زن یک واژۀ شکستہ / اشک ناریختہ ودردبی احساس است / زن آن  موجودیست که درمقابل نفرت محبت دربرابرخیانت صداقت ودربدل خشونت صمیمیت میبخشد 
زن مادربشریت است  / زن گوهر انسانیت است زن مریم باعفت وخد یجہ محمد(ص) است زن فاطمۀ مظلوم مگربلقیس با قدرت است 
آری زن نیرو دهنده نبوت است / زن کبوتر صلح ووحدت است زیرا زن

سمبول عدالت است

جملاتی که مـردان را دیـوانـه می‌کند!

 

جملاتی که مـردان را دیـوانـه می‌کند!

 

گاهی وقت‌ها، خانم با بکار بردن یک جمله ناخواسته تمام اعصاب و روان آقای خانه را بر هم می‌زند. صبح قبل از بیرون رفتن از منزل، اگر همسرتان بگوید پولم تمام شده یا نوشتن چک فراموشت نشود، چقدر آرامش شما برهم می‌خورد؟! اگر خانم‌ها بدانند چه کلامی را در چه زمانی و به چه شکلی بیان کنند، به‌طور حتم از حرف‌هایی که آقایان را از کوره به درمی‌برد، جلوگیری خواهند کرد. مگر آن‌که هدف بانویی، به هم ریختگی روحی و شخصیتی آقای خانه باشد! در هر صورت خانم‌ها باتوجه به محتوای این مطلب باید تلاش کنند از تکرار این حرف‌ها و موقعیت‌های تنش‌آفرین پرهیز کنند.

 پولم تمام شده

اگر نمی‌توانید هزینه ماهانه خانواده و خرجی روزانه‌تان را محاسبه کنید، ریاضی خود شما اشکال دارد! برای دریافت هزینه منزل به زمان و نحوه دریافت وجه نقد مورد نظرتان توجه کنید.

زمان رفتن و خارج شدن از خانه برای مطرح کردن پول، زمان درستی نیست، شدید‌ترین درگیری‌های خانوادگی می‌تواند به دلیل درخواست مستمر و بی‌موقع پول باشد. ماهی یک‌بار کل هزینه‌های جاری را محاسبه و زمان دریافت خرجی خانه را مشخص کنید. اشتباه نکنید! اگر شما هم شاغل بودید خودتان به‌طورحتم مدیریت مالی را قبول داشتید.

موضوع دیوانه‌کننده برای همسرتان، بی‌موقع مطرح کردن دریافت پول و پی‌درپی بودن آن است. فراموش نشود اشکال شما در نداشتن یک منبع درآمد یا سرمایه‌گذاری و نیز شاغل نبودن‌تان نیست، بلکه مشکل در نبودن یک رویه مشخص جهت مدیریت مالی خانه و شیوه دریافت و هزینه اقتصادی بوده و مثلا برخی از ما فراموش می‌کنیم که خرید، تفریح نیست.

 شوهر دوستم این کارو انجام نمی‌دهد؟

لطفا توجه داشته باشید مقایسه همسرتان با هر مرد دیگری حتی پدر و برادرتان اثری جز تخریب شخصیت او ندارد! دوست شما، شرایط زندگی و خلق و خوی همسرش کاملا با شرایط واقعی زندگی شما متفاوت است. ضمن درک تفاوت‌ها سعی نکنید با سر کوفت زدن، کار خود را پیش ببرید چرا که این کار فرجام خوشی نخواهد داشت.

کی می‌خوای کارتو عوض کنی؟

هر مردی از کارش لذت می‌برد یا حداقل برخی از آقایان کارشان را دوست دارند. مثلا بعد از 20سال کار حالا اگر خانواده او انتظار تغییر شغل را از ایشان داشته باشد، پس چه بر سر سلایق و علایقش خواهد آمده؟ شاید اگر هزینه نکند، متضرر نشده و شرایط مالی بهتری را سپری کند.

اما خانم‌ها معمولا به این نکته توجه نمی‌کنند که همسران‌شان به کار و شغل خویش دل می‌بندند و شخصیت و عزت‌نفس خود را در جایگاه اجتماعی و کار خویش جست‌وجوی می‌کنند. پس اگر هر روز درباره کار آقای خانه پشت‌سر هم غر بزنید نتیجه‌ای جز به‌هم ریختن روان همسرتان نخواهید داشت.

 تو هم عین بابات یا خانواده‌ات هستی

اگر همسرتان نامرتب است یا مناسبت‌های مهم زندگی‌تان را فراموش می‌کند این مورد را با خود او حل کنید و از کشاندن پای پدر، مادر، خواهر یا برادر و بقیه افراد خانواده‌اش به این مشکل اجتناب کنید. وقتی چنین جمله‌ای را به کار می‌برید به همسرتان مستقیما این پیغام را می‌دهید که قصد تحقیر او را دارید.

بدیهی است که به کار بردن جملاتی از این دست به نقاط ضعفی که در خانواده همسرتان مشاهده کرده‌اید، اشاره می‌کند. اگر انصاف داشته باشید، با مقایسه خانواده خودتان با خانواده‌های برتر، متوجه خواهید شد که فامیل و اقوام شما نیز در بعضی از مباحث دارای مشکلاتی هستند.

