رویـــدادهـــای مهم هفــــته

بوی 'خوش' دلار رمز دستگیری قاچاقچیان ارز می‌شود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دانشمندان دریافته‌اند که اسکناس دلار آمریکا رایحه منحصر به فردی دارد.

آنها با استفاده از این ویژگی توانسته‌اند دستگاهی اختراع کنند که می‌تواند چون سگ‌های موادیاب، "بوی دلار" را استشمام کند و سالانه مانع از قاچاق میلیون‌ها قطعه اسکناس از مرز آمریکا به مکزیک شود.

شیمیدانانی که موفق به کشف "رایحه دلار آمریکا" شده‌اند، یافته‌های خود را در اجلاس انجمن شیمی آمریکا ارایه کرده‌اند.

دکتر جوزف استتر از گروه مهندسی کی.وی.جی می‌گوید: "استشمام پول هنری ناشناخته است. هیچ کس تاکنون تلاش نکرده بود این رایحه‌ها را شناسایی کند."

"ما متوجه شدیم که ضراب خانه آمریکا از مواد طبیعی متنوعی در ساخت اسکناس دلار استفاده می‌کند که در نهایت رایحه منحصر به فردی را متصاعد می‌کند و می‌توان آن را ظرف یک دقیقه شناسایی کرد."

گروه متخصصانی که جوزف استتر آن را رهبری می‌کند موفق شده‌اند دستگاهی بسازند که به ماموران گمرک کمک می‌کند رایحه دلار را ردیابی کنند. این دستگاه کوچک و دستی بی.سی.دی.سی نامگذاری شده است.

پلیس گمرک آمریکا سال گذشته گزارش کرد توانسته ۱۰۶ میلیون دلار اسکناس از قاچاقچیان ضبط کند. پولی که اغلب حاصل از قاچاق مواد اعتیادآور است.

با وجود این، برآوردها می‌‌گویند حدود ۳۹ میلیارد دلار اسکناس سالانه از آمریکا به مقصد مکزیک قاچاق می‌شود.

در حال حاضر، پلیس از سگ‌های بوکش برای شناسایی اسکناس‌های قاچاق استفاده می‌کند اما فرآیند تربیت چنین سگ‌هایی زمان‌بر و پرهزینه است.

به همین علت، وزارت کشور آمریکا از دانشمندان و گروه‌های نوآور خواسته بود اگر می‌توانند وسیله ای بسازند که بتواند اسکناس دلار را در چمدان‌ها و خودروهایی که از مرز رد می‌شوند ردگیری کند.

دستگاه جدیدی که اکنون ارایه شده می‌تواند پاسخی بر این نیاز گمرک آمریکا تلقی شود اما پیش از به کارگیری آن در مرزهای این کشور ابتدا باید مراحل آزمایشی دیگری را طی کند.

مراحلی که در آن این دستگاه باید نشان دهد قابلیت ردیابی اسکناس‌های مختلف دلار در شرایط گوناگون را دارد و همچنین آن قدر سبک و دستی است که به راحتی می‌تواند توسط ماموران گمرک استفاده شود.

نتیجه یک پژوهش: زاغی‌ها دزد نیستند

 

نتایج یک پژوهش جدید نشان داده است که زاغی‌ها نه تنها خرده‌ریز نمی‌دزدند، بلکه به طور مشخص، از اشیاء براق می‌ترسند.

در بسیاری از داستان‌های عامیانه، به‌ویژه در اروپا، زاغی‌ها اغلب به عنوان شخصیت‌هایی دزد شناخته می‌شوند، ولی به نظر می‌رسد که با توجه به نتایج پژوهش جدید، باید در این داستان‌ها و افسانه‌ها بازبینی شود.

خیلی‌ها بر این باور هستند که زاغی‌ها علاقه زیادی به دزدیدن اشیاء براق دارند و آنها را در لانه‌هایشان جمع می‌کنند. اما با مطالعه‌ای که در دانشگاه اکستر انجام شد، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که اشیاء براق، این پرنده‌ها را عصبی و دستپاچه می‌کند، احتمالا به این دلیل که این اشیاء به نظرشان جدید و احتمالا خطرناک می‌رسد.

در این مطالعه دو دسته اشیاء به کار رفت؛ یک گروه اشیاء براق مثل پیچ‌های فلزی و مکعب‌ها و حلقه‌های کوچکی که از ورقه‌های نازک آلومینیومی (فویل) درست شده بودند و گروه دیگری از اشیاء مشابه که با رنگ آبی مات پوشانده شده بودند.

زاغی‌های دزد داستان‌ها

  • در داستان جواهرات کاستافیوره از مجموعه کتاب‌های مصور ماجراهای تن تن و میلو، یک زاغ، دزد زمردی بزرگ و گرانقیمت معرفی می‌شود
  • در یکی از اپراهای روسینی به نام زاغ دزد، یک زن خدمتکار به دلیل یک رشته دزدی نقره‌جات به مرگ محکوم می‌شود، در حالی که دزدی‌ها کار یک زاغی است

پژوهشگران در فاصله ۳۰ سانتیمتری هر دسته از این اشیاء انبوهی از آجیل مغزدار گذاشتند. در ۶۴ مورد آزمایش حین غذا خوردن، زاغی‌ها فقط در دو مورد یکی از اجسام براق را برداشتند، هرچند بلافاصله آن را کنار گذاشتند.

در اصل، این پرنده‌ها هر دو دسته اشیاء براق و آبی‌رنگ را ندیده می‌گرفتند و هر وقت این اشیاء در کنار خوراکی‌ها قرار می‌گرفت، غذای کمتری می‌خوردند.

دکتر تونی شپرد که مسئول اصلی اجرای این پژوهش بود، گفت: "هیچ مدرکی برای اثبات علاقه بی‌قیدوشرط زاغی‌ها به اشیاء براق پیدا نکردیم. بلکه واکنش‌ها به تمام اشیاء نشانگر نئوفوبیا (ترس از اشیاء جدید) بود."

او به بی‌بی‌سی گفت: "برخی پرنده‌ها مثل کورکور سیاه، بعد از جفت‌گیری، از اشیاء براق و چشمگیر برای لانه‌سازی استفاده می‌کنند و از آنها به عنوان ابزاری برای هشدار دادن به بقیه بهره می‌گیرند. ولی ما لانه‌های ده‌ها زاغی را بررسی کردیم و هیچ جسم براقی در آنها نبود. در نتیجه می‌شود گفت که زاغی‌ها از اشیاء برای هشدار دادن به بقیه استفاده نمی‌کنند."

اما نتایج این مطالعه را نمی‌توان به طور قاطع به همه زاغی‌ها نسبت داد، چون در این بررسی، محل غذا دادن زاغی‌ها ثابت بود و به همین دلیل، بیشتر رفتار زاغی‌هایی مطالعه شد که جفت داشتند و در حوالی محل آزمایش زندگی می‌کردند. در واقع، رفتار زاغی‌های بدون جفت، هنگام غذا خوردن چندان قابل پیش‌بینی نیست.

به این ترتیب، شاید، تنها شاید، بشود گفت که پرنده‌های بدون جفت و مجرد سعی دارند با (برداشتن) حلقه‌های نقره، عشق خود را به جفت آینده‌شان ثابت کنند. حلقه‌هایی که نام این پرنده‌ها را لکه‌دار کرده است.

 فیلم جدید "طلوع سیاره میمون‌ها" در حقیقت ادامه مجموعه فیلم هایی است که براساس یک موضوع مشابه ساخته شده اند و اولین مورد آن فیلم کلاسیک "سیاره میمون‌ها" محصول سال ۱۹۶۸ با شرکت چارلتون هوستون است. اما قبل از همه اینتولیدات سینمایی کتابی به همین نام وجود داشت که همه فیلم ها از آن الهام گرفته اند.

جاسوس فرانسوی که داستان سیاره میمونها را نوشت 

شاید امروزه کمتر کسی نام پی‌یر بول را شنیده باشد. او نویسنده ای فرانسوی است که اولین بار ایده جالب سفر انسانها در زمان و برخورد آنها با تمدن میمون‌ها به ذهنش خطور کرد. او کتاب خود به نام "سیاره میمون‌ها" را در سال ۱۹۶۳ نوشت. اما این همه ماجرا نیست. اکنون مشخص شده که پی‌یر بول در ساخته شدن یک فیلم سینمایی دیگر یعنی "پلی روی رودخانه کوای" هم نقش مهمی داشته است.

این کتاب که بعدا از روی آن فیلم سینمایی ساخته شد در ظاهر بسیار بریتانیایی به نظر می آید، قهرمان آن یک سرهنگ ارتش بریتانیا و ماجراهای آن نشان دهنده درک خاص این شخصیت از شرافت و وظیفه شناسی به سبک بریتانیایی است.

چطور چنین کتابی توسط یک فرانسوی نوشته شده؟ و چطور این نویسنده فرانسوی ماجراهای جنگ جهانی دوم را کنار گذاشت و به دنیای داستانهای علمی - تخیلی علاقمند شد که نتیجه آن یک فیلم موفق دیگر بود؟

پی‌یر بول در سال ۱۹۹۴ در پاریس درگذشت. دوران نویسندگی او بیش از ۴۰ سال ادامه داشت و طی آن حدود ۳۰ داستان بلند و مجموعه داستانهای کوتاه نوشت. اما زندگی شخصی اش قبل از روی آوردن به نویسندگی بود که نگاه و سبک ادبی او را شکل داد.

او از اواسط دهه ۳۰ میلادی برای یک شرکت بریتانیایی تولید پلاستیک و کائوچو در مالزی کار می کرد و در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان یک مامور مخفی برای فرماندهی عملیات ویژه ارتش بریتانیا انجام وطیفه می کرد.

 

در کتاب "پلی روی رودخانه کوای"، او در مورد حوادث و دنیایی می نوشت که شخصا با آن آشنایی داشت.

ژان لوریو، رییس انجمن دوستداران پیره بول، می گوید: "او به شدت تحت تاثیر فرهنگ انگلوساکسون بود. او در خاور دور در کنار بریتانیایی ها کار می کرد. فرهنگ انگلیسی به شدت در او رسوخ کرده بود و برای زبان انگلیسی ارزش زیادی قائل بود و وقتی که به نویسندگی روی آورد قهرمان اکثر داستانهایش انگلیسی بودند."

"پلی روی رودخانه کوای" سومین داستانی بود که پیره بول چاپ کرد. دو کتاب قبلی او به نامهای "ویلیام کنراد" و "نفرین مالای" ارج گذاری مستقیم به منابع الهام ادبی او یعنی جوزف کنراد و سامرست موام بود.

پی‌یر بول در کتاب سوم می خواست منش بیش از حد صحیح و شرافتمندانه سرهنگ نیکلسون ( با بازی الک گینس) را بررسی کند. ولی در عین حال سیستم های ارزشی دو ذهنیت بریتانیایی و ژاپنی را با یکدیگر مقایسه کرده است.

کتاب با این جملات آغاز می شود: "شاید شکاف غیرقابل گذری که از نگاه بعضی، روح مردمان مغرب زمین را از مردمان خاور دور جدا می کند چیزی بیشتر از یک سراب نباشد. شاید در این جنگ حفظ وجهه برای بریتانیایی ها درست به اندازه ژاپنی ها مهم و غیرقابل گذشت بود."

سالها بعد پی‌یر بول در زندگینامه مختصر خود با عنوان "منابع رودخانه کوای" تجارب شخصی خود از دوران جنگ جهانی دوم در خاور دور را توضیح داد.

او در سال ۱۹۴۱ در سنگاپور به نیروی ارتش فرانسه آزاد پیوست و سپس به واحدی اعزام شد که بعدها نیروی ۱۳۶ نام گرفت. این درحقیقت واحد عملیات ویژه ارتش بریتانیا در آسیای جنوب شرقی بود.

او در مورد دوران آموزش خود نوشته است: "آقایانی بسیار جدی به ما هنر منفجر کردن پلها، وصل کردن مواد منفجره به پهلوی کشتی ها، از خط خارج کردن قطار و فرستادن نگهبانان به آن دنیا را آموزش دادند."

پی‌یر بول پس از انجام چند ماموریت در چین و برمه با اسم ساختگی و انگلیسی پیترجان رول، از مقامات ارشد دستور گرفت که از طریق رودخانه خود را به شهر هانوی برساند که در آن زمان در کنترل حکومت ویشی فرانسه بود.

او با کمک روستائیان و با استفاده از ساقه های نی یک بلم کوچک ساخت و در مسیر رودخانه به راه افتاد. در نقطه ای به نام لایچائو او را متوقف و بازداشت کردند و به فرمانده فرانسوی منطقه تحویل دادند. او تصمیم گرفت حقیقت را به این فرمانده بگوید و توضیح داد که عضو ارتش فرانسه آزاد است و ماموریت او این است که با افسران و مقامات ارتش ویشی که ممکن است به متفقین تمایل داشته باشند تماس برقرار کند.

متاسفانه این فرمانده جزو آن گروه نبود و پی‌یر بول به حبس ابد با کار اجباری محکوم شد. او دو سال بعد را در زندانی در شهر هانوی ویتنام گذراند و مدتی قبل از پایان جنگ توانست از زندان بگریزد.

ژان لوریو، رییس انجمن دوستداران پی‌یر بول، می گوید: "این حادثه برای پی‌یر بول تجربه آموزنده و مهمی بود. وقتی که او به هند و چین رفت فکر می کرد که در جبهه پیروز قرار دارد. ولی یک افسر فرانسوی او را بازداشت کرد و به او گفت نخیر شما در جبهه پیروز نیستید. همین اتفاقات موضوع خیر و شر را در ذهن او ثبت کرد و به او نشان داد که خیر فقط در مواقع خاصی می تواند واقعا خیر باشد و نه همیشه."

کتاب "پلی روی رودخانه کوای" متفاوت از فیلم سینمایی پایان می یابد. در کتاب این پل منفجر نمی شود بلکه به عنوان یادبودی از سرهنگ نیکلسون و مهارت های او پابرجا می ماند. فیلمسازان آمریکایی در هالیوود برای دادن هیجان بیشتر به لحظات پایانی داستان تصمیم گرفتند آن را منفجر کنند.

پی‌یر بول به خاطر تغییر داستانش در فیلم سینمایی اعتراضی نکرد. در آن زمان او نویسنده نسبتا جوانی بود و از دریافت حقوق معنوی این اثر و ساخته شدن فیلمی براساس کتابش خوشحال بود. اما موضوع دستکاری در ماجراهای کتاب چند سال بعد و در مورد فیلم "سیاره میمون‌ها" نیز اتفاق افتاد.

در کتاب پی‌یر بول داستان از زبان زوج جوانی که برای ماه عسل به فضا رفته و یک بطری حاوی دست نوشته ای را پیدا کرده اند نقل می شود. دستنوشته متعلق به یک روزنامه نگار فرانسوی است که ماجراهای خود در سیاره ای را که توسط میمون‌ها اداره می شود و در عوض،‌ انسان‌ها موجودات کودنی‌اند نقل می کند.

روزنامه نگار فرانسوی در پایان این حکایت به پاریس بازمی گردد و وقتی که وارد فرودگاه اورلی می شود می بیند که تمام کارکنان آن میمون هستند. یک نکته جالب دیگر نیز در پایان داستان وجود دارد. این روزنامه نگار بعدها متوجه می شود که زوج جوانی که به ماه عسل رفته بودند نیز شامپانزه‌‌اند.

یکی از صحنه های فیلم "سیاره میمون‌ها" که در کتاب وجود ندارد و احتمالا به یادماندنی ترین صحنه فیلم است کشف مجسمه آزادی است که زیرخاک دفن شده است. وجود این صحنه در فیلم نشان می دهد که مسافران در مسیر زمان به جلو رفته و بعد به کره زمین بازگشته اند، زمینی که تحت تاثیر جنگ های پیاپی ویران شده و میمون‌ها به عنوان موجودات برتر بر آن حاکم شده اند.

اما در کتاب "سیاره میمون‌ها" به قلم پی‌یر بول این حوادث نه در کره زمین بلکه در یک سیاره دور دست اتفاق می افتد. فیلمی که در سال ۲۰۰۱ توسط تیم برتون، کارگردان سرشناس، و با عنوان "سیاره میمون‌ها" ساخته شد به حوادث کتاب نزدیک تر است.

کلمنت پی‌یر، مسئول بایگانی دستنوشته های پی‌یر بول در کتابخانه ملی فرانسه، می گوید: "بین کتاب و فیلم تفاوت زیادی هست. در فیلم مسئولیت بشر نشان داده می شود و در واقع اقدامات بشر موجب ویرانی کره زمین شده است. اما کتاب در حقیقت منعکس کننده این نکته است که تمام تمدنها سرنوشتی جز زوال و نابودی ندارند و خطاب بشری در آن بررسی نمی شود. از بین رفتن تمدن و بازگشت به بربریت امری گریز ناپذیر است."

آثار پی‌یر بول را می توان به دو ژانر اصلی تقسیم کرد، داستانهای مربوط به دوران جنگ جهانی دوم و داستانهای علمی - تخیلی.

کلمنت پی‌یر می گوید: "به نظر من ارتباط بین این دو ژانر اصلی این است که در هر دو آنها پی‌یر بول قهرمانان داستانهای خود را در موقعیتی بسیار دشوار قرار می دهد و توانایی آنها را برای انطباق با شرایط بررسی می کند. او با خلق شرایطی بسیار سخت توانایی های قهرمانان خود را به چالش می کشد."

پی‌یر بول کتابهای خود را به زبان فرانسوی بسیار ساده ای می نوشت. او در رشته های علمی تحصیل و مدتی هم در همین عرصه کار کرده بود. به گفته ژان لوریو، رییس انجمن دوستداران پیره بول، داستانهای او از یک منطق علمی بی‌رحم تبعیت می کنند. در حقیقت او ابتدا نتیجه گیری نهایی داستان را می نوشت و بعد به عقب بازمی گشت و به مرور جزییات داستان برای رسیدن به آن نتیجه گیری را می پروراند.

بعد از پایان جنگ جهانی دوم پی‌یر بول احساس کرد که زندگیش رسالت دیگری دارد و مابقی عمر خود را وقف نویسندگی کرد. او به شهر پاریس رفت و در آنجا با خواهر و خواهر زاده اش که به آنها علاقه فراوانی داشت زندگی کرد.

ژان لوریو، رییس انجمن دوستداران پیره بول، شوهر خواهر زاده اوست. پس از مرگ پی‌یر بول تمام دست نوشته های او به ژان لوریو و همسرش رسید. یکی از این مدارک که وجود آن چند هفته پیش علنی شد، نسخه اصلی و فرانسوی فیلمنامه ای است که پی‌یر بول برای ساخت فیلم دیگری از "سیاه میمون‌ها" تهیه کرده بود.

فیلم کلاسیک "سیاره میمون‌ها" با بازی چارلتون هوستون چنان موفق بود که شرکت فیلمسازی فاکس قرن بیستم به سرعت تصمیم گرفت فیلم دیگری به عنوان دنباله آن تهیه کند. پی‌یر بول تهیه این فیلمنامه را شروع کرد و حتی بخش پایانی فیلم اول و ماجرای کشف مجسمه آزادی را در این فیلمنامه گنجاند. ولی در نهایت محصول کار او غیرقابل استفاده بود.

ژان لوریو می گوید: "این توافق نظر وجود دارد که پیره بول نویسنده بسیار خلاقی بوده ولی سینما را به خوبی درک نمی کرد."

امروز پی‌یر بول حتی در زادگاهش فرانسه تقریبا از یادها رفته است. او در دوران حیات خود نیز فرد گوشه گیری بود و از شهرت و جنجال های دنیای ادب و داستان نویسی پرهیز می کرد. او هیچگاه ازدواج نکرد.

کلمنت پی‌یر، مسئول بایگانی آثار پیره بول در کتابخانه ملی فرانسه، می گوید: "به نظر من دلیل فراموش شدن او در فرانسه تا حدی این است که ما دقیقا نمی دانیم او را در چه دسته یا گروهی از نویسندگان قرار دهیم. برخی فکر می کننند که او زیاد از حد "هالیوودی" بود. ولی به اعتقاد من او عمیقا در فرانسه ریشه داشت."

ژان لوریو بیست سال از زندگی خود را برای زنده نگاه داشتن خاطره مردی صرف کرده که به او علاقمند است. او می گوید:" آخرین کلمات پی‌یر بول به هنگام مرگ خطاب به من و همسرم این بود: امیدوارم آنها مرا فراموش نکنند."

مردی که داستانهایش الهام بخش دو اثر سینمایی بزرگ بوده و داستانهای دیگری نوشته است، مسلما لایق ارزش‌گذاری بیشتری است.

مستند افغانستان ۲۰۱۴، مُلکی که از ازل به سرش سایبان نداشت

فیلم مستند افغانستان ۲۰۱۴ ساخته رازی محبی و سهیلا محبی روایتی است از اودیسه بی پایان انسان افغانستانی که در جستجوی آرامش و خوشبختی است. اپیزود اول این فیلم که در سال ۲۰۱۱ ساخته شد تحت عنوان ( افغانستان ۲۰۱۴ نمای دور ) حول محور کنفرانس دوم بن است که زوج فیلمساز نگاه منتقدانه به کنفرانس و سرنوشت افغانستان دارند. اپیزود جدید و دوم این تریلوژی تحت عنوان ( افغانستان ۲۰۱۴ نمای اینسرت ) حکایت انسان بی وطن و درد بی پایان اوست. انسانی که جنگ و معادلات سیاسی او را از وطن اش می راند و ابهام از آینده و خروج نیروهای بین المللی از افغانستان بر بیم و سرگردانی اش می افزاید. موضوعات مرتبط گزارش و تحلیل، جامعه افغانستان نسلی که محبی در اپیزود دوم افغانستان ۲۰۱۴ درد آن را حکایت می کند، نسل بی وطن است. نسلی که چند بار آواره شده، انسان بی وطنی که حتی در وطن خودش هم بی وطن است. این انسان برعکس تعبیر حافظ که گفته: غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم به شهر خود روم و شهریار خود باشم وقتی از مهاجرت و غربت اول به وطن خود باز می گردد، شهریار نمی شود که هیچی بلکه او را غیر خودی، افغانستانی "ایرانی‌گک"، پاکستان نشین و یا او را با هویت قومی و تباری اش خطاب می کنند. شرایط امنیتی سیاسی افغانستان و نگاه تبعیض آمیز به این نسل باعث می شود تا بخشی از آنها بار دیگر مهاجرت کنند اما این بار نه به کشورهای همسایه که بسیار دور تر از سرزمین پدری شان. جایی که در آن تبعیض نباشد و جایی که آرامش و خود بودن را تجربه کنند. بخشی از این نسل با مشقت و رنج به اروپا می آیند اما تبعیض با شکل و شمایل مدرن آنها را احاطه می کند. تبعیض مدرن با لبخند ملایم خود او و سرنوشت اش را به سخره می گیرد. کودکان مهاجر از دیدن پلیس یونان و ایتالیا می هراسند و خواب آرام ندارند. گروه های ضد مهاجر، حضور آدمهای غیر چشم آبی را بر نمی تابند و بر علیه آنان فعالیت دارند. فیلم با تصویر رضا محمدی شاعر افغانستان آغاز می شود که راوی این اودیسه بی پایان است. غروب است و او در بلندای تپه ی مشرف بر یک شهر بندری اروپا نشسته و سیگار های سوخته ی را که جمع کرده در دستمال گل سیب می گذارد. شهر تاریک می شود و او با کوله پشتی اش حرکت می کند. در آتن پایتخت یونان تظاهرات ضد راسیسم در تقبیح از کشته شدن یک آواز خوان رپ برگزار شده که او از فعالان ضد فاشیست بوده است. تصویر از دید راوی فیلم، بخشی از شهر را نشان می دهد که بهم ریخته و گروهی از مردم و مهاجران شعار های ضد راسیست و ضد تبعض سر می دهند. مهاجری که تازه وارد اروپا شده متوجه می شود که اینجا هم تبعیض وجود دارد و کسانی هستند که او را به عنوان انسان دست دوم و انسان بی وطن خطاب می کنند و می خواهند حق زندگی را از او بگیرند. مریم هاتف یکتن از زنان مهاجر افغان در قاب پنجره با پس زمینه درختان پاییزی نشسته و در باره یونان می گوید: "یونان برای ما با رفتن به زندان شروع شد، شاید یک زندان سیاسی با نگهبانان خشن. یونان برای من یک تراژدی بود." از دختر خورد سال افغان سوال می شود که از یونان خوشت می آید؟ با بغض می گوید : نه. از چه چیزش خوشت نمی آید؟ با گریه می گوید: از پلیس، از آدمهایش. یونان برای مهاجران تازه وارد به اروپا یک جهنم است و فیلمساز برای پاسخ روشن به سراغ کودکان می رود که هرگز دروغ نمی گویند. در صحنه بعدی، تصویری از ایتالیا را داریم که وضع مهاجران در آنجا نیز تفاوتی با یونان ندارد. دسته بزرگی از پرندگان بر فراز شهر رم در حال رقص و سرمستی اند. این تصویر هر چند کوتاه است اما بجا و نمادین استفاده شده است. پرندگان چه آزادند و مرزی برای پرواز شان وجود ندارد اما تلویحا بیان می شود که مرزهای سیاسی و افکار فاشیستی بخشی از آدم‌ها، حق زندگی و خندیدن را از انسان آواره و بی وطن می گیرد. گروهی از جوانان مهاجر را در ایتالیا می بینیم که در شب و در حاشیه خیابان ها و داخل آلونک ها دراز کشیده اند. چند جوان افغان از شرایط زندگی شان می گویند و اینکه بنا بر چه دلایلی از افغانستان و ایران به اروپا مهاجرت کردند. دو دختر خرد سالی را در تصویر می بینیم که قاچاقبران مادر شان را به سوئد فرستاده و آنها هنوز در یونان باقی مانده اند. راوی فیلم با آنان صحبت می کند و از آرزو ها و خواب های شان می پرسد و بعد دو دختر کوچک با بغض می گویند که فقط می خواهند پیش مادر شان بروند. مریم هاتف در صحبت خودش سوال جدی و بنیادی را مطرح می کند و می گوید: دلیل و مسول این مهاجرت بی پایان و قرار گرفتن پشت این میله های زندان چه کسانی اند؟ سوال مریم هاتف بسیار کلیدی است و دو کارگردان تلاش می کنند در ادامه فیلم این پرسش را بیشتر بشکافند. گروه فیلمساز در کنفرانس مونیخ ۲۰۱۳ که در باره افغانستان است حضور می یابند. مساله سیاست، ناتو، طالبان و انتخابات سال ۲۰۱۴ از . امرالله صالح رئیس سابق اداره امنیت ملی افغانستان، تلاشهای غرب و بخشی از سیاست مداران افغانستان برای صلح با طالبان را به نقد می گیرد. در مقابل روبرت کروس یک دیپلمات آمریکایی در مصاحبه ای با فیلمساز معتقد است که طالبان را نباید از قدرت حذف کرد. مایکل سمپل دیپلمات در پاکستان در خصوص افغانستان و سال ۲۰۱۴ می گوید: من هم امیدوار هستم و هم نگران اوضاع افغانستان. فیلمساز در جایی از فیلم با ثریا ملک دختر هندیه و نواسه امان الله خان یکی از پادشاهان افغانستان مصاحبه کرده است. او افغانستان بعد از ۲۰۱۴ را مبهم توصیف کرده و از تصمیم آمریکا برای داشتن پایگاه نظامی در افغانستان یاد می کند. ثریا به افسردگی روحی امان الله خان پس از خروج از افغانستان اشاره می کند و اینکه چگونه در سویس و در مهاجرت جان داد. فیلمساز این صحبت ها را با تصاویری از نسل مهاجر امروز افغانستان ترکیب می کند که در سرمای کوه‌های پر برف اروپا سرگردان اند. نسلی که پادشاهان، سیاست مداران و پایه های اصلی قدرت در دنیا، در سرنوشت آنان سهیم اند.افغانستان، تجربه تراژیک ایدئولوژی‌ها فیلمساز در مستند افغانستان ۲۰۱۴ بر این نکته تاکید می کند که افغانستان سرزمین تجربه انواع ایدئولوژی مانند کمونیسم، اسلام و سرمایه داری و میدان آزمایش سلاح های روسی، آمریکایی، اروپایی، چینی، ایرانی و پاکستانی بوده است. رضا محمدی چند بیت از شعری را در فیلم می خواند که سالها پیش برای شاعر هموطن اش ضیا قاسمی که از مهاجرت به وطن باز گشته بود سروده است. او در بیتی می گوید: شاعر، به پادشاهی بدبختی آمدی مُلکی که از ازل به سرش سایبان نداشت! "نگاه سنگ شده مجسمه ها ، حرکت دستها و ترکیب آن با دستهای باز شده راوی در میان مجسمه ها بسیار سمبلیک و فلسفی است." مصرع آخر، حکایت وضع سیاسی اجتماعی گذشته و حال افغانستان است. سرزمینی که حاکمان آن سایبانی برای مردمانش نشدند و محبی در فیلم اش آنرا یکی از علل اصلی اودیسه بی پایان افغانها می داند. عارف فرمان داستان نویس افغان مقیم سوئد در جایی از فیلم می گوید: افغانستان هیچ وقت خودش نبوده و همیشه دیگران برایش تصمیم گرفته اند. شریف سعیدی شاعر افغان در بخش دیگر فیلم معتقد است در افغانستان اراده جهانی برای ثبات وجود ندارد. ظرفیت داخلی وجود ندارد و اختلافات زبانی، قومی و منطقه ای در اوج خود است. منیره هاشمی بازیگر تئاتر مقیم سوئد می گوید: تصویر افغانستان بعد از ۲۰۱۴ برای من بسیار مه آلود و گنگ است. گاهی خوشبین می شویم اما به خوشبین بودن خود می خندیم. نگارنده در جایی از فیلم می گوید: کشوری که من در آن زندگی می کنم یکی از تولیدکنندگان سلاح در دنیا است. سلاح و تجهیزات نظامی اینها را ناتو و نظام های دیکتاتور می خرند و این کشور بیشترین در آمد و مالیات را از تولید سلاح دارد. این تسلیحات باید در جایی مصرف شود تا کارخانه ها بتوانند دوباره تولید کنند و بخش کلانی از اقتصاد بچرخد. اردوگاه داخائو، سرنوشت انسان بی وطن تعدادی از شرکت کنندگان کنفرانس مونیخ به بازدید از اردوگاه داخائو در نزدیکی این شهر می روند. این بازدید تصادفی است اما فیلمساز از این اردوگاه معنایی ژرف و تکان دهنده‌ای را به بیننده منتقل می کند. اردوگاه کار اجباری داخائو از بزرگترین اردوگاه های دوران هیتلر بود که ده‌ها هزار نفر در آن به قتل رسیدند. اردوگاه کار اجباری داخائو از بزرگترین اردوگاه های دوران هیتلر بود آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان در بازدید ازین اردوگاه گفته بود که با احساسی آمیخته از شرم و اندوه از این اردوگاه دیدن می کند. تصاویر این بخش فیلم سیاه و سفید است و بازدید کنندگان همراه با رضا محمدی راوی فیلم وارد سلول های اردوگاه می شوند، اتاق هایی را می بینید که هنوز در آن بقایای دستگاه های کشتار انسان از دوران هیتلر موجود است. فیلمساز در یک تدوین دیالکتیک عکس های تاریخی از ساکنان و زندانیان اردوگاه داخائو را با عکس های از مهاجران نسل امروز که در دریا غرق شده اند و تصاویر اردوگاه پناهندگان در ایتالیا و یونان پیوند می زند. این فصل از فیلم نقطه کلیدی و محوری قصهء انسانهای بی وطن است. با این تفاوت که مهاجر امروزی و انسان بی وطن با مرگ آرام و تدریجی مواجه است، مرگی که روح اش را می کشد. برای مهاجر امروز، داخائو از فلسطین، آفریقا و یا افغانستان آغاز و تا کشور های همسایه و کل جهان وسعت می یابد. تصویر رنگی می شود و راوی فیلم سیگار سوخته را از روی زمین اردوگاه داخائو بر می دارد و داخل دستمال گل سیب می گذارد. دستمال گل سیب و سیگار های سوخته محبی فیلمسازی است که عاشق نماد در سینماست. در کارهای او همیشه شاعرانگی و سمبولیسم دیده می شود. هر چند این سمبولیسم گاهی بسیار شدید است و برای مخاطب عمومی بسیار خسته کن به نظر می رسد اما این ویژگی از فیلم های محبی جدا ناشدنی است. بگونه ای که او حتی در فیلم مستند هم در جستجوی نماد ها است و تلاش دارد تا با ترکیب آنها، حسی را به مخاطب القا کند. راوی فیلم از ابتدا تا انتهای اپیزود دوم افغانستان ۲۰۱۴، دستمال گل سیبی با خود دارد، دستمالی که در فیلم محبی معنا پیدا می کند و با قصه هجرت گره می خورد. دستمال گل سیب زیباترین هدیه و یادگاری است که به یک عاشق سفر کرده از سوی معشوق داده می شود. در مناطق مختلف افغانستان، ترکستان زمین، تاجیکستان و فلات ایران، دستمال گل سیب نماد عشق است. معشوق در این دستمال برای عاشق خود، سیب سرخ، انار یا پسته و آجیل می گذارد. ازین رو دستمال گل سیب همیشه بوی عطر یار می دهد، بوی سیب سرخ و برای همین هم رنگ گلهای این دستمال به رنگ سرخ عشق است. این دستمال در فیلم محبی حس نوستالژی دارد و حس غربت. راوی فیلم دستمال گل سیب را کوه به کوه و شهر به شهر در اروپا با خود دارد. او در این دستمال انار و سیب سرخ یار آورده اما از اردوگاه پناهندگان و کوچه پس کوچه های اروپا ، فقط سوخته های سیگار مهاجران را در دستمال جمع می کند. هر دانه سیگار در فیلم نماد انسان بی وطنی است که هر لحظه دود و خاکستر می شود. راوی فیلم که سوخته ها و خاکستر این درد را جمع می کند، گاهی نیم سوخته سیگار مهاجران را پک می زند و کشیدن سیگار نیم سوخته یعنی درد خودت را با من تقسیم کن، من هم مانند تو درد کشیده ام. جهان بی وطنی و پایان نمادین فیلم انسانی که در غربت و جهان بی وطنی سیر می کند انسان تنها است. انسان تنهایی که کسی برای او آغوش صفا و صداقت را باز نکرده است. نه در زادگاه پدری اش و نه در سرزمین دیگر. جهان برای چنین انسانی زندان است و نگاه رازی و سهیلا محبی در اپیزود دوم افغانستان ۲۰۱۴ حکایت همین انسان بی وطن است. انسان بی وطنی که خود باعث سرنوشت خودش نبوده بلکه این تبعیض، بی عدالتی و خود کامگی حاکم در معادلات سیاسی است که او را به این حال انداخته است. انسان های تنها و بی وطن در فیلم رازی و سهیلا تبدیل به مجسمه های سنگی می شود که آنان در پایان فیلم بر آن تاکید می کنند. پایان فیلم یکی از زیباترین صحنه ها است که با نگاه نمادین و موسیقی خوب ترکیب شده است. دستمالی شبیه همان دستمال گل سیب بر گردن یکی از مجسمه ها انداخته شده است. راوی فیلم در جایگاه خالی و میان دو مجسمه در یکی از میدان های شهر ایستاده و گویا قرار است کسی مسیح وار به صلیب کشیده شود. نگاه سنگ شده مجسمه ها، حرکت دستها و ترکیب آن با دستهای باز شده راوی در میان مجسمه ها بسیار سمبولیک و فلسفی است. گویا راوی خود هم تبدیل به مجسمه ی از سنگ می شود، مجسمه ای که دستهایش را برای آزادی، برابری و انسانیت باز کرده است. کبوتری که بر بالای مجسمه نشسته پرواز می کند. تصویر از پاهای آویزان شده مجسمه و تصویر سنگ شده راوی پایین می آید و تاریک می شود. "اپیزود دوم افغانستان ۲۰۱۴ فیلمی است به مراتب قوی تر از اپیزود اول این تریلوژی که در سال ۲۰۱۱ ساخته شد. اپیزود اول بیشتر حالت گزارشی دارد و نقش خبرنگار به عنوان راوی فیلم بسیار خشک به نظر می رسد، بگونه ای که مخاطب ارتباط عمیق با او برقرار نمی کند. اپیزود اول نریشن طولانی دارد و گاهی چندان ربطی به تصویر پیدا نمی کند. اما در اپیزود دوم ، نقش راوی بسیار جا افتاده است و فیلم هیچ نریشنی ندارد که این از نکات قوت فیلم است. اپیزود دوم ترکیبی از مستند و دنیای ذهنی و شاعرانه دو فیلمساز است که بر مفاهیم تصویری استوار است." اپیزود دوم افغانستان ۲۰۱۴ فیلمی است به مراتب قوی تر از اپیزود اول این تریلوژی که در سال ۲۰۱۱ ساخته شد. اپیزود اول بیشتر حالت گزارشی دارد و نقش خبرنگار به عنوان راوی فیلم بسیار خشک به نظر می رسد، بگونه ای که مخاطب ارتباط عمیق با او برقرار نمی کند. اپیزود اول نریشن طولانی دارد و گاهی چندان ربطی به تصویر پیدا نمی کند. اما در اپیزود دوم ، نقش راوی بسیار جا افتاده است و فیلم هیچ نریشنی ندارد که این از نکات قوت فیلم است. اپیزود دوم ترکیبی از مستند و دنیای ذهنی و شاعرانه دو فیلمساز است که بر مفاهیم تصویری استوار است. در اپیزود دوم صحنه آرایش طولانی یک خانم، شعر خوانی رضا محمدی و طولانی بودن برخی مصاحبه ها می تواند کوتاه شود. تصویربرداری فیلم در برخی صحنه دچار نواقص تکنیکی است که علت آن نداشتن تصویربردار حرفه ای و تداخل کاری برای کارگردان بوده است. فیلم از موسیقی خوبی برخوردار است و توانسته حس مورد نظر دو فیلمساز را به بیننده منتقل کند. تدوین فیلم نیز خوب است و توانسته ارتباط مناسبی بین مستند و فضای نمادین و ذهنی کارگردان ایجاد کند. اپیزود دوم فیلم می توانست ترکیبی از دیدگاه طیف‌های انسانی مختلف از جامعه افغانستان در اروپا باشد. درعین حال در هر دو اپیزود از راوی مرد استفاده شده است. اپیزود دوم با وجود برخی کاستی های که ذکر شد از موضوع بسیار عمیق و تفکر برانگیز برخوردار است و به باور نگارنده این اپیزود یکی از بهترین کارهای رازی و سهیلا محبی است. قرار است قسمت آخر این تریلوژی تحت عنوان ( افغانستان ۲۰۱۴ نمای نزدیک ) تا پایان امسال در داخل افغانستان ساخته شود.

