷۰ سال عمردارد شب گذشته حین به قتل رسیدن خانمش در منزل نبوده است .
امر کشف همچنان گفت که نظر به ادعای شوهراین خانم، یک نفر به نام ملامحمد ازسوی پولیس بازداشت  شده است.
 درهفتۀ گذشته نیز یک مرد ۳۵ ساله در منزلش در ولسوالی آقچه به علت خصومت های شخصی سر بریده شد و اموال منزلش نیز توسط قاتلین دزدی شدند.
به گفتۀ مسولین امنیتی این ۴۲  مورد قتل می باشد که طی سال روان در ولایت جوزجان رخ داده است .

قهرمان پارالمپیک درروز ولنتاین چهارگلوله به دوست دخترخودهدیه داد

نخستین فرماندار زن افغانستان آغاز به کار کرد

سایره شکیب سادات به عنوان نخستین ولسوال (فرماندار) در افغانستان به کار آغاز کرد

خانم سادات اخیراً در یک روند رقابتی شرکت کرد و به عنوان ولسوال منطقه "خواجه دو کوه" در ولایت شمالی جوزجان تعیین شد

ساحه محل کار او زادگاه ژنرال عبدالرشید دوستم رهبر جنبش ملی اسلامی افغانستان است و احتمالاً به همین دلیل ولسوالی (شهرستان) خواجه دوکوه از نیروی برق و گاز هم برخوردار است

بسیاری از ولسوالی‌های افغانستان برق و گاز ندارند

خانم سادات روز سه‎شنبه، ۳ دلو/بهمن از سوی نماینده حکومت محلی به مردم "خواجه دوکوه" رسما به عنوان حاکم منطقه خواجه دوکوه معرفی شد

خطرات روند صلح؛ مقاله کرزی برای بی‌بی‌سی

اساس دردها و رنج های افغانستان در زمان جهاد ما علیه اتحاد جماهیر شوروی گذاشته شد

جهاد ما برضد شوروی مبارزه ای برحق بود که برای حفاظت از وطن و دین مان آغاز کردیم. در حالیکه ما با اخلاص مبارزه مان را به پیش می بردیم، متحدان ما هریک به دنبال اهداف خودشان بودند

با پیروزی مجاهدین روند حوادث به سمتی رفت که حاکمیت آنها سبب رنج و مصائب مردم شد تا آنها (مجاهدین) بدنام و ناکام شوند و به این ترتیب زمینه برای ایجاد و حاکم کردن گروهی دیگر فراهم شود

گروه جدید طالبان بود که به نام مبارزه با "گروه شرو فساد" قد علم کردند و وعده امنیت و مصونیت را به مردم دادند

به همین دلیل بسیاری از افغانها از جمله خودم سخت از طالبان حمایت می کردیم و کمک های قابل توجهی هم به آنها کردیم

اما طالبان به زودی به انحراف کشیده شدند و به جنگ داخلی روی آوردند. آنها از افراطیت حمایت کردند تاجایی که با تروریسم همراهی کردند و منزوی شدند

سرانجام پس از حادثه یازدهم سپتامبر بود که یکبار دیگر نیروهای خارجی به افغانستان آمدند. قابل یاد آوری است که همه این بازی ها را خارجی ها برسر مردم افغانستان آوردنداما بازیکنان همه افغان بودند و تفنگ همیشه بر دوش خود افغانها بود

ما به عنوان یک ملت زنده نباید چنین چیزی را اجازه می دادیم که خارجی ها با سرنوشت ما بازی کنند

پس از حادثه یازدهم سپتامبر افغانها به این امید به نیروهای غربی خوشامد گفتند که امنیت، آرامش، توسعه و رفاه با خود به افغانستان بیاورند. اما یکبار دیگر کشورهای دخیل، زیر نام مبارزه با دهشت افگنی هریک در پی تعقیب اهداف استراتژیک خودشان برآمدند. برای رسیدن به این اهداف متأسفانه بار دیگر جنگ شروع شد

حالا فرصتی برای صلح فراهم شده است

یازده سال بعد حالا صدای صلح بلند شده. روند صلح که در حال حاضر در مراحل اولیه اش قرار دارد، یک مرحله تازه ای را برای افغانستان نوید می می‌دهد

به گذشته باید توجه زیاد صورت گیرد تا روند صلح کنونی شروع مرحله ای نباشد که در نهایت بجای تامین صلح واقعی گامی برای خارجی های دخیل در قضایای افغانستان برای رسیدن به اهداف بزرگ شان گردد

آنگونه که در سه و نیم دهه گذشته بارها و بارها این واقعیت تلخ را تجربه کرده ایم

همانگونه که سقوط آخرین دولت کمونیستی و ورود مجاهدین به کابل سبب آرامش وآزادی واقعی مردم ما نشد، به همین ترتیب اگر روند صلح کنونی مان به خوبی مدیریت نشود، می تواند سبب ضعیف تر شدن ما و خلق مشکلات تازه برای مان شود

چرا طالبان را برادرم خواندم

اگر جنگ را خارجی ها به ما تحمیل کردند، ابتکار صلح باید در دستان خودمان باشد. در غیر آن نتیجه ای که ملت منتظرش است، هیچگاه به دست نخواهد آمد

به همین دلیل من در سخت ترین شرایط طالبان را برادر خطاب کرده ام و آنها را به صلح دعوت کرده ام. به همین دلیل هم من جرگه مشورتی را در مورد صلح فراخواندم. آن جرگه شورای عالی صلح را ایجاد کرد که در آن نمایندگانی از هر قشر و فکر افغانستان حضور دارند

اگر برای رسیدن به اهداف مان سالها جنگیدیم، باید دیگر اجازه ندهیم به نام صلح چندین سال دیگر متفرق شویم. افغانها در یازده سال گذشته قربانی های بزرگی دادند و یک نظام ساختند

نتیجه این قربانی ها مؤسسات منتخب دولتی است. این دستاورد بزرگی برای ما است

ابتکار ها و تلاشهای پراگنده صلح می تواند این قربانی های مان را با خطر مواجه کند. اگر همه افغانها متحدانه عمل نکنند در حقیقت به یازده سال گذشته بازگشته ایم و خدا می داند که خارجی ها در فضای مبهم ایجاد شده چه اهدافی را تعقیب خواهند کرد و ما برای چند سال دیگر قربانی آنها خواهیم شد؟

در این مرحله حساس، آینده روشن افغانها فقط در گرو اتحاد و اتفاق آنها است. پس برای داشتن آینده ای روشن و برای اینکه تلاشهای صلح مان، یک صلح واقعی را در پی داشته باشد و سبب تقویت کشورمان شود به چند نکته مهم اشاره می کنم

نکات اصلی

 نمایندگان طالبان که در مذاکرات شرکت می کنند باید اسناد معتبر تصدیق شده توسط

رهبران شان را با خودداشته باشند

 در گفت و گوهای صلح، شورای عالی صلح از ملت افغانستان نمایندگی کند

 از برگزاری نشست ها و گفت و گوهای متفرقه و پراگنده گروه‌ها و شخصیت های مختلف به نام صلح باید جلوگیری شود

 به همین دلیل مذاکرات صلح در کنار ابعاد داخلی، ابعاد خارجی هم دارد که برخی از آنها منطقه ای و برخی دیگر جهانی اند. بنابراین افغانها یعنی دولت، اپوزیسیون داخلی و طالبان باید بخش داخلی را بین خود شان حل و فصل کنند و بخش خارجی اش را باید متحدانه و همصدا با خارجی ها حل کند و زمینه را بگونه ای فراهم کنند که در میان منافع متضاد خارجی‌ها ، منافع ملی خودشان را حفظ و تضمین کنند

نبرد استالینگراد: وقتی ورق علیه نازی‌ها برگشت

امروز در روسیه هفتادمین سالگرد پایان گرفتن نبرد استالینگراد با رژه بازماندگان این نبرد جشن گرفته شد. نبرد استالینگراد، که شش ماه به طول انجامید، یکی از خونین‌ترین درگیری‌های نظامی تاریخ مدرن محسوب می‌شود

تخمین زده می‌شود که بیش از یک میلیون نفر در این نبرد، که نیروهای شوروی توانستند آلمانی‌ها را شکست دهند، کشته شدند. واقعه‌ای که یکی از نقاط عطف عمده جنگ جهانی دوم در نظر گرفته می‌شود

قربانیان پرشمار این نبرد تنها دلیل اهمیت بالای آن در روسیه نیستند، چرا که روس‌ها به این نبرد همچنین به چشم سرآغاز برگشتن ورق علیه نازی‌ها می‌نگرند.

بعضی از سربازان شوروی پس از پیروزی در استالینگراد تا خود برلین پیش رفتند

'پسرم را به پلیس تسلیم کردم، نگران بودم که حمله انتحاری کند'

بشیر پیمان

بی‌بی‌سی

در ولایت قندوز در شمال شرق افغانستان، یک پدر فرزندش را که قصد داشته حمله انتحاری انجام بدهد، تحویل پلیس داده است

این مرد که به دلایل امنیتی نمی‌خواهد نامش برده شود، می‌گوید پسرش در جریان دوسالی که در پاکستان بوده آموزش‌های انتحاری دیده و با شورشیانی که با پاسپورت پاکستانی به قندوز رفت و آمد می کردند، در ارتباط بوده است

او می‌گوید زمانی که پسرش از پاکستان بازگشت وضعیت روانی غیر عادی داشت و حرکات عجیبی از خود نشان می‌داد

او می‌گوید: "پسرم تقریبا برای دو سال در پاکستان گم بود. وقتی آمد، فهمیدم که انتحاری شده، چرا که حالتش دگرگون شده بود. به من گفت که مرا در اردوی ملی (ارتش ملی) شامل کن، من گفتم حالا خردسال هستی، نمی‌توانم تو را شامل کنم. او قبول نکرد"

هرچند به گفته او از نزد پسرش مواد انفجاری یا واسکت (جلیقه) انتحاری به دست نیامده اما می‌گوید به دلیل این که به او مظنون شده 

بود، در این مورد به پلیس اطلاع داد"پسرم تقریبا برای دو سال در پاکستان گم بود. وقتی آمد، فهمیدم که انتحاری شده، چرا که حالتش دگرگون شده بود "

گفته می‌شود که این پسر شانزده ساله در جریان تحقیقات به پلیس گفته که در جریان آموزش در پاکستان به او دارو تزریق می شده و هر هفته یک نوع قرص مخصوص به او خورانده می‌شده است

این مرد که پس از تسلیم کردن پسرش به پلیس به دعوت وزارت داخله (کشور) افغانستان به کابل رفته، می‌گوید احساس می‌کند با این اقدام از یک حادثه خونین جلوگیری کرده است

او می‌گوید: "من اگر از آن جلوگیری نمی‌کردم چند نفر دیگر هم تباه می شدند و خودم هم تباه می شدم و حکومت مرا می برد (بازداشت می‌کرد)"

صدیق صدیقی، سخنگوی وزارت داخله افغانستان از این اقدام او قدردانی کرد و گفت که نیروهای پلیس در مورد تامین امنیت وی از هیچ تلاشی دریغ نخواهند کرد

آقای صدیقی گفت: " کاری که کاکا (عمو) کرده کار بزرگی است و این جرأت و فداکاری او را نشان می‌دهد و پلیس افغانستان هم در خدمتش است"

از سال ها بدین سو حکومت افغانستان با نشر آگهی‌ها از طریق رسانه‌ها از مردم خواسته تا برای جلوگیری از وقوع حوادث و فعالیت‌های تروریستی با نیروهای امنیتی افغان همکاری کنند

این نخستین باری است که یک پدر پسرش را به ظن انجام فعالیت‌های تخریبی به پلیس تحویل می‌دهد

اما این نخستین باری است که یک پدر پسرش را به ظن انجام فعالیت‌های تخریبی به پلیس تحویل می‌دهد

جزییات مشخصی در این مورد در دست نیست که این پسر در کجای پاکستان بوده و در کدام مدرسه یا مرکز آموزشی این کشور آموزش دیده است

اما مقامات افغانستان در گذشته همواره گفته‌اند که مراکزی در پاکستان افغان‌های نوجوان را برای انجام حملات "تروریستی" در افغانستان آموزش می‌دهند

دولت افغانستان در سال‌های اخیر در تلاش بوده تا برای جلوگیری از رفتن نوجوانان افغان برای آموزش در مدارس پاکستان، مدارس مذهبی در داخل افغانستان ایجاد کند

خبر کوتاه و تکان دهنده بود 

۲ جنوری ۲۰۱٣ 

خبر کوتاه و تکان دهنده بود

"مقام های هند می گویند که صدها کارگر یک کارخانه چای سازی در شمال شرق هند، خانه صاحب کارخانه را آتش زدند. در این آتش سوزی صاحب کارخانه و همسرش سوختند

کارگران عصبانی در منطقه کناپاتار در ایالت آسام، شامگاه چهارشنبه پس از دو هفته مجادله با مسئولان کارخانه، خانه مالک آن را محاصره کردند

پلیس هند می گوید که این ماجرا پس از آن اتفاق افتاد که صاحب کارخانه از برخی کارکنان خواست که خانه های خود را ترک کنند

بیش از نیمی از چای هند در ٨۰۰ کارخانه چای سازی در آسام تولید می شود

مقام های هندی می گویند که حدود ۷۰۰ کارگر یکی از این کارخانه های چای سازی، خانه صاحب کارخانه را محاصره کردند و آن را آتش زدند. آنها همچنین دو دستگاه خودرو متعلق به صاحب کارخانه را نیز به آتش کشیدند

جسد سوخته کومار بهاتاچاریا و همسرش ریتا از میان ویرانه های خانه بیرون کشیده شده است

پلیس سه کارگر را در ارتباط با این واقعه بازداشت کرده است

مقام های هندی می گویند که آقای بهاتاچاریا و کارگرانش در دو هفته گذشته درگیر مجادله و گفت و گو بودند

به گفته آنها، او پیش از این هم با اعتراض کارگران یک کارخانه چای سازی دیگر – که دو سال پیش مالک آن بود – رو به رو شده بود

در آن اعتراض ها، کارگران خشمگین، کارخانه چای سازی او را در نزدیکی مرکز ایالت آسام به آتش کشیده بودند. گفته می شود که آن واقعه پس از آن اتفاق افتاده بود که آقای بهاتارچاریا به سوی معترضانی که نزدیک خانه اش و در اعتراض به حمله اش به یک زن محلی جمع شده بودند، تیراندازی کرده بود

در سال های اخیر، حمله های فزاینده ای به مدیران و مالکان کارخانه های چای در ایالت آسام هند گزارش شده است"

مطلب فوق عینا از سایت بی بی سی فارسی نقل شده است

ظاهرا آقای بهاتا چاریا  ، نزد کارگران دو نقش ( کارفرما – صاحبخانه) را به صورت همزمان ایفا می کرده و از این اهرم های دوگانه ناجوانمردانه جهت فشار روزافزون استفاده کرده. همچنین در سابقه ایشان تعرض به زنان و تیراندازی به سوی کارگران ثبت شده است

آنچه در این خبر بسیار جالب است گذار از خودکشی به دیگر کشی است. در هند کشتن کارفرما امر مرسومی نبوده اما خودکشی کارگران و کشاورزان و زحمتکشان امری بسیار متداول است