 خودم می‌توانم، کمک لازم ندارم

شاید باور نکنید اما این جمله برای اکثر مردان آثار مخربی دارد. همسر شما مانند هر انسان دیگری از این‌که وجود موثر و مفید داشته باشد به خودش افتخار می‌کند. گاه دلیل شما برای بیان این جمله این است که همسرتان کاری که قصد انجامش را دارد به خوبی انجام نمی‌دهد؛ مشاوران معتقدند حتی اگر عملکرد شوهرتان در انجام کاری با شما متفاوت است آن را به شکلی زننده مطرح نکنید. بعد‌ها از این‌که نقش حمایتی همسرتان را از او گرفته‌اید پشیمان خواهید شد، چرا که با این حرف او را دیوانه خواهید کرد.

 مادرم گفت که این کار را انجام می‌دهی

وقتی این جمله را می‌گویید بی‌شک یک صحنه برای شوهرتان بازسازی می‌شود؛ این‌که شما در مقابل دیگران، زندگی شخصی‌تان و مشکلات آن را بر ملا کرده‌اید. بدیهی است از آن پس هر چه از دیگران بشنود را به شما نسبت خواهد داد و بعد‌ها به صفت ناخوشایند دهن‌بین هم ملقب خواهید شد. به جای همه اینها، حتی اگر از یکی از اطرافیان‌تان به شما هشدار داده شده که همسرتان رفتارهای به‌طور مثال کنترل‌کننده دارد، به جای بیان آن از قول سوم شخص این مساله را از طرف خودتان مطرح کنید.

 مردباش

هیچ چیز به اندازه زیر سوال بردن مردانگی آقایان دردآور نیست. در این دوره و عصر هزاره سوم هیچ شیوه منطقی و ریاضی جهت سنجش اخلاق، دیانت و مردانگی همه اطرافیان‌مان و ازجمله همسر شما وجود ندارد. شاید شما ندانید اما همسر شما به اندازه کافی از به ظاهر رفیقان خویش نامردی و نارفیقی دیده است، پس اگر شما هم به کنایه یا نیش زبان یا حتی بدون هر قصد و غرضی این جمله را به او بگویید.

 همیشه این کارو می‌کنی

آن از وضع غذا خوردنت، این هم از کارهای خانه انجام دادنت و…” با این کار همسرتان را گیج می‌کنید که دقیقا کدام کارش شما را آزار داده است. یاد بگیرید دقیقا روی مشکلی که شما را ناراحت کرده تمرکز کنید. اگر از این‌که شوهرتان جوراب‌های کثیفش را در راهرو انداخته است دلخورید به او نگویید تو همیشه همین جوری هستی.

صریح باشید و از کلی‌گویی پرهیز کنید. این راه بهتری برای رسیدن به یک زندگی سالم و موفق است. برای تغییر یک رفتار به‌خصوص مثلا دیر به منزل آمدن، بی‌توجهی به تکالیف و امور مدرسه بچه‌ها و برنامه‌ریزی جهت تعطیلات آخر هفته سعی کنید، مورد به مورد و مرحله به مرحله با جزیی‌نگری پیش بروید تا حرف‌های کلی شما روان همسرتان را به‌هم نریزد.

 از دستت خسته شدم

دیگر از دست تو و فرزندانت عاصی شده‌ام. ‌ای‌کاش به تو و خانواده‌ات بله نمی‌گفتم. از دست کارهای تکراری و روزمرگی زندگی‌ام به ستوه آمده‌ام. این، آن زندگی‌ای که من می‌خواستم نبود.” این جمله‌ها فقط تیرگی روابط و سردی فضای بین شما را بیشتر خواهد کرد.

البته اگر می‌خواهید زندگی مشترک‌تان را به سکته عاطفی برسانید اشکالی ندارد اما برای سازندگی و اصلاح چنین گفتمانی فایده ندارد. برای تغییر شرایط زندگی لازم است ابتدا شرایط پذیرش حرف‌های خود را در همسرتان به وجود آورید نه این‌که با این‌طور حرف زدن او را تا مرز جنون پیش ببرید.

 به چی فکر می‌کنی؟

خانم‌ها خیلی کنجکاو هستند آنها باید از تمام افکار و احساسات، علایق، عقاید، گمان‌ها و اشارات شما سر در بیاورند. از سوی دیگر آقایان اصلا دوست ندارند که در مورد همه چیز کاوش کنند و بحث راه بیندازند. سکوت، آنها را بیشتر راضی نگه می‌دارد.

پس زمانی که همسرتان در حال مطالعه، نوشتن، دیدن، شنیدن موسیقی یا هر کار دیگری است با طرح یک پرسش بی‌ربط، رشته افکارش را از هم پاره نکنید، چرا؟ چون این کار شما او را مرز جنون برده و شما نیز به پاسخ و خواسته خود نخواهید رسید.

ناراحت کردن و از کوره به در بردن آقای خانه شما، به هر دلیل نتیجه دلخواه‌تان را در پی نخواهد داشت. برای او و زمان استراحش احترام قایل شوید. اجازه دهید فقط به اندازه نیم ساعت اول ورودش به منزل را با آرامش سپری کند. این یک روش کاملا کلاسیک زنانه است تا ما مردان را وادار به اعتراف کنند که در آن لحظه خاص به آنها فکر نمی کردیم. این سوال دقیقا در زمانی که از کنار هم بودن لذت میبریم و درست لحظه ای که اصلا انتظارش را نداریم مطرح می شود.