بحث فرهنگی: دیوارنگاری در افغانستان

پلیر گرافیتی یا دیوار نگاری هنری خیابانی است که امروزه در بیشتر شهرهای جهان معمول است. کمتر شهری را در دنیا میتوانید بیابید که هنگام قدم زدن چشم‌تان به نقاشی های بزرگ بر دیوارها و نگاره های با طرح های مختلف در سطح شهر نیفتد . گرافیتی یا دیوارنگاری هنری به تصویر کشیدن نقش‌ها، شکل ها ، نوشته ها ، نماد و نشانه ها بر روی دیوار و سطح شهر ها و مکان های عمومی است که بخشی از هنر خیابانی به شمار می رود. این دیوارنگاری‌ها در سال‌های اخیر به دیوارهای افغانستان نیز رسیده اند. در سال ‌های اخیر شماری از جوانان افغان به هنر گرافیتی یا دیوارنگاری رو آرده اند و برای انتقال پیام شان به مخاطب عام از این هنر استفاده می کنند و به ترویج این هنر در میان جوانان می پردازند. در بحث فرهنگی هفته محب مدثر موضوع هنر گرافیتی در افغانستان را با هنرمندان و دیوارنگاران افغان به بحث گرفته است. عظیم فخری دیوار نگار جوان افغان ٬ حامد حسن زاده استاد هنر در دانشگاه از کابل و رامین نقشبندی از اعضای گروه " تلالو" گروه دیوارنگاری در شمال افغانستان از شهر مزارشریف در این بحث شرکت کرده اند .

 

سی وچهاردانشگاه کشور تعطیل شد !  درگیری میان دانشجویان دانشگاه کابل که دیشب ساعتها ادامه داشت، منجر به تعطیلی دانشگاه‌ دولتی در سراسر افغانستان شد. این درگیری از یک مشاجره لفظی در بازی دوستانه فوتبال آغاز شد و بعد به خوابگاه دانشگاه کابل سرایت کرد که به گفته دانشجویان از ساعت ۷ شامگاه روز یکشنبه تا ۲ بامداد ادامه داشت. یک مقام صحی کشور گفت که در درگیری فیزیکی دیشب، یک دانشجو کشته و ۲۳ دانشجوی دیگر زخمی شدند که ۱۹ نفر بعد از مداوا مرخص شده و چهار نفر دیگر هنوز در بیمارستان بستری هستند. بعد از این درگیری وزارت تحصیلات عالی اعلام کرد که ۳۴ دانشگاه دولتی را در سراسر افغانستان تعطیل کرده است. مقام های وزارت تحصیلات عالی می‌گویند این تعطیلی برای یک ماه تا آغاز به کار حکومت جدید ادامه خواهد داشت. بنا برگزارش های رسمی ۳۴ دانشگاه دولتی و ۸۲ دانشگاه خصوصی درسراسر کشور فعالیت دارند.

این زن خودش را اینطور زشت کرد

  بسیاری هستند که خودسرانه دارو مصرف می کنند یا دست به کارهایی می زنند که دور از ذهن انسان است. خود درمانی یک زن او را از قیافه انداخت ، یکی از نکاتی که همیشه پزشکان آن را منع می کنند خوددرمانی های اشتباه و غلط است. به گزارش تکناز “هوگو هرناندز” اهل مکزیک یک طراح لباس است که به خاطر خوددرمانی صورتش را از بین برده است و حالا دیگر نمی تواند به راحتی در خیابان و مجامع عمومی ظاهر شود چرا که صورتش کاملا از فرم خود خارج شده است. این زن خودش را اینطور زشت کرد !+ عکس او در سال 1997 تصمیم گرفت تا عمل های جراحی مختلفی را روی صورتش انجام دهد و پس از چندین عمل مختلف تصمیم گرفت تا پوستش را نرم و لطیف کند به همین خاطر روغن بچه به زیر پوست صورتش تزریق کرد و زندگی اش برای همیشه تغییر کرد. او حالا 17 سال است که صورتی کاملا عجیب پیدا کرده است و به هیچ طریقی نتوانسته است صورتش را به حالت اول بازگرداند. این ایده حتی در ذهن انسان نمی تواند خطور کند ولی این طراح که حاضر بود برای زیبایی هر کاری کند آن را امتحان کند. او حالا مجبور است روزانه 15 داروی مختلف استفاده کند تا از این بدتر نشود.

تجاوز وحشیانه به دختر 19 ساله در مقابل چشم همه

در بازیهای فوتبال آمریکایی و در پی برنده شدن تیم "اوراگون" در مقابل تیم "ویرجینا" در نوتردام، پس از پایان بازی یکی از بازیکنان تیم دختری 19 ساله را در مقابل دید همه در زمین بازی مورد تجاوز جنسی قرار داد. تجاوز وحشیانه به دختر 19 ساله در مقابل چشم همه (عکس) یعد از انجام این عمل زشت و وقیحانه که روز شنبه اتفاق افتاد ،دختری که مورد تجاوز قرار گرفته بود شب گذشته به علت مصرف بیش از حد داروهای افسردگی خودکشی کرد. این دختر نگون بخت "لیزی سی برگ" نام داشت و دانشجوی سال اول کالج سنت مری بود."لیزی" از قبل از خودکشی در نامه ای خطاب به افراد سودجو و شیطان صفت نوشت ، من این کار را برای جلوگیری از تکرار دوباره آن توسط افراد سودجوی دیگر کردم و حاضر نیستم دوباره مورد سوء استفاده عکس رابطه جنسی قرار گیرم. تاکنون نام بازیکن متجاوز و شیطان صفت امریکایی اجازه انتشار نیافته است و در صورت انتشار خبرگزاری مربوط مورد پیگرد قانونی قرار می گیرد.بسیاری از دوستان و همکلاسی های "لیزی" برای حمایت از وی و نشان دادن خشم خود از این تجاوز وحشیانه با نوشتن شعار خواستار دستگیری و تنبیه متجاوز شدند.

دریای کنر صدها جریب زمین زراعتی را زیر آب کرده است

اسعدآباد (پژواک، ١٤ سرطان ٩٣): آب دریای کنر، صدها جریب زمین زراعتی مردم را تخریب کرده و برای دهقانان، خسارات مالی به بار آورده است.

5.07.2014

آتش سوزى پغمان

علاوه برحريق حدود ٤٠٠ موتر تلفات جانى نيز وارد کرده است : در آتش سوزى شب گذشته در ولسوالى پغمان کابل، برعلاوه حريق حدود ٤٠٠ موتر اکمالاتى نيروهاى آيساف، تلفات جانى نيز وارد شده است.

پسری با ضربات تبر پدرش را به قتل رساند

مقام ها در ولايت پكتيكا از قتل يك مرد 80 ساله از سوي پسرش خبر مي دهند. قوماندان امنيه اين ولايت با تائيد اين رويداد مي گويد: يک پسر 25 ساله پدر 80 ساله اش را روز گذشته با ضربات تبر بر ناحيه سر و شکم وي، به قتل رسانده است. قوماندان امينه اين ولايت،‌ دليل اين قتل را خشونت هاي خانوادگي عنوان کرد. به گفته ملاخيل قاتل بعد از ارتكاب جرم موفق به فرار گرديد،‌ اما تلاش هاى پوليس براي رديابي اين فرد جريان دارد.

مردان مسلح ناشناس در ننگرهار یک مسجد را به آتش کشیدند

مقام های محلی در ولایت ننگرهار در شرق کشور اعلام کرده اند که در نتیجه شلیک یک راکت از سوی مردان مسلح ناشناس یک غیر نظامی زخمی و یک مسجد آتش گرفته است. این رویداد شب گذشته در ساحه لورسی ولسوالی بتی کوت ولایت ننگرهار رخ داده است. حاجی غالب، ولسوال بتی کوت گفته است که شب گذشته یک راکت از سوی مردان مسلح ناشناس پرتاب شد که به یک مسجد برخورد کرد. او تاکید کرد که در نتیجه پرتاب این راکت مسجد مذکور آتش گرفته و یک غیر نظامی نیز در این رویداد زخمی شده است. تا کنون فرد یا گروهی مسوولیت این رویداد را بر عهده نگرفته اما مقام های محلی ننگرهار می گویند که این حمله راکتی کار دشمنان مردم افغانستان است

میدان هوایی زرنج تا 9 ماه دیگر برای استفاده عموم بازگشایی خواهد شد.

والی ولایت نیمروز می گوید: کار ساخت میدان هوایی زرنج ولایت نیمروز 60 درصد تکمیل شده است و قرار است تا 9 ماه دیگر برای استفاده آماده شود. با به بهره برداری رسیدن این پروژه باشندگان می توانند به راحتی به شهرهای دیگر مسافرت کرده و اقتصاد این شهر نیز توسعه خواهد یافت. هزینه این پروژه که بالغ بر 500 میلیون افغانی اعلام شده از بودجه وزارت ترانسپورت تامین شده است. همچنین مسوول اجرایی پروژه میدان هوایی ولایت نیمروز می گوید: این پروژه در زمان معین آن تکمیل خواهد شد. به گفته وی هیچ مانعی در برابر کار این پروژه قرار ندارد و 40 درصد کار دیگر این پروژه تا 9 ماه دیگر تکمیل می شود. این در حالی است که تاکنون ولایت نیمروز فاقدمیدان هوایی معیاری بوده است و تنها میدان هوایی آن، در میان مناطق مسکونی قرار دارد

 هشتاد موتر مسافربری در کابل از سوی یک شرکت خصوصی به بهره برداری سپرده شده محمد یوسف مهمند، رییس این شرکت خصوصی در مراسم آغاز به کار این موترهای مسافربری گفت، این هشتاد موتر به تجهیزات روز مجهز است و اظهار امیدواری کرد که از این پس مشکلات ترانسپورتی شهریان کابل حل شود. او گفت که این بس های مسافربری با هزینه شش میلیون دالر امریکایی از کشور آلمان خریداری شده و به زودی موترهای بیشتر از سوی این شرکت در کابل و دیگر ولایت ها آغاز به کار خواهد کرد. رییس شرکت خصوصی لایف استار اعلام کرد که با راه اندازی این موترها، زمینه کار برای نزدیک به دوصد نفر فراهم شده و در آینده نزدیک با فعالیت بس های بیشتر، افراد بیشتری به کار مصروف خواهند شد. Фотография: ‎۸۰ موتر مسافربری در کابل از سوی یک شرکت خصوصی به بهره برداری سپرده شد محمد یوسف مهمند، رییس این شرکت خصوصی در مراسم آغاز به کار این موترهای مسافربری گفت، این هشتاد موتر به تجهیزات روز مجهز است و اظهار امیدواری کرد که از این پس مشکلات ترانسپورتی شهریان کابل حل شود. او گفت که این بس های مسافربری با هزینه شش میلیون دالر امریکایی از کشور آلمان خریداری شده و به زودی موترهای بیشتر از سوی این شرکت در کابل و دیگر ولایت ها آغاز به کار خواهد کرد. رییس شرکت خصوصی لایف استار اعلام کرد که با راه اندازی این موترها، زمینه کار برای نزدیک به دوصد نفر فراهم شده و در آینده نزدیک با فعالیت بس های بیشتر، افراد بیشتری به کار مصروف خواهند شد.‎

محکمه حقوق بشر اروپا از قانون منع حجاب در فرانسه حمایت کرد

محکمه حقوق بشر اروپا از قانون منع پوشیدن چادری یا روپوشی در فرانسه حمایت کرد. محکمه اروپا در ستراسبورگ روز گذشته دعوای یک زن مسلمان فرانسوی را رد کرد که ادعا داشت، منع پوشش چادری یا حجاب کامل که در سال 2011 در فرانسه نافذ شد، تحقیر کننده و تخطی از آزادی مذهبی است. این زن 24 ساله که محصل پوهنتون می باشد خواسته است، هویت اش افشا نشود تا قضیه وی در فرانسه با مشکلات مواجه نگردد. فرانسه یکی از کشورهای اروپایی است که مسلمانان زیادی در آن زنده گی می کنند. این خانم مسلمان گفته بود، در صورت ضرورت و بنابر معاذیر امنیتی، حجاب کامل یا چادری اش را از سرش دور خواهد کرد. با اين حال معاذیر امنیتی را فرانسه دلیل اصلی قانون منع پوشیدن چادری یا روپوشی خوانده است. گفتنيست زنانی که در محلات عمومی در فرانسه حجاب کامل یا چادری می پوشند، 150 یورو جریمه می شوند. در همين حال بلجیم و سویس هم این اقدام فرانسه را تعقیب نموده و زنان را از پوشیدن حجاب کامل در محلات عمومی منع کرده اند. همچنین بخش های از هالند و ایتالیا نیز قصد دارند، اقدام مشابه را روي دست گيرند.

مایکل شوماخر از بیمارستان مرخص شد

  مایکل شوماخر، اسطوره‌ مسابقات فرمول یک، پس از خارج شدن از کما، بیمارستان گرنوبل را ترک کرد. مایکل شوماخر، پر افتخارترین راننده فرمول یک، روز یکشنبه ۲۹ دسامبر ۲۰۱۳، و به هنگام اسکی در کوه‌های آلپ در فرانسه به شدت به یک صخره برخورد کرد و از ناحیه سر مصدوم شد. علائم کوچک امیدوار کننده در وضعیت شوماخر پزشکان، مایکل شوماخر را به هوش می‌آورند پزشکان بیمارستانی در شهر گرونوبل فرانسه شوماخر را در حالت کمای مصنوعی نگه داشتند تا بتوانند با عمل جراحی لختگی خون در مغز او را بیرون بیاورند. سپس او را در همان حالت نگه داشتند تا مانع از ورم بیش از حد بعد از عمل جراحی شوند. سابین کم، مدیر شوماخر گفت: "شوماخر از حالت کما خارج شده و بیمارستان گرنوبل را ترک کرده است. خانواده وی از کادر پزشکی اعم از دکترها، پرستارها و دیگر دست اندرکاران تشکر می‌کند. همچنین از کسانی که در محل حادثه حضور داشتند و به شوماخر برای انتقال به بیمارستان کمک کردند، تشکر می‌کند." وی همچنین افزود: "خانواده شوماخر همچنین از تمام کسانی که در این مدت به مایکل نامه فرستادند و برای وی آرزوی بهبودی کردند تشکر می‌کند. ما اطمینان داریم که این افکار مثبت به بهبود وی کرده است. برای آینده هم باید بگوییم که ادامه درمان دور از چشم عموم انجام خواهد شد. در همین حال تیم فوتبال آلمان که اکنون برای شرکت در جام جهانی ۲۰۱۴ که در برزیل به سر می‌برد برای مایکل شوماخر آرزوی سعادت و بهبودی کرد. لوکاس پودولسکی، بازیکن آلمانی و مهاجم آرسنال در یک کنفرانس خبری در برزیل گفت: "دوست دارم به یک دوست عزیز که متاسفانه نمی تواند با ما اینجا باشد سلام کنم. او مایکل شوماخر است." او در ادامه گفت: "او به اندازه همه ما دیوانه فوتبال است. ما برای خانواده او آروزی صبر و استقامت می‌کنیم. اگر در این جام جهانی به عنوان قهرمانی دست یابیم او از صمیم قبل خوشحال می‌شود." شوماخر که سال گذشته از فرمول یک برای دومین بار خداحافظی کرد، چند روز بعد از تصادفش ۴۵ ساله شد. او در ۱۹ سال دوران حرفه‌اش در فرمول یک برنده ۹۱ مسابقه شد و هفت بار بر سکوی قهرمانی جهان ایستاد و از این رو پر افتخارترین راننده فرمول یک تاریخ به شمار می‌رود. این هفت قهرمانی دو بار با تیم بنتون (۱۹۹۵ و ۱۹۹۴) و پنج بار متوالی با تیم فراری (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴) بود. شوماخر پس از اینکه در سال ۲۰۰۶ در رقابتهای فرمول یک دوم شد اعلام بازنشستگی کرد. پس از آن او در یک حادثه موتورسواری در اسپانیا بشدت آسیب دید اما بهبود یافت و در سال ۲۰۱۰ با تیم مرسدس دوباره به پیست مسابقات برگشت، هر چند موفقیت چندانی کسب نکرد.

ازدواج اجباری در بریتانیا جرم محسوب میشود

بیشتر موارد ازدواج اجباری به مهاجران و شهروندان هندی و پاکستانی در بریتانیا مربوط می‌شود بر اساس قانون تازه‌ای که از امروز (دوشنبه، ۱۶ جون ) در انگلستان و ولز به اجرا در می‌آید، والدینی که فرزندانشان را مجبور به ازدواج کنند، مجرم شناخته می‌شوند. بنا بر قانون جدید، ارتکاب چنین جرمی می‌تواند مجازاتی تا حداکثر هفت سال زندان در پی داشته باشد.  پیش از این دادگاه‌ها می‌توانستند به صورت موردی برای پیشگیری از چنین ازدواج‌هایی حکم صادر کنند. برآورد ‌شود سالانه هزاران دختر و زن جوان در انگلستان و ولز مجبور به ازدواج می‌شوند که بیشتر آنها از کشورهای جنوب آسیا مانند پاکستان و هند آمده‌اند. سال گذشته بیش از ١٣٠٠ قربانی ازدواج اجباری با مسئولان دولتی تماس گرفته‌اند که از هر شش نفر، یک نفر از آنها کمتر از ۱۵ سال سن داشته است. بنا بر آمار منتشرشده ۸۲ درصد این افراد مونث بوده‌اند. ۴۳ درصد از موارد ثبت‌شده مربوط به ازدواج اجباری به مهاجران پاکستانی مربوط می‌شود، ۱۱ درصد از قربانیان هندی و ١٠ درصد هم بنگلادشی هستند. فعالان مخالف ازدواج اجباری در بریتانیا از آغاز اجرای این قانون در انگلستان و ولز استقبال کرده‌اند و پلیس هم گفته است که وضع قانون در این زمینه انجام وظیفه آنها را آسان‌تر خواهد کرد. ترزا می، وزیر کشور بریتانیا، آغاز جرم شناختن ازدواج اجباری را "گامی دیگر برای اطمینان از حفاظت قربانیان توسط قانون، و دادن اعتماد، ایمنی و آزدی به آنها برای انتخاب آزاد" عنوان کرده است. تعریف وزارت کشور بریتانیا از ازدواج اجباری، ازدواجی است که در آن یک طرف یا دو طرف ازدواج از این کار راضی نیستند اما از طریق فشار روانی، جسمی، مالی، جنسی یا عاطفی مجبور به انجام آن می‌‍شوند. پدیده ازدواج اجباری علل متعددی دارد که بعضی از آنها از ملاحظات اقتصادی و اجتماعی ناشی می‌شود و برخی دیگر ریشه در سنت های قدیمی دارد.

:همسر"پروین" 4 سال پیش خانم نخست خود را بقتل رسانده بود

پولیس پاکستان می گوید، همسر یک زن جوان که دو روز قبل از سوی خانواده اش در بیرون محکمه در شهر لاهور کشته شد، اعتراف کرده است که چهار سال قبل خانم اول اش را به قتل رسانیده است. فرزانه پروین بیست و پنج ساله در27م می بخاطر ازدواج بدون رضایت خانواده اش در پیشروی یک محکمه در شهر لاهور مورد حمله قرار گرفته و با سنگسار کشته شد. در بین حمله کننده گان اعضای خانواده فرزانه پروین نیز شامل بودند. قتل فرزانه پروین که در هنگام وقوع این رویداد سه ماهه حامله بود از سوی خانواده اش قتل ناموسی خوانده شده است. نواز شریف صدراعظم پاکستان این حادثه را محکوم کرده و خواهان تحقیقات فوری قضیه شده است. اقبال شوهر فرزانه پروین به خبرنگاران گفت، با وجود که وی از پولیس که در فاصله نه چندان دور شاهد این رویداد بود کمک خواست اما پولیس برای جلوگیری مداخله نکرد. اقبال در مورد به رادیو مشال رادیو آزادی گفت: " پولیس در محل حادثه حضور داشت و تماشا می کرد ولی هیچ اقدامی برای نجات ما انجام نداد. از حکومت خواهان عدالت هستم. " قتل فرزانه پروین در بیرون محکمه در لاهور مقام های پولیس پاکستان را شدیداً مورد انتقاد قرار داد. همچنان این رویداد باعث شد تا جامعه جهانی بسوی قتل های که در پاکستان بنام ناموس صورت می گیرند متوجه شوند. وزارت خارجهء امریکا پنجشنبه قتل فرزانه پروین را شدیداً محکوم کرد. جین ساکی سخنگوی این وزارت در مورد می گوید: " ما قتل خانم پاکستانی را در بیرون محکمه شهر لاهور شدیداً محکوم می کنیم. و در ضمن اظهارات رهبران ارشد پاکستانی را در محکومیت این جنایت فجیع استقبال می کنیم. ما امیدواریم که عاملین این قتل هر چه زودتر به محکمه کشانده شده و مطابق قوانین پاکستان مجازات شوند. متاسفانه این سومین قتل ناموسی است که در جریان یک هفته در پاکستان رخ داده است. همچنان ویلیم هیگ وزیر خارجه بریتانیا گفته است که هیچ افتخاری در قتل های ناموسی وجود ندارد. پولیس بعد از انجام تحقیقات ابتدایی یک زاویه تکاندهندهء دیگری از این قضیه را بیان کرده است. پولیس می گوید، اقبال 45 ساله که همسر مقتوله است در سال 2009 میلادی به جرم قتل خانم اولش بازداشت شده بود. ذوالفقار حمید پولیس ارشد که مسوول تحقیقات این رویداد است گفته که تحقیقات در مورد گذشته اقبال را آغاز کرده اند.این در حالیست که بر اساس گزارش خبر رسانی فرانس پرس، اقبال در 29م می اعتراف کرده که خانم اولش را خفه کرده و کشته است اما در آن زمان از سوی فرزند اش مورد عفو قرارگرفته و از زندان رها شده بود. این قضیه نشان میدهد که چگونه زندگی زنها در پاکستان در خطر است. این قضیه همچنان توجه را بسوی قانون بحث برانگیز پاکستان که عفو در بدل پرداخت خون بها است معطوف می کند که خانواده مقتول می‌تواند قاتل را در بدل پرداخت خون بها ببخشد. آزادی

:دختری که یک شب اسیر شیطان شد

مرد شیطان‌صفتی که دختر دانشجوی ملبورنی را یک شب تا صبح مورد تجاوز بی رحمانه قرار داده بود، در دادگاه تنها به 7 سال زندان محکوم شد. دختر دانشجویی برای درس خواندن از مناطق شرقی استرالیا به ملبورن، پایتخت ویکتوریا سفر کرد. این دختر دانشجو که نخواست نامش فاش شود، بیشتر ساعات روزش را به درس خواندن مشغول بود و با پول اندکی که از والدینش می گرفت، اتاقی در یکی از ساختمان های همان شهر اجاره کرده بود. کار روزانه این دختر این بود که صبح ها به دانشگاه ملبورن می رفت و با بیش از 3800 دانشجوی دیگر در این دانشگاه تحصیل می کرد. این دختر 22 ساله با مشکلاتی نظیر دوری از خانواده و نداشتن پول کافی و احساس غربت در شهر مقابله می کرد تا بعد از پایان یافتن درسش انسان مهمی شود و برای خانواده افتخار کسب کند. این موارد شده بود تمام فکر و ذهن این دختر دانشجو و برای رسیدن به همین موضوع شب ها تا آخر وقت درس می خواند و کمتر می خوابید. در یکی از روزهای زندگی اش در اوایل امسال این دختر دانشجو با خستگی ناشی از درس، دانشگاه را رها کرد و به اتاق کوچکش در شهر بازگشت تا استراحت کند و ای کاش باز نمی گشت و شب را هم در دانشگاه می ماند. «گروگومی کارترایت» 35 ساله مدیر ساختمان که متوجه شده بود دختر دانشجو تنها در این شهر زندگی می کند. نقشه شیطانی برای رسیدن به او را طراحی کرد و همان شب با خوردن مشروبات الکلی این نقشه را به مرحله اجرا رساند. این مرد شیطان صفت با چرخاندن دوربین های امنیتی در آسانسور و راهروها اولین گام را برای رسیدن به نیت شیطانی و پنهانی خود برداشت و سپس با داشتن کلید درب اتاق دختر دانشجو، وارد اتاق شد. دختر دانشجو که با دیدن مدیر ساختمان شوکه شده بود، مورد حمله وی قرار گرفت و پس از ضرب و شتم چند دقیقه ای ساکت شد و با چشم ها و دست و پایی بسته تسلیم خواسته شیطانی «گروگومی کارترایت» شد. این مرد تا صبح اقدامات شنیع و بی شرمانه خود را ادامه داد و سپس با تهدید به اینکه اگر از این ماجرا حرفی به پلیس بزند، او را خواهد کشت، اتاق دختر دانشجو را ترک کرد. بعد از این اقدام دختر دانشجو با محبوس کردن خود درون اتاق قصد داشت تا با خودکشی به زندگی و آرزوهایش پایان بدهد، ولی ناموفق بود؛ چراکه او توان و جرأت چنین کاری را نداشت. بعد از چند روز دختر دانشجو با برداشتن فیلمی که دوربین امنیتی خودش از ورود و خروج مدیر ساختمان فیلمبرداری کرده بود، به پایگاه پلیس در شهر ملبورن رفت و تمام آنچه که بر سرش آمده بود را شرح داد. مأموران پلیس که نسبت به این اقدام بی شرمانه مدیر ساختمان شیطان صفت عصبانی شده بودند، او را دستگیر و به پایگاه پلیس انتقال دادند. بازجویی از این مرد در اوایل فوریه امسال آغاز شد و بعد از 30 روز این مرد با اسناد و مدارک معتبر و همچنین گزارش پزشکی قانونی مبنی بر تجاوز به دختر 22 ساله لب به سخن گشود و به اعمال بی شرمانه و شنیع خود نسبت به دختر دانشجو اعتراف کرد. این مرد شیطانی در اظهاراتش به پلیس گفت: چند هفته ای بود که این دختر جوان را زیر نظر گرفته بودم و از آنجایی که همسرم مرا به خاطر مرد دیگری ترک کرده بود، می خواستم از زنان و دختران انتقام بگیرم و این دختر دانشجو پنجمین قربانی در این ساختمان بوده است. پرونده شکایت دختر دانشجو پس از تکمیل تحقیقات پلیس به دادگاه فرستاده شد و دو روز پیش این دادگاه در ملبورن به ریاست قاضی کلرکوین برگزار شد. در اول جلسه، تحقیقات و گزارش های پلیس برای حاضران در دادگاه خوانده شد و اتهامات به این مرد شیطان صفت تفهیم شد. او نیز در جایگاه مخصوص متهمان روبه قضات بدون ابراز شرمندگی همه چیز را اعتراف کرد. بعد از گذشت چند دقیقه قاضی دادگاه حکم این مرد شیطان صفت که زندگی دختر دانشجویی را به تباهی کشیده بود را تنها هفت سال زندان اعلام کرد. همه حاضران در دادگاه به جز متهم اصلی پرونده از این حکم عصبانی شدند، ولی جرأت اعتراض نداشتند.

ایریکا

برای نخستین بار یک زن رئیس تئاتر شهر تهران شد

پریسا مقتدی به مدت یک سال سرپرست مجموعه تئاتر شهر بود پریسا مقتدی، کارگردان و بازیگر تئاتر از سوی حسین طاهری، مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت ارشاد ایران به ریاست مجموعه فرهنگی- هنری تئاتر شهر منصوب شد.