بر اساس گزارش اخیر مرکز حقوق بشر وعدالت جهانی دردانشگاه نیویورک طی ۱۵ سال گذشته ۲۵۰۰۰۰ کشاورز در هند خودکشی کرده اند. سمیتا نارولا گرداننده مرکز و کسی که در نوشتن گزارش مشارکت مستقیم داشته می گوید

« به طور متوسط در هر٣۰ دقیقه یک کشاورز در هند خودکشی می کند.»  این مطالعه که روی کشاورزان کوچک کتان کار متمرکز است نشان می دهد که ظاهرا کشاورزان، اغلب به دلیل بدهی فزاینده جهت خرید بذرهای مهندسی ژنتیکی شده شرکت مونسانتو و شکست در امر کشت و از بین رفتن محصول به دلیل فقدان منابع آب لازم خودکشی کرده اند. در گزارش مذکور آمده است که مطالعات نشان می دهد( BT cotton بذرهای کتان اصلاح ژنتیکی شده شرکت مونسانتو که ویژگی آن کشتن آفت Bollworm است) در شرایط آبیاری شده، بهتر جواب می دهند و این دانه ها اساسا نسبت دانه های کتان دیگر آب خور بیشتری دارند. به هرحال اکنون کلیه بازیگرانی که به این فجایع دامن زده اند مشخص اند اما برجسته ترین واکنش کشاورزان ، خودکشی روزافزون بوده است. و درست در این بافت و زمینه است که کارفرماکشی معنای خاصی دارد. پیام این است: هر سیاستی بریده اید و دوخته اید تا امروز تحمل کرده ایم اما دیگر کافی است. سیاست هایی که هر دم شما را به اوج می برد و ما را در قعر فرو می برد. سیاست هایی که اراده تو بر سرنوشت ما و اطرافیانمان را هر دم فزونتر می کند و ما را در برابر تو هر چه دست بسته تر. تو خود را مالک ما تلقی می کنی، به زنان ما تعرض می کنی و بعد شش لول به کمر می بندی و شخصا به طرف ما تیراندازی می کنی. اگر می خواهی جلوه عینی تمام عیار آن نظامی باشی که می خواهد نابود و مدفون امان کند، نیست و نابودت می کنیم

بر اساس گزارش، بیش از نیمی از چای هند در ٨۰۰ کارخانه چای سازی در آسام تولید می شود. پرسش این است که پس از این واقعه آیا رابطه کارگران و کارفرمایان در این کارخانه ها مثل سابق خواهد بود؟ پاسخ هم آری است و هم خیر. اقداماتی از این دست ابدا کاری را از اساس درست نمی کند اما در عین حال جلوی برخی از تصمیمات و اقدامات کارفرمایان را می گیرد ویا روندشان را کند می کند. این اقدام خیلی طبیعی رخ داده و در حقیقت فوران طبیعی مناسباتی خشن و غیر انسانی بوده و طبیعتا، از مناسبات خشن و غیرانسانی و اعمال اراده یک طرفه، ناز و نوازش برون نمی تراود. قطعا مسیر رهایی زحمتکشان از اقداماتی این چنین عبور نمی کند. چاره زحمتکشان، وحدت و تشکیلات است. اما خود مساله گذار از خودکشی به کارفرما کشی آن هم در کشوری که هر سی دقیقه یک کشاورز زحمتکش جزء گزینه خودکشی را انتخاب می کند،خود در مفهوم مطالبه زندگی و جلوه ای از مقاومت است و نه جنایت. جانیان اصلی که با احترام از آن ها یاد می شود شرکت های چند ملیتی، لابیست های دولتی، سیاست گذاران فاسد و دانشمندان و مراکز تحقیقاتی هستند که خود را فروخته اند و به این سیاست ها مشروعیت بخشیده اند. جانی، آن کارفرما – صاحبخانه ای است که خود را بمدد دولتیان و سیاستگذاران فاسد مالک جهان فرض می کند. جانی آن است که با یک تکه کاغذ که سند نامیده می شود به خود اجازه می دهد صدها کارگر و بستگانشان را بی خانمان و آواره کند. در ابتدا نوشتم: خبر کوتاه و تکان دهنده بود! آری این خبری به غایت تکان دهنده برای کارفرمایانی از این دست است! و نه برای من. این خبر برای من تنها نشانه ای است از ضرورت بازگشت کارگران و زحمتکشان به سنن، تجربیات و پیشینه مبارزاتی خود در جهان، بازخوانی انتقادی و به روز کردن آن و گشودن مسیری به سوی رهایی به منظور سقوط نکردن به عرصه واکنش های دفعی و آنی. و البته ،تا آن زمان چه بخواهیم چه نخواهیم، زحمتکشان بیشتری خودکشی خواهند کرد و صد البته کارفرمایان بیشتری هم در آتش زنده زنده خواهند سوخت

دادگاۀ ابتدایی یک زن را در کابل به اعدام محکوم کرد

تجاوز جنسی جوانی آفریقایی

تجاوز جنسی جوانی آفریقایی به پیرزن 83 ساله خشم اسرائیلی ها را برانگیخت پنجشنبه 03 ژانویه 2013م شهروندان اسرائیلی بویژه ساکنان جنوب تل آویوبه دنبال تجاوز جنسی یک جوان پناهنده آفریقایی به پیر زنی 83 ساله خواستار سخت گیری بیشتر با مهاجرین شده اند. به گزارش العربیه برخی از اسرائیلی ها تهدید کرده اند که در صورت مشاهده پناهندگان آفریقایی در مناظق خود به سوی آنها تیر اندازی خواهند کرد. حدود 12 روز پیش پیر زنی 83 ساله از اهالی تل آویومورد تجاوز یک جوان آفریقایی 20 ساله قرارگرفته بود. جوان آفریقایی چند روز پس از ارتکاب جرم توسط پلیس اسرائیل دستگیر شد. اسرائیلی ها سال ها پیش به بهانه اینکه آفریقایی های مهاجر امنیت آنها را به خطر انداخته اند از دولت خود خواستند آنها را از کشور اخراج کند. دولت اسرائیل در پاسخ به معترضین به حضور آفریقایی ها و نیز برای جلوگیری از ورود آنها ، روز گذشته از پایان ساخت دیواری حائل به طول 225 کیلومتر میان این کشور و مصر خبر داد. در سال گذشته تنها 36 نفر از آفریقایی ها توانستند از مرز این کشور با مصر وارد اسرائیل شوند، اما همگی آنها دستگیر و به کشورهای خود بازگردانده شدند. این کشور در سال گذشته میلادی 3920 نفر از آفریقایی ها مهاجر را به کشورهای خود باز پس فرستاد. حیفا- نايف زیدانی، العربیه www.Voiceofwomenafg.blogspot.com

'شوهرم دست و پایم را می‌بست و شلاق می‌زد' پنج شنبه 03 ژانويه 2013 - 14 دی 1391 پنج شنبه 03 ژانويه 2013 - 14 دی 1391

منیژه زن بیست ساله‌ای است که در منطقه "مُقُر" ولایت غزنی در جنوب افغانستان

شکنجه مداوم خود توسط شوهرش را در گفتگو با بی‌بی‌سی فاش کرده است. او هفته‌ها در زیرزمینی خانه‌اش با دست و پای بسته نگهداری می‌شد و شوهرش با چوب، زنجیر و شلاق او را می‌زد. بدن نیم جان منیژه حکایت از داستان غم‌انگیز زندگی او دارد. منیژه را در منزل یکی از خویشاوندانش در کابل دیدم. وقتی با او روبه رو شدم، چشم‌هایش چیزی را نمی‌دید و از زخم‌ها و آسیب‌های ناشی از لت و کوب (ضرب و جرح) می‌نالید.او گفت: "به سر و صورتم با مشت و لگد کوبیدند، دست‌هایم را با ریسمان بستند و با زنجیر، چوب و شلاق زدند. روزها و هفته‌ها در زیرزمینی خانه با دست و پای بسته سپری کردم، در هوای سرد و برف مرا وادار به کار می‌کردند." منیژه افزود: "هیچ جای بدنم نیست که زخمی نشده باشد. ناخن‌های دستانم افتاده و پاهایم توان حرکت ندارد."او می‌گوید دو سال پیش به خواست خود با نواسه (نوه) کاکا/عمویش ازدواج کرد، اما در خانواده شوهرش حیثیت (جایگاه) یک کنیز را داشت و نه عروس. منیژه گفت: "از روزی که با این مرد ازدواج کردم، همیشه تلاش داشتم تا رضایت خانواده او را به دست آورم و به علاقمندی آنها در کارهای خانه سهم بگیرم، اما برخورد نادرست مادر شوهر و به ویژه لت و کوب و برخورد وحشیانه شوهرم هیچ وقت این فرصت را به من نداد. من عروس نه، بلکه کنیز و یا نوکر این خانه بودم." پدر منیژه: از دخترم دفاع می‌کنم"به هر قیمتی که شده از حق دخترم دفاع می‌کنم. من یک کراچی‌ران (گاریچی) هستم و پولی هم ندارم که به این محکمه و آن محکمه بدهم. با دست‌های خالی قضیه دخترم را پیگیری می‌کنم و او را از شوهرش که یک جنایتکار است، جدا می‌کنم." همایون پدر منیژه وقتی از شکنجه دخترش با خبر شد، به مُقُر رفت و دخترش را با این استدلال که می‌خواهد به دیدار مادرش ببرد، از خانه شوهرش بیرون آورد و به کابل منتقل کرد.او در حالی که اشک می‌ریخت، گفت: "به هر قیمتی که شده از حق دخترم دفاع می‌کنم. من یک کراچی‌ران (گاریچی) هستم و پولی هم ندارم که به این محکمه و آن محکمه بدهم. با دست‌های خالی قضیه دخترم را پیگیری می‌کنم و او را از شوهرش که یک جنایتکار است، جدا می‌کنم." پدر منیژه افزود:" من با خانواده و قوم شوهر دخترم تماس گرفته‌ام و از آنها خواسته‌ام تا به کابل بیایند و جزای پسرشان را خودشان تعیین کنند." منیژه در مُقُر ولایت غزنی زندگی می‌کرد و شوهرش تعمیرکار موتور سیکلت است. به گفته منیژه شوهرش هیچ وقت با او رفتار خوب نداشت. مادر منیژه بیش از همه اشک می‌ریزد. او می‌گوید: "اصلا باورم نمی شود با چشم‌های خودم دخترم را در این وضعیت ببینم." در خانه امن"از روزی که با این مرد ازدواج کردم، همیشه تلاش داشتم تا رضایت خانواده او را به دست آورم و به علاقمندی آنها در کارهای خانه سهم بگیرم، اما برخورد نادرست مادر و شوهر و به ویژه لت و کوب و برخورد وحشیانه شوهرم هیچ وقت این فرصت را به من نداد. من عروس نه، بلکه کنیز و یا نوکر این خانه بودم." منیژه منیژه به کمک مسئولان یک "خانه امن" در کابل که از سوی نهاد غیردولتی موسوم به "هاکا" اداره می‌شود، به بیمارستان منتقل شده است. حمیده، مسئول این مرکز می‌گوید: "با اجازه اعضای خانواده منیژه در نظر داریم قضیه او را رسمی (پیگیری) کنیم و برای او وکیل مدافع گرفته و پرونده اش را به دادستانی تحویل دهیم." مسئولان بیمارستان علی‌آباد که منیژه در آن جا تحت درمان است، می‌گویند وضعیت او حالا خوب است، اما شکنجه و بدرفتاری با او بر وضعیت روحی‌اش تاثیر بدی گذاشته است. دکتر عبدالمعروف ندیم، مسئول این بیمارستان به بی‌بی‌سی گفت تمام تلاش خود را برای سلامت این زن به خرج خواهد داد. اما این نخستین باری نیست که منیژه از شکنجه و لت و کوب فرار کرده و به کابل آمده است. او می‌گوید: "حدود شش ماه پیش نیز به کابل آمدم و داستان زندگی‌ام را با وزارت امور زنان در میان گذاشتم." وحید پیکان بی بی سی www.Voiceofwomenafg.blogspot.com

یک پولیس، زن و پسر خود را کشت دوازدهم جدی 1391 خورشیدی یک سرباز پولیس در شهر ترینکوت مرکز ولایت ارزگان،

زن و پسر جوان خود را به شلیک گلوله، کشت. این رویداد در منطقۀ پوستۀ شهر ترینکوت مرکز ولایت ارزگان، در خانۀ یک سرباز پولیس کندک عملیاتی، پس از یک مشاجرۀ لفظی بین این سرباز و زنش، رخ داده است. فرید عایل سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت ارزگان به خبرگزاری بست باستان گفت که این سرباز پولیس، زن و پسر شانزده سالۀ خود را به شلیک گلوله کشته است. به گفتۀ او، این سرباز به "دیب" مشهور بود و در کندک عملیاتی ریزرف، در شهر ترینکوت ایفای وظیفه می نمود. وی افزود که قاتل موفق به فرار شده است، اما نیروهای پولیس تلاش برای بازداشت وی را آغاز کرده اند. گفتنی است که از زن کشته شده، دو کودک دیگر نیز به جا مانده اند. قابل یاد آوری است که در این اواخر رویدادهای مشابه در سراسر کشور، نسبت به هر زمان دیگر افزایش یافته است که علت های عمدۀ آن، ناآگاهی مردم از حقوق زنان و کودکان در دین مقدس اسلام، اعتیاد به مواد مخدر، مشکلات اقتصادی و خشونت های خانواده گی خوانده شده است.بست باستان

برای نخستین بار یک شرکت محصولات کشاورزی در ولایت شمالی بلخ ایجاد شده است که همه‌ سهام‌داران آن زنان هستند.

محل کار این شرکت دکان کوچکی است، در کنج بازار رابعه بلخی ـ بازار ویژه زنان در شهر مزارشریف

• اقتصاد افغانستان

در حال حاضر سی زن، در این شرکت سهم دارد و آنان می‌گویند اگر نتیجه خوب بگیرند، کار و بار شان را گسترش خواهند داد

قندی عمکی، مسؤول این شرکت می‌گوید که آنان بیشتر محصولات شان را از کشاورزان چند ولایت شمال می‌خرند و آن را دوباره به بازار عرضه می‌کنند

"شیوه‌ کار قسمی

 است (به گونه‌ای است) که ما مستقیماً با دهاقین و زمین‌داران در ارتباط هستیم و تولیدات آنان را پروسس (بسته بندی) می‌کنیم و به بازار عرضه‌ می‌کنیم. به طور مثال ما پسته و بادام را از ولایت سمنگان می‌گیریم، کشمش سیاه خود را از قیصار می‌خریم"

خانم عمکی همچنین می‌گوید که زنان این شرکت از این که با کشاورزان مرد همکار باشند، مشکلی ندارند

این شرکت، کارش را با تهیه و بسته بندی میو‌ه‌ خشک مثل بادام، پسته، کشمش و جلغوزه شروع کرده است و مسؤول آن امیدوار است که اگر کار و بار شان فعلا به ولایت بلخ محدود است، نتیجه بدهد، آنان امیدوار اند کارشان را گسترش دهند و نمایندگی‌هایی در ولایت‌های دیگر افغانستان نیز ایجاد کنند

دشواری‌ خودکفایی زنان افغان

در افغانستان، بیشتر شرکت های تجاری، فروشگاه‌ها و کارخانه‌ها توسط مردان اداره می‌شوند. اما این شرکت که همه سهام داران آن زنان هستند، به باور مالکان آن، گامی است در راستای خودکفایی زنان این کشور.