این اتفاق آنقدر سریع می افتد که هیج زمانی برای فکر کردن نداریم و قبل از آنکه متوجه شویم متهم به فکر کردن به نامزد قبلیمان می شویم! این سوال روشی بسیار ظریف است تا به ما این پیام را برساند که ما حق داشتن افکار خصوصی را نداریم.

به موارد بالا می توان اینها را هم اضافه کرد:

سالگرد گرفتن برای هر چیز کوچکی

چرا خانم ها هر اتفاق کوچکی در زندگی را به بهانه ای برای گرفتن هدیه تبدیل می کنند. ما آقایان بعد از یک روز کاری عادی و کاملا خسته با تصور فقط یک شام ساده به منزل می آییم. اما صحنه ای را که با آن مواجه می شویم ما را شوکه میکند. چه کار غلطی انجام داده ایم؟ آیا تولدش است؟ آیا تولد خودم است؟ نخیر، امروز سالگرد روزی است که برای اولین بار به یکدیگر نگاه کردیم. خانم های عزیز لطفا دست بردارید. ما همینکه توانستیم روزهای قرارمان را به یاد داشته باشیم کلی هنر کرده ایم.

گفتن جمله “خوبم” وقتی که ناراحت هستید.

همسرم در حالیکه من در حال تماشای فوتبال بودم جلوی تلویزیون ایستاده بود و به همین دلیل کمی بحثمان شد. از آن پس هرگونه مشکلی را که فکرش را بکنید به یادش آمده است. پرسیدم: خوبی؟ اما او همان جمله منفعل-تهاجمی که معمولا با یک سکوت همراه می شود را گفت: خوبم! اگر از چیزی ناراحت هستید آن را مستقیم بیان کنید تا ما هم بتوانیم آن را حل کنیم. البته راه بهتری هم وجود دارد: لطفا مشکلات را یکی یکی بازگو نکرده و بگذارید ما فوتبالمان را تماشا کنیم!

بیش از حد بیمار بودن شما

در مراسم ختم، مراسم عروسی، به خاطر فیلم های شاد و غمگین گریه می کنید. ما مردها نمی دانیم در زمانیکه شما تمام پیراهن زیبا و اطو شده ما را با اشکهای خود خیس می کنید، چه کاری می توانیم انجام دهیم. اصلا این همه اشک را از کجا می آورید؟ به عقیده ما مردها، خانم ها می توانند در سال یک روز مخصوص گریه کردن داشته باشند. آنها میتوانند در این روز دور هم جمع شده و تمام24 ساعت را گریه کنند تا برای 364 روز باقیمانده نرمال رفتار کنند.

مداوم صحبت کردن

ما مردها شنیده ایم که خانمها روزانه حدود 20,000 کلمه صحبت می کنند. خوب برای ما قابل درک است که این وظیفه روزانه باید حتما انجام شود. اما چرا همیشه در بدترین زمان ممکن این کار را میکنید؟ مثلا همسر من، درتمام طول آن مهمانی خانوادگی که واقعا باید صحبت می کرد و آن سکوت اذیت کننده را می شکست ساکت بود و درست زمانیکه من و دوستانم در میانه یک بازی بسیار هیجان انگیز بودیم شروع به تعریف کردن از نحوه نشستن گربه همسایه کنار بوته گل گلابکرد!

عذاب آورترین قسمت ماجرا اینجا بود که او داشت به طور مفصل راجع به صاحب گربه که در سوپرمارکت سر خیابان مشغول به کار بود صحبت می کرد. خانم های عزیز، لطفا زمان مناسب برای صحبت کردن را تشخیص دهید و لطفا فقط اصل کلام را بیان کنید.

 

زنانی که جایزه نوبل را دریافت کردند

چراغ‌ها را اینها خاموش کرده اند
تا حالا 40 زن برنده نوبل شده اند. البته اگر دو نوبل بانو ماری کوری را هم حساب کنیم تعداد جوایز به 41 عدد می‌رسد. نوبل اقتصاد یک بار، فیزیک 2 بار، شیمی‌4 بار، طب 10 بار، ادبیات و صلح هر کدام 12 بار به خانم‌ها رسیده است و این نشان می‌دهد که خانم‌ها در زمینه ذوق ادبی و حس انسان دوستی فعال‌تر هستند

سلما لاگرولوف 1858-1940
لاگرولوف سوئدی اولین زنی بود که سال 1909 جایزه نوبل گرفت و طلسم مردانه بودن آن را شکست. او به عنوان اولین زن عضو فرهنگستان سوئیس به این فرهنگستان پا گذاشت. لاگرولوف با پول جایزه نوبل به آرزوی دیرینه‌اش رسید؛ توانست خانه پدری‌اش را که به خاطر خرج دوا و تداوی پدرش فروخته بود، دوباره بخرد و تا آخر عمرش خوش و خرم در آن زندگی می‌کرد.