 این نخستین باری است که یک زن مدیریت بزرگترین مجموعه سالن

‎های ایران را در اختیار می‌گیرد. خانم مقتدی که دانش آموخته کارگردانی تئاتر از دانشکده هنر و معماری است پیش از این به مدت چهار سال مدیریت برنامه‌ریزی و هماهنگی و معاونت اجرایی تئاتر شهر را بر عهده داشته و یک‌سال هم مدیر تالار سنگلج بوده است. به گزارش روابط عمومی مرکز هنرهای نمایشی، پریسا مقتدی متولد ۱۳۴۹ در شیراز و بازیگر و کارگردان تئاتر است. او لیسانس برنامه‌ ریزی شهری از دانشگاه شیراز و فوق‌لیسانس کارگردانی تئاتر از دانشکده هنر و معماری دارد و فارغ‌التحصیل دوره یک‌ساله فیلم‌سازی انجمن سینمای جوان ایران و دوره یک‌ساله بازیگری از اداره کل فرهنگ و ارشاد است. ریاست فرهنگسرای سرو، مدیر هنری فرهنگسرای سرو (بانو) و مسئول انجمن نمایش فرهنگسرا، مدیر هنری تالار هنر، عضو هیئت مؤسس انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر، سرپرست مجموعه تئاتر شهر (از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰) از دیگر مسئولیت‌های خانم مقتدی بوده است. در حوزه کارگردانی تئاتر، خانم مقتدی اکنون نمایش "آنتراکت بی‌آنتراکت" را در تالار سایه و در حوزه بازیگری نمایش "تانگوی تخم‌مرغ داغ" به کارگردانی هادی مرزبان را در تالار وحدت بر روی صحنه دارد. پیش از او اتابک نادری ریاست تئاتر شهر را بر عهده داشت. تئاتر شهر در سال ۱۳۴۶ در چهارراه ولی عصر تهران افتتاح شد و در تمام این سال‌ها بخش عمده ای از آثار نمایشی ایران در این مجموعه روی صحنه رفته است. این مجموعه در حال حاضر پنج سالن فعال دارد که عبارتند از: سالن اصلی، سالن چهارسو، سالن قشقایی، سالن سایه و کارگاه نمایش که در مجموع نزدیک به هزار نفر گنجایش دارند.

پلیس کابل دو دلداده فراری را بازداشت کرد

زکیه و محمدعلی، زوج جوان بامیانی که ماه‌ها فراری بودند، توسط پلیس کابل دستگیر شده‌اند. این دو از کودکی یکدیگر را دوست داشتند و چند ماه پیش که تصمیم به ازدواج گرفتند، با مخالفت خانواده زکیه روبرو شدند و سرانجام به مناطق دور دست و حتی کوه‌ها فراری شدند.

جمیله بیاض، رئیس حوزه اول پلیس کابل به بی‌بی‌سی فارسی گفت که برادر زکیه دو روز پیش محمد علی را به پلیس تحویل داد و او حالا در بازداشت به سر می‌برد. به گفته او، زمانی که زکیه از این خبر آگاه شد، خودش را به مسئولان خانه امن کابل معرفی کرد تا اعضای خانواده‌اش نتوانند به او آسیبی برسانند. رئیس حوزه اول پلیس کابل افزود پدر و برادران زکیه، محمد علی را متهم کرده‌اند که این دختر را که با پسر دیگری نامزد شده بود، "ربوده" است. خانم بیاض گفت: "آنها یکدیگر را دوست داشته و با هم ازدواج کرده‌اند. در محضر ملا و در مسجد با هم عروسی کرده‌اند. ملا امام هم به پدر دختر گفته که ما در مراسم عروسی‌شان حاضر بودیم." به گفته خانم بیاض، زکیه به پلیس کابل گفته است: "من ۱۸ ساله هستم و با این پسر ازدواج کرده‌ام. اگر پدرم مرا بکشد هم می‌گویم که مرده‌ام را به این پسر تحویل بدهید." خبرنگاران نیویورک تایمز که زکیه را دیده‌اند، گزارش داده‌اند که او باردار است. به نوشته این رسانه، زکیه گفته که اگر پدر و برادرانش می‌توانستند، او را می‌کشتند. رئیس پلیس حوزه اول گفت زکیه در حضور پلیس به پدرش گفته که محمد علی شوهرش است و دیگر کاری به کار او نداشته باشد. با این همه، خانم بیاض گفت که مقام‌های ارشد دولتی به او گفته‌اند که تا زمانی که این قضیه حل نشده، باید این زوج در بازداشت باشند. زکیه و محمد علی یک بار دیگر هم در بامیان بازداشت شده بودند اما در نهایت با دخالت نهادهای حقوق بشری آزاد شدند. اما این آزادی پایان داستان آنها نبود، بلکه وضعیت بدتر از گذشته شد و ناگزیر پا به فرار گذاشتند. زکیه و محمد علی حدود هشت ماه از محلی به محلی دیگر و کوه‌ها فرار می‌کردند و داستان دلدادگی آنها بر سر زبان‌ها افتاد و رسانه‌های بین‌المللی ماجرای آن دو را دنبال کردند. روزنامه نیویورک تایمز این دو را به رومئو و ژولیت، قهرمان نمایشنامه معروف شکسپیر، نویسنده بزرگ بریتانیایی تشبیه کرده‌اند. کاربران شبکه‌های اجتماعی هم خبرهای مربوط به قصه آنها را گام به گام دنبال می‌کردند. بخشی از دشواری در این داستان عاشقانه در آن است که زکیه و محمد علی متعلق به دو قوم و دو مذهب هستند؛ زکیه تاجیک و حنفی مذهب است و محمد علی هزاره و شیعه مذهب. جمیله بیاض گفت: "به پدر زکیه گفتم که دختر سن قانونی را تکمیل کرده، این پسر را دوست دارد و حقوق بشر هم مطرح است. قانون هم به او صلاحیت داده [که به میل خود ازدواج کند]. [پدر زکیه] می‌گوید که نه، ما غیرت داریم."

برد پیت روی فرش قرمز

مشت خورد

برد پیت روی فرش قرمز مشت خورد

این حادثه برای برد پیت در مراسم فرش قرمز فیلمی که آنجلینا جولی در آن بازی می کند رخ داد در مراسم فرش قرمز فیلم ملفیسنت (شیطان صفت) در لس آنجلس، مردی خود را به برد پیت رساند و با مشت به صورتش کوبید.

بر اساس گزارش‌ها، ویتالی سدیوک، خبرنگار اوکراینی، که به ایجاد مزاحمت برای چهره های مشهور شهرت دارد، با پریدن از روی میله های حفاظ، برد پیت را بغل کرد و سپس با مشت به صورتش کوبید. این مرد ۲۷ ساله را محافظان به زحمت روی زمین خواباندند و سپس پلیس به او دستبند زد و او را برد. برد پیت، که در آن زمان در حال امضا دادن به هوادارانش بود، آسیب جدی ندید. فیلم ملفیسنت بازسازی امروزی دیسنی از افسانه زیبای خفته است که آنجلینا جولی، شریک زندگی برد پیت، در آن بازی کرده است. یک سخنگوی این شرکت فیلمسازی گفت: "این حادثه ناگوار و ناپسندی بود که اداره پلیس لس آنجلس در حال حاضر درباره اش تحقیق می کند." یک سخنگوی پلیس گفت که آقای سدیوک از روز چهارشنبه در بازداشت پلیس به سر می برد. برای او قرار وثیقه ۲۰ هزاردلاری صادر شده است. آقای سدیوک سابقه ایجاد مزاحمت برای ستاره ها و شخصیت های مشهور روی فرش قرمز را دارد. هفته گذشته او با خزیدن زیر دامن امریکا فررا، بازیگر فیلم آگلی بتی (بتی زشت) در جشنواره فیلم کن، خبرساز شد. او در ماه ژانویه در مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم در برابر بردلی کوپر زانو زد و پاهای او را بغل گرفت. در ماه فوریه نیز او این کار را با لئوناردو دی کاپریو در جشنواره فیلم سانتا باربارا کرد. هفته گذشته او با خزیدن زیر دامن امریکا فررا در جشنواره فیلم کن، خبرساز شد همچنین در سال گذشته، آقای سدیوک در طول مراسم گرمی روی صحنه رفت و به دنبال جنیفر لوپز و پیت بال دوید تا پیش از رسیدن ادل به صحنه، جایزه او را دریافت کند. او متهم به اخلال در مراسم گرمی شد ولی به زندان نیفتاد. در سال ۲۰۱۲ آقای سدیوک در مراسم فرش قرمز فیلم مردان سیاه پوش در مسکو، خواست لب های ویل اسمیت را ببوسد، که از او سیلی خورد. او در ماه ژانویه در مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم در برابر بردلی کوپر زانو زد و پاهای او را بغل گرفت

 

 

ماهواره افغان ست یک، رسماً افتتاح شد

ماهواره افغان ست یک، در همایشی به گونه رسمی با حضور یونس قانونی معاون اول رییس جمهور کرزی و همکاری وزارت مخابرات و وزارت اطلاعات و فرهنگ افتتاح شد.

این ماهواره از چندی قبل به گونه آزمایشی شروع به کار کرده بود اما امروز با حضور مقام های دولتی به صورت رسمی آغاز به کار نمود.

یونس قانونی که کلید آغاز به کار این ماهواره را زد، گفت: افتتاح این ماهواره نه تنها از لحاظ کمی و کیفی بلکه از لحاظ اقتصادی نیز برای افغانستان با اهمیت است.

وی گفت که این ماهواره قادر است که عواید قابل توجهی را برای افغانستان داشته باشد و این دستاورد بزرگ را به وزارت مخابرات، دولت و ملت بزرگ افغانستان تبریک و تهنیت عرض کرد.

از سویی وزیر مخابرات و تکنولوژی افغانستان پیشرفت در رسانه های کشور را به گونه ای چشمگیری می داند و می گوید: در حال حاضر در کشور 89 تلویزیون و 220 رادیو فعال است.

وزیر مخابرات هدف استفاده از ماهواره و سیستم دیجیتال را کیفیت صدا و تصویر، استفاده مفید از فرکانس و همچنین اقتصادی بودن این سیستم می داند.

وی افزود: ما انتظار داریم تا از ماهواره افغان ست یک، سالانه در حدود 15 میلیون دالر عواید داشته باشیم.


پدری طفل شيرخوارش را به چاه انداخت

یک پدر در ولسوالی "آقچه" ولایت جوزجان، طفل 2 ماهه خود را به چاه انداخت.
این پدر که رحمت الله نام دارد، زمانی متوسل به این کار شد که با خانواده اش بر سر تقسیم زمین و جایداد، مناقشه می کرد.
فقير محمد جوزجاني، قوماندان امنیه جوزجان گفت: خانواده این مرد که از مناقشه با وی به ستوه آمده بودند، به بستر خواب رفتند.
وی ادامه داد: در همین زمان، طفل 2 ماه این خانواده گریه ميکرده، رحمت الله گريه کودکش را تحمل نکرده، او را به چاه انداخته است.
آقای جوزجانی افزود: رحمت الله بر مبنای شکایت خانواده اش، مورد بازداشت قرار گرفته است.

 

 

جاده ای در کابل،بنام آزادی بیان نام گذاری شد

 

وزارت اطلاعات و فرهنگ٬ شهرداری کابل و دفتر حمایت از رسانه های آزاد افغانستان٬ امروز جاده ای را در کابل به نام آزادی بیان مسما کردند.

جاده آزادی بیان از مسجد حنظله و جاده انقره در ناحیه دهم شهر کابل شروع٬ با عبور از اداره سارنوالی افغانستان تا مکتب زرغونه در شهر نو کابل امتداد دارد.

این برای نخستین بار است که جاده ای در افغانستان به آزادی بیان نام گذاری می شود اما پیش از این٬ یک جاده به نام اجمل نقشبندی خبرنگار که در جنوب افغانستان کشته شد٬ نام گذاری شد.

با این حال٬ شماری از روزنامه نگاران و نهادهای مدافع از حقوق خبرنگاران بارها با پرپایی اعتراض ها و راهپیمایی ها خواهان نام گذاری جاده ای به نام آزادی بیان شده بودند.

 

'نیروهای خارجی در قندهار و هلمند زندان دارند'

 

عبدالشکور دادرس، از اعضای هیاتی که از سوی رئیس جمهور کرزی برای بررسی وجود بازداشتگاه در پایگاه‌های نیروهای خارجی در این دو ولایت تعیین شده، گفت که از این "بازداشتگاه‌ها یا زندانهای غیر قانونی" بازدید کرده و به اسنادی دست یافته که نشان می‌دهد شهروندان افغان در آنجا نگهداری می‌شوند.

او افزود که وجود این بازداشتگاه‌ها برخلاف فرمان ۱۳۹ حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان است که نیروهای خارجی را از داشتن زندان در داخل خاک افغانستان منع کرده و مخالفت صریح نیز با قانون زندان‌های افغانستان دارد.

نیروهای خارجی در هر دو میدانهای هوایی زندانهای موقت ایجاد کرده‌اند.

 

دوستان این ارقام چند کیلوگرام خوانده میشود؟ 

آیا میدانید که وزن کره زمین چقدر است؟

آیا میدانستید كه وزن کره زمین چیزی در حدود : ۶,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ كیلوگرم است كه این مقدار با استفاده از فرمول ( F = G * M۱ * M۲ / R۲ ) بدست امده است.

 

کوچ کشی در ارگ ریاست جمهوری

 

در حالی که تمامی توجهات مربوط به تعیین تکلیف انتخابات ریاست جمهوری 1393 و اعلام نتایج در دور اول یا دوم است؛ شنیده های درگوشی و پشت دیواری حاکی از آنست که ارگ نشینان و برخی اعضای کابینه در رقابت با یکدیگر و به سرعت هرچه تمام تر مشغول تمیز کردن ارگ از وسایل اضافی هستند.

 

ارگ نشینان فعلی بر این باورند که لوازم منقول و غیر منقول موجود در ارگ ریاست جمهوری همچون حساب های مالی و کمک های جامعه جهانی، نه متعلق به ملت و در اختیار دولت بعدی بلکه ارثیه پدری آنان می باشد از همین رو زحمت تمیز کردن ارگ را با جان و دل تقبل نموده اند.

 

یکی از عوامل موثر بر این اقدام خداپسندانه و میهن پرستانه ارگ نشینان و اعضای کابینه حامد کرزی، بیکاری و فراغت بیش از پیش است چرا که با نزدیک شدن حکومت به روزهای پایانی اش عملا کاری از پیش برده نمی شود و بجای دراز کردن دست دوستی بسوی طالبان، انتقاد از پاکستان و اعتراض به ناتو برای تلفات مردم ملکی که وظایف روزمره رییس جمهور است؛ به نظافت و پاکسازی می پردازند.

 

خبرهایی که بصورت غیر رسمی و محرمانه به بیرون درز پیدا کرده حاکی از کوچ کشی دسته جمعی در ارگ ریاست جمهوری در کابل است به گونه ای که تمامی دولتمردان مفت خور و بیکاره گذشته اینک کمر همت بسته اند و در سبقت گرفتن از یکدیگر از هیچ وسیله و ابزاری چشم نمی پوشند.

 

جای بسی امیدواری است که در شرایط نابسمان بهداشت و صحت عامه و کثیفی دردسر ساز پایتخت که یکی دو روز گذشته منجر به استیضاح آبکی ثریا دلیل شد؛ کسانی که در عمر 10 ساله خود در حضور در بدنه دولت دست به هیچ کاری نزده اند اینک ارگی تمیز و بدون هرگونه وسایل و ذخایر اضافی و دست و پا گیر تحویل رییس جمهور آتی می دهند تا وی بتواند بر پای خود بایستد و از صفر شروع کند.

 

ارگ خالی تقدیم به رییس جمهور آتی از منظری دیگر هم شایسته تقدیر و تحسین است و آن اینکه، چون اعضای حاضر در خزانه دولت و خوان ارگ ریاست جمهوری بدلیل عملکرد ضعیف و فرسودگی مفرط، امیدی به ابقاء در سمت هایشان و یا پذیرفته شدن از سوی پارلمان ندارند خود بخود مشغول محو کردن تمامی آثار و رد پای خود می باشند.

 

از آنجا که تکلیف حامد کرزی پس از 12 سال تکیه زدن بر مسند حکومت و ریاست ملت، همچنان نامعلوم است و نامزدهای برتر کنونی ادعای نگاه داشتن وی در سیستم دولتی را دارند می توان اقدام به کوچ کشی دسته جمعی در ارگ را نوعی قدردانی از داکتر عبدالله و اشرف غنی احمدزی دانست که تجربیات و انباشته های حامد کرزی را مفید می دانند. و کوچ کشی ادامه دارد تا هرکی به زور و قوت خود چیزی بدست آورد

روسیه از اوضاع منطقه بعد از سال ۲۰۱۴ 'نگران است'

رئیس شورای فدراسیون روسیه می‌گوید که در ملاقات خود با رئیس جمهوری تاجیکستان مسئله

اوضاع در آسیای مرکزی بعد از سال ۲۰۱۴ را مطرح کرده است.

والنتیا ماتوینکو گفت که روسیه از وضع منطقه بعد از سال ۲۰۱۴ نگران است و مناسبات تاجیکستان و روسیه در تأمین امنیت منطقه نقش بارزی دارد.

خانم ماتوینکو روز پنج‌شنبه‌ ۱۳ مارس در جمع خبرنگاران گفت: "[وضعیت] این منطقه پیچیده و دشوار است. و مسلما نگرانی خاصی از زمانی که نیروهای بین‌المللی از افغانستان بیرون می‌آید، وجود دارد. اضطراب ما از سرزدن بی‌ثباتی در افغانستان و آسیای 

مرکزی است و ما باید برای تأمین صلح و ثبات در منطقه متحد شویم.”

خانم ماتوینکو، همچنین، از مقامات بلندپایه تاجیکستان برای تمدید حضور پایگاه نظامی روسیه تا سال ۲۰۴۲ در تاجیکستان اظهار سپاس کرد.

او افزود: "این اقدام نیز یکی از عوامل جدی برای مهار تنشهای فزاینده در منطقه بوده و همچنین، این عامل بیانگر ماهیت اعتماد خاصی در مناسبات دو کشور است.”

این مقام روس گفت که نظر دولتهای روسیه و تاجیکستان به بسیاری از مسائل بین‌المللی و منطقه‌ای مشابه و یا به هم نزدیک بوده‌اند.

اما خانم ماتوینکو دقیق از هیچ رویدادی یادآور نشد و همچنین در مورد آن که آیا در ملاقات امروز خود با امامعلی رحمان بحران اکراین را نیز برسی کردست یا خیر، اطلاع نداد.

هرچند به گفته برخی از کارشناسان سیاسی یکی از اهداف اصلی سفر دوروزه رئیس شورای فدراسیون روسیه به تاجیکستان و ملاقاتهای او با برخی از مقامات تاجیک بررسی اوضاع فعلی در اوکراین بوده است.

والنتیا ماتوینکو، رئیس شورای فدراسیون روسیه روز قبل به تاجیکستان آمد و دیروز با محمدسید عبیدالله‌اف، رئیس مجلس ملی پارلمان تاجیکستان ملاقات کرد و در همایش هیئتهای کاری روسیه و تاجیکستان شرکت داشت.

قرار است، بعد از ظهر امروز خانم ماتوینکو از پایگاه نظامی روسیه در تاجیکستان که در قسمت جنوبی شهر دوشنبه واقع است، دیدن کرده و با نظامیان روس ملاقات انجام دهد.

دو 'زن شایسته سال افغانستان' چه کسانی اند؟

در افغانستان شاید نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر مراسم و محافل تجلیل از روز جهانی زن؛ بیشتر باشد. نهادهای دولتی و غیر دولتی در چنین روزی همه ساله برنامه‌های متعددی در پایتخت و برخی ولایات برگزار می‌کنند که روز جهانی زن را گرامی داشته باشند.

یاد بود از روز زن در افغانستان؛ کشوری که در آن خشونت های خانوادگی و پامال شدن حقوق زنان همچنان سرخط خبرهاست، موافقان و مخالفانی دارند.

موافقان می‌گویند هر حرکتی که بهانه اش یادبود از زن باشد نیکوست، اما گروه دیگر به جای این همه تشریفات گامی باید برداشت و "جلو گوش بریدن‌ها، لت‌وکوب، شکنجه و زیرپا کردن حقوق اساسی زنان را" گرفت.

دولت آلمان و فرانسه امسال روز جهانی زن در افغانستان را بگونه متفاوتی جشن گرفتند؛ نمایشگاه عکس برگزار کردند، کنسرت موسیقی هنرمندان افغان و خارجی به راه انداختند و از همه تازه‌تر که برای نخستین بار جایزه زن شایسته سال را معرفی کردند.

مارتین ایگر سفیر آلمان در کابل سخنران اول این مراسم، گفت که هدف آلمان و فرانسه از معرفی زن شایسته سال، تحسین از زنانی است که در افغانستان برای مبارزه به خاطر حقوق خود، موانع بزرگی را از سر راه کنار زده اند.

آقای ایگر گفت که برای دولت آلمان توجه به حقوق زنان افغان اهمیت زیادی دارد و بخشی از اهداف مشترک کشورش با افغانستان حساب می‌شود که دسترسی زنان به آموزش و پرورش را بالا ببرند و میزان خشونت‌ها علیه زنان را کاهش دهند.

به زنان سال، سپاسنامه، لوح زرینی که با واژه "زن" تزئین شده و بسته پشتوانه مالی دو سفارت برای اجرای برنامه های این زنان داده شد. جایزه سال از این پس همه ساله در مراسمی در روز جهانی زن به یک یا دو زن پیشتاز داده خواهد شد.

دو زن شایسته سال

بعد از ظهر هشتم مارس روز جهانی زن، از زن های ناشناخته و به نام دعوت شده بود که در برنامه هایی که در مرکز فرهنگی فرانسه در کابل برگزار می‌شود شرکت کنند.

بیش از پانصد زن و مرد و دختر به نمایندگی از گروه ها و رده های مختلف اجتماعی جمع شدند.

در شروع این مراسم ابتدا هیات داوران، دو زن را بعنوان "زنان شایسته سال افغانستان" را معرفی کردند.

آمنه حسنی که در شرایط دشواری در بامیان افغانستان عکاسی و وضعیت زندگی هم‌نوعانش را تصویر کرده و شریفه دانش، شاعر گمنامی که شعرهای زیادی سروده و زحمت های بی شماری برای زنان افغان کشیده است.

برگزار کنندگان این مراسم می‌گویند شعار امسال روز جهانی زن را "الهام بخشیدن برای تغییر" انتخاب کرده اند، به این هدف که زنان در افغانستان انگیزه بیشتری برای تغییر دارند که کارنامه‌های دو زن شایسته امسال به قول آن‌ها دلیل این مدعا است.

نحوه گزینش زن سال

زنان شایسته سال افغانستان توسط هیات داوران افغان و خارجی گزینش شده اند.

سیما ثمر رئیس کمیسیون حقوق بشر، حسن بانو غضنفر وزیر امور زنان، سفیران آلمان و فرانسه و ثریا پرلیکا از فعالان مدنی و مدافعان حقوق زن هیات داوران این جشنواره بودند.

اعضای هیات داوران می‎گویند در جریان گزینش زن شایسه سال، امسال تمرکز بیشتر روی زنانی بود که در زمینه‌‎های فرهنگی و هنری فعالیت‌های مثمری برای بهبود جامعه افغانستان داشته اند.

می‌‎گویند در افغانستان زنان شایسته و فعال زیاد است اما تشخیص فعال ترین زن، به عهده هیات داوران است.

اما هر دو نفری که عنوان زن شایسته سال را برگزیده شدند، از چهره های ناشناخته‌ای هستند.

آمنه حسنی می‌گوید عکاسی را در ولایت بامیان که طبیعت زیبایی دارد شروع کرد، اما هیچ عکسی از مناظر طبیعی و آسمان آبی بامیانش نگرفته بلکه در گوشه عکس‌هایش در بامیان و دیگر نقاط افغانستان داغ های جامعه دیده می‌شوند.

او اعضای خانواده‌اش را در جنگ‌ها از دست داده و وقتی هم که روی استیژ برای گرفتن جایزه زن شایسته سال آمد گریست و گفت که "روز جهانی زن را با زنان افغانستان و جهان و به مادرانی که رنج دیده اند و کودکان شان را از دست داده اند و مثل من رنج دیده اند و خانواده‌های شان را از دست داده‌اند تبریک می‌گویم."

بغض پر از درد آمنه، نه تنها که در تالار مراسم پیچید که در لا‌به‌لای عکس‌هایش هم همیشه منعکس شده است.

آمنه حسنی به خاطر عکس‌هایش عنوان زن شایسته سال افغانستان را گرفت

شریفه دانش پیرزنی که امسال زن شایسته سال شد، می‌گوید به یاد نمی‌آورد که کسی از کارهایش تقدیر کرده باشد. می‌گوید خشت (آجر) زده است و خودش روی کوه برای فرزندانش خانه بنا کرده، میناتوری کرده، دکور و شبکه کاری کرده و شعر سروده اما آثارش را در زمان طالبان از دست داده و چیزی در دست ندارد.

۳۶۰ منیاتوری اش هم که به گفته خودش قبل از رسیدن گروه طالبان به قدرت، زینت بخش راهروهای وزارت امور خارجه بود، شکسته و یا دزدیده شده اند.

زن، انتقال قدرت و آینده پریش

حالا هم زندگی زنان افغان را پیش بینی‌های آینده دچار سردرگمی کرده است. بسیاری ها می گویند با توجه به نرمش دولت کنونی با جنگجویان طالب و امتیازدهی های پیهم به مخالفان مسلح، اگر طالبان به قدرت برگردند و یا هم آن چه از فضای کاروزارهای انتخاباتی بر می‌آید در قدرت آینده سهمی داشته باشند، سرنوشت این زنان به کجا منتج خواهد شد.

 

این نگرانی در ذهن و زبان بیشتر زنانی که در صحنه حضور دارند، محسوس است.

سیما ثمر رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان؛ نهادی که سالانه پرونده‌های بی شمار خشونت علیه زنان را ثبت می‌کند می‌گوید زنان افغان باید با اشتراک وسیع در انتخابات شرکت کنند.

خانم ثمر نگران است و به زنان هشدار می‌دهد که اگر در انتخابات شرکت نکنند و از حق خود استفاده نکنند، مردان به جای شان رای خواهند داد.

در میان یازده نامزد انتخابات ریاست جمهوری افغانستان هیچ زنی برای ریاست جمهوری پا پیش نگذاشته است.

:"تو کافر شدی" و "این حرام است" دو عبارتی است

 

ملیار صادق آزادترویج اندیشه‌های تندروانه اسلامی در یک مدرسه‌ دینی دخترانه در شمال افغانستان، نگرانی‌هایی را در مورد گسترش بنیادگرایی در میان زنان جوان افغان ایجاد کرده است.

بر اساس یافته‌های بی‌بی‌سی، آموزش‌های دینی در "اشرف‎المدارس" قندز آمیخته با سیاست و مغایر با فرهنگ و سنت‌های رایج در افغانستان است؛ از جمله شاگردان آن شنیدن رادیو، دیدن تلویزیون، گرفتن عکس، بزرگداشت روزهایی مانند روز معلم، مادر، سال نو، تولد و نیز کارکردن زنان در بیرون از خانه را حرام می‌دانند.

 

شیوه آموزش، نحوه پوشش و تعبیر شاگردان این مدرسه از دین، نگرانی‌های بسیاری را در بیرون آن برانگیخته و این سوال را مطرح کرده که مسئولان آن چه اهدافی را دنبال می‌کنند و مبنای قانونی آن از چه قرار است؟

مدرسه "اشرف‌المدارس" توسط مولوی عبدالخالق و مفتی سراج‌الدین از ملاهای بانفوذ ولایت قندز،چهارسال پیش بنیان‌گذاری شده ودرحال حاضر شش هزار دختر در آن درس می‌خوانند.

به گفته گرداننده گان اشرف‌المدارس، این مدرسه شاخه‌هایی هم در‎ تخار و بغلان دارد و قرار است که در ۹ ولایت دیگر از جمله کابل پایتخت نیز شعبه ایجاد کند.

خانم گیاه می‌گوید دخترانی که در این مدرسه درس می‌خوانند، بسیار پرخاشگر اند.

به باور فعالان مدنی در ولایت قندوز، تفسیر و تعبیر دانش آموزان اشرف‌المدارس از دین، سخت‌گیرانه، غیرمعمول و خلاف برداشت‌های موجود از اسلام در افغانستان است.

 

"تو کافر شدی" و "این حرام است" دو عبارتی است که به گفته فعالان حقوق زن، شاگردان این مدرسه از آنها به عنوان حربه‌ای در برابر دیگران استفاده می‌کنند.

نادره گیاه، رئیس امور زنان ولایت قندز می‌گوید:" دخترانی که در این مدرسه درس می‌خوانند بسیار پرخاشگراند. در یک مراسم یا مجلس با زنان و دختران دیگر جنگ می‌کنند، می‌گویند تو کافر شدی، چرا چادر از سرت پائین افتاد؟ چرا لباست اسلامی نیست و یا تو نماز را درست یاد نداری."

"وقتی این‌گونه تعلیم ترویج پیدا کند و این دختران چنین آموزش ببینند و همه را کافر بدانند، دیگران نمی‌توانند آزادانه کار کنند و در اجتماع حضور یابند."

 

 

نادره گیاه، رئیس امور زنان ولایت قندوز

به گفته شماری از فعالان مدنی این ولایت، در این مدرسه به دانش آموزان، گفته می‌شود که کارکردن زنان در خارج از منزل حرام است و زنانی که در رادیو و تلویزیون کار می‎کنند، کافر اند.

خانم گیاه فعالیت‎های این مدرسه را تهدید بزرگی برای کارکنان موسسات، رسانه‌ها و فعالان مدنی قندوز می‌داند:" وقتی این‌گونه تعلیم ترویج پیدا کند و این دختران چنین آموزش ببینند و همه را کافر بدانند، دیگران نمی‌توانند آزادانه کار کنند و در اجتماع حضور یابند."

اما مولوی عبدالخالق، رئیس اشرف‌المدارس، هدف از ایجاد این مدرسه را آگاه ساختن دختران از تعالیم و تاریخ دین اسلام می‎خواند:" در ابتدای اسلام دختران مسلمان فعالیت‌های دینی بسیار می‌کردند حتی در بعضی غزوات (جنگ‌های پیامبر اسلام) اشتراک می‌کردند. از این فعالیت‌ها، ما مسلمانان عقب مانده بودیم. این انگیزه باعث شد که ما خواستیم در بخش آموزش‌های دینی همکاری کنیم تا زنان و دختران  مسلمان افغانستان دوباره به اوج غیرت و شهامت خود برسند."  ی

زنان علیه زنان

حوا عدالت‌خواه حذف بانو خدیجه غزنوی، تنها نامزد زن در میان بیست‌و‌پنج نامزد مرد، از فهرست نامزدها، پیشاپیش قابل پیش‌بینی بود. قوانین موجود انتخابات بیش از هرقانون دیگری در این مملکت، مردانه است. در این قانون، آنچه پیش‌فرض گرفته‌شده وضعیت عمومی‌مردان است. به‌رغم روح حاکم بر قانون اساسی افغانستان، که در مادة ششم قانون اساسی 

 

حوا عدالت‌خواه

حذف بانو خدیجه غزنوی، تنها نامزد زن در میان بیست‌و‌پنج نامزد مرد، از فهرست نامزدها، پیشاپیش قابل پیش‌بینی بود. قوانین موجود انتخابات بیش از هرقانون دیگری در این مملکت، مردانه است. در این قانون، آنچه پیش‌فرض گرفته‌شده وضعیت عمومی‌مردان است. به‌رغم روح حاکم بر قانون اساسی افغانستان، که در مادة ششم قانون اساسی مندرج است، این قانون از نابرابری ساختاری و تبعیض سیستماتیک رنج می‌برد. در این قانون شرایطی گنجانده شده است که زنان افغانستان پیشاپیش فاقد آن است. در جامعه‌ای‌ که نه مالکیت زن به رسمیت شناخته می‌شود و نه به توانایی‌های زنان کسی ایمان دارد، حتا خود زنان، تأمین‌کردن شرایطی از قبیل یک میلیون افغانی ودیعه و صدهزار کاپی کارت‌ رأی‌دهی، تقریباً برای خانم‌ها ناممکن است. این امر هم در فرایند ثبت‌نام انتخابات خود را نشان داد، چرا که به‌جز بانو غزنوی هیچ نامزد خانم دیگری ثبت‌نام نکرد، هم در بررسی صلاحیت‌های نامزدان.