از میان کارکنان این شرکت، محسنه، زنی است که رسیدن تا به خودکفایی اقتصادی خیلی برایش دشوار بوده است.

او می‌گوید: "شش دختر دارم، پسر ندارم. اول در یک کارخانه آش کار می‌کردم، از همان زمان کار را تعقیب کردم. روزهای سختی را دیدم اما بالاخره توانستم تجارت کنم. ما هشت نفر در خانه پسته را میده می‌کنیم(می‌شکنیم) و در حدود شانزده سیر مزار(۲۲۴ کیلوگرام) را در هشت روز. از همین پول زندگی ام را پیش می‌برم. برای یک زن که مردی برای حمایتش نداشته باشد این خیلی خوب است."

تجارت خصوصی بهتر از تطبیق پروژه‌ها

با وجود تطبیق پروژه‌های بی شمار در زمینه تقویت و خودکفایی اقتصادی زنان، از سوی نهادهای دولتی و غیردولتی، رابعه مرادی، مدیر اقتصادِ ریاست امور زنان در بلخ می‌گوید که چالش اصلی این است که این برنامه‌ها، دوام‌دار نبوده اند و پس از ختم کارشان وضع به شکل اولی درآمده است

اما در بخش تجارت های کوچک و متوسط خصوصی فعالیت‌های امیدوارکننده‌ای انجام شده است که گشایش نخستین شرکت سهامی محصولات کشاورزی بانوان بلخ یکی از آن‌ها است

آگاهان این گونه حرکت‌ها را در کشوری که هنوز بیشتر زنان در چهاردیوار خانه‌ها به سر می برند و تکیه بر درآمد مردان خانواده دارند، امیدبخش اما ناکافی می‌دانند

اقتصاد افغانستان وابستگی زیادی به کشاورزی دارد و میوه از صادرات عمده این کشور به شمار می‌رود

نبود امکانات بسته بندی از مشکلات اصلی در برابر تجارتی شدن محصولات کشاورزی افغانستان گفته می‌شود. به همین دلیل بیشتر محصولات کشاورزی افغانستان نتوانسته راه خود را آنطوریکه لازم است در بازارهای منطقه‌ای و جهانی باز کند

این مسئله حتی موجب شده تا در بازارهای داخلی افغانستان نیز میوه‌های کشورهای دیگر وارد شده و میوه‌های افغانستان با قیمت بسیار پایین به فروش برسند

کشاورزان در این زمینه خواهان توجه بیشتر به ویژه از سوی دولت هستند

افغانستان ـ موزیم آدم های اولیه وحشی - به قلم الهه

افتخار

دختران در جستجوی "خوشبختی" در دوبی

بیش از بیست کودک دبستانی در شهر نیوتاون آمریکا قربانی تیراندازی جوانی ۲۰ ساله شدند که با اسلحه وارد محل تحصیل آنها شد و پس از کشتن کودکان و پنج بزرگسال دیگر، احتمالا جان خودش را هم گرفته است. رسانه‌های محلی می‌گویند ضارب مادر خودش را هم به قتل رسانده است

صبح جمعه ۱۴ دسامبر (۲۴ آذر)، پلیس ایالت کانتیکت اعلام کرد که در مدرسه ساندی هوک در شهر نیوتاون تیراندازی صورت گرفته و گزارش ها حاکی از کشته شدن ۲۷ نفر از جمله ۲۰ کودک است. در این حادثه فرد تیرانداز نیز کشته شده و سلاح های او در اختیار پلیس قرار گرفته است

بنابر گزارش ها، ۱۸ کودک پس از تیراندازی در دم جان داده اند و دو کودک دیگر هم بر شدت جراحات ناشی از گلوله در بیمارستان جان باخته اند. مدیر مدرسه، روانشناس کودک مدرسه و چهار بزرگسال دیگر هم بر اثر این تیراندازی کشته شدند. گزارش ها می گویند که ضارب سپس جان خود را هم گرفته است اگر چه هنوز پلیس رسما گزارش ها در این رابطه را تایید نکرده است

ضارب جوانی ۲۰ ساله به نام آدام لانزا معرفی شده است در حالی که ابتدا پلیس برادر بزرگتر او رایان را که ۲۴ سال سن دارد به عنوان تیرانداز معرفی کرده بود

گفته می شود که جسد مادر ضارب به نام نانسی لانزا هم در آپارتمانش پیدا شده است . همچنین گزارش ها می گویند ضارب پدر خودش را هم کشته است

گزارش ها و آمار اعلام شده درباره این واقعه در طول روز بارها تغییر یافته است و تعداد کشته شدگان و قربانیان نیز چند باری تغییر کرده است. بنابر آخرین آمار اعلام شده ۲۰ کودک، شش بزرگسال (از جمله خود ضارب) در محل مدرسه کشته شده اند و مادر و پدر ضارب هم احتمالا توسط او پیش از کشتار دبستان از پای در آمده اند

این مرگبارترین سانحه پس از حادثه سال ۲۰۰۷ در دانشگاه ویرجینیاتک و سومین حادثه عمده بزرگ تیراندازی در سال ۲۰۱۲ در آمریکا به شمار می رود

تابستان امسال هم یک دانشجوی جوان در شهر آئورا با شلیک به تماشاگران فیلم بتمن ۱۲ نفر را کشت و چند هفته پس از آن تیرانداز دیگری در ایالت ویسکانسن با شلیک به زائران معبد سیک ها کشتار دیگری را به راه انداخت

گزارش ها حاکی از آن است که ضارب پیش از رفتن به مدرسه ای که مادرش در آن معلم کلاس آمادگی بوده، جلیقه ضد گلوله سیاهرنگی بر تن کرده و با سه اسلحه ای که به طور قانونی و به نام مادرش ثبت شده بود به محل مدرسه رفته و این کشتار خونین را به راه انداخته است. هنوز معلوم نیست که آدام لانزا از هر سه اسلحه در این کشتار استفاده کرده است اما پلیس دو اسلحه را در کنار او و یکی دیگر را در خودرویی که آدام با آن به محل مدرسه رفته بود پیدا کرده است

مدرسه ساندی هوک به گفته خبرنگاران از مدارس سطح بالای شهر نیوتاون به شمار می رود

پلیس محلی می گوید که او از یک تفنگ کالیبر ۲۲۳. استفاده کرده و افزوده که پلیس ایالت نیوجرسی نیز تحقیقات خود را در این زمینه آغاز کرده است

مدرسه ساندی هوک نیز همچون دیگر مدارس از سیستم حفاظتی - امنیتی و دوربین مدار بسته برخوردار بوده و مشخص است که فرد تیرانداز را مسئولان مدرسه می شناخته اند و به همین دلیل اجازه ورود به مدرسه را به او داده اند

مارک باوتون، شهردار نیوتاون، به سی ان ان گفته است که سه نفری که به بیمارستان منتقل شده اند، در "وضعیت بسیار وخیمی" قرار دارند

مقام های محلی می گویند که به عنوان یک اقدام احتیاطی، مدرسه ها در سراسر منطقه تعطیل شده است و فرماندار ایالت کانتیکت راهی منطقه شده و در حال ملاقات با خانواده قربانیان است

نیروهای پلیس مدت کوتاهی پس از ساعت ۹ و ۴۰ دقیقه صبح به وقت محلی (۱۴ و ۴۰ به وقت گرینویچ) سر رسیدند

پلیس صبح جمعه گزارشی دریافت کرد از یک فرد مسلح که به دفتر اصلی مدرسه وارد شده بود. بر اساس گزارش روزنامه کورانت، اعلام شده بود که یک نفر "گلوله های زیادی" خورده است

یک شاهد عینی به سی ان ان گفته بود که از راهروی مدرسه صدای تیراندازی شنیده است. او گفته بود "باید صدبار تیر شلیک شده باشد"

رسانه های محلی گزارش کرده اند که آتش نشان ها به کودکان گفته اند که چشم هایشان را ببندند و از کنار دفتر مدرسه بدوند و از مدرسه خارج شوند

این مدرسه دولتی بیش از ۶۰۰ دانش آموز دارد و یکی از مدارس سطح بالای منطقه محسوب می شود. در این دبستان دانش آموزان ۵ تا ۱۰ ساله که از دوره آمادگی تا کلاس چهارم دبستان تحصیل می کردند

بیمارستان دنبری در منطقه، در وبسایت خود نوشته است که از "وضعیت" مدرسه آگاهی دارد

بیمارستان در بیانیه ای نوشته است: "لطفا مطلع باشید که ما در حال حاضر در حال جمع آوری اطلاعات هستیم و در اسرع وقت، اطلاعات دقیق را در اختیار شما قرار خواهیم داد"

حامد کرزی ماه آینده به واشنگتن می‌رود

لئون ‌پانه‌تا، وزیر دفاع آمریکا ‌می‌گوید حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان دعوت

باراک اوباما همتای آمریکایی‌اش را برای دیدار از واشنگتن پذیرفته است

آقای پانه‌تا، در نشست خبری مشترک با رئیس جمهوری افغانستان در کابل گفت که قرار است دو رئیس جمهوری در اوایل ماه آینده میلادی (جنوری ۲۰۱۳) در واشنگتن دیدار کنند

به گفته او در این دیدار هردو رهبر، آینده افغانستان را مورد بحث قرار خواهند داد

آقای کرزی گفت او و باراک اوباما در مورد تعداد نیروهای آمریکایی که قرار است پس از ۲۰۱۴ در افغانستان بمانند، گفتگو خواهند کرد

انتظار ‌می‌رود که در این دیدار در مورد موافقتنامه امنیتی میان دو کشور نیز بحث و تبادل نظر صورت گیرد

وزیر دفاع آمریکا دیروز، چهارشنبه ۱۲ دسامبر، در یک سفر غیر منتظره وارد افغانستان شد

در حال حاضر مقامات آمریکایی مشغول رایزنی در مورد شمار نیروهای این کشور هستند که می‌خواهند پس از ۲۰۱۴ در افغانستان بمانند

دو هفته پیش وزیر دفاع آمریکا گفته بود که لازم است تعدادی از نیروهای آمریکایی پس از ۲۰۱۴ نیز در افغانستان بمانند

او گفت هدف اصلی حضور پایدار است برای "مبارزه با تروریسم و تخریب آخرین لانه‌های القاعده در افغانستان است"

آقای پانه‌تا گفت که آمریکا مجبور است نیروهای امنیتی افغان را آموزش دهد و به آنها کمک کند

پیشتر روزنامه‌های آمریکایی گزارش داده بودند که مقام‌های آمریکایی در حال بحث روی تعداد و شکل نیروهایی هستند که می‌خواهند پس از ۲۰۱۴ در افغانستان بمانند

وال استریت‌ژورنال گزارش داده که اگر مقام‌های افغانستان موافقت کنند، آمریکا می خواهد ده هزار سرباز این کشور پس از ۲۰۱۴ در افغانستان بمانند

بی بی سی 

این زن که دیوه نام دارد می‌خواست رسما از نامزد خود جدا شود، خانواده نامزدش نیز با مراجعه به دادگاه در پی حل ماجرا به نفع خود بودند
دیوه با امید حمایت دادگاه از خود، به نظام قضایی افغانستان مراجعه کرد اما آنگونه که او روایت می کند، مشکلات او روز به روز بیشتر شد اما او که جریان تلاش‌های خود و صحبت با یک قاضی را مخفیانه ضبط کرده بود، توانست نشان دهد که در دستگاه قضایی کشورش چه می‌گذرد
براساس روایت دیوه، سه نفر از دستگاه قضایی افغانستان در ماجرای او درگیر بودند: یکی محمد طاهر روحانی رئیس دادگاه شهری جلال آباد، دیگری ظهورالدین رئیس دیوان تجاری در این دادگاه و یک فرد دیگر که به عنوان رابط میان آنها عمل می‌کرد
قاضی ظهورالدین یکی از قضات "محکمه شهری جلال آباد" روزی به خانه دیوه می‌رود و دیوه که تصور می‌کند این قاضی به نمایندگی از دیگر اعضای دادگاه آمده است، شروع می‌کند به لابه و زاری کردن تا بلکه دل او به رحم آید و پرونده به نفع او تمام شود
ماموریت این قاضی میانجیگری میان دیوه و شوهر او نیست بلکه آمده تا به دیوه از مقدار رشوه‌ای که باید بپردازد، سخن بگوید
این خبرنگار از فرصت پیش آمده استفاده می‌کند و مخفیانه به ضبط صدای قاضی می‌پردازد
سراسر جریان گفتگوی آنها ضبط می‌شود که یک نسخه از آن در اختیار بی بی سی است
قاضی اینگونه شروع به سخن گفتن می‌کند: "در هر جا (اداره) حرفم اعتبار دارد و پذیرفته می‌شود. کارت را خدا آسان می‌کند"
"پول کافی در خانه نداشتیم. به شوهر خواهرم زنگ زدم، او نداشت. از او خواستم که زود خانه ما بیاید و بعد مادرم گوشواره طلایش را به او داد تا بفروشد، بازار در نزدیکی خانه ماست و شوهر خواهرم هم آن را فروخت و ده هزار افغانی برایم آورد"
دیوه
در ادامه این گفت و گو قاضی از دیوه تقاضای پول می‌کند، دیوه حاضر است در ابتدای کار بیست هزار افغانی معادل چهارصد دلار، بپردازد
قاضی به او می‌گوید: ببین، اگر کار انجام شد یا نشد این پول مال من است
دیوه به بی بی سی گفت او در ابتدا به سختی توانست نیمی از پولی را که قاضی خواسته بود، مهیا کند: "پول کافی در خانه نداشتیم. به شوهر خواهرم زنگ زدم، او هم نداشت. از او خواستم که زود خانه ما بیاید و بعد مادرم گوشواره خود را به او داد تا بفروشد، بازار در نزدیکی خانه ماست و شوهر خواهرم هم آن را فروخت و ده هزار افغانی را برایم آورد"
اما این قاضی تنها نیست بلکه شریکا و همدستانی دارد که آنها نیز چشم به جیب خالی این زن دوخته اند و می‌خواهند از این معامله سهمی نصیب شان شود
دیوه باید پنجاه هزار تا یکصد هزار افغانی چیزی معادل دوهزار دلار، فقط به آقای روحانی رئیس دادگاه بپردازد چرا که رسیدگی به این پرونده کار اوست و تصمیم او نهایی خواهد بود
قاضی در حضور دیوه به رئیس دادگاه زنگ می‌زند و به او می‌گوید که دیوه حاضر است پنجاه هزار افغانی معادل هزار دلار به رئیس دادگاه و بیست هزار هم به خود او (ظهورالدین) بدهد.اندکی بعد زنگ تلفن به صدا درمی‌آید، قاضی روحانی (رئیس دادگاه) به قاضی ظهورالدین می‌گوید که طرف دیگر دعوا (نامزد دیوه) حاضر اند ۲۰۰ هزار افغانی بپردازند.دیوه رو به قاضی می‌کند و از او می‌پرسد: "در این صورت چگونه ممکن است رای دادگاه به نفع من باشد؟"