تونی موریسون -متولد 1941
اولین زن سیاه پوستی که نوبل گرفت خانم موریسون بود. او به خاطر سابقه‌اش از مشکلات سیاهپوستان می‌نویسد. داستان‌های خواندنی او درباره تبعیض نژادی و اختلاف طبقاتی وضعیت اسفبار زنان بارها جایزه‌های بین‌المللی گرفت که نوبل مهم‌ترین‌اش بود. اسمش هم کلوئه بوده و وقتی وارد ‌هاروارد شد به تونی تغییرش داد. او می‌گوید تلفظ کلوئه سخت بود. کلوئه یا تونی اولین زنی است که در یک دانشگاهی پرینستون آمریکا، یک کرسی دائمی ‌استادی به نام خودش دارد.

پرل باک 1892-1973
پدرش مبلغ مسیحیت بود و وقتی پرل فقط سه ماهش بود به چین رفتند. او تا 41 سالگی در چین ماند و فقط دو سال برای تحصیل به پاریس رفت، شاید اگر او مادری با کمالات نداشت و در سرزمین مملو از داستانی مثل چین زندگی نکرده بود. اولین زن امریکایی برنده نوبل نمی‌شد. رمان "خاک خوب"اش که درباره چین است از بهترین رمان‌های معاصر امریکایی است و برنده پولیترز شده.

زیگرید اوندست 1882-1949
او سومین زن برنده نوبل بود که در 46 سالگی این جایزه را گرفت. زیگرید نروژی از آن دست نویسنده‌ها بود که به مناسبات بین زن و مرد اهمیت زیادی می‌داد و در نوشته‌هایش دنبال کشف روابط عمیق بین آنها بود. پدرش باستان‌شناس بود و مادر تحصیل کرده اش هم در کنار پدرش کار می‌کرد. او هم از این خانواده بافرهنگش نهایت استفاده را کرد و برای کشورش کلی افتخار آفرید از او کتابی به فارسی ترجمه نشده است.

دوریس لسینگ -متولد1919
لسینگ متولد کرمانشاه است. پدر و مادر انگلیسی‌اش در ایران زندگی می‌کردند که او به دنیا آمد. پدرش که معلول جنگ جهانی بود در بانک ایران کار می‌کرد. او وفتی کمونیست دو آتشه بود کلی کتاب کمونیستی نوشته و وقتی با روان‌شناسی حال می‌کرده داستانهایش تم روان‌شناسی دارند. یک وقت‌هایی هم علمی‌ تخیلی نوشته است. او از جمله پیرترین‌هایی است که نوبل گرفته اند.

نلی زاکس 1891- 1970
او از جمله یهودی‌هایی بود که زمان نازی‌ها از آلمان فرار کردند و در سوئد پناهنده شدند. او عاشق نوشتن و شعر گفتن و شعر ترجمه کردن بود؛ حتی مدتی که در بیمارستان روانی هم بستری شد دست از نوشتن برنداشت. زاکس از دوستان صمیمی‌ لاگرولوف بود. از او هم کتابی به فارسی ترجمه نشده است.

 

نادین گوردمیر  متولد 1923
گوردمیر اهل آفریقای جنوبی است و سال‌ها بر علیه آپارتاید و به نفع مردم آفریقا کار کرده است. می‌گویند ماندلا وقتی در زندان بوده  داستان‌های او را می‌خوانده و وقتی آزاد شده او را هم برای استقبال دعوت کرده بودند. بیشتر داستان‌هایی هم که نوشته سیاسی‌اند. گوردمیر در ژوهانسبورگ زتدگی می‌کرد. سفیر حسن نیت سازمان ملل است و از اعضای هیات داوران جایزه بین‌المللی بوکر هم بوده. این روزها علاوه بر نوشتن در حوزه مبارزه با ایدز هم فعال شده.

زنان افغان، درگرداب مشکلات اجتماعی

ذبیح الله فرهنگ

بخش اول

پیشینة حرکت‌های آزادی‌خواهانة زنان افغانستانی، از دوران امیر عبدالرحمن خان، پادشاه سابق افغانستان بدین‌سو بوده است. قبل از حکمروایی او، کوچک‌ترین حرکتی از سوی زنان صورت نگرفته است که توانسته باشد مسیر و بستر مبارزه را برای نسل‌های آینده‌، مساعد کند. هرچند در زمان پادشاهی او، قانون مشخصی تصویب نشده بود که براساس آن، حقوق زنان ‌تبیین شده باشد. اما فرمان‌هایی از سوی شاه صادر شده بود که جلوه‌ها و نمونه‌هایی از سیاست‌های حمایتی‌ از حقوق زنان و وضعیت ‌آنان را‌ به نمایش می‌گذارد. یکی از فرمان‌های عبدالرحمن خان، این بود که زنان بیوه در انتخاب همسر‌شان، آزاد باشند. مسألة حق میراث زنان، خود‌مختاری دختران در انتخاب شوهران‌شان که والدین نسبت به ازدواج و زندگی دختران‌، بیشتر نقش حمایتی داشته باشند، نه مداخله‌ای. خانم حلیمه، معروف به «‌بوبوجان»، خانم عبدالرحمن خان، کسی بود که در داخل در‌بار فعالیت‌های خُرد‌و‌ریزی برای دفاع از حقوق زنان داشته است. از این‌رو، ‌هرگاه نفس این فرمان‌ها به‌صورت کارشناسانه و دقیق‌ بررسی شود، می‌تواند به عنوان رگه‌هایی از سیاست‌های دفاع از حقوق زنان‌‌ در تاریخ افغانستان به حساب آید.