کنون اما تنها بانو هم از لیست نامزدها حذف شد. نکات زیادی در مورد حذف بانو غزنوی از لیست نامزدان اولیه وجود دارد؛ ولی‌ مهم‌ترین نکته در این میان، حضور زنانی‌ هم در مرحلة قانون‌گذاری در پارلمان‌، هم در زمان بررسی صلاحیت نامزدان اولیه، است. به‌ظاهر حضور زنان در کمیسیون مستقل انتخابات، و در شورای ملی برای نمایندگی از زنان و در‌واقع برای دفاع و حراست از منافع و حقوق زنان است؛ اما واقعیت امر، وارونه است. حضور زنان در چنین حلقه‌هایی، نه‌تنها به نفع زنان نیست،‌ که گاهی به ضرر آن‌ها نیز تمام می‌شود. نبود عضو زن در کمیسیون مستقل انتخابات، می‌توانست مشروعیت تصمیم دیروزی کمیسیون مستقل انتخابات را مبنی بر رد صلاحیت تنها نامزد زن، شدیداً زیر سؤال ببرد. حضور زنان اما در این کمیسیون اکنون مشروعیت‌بخش این تصمیم شده است و زمینة هرنوع اعتراض، ولو صوری را از بین برده است. همین نکته به‌عینه در مورد زنان حاضر در پارلمان مطرح است. غیبت زنان در هنگام فرایند قانون‌نویسی و تصویب قانون در پارلمان می‌توانست از مشروعیت قانون مصوب پارلمان بکاهد؛ اما حضور زنان در پارلمان و رأی‌آوردن قانونی که پیشاپیش سلطة مردان در آن‌‌ مفروض گرفته شده، به این قانون غیرعادلانه مشروعیت مضاعف بخشیده است. این وضعیت در بسیاری از موارد وجود دارد.

مسألة اصلی در مورد مشارکت زنان در سطوح بالای سیاسی آن است که این مشارکت، در حقیقت معطوف به نمایندگی از زنان، و در دفاع و حراست از حقوق زنان طراحی نشده است. حضور زنان در این جایگاه‌ها بیش از آنکه به نفع زنان تمام شود، به نفع مردان تمام می‌شود. زنان در این جایگاه کارکرده و نقش‌هایی را در خدمت نظام و ساختار مردسالارانة حاکم می‌گیرند که مردان از آن عاجزاند. در‌نتیجه، حضور زنان در این ساختارها، به عبارتی ایفای نقش مردانه توسط جنس زن است. این امر، تغییری در وضعیت زنان ایجاد نمی‌کند و تنها سلطة ساختار مردانه را استحکام می‌بخشد. در  چنین موقعیتی، زنان حاضر در این جایگاه‌ها نقش و کارکرد پارادوکسیکالی ایفا می‌کنند؛ نقشی به‌ظاهر به‌ نفع زنان؛ اما در‌حقیقت، علیه‌ آن‌ها و به نفع مردان. این است ماجرای تراژیک زندگی زنان در افغانستان.

 

 

دل نوشته ای برای نگار

زمانی که این کلمات و جملات را سوگمندانه برایت مینویسم دیگر در این دنیا نیستی. خبر کشته شدنت بسیار زود در تمام رسانه ها پیچید. “جک تورن نگار افسر ارشد پولیس زن در هلمند کشته شد”. خبر بسیار خلاصه و کوتاه بود، صدای اعتراضت را حتی از ورای سطور روزنامه ها و از میانۀ پر تحول دهها تلویزیون هم کسی نشنید. نفس زدن ها و تقلاهای واپسینت را تا هنگامۀ مرگ بر فضای مسکوت دهلیزهای پارلمان هم تأثییری نبخشید. نمیدانم زنانی که برای حقوق همه زنان فریاد میکشیدند آیا صدای گلوله ها که در شاهرگ های حیاتی ات جای گرفتند را شنیدند یا خیر؟ … اما میدانم که همیشه نگاه های وحشتناک دشمنانت را بی پروایانه جواب دادی و شلاق های جاهلانه شان را بر صورت هیولایی شان مسترد می کردی

نگار عزیز؛ اکنون دیگر تو نیستی، دشمنانت شادمان از کشتن تو با خود می گویند که “این را هم کشتیم”. آنها تو را بعنوان یک “ننگ” از میان برداشتند و ادعای حذف یک زن دیگر را در سر می پرورانند.

زنان هلمندی بار دیگر گلیم ماتم را هموار کردند تا بر جنازۀ کسی مویه کنند که مردان زن ستیز سرزمین شان حتی از مردۀ او می هراسند. نگار محبوبمان؛ دیگر لباس های پولیسی ات را از تن در کن؛ کفن؛ واژۀ آشنایی بود برایت که از ابتدا آن را پذیرفتی و اکنون در میان آن پیچانده شدی

اکنون آرام بگیر، بخواب که زن دیگری از دیار هلمند در راه است. زنی دیگر؛ درفش ایستاده گی را برافراشته نگاه خواهد کرد و به دشمنان ما نشان خواهد داد که زنان هستند و خواهند بود

من میروم و صدای گلوله ای دیگر را نیز میشنوم. افتادن زنی دیگر در ولایتی دیگر، شلاق خوردن تنی نحیف در زیر تازیانه های قساوت و ظلم و اعدام زنی دیگر به جرم زن بودن

میدانیم که برای آنها؛ جرم “نگار” نه پولیس بودن بلکه زن بودنش است. آنها میخواهند تا تمام شجاعت زنانه گی اش را به رگبار بندند و گلوله های زن ستیزانه شان را به مغز کسانی نشانه روند که خطوط تابوی آنها را شکسته و خواهان آزادیخواهی و برابری باشند

… نگار… بخواب… آرام بگیر که ما هستیم و نگارهای دیگری از این سرزمین جای خالی تو را پر خواهند نمود

 

حمیرا ثاقب

 

حلقه دستان پوتین و قهرمان ژیمناستیک، شایعه ازدواج آن دو را قوت بخشید

 

 

شایعه ازدواج ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه و "آلینا کابائوای" قهرمان ژیمناستیک این کشور، با انتشار تصاویری از این دو با  حلقه ازدواج در دستانشان، بار دیگر قوت گرفت

 

به گزارش العربیه ، یک سایت خبری نزدیک به ریاست جمهوری روسیه تصویری از دیدار پوتین و عبدالفتاح السیسی وزیر دفاع مصر را منتشر کرد که در آن رئیس جمهور روسیه انگشتر ازدواج در دست داشت

 

این سایت اما ساعاتی بعد تصویر پوتین را حذف کرده و نوشت که این تصویر قدیمی و مربوط به ماه ژوئن سال 2013 است

 

در ژوئن سال 2013 ولادیمیر پوتین و همسرش، لیودمیلا رسما به زندگی مشترک خود پایان دادند

 

در همین حال رسانه های روسیه روز یکشنبه 15 فوریه 2014 تصویری از آلینا کابائوای را که در مراسم ورزشی ویژه کودکان حضور داشت، نشان دادند. در این تصویر قهرمان ژیمناستیک روسیه ، انگشتر ازدواج را بر حسب عادت مردم این کشور در انگشت دست راست قرار داده است.

 

این دو تصویر از پوتین 61 ساله و آلینا 30 ساله بار دیگر شایعه وجود رابطه عاطفی میان این دو را به رسانه ها و سایت شبکه های اجتماعی کشاند

 

شایعه وجود رابطه میان پوتین و آلینا زمانی آغاز شد که الکسی ناوالی یکی از مخالفان دولت روسیه در سپتامبر گذشته بر روی صفحه تویتر خود نوشته بود: " آگاهی یافتم که پوتین و آلینا امروز در صومعه ایور ازدواج می کنند . شهر والدای به این منظور بسته شده است"

 

در همان زمان سخنگوی رئیس جمهور روسیه این اظهارات را تکذیب و آن را " فعالیت اینترنتی برای مبارزه با خستگی" توصیف کرد

زندانیان فاریاب دهان خود را دوختند

شمار زیادی از زندانیان ولایت فاریاب به دنبال برگزار یک اعتصاب بزرگ، دهان خود را دوختند. تنش و اعتصاب غذایی آنان در زندان های جنایی ولایت فاریاب 7 روز ادامه دارد. این زندانیان مدعی اند که هیچ کس به آنان هیچ توجهی ندارند و آنان در حالت بسیار بدی به سر می برند
زندانیان می خواهند که مدیر این زندان تغییر یابد و زندانیان سیاسی از زندانیان جنایی تفکیک گردند
به دنبال اعتصاب طولانی مدت زندانیان مردم این ولایت به بازدید زندانیان اقدام کردند و غذا هم توزیع کردند
اما زندانیان معترض که دهان خود را دوخته اند اصرار دارند که تا 3 روز دیگر مقامات کشور باید حتما به خواست آنان رسیدگی کنند، در غیر آن انان حتی تا مرگ اعتصاب خود را ادامه خواهند داد

 

: دختر خوانده "وودی آلن" او را متهم به آزارجنسی کرد

 

دیلن فارو، دختر خوانده وودی آلن روز شنبه 1-2-2014 برای اولین بار به صورت علنی اتهام تجاوز جنسی پدر خوانده اش را مطرح کرد او گفت در سال 1992، هنگامی که 7 ساله داشت، این اتفاق افتاده است

 

دیلن گفت: "آلن از او خواست بر روی شکمم دراز بکشم و با قطار برقی کوچکی بازی کنم . فارو اکنون 28 ساله است و این موضوع را در وب سایت "نیویورک تایمز " منتشر کرده است"

 

وی افزود "آلن سپس به آزار جنسی من پرداخت، و زمزمه کرد که من دختر خوبی هستم و این راز باید بین ما بماند. او به من وعده داد که مرا به پاریس ببرد و از من یک ستاره برای فیلم هایش بسازد"

 

نامه دختر خوانده وودی آلن، سه هفته پس از دریافت جایزه "گلدن گلوب" ، دستاورد یک عمر هنرمندی وی، منتشر شد

 

موضوع آزار جنسی این دختر خوانده توسط نیکلاس کریستوف، مقاله نویس معروف که با میا فارو، مادر و رونان فارو برادر دیلن دوست است، منتشر شد

 

هنگامی که آلن در مراسم دریافت جایزه حضور داشت، رونان فارو برادر دیلن در صفحه توییتر خود نوشت: " در مراسم ادای احترام به وودی آلن، گویا فراموش شده بگویند که او دختر 7 ساله خود را، قبل یا بعد از "آنی هال"، مورد آزار جنسی قرار داده است؟ 

 

وودی آلن هنرمند معروف تمام ادعاهای دیلن فارو و مادرش مبنی بر آزار جنسی او در سال 1992 را تکذیب کرده است

 

برای محکومیت آلن از نظر حقوقی هیچگونه دلیلی وجود ندارد، و آنچه بیشتر مسئله اتهام آزار جنسی او را سست می کند عدم داشتن هرگونه پرونده پیش یا پس از این اتهام در زندگی این هنرمند است. او به کریستف گفت در عمر خود هیچوقت کسی را آزار نداده است

 

سال 1993، فرانک ماکوس ، دادستان کانتیکات گفت:" اگر چه احتمال اتهام آلن وجود داشت، اما از این جهت پرونده را پیگری نکردم، که بنظرم  دیلن فارو بیشتر آسیب می دید"  

در آن زمان تیم متخصصین "کودکان آزار دیده جنسی" در بیمارستان ییل، نیوهیون طی گزارشی پس از بررسی های علمی به این نتیجه رسیده بودند که دیلن فارو مورد تعرض یا آزار جنسی قرار نگرفته است. پس از آن بود که در ماه ژوئن، قاضی شهر منهاتن طی حکمی حضانت دیلن را به مادرش فارو منتقل کرد. العربیه 

شبکه اجتماعی فیس‌بوک سه‌شنبه

١٥ دلو (٤ فوریه) ١٠ ساله می‌شود.

این شکبه اجتماعی به دست مارک زاکربرگ و دوستانش برای استفاده در خوابگاه دانشگاه هاروارد به وجود آمد اما هم اکنون از هر هفت نفر، یک نفر عضو این شبکه است؛ شبکه‌ای که در چهار ماه پایانی سال گذشته میلادی با ٦٣ درصد کلیکدرآمد، ٥٢٣ میلیون دلار سود به دست آورد

با وجود مسدود بودن فیس بوک در ایران، بسیاری از کاربران اینترنت در ایران هم عضو این

شبکه اجتماعی هستند و اخیرا تعدادی از سیاستمداران ایرانی، از جمله محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه هم از این شبکه برای ارتباط با شهروندان ایرانی استفاده می‌کند

شما چه تجربه‌هایی از عضویت در فیس‌بوک دارید؟ به نظر شما فیسبوک در یک دهه حیات خود، چقدر در سطح جهان و در ایران تاثیرگذار بوده است؟

با بالا رفتن ضریب نفوذ اینترنت در ایران و بسیاری از کشورهای دیگر جهان، شبکه‌های اجتماعی روز به روز بیشتر مورد استفاده شهروندان قرار می‌گیرند. ‌سایت‌های اجتماعی‌ای مانند توییتر، فیس بوک و گوگل پلاس این امکان را به کاربران اینترنت داده‌اند که بدون واسطه و در سریع‌ترین زمان ممکن به وقایع مختلف واکنش نشان دهند و صدای خودشان را به گوش بقیه برسانند

اما با وجود افزایش مزاحمت‌های اینترنتی، دستگیری وبلاگ نویسان و فعالان اینترنتی در برخی کشورها، افزایش امکان به اشتراک گذاشتن اطلاعات خصوصی و در نتیجه افزایش موارد نقض حریم خصوصی، و برخی نگرانی‌ها در مورد اینکه شبکه‌های اجتماعی جایگزین معاشرت‌های چهره به چهره شده‌اند، این سوال مطرح می‌شود که آیا جهان با وجود شبکه‌های اجتماعی جای بهتری شده است؟

به نظر شما خوبی‌های و بدی‌های شبکه‌های اجتماعی در اینترنت چیست؟

آیا فکر می‌کنید شبکه‌های اجتماعی به پاسخگو بودن سیاستمداران و شنیده شدن صدای شهروندان کمک کرده است، یا اینکه موجب تنهاتر شدن آدم‌ها و نادیده گرفتن وقایعی شده که در جهان واقعیت اتفاق افتادند اما در شبکه‌‌های اجتماعی مطرح نشدند؟

آیا در چند سال اخیر شبکه‌های اجتماعی باعث شدند اطلاعات خصوصی آدم‌ها بیشتر در دسترس قرار بگیرد و نقض حریم خصوصی آسان‌تر شود، یا فکر می کنید در دسترس بودن اطلاعات خصوصی باعث شده است اهمیت و جذابیت پی‌بردن به اطلاعات شخصی کم شود و مشکلات نقض حریم خصوصی کاهش پیدا کند؟

کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، در مصاحبه‌ای با روزنامه وال‌استریت ژورنال گفته است که "در هفته‌های آینده" به تهران سفر خواهد کرد

او در همه سال‌هایی که مذاکرات هسته‌ای با ایران را پیش برده، سفری به تهران نکرده است

خانم اشتون پیش از این در حاشیه 
دیداری با محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، داشت و پس از آن اعلام شد که مذاکرات برای رسیدن به توافقی جامع اواخر بهمن در وین آغاز خواهد شد

مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به وال‌استریت ژورنال گفته که تلاش زیادی برای رسیدن به نتیجه در جریان است، اما افزوده است: "همه به درستی خواهند گفت که این کاری است بسیار دشوار. هیچ تضمینی وجود ندارد و ما وقت لازم را برای رسیدن به توافق مناسب خواهیم گذاشت"

پیش از این محمدجواد ظریف نیز گفته بود که مذاکرات ایران و گروه ۱+۵ برای برداشتن گام نهایی "دشوار" خواهد بود

ایران و گروه ۱+۵ پاییز امسال در توافقی به توافقی شش ماهه برای کاهش اختلافات دست پیدا کرده‌اند که مطابق آن در ازای محدود شدن غنی‌سازی اورانیوم در ایران بخش‌ محدودی از تحریم‌های وضع‌شده علیه ایران لغو می‌شود

همچنین در این شش ماه، ایران برنامه هسته‌ای خود را توسعه نمی‌دهد و تحریم‌ها علیه ایران تشدید نخواهد شد

توافق شش ماهه ژنو قابل تمدید است و طرفین ظرف مدت اجرای آن به گفتگو برای رسیدن به راه حلی جامع می‌پردازند

خانم اشتون به وال‌استریت ژورنال گفته است که تمرکز اولیه گفتگوهایی که در وین برگزار خواهد می‌شود بر رسیدن به چارچوب و زمان‌بندی مذاکرات خواهد بود

 
تحت ریاست رئیس جمهور کرزی، جلسه شورای امنیت ملی دایر گردید:

فیصله شد تا با در نظرداشت منافع ملی کشور، بحث ها دقیق روی نکات مورد اختلاف در سند مذکور (توافقنامه امنیتی) با نمایندگان با صلاحیت ناتو در کابل صورت گرفته و سند یاد شده هرچه زودتر نهایی گردد.
--------------------------------------------------------
تحت ریاست حامد کرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان، جلسه نوبتی شورای امنیت ملی فبل از ظهر امروز در ارگ دایر گردید.
در این جلسه ابتدا حمله تروریستی شام دیروز علیه دو تن از اعضای کمپاین انتخاباتی داکتر عبدالله که در شهر هرات به وقوع پیوست، شدیداً تقبیح گردید.
جلسه به وزیر داخله و رئیس امنیت ملی وظیفه سپرد تا تحقیقات بیشتری را پیرامون حادثه ای یاد شده انجام داده، عاملین قضیه را به اسرع وقت دستگیر نموده و از تکرار چنین حوادث تروریستی در آینده جداً جلوگیری به عمل آید.
در ادامه جلسهء شورای امنیت ملی، روی پیشنهادات کاندیدان ریاست جمهوری بحث صورت گرفت و وزیر امور داخله در این رابطه گفت که به منظور تأمین امنیت بهتر کاندیدان ریاست جمهوری، وزارت امور داخله برای هر یک از کاندیدان و معاونین شان مجموعاً سه عراده موتر زرهی و سه عراده موتر پیکپ هایلکس را در اختیار شان قرار داده است.
وی همچنان گفت که وزارت امور داخله مجموعاً به تعداد 35 نفر پولیس محافظت رجال برجسته را به خاطر تأمین امنیت هر یک از کاندیدان و معاونین شان توظیف نموده اند.
سپس اعضای شورای امنیت ملی روی تهدیدات امنیتی که متوجه پروسه ای انتخابات در بعضی از ولایات کشور می باشد، بحث مفصل نمودند و خاطر نشان گردید تا برای تأمین امنیت انتخابات در قدم اول تمرکز بیشتر روی ولایاتی صورت گیرد که تحت تهدیدات بلند امنیتی قرار دارند.
جلسه شورای امنیت ملی همچنان روی مشکلات موجود در ولایات سمنگان و ارزگان بحث نموده و فیصله شد تا از طریق اقدامات اداری و تماس با متنفذین و محاسن سفیدان اقدامات مقتضی در این رابطه اتخاذ گردد.
در بخش دیگر مجلس، مشاور امنیت ملی جمهوری اسلامی افغانستان، گزارش خویش را در رابطه به پیشرفت گفتگو ها با جانب ناتو، روی مسوده سند موافقتنامه چگونگی حضور و فعالیت های نیروها و پرسونل ناتو در افغانستان بعد از سال ۱۳۹۳ ارائه نمود.
فیصله شد تا با در نظرداشت منافع ملی کشور، بحث ها دقیق روی نکات مورد اختلاف در سند مذکور با نمایندگان با صلاحیت ناتو در کابل صورت گرفته و سند یاد شده هرچه زودتر نهایی گردد.


اولین واگونهای قطار ریل دو طبقه ئی در روسیه

 

اولین قطاردو طبقه در روسیه به فعالیت آغاز کرد و از مسکو به مقصد شهر «آدلر» حرکت کرد.
اولین قطار 2طبقه در تاریخ راه آهن روسیه از مسکو به سوی شهر «آدلر» واقع در کرانه بحیره سیاه در جنوب کشور حرکت کرد.

شهر «آدلر» یکی از محلات تفریحی و مرکز بازی‌های زمستانی المپیک و پارالمپیک سال 2014 در سوچی است؛ این شهر در 1650 کیلومتری مسکو قرار دارد.
مدت زمان حرکت این قطار در این مسیر 25 ساعت و 19 دقیقه است.

به نوشته «روسییسکایا گازتا ،
Rvsyyskaya газета»، مسافران قطار خبرنگاران، داوطلبان بازی‌های المپیک و همچنین خانواده‌ها با کودکانی هستند که به سفر در طبقه دوم علاقمند شده‌اند.
طوری که اداره راه آهن روسیه پیشتر اطلاع داده بود واگن‌های قطار در کارخانه واگن‌سازی شهر تور روسیه ساخته شده‌اند.
گنجایش واگن معمولی دارای کوپه های چهار نفری 64 نفر ،گنجایش واگن لوکس 30 نفر و گنجایش واگن مخصوص پرسنل قطار 50 نفر است؛ گنجایش واگن رستوران 44 نفر برای سالن غذاخوری و 6 نفر برای بار می‌باشد.
در واگن مخصوص پرسنل، 2 جای مخصوص برای یک فرد معلول و همراه وی وجود دارد،‌ همه واگن‌ها به اینترنت بی‌سیم مجهز شده‌اند.
قیمت تکت یک طرفه قطار در کوپه چهارنفری 3.2 هزار روبل (100 دلار آمریکایی) است.

 

 

بزرگداشت از میلاد النبی ص

بتاریخ 13 جنوری ( 12 ربیع الاول) نماینده گی اتحادیه سراسری افغانها در مرکز تجارتی سده ود با اشتراک همه افغانهای متدین و با دیانت درین مرکز از میلاد مبارک پیامبر اسلام حضرت رسول اکرم ص بزرگداشت به عمل آوردند 

 

محفل بعد از ختم قران عظیم الشان به گرداننده گی محترم عبدالمبین و با قرائت ختمانه شریف توسط قاری عبدالصمد آغاز و متعاقباً حاجی اختر محمد صافی رئیس اتحادیه سراسری افغانهای مقیم فدراسیون روسیه ضمن اظهار قدر دانی و سپاس از افغانهای مرکز تجارتی سده ود و هیئت رهبری آن در راس محترم میرویس داودی پیرامون شخصیت و سیرت پیامبر اسلام صحبت مفصل نمودند محفل با خوانش دعائیه از جانب قاری محمد حلیم و صرف طعام که به گونه نذر و خیرات تهیه گردیده بود به ساعت 7 شام خاتمه یافت 

سمونوال جمیله بیاض نخستین آمر

زن در یک حوزه امنیتی در کابل

تعیین یک زن در پست پر مسوولیت امنیتی و کار کردن در یک محیط مردانه شاید برای بسیاری ها پرسش بر انگیز باشد اما اراده قوی و اعتماد به نفس جمیله بیاض می تواند برای نسل بعدی افغانستان بسیار سازنده باشد
سمونوال جمیله بیاض نخستین زن است که از سوی وزارت امور داخله افغانستان به روز سه شنبه به عنوان آمر حوزه اول امنیتی پولیس در شهر کابل تعین شد. وی در دومین روز کاری اش با وجود مصروفیت های فراوان با خبرنگار رادیو آزادی وقت داد تا با او مصاحبه کند
خانم بیاض در برابر این پرسش که با وجود تهدید های امنیتی و مشکلات اجتماعی در برابر زنان چطور حاضر شده تا مسوولیت این پست امنیتی را بپذیرد؟ گفت

« قبلاً هم همچو پست برایم پیشنهاد شده بود اما من نپذیرفتم و برایشان گفتم که اگر به شکل سمبولیک مرا تعین می

کنید قبول ندارم. کسی که در یک موقف قرار می گیرد باید با صلاحیت برود زیرا شرایط مملکت خود را ما درک می کنیم می شود بسیار گپ های در پشت پرده باشد
نه تنها در حوزه اول امنیتی بلکه در سایر حوزه ها و حتی به سطح کشور ما فساد اداری وجود دارد. من مطمین هستم که هر زن افغان صداقت دارد و من به توکل خداوند مبارزه می کنم »

سمونوال جمیله بیاض که به درجه لسانس از اکادمی پولیس افغانستان فارغ شده می گوید، 32 سال تجربه کاری در بخش پولیس دارد و در این مدت در بخش های مختلف امنیتی از جمله در میدان هوایی بین المللی کابل، قوماندانی امنیه، حوزه سوم امنیتی پولیس و در آخرین بار به حیث آمر تحقیق در معینیت مبارزه علیه مواد مخدر وزارت داخله اجرای وظیفه کرده است
پیش از این یک نهاد بین المللی گفته بود که افزایش ظرفیت پولیس زن در افغانستان سهولت ها را برای تقویت دسترسی به سایر زنان در هنگام عملیات ها و ماموریت ها مساعد می سازد
دیده بان حقوق بشر مستقر در نیویارک گفته است که بدون موجودیت پولیس زن در افغانستان تعقیب قانونی قضایای زنان ناممکن خواهد بود
از صحبت با خانم بیاض دریافتیم که او برخلاف تبعیض جنسی و ذهنیت های منفی نسبت به مشارکت زنان در کارهای اجتماعی، میخواهد به طور جدی مبارزه نماید
« توکل به خداوند کردیم و هراس ندارم. فرق بین مرد و زن نیست. برخی از برادران پولیس بودند که به چشم حقارت می دیدند و یا برتری طبقه اناث را که ارتقا کنند یا پیش بروند نمی خواستند و شاید حالی هم نخواهند »
خانم بیاض در حالی مسوولیت یک چنین پست مهم امنیتی را بر عهده گرفته است که چندی قبل یک افسر پولیس زن در ولایت هلمند و یکتن دیگر در ولایت نیمروز از سوی افراد مسلح ناشناس کشته شدند
جمیله بیاض زن هم می پذیرد که کار کردن در جامعه سنتی مانند افغانستان مشکلاتی فراوانی را برای زنان به همراه دارد، اما وی بر حمایت خانواده ها و اجتماع از زنان تاکید می ورزد
جمیله بیاض که مادر 5 فرزند نیز است گفته که آرزوی خدمت به وطن و مردمش را از گذشته ها در سر می پروراند
« زمانیکه از لیسه عالی سوریا فارغ شدم در پوهنځی انجنیری کامیاب شدم ولی به دلیل اینکه شوق و علاقه فراوان به مسلک پولیس داشتم و این مسلک برایم خیلی مقدس است از اینرو پوهنځی انجنیری را ترک کردم
هدف من خدمت به مردم ام بود از اینرو در اکادمی پولیس شامل شدم »

براساس گزارش ها از جمله 157 هزار پولیس در افغانستان، بیش از ١٥ درصد آنرا زنان تشکیل می دهند. وزارت امور داخله افغانستان در نظر دارد که تا پایان سال 2014 میلادی تعداد پولیس زن را به پنج هزار تن افزایش دهد

آمارتکان دهنده ازخشونت علیه زنان

 

 کارشناسان سازمان ملل در روز جهانی مقابله با خشونت علیه زنان اعلام کردند که در زمان حاضر بیش از ۶۰۳ میلیون نفر از زنان دنیا در کشورهایی زندگی می کنند که خشونت علیه زن جرم محسوب نمی شود

در مراسم ویژه ای به مناسبت چهاردهمین سالگرد روز بین المللی مقابله با خشونت علیه زنان ˈبان کی مونˈ دبیرکل سازمان ملل اعلام کرد که روزانه دست کم یک سوم از زنان جهان از سوی مردان مورد خشونت قرار می گیرند که این خشونت ها ستون جامعه انسانی را متزلزل می کند

خشونت علیه زنان

معاون مدیرکل سازمان زنان ملل متحد در این مراسم با تاکید بر این که خشونت علیه جنس مخالف نقض آشکار حقوق انسان ها است بر ضرورت آموزش مسائل مربوط به حقوق انسان ها در مدارس تاکید کرد

وی همچنین یادآور شد که در زمان حاضر بیش از ۶۰۳ میلیون نفر از زنان جهان در کشور هایی زندگی می کنند که خشونت علیه زنان به راحتی و بدون هیچ گونه اعمال مجازاتی انجام می شود

یکی دیگر از کارشناسان این نهاد بین المللی می گوید، در بسیاری از کشورهای جهان و بویژه منطقه آمریکای لاتین خشونت نسبت به زنان یکی از عوامل مهم ناامنی های اجتماعی و تهدید و مانع بزرگی بر سر راه توسعه و پیشرفت اجتماعی، بهداشت و حقوق بشر محسوب می شود

جان آش رییس مجمع عمومی سازمان ملل نیز با ایراد سخنانی به همین مناسبت یادآور شد در حالی که ما خود را برای دستاوردهای بعد از ۲۰۱۵ آماده می کنیم هنوز خشونت علیه زنان و دختران یکی از بزرگترین مشکلات جهانی باقی مانده و تاکید کرد که بدون مقابله با این مشکل رشد و توسعه جهانی میسر نخواهد بود

 

آمار تکان دهنده از خشونت جنسی علیه زنان

در روز جهانی منع خشونت علیه زنان، سازمان ملل با انتشار گزارشی از برخی آمارهای تکان دهنده درباره خشونت جنسی و فیزیکی علیه زنان خبر داد

بر اساس گزارش برنامه توسعه ملل متحد (UNDP) سالانه بیش از ۲ میلیون زن در سرتاسر جهان مجبور یا به تن فروشی می شوند یا به سمت فحشا سوق داده می شوند که این کار عمدتا از کانال گروه های مافیایی تجارت انسان و به صورت سازمان یافته صورت می گیرد

همچنین بر اساس این گزارش ۶۰ درصد از زنان جهان در طول عمر خود شاهد خشونت های فیزیکی یا جنسی بوده اند

این گزارش می افزاید هنوز در ۳۵ کشور جهان تجاوز به زنان جرم محسوب نمی شود و بیش از ۶۰۳ میلیون زن در کشورهایی زندگی می کنند که خشونت های خانوادگی علیه زنان در آن کشورها جرم محسوب نمی شود

در این گزارش از دولت های جهان خواسته شده قدم های بزرگ تری در راه رسیده به جهانی عاری از خشونت علیه زنان بردارند

از سال ۱۹۸۱ روز ۲۵ نوامبر از سوی سازمان ملل به عنوان روز جهانی منع خشونت علیه زنان انتخاب شده است

منبع: خانه امن

 وضع حمل یک زن به دار آویخته شده در ترکیه

 

در رویدادی بی نظیر یک زن محکوم به اعدام در ترکیه پس از به دار آویخته شدن، وضع حمل کرد و نوزاد پسر به دنبا آورد

اهالی منطقه “کحاریسی” در ترکیه هنگام تماشای صحنه اعدام ” صباح موسلیباسا” ۲۸ ساله، مشاهده کردند که این زن یک فرزند سالم پسر هنگام اجرای حکم به دنیا آورد

روزنامه القدس العربی روز پنجشنبه نوشت: این حادثه موجب وحشت و هیجان حاضران در مراسم اعدام این زن ترک شد

نوزاد زودتر از موعد مقرر و حدود هفت ماهگی به دنیا آمد، درحالی که تا قبل از آن هیچیک از اطرافیان زن و مسئولان زندان به دلیل چاقی زن متوجه حامله بودن او نشده بودند

صباح به جرم قتل همسر و دو کودکش با مسموم کردن آنان، زندانی و به اعدام و آویخته شدن از چوبه دار محکوم شده بود

زن ترکیه ای به مدت سه ماه منتظر اجرای حکم بود و هنگامی که طناب به گردنش آویخته و کرسی زیرپای او رها شد حاضران متوجه شدند به شدت دست و پا می زند و در این هنگام صحنه زایمان زن در وضعیتی غیر عادی و تکان دهنده و بر بالای چوبه دار رقم خورد

داکتر زندان حاضر در محل ابتدا گمان کرد که نوزاد مرده به دنیا آمده، اما اندکی بعد با تنفس مصنوعی مشخص شد که او زنده و سالم است و بلافاصله شروع به گریه کرد

:يك حادثه دلخراش كه ديشب واقع شد

 

من با پسران مامايم در پيشروى دروازه كوچه ايستاد بوديم كه ناگهان يك بچه از كوچه پهلوى ما به شتاب امد و خواست تا به او كمك كنيم، وقتى پرسيدم "چى گپ است؟" گفت كه در خانه همسايه اش يك دختر از جهت اين كه در پايش مرمى اصابت كرده زخمى شده و او را بايد به شفاخانه انتقال دهيم،

 

من با شنيدن اين خبر فورأ و بدون تآخير به خانه رفتم و از پسر كاكايم خواستم تا موترش را بگيرد و هم...رايم به كمك همسايه برسد، خوب ما هردو به زود ترين فرصت به خانه همسايه رسيديم و ديدم كه يك عالم زن و مرد در كوچه برامده و يك غوغا برپا شده بود. كاكاي دختر كه بسيار صحتمند هم به نظر ميرسيد و حدود ٣٥ سال عمرش بود تلاش داشت تا برادرزاده زخمى اش را در موتر بالا كند ولى چنين به نظر ميامد كه او از عهده اين كار برامده نميتواند، او بلاخره بعد از گذشت چند ثانيه توانست او را به موتر بالا كند، مادرش هم سوار موتر شد و با اواز بسيار بلند گريه و ناله ميكرد، و فقط ميگفت كه "دختركم مرده، جسد دختر مره كجا ميبريد؟" من كوشش داشتم تا به او بفهمانمم كه از زخمى شدن دست يا پاى انسان نميميرد. وقتيكه دو سه بار به مادرش اين همه را گفتم مادرش يك داد زد و گفت " كى ميگه كه مرمى در پاى دخترم خورده؟ مرمى ده سرش خورده و دخترم مرده" و بعد به ناله هاى بلند خود ادامه داد. من كه كاملآ اطمينان داشتم كه دختر دوباره شفا ياب خواهد شد حالا برايم مشكل شد كه حتى فكر هم كنم كه او زنده باشد، هيجانى شدم ولى هنوز هم همه چيز را اداره ميكردم، و خواستم به مادرش اميد دهم كه دخترش خوب ميشود. بعد از دو الى سه دقيقه به نزديكترين شفا خانه رسيديم، و من كه ديدم كاكايش كاملأ غير ارادى بود و نميتوانست اين خانم دختر را دوباره از موتر پاين كند، به مادرش گفتم " مادر جان! دخترت خواهر من است و اجازه ده كه او را از موتر برون بيارم" مادرش از دل كبابش گفت " اجازه است او در دنيا و اخرت خواهرت باشد" من خواستم تا او را از موتر بيرون بيارم اما او به حدى سنگين شده بود كه او را حتى نميتوانستم از جايش تكان بدهم. خوب شد كه كاكايش هم امد و همرايم كمك كرد، وقتيكه او را روى تسكره شفاخانه خوابانديم به چشمهايش و دهانش كه باز بود ديدم، وحشت خوردم. هردو طرف جمجمه سرش شكاف شده بود و هنوز هم خونريزى شديد داشت. همه مامورين شبانه شفاخانه تكان خورده بودند، داكتر امد و قلبش را معاينه كرد، وقت كه به چشم هاى داكتر نگاه كردم فهميدم كه چى گپ شده، او نميتوانست نتيجه را به مادرش بگويد. او رفت به كنار اطاق عاجل و تكه گازى را گرفته و زنخ دختر را بسته كرد و روي چشمان بازش دست كشيد. بسيار دردناك بود. ناله و فرياد مادرش گويا همه جهان را فرا گرفته بود. من هم ترسيده بودم اما پسر كاكايم "نجيب" كاملأ بى حس بود، من فقط دست هاى خونالود خود را شستم و از مادرش اجازه گرفتم چون از يك طرف ديگر اعضاى فاميلش هم رسيدند و از طرف ديگر برايم خيلى دشوار بود كه در انجا ميبودم 

 

بعد از رسيدن به خانه دوباره به خانه انها رفتم و خواستم از ماجرا با خبر شوم، شوهر خاله اش را ديدم و پرسيدم " چطور شد؟ چرا شد؟" او گفت" دختر همراى مادرش و كاكايش امروز جنگ كرد دليلش واضح نيست اما قرار بود فردا خانه ايشان كسى به خواستگارى دختر بيايد و به گمان اغلب روى همين موضوع همراى مادرش جنگ كرد و كاكايش نيز او را لت و كوب كرده بود. و بعد ازين كه همه چيز دوباره آرام شده بود دختر توسط تفنگچه در قسمت جمجمه سر خود شليك كرد" بعد از شنيدن اين قصه فهميدم كه چه بلاى سرش امده بود. اين دخترك بيچاره كه هفده سال عمر داشت و با درجه دوم در صنف دهم مكتب درس ميخواند چرا بايد اين كار را انجام ميداد؟ بسيار ازرده خاطر شدم و روح ام نارام شد و خواستم داستان اين حادثه واقعى را با شما شريك سازم. به خدا قسم اين همه پند است براى همه ما، بايد با زنان خود به مثل انسان برخورد كنيم، هستند كسان كه جايگاه زن را نميفهمند و حقوق انها را پامال ميكند و احساساتش را زير پا ميكند، بياييد كه به زنان گوش كنيم كه چه ميگوييند و چه ميخواهند و چه ميتوانند كرد. كى ميداند كه در دل بيچاره چه درد بود؟ و بر سرش چه گذشته بود، بياييد كه ازين گونه حوادث دردناك خود و فاميل هاي خود را نجات دهيم

 

 

ملکه زیبایی جهان امسال، مجری تلویزیون ونزوئلایی شد

ملکه زیبایی جهان دختر 25 ساله ونزوئلایی شناخته شده است. این دختر که یک مجری تلویزیون است در یک مراسم پر زرق و برق درمسکو تاج ملکه زیبایی جهان را برسر

گابریلا ایسلر روز شنبه از میان 86 رقابت کننده در نمایشی انتخاب شد که توسط میلیون ها بیننده در سراسر جهان تماشا می شد.