یک پولیس افغانی به دلایل ناموسی خواهرش را به قتل رساند

پارلمان جدید اوکراین نخسین روز کاری اش را با ناآرامی آغاز کرد

یورور نیوز نوشت: نخستین حادثه زمانی روی داد که نمایندگان احزاب مختلف برای ادای سوگند همزمان به سمت تریبون هجوم آوردند
حادثه دوم هم زمانی بود که یک پدر و پسر که در جریان انتخابات پارلمانی اخیر از سوی اپوزیسیون نامزد شده بودند، تغییر جهت دادند و به فراکسیون حزب حاکم پیوستند و در نهایت نمایندگان مخالف آنها را از صحن پارلمان به بیرون راندند.
یکی از نمایندگان اپوزیسیون می گوید: «این یک دعوا نبود. آنها خائن اند. آنها به انجیل سوگند خورده و با مردم پیمان بسته بودند که در پارلمان با اپوزیسیون بمانند اما این کار را نکردند.»
یکی از اعضای حزب حاکم نیز می گوید: ما بارها دیده ایم برخی نمایندگان که در احزاب مختلف فعالیت می کنند حزبشان را ترک می کنند یا مستقل می شوند. برده داری سیاسی قابل قبول نیست
البته روز چهارشنبه تنها داخل پارلمان دستخوش ناآرامی نبود. بیرون پارلمان هم هواداران حزب راست افراطی "آزادی” در اعتراض به معرفی میکولا آزاروف به بعنوان نامزد نخست وزیری از سوی رییس جمهوری تجمع کرده و حفاظ های آن را شکستند
اما ناآرامی ها به همینجا هم ختم نشد. گروه دختران هم در انتقاد به "فساد نمایندگان” به روال معمول خود در مقابل پارلمان دست به اعتراض زدند

شبکه زنان افغان دولت را به 'خاموشی' در برابر قتل انیسه متهم کرد

چهارشنبه 05 دسامبر 2012 - 15 آذر 1391 
شبکه زنان افغان: "وقتی هفت گلوله به بدن انیسه اصابت کرد و جان باخت، آب از آب تکان نخورد"
شبکه زنان افغان در پی قتل انیسه دانش‌آموزی که در جریان اجرای برنامه واکسیناسیون فلج کودکان گلوله باران شد، دولت را متهم به "خاموشی" در برابر قتل او کرده است

انیسه، دانش آموز کلاس دهم بود که در اجرای برنامه واکسیناسیون فلج کودکان در ولایت کاپیسا در شمال کابل به صورت داوطلبانه کار می‎کرد. او اخیرا از سوی افراد "ناشناس" هدف شلیک گلوله قرار گرفت و در بیمارستان کاپیسا جان باخت
مسئولان شبکه زنان افغان روز چهارشنبه، ۱۵ قوس/آذر در یک کنفرانس مطبوعاتی گفتند که دولت افغانستان در برابر قتل انیسه واکنش مناسب نشان نداده است
در اعلامیه رسمی این شبکه آمده که انیسه "به جرم واکسن کردن کودکان به دست دژخیمان تروریسم به شهادت رسید"
در این اعلامیه از نهادهای دولتی با لحن تندی انتقاد شده که در برابر پرسش‎هایی که در خصوص قتل و درمان انیسه وجود دارد، "سکوت محض و غیرمسئولانه" در پیش گرفته‌اند
اعلامیه افزوده: "وقتی ملاله یوسفزی در ایالت خیبر پشتونخواه پاکستان مورد حمله قرار گرفت، وزارت معارف (آموزش و پرورش) با بیرون کردن شاگردان مکاتب دخترانه در جاده‌های افغانستان با وی ابراز همدردی کرد و رئیس جمهوری وی را قهرمان خواند، اما وقتی هفت گلوله به بدن انیسه اصابت کرد و جان باخت، آب از آب تکان نخورد"
لیمه انوری، از مسئولان شبکه زنان افغان به بی‌بی‎سی گفت وقتی که انیسه زخمی بوده، در بیمارستان کاپیسا از او به صورت درست مواظبت نشده و "همین مساله" باعث شده که او جان دهد
لیمه انوری گفت که شبکه زنان افغان درخواست کرده که دولت کمیسیونی را برای بررسی چگونگی قتل انیسه تشکیل دهد و از خانواده او حمایت کند. او تاکید کرد که عاملان قتل این دانش‌آموز باید به "اشد مجازات" محکوم شوند.در همین حال فاروق وردک وزیر معارف/آموزش و پرورش افغانستان که در همایش "همکاری جهانی برای آموزش" در کابل شرکت کرده بود، با سوال‌های خبرنگاران در مورد قتل انیسه مواجه شد
آقای وردک گفت: "کشته شدن طفل معصوم ما در ولایت کاپیسا را من تایید می‌کنم، اما عاملان آن را نمی‌دانم. ادارات مربوط امنیتی، دفاعی و استخباراتی ما دارند موضوع را دنبال می‌کنند"
او تاکید کرد که شناسایی عاملان خشونت‌هایی مانند قتل انیسه خیلی هم ساده نیست و افزود که در حال حاضر در مورد هر حادثه‌ای که در افغانستان روی می‌دهد، صدای ذبیح‎الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان بلند است، "اما نمی‌شناسیم که ذبیح‎الله مجاهد کیست؟"
وزیر آموزش و پرورش افغانستان افزود که او در هیچ موردی نبوده که حادثه‎ای مرتبط با نهادهای آموزشی روی داده باشد و او با آنها همدردی نکرده باشد ــ هر چند او از مورد مشخصی نام نبرد
اخیرا سازمان‎های حقوق بشری و مدافع حقوق زنان در افغانستان از افزایش موارد خشونت علیه زنان در این کشور خبر داده و وزارت امور زنان گفته که موارد خشونت‌های شدید علیه زنان در سال جاری افزایش یافته است

Shirin Naziry

ابهام در مرگ پرستار بیمارستان عروس خانواده سلطنتی بریتانی

7-دسمبر 2012

بی بی سی اطلاع یافته است که پیکر بی‌جان یک پرستار بیمارستان خصوصی‌ای که یکی از عروس‌های خاندان سلطنتی بریتانیا (همسر فرزند ارشد ولیعهد) اخیرا در آن بستری بوده، در مکانی در نزدیکی بیمارستان یافته شده است

ماموران پولیس امروز (جمعه) صبح به آدرسی در مرکز لندن در نزدیکی بیمارستان شاه ادوارد هفتم فراخوانده شدند و پیکر این پرستار را در آن محل یافتند
خانم سالدانا پرستاری بود که در هنگام بستری بودن عروس خاندان سلطنتی بریتانیا، به تلفن دو گوینده رادیویی استرالیایی، که خود را به عنوان ملکه و ولیعهد جا زده بودند، جواب داده بود
خانم سالدینا تلفن این دو گوینده استرالیایی را به پرستار دیگری وصل کرد که غفلتا اطلاعات شخصی مربوط به وضعیت جسمانی همسر فرزند ارشد ولیعهد را در اختیار آنها قرار داد
بیمارستان شاه ادوارد هفتم در اطلاعیه‌ای گفته است که خانم سالدینا برای مدتی بیش از چهار سال در آن بیمارستان به عنوان پرستار کار می‌کرده و مورد احترام همه همکاران خود بوده است
پولیس لندن گفته است که به تحقیقات در خصوص مرگ این پرستار ادامه می‌دهد
عروس خاندان سلطنتی بریتانیا هفته گذشته به مدت چهار روز به دلیل حالت تهوع صبحگاهی در بیمارستان شاه ادوارد هفتم بستری بود

رنگ خون انیسه هم سرخ بود، درست مثل خون ملاله

آثار حکیمی 
او اگر زنده می‌ماند، دو سال دیگر از مکتب فارغ می شد و ممکن آموزگار یا برای درمان زنان کشورش رشته‌ی پزشکی را پیشه می‌کرد.او از همین حالا به درمان کودکان آغاز کرده بود، دانش آموزی که می‌خواست کودکان دیارش را از فلج شدن نجات دهد

او به کمپین واکسن فلج کودکان پیوسته بود ولی نمی‌دانست که برادران ناراضی سر راهش کمین کرده اند و پاداش کار داوطلبانه اش را هفت گلوله می‌دهند

همان گونه که همه چیز این‌جا فرق دارد، شکارچیان مرگ اینجا با شکارچیان کشور همسایه هم فرق می‌کند. آن‌ها اگر از تمام بدن سر را هم نشانه بروند، شکارشان زنده می‌ماند اما این‌ها به قصد کشت می‌زنند. از بخت بد مردمان م ضربه‌های برادران ناراضی رییس جمهور بسیار کاری اند؛ کمتر شکاری از وحشت آن‌ها جان به در برده است
انیسه پیش از این که ترور شود، به دستور فاروق وردک وزیر معارف، برای بهبود ملاله دعا خوانده بود. همین گونه از رییس جمهور شنیده بود که ملاله قهرمان است. خبر توجه جهانی و حکومت پاکستان را هم برای درمان ملاله و انتقال او به لندن شنیده بود
اکنون ملاله به خاطر این توجه‌های جهانی سلامتی اش را باز یافته است و جای شکر دارد. او نباید بمیرد، هیچ کسی نباید بمیرد. اصلا برای مردن همه کس دیر است، اما انیسه مرده است. انیسه نمی‌دانست که خونش برای رییس جمهور و وزیر معارفش ارزشی ندارد
او اول زخمی بود بعد مُرد؛ اما کسی برای سلامتش دعا نکرد. رییس جمهورش او را قهرمان چه که شکست خورده هم نخواند. تن زخمی او به لندن برده نشد، او حتا به شفاخانه‌ی کابل هم نرسید. او در همان ولایت خودش (کاپیسا) جان داد. او شاید این را فراموش کرده بود که محکوم به مرگ است
انیسه آخرین قربانی گم‌نام ما نیست. هنوز خاک قبر کودکان زلمی -آن سرباز پولیس- در غزنی تازه است. بر روی گور نجیبه، در غوربند هنوز سبزه ندمیده است، بینی و گوش‌های عایشه هم پلاستیکی اند. هنوز دیک ختم شهیدان فاریاب چرب است و کشته‌های ننگرهار با کفن شان رفیق نشده اند
شاید همین فردا یا پس فردا، از این دست خبر، یکی نه چند تا بشنویم و در نهایت این را هم بشنویم که حمله‌ی مخالفان توسط رییس جمهور محکوم شد و برای بررسی حادثه‌ کمیسیونی تشکیل شد. آری اینجا افغانستان است؛ کشوری که همه چیزش دروغی است، نامش هویتش و مردمانش.دیاری پر از نفرت و نفرین، با تاریخ پنج هزار ساله که صد سال است بر سر پنج‌هزار سال‌گی اطراق کرده است که نه پس می‌رود و نه پیش.سرزمینی که تعصب و قبیله گرایی تمام چیزش را پوسانده و از تمام شکوه و شأنش یک کلاه قره قل با یک لنگوتی دوشف باقی مانده است. سرزمینی که مردمانش صدای انتحار و انفجار را با صدای دهل، یکی کرده اند.وقتی به دور دست نگاه می‌کنم، هیچ چیز از پایان قربانی گرفتن‌ها خبر نمی‌دهد. ماشین‌ کشتار برادران ناراضی تیز تر و تیزتر می‌شود. رییس جمهور با قوت تمام، دهل می‌زند و خواب پشتونستان می‌بیند و شورای عالی صلح که مشتاقانه تلاش دارد تا به شمار برادران او بیفزاید. ملاعمر هم در تقویم روی دیواری خود، دور 2014 خط روشن کشیده و چارچشمی به آن خیره است.و ملتی که مثل قایق بی باد بان، خود را به دست موج داده است. شب و روز یخن خدا را گرفته است تا سرابازان بی خدا از این دیار نروند، ورنه می‌دانند که برادران به اصطلاح با خدا دمار از روزگارشان بیرون می‌کشد.نمی‌خواهم از کسی گله کنم و یا کسی را هم مقصر بدانم. چون قاعدتا آدم از دوست گله می‌کند و مقصر کسی را می‌داند که تقصیر را به دوش می‌گیرد. آن‌هایی که انیسه را کشته اند، به یقین دوست نیستند و مقاماتی که از این جنایت‌ها چشم می‌پوشند کمتر از آن‌ها نیستند.اکنون تنها انتظاری که می‌رود از خود مردم است که باید پاس قربانی‌های گمنام خود را بدانند، ورنه فردا که می رسد همه قربانی شده ایم

Shirin Naziry

دنیا دلش برای دیو بروبک تنگ می‌شود؛ به یاد اسطوره جاز 

عزیز معتضدی 

نویسنده و روزنامه‎نگار

«ممنون دیو برای تیک فایو! (Take Five) ما هر دو عاشق این آهنگ شدیم. من به کانادا رفتم که با او ازدواج کنم. سال ۱۹۶۳ بود. روحت شاد»

این یکی از هزارها اظهار نظری ست که در نخستین ساعات پس از درگذشت دیو بروبک اسطوره موسیقی جاز آمریکا در شبکه‌های اجتماعی رد و بدل شده. علاقه‌مند دیگری می‌نویسد: «تایم‌آوت یکی از نخستین آلبوم‌های زندگی من بود. آلبومی که هنوز گوش می‌کنم. دنیا دلش برای دیو تنگ می‌شود

دیو بروبک آهنگساز و نوازنده‌ای که روز چهارشنبه پنجم دسامبر، یک روز قبل از نود و دومین سالگرد تولدش در گذشت یکی از غول‌های موسیقی جاز و آخرین بازمانده نسلی بود که در تاریخ این موسیقی به نام جریان اصلی شناخته می‌شود

بروبک شهرت و اعتبار عظیم خود را با آلبوم تایم آوت در دهه پنجاه میلادی قرن گذشته به دست آورد. در همان سال‌ها او برای کنسرت به چهار گوشه دنیا از جمله ایران سفر کرد و طی دهه‌های بعدی و با ادامه سفرها چنان کارنامه‌ پربار و غنی از الحان بدیع و شگفت‌انگیز برای خود و همکارانش فراهم کرد که کم‌تر آهنگساز و نوازنده‌‌ بزرگی در موسیقی جاز چه از نظر کیفیت و چه از نظر کمیت با کار او برابری می‌کند

یکی از ویژگی‌های بارز بروبک در مقام رهبر و نوازنده پیانو به گفته خودش گوش شنوایی بود که از داریوس میلو، آهنگساز کلاسیک فرانسوی و استادش به ارث برده بود. او که در جوانی موسیقی آتونال و چند آوایی را از شوئنبرگ و ارکستراسیون را از میلو آموخته بود در شکوفا کردن و گرفتن بهترین اجرا از اعضای گروهش مهارتی استثنایی داشت

در کنسرت‌هایش با سخاوت و تمرکزی مثال‌زدنی به بداهه نوازی تک تک اعضای گروه دل می‌داد و گوش می‌سپرد و تا جایی که نوازنده حرفی برای گفتن داشت میدان را با بهترین آرایش در اختیارش قرار می‌داد. طی سال‌های متمادی نوازنده‌های محلی بسیاری بودند که همچون یلان کوچکی به ارکستر او وارد شدند و در هیأت رستم‌های داستان از آن بیرون رفتند. در این زمینه تنها دوک الینگتون را همپای او شناخته‌اند