پس از بوبوجان،‌ ملکه ثریا، خانم شاه امان الله خان، برای دفاع از حقوق زنان جسورانه به میدان می‌آید. او پس از سفری ‌‌با شاه به کشورهای اروپایی و ایران آن‌روز، دوباره به کشورش برمی‌گردد،  یکباره متحول می‌شود. ملکه ثریا، در تاریخ ۲۵ جولای ۱۹۲۸ مقاله‌ای می‌نویسد که در «اخبار امان» منتشر می‌شود. در آن مقاله، او می‌گوید: «چادری، زن را از تنفس هوای آزاد مانع می‌گردد، به همین سبب، اکثریت زنان به مرض مبتلا شده‌اند.» به همین ترتیب، ملکه پس از آن به مکاتب می‌رود و با دختران و معلمان مکاتب برای آگاه‌سازی و برچیدن برخی محدودیت‌ها، صحبت می‌کند. و همین‌طور زنان را در قصر دلگشا دعوت می‌کند و به آن‌ها‌ می‌گوید: «درکارها با مردان سهم مساوی بگیرند و درجهت توسعة افغانستان، شانه‌به‌شانه با مردان همگام شوند.» در زمان شاه امان‌الله، نخستین مکتب دخترانه در ۱۹۲۱ گشایش یافت. جریدة «ارشاد النسوان»، اعزام نخستین دختران به خارج از کشور برای تحصیل، اجباری‌کردن تحصیل از شش‌سالگی تا یازده‌سالگی، همه در این دوره انجام می‌شود. اما در زمان حبیب‌الله کلکانی همة دست‌آوردهای دوران مدرنیزاسیون امان‌الله تجدد‌طلب،‌ به فراموشی سپرده می‌شود. خادم دین رسول‌الله، زنان را خانه‌نشین می‌کند و دستور می‌دهد که همة زنان باید،‌ ‌پوشش اسلامی داشته باشند و دیگر حق کار در بیرون از خانه را ندارند.

 چهره‌های نامدار و عدالت‌خواهی که در دوران‌های مختلف، برای مبارزه علیه محدودیت‌های اجتماعی زنان برخاستند،‌ ملکه ثریا، اسما طرزی، جمیله کشتمند، رقیه ابوبکر، کبرا نورزایی، زینب سراج،‌ شفیقه سراج، صالحه فاروق اعتمادی، نفیسه شایق مبارز، معصومه وردک، بی‌نظیر هوتکی، کبرا علی، حمیده شیرزی و مؤمنه بصیر بودند. اما هریک، در زمان‌های مختلفی مبارزه کردند و همزمان، به‌صورت یک تیم ‌یا یک حرکت منظم و سازمان‌یافته، کار نکردند. ‌در دوران صدارت سردار محمد‌داوودخان، بحث رفع حجاب صورت می‌گیرد و ‌میرمنو تولنه، ‌مؤسسة نسوان تأسیس و ‌قانون اساسی سال (۱۹۶۴) تصویب می‌شود. و براساس این قانون‌، زنان ‌از حقوق اساسی و حق رأی برخوردار می‌شوند و درانتخابات سال ۱۹۶۵، چند خانم به ولسی‌جرگه می‌روند و دو خانم دیگر به عنوان سناتور در مجلس سنا، انتصاب می‌شوند.

ولی باید اذعان کرد که خیزش‌ها و حرکت‌های آزادی‌خواهانة زنان افغان در طول تاریخ افغانستان،  نسبت به کشورهای پیشرفتة امروزی،  ناچیز بوده است که به معنی واقعی کلمه،  نمی‌تواند در قالب یک جنبش سیاسی‌ـ‌اجتماعی‌ بگُنجد. آن‌چه که در میان گروه‌ها،  به‌صورت ‌جمعی صورت گرفته است، فاقد یک ایدئولوژی بوده است. به عبارتی، عقب‌ خیزش‌ها و فعالیت‌های حق‌طلبانة زنان در مملکت ما، اندیشه و ‌استراتژی مشخصی وجود نداشته است که براساس آن،  مسیر مبارزه را‌ برای نسل‌های پس از خود‌، تبیین کنند. آن‌چه که صورت گرفته،از یک طرف بیشتر فصلی و با رویکرد تسلیم‌طلبانه نسبت به نظام‌ها و سنت‌های حاکم جامعه و از سوی دیگر، عدم آگاهی و شناخت از حرکت‌های استراتژیک، هدفدار و ساختار‌مند زنان در کشورهای پیشرفتة دنیا بوده است.