ایسلر با رقبای برازیلی، هسپانوی، اکوادوری و فیلپینی خویش در رقابت نزدیک قرار داشت. این شصت و یکمین دور مسابقه ملکه زیبایی جهان بود.

رئیس جمهور ونزوئلا بعدا از طریق تویتر این پیروزی را به ملت اش تبریک گفت.

ونزوئلا بیش از هر کشور دیگری برنده رقابت های بین المللی زیبایی را به نسبت کشورهای دیگر برنده اس که اکنون شامل برنده هفت لقب ملکه زیبایی جهان است.

 

قصه واقعی

: قصرشیشه ای

 زماني كه از بهترين دوره هاي عمرم محسوب مي شد محصل

در رشته‌ روانشناسی  بودم، سه خواهر داشتم که یکی از آن‌ها در مكتب بود و دوي ديگر هم تازه مكتب را تمام كرده و شامل انستيتوت شده بودند، 

 پدرم مردي با عزت و آبروي بود و دكان خورده فروشي كوچكي داشت كه از بام تا شام در آن كار مي كرد و از عرق جبینش پول به دست مي‌آورد و مصارف خانه و تحصیلات ما را مي پرداخت.او همواره به من افتخار مي كرد و به خواهران خوردترم مي گفت كه از میان همه دخترانم، فيروزه یک دختر استثنایی، بسیار باهوش و زرنگ و نیز خوش مشرب و خوش اخلاق است.من هم زياد به خود مي‌باليدم و مي ديدم كه همصنفي هايم برای دوستی و نزديك شدن با من با هم رقابت می‌کردند، اما افسوس كه مدت اين همه خوش ها و غرورم بسيار كوتاه بود

روزی از روزها که پس از پایان درس از پوهنتون خارج می‌شدم، ناگهان جوانی زیبا رو با قامتی رعنا و لباسی برازنده روبرویم سبز شد، چنان به من خیره شده بود که گویا سال هاست، مرا می‌شناسد! با بی‌توجهی به راهم ادامه دادم، اما جوان رها كردني  نبود و قدم زنان پشت سرم حرکت می‌کرد، يكبار كه نزديكم رسيد، با صدایی آرام و کودکانه گفت:" به خدا دوستت دارم، عاشقت استم، مدت هاست به تو می‌اندیشم، ولي جرئت نكردم برايت اظهار محبت كنم. می‌خواهم با تو ازدواج کنم!  دو سال است شیفته اخلاق و خلق و خويت شده‌ام"

به سرعتم افزودم، قدم هایم می‌لرزیدند و عرق از پیشانی‌ام سرازیر شده بود، زيرا تا آن وقت با چنین صحنه‌ای مواجه نشده بودم، هراسان به خانه رسیدم و آن شب تا صبح صحنه‌ای را که اتفاق افتاده بود، با خود مرور می‌کردم. دم صبح  انديشه در مورد او را بيهوده تلقي كرده خوابيدم. روز بعد هنگام خروج از پوهنتون دوباره او را دیدم 

درحالی که لبخندی زیبا بر لبانش نقش بسته بود، در مقابلم ایستاد و سخنان عاشقانه دیروزش را تکرار کرد. دوباره با بی‌توجهی راه خانه را در پیش گرفتم، اما جوان رها كردني نبود.  اين حركات بي معني او دو سه هفته ادامه داشت و من بي توجه به راهم ادامه مي دادم . نهایتاً يك روز نامه‌ای به سویم انداخت و رفت 

او رفت و من متردد بودم نامه را بردارم یا نه؟ دستانم می‌لرزیدند، دلهره داشتم، پس از چند دقیقه کشمکش با درونم بالاخره نامه را برداشتم، به خانه رفتم و در فرصت مناسب آن را خواندم، نامه‌ای مملو از جملات عاشقانه و همچنین حاوی معذرت خواهی بابت اعمال نسنجیده‌ و مزاحمت هاي بيموردش، نامه را پاره کرده و دور انداختم

دیری نگذشت که صدای زنگ تليفون را شنیدم، گوشی را برداشتم، خودش بود، می‌خواست بداند نامه‌اش را خوانده‌ام یا نه، گفتم: اگر می‌خواهی پا از گلیمت فراتر بگذاری خانواده‌ام را خبر می‌کنم، و تيلفون را قطع کردم

ساعتی نگذشته بود که بار دیگر تماس گرفت. قسم می‌خورد که هدفش پاک است و قصد ازدواج دارد، می‌گفت؛ بازمانده‌ یک خانواده‌ ثروتمند است و شاهزاده‌ رؤیاهایم خواهد شد و برایم قصری بلورین خواهد ساخت.قلبم نرم شد و باب سخن را با او آغاز کردم

روز ها به همين منوال گذشتند و من با سخن گفتن با او عادت كرده بودم و از حرف زدن با او خسته نمی‌شدم، همواره به تليفونم نگاه می‌کردم به امید اینکه صدای زنگش آرامم کند. پس از پایان وقت درس لحظه‌های طولانی منتظرش می‌ماندم تا بلكه  ببینمش، روزی از روزها که از پوهنتون خارج شدم ناگهان مفابلم سبز شد. از خوشحالی می‌خواستم پرواز کنم،  او دقايقي با صميمت و مهرباني حرف زد و مودبانه رفت و دلم را با خودش برد

روز هاي بعد سوار موترش شدم تا لحظات هواخوري و تفريح كرده و با هم حرف بزنیم. با گذشت روز همچنان عاشق و شیفته‌اش شده بودم که هیچ اراده‌ای از خود نداشتم، تمام حرف‌هایش را باور داشتم به ویژه وقتی می‌گفت:" تو پری قصه‌های دوران كودكي ام هستی، و بی تو نمی‌توانم زندگی کنم".با شنيدن حرف هايش چنان احساس خوشبختی می‌کردم كه  گویی خوشبختتر از من  دختري در دنیا نیست، اما عمر اين خوشبختي ها هم بسيار كوتاه بود، زيرا روزی از روزها که تاریکترین روز زندگی‌ام بود، با آینده‌ام بازی کرد و رسوای کوی و برزنم ساخت. آن روز طبق معمول سوار موترش شدم تا كوچه ها و سرك هاي شهر را چكر بزنیم، اما او فريبم داد كه مرا متعجب مي سازد. من هم خاموشانه نشسته و هر چه فكر مي كردم چيزي به خاطرم نمي آمد كه او چه مي خواهد .  آن روز مرا به خانه‌ای برد كه ميزي با غذاي فوق العاده در آن گذاشته شده بود، با خوشي و شوخي و مزاج هاي دلنشين او نان خورديم و گفتیم و شنیدیم و خندیديم و ديگر نفهميدم.همينقدر مي دانستم كه شیطان مرا اسیر خود کرده و با عشق این جوان فریفته شده ام. تا به خود آمدم دیدم قربانی هوسرانی‌اش شده‌ام و گوهر پاکدامنی‌ام را از دست داده‌ام!!وحشتزده فریاد زدم:" با من چه کردی.!؟"

با وارخطايي گفت:" آرام باش ما با هم ازدواج مي كنيم. به زودي مراسم عقد را برگزار مي كنيم"

دیوانه‌وار با هزار پيشماني و درد راهي خانه شد. پاهایم به زور تحملم می‌کردند، آتشی در درونم شعله می‌زد و دنیا در مقابل چشمانم تاريك شده بود، به شدت می‌گریستم، چنان روحیه‌ام را باخته بودم که به ناچار پس از مدتی درس را رها کردم.هیچ یک از اعضای خانواده  ام نمی‌دانستند که قصه چیست. پدرم بيچاره و خواهران دلسوزم فكر مي كردند، من مريض استم و تسلي ام مي‌دادند كه سال بعد باز درسم را ادامه دهم

روزها یکی پس از دیگری می‌گذشت و از او خبري نبود. نه خانواده اش را به خانه ما آورد و نه تليفوني جوابم را مي داد تا اینکه روزی تليفونم زنگ زد. خودش بود!! گوشی را برداشتم، می‌گفت:" باید ببینمت"

خوشحال شدم، تصور کردم می‌خواهد مقدمات خواستگاری را فراهم کند

به ملاقاتش رفتم، ولي در اولین لحظه با چهره ا‌ی عبوسش مواجه شدم. بلافاصله گفت:" به ازدواج فکر نکن!! می‌خواهم بدون هیچ قیدی با من زندگی کنی، همانگونه که من می‌خواهم"

ناخود آگاه سیلی محکمی به گونه اش نواخته گفتم:" ای پست فطرت فکر می‌کردم می‌خواهی اشتباهت را جبران کنی، اما می‌بینم خیلی رزيل هستی"

گریان و با گفتن دهها فحش و ناسزا از موتر پیاده شدم. گفت: "یک لحظه صبر کن"

ناگهان متوجه شدم یک كست ویديويي در دست دارد

با لحنی موذیانه فریاد زد:" با این نوار نابودت می‌کنم"

گفتم: "چیست؟"

گفت:" بیا با هم برویم خودت ببین"

رفتم و فلم را تماشا کردم!! دنیا برسرم فرود آمد، تمام آنچه را كه من به خود نبودم و بین ما گذشته بود،  با پست فطرتي و شيطان صفتي فلمبرداری کرده بود! فریاد زدم:"ای پست فطرت  نامرد"

 باشيطنت و غرور بيجا گفت:" متاسفانه كمره مخفی همه چیز را ثبت کرده، بهتر است تسلیم شوی وگرنه نابودت می‌کنم!"  به شدت گریه کردم و چون آبروی خانواده‌ام در میان بود به ناچار تسلیم شدم تا به خود آمدم اسیر دستانش شدم. او مرا از مردی به مرد دیگر پاس می‌داد و در مقابل آن پول هنگفتی دریافت می‌کرد و همينطور زندگیم به هرزگی کشید، در حالی که خانواده‌ام از همه جا بی‌خبر بودند.بدبختانه دیری نگذشت که فلم پخش شد و خبرش چون بمبی در شهر منفجر گرديد و قصه‌ رسوایی‌ام سراسر شهر پیچید و يك روز هم همان كست به دست پسر كاكايم افتاد

برای حفاظت از جانم از خانه گریخته و از دیده‌ها مخفی شدم. پس از مدتی فهمیدم که خانواده‌ام به شهر دیگر کوچ کرده‌اند تا بلکه این لکه‌ ننگ را از پیشانی خود پاک کنند. ديگر قصه‌ دختر هوشيار و خوش اخلاق پدرم نقل مجالس شده بود و فلم رسوایی‌ام ميان مردم هرزه دست به دست می‌شد و اين همه موضوعات مرا رنج مي داد. هزاران زخم ناسور در قلبم داشتم،  ولي او با بي پروايي با من چون بازيچه اي بازی می كرد.سرانجام يك شب تصميم گرفتم انتقام بگیرم و روي همين هدف روزی از روزها که مست و بیخود بود، از فرصت استفاده کرده و با قساوت قلب چاقويي را در قلبش فرو بردم و به زندگی ابلیسی‌اش پایان دادم.بعد از آن حادثه هم بد بختي ام تمام نشد و با بيچارگي پشت میله‌های زندان رفتم، اكنون خواری و ذلت را تحمل می‌کنم و به گذشتهء خود می‌اندیشم که چگونه نابودش کردم…به آن قصری که با شیشه ساختم غافل از اینکه با سنگی كوچكي شکسته خواهد شد

هر وقت به یاد آن فلم می افتم، احساس می‌کنم دوربین‌ها مرا زیر نظر دارند و خورد و خمير مي شوم.  از همه بدتر اينكه يك روز در زندان خبر شدم كه پدرم با حسرت از دنیا رفته و تا آخرین لحظه‌ زندگیش گفته:" فيروزه نمی بخشمت."سرگشت زندگي من سراپا عبرتی است برای تمام دختران جوان تا فریب سخنان زیبا وپیام‌های عاشقانه‌ جوانان شیطان صفت را نخورند

محمد امین الجندی / ترجمه: عادل حیدری

 

www.Voiceofwomenafg.blogspot.com

http://www.facebook.com/#!/voiceofwomenafg

https://twitter.com/voiceofwomenafg

voiceofwomenafg@gmail.com

زنان سرشناس افغانستان

 

 

افغانستان دوازده موزیم ولایتی می سازد

مقامات وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان می گویند که در نظر دارند دوازده موزیم ولایتی بسازند. آنان می گویند که به دلیل نبود موزیم های معیاری، بسیاری آثار تاریخی این کشور را نابودی و فرسودگی تهدید می کند

تنها در ولایت های کابل، غزنی، هرات، قندهار، خوست و کاپیسا موزیم هایی وجود دارند که آثار باستانی در آنان به نمایش گذاشته شده اند. موزیم ملی افغانستان در پایتخت این کشور مشهورترین موزیم می باشد

عمراخان مسعودی، رییس موزیم ملی افغانستان می گوید که این موزیم سیستم کنترول درجه حرارت، رطوبت، نور و اطفائیه ندارد و همچنان کمره های امنیتی نیز در آن نصب نمی باشد. دو سال پیش کار اعمار یک ساختمان جدید با استندردهای بین المللی برای این موزیم آغاز شد و تا حدودی نیز پیش رفته است

عمراخان مسعودی، رییس موزیم ملی افغانستان.عمراخان مسعودی، رییس موزیم ملی افغانستان.

مسعودی می گوید: «مردم و مخصوصا جوانان در سی و چهار ولایت افغانستان خواهان این هستند که برای شان موزیم ایجاد شود، اما با وضعیت فعلی در افغانستان من این کار را ناممکن می دانم. ما تلاش می کنیم که حداقل در 12 ولایت موزیم هایی را ایجاد کنیم.»

شماری از مردم و مقام های محلی افغانستان وضعیت موزیم های موجود در این کشور را نگران کننده می خوانند و می گویند که آثار باستانی، به خصوص آثار مکتوب در حال فرسودگی و نابودی هستند. محمد عاصف، یک باشندهولایت غزنی می گوید که با این که این ولایت لقب پایتخت فرهنگی جهان اسلام را در سال 2013 از آن خود کرد، اما وضعیت موزیم های این ولایت به شدت نگران کننده است

وی می افزاید: «به شکل نمایشی اقدام کرده و موزیم های کوچک و غیرمعیاری را ایجاد کرده اند. مثلا یک موزیم را در دفتر والی غزنی ایجاد کرده اند. به جز مهمانان خود والی کدام فرد دیگر می تواند از آن دیدن کند؟»

از سویی هم مردم در این ولایت می گویند در صورتی از سوی شورشیان به دفتر والی حمله ای صورت گیرد همه آثار باستانی نابود خواهند شد. آنان همچنان از عدم بازسازی آبده های تاریخی این ولایت شکایت دارند

در دو موزیم اطلاعات و فرهنگ و موزیم دفتر والی غزنی در حدود 200 اثر تنها از دوره اسلامی نگهداری می شوند، در حالی که بخش عمده ای از آثار مربوط به دوره بودایی ها در گدام ها نگهداری می شوند

حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان در حال بازدید از موزیم سیار گنجینه باختر در پاریس پایتخت فرانسه.حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان در حال بازدید از موزیم سیار گنجینه باختر در پاریس پایتخت فرانسه

به گفته آقای مسعودی، افغانستان کارمندان با تجربه و لابراتوارهای کافی برای شناسایی و مرمت آثار باستانی ندارد. وی می گوید: "حکومت باید کار را به اهل اش بسپارد". او می خواهد لابراتوارهای بیشتر ایجاد گردند و دانشجویانی که از بخش باستان شناسی فارغ می شوند به کار گماشته شوند تا به کمک سازمان های بین المللی همچون یونسکو کار بهتری در زمینه انجام شود

آقای مسعودی می افزاید که همه موزیم های افغانستان مربوط به باستان شناسی می شوند و در دیگر بخش ها موزیمی وجود ندارد. او به گونه مثال از هشت هزار اثر اتنوگرافی یاد می کند که باید در یک موزیم نگهداری شود

اما به گفته وی در ابتدا تلاش خواهد شد که موزیم های کنونی معیاری شوند و سپس کار ساخت موزیم های ولایتی، موزیم معرفی مشاهیر افغانستان و برخی موزیم های دیگر نیز آغاز خواهد شد

کشف آثار تاریخی جدید

مسعودی می گوید که همه روزه تعدادی از آثار باستانی در نتیجه حفاری های بیشتر در این کشور رو به افزایش است. بنا بر آمار ارائه شده از سوی این مقام موزیم ملی، از سال 2003 به این سو حفاری های قانونی در این کشور جریان دارد و آثار باستانی زیادی به موزیم ها منتقل شده اند. آقای مسعودی می گوید که باستان شناسان آلمانی در بخش حفاری ، بازسازی، سجل کردن و ترتیب موزیم ولایت هرات کارهای بنیادی را انجام داده اند

افغانستان برای مرمت آثار باستانی به باستان شناسان حرفه ای و لابراتوارهای مجهز نیاز دارد.افغانستان برای مرمت آثار باستانی به باستان شناسان حرفه ای و لابراتوارهای مجهز نیاز دارد

افغانستان در سال 2003 عضویت پولیس بین المللی "انترپول" و "ایوپول" را به دست آورده است و در همکاری با انجمن بین المللی موزیم ها و سازمان علمی فرهنگی ملل متحد، یونسکو، برای بازگرداندن آثار از خارج تلاش می کند

دولت های قبلی افغانستان کنوانیسون های بین المللی مربوط به آثار تاریخی را امضا نکرده بودند. در سال 2005 وزارت خارجه افغانستان دو کنوانسیون را در این رابطه پذیرفت. مسعودی می گوید: «در روشنی مفادات این کنوانسیون ها ما توانسته ایم از سال 2007 به این سو بیش از 9 هزار قلم آثار را که از سوی پولیس انترپول شناسایی شده اند ادعای ملکیت کنیم و به افغانستان برگردانیم. ما یک لیست سرخ آثار باستانی غارت شده افغانستان را تهیه کرده ایم و کار هنوز هم برای پس گرفتن آنان جریان دارد»

درآمد پایین موزیم ها

با این همه وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان از کمبود بودجه و امکانات برای بهتر ساختن و گسترش موزیم های این کشور خبر می دهد. این وزارت خواهان توجه بیشتر سازمان های بین المللی به میراث های فرهنگی افغانستان است

یک اثر ارزشمند باستانی که از آلمان به افغانستان بازگردانده شد.یک اثر ارزشمند باستانی که از آلمان به افغانستان بازگردانده شد.

رییس موزیم ملی افغانستان می گوید در حال حاضر تنها موزیم کابل و هرات به استثنای روزهای جمعه از بازدید کنندگان افغان 20 افغانی و از خارجی ها 100 افغانی ورودی می گیرند و دیگر موزیم ها رایگان می باشند. به گفته او، موزیم ها سالانه بین 500 تا 600 هزار افغانی از این راه درآمد دارند

او اضافه می کند که از نمایش مجموعه 1440 اثر تاریخی زیر نام "گنجینه باختر" در اروپا و امریکا از سال 2006 به این سو 3.25 میلیون دالر به دست آمده و قرار است نمایش آن تا سال 2014 در آسترالیا جریان داشته باشد

 

کنفرانس ملی زنان تجارت پیشه در کابل برگزار شد

کنفرانس ملی زنان تجارت پیشه، روز سه شنبه (14 عقرب 1392) در کابل برگزار شد، این نشست به حمایت اتاق های تجارت وصنایع افغانستان و(UNDP) برای تقویت و توانمند سازی اقتصادی زنان تاجر در افغانستان برگزار شد

دراین نشست که در هوتل انترکنتینانتال برگزار گردید، حدود 300 زن تجارت پیشه و متشبث اشتراک

کردند و به 25 غرفه از صنایع دستی زنان را نیز برای دو روز به نمایش گذاشتند

برای تماشای آلبوم عکس اینجا کلیک کنید

قربان حقجو، رییس اتاق های تجارت و صنایع افغانستان، برگزاری چنین نشست هایی را فرصت سازی برای زنان تجارت پیشه تعریف کرد و پیشرفت های زنان در عرصه تجارت را دست آورد مشترک مردم و حکومت افغانستان تعریف نمود.

زنان تجارت پیشه در این نمایشگاه گفتند که خواهان حمایت دولت می باشند.زنان تجارت پیشه در این نمایشگاه گفتند که خواهان حمایت دولت می باشند

به باور حقجو، زنان تجارت پیشه به پیشرفت های خوبی دست یافته اند؛ ولی هنوز چالش ها و مشکلات زیادی فراروی آنان وجود دارد. وی افزود: «به باور من اقتصاد افغانستان رشد نخواهد کرد، مگر اینکه نصف جامعه را که زنان هستند بیشتر فعال بسازیم، خانم هایی بودند که در آغاز اصلا برای شان غیرقابل تصور بود که روزی یک سرمایه گذار و تجار موفق شوند، اما امروز شدند»

وی حمایت حکومت را از زنان متشبث یک امر لازمی برای بهتر شدن رهبری اقتصاد افغانستان می خواند

خانم فولیا ویکیلوگلو، رییس جندر سازمان انکشافی ملل متحد یا (UNDP) می گوید که افغانستان یکی از کشورهایی است که در صحت، تعلیم و تربیه، سوادآموزی، تولیدات اقتصادی ومحافظت از خشونت در پایین ترین سطح قرار دارد. به گفته او زنان بیشتر از این رهگذر متاثر هستند و باید از آنان بیشتر حمایت شود

وی می افزاید: «تعلیم و تربیه می تواند مشکلات موجود فراروی زنان را رفع سازد، گزارش انکشاف بشری هنوز در افغانستان برخی از واقعیت های تلخ را آشکار می سازد، اگر زنان بیشتر علاقمند تشبث در سکتور اقتصاد باشند؛ تلاش بیشتری نیاز است که این شکاف جنسیتی بسته شود»

به گفته او دریک دهه گذشته فرصت های خوبی در اختیار زنان گذاشته شده و زنان افغان اکنون با همه مشکلات عنعنوی در کارهای مهمی مثل شمولیت در اردو و پولیس سهم می گیرند. به گفته او سازمان انکشافی ملل متحد متعهد است تا مطابق با هدف کاری اش افغانستان را در انکشاف هر چه بیشتر یاری رساند

در 25 غرفه نیز صنایع دستی زنان و برخی از اموال تجارتی آنان به نمایش گذاشته شده اند.در 25 غرفه نیز صنایع دستی زنان و برخی از اموال تجارتی آنان به نمایش گذاشته شده اند

خان جان الکوزی، معاون اتاق های تجارت و صنایع افغانستان می گوید که در شرایط موجود، زنان در افغانستان در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی حضور دارند؛ ولی نه به اندازه ای که باید و شاید. وی اضافه می کند: «اتاق تجارت و صنایع افغانستان به حیث یک نهاد ملی این کشور، همیشه تلاش کرده که سهم زنان در نمایشگاه ها، در سفرهای خارجی و داخلی و در تولیدات افزایش داده شود»

وی ابراز امیدواری کرد که این نشست بتواند راه حل هایی را برای رفع چالش های زنان تجارت پیشه برجسته سازد

در سال های اخیر شمار زنان تجارت پیشه در افغانستان افزایش چشمگیری داشته است. گفته می شود که در حال حاضر تنها 140 زن تجارت پیشه در کابل مشغول فعالیت های تجاری هستند. آمار مجموعی زنان تجارت پیشه افغانستان هنوز مشخص نیست

 

برندگان نوبل فیزیک ۲۰۱۳ معرفی شدند

 
 
آکادمی نوبل سوئد برندگان نوبل فیزیک ۲۰۱۳ را معرفی کرد و پیتر هیگز بریتانیایی و فرانسوا انگلرت بلژیکی برنده جایزه امسال شدند
آکادمی نوبل سوئد برندگان نوبل فیزیک ۲۰۱۳ را معرفی کرد و پیتر هیگز بریتانیایی استاد ۸۴ ساله دانشگاه ادینبوروی اسکاتلند و فرانسوا انگلرت بلژیکی استاد ۸۰ ساله دانشگاه آزاد بروکسل برنده جایزه امسال شدند 

برای دریافت جایزه امسال بسیاری بر این عقیده بودند که این دو دانشمند شایسته‌ترین افراد برای دریافت نوبل هستند

آکادمی نوبل سوئد در بیانیه‌ای گفت نظریه این دو دانشمند که "محور اصلی مدل استاندارد در فیزیک ذرات است توضیح می‌دهد که جهان چگونه ساخته شده است"

مدل استاندارد، نظریه ای که در دهه شصت و هفتادمیلادی از ترکیب نظریه نسبیت انشتین و نظریه کوانتوم حاصل شد توضیح می‌دهد که "همه چیز از گل و انسان گرفته تا سیارات و ستارگان از چند ذره بنیادی ساخته شده‌اند"

احتمال این که هیگز و انگلرت برنده نوبل امسال شوند سال گذشته قوت گرفت؛ زمانی که در برخورد دهنده هادرونی بزرگ (LHC) که در سرن سوییس قرار دارد آزمایشی انجام شد که به گفته دانشمندان، دانش فیزیک نظری را تغییر داد

جایزه‌ی "خبرنگار شجاع زن" به خانم ایوبی اهدا می‌گردد نجیبه ایوبی رییس گروه رسانه ای کلید، جایزه شجاعت در خبرنگاری را از سوی بنیاد رسانه ای بین المللی زنان به دست خواهد آورد. بیناد بین‌المللی رسانه‌های زنان در ماه می سال جاری، خانم ایوبی را برنده‌ی جایزه خبرنگار شجاع زن 2013 اعلام کرد. نورکلز از سوریه و بوفا فوران از کشور کامبوج دو برنده‌ی دیگری این جایزه هستند. خانم ایوبی رییس گروه رسانه‌یی کلید است، این نهاد شامل رسانه‌های چاپی، شنیداری، رسانه‌های آنلاین و رسانه‌های اجتماعی می‌گردد. قرار است امروز، بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان، جایزه روزنامه‎نگار شجاع زن 2013 را به نجیبه ایوبی به طور رسمی اهدا کند. این بنیاد در اعلامیه‎یی گفته که این سه روزنامه نگار را به دلیل شجاعت و فعالیت‌های گسترده‌ی رسانه‌یی شان در محیط پر خطر، به عنوان برندگان جایزه‌ی امسال خود برگزیده است. دفتر مرکزی بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان در واشنگتن واقع شده است و هر سال این جایزه را به سه زن فعال در عرصه رسانه‌ها اهدا می‌کند. فعالیت روزنامه نگاری در افغانستان با مشکلات و خطرهای زیادی همراه بوده و رسانه‌گران با خشونت و تهدیدهای متعددی مواجه هستند. بنیاد بین‌المللی رسانه های زنان از سال ۱۹۹۱ میلادی به روزنامه نگاران شجاع زن جایزه می‌دهد. این جوایز به زنانی اهدا می‌گردد که در محیط‌های خطرناک کار رسانه‌یی می‌کنند. گفته شده که تاکنون ۷۸ روزنامه نگار زن برنده‌ی این جایزه شدند و ۲۲ زن دیگر هم به عنوان زنان موفق این جایزه را دریافت کرده اند. پيش از اين نيز در سال‌هاي ١٩٩٩ و ٢٠٠٨ شريفه اخلاص و فريده نيكزاد،‌ جايزه شجاعت در خبرنگاري را دريافت كرده بودند. به نقل از بنیاد رسانه ای بین المللی زنان، بانو ایوبی با آن که به طور مداوم پیام های تلیفونی و نامه های تهدیدآمیز دریافت کرده و خانواده اش نیز تهدید شده اند اما به کار خود ادامه داده است.

یک زوج جوان چینی دختر خود را برای خرید یک موبایل "آیفون" فروختند پلیس چین یک زوج جوان را به دلیل فروش دختر خود به منظور فراهم کردن پول یک گوشی موبایل آیوفن دستگیر کرده است بر اساس گزارش روزنامه ''آزادی" چین ، این دو زوج ، دختر خود را بر روی اینترنت برای یافتن کسی که او را فرزند خواندگی بپذیرد عرضه کرده بودند آنها در مقابل فروش دختر خود 30 هزار یوان معادل 4600 دلار درخواست کرده بودند اما هنوز مشخص نیست که در این معامله چه مبلغی را از خریدار دریافت کرده اند بر اساس گزارش روزنامه چینی پدر و مادر این دختر پس از دریافت مبلغ معامله یک گوشی آیفون و چند جفت کفش خریده اند این زوج چینی در بازجویی به پلیس گفته اند که با این اقدام می خواستند ، دخترشان زندگی بهتری داشته باشد. به گفته این دو ، آنها فرزند دیگری نیز دارند به دلیل قوانین سفت و سخت دولت چین در محدودیت تعداد فرزندان ، بسیاری از خانواده ها بویژه در شهرها، فرزند دوم خود را برای فروش عرضه می کنند العربیه www.Voiceofwomenafg.blogspot.com http://www.facebook.com/#!/voiceofwomenafg https://twitter.com/voiceofwomenafg voiceofwomenafg@gmail.com زنان سرشناس افغانستان


ملاله یوسف زی به دیدار خانواده اوباما رفت 
"ملاله یوسف زی"، دختر نوجوان پاکستانی که نامزد جایزه نوبل صلح شده بود و از سوی طالبان هدف تیر اندازی قرار گرفت، روز گذشته در دیدار با باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا خواستار توقف حملات پهپادهای اردوی آمریکا در پاکستان شد. در این دیدار بانوی اول آمریکا و دختر بزرگ اوباما نیز حضور داشتند

دو دختروالی قندهاردپلومات شده اند

 

کدام حلقات برادامۀ قدرت تیم حاکم تلاش می کنند؟

بنابر خبر دریافتی آرمان ملی دو دختر توریالی ویسا والی قندهار به حیث دپلومات در نماینده گی های سیاسی در بیرون از کشور توظیف گردیده اند .