محبوبیت عام بروبک برای هنرمندان پیشگامی که از پیچیدگی پولیفونیک آثار او آگاه‌اند شگفت‌انگیز و گاهی رشک آور است. قطعه تیک فایو (برداشت پنجم) که بیش از دو خط ملودی ساخته پل دزموند به سفارش بروبک نیست، و او در طول زندگی‌اش به دفعات بی‌شمار بر روی آن بداهه‌نوازی کرد و به چنین جایگاه افسانه‌ای‌اش رساند، بهترین شاهد این مدعاست

دیو بروبک پشت پیانو در کنار پیانویی در کالیفرنیا 

با این همه بروبک خود با این که هیچ وقت از جریان اصلی جاز جدا نشد، در سال‌های اولیه با کمپانی‌های صفحه‌پر کنی مشکل داشت. نظر آن‌ها به گفته بروبک در آن سال‌ها این بود که با موسیقی جاز باید مردم بتوانند برقصند، و ترکیب‌های پیچیده او بر خلاف ریتم‌های چارلستون و شیوه‌های اجرایی ارکسترهای بزرگ دهه‌های پیشین امکان رقصیدن را به علاقه‌مندان نمی‌دهد

بروبک همچنین با گذاشتن تصویر مورد علاقه‌اش بر روی جلد آلبوم تایم‌‌آوت مشکل داشت. پیشنهاد او تابلوی معروف خوان میرو نقاش اسپانیایی بود که بالاخره روی جلد تایم‌آوت ظاهر شد، اما به نظر مدیران کمپانی‌ها در ابتدای امر نقاشی مدرن میرو برای جلد صفحه‌ موسیقی جاز جریان اصلی بیش از اندازه رادیکال بود

ویژگی‌های شخصی

دیو بروبک برخلاف بسیاری از بزرگان موسیقی‌‌ جاز قرن گذشته که با الکل و سیگار و مواد مخدر دمخور بودند، به این چیزها دلبستگی نداشت. او معتاد به خنده بود، آن‌هم به قهقهه

در سال دوهزار و دو، یا دو هزار و سه که من برای اولین بار در مونترال او را از نزدیک دیدم نخستین چیزی که جلب توجهم را کرد قهقهه‌های خنده‌اش هنگام شوخی با مسئولان جشنواره و در پاسخ به سوال‌های خبرنگاران بود. شب کنسرت وقتی با گام‌های شمرده به صحنه آمد و در زیر نور چراغ‌ها ایستاد باز هم می‌خندید و شوخی‌ می‌کرد

اما زمانی که پشت پیانو نشست و نورها کم شد احساس اضطرابی مبهم در عین لذت عمیق از نغمه‌های دلفریب موسیقی او به من دست داد. صحنه‌ اجرا در یک چشم‌به هم زدن تبدیل به دریایی توفانی شده بود. بروبک همچون ناخدایی سکان به دست در پشت پیانو کشتی توفان‌زده را با خروش سرسام‌آور سازهای بادی و ضربه‌های کوبنده طبل‌ها از میان امواج مرگبار می‌گذراند. بی اختیار به یاد موبی‌دیک و جدال پیرمرد داستان همینگوی با کوسه‌ها افتادم

قطعه‌هایی که بارها پیش از آن گاهی با بهترین امکانات ضبط و پخش دیجیتال شنیده بودم، در اجرای زنده چیزی دیگر و سخت حماسی بود. با پیشداوری درباره مردی که از مرز هشتاد‌سالگی گذشته بود می‌ترسیدم نتواند این کشتی سنگین و پرتکان را به ساحل آرامش برساند، اما او تا به آخر رفت و مسافرانی را که ما بودیم به سلامت و خوشی در شبی دلپذیر و تابستانی در ساحل امن پیاده کرد. و بروبک چنین هنرمندی بود. هنرمندی که در ترازوی رویای آمریکایی کفه‌ مثبت را برگزید و تا آخرین دم بر وزن و اعتبار آن افزود. او هم مثل اسکات فیتزجرالد، نویسنده رمان گتسبی بزرگ، به موسیقی جاز به چشم رویای آمریکایی نگاه می‌کرد. می‌گفت موسیقی جاز یعنی خلاقیت، آزادی و دموکراسی. مقررات خشک و دست و پاگیر را رها کن، و هر کاری دلت می‌خواهد بکن، این یعنی موسیقی جاز. و می‌گفت طنین موسیقی جاز و بداهه‌نوازی‌هایش را در آثار موتسارت، بتهوون و باخ هم می‌شنود

سفیر صلح

بروبک با چنین افکاری تا بازپسین روزهای زندگی‌اش به گوشه و کنار دنیا سفر کرد و کنسرت داد. او محبوب خاص و عام بود. در ایران سال‌های قبل از انقلاب که آلبوم‌هایش در دسترس بود علاقه‌مندان زیاد و گاهی متعصب داشت که ساعت‌ها درباره او و آثارش با هم بحث می‌کردند. دامنه بحث‌ها گاهی تا آنجا پیش می رفت که مثلاً کسی می‌پرسید ساکنان احتمالی سیاره‌های دیگر تیک فایو را ممکن است بیشتر بپسندند یا هات‌فایوهای لویی آرمسترانگ را

بروبک جوایز ملی و بین الملی بسیاری را در طول زندگی پربارش به دست آورد. در سال ۲۰۰۹ در سالگرد هشتاد و نهمین سال تولدش نشان و مدال افتخار مرکز کندی را در کاخ سفید از اوباما دریافت کرد

نامۀ به یک زندانی 

سلیمان راوش

(آنسوی دیوار زندان، زنی با سه کودک را نگاه کن. میدانی جرم آن زن چیست؟)

زندانی عزیز 

در یک غروب غم انگیز غربکده یی  خویش، شنیدم که گل  تحفه ای گرانبهایی  از لاله ستان آزادی و آزادگی رااز دادگاه اهریمنان دلیرانه  بدست آورده ای

میدانی میخواهم چه بگویم؟ میخواهم برایت بگویم که هرگاه اهریمن، انسان را نفرین می کند ، مگر نفرین اهریمن برای انسانِ اهورا اندیش مظهر پیوستن به خدا و خرد اهورایی نیست؟ و این صورت آراستن به زیور خرد اهورایی ، گران بها نمی باشد؟

آری، عزیز! زیور خرد، بسیار بسیار پر بهاست. و تو به بهایی افتیدن به زندان اهریمن ، گوهر خرد  و آزادی را آویزۀ زندگی خویش ساختی

اکنون اگر نسل (خاکستر) نمی داند، که معنی زندانی شدن تو چیست؛ و شلاق  وحشت  از کدامین سویی افق اندیشه و باور شهر بر پیکر رهگذران خاموش نواخته می شود و شهرو شهریان ترا  در تنگنای پر دهشتِ جهنمی که هیزم آتش آن از اجساد انسانها شعله ور است، می سوزاند .  باور کن ، باور کن که نسل فردا ، که نسل نور و آفتاب  اند و با خاک شدن و خاکستر شدن بیگانه، به تو سپاس خواهند گفت و گوهری را که تو به آنها به میراث می گذاری آویزهء گوش جان خویش خواهند نمود

زیرا تو به بهایی زجر و زحمت جان و تنت ، به بهایی اشک  مادر داغدیده ات و دوری از عزیزترین عزیزانت ، شاید از قشنگ ترین  قامت بلند عشقت  که خوابهایی طلایی خود را در نامه هایی عاشقانه و دید و بازدید هایی در گوشه و کنار باغها و سبزه زار ها برایت حکایت می کرد و در کنار تو بودن برایش همیشه بهشت بود و شعر عشق  توبر لبان او، و سرود رسیدن به معراج  مهر او در لبان تو جاری بود، .  همۀ این ها را نادیده  انگاشتی تا بربالای ستاویز آزادی و آزادگی برسی

از اینروی پله های پست و خِفت  را که  بر ژرفایی تیره گی گور هایی خاموش و مرده گی راه می برد ، درهم شکستی  و فرهاد وار تیشه عشق  بر گرفتی  تا  سنگستان اندیشه و باور ها را آبیاری کنی و آنگاه  با سر فرازی و آزادگی عروس جامه سپید آرزو هایی زندگی را در آغوش کشی

با این کردار ، تو آموختاندی که شلاق  خشونت ، برده گی، زبون زیستن ، خاموش بودن ، قبول همه ستمها و ستمگریها، دروغ گفتن ، و باور به  آنچه که می گویند بدار ، داشتن ، و آنچه که می گویند بکن ، برده وار و کنیز وار انجام دادن، سکوت در افشای همه بد پنداری ها ، بد گفتاری ها و بد کرداری ها از کدام سوی افق اندیشه شهر بر پیکر شهریان تو می پیچد

   و از سویی دیگر نیز 

با افگندنت به زندان ، دجالان اهریمن قدرت به نسل هایی آینده آموختاندند که در مرز آیین آنها نباید زمزمه آزادی و آزاد اندیشی به گوش برسد. نباید سیاه اندیشی ، سیاه گفتاری  و سیاه کرداری  آن ها را افشا کرد. یا  انگشت نقد و انتقاد روی فرامین ستمگرانهء آنها گذاشت

در سرزمین دجالان همه باید نماز واجبِ امر و نهی ایشان بخوانند. و مُهر خاموشی بر دهان ها نقش بزنند

آری عزیز

نسل آینده ، بی گمان از خویشتن خواهند پرسید، که یک چنین سرزمینی را  با یک چنین باور هایی چه نام بگذارند. من می گویم سرزمین یاوه ها اما من نسل آینده نیستم. نسل آینده ، آری قضاوت نسل آینده شجاعانه تر خواهد بود. نسل آینده آیه هایی  مقدس و نامقدس را واژه به واژه خواهند گشود و آنگاه با شمشیر پولادینِ انکار از آن واژه ها بر تارک نظام نامهء فرومایه گان روزگاران فاشیستی  همه زمانه خواهند کوبید.

آنگاهست عزیز من ؛ که ستمستان تن و جان سوز پندار ها و گفتار و کردار ها اهریمنی در ترنم باران و بهار آزادی و آزادی پندار و گفتار و کردار مینوی به باغستان سبز زندگی انسانی تبدیل خواهد یافت

 زندانی عزیز ! تو مپندار که در زندان دجالان اهریمن قدرت، تو تنهایی

چهارسویی زندان را نگاه کن. می بینی آن جوانی که هم سن و هم سال تست؟  او چندین شب و روز فریادی دو سه فرزند خویش را می شنید که با تضرع و گریه از پدر شان یعنی از او ، یک لقمۀ نان می خواستند. خون در رگ های همسر نازنینش دیگر خشکیده بود، چقدر باید علفِ سایده را نان می پخت و به پسرانش می خوراند. آن روز که او را نیز اهریمنان به زندان انداختند ، روزی بود که او  به امید کار و مزدی از خانه  برآمده بود، هنگام  برآمدن، کودکش برای هزارمین بار گفت: پدر امروز برای ما نان بیاری.، دست خالی نباشی.  و در نگاه های همسرش نیز این نیاز نهفته بود. او تا شامگاهان برای دریافت  مزدی برابر به قیمت یک نان در بدل کار، پایین و بالا شهر دوید، اما کاری برایش نیافت، و نتوانست مزدی یک نان را بدست بیاورد. چه می کرد ، گریه های کودکانش، نگاه  های نان طلبانۀ همسرش و شاید هم ناله و گریه مادرش هر لحظه تن و جانش را می آزرد. به یکبارگی خواست تابع خواست و آرزوی سیستم اهریمن شود و مانند بسیاری دیگر گدایی کند. ولی غرورش اجازه نداد ،  چه کاری می توانست بکند.جز آنکه بخواهد به دور از چشم دیگران خریطه آردی را به شانه اندازد  تا جان و تن کودکان و همسر خود را از مرگ نجات داده باشد.  اما دیدی  که اهریمن  که خواستش خوارکردن و کشتن مردم است ، او را به جرم نجات جان اولا هایش  دستگیر و  به زندان انداخت.  و روز بعد آن مفتی که ردایی سیاه اهریمن را به شانه انداخته بود ، محکومیت او را مطابق نظامنامه اهریمن فتوا داد

آنسوی دیوار زندان، زنی با سه کودک را نگاه کن. میدانی جرم آن زن چیست؟

شوهر او در حادثهء از یک آشوب به قتل رسید. زن با سه طفلش تنها ماند. کودکان نان می خواستند، آن زن دار و ندار خود را فروخت و چیزی برایش دیگر باقی نماند. پی کار، هر دری را دق الباب می کرد. چه فکر می کنی مگر می توانست برایش کاری پیدا شود.  وقتی در جامعۀ که برای مرد ها کار نیست . آن زن چه کاری را میتوانست پیدا کند. به هرکی دست تکدی دراز نمود ، اما دستی لطف و ترحم بسوی او دراز نگردید.  در عوض چشم های حریص ، خواهان آن بودند که او تن خود را ساعتی برای آنها بفروشد. و او چه باید می کرد چقدر باید تحمل کرد ، آخر کودکانش نان می خواست ، او باید زنده  می ماند تا کودکانش زنده می بودند.  و یا باید همه خود را می کشتند. سرانجام چه شد ، کی او را مجبور ساخت که تن خویش را برای یک لقمه نان بفروشد. مگر نه آن کسی که او را به زندان افگند تا هر روزی  که بخواهد آن زن  را زیر پای خویش فرش نماید. میدانم که تو نیر نمی پنداری که او روسپی است، آری،  او روسپی نیست

و پهلویش آن دوشیزه ما روی را می بینی؟ او نیز روسپی نیست.  چه فکر می کنی این پیکری که مانند یخ می درخشد به کدام جرم در آتش زندان آب می شود. من برایت می گویم :  به جرم اینکه از خانه پدر بسوی خانه عشق خود فرار نموده بود، و با این فرار پرسش پدری را که می خواست دخترش را برای پیر مردی هم سن و سال خویش در بدل مبلغی بفروشد، پاسخ داد. اما ای دریغ که اکنون دیگر نه تنها یک پیرمرد خرفتی بلکه کنده پیر های بسیار مجال یافتند که  از آب او عطش شهوت شیطانی خود را فرو نشانند

 این چنین عزیز! بسیاری از هم زندانی های تو یا کسانی اند  که مانند تو ، تیشۀ  حقیقت  به شانه انداخته بودند که سنگستانهای بنده گی را بافوران چشمه ها  به چمن زار هایی آزادی مبدل  نمایند و یا کسانی اند که جز آنچه بر شمردیم راه دیگری نداشتند

اما همۀ  آنها، چنانکه تو راز های  نظامنامه ستمگری دجالان را می خواستی افشا کنی  و از سوی دجالان زندانی شدی ؛ انها نیز با دست زدن به آن اعمال بیان داشتند که سرچشمهء مصیبت ها در کجاست

 آری عزیز؛ مطمین باش سرانجام آزاد می شوی

اما آزادی  بزودی تو در گروی آگاهی مردم است و انکار مردم از نظامنامهء اهریمن 

امیدوارم تندر تکانه هایی پر غوغای  دفاع  از حق  یعنی از تو و دیگران هر چه تندتر از هر کنار و گوشهء جهان به صدا در آید