   برخی از مشکل‌های امروزی فرا‌روی  زنان افغانستان‌

با آمدن نیروهای ائتلاف بین‌ا‌لمللی و تأسیس ‌حکومتی نسبتاً دموکراتیک به رهبری حامد کرزی،  برخی محدودیت‌های اجتماعی‌، سنت‌های قرون وسطی و عنعنه‌های فرسودة تاریخی،‌ برچیده شد؛ اما واقعیت‌های تلخ و درد‌آور‌ اجتماعی‌ای هم وجود دارد که همواره زنان را از رشد و بالندگی در زیست‌جهان اجتماعی و سیاسی،  بازمی‌دارد:
یکی از واقعیت‌های موجود جامعة ما، این است که نه‌تنها مردان،‌ بلکه زنان هم به دلیل جهالت و عدم آگاهی‌ از حقوق و مسئو‌لیت‌های انسانی و اجتماعی‌شان، ابزارهایی برای ترویج و گسترش افکار زن‌ستیزانه و ضد انسانی مردان‌، به‌خصوص رهبران مذهبی شده‌اند. به‌صورت روز‌مره در رسانه‌ها می‌بینیم که ‌تعدادی از زنان‌، ‌با نوع پوشش زنان عرب، در رسانه‌ها ظاهر می‌شوند و برای زنان افغان،  ‌از زندگی کسانی می‌گویند که قرن‌ها قبل زیسته‌اند‌ و با خرد و ارزش‌های جهان امروز، هیچ‌گونه سازگاری و هم‌خوانی ندارند.

 
زنان افغان، درگرداب مشکلات اجتماعی

ذبیح الله فرهنگ

بخش دوم

آن‌ها با تکنیک‌ها و فرضیه‌های ایدئولوژیک‌ و قالب‌های خشک و منجمد عهد قبیله‌سالاری، تلاش می‌کنند برای زنان در قرن ۲۱‌،‌ تعیین تکلیف کنند و مسیر رشد و ترقی جامعه را با حرف و حدیث‌های تنگ و تاریک تریبلیسم و روزگار جهل و جهالت دنیای‌ عرب آن‌روز، تغییر بدهند.

دوم: باورداشت‌هایی در ‌زنان و مردان جامعة ما وجود دارد که هرگونه ظلم، بی‌عدالتی، سوء‌استفاده‌، برتری‌جویی‌، نابرابری‌ و امتیازگیری‌، از سوی مردان از و نسبت به زنان و در برابر آنان را، به عنوان ‌مشیت الهی، تفسیر کنند. معتقدند که هرآن‌چه از سوی مردان  اعمال می‌شود، قرن‌ها قبل، در ‌فرضیه‌ها و قالب‌های از قبل تعیین‌شده‌ای‌‌، تبیین شده است که نباید در برابر آن‌ کوچک‌ترین اعتراضی کرد. و بدون هیچ پرسش و شبهه‌ای،‌ آن را ‌پذیرفت و ‌محترم شمرد.

سوم: به تعبیر سوزن دوبورا، فمینیستی متعلق به موج سوم جنبش عدالت‌خواهی زنان غرب، «‌در طول تاریخ،‌ ‌در یک تقسیم‌بندی ‌مغز و تفکر به مردان سپرده شده است و نقش زنان ‌تزیینی و وظیفة آنان ‌تولید مثل‌ بوده است.» حداکثر زنان در کشورما، غریزه‌ای و به‌صورت کورکورانه پذیرفته‌اند که کار در داخل خانه، پرورش اطفال، تزیین‌کردن و تولید مثل، ‌پوشیدن لباسی به سبک زنان عرب ‌یا چادری (برقع)، خاموشی و سکوت در برابر فجایعی که از سوی مردان ‌صورت می‌گیرد؛ جزئی از مسئوولیت‌های کلان زندگی‌شان است، که رابطة تنگاتنگی‌ با اخلاق، حیثیت، جایگاه و آبروی اجتماعی مردان جامعه دارد. به عبارتی،  اکثریت زنان چنین باور دارند که زیستن، خوردن، پوشیدن و هرگونه اعمال و رفتار یک زن،‌ رابطة مستقیمی‌با حیثیت و آبروی شوهر‌ش دارد که کمترین غفلت در انجام آن،‌ آبروی‌ او را در ‌اجتماع به خطر می‌اندازد. در چنین وضعیتی،‌ از تفکر و اندیشیدن خبری نیست، همه‌چیز از قبل تعیین شده است و می‌بایست در مطابقت با آن‌ زندگی کرد.

چهارم: در جامعة ما، شب و روز به مردان اختصاص داده شده است. حکم زندگی در این مرزوبوم، طوری است که به خاطر «غیرت افغانی»‌، می‌بایست زنان از این فرصت محروم باشند. شب‌ها باید در خانه باشند که ‌گرگ‌های درنده و لاش‌خورها‌ در کوچه‌پس‌کوچه‌ها و خیابان‌های شهر، در انتظار شکار‌ آن‌هایند. درچنین وضعیتی، یک زن چگونه از خانه بیرون شود؟‌ درهیچ نقطه‌ای از شهر، یک خانم نمی‌تواند به‌تنهایی گشت‌و‌گُذار کند. اما در روزها، پس از خروج از خانه برای خرید و کارهای ضروری دیگر، باید ‌حرف‌ها و برخوردهای آزار‌دهنده و تحقیر‌کننده، آزار و اذیت چشمی و… تحمل‌ کنند. به‌صورت متداول دیده می‌شود که کودکان و اطفال ده، یازده‌سالة پسر، در کوچه‌ها‌ و خیابان‌های شهر‌،  زنان ۳۰ ساله و بالاتر از آن‌را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند. درد‌آورتر از آن، مردان مُسن وکُهن‌سال که حدود ۵۰ و بالاتر از آن‌اند، دست به اذیت ‌دختران نوجوان و مکتبی می‌زنند. آن‌ها با حرف‌های رکیک و تحقیرآمیز‌، ‌خو گرفته‌اند‌‌.