در خبر آمده است که اخیراً یکی از دختران والی قندهار به صفت سکرتر در جاکارتای اندونیزیا و دختردیگرش در تورنتوی کانادا مقرر شده اند .   

توریالی ویسا از جمله کسانی است که بر تمدید قدرت حامد کرزی تأکید دارد و گفته است که برگزاریانتخابات در شرایط کنونی لازم نمی باشد .

آقای ویسا پیش از رسیدن به ولایت قندهار در کانادا زنده گی داشت.

ضمناً در روند کنونی مقرری ها در وزارت خارجه ملالی شینواری که در دور دوم انتخابات پارلمانی نتوانست رأی لازم را بیاورد به عنوان سکرتر سفارت افغانستان در واشنگتن مقرر شده است .

برخی از آگاهان به این باور اند که مقرری ها در وزارت خارجه روی مسایل سلیقوی و اعمال نفوذقدرتمندان صورت می گیرد، اما مقامات وزارت خارجه این اتهام را رد می کنند و می گویند مقرری ها دروزارت خارجه بر اساس اصل شایسته گی ولیاقت صورت می پذیرد .

روی مقرری های جدید در وزارت امور خارجه خواستیم نظر سخنگوی وزارت خارجه را نیز داشته باشیم،ولی با تماس های مکرر سخنگوی وزارت خارجه از دادن معلومات در مورد مقرری های جدید خوددارینمود و آن را پس از مشوره با وزیرموکول کرد .

سایت خبری کوکچه

دختران جوان درخوست دوباره به مکتب می روند


عایشه که 22 سال دارد پس از چند سال وقفه دوباره به درس خواندن شروع کرده است. خانواده اش به اواجازه نمی داد که بعد از صنف ششم به درس خواندن اش ادامه دهد.
پدر وبرادران اش تصمیم گرفته بودند که عایشه به عمر مکتب رفتن نیست وباید درخانه بنشیند. اما این دوشیزه جوان دلسرد نشد وبعد از نرفتن به مکتب در خانه به آموختن درس هایش ادامه داد. علاوه براین عایشه جوان تلاش نمود تا افکار پدر و برادران اش را تغییر بدهد تا بتواند یک بار دیگر اجازه رفتن به مکتب را بیابد.
پس از چند سال گفت وشنود، عایشه توانست تا خانواده اش را آماده گرداند که به وی اجازه رفتن به مکتب را بدهند. اکنون عایشه دانش آموز صنف یازدهم مکتب بی بی حلیمه ولایت خوست است و برای شمولیت در دانشگاه آمادگی می گیرد.DW


نوۀ ظاهرشاه با شهزادۀ مصری ازدواج میکند
شاه دخت نهال ظاهر، نوۀ شاه اسبق افغانستان با محمد علی، شهزادۀ مصری ازدواج می کنند.به اساس گزارشها این دو عضو خانواده شاهی در برج اپریل
۲۰۱۳ با هم نامزد شدند و در نظر دارند تا به تاریخ ۳۰ اگست در یکی از مجلل ترین قصرهای ترکیه با هم ازدواج کنند.
شهزاده محمد علی، پسر فواد دوم، آخرین شاه مصر است . او در سال
۱۹۷۹ در قاهره متولد شده است و فعلاً در پاریس زنده گی میکند

 

افغانهای مقیم روسیه و عید ترین عید ها

جامعه مسلمان منجمله افغانهای مقیم شهر مسکو روز های بلند ماه مبارک رمضان را در شهر مسکو با ایمان و اراده والای اسلامی پشت سر گذاشته ، با اجرای ریاضت های الهی بر هوس های جسمانی و خواهشات نفسانی فایق آمده و با نصیب شدن طهارت و نزاهت دل و جان حلول عید فطر را خیر مقدم گفتند

 اتحادیه سراسری افعانهای مقیم فدراسیون روسیه نیز روز پنجشنبه مورخ 8 اگست 2013 که مصادف به نخستین روز عید سعید فطر بود از این روز مبارک و پر میمنت طی ضیافت مفصلی در رستورانت خراسان بزرگداشت بعمل آورد.

 در این محفل که بیشتر از 150 نفر از شخصیت های اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی جامعه افغانی مقیم مسکو اشتراک ورزیده بودند محترم حاجی اختر محمد صافی رئیس اتحادیه سراسری افغانهای مقیم فدراسیون روسیه و رئیس اتحادیه بین المللی مهاجرین افغان حضور مهمانان را خیر مقدم گفته،  ضمن تهنیت عید سعید فطر به آرزوی همبستگی و سعادت ملت با دیانت افغان استدعا نمودند تا همه ی افغانهای رنجدیده و فامیل های محترم شان بویژه  در دیار غربت و مهاجرت با صحت، موفقیت و خوشبختی همیشگی قرین بوده صلح و آرامش پایدار در گوشه گوشه ی وطن جنگزده ما استقرار یابد.

  افغانهای حاضر در محفل در یک فضای وطنی ، صمیمانه و عاری از تکلف همدیگر را در آغوش کشیده با شور و شادمانی این نوع محافل و گردهمایی ها را نیک و  خجسته خواندند . 

 تعدادی از شخصیت های حاضر در محفل با خوانش اشعار و نثور زیبا عید فطر را به حاضرین محفل تبریک و تهنیت گفتند .

 در جریان محفل که ساعت 6 عصر آغاز یافته و تا حوالی ساعت 10 شب دوام داشت نورالله نصیب آواز خوان مستعد و موفق افغان با ا جرای آهنگ های شاد وطنی و عیدانه محفل را گرمی و جوشش بیشتر بخشیده و بخش موسیقی با اجرای اتن ملی توسط جوانان افغان خاتمه یافت.

 محفل با صرف غذای سنتی و لذیذ افغانی و اظهار قدر دانی و امتنان مدعوین از رهبری اتحادیه سراسری افغانها پایان یافت .

گذارش داکترراضیه هوتکی

 

 

سفارت کبرای ج. ا. ا. مقیم مسکو از
عید سعید فطر بزرگداشت بعمل آورد

سفارت کبرای ج. ا. ا. مقیم مسکو از عید سعید فطر بزرگداشت بعمل آورد 
ظهر روز پنجشنه مورخ هشت اگست 2013 در تالار کنفرانسهای سفارت کبرای ج. ا. ا  طی محفل شکوهمندی از عید سعید فطر بزرگداشت بعمل آمد . 
در این محفل علاوه از رهبری و اعضای کوردیپلوماتیک سفارت کبرای ج. ا. ا . تعداد زیادی از شخصیت های فرهنگی و اجتماعی از اقشار مختلف جامعه افغانی بشمول تاجران و محصلین افغان حضور یافته بودند .
محترم عزیز الله کرزی سفیر کبیر و نماینده ویژه ج. ا. ا. مقیم مسکو ضمن خوش آمدید مهمانان حلول سعید فطر را به همه ی افغانها تهنیت گفته سعادت وطنی و همبستگی بیشتر افغانها را در راه اعمار یک جامعه خوشبخت و مرفه آرزو نمود . 
محفل که ساعت 12 قبل از ظهر اغاز یافته بود حوالی ساعت 2 بعد از ظهر با صرف غذا های لذیذ و سنتی افغانی پایان یافت.

مسکا نجیب چگونه به قله های موفقیت رسید؟

می گویند هر شخص اگر با پیش برد تحصیلات در زندگی یک هدف خاص داشته باشد

می تواند خود را به مقام بلندی برساند و مالک بهترین شغل و وظیفه شود
یکی از این جوانان پر تلاش و با هدف مسکا نجیب دختر جوان افغان است که در جشنواره بهترین وظیفه در جهان در بخش عکاسی انتخاب و از جمله افراد شایسته برای بدست آوردن بهترین وظیفه جهان شناخته شد
ما هم در این مورد با مسکا نجیب مصاحبه کوتاه انجام دادیم
مسکا از کودکی همراه با مادر و خواهرانش راهی کشور هندوستان شده و در دهلی نو با یک زندگی عادی مصروف ادامه تحصیلاتش می شود
مسکا نجیب در بخش عکاسی در جمله افراد شایسته برای
Best Job in the world بهترین وظیفه جهان، توانست انتخاب شود
این اعلان کاریابی از طرف کشور آسترالیا برای همه مردم جهان آزاد و باز بود و کسی که برنده این وظیفه می شود در آمد شش ماههء وی مبلغ 100 هزار دالر آسترالیایی خواهد بود
مسکا هم تصمیم می گیرد تا برای این وظیفه درخواست بدهد و به گفته خودش او از بین 200 کشور اشتراک کننده جهان دور اول و دوم را موفقانه پشت سر می گذارد و به دور سوم کاندید می گردد
مسکا در ادامه صحبت خود گفت، من فقط پنج روز وقت داشتم كه خود را برای اين وظيفه كانديد نمايم و به عجله به طرف دهلی كهنه رفتم و يك فلم 30 ثانيه يی را ثبت نموده در اين رقابت شركت نمودم و خوشبختانه توانستم خود را در بين افراد شايسته ببینم
مسکا در فلمی که تهیه کرده خود را به معرفی گرفته و گفته است که من در افغانستان تولد شدم و در هندوستان زندگی می کنم تحصیلاتم را در اروپا در بخش عکاسی، خبرنگاری و پردیوسری تمام کرده ام و من یک شخص ارتباط دهنده بین مردم استم باید زندگی ام را از چشمان کمره من بیبینید
مسكا فرزند مرحوم داکتر نجيب الله، ریيس جمهور اسبق افغانستان است. او از طفولیت در مهاجرت به سر برده و مي خواهد كه در صورت بدست آوردن اين وظيفه به افغان ها کمک کند و به افغانان دور از وطن اين پيام را بدهد كه انسان در هر جايی كه باشد می تواند با تلاش و پشتكار به موفقيت دست يابد

ترتیب کننده: فروزان حبیب زاده

انجیلنا جولی مورد عمل جراحی قرار گرفت

انجیلنا جولی ستارهء معروف سینمای هالیوود هر دو سینه اش را در یک عمل جراحی از دست داده است 
به گزارش خبرگزاری فرانسه، جولی گفته که این کار را به این خاطر کرده که خطر متبلا شدن به سرطان سینه نزدش بسیار زیاد بوده است 
جولی در یک مقاله تحت عنوان « انتخاب طبی من» در روزنامهء نیویارک تایمز نوشته که این تصمیم را به این خاطر گرفته که به گفتهء داکتران معالجش یک جین ناقص خطر سرطان هر دو سینه و تخمدان را نزد او افزایش داده بود 
به گفتهء جولی، داکتران معالج تخمین کرده بودند که خطر مبتلا شدن به سرطان سینه نزد او 87 درصد و از سرطان تخمدان 50 درصد است
براساس گزارش، مادر جولی به علت متبلا بودن به سرطان در 56 سالگی وفات یافته بود 
«وقتی دانستم که این حقیقت زندگیم است، تصمیم گرفتم که پیشگیرانه عمل کنم و تا حد که ممکن است خطر را کاهش بدهم» 
جولی نوشته است: « ابتدا با عملیات سینه آغاز کردم، چون عملیات مغلق تر بود و همچنین خطر سرطان سینه نزدم بیشتر بود، در مقایسه با سرطان تخمدان» 
جولی افزوده است که در 27 ماه اپریل پروسیجر طبی سه ماهه را تکمیل کرده است 
جولی می گوید که اکنون چانس مبتلا شدن به سرطان نزد او به پنج درصد کاهش یافته است 
جولی و برادپیت سه فرزند اصلی و سه طفل فرزندی دارند. براد پیت هم از ستاره های معروف سینمای هالیوود است

 

 

انجلینا جولی در افغانستان یک مدرسه دخترانه ساخت

آنجلینا جولی" ستاره هالیوود و سفیر ویژه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل،
 
آنجلینا جولی" ستاره هالیوود و سفیر ویژه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، در تازه ترین فعالیت خیرخواهانه اش مدرسه دخترانه ای را در روستایی در نزدیکی کابل پایتخت افغانستان با هزینه شخصی اش ساخته است.
به گزارش العربیه به نقل از سایت رزنامه" دیلی تلگراف" این مدرسه که ساخت آن در سال 2012 آغاز شده بود گنجایش 200 تا 300 دانش آموز دختر را دارد. 
این هنرپیشه برجسته آمریکایی که فعالیت های انساندوستانه اش به ویژه در افغانستان زبان زد خاص و عام است در سال 2010 نیز در اقدامی مشابه، با هزینه شخصی خود مدرسه ای دخترانه در شرق افغانستان ساخته بود.
 

 


"بيانيه تاريخی" سازمان ملل در مورد خشونت عليه زنان

پس ازمذاکرات طولانی باکشورهای مسلمان،سر انجام اين کشورها پذيرفتند که خشونت عليه زنان و دختران "بر اساس هيچ رسم،آئين و يا ملاحظه دينی"
نمی‌تواند توجيه شود
خبرگزاری فرانسه، امروز شنبه ۲۶ اسفندماه گزارش داد که روز گذشته کشورهای غربی و مسلمان بر اختلافات عميق خود در مورد بيانيه سازمان ملل برای مبارزه با خشونت عليه زنان، که بيانيه‌ای "تاريخی" خوانده شد، پايان دادند و به توافق رسيدند    .
مذاکرات در مورد اين بيانيه از نزديک به دو هفته پيش ميان۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل در نيويورک جريان داشت و طی آن کشورهايی چون ايران، ليبی، سودان و ديگر کشورهای اسلامی که در مورد آن ترديد داشتند سرانجام اين بيانيه را پذيرفتند
از سوی ديگر، کشورهای غربی، به‌ويژه کشورهای اسکانديناوی نيز در نظر داشتند بخشی از اين بيانيه را به حقوق همجنسگرايان و حقوق جنسيتی اختصاص دهند
بيش از شش هزار نفر از فعالان جامعه مدنی جهانی از روز دوشنبه۱۴ اسفندماه (چهارم مارس) در پنجاه‌وهفتمين نشست سالانه سازمان ملل درباره وضعيت زنان جهان شرکت داشتند.
در جريان مذاکرات پنجاه‌وهفتمين نشست سالانه سازمان ملل درباره وضعيت زنان، جمهوری اسلامی ايران، واتيکان و روسيه جبهه محافظه‌کاران را تشکيل داده بودند تا طرح نهايی اين بيانيه را که از سوی آمريکا، کانادا، کشورهای اروپايی، به‌ويژه نروژ و دانمارک حمايت می‌شد تغيير دهند
با تصويب بيانيه جديد برای مبارزه با خشونت عليه زنان که در ساعات پايانی روز گذشته صورت گرفت، حاضران در مقر سازمان ملل در نيويورک با فريادهای شادی و کف‌زدن‌های ممتد خودازآن استقبال کردند
میشل باچلت، مدیر اجرایی زنان سازمان ملل متحد اين نشست را "تاريخیخواند و کمی پس از آن، سازمان ملل اعلام کرد که وی به‌منظور شرکت در فعاليت‌های سياسی در کشورش شيلی که زمانی رئيس‌جمهور آن بود، از سمت خود کناره‌گيری کرده است.
به‌گفته ديپلمات‌ها، در جريان مذاکرات پنجاه‌وهفتمين نشست سالانه سازمان ملل درباره وضعيت زنان، جمهوری اسلامی ايران، واتيکان و روسيه جبهه محافظه‌کاران را تشکيل داده بودند تا طرح نهايی اين بيانيه را که از سوی آمريکا، کانادا، کشورهای اروپايی، به‌ويژه نروژ و دانمارک حمايت می‌شد تغيير دهند و همين موضوع بن‌بستی در مذاکرات ايجاد کرده بود که تا آخرين دقايق نشست ادامه داشت.
کشورهای محافظه‌کار همچنين با رابطه جنسی اجباری شوهر و يا مرد شريک زندگی با زن که به‌عنوان تجاوز شناخته می‌شود و همين‌طور حق سقط جنين مخالف بودند.
گروه اخوان‌المسلمين در مصر روز گذشته اعلام کرد که بحث‌های مربوط به متن قطعنامه سازمان ملل بر خلاف اسلام است و اجرای آن موجب "سقوط کامل اجتماعی" خواهد شد.
در بيانيه سازمان ملل آمده است: "کميسيون از دولت‌ها می‌خواهد با تمام قدرت تمامی اشکال خشونت عليه زنان و دختران را محکوم کرده و به هرگونه ملاحظه دينی، آئينی و رسومی برای گريز از اين تعهد پايان بخشند."
اين بيانيه افزوده است که دولت‌ها بايد "به لغو قوانين تبعيض‌آميز عليه زنان و دختران که قابل قبول شمرده می‌شوند و به تداوم خشونت‌ها دامن می‌زنند، توجه ويژه‌ای داشته باشند."
بر اساس اين قطعنامه کشورها بايد "رفع خشونت‌های خانگی را در اولويت قرار دهند."
برپايه گزارشی از بانک جهانی که در کنفرانس عنوان شد تعداد زنان ۱۵ تا ۴۴ سال جهان که بر اثر خشونت جان خود را از دست داده‌اند از ميزان مرگ بر اثر بيماری‌های ايدز، سرطان و مالاريا بيشتر است

روزی برای زنان

در طول تاریخ روزهایی به یادماندنی وجود دارد که به دلیل اهمیت آن پاس داشته می شود. هشتم مارچ یکی از روزهای مهم برای بسیاری از زنان در سراسر جهان بوده و هست به طوری که هرساله برای زنده نگه داشتن و ارج نهادن فعالان جنبش زنان که برای برابری و آزادی تلاش کرده اند و از کسانی که در این راه کوشیده اند، قدردانی می شود

مبارزه علیه ستم و تبعیض به زن همیشه وجود داشته است. طی انقلاب فرانسه، در پاریس زنان طی یک راهپیمایی به طرف کاخ ورسای خواستار آزادی، برابری، برادری و حق رای برای زنان شدند. انتخاب هشت مارچ گرامیداشت خاطره تظاهرات عظیم زنان کارگر نساجی و پارچه بافی نیویارک امریکا برای افزایش دستمزد و پایین آوردن ساعات کار در سال ۱۸۵۷بود که توسط حمله پولیس درهم شکسته شد و شمار زیادی از زنان اعتصابی دستگیر و زندانی و عده قابل توجهی زخمی و کشته شدند. مبارزات زنان کارگر نساجی امریکا اهمیت زیادی در تاریخ مبارزه آزادیخواهانه زنان به طور اخص ومبارزات حق طلبان در سطح جهان به طور اعم پیدا کرد. تظاهرات و اعتراضات زنان کارگر نساجی علیه دستمزد های نابرابر، شرایط بد و غیرقابل تحمل کار و ساعت کار طولانی بود. خواست های آنان عبارت بودند از افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار به ۱۰ساعت در روز، حق تشکیل اتحادیه های کارگری و کسب حق رایاین مبارزات به سرعت همه گیر شد و چهره درخشانی به حق طلبی و آزادیخواهی زنان کارگر بخشید

نابرابری دستمزدهای زنان و مردان کارگر و شرایط فرساینده کاری این زنان موجب شد نخستین تظاهرات گسترده زنان در شهرهای نیویارک و شیکاگو شکل بگیرد. زنان کارگر به خیابان ها ریختند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعت کار و بهبود شرایط کاری خود شدند. البته یک دهه پیش از آن، یعنی در دهه ۱۸۴۰، زنان کارگر آلمانی با اعتراض های آرام و برپایی میتینگ هایی، روز ۱۹ مارچ را روز زن نامگذاری کرده بودند. اعتراضات کارگری زنان امریکا در سال های بعد نیز ادامه یافت تا اینکه در هشتم مارچ ۱۹۰۶ که زنان کارگر نیویارک و شیکاگو هم چون سال های گذشته دست به تظاهرات آرام زدند با برخورد شدید نیروهای پولیس مواجه شدند. زنان کارگر صنعت نساجی پس از پایان کار خود به مناسبت گرامیداشت روز زن در سالون اجتماعات جمع شده بودند که با حمله نیروهای پولیس تعدادی از آنان کشته و زخمی و تعدادی نیز دستگیر شدند. پس از این حادثه گروه زیادی از زنان کارگر هم از کار اخراج شدند. در سالگرد حمله پولیس نیویارک به زنان کارگر که مصادف با پنجاهمینسال گرامیداشت هشتم مارچ بود تظاهرات وسیعی در نیویارک برپا شد که در آن زنان کارگر بار دیگر نسبت به طولانی بودن ساعت کار، بهره کشی از کودکان و نداشتن حق رای اعتراض کردند. تظاهرات سال ۱۹۰۷ هم سرکوب شد ولی این حرکت در سال های بعد نیز ادامه یافت و از مرزهای امریکا هم گذشت و به اروپا رسید و با جنبش های سوسیالیستی آن زمان که عدالت خواهی را ترویج می دادند هم صدا شد. زنان کارگر، روشنفکر و انقلابی بسیاری در این جنبش حضور یافته و بر ضرورت مبارزه با تبعیض جنسی و برقراری برابری اجتماعی، اقتصادی و سیاسی میان زنان و مردان تاکید می کردند تا نشان دهند مبارزه برای گرفتن حقوق انسانی زنان امری مهم است

در آغاز قرن بیستم - ۲۸ فبروری سال ۱۹۰۹- طبق بیانیه حزب سوسیالیست در امریکا روز جهانی زن برگزار شد. یک سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۰ کلارا زتکین از زنان مبارز آلمانی در دومین گردهمایی زنان سوسیالیست تحت نام کنگره بین المللی زنان پیشنهاد داد روز هشت مارچ روز جهانی زن نامگذاری شود و قرار شد یک سال در محافل مختلف زنان پیشنهاد زتکین بررسی شده و به تصویب همه گروهای زنان برسد. طی این مدت بحث های زیادی بر سر انتخاب روز جهانی زن صورت گرفت و همه گروه ها به این نتیجه رسیده بودند که باید روزی شاخص که نشان دهنده مبارزات زنان باشد به عنوان روز جهانی زن مشخص شود. قبل از آن نیز زنان سوسیالیست اتریشی روز اول ماه می را به عنوان روز جهانی زن پیشنهاد داده بودند. زنان سوسیالیست آلمان نیز ۱۹ مارچ را که مبارزه انقلابی توده ها در سال۱۸۴۸ علیه حکومت پادشاهی پروس بود پیشنهاد دادند. بعد از انتشار قطعنامه کنگره در مورد تعیین روز جهانی زن انترناسیونال دوم (تشکیلات بین المللی احزاب سوسیالیست و جنبش های کارگری آن دوره) از این تصمیم حمایت کرد. تا اینکه در سال ۱۹۱۳ دبیرخانه بین المللی زنان- یکی از نهادهای انترناسیونال سوسیالیستی دومهشتم مارچ را به پاس مبارزه زنان کارگر صنعت نساجی امریکا روز جهانی زن نامگذاری کرد. در همان سال نیز زنان انقلابی در روسیه تزاری و سراسر اروپا مراسم هشتم مارچ را با برپایی تظاهرات و برگزاری میتینگ گرامی داشتندایده انتخاب روزی از سال به عنوان «روز زن» نخستین بار در جریان مبارزه زنان نیویارک با شعار «حق رای برای زنان» مطرح شد. دو هزار زن تظاهرکننده در ۲۳ فبروری ۱۹۰۹ پیشنهاد کردند هر سال در روز یکشنبه آخر فبروری یکتظاهرات سراسری در امریکا به مناسبت «روز زن» برگزار شود

یک سال بعد (۱۹۱۴) اروپا درگیر جنگ جهانی اول شد و جنبش زنان به حاشیه رفت و فضای سیاسی حاکم بر سراسر جهان اجازه برگزاری روز جهانی زن را نداد. در اروپا که مرکز جنگ بود، زنان انقلابی تلاش کردند تظاهرات ۸ مارچ ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ را تحت شعار مرکزی «علیه جنگامپریالیستی» برگزار کنند. در کشورهای درگیر جنگ طبقات مختلف به موافقان و مخالفان جنگ تقسیم شده بودند و انشعاب در صفوف جنبش زنان مانع از برگزاری سراسری و گسترده «روز جهانی زن» شد

یک سال مانده به پایان جنگ یعنی در سال ۱۹۱۷تظاهرات زنان کارگر در پتروگراد علیه گرسنگی، جنگ و رژیم پادشاهی تزار بانگ آغازین انقلاب روسیه بود. کارگران شهر در پشتیبانی از این تظاهرات اعلام اعتصاب عمومی کردند. ۸ مارچ ۱۹۱۷ به یک روز فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب روسیه تبدیل شد. سال ۱۹۲۱ «کنفرانس زنان انترناسیونال سوم کمونیستی» در مسکو برگزار شد. در آن کنفرانس روز ۸ مارچ به عنوان «روز جهانی زن» به تصویب رسید. کنفرانس، زنان سراسر دنیا را به گسترش مبارزه علیه نظم موجود و تحقق خواسته هایشان فرا خواند. اواسط دهه ۱۹۳۰ میلادی کهزمزمه های جنگ دیگری از سوی آلمان و رهبرش آدولف هیتلر به گوش می رسید، برگزاری تظاهرات به مناسبت روز جهانی زن در برخی از کشورهای اروپایی که تحت سلطه فاشیسم بود، غیرقانونی اعلام شد ولی با این وجود در هشتم مارچ ۱۹۳۶ به رغم فشارهای حاکم از سوی دولت وقت آلمان زنان برلین به مناسبت این روز تظاهرات کردند. همزمان در آلمان در اسپانیا نیز ۳۰ هزار زن به مناسبت این روز به سرک ها ها رفته و شعار آزادی و صلح سردادند. با شروع جنگ جهانی دوم انقلاب ها و جنبش های رهایی بخش در برخی کشورها شکل گرفت. چین با شمار عظیم زنان و مردانش در زمانی کوتاه گام های بزرگی در جهت رهایی زنان برداشت. در آن سال ها بیشتر دولت ها و تشکیلات مترقی و انقلابی دربرپایی روز جهانی زن می کوشیدند. در همین زمان نیز هرساله مراسم هشتم مارچ در بسیاری از کشورها به صورت علنی یا غیرعلنی گرامی داشته شد

به دلیل بحران اقتصادی که اروپا را دربر گرفته بود، سالانه حدود یک ملیون زن در اروپا مجبور به سقط جنین می شدند. در سال ۱۹۳۱ تنها در آلمان به دلیل آثار منفی سقط جنین غیرقانونی حدود ۴۴هزار زن جان خود را از دست دادند. اما در فاصله دو جنگ جهانی در اثر مبارزه پیگیر زنان حق قانونی سقط جنین و دفاع از حقوق مادران اهمیت زیادی یافت. ولی در اثر حاکمیت نظام فاشیستی برای دفاع و توجه به حقوق زنان زمینه کمی وجود داشت، یا آنکه مبارزه محدودی در این زمینه صورت می گرفتبعد از جنگ جهانی دوم برای اولین بار در کشور های اروپای شرقی جشن روز زنان در سال۱۹۴۶ به شکل رسمی برگزار شد. البته دولت ها هم به خاطر نشان دادن تمایل به آزادی و حقوق زنان این روز را جشن می گرفتند. در کشورهای اروپای غربی بعد از جنگ هیچ برنامه یی در ارتباط با روز زنان برگزار نمی شد اما بعدها این روزبه عنوان روز مبارزه برای خواست های عمومی زنان و روزخانواده به جشن عمومی زنان تبدیل شد

در دهه ۱۹۶۰ در کشورهای آسیایی، آفریقایی و امریکای لاتین جنبش های رهایی بخش تشکیل یافت. از سوی دیگر در کشورهای سرمایه داری پیشرفته نیز جنبش ها و مبارزات انقلابی و ترقی خواهانه بالاگرفته و جنبش رهایی زن نیز گسترش چشمگیری یافت. در امریکا و اروپا زنان علیه سنن، قیود و قوانین مردسالارانه و احکام اسارت بار به پا خاستند. در جنبش زنان موضوعاتی نظیر حق طلاق، امنیت شغلی، منع آزار جنسی، ضدیت با هرزه نگاری، کاهش ساعات کار روزانه و... مطرح شد. این جنبش موفق شد در برخی از این زمینه ها به موفقیت هایی دست یابد. در تظاهرات هشتم مارچ ۱۹۶۹زنان در پوهنتون برکلی در امریکا گرد آمدند و علیه جنگ ویتنام تظاهرات کردند. در آن دوره نیز جنبش رهایی زنان به درستی از جنبش عمومی انقلابی در اروپا و امریکا جدا نماند و نمی توانست بماند

بعد از خاتمه جنگ جهانی دوم و بالاخص از اواخر دهه ۱۹۷۰ با توسعه سرمایه داری بخش های بزرگ تری از زنان درگیر کار و تحصیل شده و از خانه ها بیرون آمدند. ولی در عین حال زنان همچنان در جامعه موقعیتی درجه دوم داشته و اسیر نظام مردسالار بودند. این تناقض مساله زنان را جدی تر و فعالان زن را به تلاش هر چه بیشتر در جهت برطرف شدن این مسائل ترغیب می کرد. با وجود اینکه در این سال ها فعالان زن تاکید زیادی روی وضعیت اقتصادی و فشارها و تبعیضی که در محیط کار بر آنان می شد، داشته و کمتر به بافت مردانه و پیچیده جامعه پرداخته می شد، ولی زنان مبارز ازکشورهای مختلف خواست های خود برای رفع تبعیض در خانواده و کار تربیتی زنان را نیز مطرح کرده بودند. سرانجام سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۵ هشتم مارچ را به عنوان روز جهانی زن به رسمیت شناخت و از آن زمان به بعد این روز وجه رسمی تر یافته و مقبولیت آن از سوی نهادهای معتبر بین المللی نیز پذیرفته شد. هشتم مارچ که تا پیش از آن از سوی گروه های چپ گرامی داشته می شد بهروزی برای طرح آرمان های برابری خواهانه زنان فارغ از هر ایدئولوژی سیاسی تبدیل شده و همه گروه های فعال در جنبش زنان آن را به رسمیت شناخته و هرساله بزرگداشت این روز را گرامی می دارند

در سال های ۸۰ دوباره کشور های اروپای غربی توجه خود را به حقوق زن معطوف داشته و باردیگر مسائلی چون دفاع از حقوق زن، برابری مزد در برابر کار مساوی، رفع تبعیض در خانواده و حمایت ازمادران در دوران حاملگی مطرح شد. یکی از نقاط اوج این اعتراضات سال ۱۹۹۴ بود که حدود یک میلیون زن در سراسر آلمان به خاطر برابری حقوق زنان دست به اعتصاب زدند. امروزه بزرگداشت این روز در تمامی کشورها برای تجلیل از کسانی که این مبارزه را شروع کرده و برای دگرگونی و بهبود وضع زنان تلاش ورزیدند، برگزار می شود

طی دو قرن گذشته پیشرفت ها برای به رسمیت شناختن و قبول حقوق اولیه و انسانی زنان اندک نبوده است. در اکثر کشورهای جهان حق رای زنان و شرکت آنان در فعالیت های سیاسی و اجتماعی به رسمیت شناخته شده است. با وجود این راهی طولانی برای انجام واقعی این خواست ها در پیش است. زنان هنوز با موارد زیادی در خانواده و اجتماع رو به رو بوده و حتی در محیط کار مورد خشونت قرار می گیرند. برای نیروی کار زنان در مقابل کار مساوی با مردان حتی هنوز هم در کشورهای صنعتی شاهد هستیم که دستمزد زنان از مردان کمتر بوده و درآمد نسبی زنان در همه کشورها بسیار پایین تر از مردان است. بسیاری از زنان در کشورهای در حال توسعه از امکانات آموزشی و بهداشتی به مراتب کمتری برخوردار هستند،سه چهارم بی سوادان در سطح جهان را زنان تشکیل می دهند و اکثر آوارگان و پناهندگان جنگی زنان و کودکان هستند هرچند که ۱۰۰ سال از تاریخ برگزاری اولین روز زن می گذرد

 

 

در لبنان غم انگیز ترین مراسم عروسی در جهان برگزار گردید

 

دراین مراسم ازدواج دختر 8 ساله بنام خلود که مبتلا به سرطان با دوست بیمارشکریم 12ساله ازدواج کرد به گزارش  خلود آرزو داشت که قبل از مرگش لباس عروسی به تن کند بادوستان وخانواده اش جشن بزرگی را دربیروت برگزار کند که این مراسم دریکی از مجلل ترین سالن هااشک و آرزو  برگزار شد. (زهیر مراد ) یکی از طراحان مدل لباس وازمعروفترین آرایشگران  آرایش دو کودک را انجام داده بود  .خلود و کریم برای نخستین بار یکدیگر را دربیمارستان کودک سرطانی دیدند و ازهمان ابتدا باهم دوستان صمیمی شدند 

با آرزوی شفای تمام بیماران 


تعیین جایزه از سوی پدربرای کشتن دختر

العربیه جمعه  01 مارچ 2013م
ام یافا زن آرایشگری که در جریان درگیری ها در سوریه به دنبال وسائل به سرقت رفته از منزلش بود، برحسب تصادف با مردی بخورد کرد که بعدها همسر و نیز همسنگرش شد.
به گزارش روزنامه الشرق الاوسط مردی که خود را ابو یافا از اعضای ارتش، می گوید:" این زن، در آغاز ارتش آزاد سوریه را متهم می کرد که وسایل خانه اش را به سرقت برده ..من به وی قول دادم او را در یافتن وسایلش کمک کنم به همین دلیل شماره گوشی همراه خود را به وی دادم."
به نوشته الشرق الاوسط پس از چند ماه رابطه تلفنی میان این دو نفر دلباخته یکدیگر شدند و ابو یافا پس از مدتی جرأت یافت تا به معشوقه خود بفهماند که یکی از اعضای ارتش آزاد است و وسایل خانه وی را نیروهای ارتش اسد به سرقت برده اند و نه مخالفان. 
ام یافا می گوید :" در ابتدا زمانی که ابو یافا خود را به عنوان عضو ارتش آزاد معرفی کرد، دچار وحشت شدم، چرا که نخستین باری بود که با یک مرد مسلح مخالف رژیم روبرو می شدم."
این زن با شاره به اینکه او از طرفداران اسد و مخالف تظاهرات علیه رژیم بود، می افزاید:" بعدها با ابو یافا همراهی کرده در تظاهرات منطقه صلاح الدین در حلب شرکت کردم و با چشم خود دیدم که چگونه نیروهای بشار اسد به سوی معترضان تیراندازی می کنند."
وی برغم اینکه پدرش عضو حزب بعث و از طرفداران رژیم بشار اسد است، به دنبال ازدواج با ابو یافا در کنار شوهر خود قرار گرفت و به ارتش آزاد سوریه پیوست و به عنوان تک تیرانداز در مناطق درگیری در حلب حضور پیدا کرد. 
شوهر ام یافا می گوید :" در ابتدا مخالف حضور او در مناطق درگیری بودم، اما در نتیجه اصرار همسرم با این خواسته موافقت کردم و اکنون خوشحالم که او در کنار من علیه رژیم اسد می جنگد، من به همسرم افتخار می کنم، یک بار هنگامی که زخمی شده بودم به من کمک کرد و مرا به بیمارستان رساند." 
ابو یافا درباره مخالفت پدر همسرش اظهار داشت:" من در این باره تنها نگران سلامتی همسرم هستم، چون پدرش که یک بعثی طرفدار رژیم است برای کسی که بتواند دخترش را بکشد 5 میلیون لیره سوری جایزه تعیین کرده است." 
ام یافا در این باره می گوید:" دیگر هیچ احساسی نسبت به خانواده ام ندارم، من هم اکنون با همسرم زندگی می کنم و به همدیگر عشق می ورزیم." 
وی افزود: "تا یک سال پیش به عنوان آرایشگر مشغول به کار بودم، اما اکنون همه چیز تغییر کرده و من یک جنگجو هستم . علاوه بر شرکت در درگیری ها، زنانی را که به تازگی به ارتش آزاد پیوسته اند آموزش می دهم.