اما اگر از من بخواهی که حال احوال بیرون از زندان را بگویم که چگونه است؟ باید گفت که تا زمان که اهریمن حاکم به سرنوشت انسانها است ، بیرون و درون زندان مفهومی ندارد. همه جا زندان است. فقط  تفاوت بیرون و درون زندان در این میتواند باشد که در بیرون هرروز به تعداد زندانبانها افزوده می شود و گاه گاهی هم زندانبانها تغییر موضع و موقعیت می دهند

اگر می خواهی از حال و احوال غریب نشینانِ غربکدهء که من در آن هستم برایت  گزارش بدهم. باید بگویم که عده ای اینجا دکانهایی دین و سیاست گشوده اند، و هر دو متاع را بسیار ارزان می فروشند. با آنکه ماهیت امتعهء ایشان کهنه و تقلبی است، اما سعی بسیار دارند که با شیادی مشتریان را به ویژه آنهایی را بدام اندازند که خر مهره را از گوهر نمی شناسند

گردهمایی ایتلاف «زنان افغان علیهء فساد» در دامنه کوه آسمایی 

15.09.1391 
یک گرد همایی به هدف مبارزه با فساد در افغانستان از سوی ایتلاف زنان افغان علیهء فساد در دامنه کوه آسمایی در کابل به راه انداخته شد
ایتلاف زنان افغان علیه فساد این حرکت این نهاد را در راستای بسیج شدن مردم برای مبارزه با فساد در افغانستان مهم تلقی می کنند

اعضای این ایتلاف می گویند که راه اندازی این گونه برنامه ها کمک می کند که مردم صدای شان را در مقابل فساد که از آن رنج می برند بلند کرده و برای مبارزه با این پدیده تلاش کنند
اعضای این ایتلاف، لوایح را نیز با خود داشتند که در آن اضرار و پیامد های فساد در جامعه انعکاس یافته بود
اعضای ایتلاف زنان افغان علیه فساد هم چنان با گذاشتن پارچه های سنگ کنار یک دیگر در دامنه کوه آسمایی نوشتند که فساد نابود باد
این پارچه های سنگ، سفید رنگ شده اند تا این نوشته از فاصله دور هم قابل خوانش باشد
در همین حال محبوبه سراج یک عضو دیگر این ایتلاف به این باور است که این گونه حرکات مدنی می تواند تغییراتی مثبتی را در جامعه به میان آورد
اعضای ایتلاف زنان افغان علیه فساد می گوید که این ایتلاف حدود پنجصد عضو دارد و از یک سال به این طرف به فعالیت آغاز کرده است
پیش از این هم از سوی نهاد های مختلف برنامه های به هدف مبارزه با فساد در افغانستان راه اندازی شده اند
فساد اداری یکی از مشکلات عمده در این کشور به حساب می آید
با وجود وعده ها و تعهدات حکومت افغانستان در راستای محو این پدیده، به نظر می رسد که هنوز هم گام های موثری در این زمینه برداشته نشده است

رادیوآزادی

روستایی در هند استفاده از موبایل برای زنان را ممنوع کرد

زنان ازدواج نکرده روستا در صورتی که خارج از منازل خود با موبایل دیده شوند،۲۰۰ دلار جریمه خواهند شد

مقام‌های رسمی در ایالت بیهار هند گفته‌اند در مورد ممنوعیت استفاده زنان یک روستا از موبایل تحقیق خواهند کرد

اعضای مرد شورای محلی روستای توپمانی در این ایالت، روز یکشنبه گفتند زنان ازدواج نکرده این روستا در صورتی که خارج از منازل خود با موبایل دیده شوند، ۲۰۰ دلار جریمه خواهند شد
اعضای زن این شورا گفته‌اند که از این تصمیم بی‌خبر بوده اند
طبق تصمیم این اعضا، زنان شوهر دار نیز در این شرایط ۴۰ دلار جریمه می‌شوند
شش دختر این روستا طی ماه‌های اخیر با دوست پسران خود از خانه گریخته‌اند و به نظر می‌رسد این اقدام شورای محلی، برای جلوگیری از چنین اقداماتی باشد
یک روستای دیگر هندی در نزدیکی دهلی، پایتخت این کشور نیز اخیرا چنین ممنوعیتی را وضع کرد اما آن را به اجرا نگداشت. bbc

پدران ما گفته اند ...» 

بطلمیوس، منجّم یونانی تبارِ مصریِ تبعۀ روم در قرن دوّم میلادی که در زمان او خورشید به دور زمین می گردید

لابد شما هم مثل این بندۀ حقّ زیاد خوانده اید و شنیده اید حرفهای گُنده ای را که معمولاً با عبارتهای معروف و مقدّسِ «پدرانِ ما گفته اند»، «اجداد ما گفته اند»، یا «از قدیم پدران و اجداد ما گفته اند» شروع می شود

بعضی از نقل کننده های این حرفهای گُنده، به رسم قدر دانی و حقّ شناسی از «پدران» که همان «اجداد» باشند، به روح آنها درود می فرستند و برای آنها از درگاه خداوند متعال طلب آمرزش هم می کنند

البتّه اگر «اجداد» ما در همان اوّل اوّلهای «قدیم» گفته باشند: «ماست سفید است و زغال سیاه»، ما فرزندهای امروزی آنها می بینیم درست گفته اند وُ عین واقعیت را گفته اند وُ حقیقت را گفته اند وَ « لاَ رَیْبَ فِیهِ» را گفته اند

امّا اگر ببینیم «پدران ما» که همان «اجداد» ما باشند، نه در اوّل اوّلهای قدیم، بلکه در همین وسط وسطهای جدید فرموده اند: «زمین مرکز عالم است و خورشید به مشیت و امر الهی در هر بیست و چهار ساعت یک بار به دور آن می چرخد»، می بینیم مثل این است که گفته باشند: «ماست سیاه است و زغال سفید»

با وجود این، چون آنها پدران و اجداد ما بوده اند و ما برای آنها عزّت و حرمت قائلیم، به روح آنها درود می فرستیم، امّا آویزۀ گوش کردن این جور حرفهای گُندۀ آنها را حرام می دانیم و مخالف با مشیت و امر الهی

اجداد غارنشین آدمیزاد در اوج علم و فرهنگ غارنشینی بعد از دستیابی به آتش

از ما آدمهای امروزی، آنهایی که وقتی می خواهند صحّت و حقّانیت حرفشان را چهار میخه بکنند، فوراً دست به دامن حرفهای گُندۀ پدران و اجدادشان می شوند، هیچوقت شده است که از خودشان بپرسند

«راستی، اگر همۀ اروپاییهای این چهار، پنج قرن اخیر خواسته بودند همۀ حرفهای اجدادشان را به محکّ عقل نزده، باور کنند وُ وحی مُنزَل بدانند، و هر کس حرف تازه ای زد که خلاف حرفهای اجدادشان بود، تکفیرش بکنند و زنده زنده آتشش بزنند، بشرِ امروز حالا کجا می بود؟»

خوب، جوابشان معلوم است! همانجایی می بودند که اروپاییها به ش می گویند «عصر ظلمت»(۱)، یعنی همان عصری که یکی از بحثهای گُندۀ علمای اعلم کلیسا این بود که چند تا فرشته می توانند روی نوک یک سوزن برقصند؟

کوپرنیک، نویسندۀ کتاب «گردش اجرام سماوی»، از گرفتاران تکفیر و لعنت کلیسا و از خادمان بزرگ معبد علم 

همین علمای اعلم بودند که در اوایل قرن شانزدهم میلادی «کوپرنیک» (۲) را به جُرم نوشتن کتاب «گردش اجرام سماوی» (۳) و برداشتن «زمین» آنها از مرکز عالم و گرداندن آن به دور خورشید، لعنت کردند، و در اوایل قرن هفدهم میلادی «گالیله» (۴) را که مدافع نظریۀ کوپرنیک بود، به اتّهام کفر در محکمۀ کلیسا محاکمه کردند و چاره ای جز این برایش نگذاشتند که اگر می خواهد زنده بماند، دست از عقاید کوپرنیکی بردارد و اقرار کند که کپرنیک غلط زیادی کرده است که برای دلخوشی «اصحاب عقل»، آمده است «زمین» خدا را بدون اجازۀ «ارباب کلیسا» از مرکز عالم برداشته است و آن را ول کرده است توی یک دایرۀ کوچک تا بیچاره با چند تا سیِارۀ بی قابلیت، سفیل و سرگردان دور خورشید بگردد

اگر قرار می بود اوّلین حرفهای گُنده ای که اوّلین اجداد ما در عهد غارنشینی زده بودند، و خیال کرده بودند که با این حرفها برای همۀ نسلهای بعد از خودشان تا قیامِ قیامت در علم و معرف همۀ گفتنیها را گفته اند، آویزۀ گوش ما می ماند، ما هم امروز، دمِ دهنۀ یکی از غارهای دنیا، دور آتش نشسته بودیم و حرفهای اوّلین اجدادمان را تکرار می کردیم

bbc

 کشته شدن یک دختر دانش آموز از سوی طالبان

سه شنبه ۱۴ قوس ۱۳۹۱ ساعت ۱۹:۲۸ نوشته شده توسط شکیلا ابراهیم خیل مقام های ولایت کاپیسا روز سه شنبه گفته اند که، یک دختر دانش آموز که فعالیت های رضاکارانه انجام می داده است از سوی طالبان روز یک شنبه در این ولایت تیر باران شده است

رییس امور زنان ولایت کاپیسا گفته است که، این دختر در کمپاین واکسین ضد فلج کودکان دراین ولایت فعالیت می کرده است
این دانش آموز انیسه نام داشته و در صنف دهم لیسۀ محمود راقی در ولایت کاپیسا دانش آموز بود
رییس امور زنان این ولایت، صیفوره کوهستانی گفته است که، این دانش آموز دو روز پیش هنگامیکه از مکتب به سوی خانه می رفته است، از سوی طالبان تیرباران شده است
وی گفته است که: « این دختر شاگرد صنف دهم مکتب نسوان محمود راقی ولایت کاپیسا ولسوالی حصۀ دوم کوهستان بود. این دختر نه تنها شاگرد مکتب نبود، همچنان کارمند رضاکار صحت عامه در بخش واکسین نیز بود»
دانش آموزان معارف چندین بار در خشونت ها جان باخته و یا آماج حمله قرار گرفته اند، اما گفته شده است که چنین رویدادها کمتر بازتاب می یابند
پیش از این، هنگامیکه یک دانش آموز دختر در پاکستان زخمی شد، حکومت به ویژه رییس جمهور و وزیرمعارف واکنش نشان دادند و در تمامی مکتب های کشور مراسم دعاخوانی برپا کرد، اما آگاهان از خاموشی حکومت به ویژه وزارت معارف دربارۀ کشته شدن انیسه به شدت انتقاد کرده است

طلا در افغانستان، مشکل گشای روز مبادا

واسع سروش

بی بی سی

طلا فروشان افغان می‌گویند محصول (عوارض) گمرکی طلا آنقدر بالا است که دیگر

نمی صرفد طلا را از مجرای قانونی وارد کرد و این سبب شده که طلای قاچاق در بازارهای افغانستان بیشتر شود

دولت افغانستان اما می گوید محصول گمرکی را کاهش داده و در عوض از عواید طلا فروشان مالیات می گیرد

حتی اگر شما اهل استفاده از طلا نباشید و از آن خوشتان نیاید، دست کم یک بار سر و کارتان به مغازه های طلا فروشی خواهد افتاد

زمانی که عروسی نزدیک باشد و فهرست خواسته های "طلایی" خانواده عروس بلند بالا؛ آن وقت است که ارزش این فلز براق را می فهمید که دیگر دیر شده و باید سر کیسه را سست کنید. حتی بعد از ازدواج هم طلا محبوب ترین هدیه برای زنان افغان است

در بازار طلا فروشی مردی را دیدم که آمده بود هدیه‌ای برای همسرش بگیرد. او تصمیم گرفته این هدیه طلا باشد

از او می پرسم چرا طلا؟ می گوید: "طلا هدیه‌ای با ارزش است که هرگز ارزش خود را از دست نمی دهد و بر عکس هر روز به قیمتش افزوده می شود و می توان از آن به عنوان سرمایه استفاده کرد"

قیمت طلا در بازارهای افغانستان همه ساله رو به افزایش بوده؛ امری که به گفته فروشنده ها ناشی از افزایش جهانی قیمت طلا است

بسیاری فکر می کنند طلا فروشان روی گنج نشسته اند، اما از خودشان که بپرسی می گویند "بیرونش شما را کشته و دورنش ما را"

نورمحمد رضایی، رئیس اتحادیه زرگران کابل می گوید: "دولت مالیه را درست سنجش نمی کند، باید از عایدات (درآمد) ما مالیه بگیرد، اما وزارت مالیه در آخر سال از کل فروشات ما مالیه می گیرد و فرقی بین سرمایه و عاید قایل نمی شود. یعنی پول حاصله از سرمایه و عایدات را در ردیف عایدات می سنجد. پس نفع ما چی شد؟"

این مشکل سبب شده که بسیاری از تاجران واردات قانونی طلا را به صرفه ندانند. به گفته فروشندگان بخش زیادی از نیازمندی بازار افغانستان با طلای قاچاق تامین می شود.

دولت اما می گوید، سهولت هایی را برای طلا فروشان مهیا کرده تا طلا از مجرای قانونی وارد کشور شود.

وحیدالله توحیدی، سخنگوی وزارت مالیه افغانستان می گوید: "در گذشته تعرفه گمرکی طلا ۱۶ تا ۱۸ درصد بود، البته بدون مالیات بر عایدات. که این خودش زمینه قاچاق طلا را فراهم می کرد. نظر به لزوم دید این فیصدی از ۱۸ درصد به یک درصد پایین آمده. تا باشد که طلا از مجرای قانونی وارد کشور شود"

سالانه چیزی حدود یک تن طلا از کشورهای عربی، ایران، روسیه و پاکستان و از مجرای رسمی وارد افغانستان می شود. اما آماری از میزان طلای قاچاق در دست نیست و مسئولان می گویند مرزها باز است و دست قاچاقچیان بازتر

صرف نظر از اینکه طلا از کدام مجرا وارد کشور شود، افغان ها از طلا علاوه بر اینکه به عنوان زیور و زینت استفاده می کنند، طلا مورد استفاده مهمتری نیز دارد. برای بسیاری از آنها این طلا است که نقش پشتوانه اقتصادی خانواده را اجرا می کند و می تواند در روز مبادا مشکل گشا باشد

رسانه‌ها در جوامع مردم‌سالار به عنوان رکن چهارم قدرت تلقی می‌شوند تا بتوانند در آگاهی مردم سهم فعال داشته باشند و همچنان از کارکردهای حکومت و دولت نظارت کنند

همان‌طوری‌که ارکان سه‌گانه دولت ضرورت به قواعد رفتاری دارند، رسانه‌ها نیز از این امر مستثنی نیستند و ضرورت به قواعد رفتاری به منظور کارکرد درست دارند

در کل رسانه‌ها توسط دو قاعدۀ عمومی تنظیم می‌شوند: قانون رسانه‌ها و اخلاق رسانه‌ای. در افغانستان، هرچند گفته می‌شود، یکی از بهترین قوانین منطقه را در عرصۀ رسانه‌ای دارد، اما تنها قانون خوب نمی‌تواند رسانه‌ها را به نیروی چهارم قدرت تبدیل کند

به این معنا که اولأ قانون رسانه‌ها به بازویی نیاز دارد که همانا اخلاق رسانه‌ای باشد و از طرفی دیگر اجرای قانون نیز بسیار مهم است

با این گفته ما در افغانستان با دو چالش رو به رو هستیم: یکی عدم تعمیل قانون و دیگری نداشتن یک سند ملی تحت عنوان اخلاق رسانه‌ای

در واقع اخلاق رسانه‌ای پشتوانه قانون رسانه‌ها به شمار می‌رود و خلاهای قانون رسانه‌ها را پر می‌کند. بنا بر طبیعت کار رسانه‌ای، باید چنین باشد که خبرنگار هرگز خود را در خلای قواعد رفتاری احساس نکند و هیچ توجیهی برای اعمال نادرست به خبرنگار وجود نداشته باشد. زیرا هرگاه قانون رسانه‌ها مواردی را پیش‌بینی نکرده باشد، در مواردی این خود می‌تواند راه را برای خبرنگار باز کند تا از این خلاء استفاده کند و به کارهایی بپردازد که شایستۀ کار خبرنگاری نباشد.