 دیده می‌شود که یک خانم همراه ‌شوهر‌ش‌، تحقیر‌کننده‌ترین و آزار‌دهنده‌ترین الفاظ را از سوی مردان درنده‌خو‌ و افسارگسیخته می‌شنوند. در این میان، پولیس، که خود آلوده به این بیماری اجتماعی است، حضوری با کمترین تأثیر را دارند‌ و از درد ‌زنان و از مشکل‌های واقعی آنان، هیچ فهم و آگاهی ندارند و در برخی مواقع، خود، موجب آزار و اذیت زنان می‌شوند.

روی هم رفته،‌ در طول تاریخ افغانستان، در مقایسه با کشورهای پیشرفته و صنعتی‌، زنان افغانستان تاکنون نتوانسته‌اند‌ به معنای واقعی کلمه،‌ ‌جنبشی سراسری و افغانستان‌شمول،‌ متشکل از اقوامی‌مختلف را برای ‌تحقق اهداف و خواسته‌های انسانی‌شان، راه‌اندازی کنند. همة فعالیت‌های پراکنده‌ای که در طول تاریخ این کشور از سوی زنان صورت گرفته است، در قالب یک جنبش اجتماعی‌‌ـ‌‌سیاسی، قابل تعریف نیست. اکنون، در آرمانی‌ترین وضعیت هم، آن‌عده از زنانی که در شورای‌ ملی و نهادهای جامعة مدنی و‌ ‌برخی نهادها و سازمان‌های دیگر کار می‌کنند، بیشتر‌شان

 در بسیاری مسائل کلان ملی، اسیر تعصب‌های قومی، زبانی و… ‌اند، که نمی‌توانند پا‌ را فراتر‌ بگذراند و جهان را با همان وسعت و گستردگی‌اش بی‌بینند. خیزش‌هایی که گاه ‌شکل می‌گیرد،‌ استراتژیک و دایمی نیست؛ به‌صورت واکنشی شکل می‌گیرند و به‌زودی خاموش می‌شوند.با‌ آمدن نظام جدید و حضور نیروهای ائتلاف بین‌المللی، تغییرات قابل توجهی در خصوص تحصیل زنان، ‌حضور در فرصت‌های شغلی، فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی به وجود آمده است‌؛ اما هنوزهم، فضای‌ بد اجتماعی توأم با نفوذ جدی بنیادگراهای دینی‌ـ‌‌مذهبی، ساختارهای عقب‌مانده، سنت‌های سخت‌جان و رفتارهای قالبی و سنتی مردان، عدم آگاهی زنان، بیماری اجتماعی و ناهنجاری‌های رفتاری،‌ مشکل‌ها و چالش‌هایی است که فرا‌روی زنان افغانستان قرار دارند.

عشق و تاثیرات آن

آنها که طعم عاشقی را چشیده‌اند، خوب می‌دانند که این احساس پر تب و تاب با انسان چه می‌کند. اما عشق دقیقا چیست؟

آیا می‌توان آن را اندازه گرفت یا در بدن دید؟ دانشمندان سال‌هاست که در پی این پاسخ ها هستند.
در سال 1992  دکتر جان گری، نویسنده و مشاور خانوادگی، کتابی به نام “مردان مریخی‌، زنان ونوسی” به رشته تحریر درآورد که بیش از 50 میلیون نسخه از آن در جهان به فروش رفت و برای 121 هفته در فهرست کتاب‌های پرفروش جای داشت. این نویسنده آمریکایی در این کتاب مشکلات رایج در روابط زن و مرد را ناشی از اختلاف بنیادین روانشناختی میان جنس مذکر و مؤنث دانسته و از این استعاره استفاده می‌کند که مردان و زنان هر کدام از دو سیاره مختلف می‌آیند؛ مردان از مریخ و زنان از ونوس.

بدن انسان چگونه با عشق روبرو می‌شود؟
اما مردان مریخی و زنان ونوسی اگر در بسیاری از موارد با یکدیگر اختلاف داشته باشند، دستکم در یک برهه از زندگی شباهت بسیاری به هم پیدا می‌کنند و آن هم زمانی است که عاشق می‌شوند.

عشق وقتی که می‌آید، روح و جسم را بی‌قرار می‌کند و به تسخیر خود در می‌آورد. انسان‌ها تا هزاران سال بر این باور بودند که عشق معمایی راز‌آلود و هدیه‌ای از جانب خدایان است. در دوران معاصر اما دانشمندان در تلاش برای پرده برداشتن از این سحر و جادوی عشق و “بلایی” بوده‌اند که این احساس بر سر بدن می‌آورد.

عشق دقیقا چیست؟ آیا قابل اندازه‌گیری است؟ آیا می‌توان آن را از طریق اسکن کردن مغز یا آزمایش کردن خون بررسی کرد؟ آیا می‌توان مثلا با عکس‌برداری “ابتلای بیمار به عشق” را تشخیص داد؟

اصلا عشق با بدن ما چه می‌کند؟
در ادبیات، هنر یا زبان عادی مردم کوچه و بازار هر گاه صحبت از عشق شده، پای قلب به میان آمده است؛ قلبی که با دیدن معشوق به تپش افتاده و در حال بیرون زدن از سینه است یا با از دست دادن معشوق، زخم خورده و شکسته شده است. هرچند در این تعبیر جاافتاده قلب و عشق پیوندی ناگسستنی با یکدیگر دارند، اما در حقیقت آن اندامی که افسار عشق را در دست دارد، مغز انسان است.