 

تجاوز فجیع به دانشجوی هندی از زبان همراه قربانی

ارسالی : میم آریانا
سه هفته پس از تجاوز گروهی به دختر دانشجوی هندی،دوست پسرهمراه این قربانی درگفت‌ و گویی با یک کانال تلویزیونی،ضمن شرح چگونگی این تجاوز وحشیانه ازسوی مردان

 

گفت که «حیوانات هم حتی این‌گونه رفتار نمی‌کنند »

دوست پسر همراه دختر قربانی

تجاوز در دهلی نو، برای نخستین بار روز شنبه (۵ ژانویه / ۱۶ دی) با خبرنگار ایستگاه تلویزیونی "زی نیوز" گفت‌وگو کرد و درباره‌ی جزئیات تکان‌دهنده‌ی این تجاوز وحشیانه سخن گفت. او که به دلیل شکستگی در ناحیه‌ی ساق پا روی صندلی چرخ‌دار نشسته بود، گفت که "زبانش از توصیف این فاجعه عاجز است". وی افزود: «حتی حیوانات هم این‌گونه رفتار نمی‌کنند.» این مرد ابتدا به انگیزه‌ی خود برای انجام این مصاحبه اشاره کرد و گفت، هنگامی که دوستش در بیمارستان با مرگ دست و پنجه نرم می‌کرده، به ملاقات او رفته است و به او قول داده، تا آخر، به خاطر او و گرفتن حقش مبارزه کند. این مرد گفت، در این ملاقات، خبر دستگیری متجاوزان را هم به اطلاع او رسانده است. دختر دانشجوی هندی روز ۱۶ دسامبر سال ۲۰۱۲ در یک مینی بوس در شهر دهلی‌نو، پایتخت هند، مورد تجاوز گروهی قرار گرفت. مهاجمان هنگام اعمال خشونت و تجاوز و آزار جنسی که دو ساعت و نیم به طول انجامیده است، از میله‌ی آهنی نیز استفاده کرده‌اند. ماجرا چگونه بود؟ پسر همراه دختر دانشجوی قربانی تجاوز، که نامش تا به حال فاش نشده، در تلویزیون "زی نیوزا" شرح ماجرا را از زمان سوار شدن به مینی بوس، این گونه توضیح داد: «ما اول قصد داشتیم بعد از سینما، با ریشکا (خودرو سه‌چرخه‌) به خانه برگردیم. ولی راننده ما را سوار نکرد. در نتیجه سوار مینی‌بوسی شدیم که ۶ مسافر مرد داشت. بعد از چند لحظه، مسافرها شروع کردند به اذیت و آزار جنسی دختر همراه من که اعتراض کردم و با سه نفر از آن‌ها گلاویز شدم. ولی دو تای دیگر، یک میله‌ی آهنی پیدا کردند و به سراغ من آمدند. دوستم سعی کرد، جلوی آن‌ها را بگیرد و با تلفن دستی‌ا‌ش به پلیس خبر بدهد. ولی مردها تلفن را از دستش گرفتند، او را کشان کشان به عقب مینی بوس بردند و به او تجاوز کردند. بعد از این تجاوزها و شکنجه، شنیدم که متجاوزها سرآخر گفتند که "دختره مرده".» واکنش پلیس و رهگذران این شاهد ماجرا سپس به شرح واکنش رهگذران و پلیس، پس از آن که متجاوزان این دو را برهنه و با سر و رویی خون‌آلود از "مینی بوس به خیابان انداختند"، ‌پرداخت و از بی‌اعتنایی و عدم همبستگی مردم شکایت کرد. او گفت که از رانندگان خودروهای دیگر که از کنار آن‌ها عبور می‌کردند، کمک خواسته است: «راننده‌ها اول از سرعت خود کم می‌کردند، ما را لخت و با سر و وضع خون‌آلود می‌دیدند، بعد به راه خود ادامه می‌دادند.» به گفته‌ی این شاهد عینی، نیروهای امنیتی پس از گذشت بیش از ۲۰ دقیقه، به محلی که آن دو به امید رسیدن کمک ایستاده بودند، حاضر ‌شدند و «تازه شروع ‌کردند به بحث در این مورد که چه کسی، وظیفه دارد به ما کمک کند.» وی اضافه کرد: «این ماموران حتی به تقاضای من برای تهیه‌ی پوششی برای پوشاندن پیکر برهنه‌ی مجروح، هم ترتیب اثر ندادند.» به گزارش تلویزیون خصوصی "زی نیوزا" این شاهد پس از آن، به مدت ۴ روز، از سوی ماموران پلیس در "محلی نگهداری شده، تا پرونده تکمیل شود". وی در این مدت، با وجود شکستگی ساق پا و جراحات وارده، بدون درمان، مراقبت‌های پزشکی و دارو بسر برده است. این شاهد عینی در پایان مصاحبه‌ی خود با "زی نیوزا" با اشاره به تلاش‌های دختر دانشجو برای کمک به او، دفاع از خود و فرار از چنگ مردان مست گفت: «دوست من با نشان دادن جسارتی بی‌نظیر، ما را بیدار کرد. مردم هند حالا باید، به یاد او، به‌طور یک‌پارچه تلاش کنند که چنین جنایاتی دوباره رخ ندهد.» شکایت از تلویزیون مقامات پلیس بلافاصله پس از پخش این مصاحبه‌ی تکان‌دهنده، اعلام کردند که علیه مسئولان تلویزیون "زی نیوز"، به اتهام "افشای هویت طرفین دعوا" شکایت خواهند کرد. این رسانه هر چند از فاش کردن نام قربانی و شاهد عینی خودداری کرده‌است، ولی چهره‌ی مرد هنگام پخش مصاحبه قابل شناسایی بوده است. بر اساس قانون هند، "افشای هویت طرفین دعوا" در این گونه موارد ممنوع است و خاطی به پرداخت جریمه‌ی نقدی و تا دو سال زندان محکوم می‌شود. سخنگوی نیروهای امنیتی روز ۵ ژانویه، هم‌چنین، کلیه‌ی اتهامات این شاهد عینی را رد کرد و گفت: «ماموران پلیس ۵ دقیقه پس از اطلاع از وقوع حادثه در محل حاضر و مجروح را در عرض ۱۵ دقیقه به بیمارستان رسانده‌اند.» این سخنگو در دفاع از تلاش‌های نیروهای پلیس برای کمک به دختر دانشجو، گفت که "به محض رسیدن به محل حادثه، ملافه‌ای از هتل نزدیکی آن تهیه و در اختیار مجروحان قرار گرفته است". اقدامات دولت پس از این حادثه دولت هند برای تنظیم برنامه‌ای برای پیشگیری از وقوع چنین حوادثی، روز جمعه (۴ ژانویه/۱۵ دی) تشکیل جلسه داد. در این نشست ویژه که با موضوع "حراست از حقوق زنان" با حضور مقامات مسئول، سوهیل‌‌کومار شینده، وزیر کشور هند، نیز شرکت داشت، گفت که دستگاه قضایی و انتظامی هند در حال بررسی دقیق تجاوز جنسی به این دختر دانشجو است. وزیر کشور هند، ضمن اشاره به این که دولت درصدد ست، مبارزه‌ای قاطعانه علیه تجاوز و جنایات جنسی در هند آغاز کند، تاکیدکرد که "هیچ تاخیری در پیگیری پرونده‌های تجاوز جنسی در این کشور پذیرفتنی نیست". وی هم‌چنین تاکید کرد که "دستگاه پلیس و دادگستری هند، برای رسیدگی به این موارد باید فعال‌تر عمل کنند". بر اساس گزارش‌های رسمی پلیس، در دهلی در هر ۱۸ ساعت، یک تجاوز جنسی صورت می‌گیرد. کارشناسان معتقدند که شمار قربانیان بیش از این رقم است. بر اساس آمار رسمی، در صد تجاوز‌های جنسی بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ تا ۱۷ درصد افزایش یافته است. نمایندگان مجلس؛ متهم به تجاوز از سوی دیگر، دیوان عالی قضایی هند، هفته‌ی گذشته دادخواست برخی از نهادهای حقوقی را رد کرد. براساس طرح این دادخواست، دستگاه قانون‌گذاری و اداری هند می‌توانست نمایندگان مجلس یا مقامات اداری دولتی را، در صورت متهم شدن به تجاوز جنسی علیه زنان، تا رسیدگی قطعی به پرونده‌ی آن‌ها، به‌طور موقت از کار برکنار کند. قضات دیوان عالی قضایی هند، رد این دادخواست را "عدم صلاحیت دادگاه برای رسیدگی به موضوع" اعلام کردند. بنا بر گزارش خبرگزاری هندی "تراست آو ایندیا"، دیوان عالی قضایی با تشکیل دادگاه‌های ویژه‌ای که حائز صلاحیت بررسی سریع پرونده‌های مربوط به تجاوزات جنسی هستند، موافقت کرده است. رسیدگی به پرونده‌ی اخیر تجاوز به دختر دانشجو، که روز شنبه (۵ ژانویه/۱۶ دی) آغاز شده است، با استناد به این مصوبه ‌صورت گرفته است دویچه وله فارسی

 

17 فبروری 2013

یک زن در داخل خانه اش سربریده شد

یک زن 25 ساله درجوزجان شب هنگام توسط افراد ناشناس در داخل خانه اش سربریده
شد. افراد ناشناس با استفاده ازنبود اعضایی خانواده،  یک زن 25 ساله را ازناحیۀ گردن سربریده اند.
سارمند عبدالطیف اسحاق زی امر کشف فرماندهی امینه ولایت جوزجان  گفت که شب گذشته درقریۀ بوساغی ولسوالی خماب  زنی بنام شیما با چاقوسربریده شده است.وی افزود که این  زن

۲۵ سال عمر داشت و مادر دو طفل بود. به گفتۀ وی شوهروی که ۷۰ سال عمردارد شب گذشته حین به قتل رسیدن خانمش در منزل نبوده است .
امر کشف همچنان گفت که نظر به ادعای شوهراین خانم، یک نفر به نام ملامحمد ازسوی پولیس بازداشت  شده است.
 درهفتۀ گذشته نیز یک مرد 
۳۵
 ساله در منزلش در ولسوالی آقچه به علت خصومت های شخصی سر بریده شد و اموال منزلش نیز توسط قاتلین دزدی شدند.
به گفتۀ مسولین امنیتی این 
۴۲  
مورد قتل می باشد که طی سال روان در ولایت جوزجان رخ داده است .

 

عمراکرم برندهء جایزهء بین المللی موسیقی"گرامی" شد

عمراکرم جوان افغان امریکایی است که برندهء "گرامی" با اعتبارترین جایزهء موسیقی در جهان شناخته شد.
 عمراکرم در شهرنیویارک به دنیا آمده است. در آنزمان پدرش به حیث دیپلومات در سازمان ملل متحد کار می کرد.
 عمراکرم در کشورهای افغانستان، کیوبا، چکوسلوکیا سابق و فرانسه زنده گی کرده، موسیقی اش از فرهنگ های مختلف که وی با آن در تماس بوده، رنگ و آهنگ پذیرفته است.
 عمر اکرم که در نواختن پیانو تخصص دارد، در سال 2002 نخستین البوم آهنگ هایش را ساخت. وی در سال 2004 با البوم «آزاد مانند پرنده» و در سال 2007 با البوم «سفر محرمانه» بطور جدی در دنیایی موسیقی مطرح شد و آهنگ هایش در صدر لست البوم های «عصر جدید» راه یافتند.
 وی که از سال های 1990 به اینسو در شهر لاس آنجلس امریکا زنده گی می کند و برای تعدادی از آواز خوان های امریکایی آهنگ های نیز ساخته است، در سال 1996 همکاری را با مایک واسیلومانولاکیس(Dr. E. Mike Vasilomanolakis) آغاز کرد.
 عمراکرم جوان افغان امریکایی برندهء جایزهء موسیقی"گرامی" شناخته شد 
 البوم «انعکاسات عشق» عمر اکرم که در 55 مین جوایز گرامی در کتگوری «بهترین البوم عصر جدید» کاندید شده بود، شام دهم فبروری سال 2013 برندهء این جایزه با اعتبار بین المللی موسیقی جهان شده است.
 عمر اکرم البوم «انعکاسات عشق» را حاصل تجربهء ازدواج و پدر شدن می داند و جایزه گرامی را حاصل پانزده سال کار جدی و بدون وقفه در عرصه هنر موسیقی و همکاری مثمر با داکتر مایک واسیلومانولاکیس(Dr. E. Mike Vasilomanolakis) دانسته است

 

نخستین فرماندار زن افغانستان آغاز به کار کرد

 

سایره شکیب سادات به عنوان نخستین ولسوال (فرماندار) در افغانستان به کار آغاز کرد

خانم سادات اخیراً در یک روند رقابتی شرکت کرد و به عنوان ولسوال منطقه "خواجه دو کوه" در ولایت شمالی جوزجان تعیین شد

ساحه محل کار او زادگاه ژنرال عبدالرشید دوستم رهبر جنبش ملی اسلامی افغانستان است و احتمالاً به همین دلیل ولسوالی (شهرستان) خواجه دوکوه از نیروی برق و گاز هم برخوردار است

بسیاری از ولسوالی‌های افغانستان برق و گاز ندارند

خانم سادات روز سه‎شنبه، ۳ دلو/بهمن از سوی نماینده حکومت محلی به مردم "خواجه دوکوه" رسما به عنوان حاکم منطقه خواجه دوکوه معرفی شد

صدها نفر از اهالی "خواجه دوکوه" برای استقبال ولسوال نو در این مراسم شرکت کردند

حکم انتصاب خانم سادات را یک زن دیگر، مریم ایوبی رئیس دفتر والی جوزجان در این مراسم خواند و برای او آرزوی موفقیت کرد

خانم شکیب سادات وضعیت منطقه تحت فرمانش را تأسف‎بار خواند و گفت که برای بهبود آن تلاش خواهد کرد

نخستین ولسوال زن از مردم خواست که او را در انجام مسئولیتش حمایت کنند تا بتواند کارهای موثری انجام دهد

پیش از این در افغانستان سابقه نداشته که یک زن به عنوان ولسوال/فرماندار تعیین شود. این سمت عمدتا "مردانه" محسوب می‎شده است

هر چند پیش از این حبیبه سرابی در سال ۱۳۸۳ به سمت والی بامیان در مرکز افغانستان تعیین شده بود که تا حالا در همین سمت است

همچنین کلیکعذرا جعفریدر سال ۱۳۸۷ به عنوان شهردار شهر نیلی مرکز ولایت دایکندی در مرکز افغانستان تعیین شده است

در ده سال اخیر در افغانستان فرصت‏‎های کار و استخدام زنان در سطوح مختلف نهادهای دولتی و غیردولتی فراهم شده است

قوانین افغانستان برای حضور زنان در فعالیت‎های سیاسی، اجتماعی و اداری "تبعیض مثبت" قایل شده و از جمله در پارلمان قید گذاشته که حد اقل ۲۵ درصد اعضای آن باید زن باشد

در سال‎های اخیر زنان در سمت معاون ریاست جمهوری، عضویت کابینه و ریاست نهادهای مختلف دولتی رسیده‌اند

 

'شوهرم دست و پایم را می‌بست و شلاق می‌زد' پنج شنبه 03 ژانويه 2013 - 14 دی 1391 پنج شنبه 03 ژانويه 2013 - 14 دی 1391

منیژه زن بیست ساله‌ای است که در منطقه "مُقُر" ولایت غزنی در جنوب افغانستان

 

شکنجه مداوم خود توسط شوهرش را در گفتگو با بی‌بی‌سی فاش کرده است. او هفته‌ها در زیرزمینی خانه‌اش با دست و پای بسته نگهداری می‌شد و شوهرش با چوب، زنجیر و شلاق او را می‌زد. بدن نیم جان منیژه حکایت از داستان غم‌انگیز زندگی او دارد. منیژه را در منزل یکی از خویشاوندانش در کابل دیدم. وقتی با او روبه رو شدم، چشم‌هایش چیزی را نمی‌دید و از زخم‌ها و آسیب‌های ناشی از لت و کوب (ضرب و جرح) می‌نالید.او گفت: "به سر و صورتم با مشت و لگد کوبیدند، دست‌هایم را با ریسمان بستند و با زنجیر، چوب و شلاق زدند. روزها و هفته‌ها در زیرزمینی خانه با دست و پای بسته سپری کردم، در هوای سرد و برف مرا وادار به کار می‌کردند." منیژه افزود: "هیچ جای بدنم نیست که زخمی نشده باشد. ناخن‌های دستانم افتاده و پاهایم توان حرکت ندارد."او می‌گوید دو سال پیش به خواست خود با نواسه (نوه) کاکا/عمویش ازدواج کرد، اما در خانواده شوهرش حیثیت (جایگاه) یک کنیز را داشت و نه عروس. منیژه گفت: "از روزی که با این مرد ازدواج کردم، همیشه تلاش داشتم تا رضایت خانواده او را به دست آورم و به علاقمندی آنها در کارهای خانه سهم بگیرم، اما برخورد نادرست مادر شوهر و به ویژه لت و کوب و برخورد وحشیانه شوهرم هیچ وقت این فرصت را به من نداد. من عروس نه، بلکه کنیز و یا نوکر این خانه بودم." پدر منیژه: از دخترم دفاع می‌کنم"به هر قیمتی که شده از حق دخترم دفاع می‌کنم. من یک کراچی‌ران (گاریچی) هستم و پولی هم ندارم که به این محکمه و آن محکمه بدهم. با دست‌های خالی قضیه دخترم را پیگیری می‌کنم و او را از شوهرش که یک جنایتکار است، جدا می‌کنم." همایون پدر منیژه وقتی از شکنجه دخترش با خبر شد، به مُقُر رفت و دخترش را با این استدلال که می‌خواهد به دیدار مادرش ببرد، از خانه شوهرش بیرون آورد و به کابل منتقل کرد.او در حالی که اشک می‌ریخت، گفت: "به هر قیمتی که شده از حق دخترم دفاع می‌کنم. من یک کراچی‌ران (گاریچی) هستم و پولی هم ندارم که به این محکمه و آن محکمه بدهم. با دست‌های خالی قضیه دخترم را پیگیری می‌کنم و او را از شوهرش که یک جنایتکار است، جدا می‌کنم." پدر منیژه افزود:" من با خانواده و قوم شوهر دخترم تماس گرفته‌ام و از آنها خواسته‌ام تا به کابل بیایند و جزای پسرشان را خودشان تعیین کنند." منیژه در مُقُر ولایت غزنی زندگی می‌کرد و شوهرش تعمیرکار موتور سیکلت است. به گفته منیژه شوهرش هیچ وقت با او رفتار خوب نداشت. مادر منیژه بیش از همه اشک می‌ریزد. او می‌گوید: "اصلا باورم نمی شود با چشم‌های خودم دخترم را در این وضعیت ببینم." در خانه امن"از روزی که با این مرد ازدواج کردم، همیشه تلاش داشتم تا رضایت خانواده او را به دست آورم و به علاقمندی آنها در کارهای خانه سهم بگیرم، اما برخورد نادرست مادر و شوهر و به ویژه لت و کوب و برخورد وحشیانه شوهرم هیچ وقت این فرصت را به من نداد. من عروس نه، بلکه کنیز و یا نوکر این خانه بودم." منیژه منیژه به کمک مسئولان یک "خانه امن" در کابل که از سوی نهاد غیردولتی موسوم به "هاکا" اداره می‌شود، به بیمارستان منتقل شده است. حمیده، مسئول این مرکز می‌گوید: "با اجازه اعضای خانواده منیژه در نظر داریم قضیه او را رسمی (پیگیری) کنیم و برای او وکیل مدافع گرفته و پرونده اش را به دادستانی تحویل دهیم." مسئولان بیمارستان علی‌آباد که منیژه در آن جا تحت درمان است، می‌گویند وضعیت او حالا خوب است، اما شکنجه و بدرفتاری با او بر وضعیت روحی‌اش تاثیر بدی گذاشته است. دکتر عبدالمعروف ندیم، مسئول این بیمارستان به بی‌بی‌سی گفت تمام تلاش خود را برای سلامت این زن به خرج خواهد داد. اما این نخستین باری نیست که منیژه از شکنجه و لت و کوب فرار کرده و به کابل آمده است. او می‌گوید: "حدود شش ماه پیش نیز به کابل آمدم و داستان زندگی‌ام را با وزارت امور زنان در میان گذاشتم." وحید پیکان بی بی سی www.Voiceofwomenafg.blogspot.com

یک پولیس، زن و پسر خود را کشت دوازدهم جدی 1391 خورشیدی یک سرباز پولیس در شهر ترینکوت مرکز ولایت ارزگان،

زن و پسر جوان خود را به شلیک گلوله، کشت. این رویداد در منطقۀ پوستۀ شهر ترینکوت مرکز ولایت ارزگان، در خانۀ یک سرباز پولیس کندک عملیاتی، پس از یک مشاجرۀ لفظی بین این سرباز و زنش، رخ داده است. فرید عایل سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت ارزگان به خبرگزاری بست باستان گفت که این سرباز پولیس، زن و پسر شانزده سالۀ خود را به شلیک گلوله کشته است. به گفتۀ او، این سرباز به "دیب" مشهور بود و در کندک عملیاتی ریزرف، در شهر ترینکوت ایفای وظیفه می نمود. وی افزود که قاتل موفق به فرار شده است، اما نیروهای پولیس تلاش برای بازداشت وی را آغاز کرده اند. گفتنی است که از زن کشته شده، دو کودک دیگر نیز به جا مانده اند. قابل یاد آوری است که در این اواخر رویدادهای مشابه در سراسر کشور، نسبت به هر زمان دیگر افزایش یافته است که علت های عمدۀ آن، ناآگاهی مردم از حقوق زنان و کودکان در دین مقدس اسلام، اعتیاد به مواد مخدر، مشکلات اقتصادی و خشونت های خانواده گی خوانده شده است.بست باستان

 

چهارشنبه 12 دسامبر 2012 - 22 آذر 1391 
 یک خبرنگار زن در افغانستان حقایق تکان دهنده‌ای از وجود فساد در دستگاه قضایی کشورش را فاش کرده است.
 
این زن می‌گوید قاضی از او خواست در ازای حل پرونده حقوقی اش با او ازدواج کند.

این زن که دیوه نام دارد می‌خواست رسما از نامزد خود جدا شود، خانواده نامزدش نیز با مراجعه به دادگاه در پی حل ماجرا به نفع خود بودند
دیوه با امید حمایت دادگاه از خود، به نظام قضایی افغانستان مراجعه کرد اما آنگونه که او روایت می کند، مشکلات او روز به روز بیشتر شد اما او که جریان تلاش‌های خود و صحبت با یک قاضی را مخفیانه ضبط کرده بود، توانست نشان دهد که در دستگاه قضایی کشورش چه می‌گذرد
براساس روایت دیوه، سه نفر از دستگاه قضایی افغانستان در ماجرای او درگیر بودند: یکی محمد طاهر روحانی رئیس دادگاه شهری جلال آباد، دیگری ظهورالدین رئیس دیوان تجاری در این دادگاه و یک فرد دیگر که به عنوان رابط میان آنها عمل می‌کرد
قاضی ظهورالدین یکی از قضات "محکمه شهری جلال آباد" روزی به خانه دیوه می‌رود و دیوه که تصور می‌کند این قاضی به نمایندگی از دیگر اعضای دادگاه آمده است، شروع می‌کند به لابه و زاری کردن تا بلکه دل او به رحم آید و پرونده به نفع او تمام شود
ماموریت این قاضی میانجیگری میان دیوه و شوهر او نیست بلکه آمده تا به دیوه از مقدار رشوه‌ای که باید بپردازد، سخن بگوید
این خبرنگار از فرصت پیش آمده استفاده می‌کند و مخفیانه به ضبط صدای قاضی می‌پردازد
سراسر جریان گفتگوی آنها ضبط می‌شود که یک نسخه از آن در اختیار بی بی سی است
قاضی اینگونه شروع به سخن گفتن می‌کند: "در هر جا (اداره) حرفم اعتبار دارد و پذیرفته می‌شود. کارت را خدا آسان می‌کند"
"پول کافی در خانه نداشتیم. به شوهر خواهرم زنگ زدم، او نداشت. از او خواستم که زود خانه ما بیاید و بعد مادرم گوشواره طلایش را به او داد تا بفروشد، بازار در نزدیکی خانه ماست و شوهر خواهرم هم آن را فروخت و ده هزار افغانی برایم آورد"
دیوه
در ادامه این گفت و گو قاضی از دیوه تقاضای پول می‌کند، دیوه حاضر است در ابتدای کار بیست هزار افغانی معادل چهارصد دلار، بپردازد
قاضی به او می‌گوید: ببین، اگر کار انجام شد یا نشد این پول مال من است
دیوه به بی بی سی گفت او در ابتدا به سختی توانست نیمی از پولی را که قاضی خواسته بود، مهیا کند: "پول کافی در خانه نداشتیم. به شوهر خواهرم زنگ زدم، او هم نداشت. از او خواستم که زود خانه ما بیاید و بعد مادرم گوشواره خود را به او داد تا بفروشد، بازار در نزدیکی خانه ماست و شوهر خواهرم هم آن را فروخت و ده هزار افغانی را برایم آورد"
اما این قاضی تنها نیست بلکه شریکا و همدستانی دارد که آنها نیز چشم به جیب خالی این زن دوخته اند و می‌خواهند از این معامله سهمی نصیب شان شود
دیوه باید پنجاه هزار تا یکصد هزار افغانی چیزی معادل دوهزار دلار، فقط به آقای روحانی رئیس دادگاه بپردازد چرا که رسیدگی به این پرونده کار اوست و تصمیم او نهایی خواهد بود
قاضی در حضور دیوه به رئیس دادگاه زنگ می‌زند و به او می‌گوید که دیوه حاضر است پنجاه هزار افغانی معادل هزار دلار به رئیس دادگاه و بیست هزار هم به خود او (ظهورالدین) بدهد.اندکی بعد زنگ تلفن به صدا درمی‌آید، قاضی روحانی (رئیس دادگاه) به قاضی ظهورالدین می‌گوید که طرف دیگر دعوا (نامزد دیوه) حاضر اند ۲۰۰ هزار افغانی بپردازند.دیوه رو به قاضی می‌کند و از او می‌پرسد: "در این صورت چگونه ممکن است رای دادگاه به نفع من باشد؟"

قاضی و تقاضای ازدواج
قاضی شرط تازه ای مطرح می‌کند و با وجود کبر سن و داشتن پسری که دو برابر بزرگتر از دیوه است می‌گوید: "در این صورت بیا با من ازدواج کن تا همه چیز حل شود."
مادر دیوه که شاهد این صحنه بود، حیرت زده می‌شود: "خیلی ناراحت شدم و برایش گفتم تو که زن و پسر و دختر داری و خودت می‌گویی ازدواج عاشقانه داشته‌ای، در چنین شرایط دشواری که ما داریم، چطور می‌توانی چنین چیزی را از ما بخواهی؟"
 
تحقیقات بی‌بی‌سیبی‌بی‌سی در جریان تحقیق برای تهیه گزارشی در این مورد با قاضی ظهورالدین تماس گرفت و از او خواست در این باره توضیح بدهد.
قاضی ظهورالدین ابتدا گفت که چنین فردی را نمی‌شناسد، اما وقتی مدارک و شواهد موثقی ارائه شد، موضعش تغییر کرد و گفت این خبرنگار دسیسه‌ای علیه او ساخته و صدا‌ها را به دلخواه خود ادیت کرده است.
این قاضی همچنین گفت که یک افغانی هم از دیوه نگرفته است.اما بعدتر اعتراف کرد که می‌خواسته با این خبرنگار جوان ازدواج کند: قاضی به بی بی سی گفت: "(دیوه) به من گفت که کسی حاضر نیست با او ازدواج ‌کند، گفتم بیا با من ازدواج کن، یک میلیون افغانی به تو می‌دهم، صدهزار را به نامزدت بده و بقیه از خودت؛ خانه جداگانه‌ای هم برایت مهیا می‌کنم."
"دشمنی را محکمه نمی تواند حل‌کند. اگر تو شوهری مرد داشته باشی او از تو حفاظت می‌کند و اگر در آینده مزاحمت شد با مرمی/گلوله به فرقش خواهم زد. باکی ندارم اگر برادرانت هم با او همراه شوند و دنبال من بیایند، آنها نمی‌دانند که طرف‌شان کی هست."
قاضی ظهورالدین
در گفت و گو با بی‌بی‌سی ظهورالدین ابتدا تاکید می‌کرد که قاضی روحانی او را به خانه دیوه نفرستاده است، اما به باور دیوه، تمامی افراد دخیل در امور رسیدگی به پرونده او و نامزدش، درهمدستی با همدیگر عمل کرده اند.
بی‌بی‌سی با قاضی روحانی هم تماس گرفت و خواستار توضیحات در این باره شد اما او با الفاظ تند و رکیک دریافت پول از دیوه را رد کرد و در حالی که بد و بیراه می‌گفت تلفنش را قطع کرد.
ماجرای در این‌جا تمام نمی‌شود، در نواری که دیوه در اختیار بی بی سی قرار داده است، قاضی ظهورالدین در صحبت هایش با دیوه از توسل به زور هم سخن می‌گوید و این زمانی است که دیوه بخاطر دشمنی‌های احتمالی در آینده ابراز نگرانی می‌کند. 
قاضی از قدرتش می‌گویدقاضی ظهورالدین به دیوه می‌گوید: "دشمنی را محکمه نمی تواند حل‌کند. اگر تو شوهری مرد داشته باشی او از تو حفاظت می‌کند و اگر در آینده (نامزد تو) مزاحمت شد با مرمی (گلوله) به فرقش خواهم زد. باکی ندارم اگر برادرانت هم با او همراه شوند و دنبال من بیایند، آنها نمی‌دانند که طرف‌شان کیست."
یک نسخه از نوار صوتی که جریان گفت و گوی دیوه با قاضی در آن ضبط شده است، به دادگاه عالی نیز فرستاده شده بود.
بی‌بی‌سی‌ به دادگاه عالی مراجعه کرد تا معلوم شود که آن مرجع با این موضوع چه برخوردی داشته است، یک عضو دادگاه عالی تایید کرد که چنین نواری به آنها نیز رسیده است.
این عضو دادگاه عالی که نخواست از او نام برده شود گفت که چندین بار تلاش کرده اند از طریق تلفن با خانواده دیوه برای انجام تحقیقات بیشتر تماس بر قرار کنند، ولی موفق نشده اند.اما خانواده دیوه می‌گوید هیچ کسی از سوی دادگاه عالی با آنها تماس نگرفته است.در همین حال وکیل مدافع دیوه که خود نیز زن است، به شدت نگران مصئونیت خانواده دیوه است و می‌گوید جان خودش نیز حالا در خطر است.
دادگاه عالی می‌گوید: "محکمه شهری جلال آباد" حالا حکم نهایی در مورد پرونده جدایی دیوه از نامزدش را صادر کرده و به نفع دیوه رای داده است.