از سوی دیگر هر گاه مشکل تعمیل قانون را بررسی کنیم، به این مهم باید توجه داشت که اخلاق رسانه‌ای کمک‌کنندۀ قانون رسانه‌ها بوده و تطبیق و اجرای قانون رسانه‌ها را تسهیل می‌بخشد. هیچ قانونی در عرصه رسانه‌ای بدون اخلاق رسانه‌ای به گونه درست تطبیق شده نمی‌تواند

اکثر قواعد حقوقی منشای اخلاقی دارد و به ویژه در جامعه‎ای مثل افغانستان، که سخت سنتی است، اخلاق حرف اول را می‌زند و دایرۀ شمول اخلاقیات و قانون از لحاظ وسعت مشابه اند

از طرف دیگر، بررسی صنعت رسانه‌ای نشان می‌دهد که تعداد کثیری از خبرنگاران خود از قانون رسانه‌های کشور درک درست و عمیق ندارند.

حقوقدانان به این باورند که آشنایی با قواعد اخلاق رسانه‌ای و پابندی به آن باعث درک درست قانون رسانه‌ها می‌شود. با توجه به این توجیه حقوقی، اخلاق رسانه‌ای می‌تواند به فهم قانون و تعمیل آن کمک کند

خبرنگار به عنوان نمایندۀ مردم، از یک سو اگر پابند به موارد و قواعد قانونی و حرفه‌ای است، از سوی دیگر نیازمند تزکیۀ درونی نیز می‌باشد تا بتواند آن‌جا که هیچ‌کس در مورد آنچه او می‌نویسد نمی‌داند و نمی‌تواند از صحت و سقم آن آگاهی حاصل کند، یک نیروی درونی باید به او رهنمایی کند و از او پاسخ بخواهد که آنچه می‌نویسد، درست است یا خیر

خبرنگار به عنوان نمایندۀ مردم، از یک سو اگر پابند به موارد و قواعد قانونی و حرفه‌ای است، از سوی دیگر نیازمند تزکیۀ درونی نیز می‌باشد

این‌جاست که می‌گویند اخلاق رسانه‌ای که با تزکیه درون انسان می‌پردازد و تلقینات اخلاقی را در وجود می‌پروراند، وجود انسانی را برای تحمل قواعد درشت و خشک قانون مقاومت می‌بخشد و در راستای قانونمند شدن رسانه‌ها سهم بسزایی دارد

اخلاق رسانه‌ای صدای وجدان جامعه رسانه‌ای است که هرازگاهی این جامعه را از رفتن به سوی تشتت، بی‌ارزش شدن، خودباختگی و از خودبیگانگی هوشدار می‌دهد و برحذر می‌دارد و برآیند آن نجات صنعت رسانه‌ای است

در کل می‌توان گفت که اخلاق رسانه‌ای با طبیعت شیرین و ملایم خود به زودی در نهاد خبرنگار جذب شده و زمانی که در وجودش نهادینه شد، بر رفتار و کار رسانه‌ای او اثر می‌گذارد در نهایت اخلاق رسانه‌ای ارزشی است با تدوین و عملی کردن آن کار خبرنگاری ارزشمند میشود

مردی در بدخشان، زن و برادر زن خود را کشت

خط سیاۀ دیورند - مولود دسایس انګلیس و روسیه

سازمان ملل، فلسطین را به عنوان یک کشور به رسمیت شناخت

رئیس جمهور کرزی در مورد دوام خشونت علیه زنان ابراز نگرانی کرد

قتل فجیع یک دختر نوجوان در شمال کشور

"وضع جسمی نسرین ستوده به مرحله خطرناک رسیده است"

شش میلیون کودک افغانستان، خیابان گرد هستند

مرگ '۴۷ کودک' در تصادف اتوبوس با یک قطار در مصر

بر اساس اعلام مقامات رسمی مصر، به دنبال برخورد یک قطار و اتوبوس در جنوب قاهره، پایتخت، نزدیک به ۴۷ کودک که بین چهار تا شش سال داشتند، کشته شده‌اند

این سانحه در استان مرکزی اسیوط مصر رخ داد

گزارش شده است که اتوبوس، حامل حدود ۶۰ کودک یک مهدکودک بود که در نزدیکی

شهرک منفلوط در حدود ۳۵۰ کیلومتری جنوب قاهره و در زمان عبور از ریل راه آهن با قطار برخورد کرده است

حسیب عمار خبرنگار بی بی سی فارسی در مصر می گوید که والدین کشته شدگان و صدها تن از نزدیکان آنها در همان شهرک منفلوط دست به تظاهرات زده اند و خواستار اعدام مسببان سانحه شده‌اند

هشام قندیل، نخست وزیر مصر رهسپار استان اسیوط شده است

رسانه‌های دولتی مصر گزارش داده‌اند که به دنبال این سانحه محمد رشاد المتینی، وزیر حمل و نقل مصر و مصطفى قناوی، رئیس راه آهن استعفا کرده اند. محمد مرسی، رئیس جمهور مصر استعفای وزیرحمل ونقل را پذیرفته است

سخنگوی ریاست جمهوری مصر گفته است که آقای مرسی، به نخست وزیر، وزیر بهداشت و وزیر دفاع و همچنین استاندار اسیوط دستور داده است که امکانات لازم را در اختیار مجروحان حادثه و خانواده قربانیان قرار دهند

بی بی سی

روزنامه‌نگار افغان برنده جایزه خبرنگار شجاع مرکز بین‌المللی خبرنگاران

سمیع مهدی، روزنامه نگار افغان جایزه بین‌المللی روزنامه‌ نگاری نایت یا خبرنگار شجاع سال ۲۰۱۲ را دریافت کرد

این جایزه هر سال از سوی مرکز بین‌المللی خبرنگاران (ICFJ) به روزنامه‌ نگاری اهدا می‌شود که در کار خود "منحصر به فرد" عمل کرده باشد و کار این روزنامه‌نگار موجب تغییرات در زندگی مردم شده باشد

• فرهنگ افغانستان

مرکز بین المللی خبرنگاران اعلام کرده است:" سمیع مهدی مسئول بخش خبر تلویزیون یک در افغانستان چشم‌انداز رسانه‌ای افغانستان را متحول ساخته است و یکی از معتبرترین منابع خبری در این کشور به شمار می‌رود"

این مرکز افزوده :" دو برنامه 'مناظره کابل' و 'نقاب' که از سوی آقای مهدی تهیه می‌شوند، نقش بی نظیری در پرداختن به بحث شفافیت و حقوق زنان در افغانستان داشته اند"

مراسم اهدای جایزه

آقای مهدی جایزه بین المللی نایت را شب سه شنبه (۱۳ نوامبر) در مراسمی در واشنگتن پایتخت آمریکا دریافت کرد

در کنار سمیع مهدی، قاسم محمد خبرنگار اهل سومالیا نیز به دلیل گزارش ‌دهی "منحصر به فردش در مورد دزدان دریایی سومالیا" جایزه بین المللی نایت را دریافت کرد

در این مراسم که ۵۰۰ نفر از اهالی رسانه شرکت داشتند، هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا در پیام ویدئویی از برندگان امسال جایزه بین المللی نایت تقدیر کرد

جایزه بین‌المللی نایت هر سال از سوی مرکز بین‌المللی خبرنگاران (ICFJ) به روزنامه‌ نگاری اهدا می‌شود که در کار خود "منحصر به فرد" عمل کرده باشد

خانم کلینتون گفت:" روزنامه نگاران سوالهای دشواری می پرسند، به محروم ترین و دورترین مکانهای جهان سفر می کنند و جان خود را هر روز به خطر می اندازند اما حقایقی را برملا می سازند که پنهان ماندن آنها فاجعه می آفریند"

آقای مهدی نیز با سپاسگذاری از مرکز بین المللی خبرنگاران در بخش از صحبت‌های خود به نگرانی‌ها در مورد آزادی بیان پس از سال ۲۰۱۴ در افغانستان اشاره کرد

آقای مهدی گفت:" ما خبرنگاران نگران هستیم که آیا پس از خروج نیروهای بین المللی از افغانستان در سال ۲۰۱۴ این سطح از آزادی بیان در افغانستان تداوم خواهد داشت. من در مورد آینده نگرانم"

پیش از این مسعود حسینی، عکاس خبرگزاری فرانسه در کابل، نخستین افغان بود که در ماه آوریل جایزه پولیتزر را گرفت

رسانه‌های مستقل در افغانستان در سالهای اخیر شاهد پیشرفت‌های زیادی بوده اند و در یازده سال گذشته بیشتر از ۵۰ شبکه تلویزیونی و بالاتر از ۱۰۰ ایستگاه رادیو در سراسر افغانستان فعالیت ایجاد شده اند

بی بی سی 

ملکه بریتانیا به خدمتكارخود کمترازحداقل دستمزدها حقوق پرداخت می کند

شهزاده عادله دخترملک عبداله بن عبدالعزیزآل سعود حجاب را کنارگذاشت

انتقاد روزنامه نگاران افغان از سخنان اخیر حامد کرزی

اتحادیه ملی و اتحادیه آزاد خبرنگاران افغانستان از اظهارات اخیر رئیس جمهور حامدکرزی در مورد رسانه‌ها انتقاد کرده و آنرا خلاف مواد قانون رسانه‌های همگانی افغانستان خوانده اند

حامد کرزی، اخیرا در نشست شورای وزیران افغانستان گفته بود که نشرات شماری از رسانه ها علیه منافع ملی، صلح و ثبات افغانستان است

دفتر اداره امور افغانستان با نشر نامه خبری از رئیس جمهور کرزی نقل قول کرده که "نشرات برخی از رسانه ها در افغانستان در تضاد با منافع ملی افغانستان قرار دارد". اما در این نامه خبری از هیچ رسانه‌ای مشخصی که دست به چنین نشراتی زده باشد نام برده نشده است. رئیس جمهوری افغانستان به وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان دستور داده تا این مساله را با جدیت دنبال کند

حالا دو نهاد مهم خبرنگاری در افغانستان از این اظهارات رئیس جمهوری ابراز نگرانی کرده و آنرا سئوال برانگیز توصیف کرده اند

اخپلواک ساپی رئیس اتحادیه آزاد خبرنگاران افغانستان می‌گوید کارکرد رسانه‌ها باید بربنیاد قانون رسانه ها و قانون اساسی این کشور ارزیابی شود

او می افزاید "نگرانی این است که این اظهارات روشن نیست و آنگونه که لازم است در مورد آن وضاحت داده نشده است. به باور من خط نشراتی رسانه ها از پیش در قانون اساسی و قانون رسانه های همگانی پیش بینی شده و مشخص شده است. نیاز است تا حکومت کار کرد رسانه ها را بر بنیاد همین قوانین نافذه ارزیابی کند و با آنهایی‌ که تخطی می کند برخورد کند "

توسعه رسانه‌ها در افغانستان در ده سال گذشته یکی از مهمترین دستاوردها دوره جدید در این کشور خوانده می‌شود

اما سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان می‌گوید با رسانه هایی که "علیه منافع ملی" نشرات دارند، از طریق کمیسیون رسیدگی به تخطی‌های رسانه‌ای برخورد خواهد شد و با تمامی رسانه ها یکسان برخورد خواهد شد

آقای رهین گفت "کمیسیون تخلف‌های رسانه‌ای از ده‌ها شکایت گاهی مجبور شده که یک یا دو شکایت را به مراجع قانونی ارجاع کند. همین امروز (سه شنبه ۲ اکتوبر) در جلسات کمیسیون ما سه چهار قضیه مهم را از طریق تفاهم بین رسانه‌ها و بین کسانی که شکایت کرده بودند، حل کردیم. من به آزادی بیان در افغانستان متعهد هستم"

پیش از این اداره امنیت ملی افغانستان نیز برخی رسانه ها را متهم کرده بود که به نفع برخی کشور های خارجی نشرات دارند و این رسانه ها حمایت سازمانهای استخبارتی این کشور ها را نیز با خود دارند

این اداره از دو تلویزیون مشخص نام برد که از دو کشور همسایه افغانستان پول دریافت می‌کنند

توسعه رسانه‌ها در افغانستان در ده سال گذشته یکی از مهمترین دستاوردها دوره جدید در این کشور خوانده می‌شود و در حال حاضر ۱۵۰ رادیو، پنجاه شبکه تلویزیونی، صدها رسانه چاپی و چندین خبرگزاری غیردولتی در افغانستان فعال هستند. آمار دقیقی در باره تعداد خبرنگارانی که در این رسانه ها کار می کنند، وجود ندارد، اما برخی آمار تخمینی شمار آنها را تا حدود ده هزار نفر ذکر کرده است

بی بی سی 

نود سال بارادیو بی‌بی‌سی: پیام برای ۹۰سال آینده

بسیاری از شنوندگان، عکس‌هایی از خود و رادیوهایشان را برای بی بی سی فرستاده‌اند

دیروز چهارشنبه ۲۴ آبان (۱۴ نوامبر)، نودمین سالگرد آغاز به کار برنامه های رادیو بی بی سی در بریتانیا بود

به همین مناسبت، راس ساعت ۵ و ۳۳ دقیقه بعد از ظهر، تمام شبکه های رادیویی داخلی و بین المللی بی بی سی که در آن ساعت برنامه داشتند، برنامه یکسانی را پخش کردند

پیام های شنوندگان رادیو بی بی سی در داخل و خارج از بریتانیا برای شنوندگان ۹۰ سال آینده این رادیو که با موسیقی همراه بود؛ بخشی که شنوندگان رادیوی فارسی بی بی سی هم به نوعی در آن سهیم بودند

این برنامه حدود ۳ دقیقه است و در آن، پیام هایی به زبان انگلیسی و دیگر زبانها برای مردم ۹۰ سال آینده پخش می شود

از جمله پیام هایی از دو کودک، که یکی آرزو کرده در ۹۰ سال آینده هم مردم موسیقی را از یاد نبرند چون بدون آن سکوت بر ما چیره می شود، و دیگری که نگران گم شدن آدمهای ۹۰ سال آینده است چون معتقد است دنیای در ۹۰ سال آینده قطعا جای شلوغتری خواهد بود

قطعه ای که می شنوید، نتیجه کار هنرمندی است به نام دیمون آلبارن Damon Albarn و به دنبال آن می‌توانید گلچینی از پیام های شنوندگان بخش فارسی بی بی سی برای مخاطبان این رادیو در ۹۰ سال آینده را هم بشنوید

بی بی سی 

زن فقیری که دریک شب ثروتمند شد

زنان شجاع افغانستان، کامگاری ها و ناکامی ها

 

مجله آمریکایی آتلانتیک فوزیه کوفی، عضو مجلس نمایندگان افغانستان و نامزد احتمالی

انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۴ این کشور را به عنوان یکی از متفکران شجاع ۲۰۱۲ برگزیده است

مجله آتلانتیک یکی از معتبرترین مجله های فرهنگی سیاسی آمریکاست که بیشتر از ۱۵۰ سال قدمت دارد. این مجله سالانه فهرستی از چهره های شاخص جهان را منتشر می کند که در سال ۲۰۱۲ یکی از این چهره ها فوزیه کوفی، نماینده مجلس افغانستان است

دست آوردهای نمادین؟

خانم کوفی تنهای زنی نیست که در این اواخر با این القاب توصیف شده است

ماه گذشته، فرخنده زهرا نادری، عضو مجلس نمایندگان افغانستان و فعال حقوق زنان جایزه صلح ملل متحد را بدست آورد

چند ماه قبل، نشریه آمریکایی"تایم" مریم درانی، یک عضو شورای ولایتی قندهار و دبیر رادیو "میرمن" در قندهار را به عنوان یکی از ۱۰۰ چهره تاثیرگذار در جهان در سال ۲۰۱۲ انتخاب کرد

آنچه باید پرسید این است که آیا دستاوردهای این چنینی، تنها نمادین اند و یا زنان افغانستان واقعا توانسته اند سقف تبعیض را بشکنند و حضور خود را در عرصه‌های مختلف اجتماع هم از نظر سیاسی و هم از نظر اجتماعی ماندگار سازند؟

در ده سال گذشته، با روی کار آمدن نظام جدید و مساعد شدن زمینه کار در بیرون از خانه فعالیت های سیاسی‌-اجتماعی طیف بزرگی از زنان شدت گرفته است

جامعه افغانستان به شدت سنتی-مذهبی است

حضور زنان در رسانه ها و نهاد های مدنی و غیر دولتی در افغانستان برجسته شده و زنان پایه اصلی آموزش و پرورش افغانستان شده اند.

اینکه چقدر فعالان حقوق زن در کشور توانسته اند گستره فعالیت هایشان را از شهر های بزرگ به روستاها ببرند و جهت بهبودی وضعیت حقوقی و اجتماعی زنان افغانستان موفق باشند، هنوز هم جای بحث دارد

داود راوش، استاد دانشکده فلسفه و جامعه شناسی دانشگاه کابل به این باور است که جامعه افغانستان روستانشین است و مکانیسم های اطلاع رسانی در این کشور پیشرفت چشمگیری نداشته است. مولفه های مدرن اجتماعی در افغانستان رشد هماهنگ نداشته اند و به این دلیل فعالیت های زنان تا حد زیادی در شهرهای کلان این کشور محدود مانده اند

به باور آقای راوش هنوز هم در بسیاری نقاط افغانستان روزنامه وجود ندارد، دسترسی به رسانه های صوتی و تصویری به دلیل نبود برق، محدود است و به همین دلیل پیام زنان به گوشه ها و روستاهای کشور نمی‌رسد

ناکامی در ایجاد جنبش سراسری

بعد از روی کار آمدن حکومت جدید پس از طالبان، کمک های بین المللی برای بهبود وضعیت زنان در افغانستان بیشتر شد. در همان آغاز کار، وزارت زنان ایجاد شد و نهاد های غیردولتی متعددی آغاز به کار کردند. تمام این فعالیت ها ناظران را برای آینده خوب زنان در افغانستان امیدوار می کرد

ولی با گذشت ۱۱ سال، با وجود امکانات قابل توجه یک جنبش منسجم با اهداف روشن برای بهبودی وضعیت زنان در افغانستان شکل نگرفت"در ده های گذشته، حس کار دواطلبانه وجود داشت،و فعالان حقوق زن، با مزد بسیار ناچیز، امکانات کم، کار های بیشتری می کردند"

ثریا پرلیکا

در حالیکه خانم کوفی برای تحول ژرف و سازنده در جامعه ده سال را زمان کافی نمی داند، اما به این باور است که تا حال زنان افغانستان در ایجاد جنبش فراگیر زن، ناکام بوده اند. به باور خانم کوفی عدم انسجام و عدم هماهنگی میان گروه های فعال در زمینه حقوق زن یکی از عواملی بود که از ایجاد یک جنبش سراسری جلوگیری کرد

خانم کوفی، فعال نبودن دولت در تشویق ایجاد این جنبش را هم یکی از عوامل شکل نگرفتن جنبش زنان میداند

موضوعی که آقای راوش هم تائید می کند و می گوید: "کشور و مردم ما دولت محور اند، در این زمینه دولت هم مقصر است"

ثریا پرلیکا، از فعالان معروف حقوق زن در افغانستان تفاوت کارکرد فعالان کنونی حقوق زن را با دهه پنجاه و شصت شمسی مقایسه کرده و به این نتیجه رسیده که در دهه های گذشته حس کار داوطلبانه وجود داشت و فعالان حقوق زن، با مزد بسیار ناچیز و امکانات محدود کار های بیشتری می کردند

ولی با سرازیر شدن پول زیاد به کشور در ۱۱ سال گذشته، رقابت ها برای ایجاد سازمان‌های غیر دولتی برای جلب کمک های خارجی شدت گرفت و در نتیجه زنان افغانستان نتوانستند یک جنبش فراگیر با اهداف مشخص برای بهبودی وضعیت زنان ایجاد کنند

پیشرفت های ماندگار

فوزیه کوفی، در حالیکه از حجم دستاورد ها راضی نیست اما به این باور است که در سال های گذشته، زنان پیشرفت های داشته اند که نمی شود از آنها چشم پوشید. تابوهایی را که قبلا در موردشان صحبت نمی شد، حالا شکسته اند. به طور مثال، خشونت خانوادگی امروز تقبیح می شود و حتی مردان جامعه هم در این مورد آگاهتر شده اند

مکاتب دختران همواره مورد حمله قرار گرفته است

آقای راوش و خانم کوفی هر دو موافق اند که دستاوردهای زنان تا حال شکننده است و فعالیت زنان باید مستدام بماند تا این پیشرفت ها ماندگار شوند

نسل جدید

در حالی که هنوز هم حقوق زنان از شکننده ترین موضوعات در افغانستان است اما نسلی جدیدی از دختران که در این ده سال به مکتب رفته اند و پرورش یافته فضای باز دموکراتیک اند، شاید خود بنیانگذار همان جنبشی شوند که تا حال شکل نگرفته است

آگاهی نسل جدید خود مانع از نقض حقوق زنان خواهد شد. شاید همین قدرت نهفته در خودآگاهی زنان است که سبب شده است مکاتب دختران یکی از اهداف اصلی طالبان باشد. مسموم کردن دختران دانشجو نشان دهنده همین ترس پنهان است

بی بی سی 

 پنجصد فیلم ‌ساز و هنرپیشه در جشنواره فیلم 'خورشید' افغانستان
واسع سروش
بی بی سی
به روز شده: 12:43 گرينويچ - دوشنبه 15 اکتبر 2012 - 24 مهر 1391 
این یکی از بزرگترین جشنواره های سینمایی بود که تا اکنون در افغانستان برگزار شد
جشنواره فیلم 'خورشید' در افغانستان با شرکت پنجصد فیلم ساز و هنرپیشه برگزار شد. این جشنواره فیلم های افغانی از سوی تلویزیون خصوصی 'خورشید' یکی از پنجاه تلویزیون خصوصی در افغانستان برگزار شد.
هشت هنرپیشه سینمای بالیوود نیز برای شرکت در این جشنواره به کابل سفر کرد بودند.
این یکی از بزرگترین جشنواره های سینمایی است که تا اکنون در افغانستان برگزار می‌شود.
صنعت سینما و فیلم سازی در این کشور تازه در حال جان گرفتن است. دهها بازیگر و کارگردان و فیلم ساز زن و مرد در این جشنواره سهم داشتند.
برگزار کنندگان این جشنواره گفتند برای برگزاری‌اش هشت ماه برنامه ریزی کرده بودند.
سه تن از فیلم سازان سابقه دار افغان، انجنیر لطیف، جوانشیر حیدری و موسی‌ رادمنش، داوری این جشنواره را به عهده داشتند و در پایان به برترین‌ فیلم‌ها جایزه دادند.
مقام‌های افغان برگزاری این جشنواره را کاری قهرمانانه خواندند.
سید مخدوم رهین، وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان:"هر گامی را که شما در جهت ساختن یک فیلم، به هر شکلی که باشد بر می‌دارید، کار قهرمانانه‌ای است."
سونیل شیتی، از ستاره‌های سینمای هند است که طرفداران زیادی در افغانستان دارد
آنچه رنگ و روی تازه ای به این جشنواره فیلم افغانی بخشید، شرکت هشت بازیگر و فیلم ساز سینمای بالیوود بود. سینمایی که طرفدارانش در افغانستان بیشمار اند. ستاره‌های فیلم‌های هندی در افغانستان از شهرت زیادی برخوردار اند و تصاویری آنها همه جا حضور دارند.
سونیل شیتی، یکی از این ستاره‌ها است که در جشنواره فیلم خورشید در کابل حضور یافت.
او گفت: "از مدت ها قبل، حتی از پنجاه سال پیش که فیلم‌های هندی ساخته می‌شد، نقش کاراکتر مثبت، مهربان و دلیر در این فیلم‌ها به افغان ها داده می‌شد."
مردم افغانستان کشور هند را از دریچه سینمایش می شناسند و با آن صمیمی شده اند. صمیمیتی که برخی هندی ها می‌گویند دو جانبه است.
اومش مهرا، تهیه کننده و کارگردان سینمای هند نیز در این جشنواره شرکت داشت.
او می‌گوید: "از اینجا بود که شرکت فیلم سازی ما 'ایگل' فیلم شروع شد. چون با آمدن نخستین فیلم ما به افغانستان، این بنیادی شد برای فیلم های دوم، سوم و بعدی ما و ایگل از آنجا شروع به اوج گرفتن کرد و تا امروز در تمام دنیا در حال پرواز است. فقط به خاطر شما مردم افغانستان."
با وجود تلاش‌ها در چند سال اخیر، صنعت سینما در افغانستان تاکنون رشد چندانی نداشته است.
سینماگران افغان هم از کم توجهی به خود و این صنعت شاکی اند. اما با برگزاری چنین جشنواره هایی از این دست امیدواری وجود دارد که توجه بیشتری به سینمای افغانستان جلب شود و آهسته آهسته باعث رشدش شود

دختري 12ساله با هوشي 162 

 سبقت گرفتن از انيشتين وهاوكينگ

تاريخ : شنبه 15 مهر 1391يك دختر 12 ساله انگليسي با ضريب هوشي 162، در هوش از آلبرت اينشتين و استفان هاوكينگ سبقت گرفت.
به گزارش خبرگزاري مهر، اوليويا منينيگ ساكن ليورپول پس از آنكه در يك آزموش هوش امتياز 162 را به دست آورد، در انجمن منسا كه   بزرگ ترين و قديمي ترين انجمن ضريب هوشي جهان است، پذيرفته شده است

نمره وي نه تنها دو نمره بهتر از آلبرت اينشتين نابغه آلماني و هاوكينگ بزرگ ترين فيزيك دان معاصر است، بلكه او را در بالاي يك درصد افراد با هوش جهان قرار مي دهد.
اين افتخار كه او توانسته به منسا وارد شود يعني او به شبكه مغزهاي سراسر جهان خواهد پيوست.اوليويا اذعان مي كند به سرعت اطلاعات جديد را ياد مي گيرد و به خاطر مي آورد اما مي گويد پس از آنكه از نمره هوش خود مطلع شد لال شده بود.منبع : خبرگزاري مهر

یک زن آمریکایی در 5 دقیقه 5 کودک بدنیا آورد

شنبه 30 رمضان 1433هـ - 18 اوت 2012م دبی – العربیه. نت فارسی
اعضای یک خانواده 3 نفره درآمریکا پس از اینکه مادر خانواده 5 قلو زائید طی چند دقیقه 8 نفره شدند.
بر اساس گزارش روزنامه "الانباء" چاپ کویت به نقل از شبکه "سی ان ان" این زن آمریکایی در ولایت تکزاس 3 پسر و دو دختر زائید.
بیمارستان " سانت پول" اعلام کرده است نوزادان از سلامت کافی برخوردار هستند و تا رسیدن به وزن مناسب در اتاق مراقبت های ویژه خواهند ماند.
این منبع تاکید کرد وزن نوزادن بین 500 تا 960 گرم و طول آنها بین 32 تا 39 سانتیمتر است.
برای زایمان این زن آمریکایی یک تیم پزشکی بزرگ شامل 50 متخصص و پرستار شرکت کردند

انتشاراسامی وتصاویر100 زن قدرتمند جهان توسط نشریه فوریس

شهرزادنیوز:

نشریه فوربس 100 زن قدرتمند جهان در سال 2012 را رده بندی کرده که طبق آن آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان، در جایگاه نخست قرار گرفته است؛ هیلاری کلینتون، وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا، و دیلما روسف، رئیس جمهور برزیل، مقام های دوم و سوم را دارند.
جایگاه چهارم تا دهم این لیست عبارتند از :
4- ملیندا گیتس (همسر بیل گیتس، مدیر شرکت مایکروسافت)
5- جیل آبرامسون (سردبیر نیویورک تایمز)
6- سونیا گاندی (بیوه راجیو گاندی و رهبر حزب کنگره ملی هند)
7- میشل اوباما (همسر باراک اوباما)
8- کریستین لاگارد (رئیس فرانسوی صندوق بین المللی پول)
9- جانت ناپولیتانو (وزیر امنیت داخلی آمریکا)
10- شریل سندبرگ (مدیر امور اجرایی شبکه فیسبوک)دراین رده بندی نام سه زن از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز دیده می‌شود. در این لیست نام هیچ زنی از ایران وجود ندارد

بیوتکنولوژی اسرائیل در دست زنان، اما نه مدیریت آن 
4 سنبله 1391
شهرزادنیوز: زنان در بخش بیوتکنولوژی اسرائیل اکثریت چشمگیری دارند و در بازار کار این کشور 60 تا 70 درصد شاغلان این رشته را تشکیل می‌دهند.
به گزارش «بلومبرگ. کام»، با وجود این، در بخش مدیریت ها، در این رشته نیز مردان تعیین کننده اند و طبق شاخص «تل آویو بیو مد»، تنها 13 درصد مقامات بالای اجرایی در دست زنان است. این در حالی است که «ایندکس تکنولوژی تل آویو» این رقم را حتی 5 درصد اعلام داشته است.به گفته اوُرا دار، رئیس بخش دانش بیولوژی دراداره علوم وزارت صنایع، بازرگانی و کار، این وضع تغییر خواهد کرد، چرا که دختران دانشجوی امروزی، نیروهای رهبری فردا هستند

ما و مرگ آن دخترک ده‌ ساله

باهمکاران نو،سازمان همکاری شانگهای به یک نیرویی برای امنیت، انکشاف و ثبات تبدیل میشود