Shirin Naziry

 

 

شبکه زنان افغان دولت را به 'خاموشی' در برابر قتل انیسه متهم کرد


چهارشنبه 05 دسامبر 2012 - 15 آذر 1391 
شبکه زنان افغان: "وقتی هفت گلوله به بدن انیسه اصابت کرد و جان باخت، آب از آب تکان نخورد"
شبکه زنان افغان در پی قتل انیسه دانش‌آموزی که در جریان اجرای برنامه واکسیناسیون فلج کودکان گلوله باران شد، دولت را متهم به "خاموشی" در برابر قتل او کرده است


انیسه، دانش آموز کلاس دهم بود که در اجرای برنامه واکسیناسیون فلج کودکان در ولایت کاپیسا در شمال کابل به صورت داوطلبانه کار میکرد. او اخیرا از سوی افراد "ناشناس" هدف شلیک گلوله قرار گرفت و در بیمارستان کاپیسا جان باخت
مسئولان شبکه زنان افغان روز چهارشنبه، ۱۵ قوس/آذر در یک کنفرانس مطبوعاتی گفتند که دولت افغانستان در برابر قتل انیسه واکنش مناسب نشان نداده است
در اعلامیه رسمی این شبکه آمده که انیسه "به جرم واکسن کردن کودکان به دست دژخیمان تروریسم به شهادت رسید"
در این اعلامیه از نهادهای دولتی با لحن تندی انتقاد شده که در برابر پرسشهایی که در خصوص قتل و درمان انیسه وجود دارد، "سکوت محض و غیرمسئولانه" در پیش گرفته‌اند
اعلامیه افزوده: "وقتی ملاله یوسفزی در ایالت خیبر پشتونخواه پاکستان مورد حمله قرار گرفت، وزارت معارف (آموزش و پرورش) با بیرون کردن شاگردان مکاتب دخترانه در جاده‌های افغانستان با وی ابراز همدردی کرد و رئیس جمهوری وی را قهرمان خواند، اما وقتی هفت گلوله به بدن انیسه اصابت کرد و جان باخت، آب از آب تکان نخورد"
لیمه انوری، از مسئولان شبکه زنان افغان به بی‌بیسی گفت وقتی که انیسه زخمی بوده، در بیمارستان کاپیسا از او به صورت درست مواظبت نشده و "همین مساله" باعث شده که او جان دهد
لیمه انوری گفت که شبکه زنان افغان درخواست کرده که دولت کمیسیونی را برای بررسی چگونگی قتل انیسه تشکیل دهد و از خانواده او حمایت کند. او تاکید کرد که عاملان قتل این دانش‌آموز باید به "اشد مجازات" محکوم شوند.در همین حال فاروق وردک وزیر معارف/آموزش و پرورش افغانستان که در همایش "همکاری جهانی برای آموزش" در کابل شرکت کرده بود، با سوال‌های خبرنگاران در مورد قتل انیسه مواجه شد
آقای وردک گفت: "کشته شدن طفل معصوم ما در ولایت کاپیسا را من تایید می‌کنم، اما عاملان آن را نمی‌دانم. ادارات مربوط امنیتی، دفاعی و استخباراتی ما دارند موضوع را دنبال می‌کنند"
او تاکید کرد که شناسایی عاملان خشونت‌هایی مانند قتل انیسه خیلی هم ساده نیست و افزود که در حال حاضر در مورد هر حادثه‌ای که در افغانستان روی می‌دهد، صدای ذبیحالله مجاهد سخنگوی گروه طالبان بلند است، "اما نمی‌شناسیم که ذبیحالله مجاهد کیست؟"
وزیر آموزش و پرورش افغانستان افزود که او در هیچ موردی نبوده که حادثهای مرتبط با نهادهای آموزشی روی داده باشد و او با آنها همدردی نکرده باشد ــ هر چند او از مورد مشخصی نام نبرد
اخیرا سازمانهای حقوق بشری و مدافع حقوق زنان در افغانستان از افزایش موارد خشونت علیه زنان در این کشور خبر داده و وزارت امور زنان گفته که موارد خشونت‌های شدید علیه زنان در سال جاری افزایش یافته است

Shirin Naziry

 

ابهام در مرگ پرستار بیمارستان عروس خانواده سلطنتی بریتانی

7-دسمبر 2012

بی بی سی اطلاع یافته است که پیکر بی‌جان یک پرستار بیمارستان خصوصی‌ای که یکی از عروس‌های خاندان سلطنتی بریتانیا (همسر فرزند ارشد ولیعهد) اخیرا در آن بستری بوده، در مکانی در نزدیکی بیمارستان یافته شده است


ماموران پولیس امروز (جمعه) صبح به آدرسی در مرکز لندن در نزدیکی بیمارستان شاه ادوارد هفتم فراخوانده شدند و پیکر این پرستار را در آن محل یافتند
خانم سالدانا پرستاری بود که در هنگام بستری بودن عروس خاندان سلطنتی بریتانیا، به تلفن دو گوینده رادیویی استرالیایی، که خود را به عنوان ملکه و ولیعهد جا زده بودند، جواب داده بود
خانم سالدینا تلفن این دو گوینده استرالیایی را به پرستار دیگری وصل کرد که غفلتا اطلاعات شخصی مربوط به وضعیت جسمانی همسر فرزند ارشد ولیعهد را در اختیار آنها قرار داد
بیمارستان شاه ادوارد هفتم در اطلاعیه‌ای گفته است که خانم سالدینا برای مدتی بیش از چهار سال در آن بیمارستان به عنوان پرستار کار می‌کرده و مورد احترام همه همکاران خود بوده است
پولیس لندن گفته است که به تحقیقات در خصوص مرگ این پرستار ادامه می‌دهد
عروس خاندان سلطنتی بریتانیا هفته گذشته به مدت چهار روز به دلیل حالت تهوع صبحگاهی در بیمارستان شاه ادوارد هفتم بستری بود

 

رنگ خون انیسه هم سرخ بود، درست مثل خون ملاله

 

آثار حکیمی 
او اگر زنده می‌ماند، دو سال دیگر از مکتب فارغ می شد و ممکن آموزگار یا برای درمان زنان کشورش رشته‌ی پزشکی را پیشه می‌کرد.او از همین حالا به درمان کودکان آغاز کرده بود، دانش آموزی که می‌خواست کودکان دیارش را از فلج شدن نجات دهد

او به کمپین واکسن فلج کودکان پیوسته بود ولی نمی‌دانست که برادران ناراضی سر راهش کمین کرده اند و پاداش کار داوطلبانه اش را هفت گلوله می‌دهند


همان گونه که همه چیز این‌جا فرق دارد، شکارچیان مرگ اینجا با شکارچیان کشور همسایه هم فرق می‌کند. آن‌ها اگر از تمام بدن سر را هم نشانه بروند، شکارشان زنده می‌ماند اما این‌ها به قصد کشت می‌زنند. از بخت بد مردمان م ضربه‌های برادران ناراضی رییس جمهور بسیار کاری اند؛ کمتر شکاری از وحشت آن‌ها جان به در برده است
انیسه پیش از این که ترور شود، به دستور فاروق وردک وزیر معارف، برای بهبود ملاله دعا خوانده بود. همین گونه از رییس جمهور شنیده بود که ملاله قهرمان است. خبر توجه جهانی و حکومت پاکستان را هم برای درمان ملاله و انتقال او به لندن شنیده بود
اکنون ملاله به خاطر این توجه‌های جهانی سلامتی اش را باز یافته است و جای شکر دارد. او نباید بمیرد، هیچ کسی نباید بمیرد. اصلا برای مردن همه کس دیر است، اما انیسه مرده است. انیسه نمی‌دانست که خونش برای رییس جمهور و وزیر معارفش ارزشی ندارد
او اول زخمی بود بعد مُرد؛ اما کسی برای سلامتش دعا نکرد. رییس جمهورش او را قهرمان چه که شکست خورده هم نخواند. تن زخمی او به لندن برده نشد، او حتا به شفاخانه‌ی کابل هم نرسید. او در همان ولایت خودش (کاپیسا) جان داد. او شاید این را فراموش کرده بود که محکوم به مرگ است
انیسه آخرین قربانی گم‌نام ما نیست. هنوز خاک قبر کودکان زلمی -آن سرباز پولیس- در غزنی تازه است. بر روی گور نجیبه، در غوربند هنوز سبزه ندمیده است، بینی و گوش‌های عایشه هم پلاستیکی اند. هنوز دیک ختم شهیدان فاریاب چرب است و کشته‌های ننگرهار با کفن شان رفیق نشده اند
شاید همین فردا یا پس فردا، از این دست خبر، یکی نه چند تا بشنویم و در نهایت این را هم بشنویم که حمله‌ی مخالفان توسط رییس جمهور محکوم شد و برای بررسی حادثه‌ کمیسیونی تشکیل شد. آری اینجا افغانستان است؛ کشوری که همه چیزش دروغی است، نامش هویتش و مردمانش.دیاری پر از نفرت و نفرین، با تاریخ پنج هزار ساله که صد سال است بر سر پنج‌هزار سال‌گی اطراق کرده است که نه پس می‌رود و نه پیش.سرزمینی که تعصب و قبیله گرایی تمام چیزش را پوسانده و از تمام شکوه و شأنش یک کلاه قره قل با یک لنگوتی دوشف باقی مانده است. سرزمینی که مردمانش صدای انتحار و انفجار را با صدای دهل، یکی کرده اند.وقتی به دور دست نگاه می‌کنم، هیچ چیز از پایان قربانی گرفتن‌ها خبر نمی‌دهد. ماشین‌ کشتار برادران ناراضی تیز تر و تیزتر می‌شود. رییس جمهور با قوت تمام، دهل می‌زند و خواب پشتونستان می‌بیند و شورای عالی صلح که مشتاقانه تلاش دارد تا به شمار برادران او بیفزاید. ملاعمر هم در تقویم روی دیواری خود، دور 2014 خط روشن کشیده و چارچشمی به آن خیره است.و ملتی که مثل قایق بی باد بان، خود را به دست موج داده است. شب و روز یخن خدا را گرفته است تا سرابازان بی خدا از این دیار نروند، ورنه می‌دانند که برادران به اصطلاح با خدا دمار از روزگارشان بیرون می‌کشد.نمی‌خواهم از کسی گله کنم و یا کسی را هم مقصر بدانم. چون قاعدتا آدم از دوست گله می‌کند و مقصر کسی را می‌داند که تقصیر را به دوش می‌گیرد. آن‌هایی که انیسه را کشته اند، به یقین دوست نیستند و مقاماتی که از این جنایت‌ها چشم می‌پوشند کمتر از آن‌ها نیستند.اکنون تنها انتظاری که می‌رود از خود مردم است که باید پاس قربانی‌های گمنام خود را بدانند، ورنه فردا که می رسد همه قربانی شده ایم

Shirin Naziry

 

انیسه؛ قهرمانِ روشنی و سلامتی 

یاسر 
از سکوت وزارت معارف و در کل از حکومت افغانستان نباید شکایت کرد. بیچاره وزیر معارف نه با تدبیر خود که به تذویر دیگران دعاخوانی برپا کرد. همین گونه رییس جمهور با صدای خود ولی با زبان دیگران ملالی (خوانش پشتو: ملاله) را قهرمان خطاب کرد

وزیر معارف حتا نمی داند که عاملین قتل انیسه کی ها استند. او بزدلانه از شناسایی جنایتکاران چشم پوشی میکند و این نخستین بار نیست. فاروق وردک به این باور است که مکتب سوزی و قتل و کشتار کار طالبان نیست و تمام دار ودسته اش به این باور مهر تایید می زنند. وی بار ها به این نکته تاکید کرده است
فرق فاحشی میان انیسه و ملالی وجود دارد. حمله کنندگان و حمایت گران ملالی با شفافیت به حادثه برخورد کردند. حمله کنندگان ملالی خود را معرفی کردند. او را نه در راه خدمات خیریه انسانی بلکه به اتهام تبلیغ سِکولاریزم؛ آماج رگبار قرار دادند. حمایت کنندگان ملالی از ارتش تا اجتماع پاکستان همه یک صدا به دستیاری و پشتیبانی او شتافتند، سرمایه گزاران سیاسی که در حمایت او بودند برایش کمپاین جهانی راه انداختند... و ملالی هم شد قهرمان!؟
و اما انیسه؟ قاتلان انیسه، امروز نه که هر روز می کشند، آتش میزنند و ویران می کنند و بنا به دستور باداران شان مسوولیت و عدم مسوولیت جنایات شانرا اعلان میکنند. اگر ببیند حادثه حساسیت اجتماعی را بر می انگیزد، رد میکنند واگرنه قبول. سردمداران مُلک انیسه به خاطر منافع خودشان با اشکال مختلف با این جنایتکاران "دهن جوال می گیرند"، رییس جمهور بار ها گفته است: « برادرانم سخنگوی واقعی ندارند که اخبار شان به راستی منتشر شود و اخبار این همه جنایات از آدرس آنها پروپاگندا است.» فرق دیگر انیسه و ملالی در سرمایه گزاران قهرمان سازی و غول سیاست جهانی میباشد که سر دستهء این همه جنایات است. ملت که معلوم است، مثل من یک صدا و دیگر هیچ
حالا کی به داد انیسه میرسد؟ انیسه دانش آموز مکتب و رضاکار کمپاین واکسِن اطفال، در راه خدمت انسانی و صحت کودکان از رنجبارترین بیماری (پولیو) جان شیرین خود را نثار کرده است. انگار انیسه به همدردی نیاز ندارد، وزارت معارف پیش از اینکه به فروزانی او ارج بگذارد، امر تحقیق صادر کرده است (مگر وظیفهء معارف همین است؟) و وزارت صحت افغانستان گویا هنوز خبر(بی بی سی) را نخوانده است و هیچ واکنشی از آن وزارت مافیایی وجود ندارد. توجه باید کرد که واکنش نهادهای حکومتی بعد از این همه سر وصدای رسانه های اجتماعی اصلاً اعتبار و جایگاه اخلاقی ندارد
انیسه برجسته ترین نمادِ هویتِ دختر افغانستانی است، خوشبختانه قصهء او به هیچ ماجرای حقوق بشری افغانستان پیوند ندارد، که چند دفتر مزد بگیر از برکتِ سر او جیب هایشان را پُر کنند. پدرود انیسه در مسیر مکتب انسانی آموزش و صحت، راه او را از همه رویداد ها جدا میسازد و راه الگو به همه دختران عدالت دوست و خیرخواه افغانستان ترسیم میکند. بی هیچ تردیدی انیسه به همدردی نهاد های که برای دردآفرینی مردم آفریده شده اند نیاز ندارد
 انیسه برای من قهرمان "مادر زاد" است. او به همدردی نه ... حتا به انتقام نیاز ندارد. قاتل او را سال ها پیش مادرش با "داسکاله" گردن زده بود. انیسه قهرمان زادیست که مادرش پیش از آمدن و هیاهوی دروغین چهل کشور دنیا؛ با سیاهی و ستم و جهالت و جنایت مبارزه میکرد. انیسه قهرمان زادیست که در راه مادرش جان داده است، دیروز مادرش بعد از مبارزه انسانی بر ضد جهالت بر سر کشترارش شهید شد و راه روشن برای فردای دخترانش آفرید، امروز دخترش انیسه نیز در راه خدمت بشردوستانه، در راه روشنی و سلامتی انسان جان بخشید تا چراغ راه مادرش برای نسل های آینده درخشان بماند
انیسه قهرمان آموزش و صحت کودکان افغانستان است. بی هیچ تردیدی او یک قهرمان راستین است. قهرمانی که نامش در برگه های تحسین (اما ریایی و تهی از درد) حکومت ها و سازمانهای جهانی نمی گنجد
کوکچه پرس 

داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است که با رنگ روغنی بر روی صفحه چوب سپیدار نقاشی شده‌است.
این اثر استثنایی در طول تاریخ چندین بار ربوده شده، و با این‌که بیش از ۵۰۰ سال از زمان خلقش می‌گذرد اما آسیب چندانی ندیده‌است. مونالیزا هم اکنون در تملک دولت 
فرانسه می باشد و درموزیم لووردرپاریس نگهداری می‌شود.
تابلوی مشهور لبخند ژوکوند به دلیل لبخند بسیار مرموز مونالیزا و همچنین سبک نوین نقاشی لئوناردو داوینچی در آن زمان، به شهرت جهانی رسید. گفته شده‌است که داوینچی سفارش نقاشی این اثر را بین سال‌های ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۶ دریافت کرد، اما آن را به موقع تحویل نداد و چند بار آن را عوض کرد
 
از تاریخ این چنین بر می‌آید که فردی بنام فرانسیسکو بارتولومئواز اشراف شهر فلورانس از لئوناردو داوینچی خواسته است که پرتره همسر سوم خود یعنی لیزا آنتونیو ماریا را برای او نقاشی کند. داوینچی نزدیک به چهار سال روی این اثر هنر کار کرد و پس از اتمام نقاشی در سال ۱۵۰۷ این تابلوی زیبا را به فرانسیسکو نفروخت،فلورانس را ترک کرد و آنرا نزد خود نگاه داشت.

ویتنی هیوستون، خواننده و بازیگر مشهور درگذشت

B.B.C

با انتشار خبر درگذشت ویتنی هیوستون، در روز یکشنبه، ۱۲ فوریه، چهره‌های شناخته‌شده و هنرمندان عرصه موسیقی، به این خواننده و بازیگر ۴۸ ساله آمریکایی ادای احترام کرده‌اند 

ویتنی هیوستون در زمان مرگ در اتاقش در هتلی در بورلی هیلز به سر می‌برد. علت مرگ او در حال بررسی است

برخی منابع خبری در لوس‌آنجلس گزارش داده‌اند که جسد خانم هیوستون در وان حمام اتاق هتل پیدا شده است

پلیس بعد از تایید خبر مرگ ویتنی هیوستون در اولین ساعات بامداد روز یکشنبه جسد او را از هتل خارج کرد

گزارش شده است که ساعاتی پیش از انتشار خبر مرگ خانم هیوستون، او در حال ترک یک رستوران در لس‌آنجلس دیده شده است

ویتنی هیوستون قرار بود در مراسم اهدای جوایز گرمی در عصر روز یکشنبه، ۱۲ فوریه، شرکت کند و گفته می‌شود که در زمان مرگ، در حال آماده شدن برای شرکت در مهمانی ویژه پیش از مراسم اصلی اهدای جوایز گرمی بود

این مهمانی در هتل بورلی‌هیلتون، هتل محل اقامت او، برگزار می‌شد

مارک روزن، سخنگوی پلیس بورلی‌هیلز به بی‌بی‌سی گفته است که وقتی پلیس پس از تماس تلفنی مسئولان هتل، در ساعت ۱۵ و ۴۳ دقیقه به وقت محلی، خود را به محل رساند، هتل و اطراف آن مملو از خبرنگاران و چهره‌های شناخته‌شده و معروف بود

بر اساس گزارش‌ها، امدادگرانی که در هتل حضور داشتند، قبل از رسیدن نیروی پلیس، سعی کرده‌اند کمک‌های لازم را ارائه و ویتنی هیوستون را احیا کنند، ولی اقداماتشان نتیجه‌ای نداشت و ساعت ۱۵ و ۵۵ دقیقه به وقت محلی، مرگ او رسما اعلام شد

بری گوردی، بنیانگذار موسسه موتاون، گفته است که هیوستون هنرمندی متحیرکننده بود که دانش و فهم قابل توجهی از هنر موسیقی داشت

ویتنی هیوستون در هتل بورلی هیلتون درگذشت

آریثا فرنکلین، از ترانه سرایان شناخته‌شده و مادرخوانده ویتنی هیوستون، گفته است که خبر مرگ ویتنی برایش تکان‌دهنده بوده و حتی نمی‌تواند در این باره صحبت کند. او گفت که باور نمی‌کند خبرهایی که می‌شنود واقعیت داشته باشد

رئیس شرکت برگزارکننده مراسم گرمی هم گفته است که برگزارکنندگان گرمی در حال برنامه‌ریزی برای ادای احترام به ویتنی هیوستون در مراسم اهدای جوایز در بعد از ظهر روز یکشنبه، ۱۲ فوریه، هستند

چندین ترانه ویتنی هیوستون در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به پرفروش‌ترین ترانه‌های روز تبدیل شدند. او برنده ۶ جایزه گرمی است

ویتنی هیوستون در چند فیلم از جمله "بادی گارد" و "در انتظار بازدم" هم ایفای نقش کرده است

او زندگی زناشویی پر تنشی با بابی براوون، خواننده آمریکایی داشت و در نهایت در سال ۲۰۰۷ میلادی از او جدا شد

ویتنی هیوستون همچنین تا مدت‌ها به دلیل مصرف مواد مخدر و الکل با مشکلاتی دست به گریبان بود و در سال‌های اخیر چند کنسرت خود را لغو کرده بود

شهر کهنه کابل به عنوان یک مرکز فرهنگی احیا می شود

 

معماری شهر کهنه کابل ظرافت های خاص خود را دارد

شهر کهنه کابل که به عنوان یادگاری از ساکنان اصلی کابل امروزی شناخته می شود، در اثر جنگ های سه دهه اخیر به شدت آسیب دیده اما شهرداری کابل می گوید این شهر را به مرکز مهم تاریخی و فرهنگی تبدیل می کند

هرچند قسمت هایی از شهر کهنه کابل توسط بخش فرهنگی موسسه "آغا خان" بازسازی شده، ولی شهرداری کابل می گوید برنامه ای را برای احیای مناطق باستانی و تاریخی این شهر روی دست دارد

خوژمن علومی، معین خدمات شهری شهرداری کابل می گوید در ده سال گذشته هیچ کاری برای بازسازی شهر کهنه کابل صورت نگرفته؛ اما هیاتی از وزارت های شهرسازی، اطلاعات و فرهنگ و شهرداری کابل برای احیای دوباره این شهر تشکیل شده است: "ما شهر کهنه کابل را به یک مرکز شهر تبدیل می کنیم که در آن بهترین رستورانت ها باشد؛ بهترین تعمیرها و مراکز فرهنگی باشد. در پهلوی آن تمام جاهای تاریخی و مذهبی را دوباره احیا می کنیم و دوباره می سازیم"

 اکنون برخی قسمت های شهر کهنه کابل شکل خرابه را به خود گرفته است.   شهر کهنه کابل با استفاده از هنر معماری قدیم ساخته شده و خانه های آن از گل، سنگ و چوب اعمار شده اند. دروازه ها و کلکین های این شهر با ظرافت خاصی ساخته شده اند که از این سبک نجاری حالا در شهر کابل خبری نیست

آقای علومی می گوید خانه های گلینی که قدامت تاریخی و باستانی دارند تنها ترمیم می شوند. او می گوید برخی از ساحات فرهنگی و تاریخی این شهر مانند سینمای بهزاد که به گدام مواد خوراکه تبدیل شده قرار است یک بار دیگر به یک مرکز فرهنگی مبدل گردد

در حال حاضر برخی از قسمت های شهر کهنه شکل خرابه را به خود گرفته و ساکنان آن می گویند باید به آنها اجازه بازسازی خانه های شان داده شود. با آنکه شهرداری کابل بر حفظ اسالت فرهنگی شهر کهنه تاکید می کند اما ساختمان هایی در شهر قدیم با سمنت و آهن ساخته شده اند که ساختن چنین ساختمانهایی در مناطق تاریخی جواز ندارد

 رسم و رواج هایی که فراموش شده اند

ساکنان شهر کهنه کابل به عیاری و جوانمردی مشهورند. کهنسالان این شهر هنوز هم از فداکاری های باشندگان قدیم این شهر یاد می کنند

این خانه های گلی که قدامت زیادی دارند، به شکل اولی آن ترمیم می شوند. نبی عطایی یکی از باشندگان شهر قدیم می گوید یکی از جوانمردی های کاکه های شهر کهنه کمک به فقرا و بی نوایان بود: "آنها رویه خوبی داشتند؛ شب ها می رفتند از مردم احوال می گرفتند و کسانی که نداشتند برای شان برنج، روغن و آرد می بردند، بدون آنکه صاحب خانه بفهمد. این از جوانمردی کاکه های کابل بود"
به گفته عطایی حالا جای عیاران کابل را کسانی گرفته که به جای کمک به مردم، به سرقت و دزدی خانه ها می پردازند

نوازندگان "شور بازار" در شهر کهنه کابل می گویند که هنوز هم آلات قدیمی موسیقی را حفظ کرده و کسانی که ارزش موسیقی اصیل افغانی را می دانند در مراسم خوشی شان از آنها دعوت می کنند

کاغذپران، بازی سرگرمی ای که در شهر کهنه کابل مرسوم بود هنوزهم در این شهر وجود دارد. زلگی که در شوربازار شهر کهنه دوکان کاغذپران فروشی دارد، می گوید در گذشته تمامی کاغذپران ها در این بازار ساخته می شد؛ اما حالا از پاکستان نیز وارد می شود: "سابق همه کاغذپران ها در شهر قدیم کابل جور می شد اما حالا از مناطق دیگر کابل و پاکستان نیز در این جا کاغذپران می آورند"
برخی از ساختمان هایی که چندین دهه قدامت دارند هنوز در شهر کهنه کابل قدنمایی می کنند؛ اما آثار جنگ در آنها دیده می شود و به گفته ساکنان شور بازار چوب هایی که در این ساختمان ها به کار رفته پوسیده اند و خود به خود خاک می شوند

در حالت مهاجرت هم استعداد های افغان می درخشد

بتاریخ ۳۱ ماه اکتوبر جشنواره هنری ( فیستوال ) در پوهنتون اقتصاد و حقوق شهر ماسکو بر گزار گردید  در این مسابقات به تعداد ۵۰ تن جوانان با استعداد  از شهر های

مختلف روسیه اشتراک ورزیده بودند 

جوانان با استعداد کشور ما هریک رزما صدیقی محصل پوهنتون اقتصاد وحقوق  ،اجمل فراهی و اقبال محصلین انسیتوت دوستی خلقها با اجرای  اتن ملی توانستند تا مقام اول را در فیستوال بدست آرند و  کپ افتخاری  این فیستیوال به رزما صدیقی  اهدا گردید 

  خبرنگار نشریه نادیه انجمن گزارش میدهد که رزما صدیقی در سال گذشته نیز در

کنفرانس علمی بین المللی در مورد افغانستان که در شهر بیلا روسیه تدویر  یافته بود

باګرفتن یک مدال و تقدیر نامه مورد تقدیر قرار  ګرفتند . به امید موفقیت های بعدی شان می باشیم 

     مریم ګزارشګر نادیه انجمن 

دختر شایسته سال تاکید نموده در آینده می خواهد با سازمان های غیردولتی بویژه کودکان همکاری کند

 

 

دختر شایسته سال 2011 ایویان سارکوس از ونزوئلا

دوشنبه 11 ذو الحجة 1432هـ - 07 نوامبر 2011م  GMT - KSA

ایویان سارکوس دختر شایسته ونزوئلا به عنوان زیباترین دختر سال 2011 معرفی شد

 ایویان در رقابت نهایی که شب گذشته در لندن برگزارشد با 7 دختر شایسته دیگر رقابت کرد و سرانجام به عنوان دختر شایسته سال شناخته شد.

 در این مسابقه 122 دختر شایسته به رقابت پرداختند و این دختر زیبا که کارمند یک شبکه تلویزیونی است مقام برتر را کسب کرد.

 پس از او جویندولین روایس از فیلیپین و لاماندا پرس از پورتوریکا در رده های دوم و سوم قرار گرفتند.

 بر اساس گزارش روزنامه " الیوم السابع " چاپ مصر برنامه انتخاب دختر شایسته سال در 150 کشور به شکل زنده پخش شد و یک میلیارد بیننده برنامه را مشاهده کردند.

سایت دختر شایسته به نقل از خانم سارکوس اعلام کرد دختر شایسته سال تاکید کرده است در آینده می خواهد با سازمان های غیردولتی ویژه کودکان همکاری کند.

سایت آوای زنان 

یک فقیر تهیدست هندی برندۀ بیش از یک میلیون دالر امریکایی شد

یک مأمور تهیدست و فقیر حکومتی از شرق هند، نخستین برندۀ جایزۀ هنگفت پنجاه میلیون روپیه در یک برنامۀ تلویزیونی در ممبئی گردید

سوشیل کمار بیست و شش ساله در برنامۀ مشهور تلویزیونی به نام "Kaun Banega Krorpatti” یا کی میخواهد میلیونر شود، اشتراک ورزیده و توانست با پاسخ دادن به همه سؤالات مطرح شده پاسخ دقیق ارائه نماید. جایزه یی که وی نصیب گردیده، به بیش از یک میلیون دالر میرسد

امیتابهـ بچن ستارۀ معروف سینمای هند که گردانندگی برنامه را به عهده داشت، با نخستین برندۀ جایزۀ پنجاه میلیون روپیه در پیشگاه خبرنگاران ظاهر شده و چنین گفت

«وی در خانه یک پایه تلویزیون هم نداشت و برنامۀ "کی میخواهد میلیونر شود" را در تلویزیون همسایۀ شان تماشا میکرد. از آنجا، دانایی و تعلیم وی شعله ور گردیده و امروز بزرگترین انعام این بازی را که پنجاه میلیون روپیه میگردد، از آن خود نمود»

این برنامه قبلاً ثبت گردیده و قرار است هفتۀ آینده در تلویزیون به نمایش گذاشته شود

روز اول اکتبر روز بین المللی سالخورده گان

در چنین روزی بلافاصله چند رویداد  بین المللی  به وقوع پیوسته است.  اول اکتبر  روز بین المللی  سالخوردگان برگزار می شود.  این روز از سال 1991 میلادی برگزار می شود.  در 45-مین  جلسه  مجمع عمومی سازمان ملل متحد،  این جشن به عنوان « روز بین المللی  سالخوردگان» به تصویب رسید.  در این روز، کنفرانس ها و کنگره هایی برگزار می شوند که توسط  انجمن های اجتماعی در  دفاع از حقوق و نقش سالخوردگان در جامعه مربوط می شود.  همچنین  اقدامات خیریه گوناگونی در چنین روزی  سازماندهی می شوند

 در چنین روزی، روز « لبخند» برگزار می شود. وجود این جشن را ما مدیون  هاروی بل هستیم.  در سال 1963 میلادی  نماینده  یکی از کمپانی های  بیمه به این نقاش مراجعه کرد تا او  فکر یک  سمبل  بیادماندنی برای شرکت آنها را بکند.  به عبارت دیگر چیزی که کارت ویزیت شرکت بیمه آنها باشد.  نقاش بلافاصله  طرح خود به نام « اسمایلیک» (لبخند) را به سفارش دهنده پیشنهاد کرد.  او فقط 50 دلار در ازای این طرح دریافت کرد. شرکت بیمه مدال هایی با این لبخند درست کرد و از تمام کارمندان خود خواست که آنها را روی لباسشان سنجاق کنند.  موفقیت این طرح آنقدر زیاد بود که پس از چند ماه  این صورت خندان زرد رنگ  روی کارتهای ویزیت و مدال های کمپانی، قوطی سیگار و کلاً همه جا ظاهر شد

اول اکتبر سال 908 میلادی  هنری فورد، مدل جدید  اتومبیل خود «  فورد لیزی» و یا « مدل «ت» را معرفی کرد.  این اتومبیل به خاطر قیمت ارزانش  ( 850 دلار)، مقاومت و  باصرفه بودن، محبوب ترین اتومبیل  ربع اول قرن بیستم شد.  اولین اتومبیل در کارخانه فورد در دترویت  سه روز قبل از آن  مونتاژ شده بود.  تا سال 1927  میلادی 15 میلیون  اتومبیل این مارک وارد بازار شد

دیگر اینکه در چنین روزی  در سال 1931 میلادی  در اتحاد شوروی  پخش منظم برنامه های تلویزیونی شروع شد. در کارخانه تراکتورسازی خارکوف  به نام  سرگو اورجانیکیدزه  اولین تراکتور  ساخته شد