دوناتلا مارازیتی، استاد دانشگاه پیزا، که خود دو بار عاشق شده و قدرتی را که عشق ایجاد می‌کند، به شخصه تجربه کرده بود، علاقمند شد که پدیده‌ی عشق را بیشتر کنکاش کند.

او در سال 1999تایج تحقیقی را منتشر کرد که در آن نشان داده شده بود، سطح سروتونین، از ناقل‌های عصبی که نقش آرام‌بخش‌‌ دارد، در کسانی که به گفته خود عاشق هستند بسیار پایین‌تر از میزان طبیعی است.

طبق این تحقیق سطح سروتونین در بدن این افراد درست در همان سطحی بوده است که در بدن افراد مبتلا به اختلال وسواس دیده می‌شود.

در این تحقیق که در مجله New Scientist به چاپ رسید، ذکر شده بود که هر دو گروه (عاشق‌ها و مبتلایان به اختلال وسواسی فکری یا عملی) به طور افراط‌ گونه‌ای نسبت به یک چیز یا یک شخص احساس نگرانی و وسواس از خود بروز می‌دهند.

پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که عاشق شدن واقعا چشم انسان را بر کم و کاستی‌های معشوق می‌بندد.

این گروه تحقیقاتی با تکیه بر یافته‌های خود عنوان کردند که شیمی مغز کسانی که رفتارهای وسواس‌گونه از خود نشان می‌دهند، مثلا روزانه به دفعات بسیار زیاد دست‌هاشان را می‌شویند یا به‌طور غیرعادی تمایل به نظافت یا کنترل مدام شعله‌های گاز دارند، با افرادی که تازه عاشق شده‌اند، شباهت دارد.

دوناتلا مارازیتی و تیمش ۲۴ زن و مرد را که در طول ۶ ماه پیش از این تحقیق عاشق شده بودند با ۲۴ زن و مرد داوطلب دیگر که یا تنها یا در رابطه عاشقانه طولانی مدت و با ثبات بودند، مقایسه کردند.

نخستین یافته این دانشمندان این بود که در بدن زنان و مردان عاشق به طور قابل ‌توجهی میزان هورمون کورتیزول که در هنگام استرس ترشح می‌شود، بالاتر از گروه دیگر است.

مردان عاشق ملایم‌تر، زنان عاشق مهاجم‌تر
دوناتلا مارازیتی همچنین دریافت که میزان تستوسترون، مهمترین هورمون مردانه، در مردان عاشق کمتر از دیگر مردان است. در عوض میزان ترشح این هورمون در بدن زنانی که عاشق هستند، در مقایسه با دیگر زنان بیشتر می‌شود.

به گفته دکتر مارازیتی در این وضعیت مردان بیشتر شبیه زنان و زنان بیشتر شبیه مردان می‌شوند، “انگار که طبیعت می‌خواهد آنچه که می‌تواند میان زنان و مردان متفاوت باشد را از میان ببرد، زیرا در این مرحله زنده ماندن [و جفت‌یابی] مهمتر است.”

هنوز دانشمندان موفق به توضیح علمی این تغییر میزان تستوسترون نشده‌اند اما یک فرضیه که مطرح شده، این است که ترشح پایین این هورمون در مردان، آنان را ملایم‌تر کرده و آرامش پیش‌شرطی است تا مرد وارد رابطه شود.

در مقابل، طبق فرضیه، بالا رفتن میزان ترشح تستوسترون در زنان موجب افزایش میل جنسی آنها می‌شود.

اما آیا عاشق شدن تنها دلیل ایجاد این تغییرات در بدن هستند؟
برخی پژوهشگران پس از انتشار این تحقیق، تغییرات هورمونی در بدن را به میزان بالای رابطه جنسی نسبت دادند که در این مرحله رخ می‌دهد.

در مقابل با در نظر گرفتن این نکته که در حالت عادی میزان تستوسترون در مردان به هنگام افزایش رابطه جنسی بالا می‌رود، در ‌آن زمان در پژوهش‌های دیگر این نکته مطرح شد که اگر طبق گفته “منتقدان” تغییرات هورمونی در نتیجه افزایش رابطه جنسی به وجود می‌آید، پس بایستی در مردان عاشق میزان ترشح تستوسترون بالاتر برود و نه آنگونه که طبق پژوهش‌های دکتر مارازیتی نشان داده شده، کمتر شود.

آیا عشق آتشین نوعی اعتیاد است؟
تا کنون تحقیقات متعددی نشان داده‌اند که هنگام شکل گرفتن احساس عشق آتشین به وضوح بخش‌هایی از مغز فعال شده و فعالیت بخش‌های دیگر کمتر می‌شود. سمیر زکی و آندریاس بارتلز از کالج دانشگاهی لندن دو تن از نخستین پژوهشگرانی بودند که موفق به شناسایی این بخش‌ها شدند.

آنها به داوطلبان شرکت‌کننده در این تحقیق عکس‌هایی از کسانی را که عاشق‌شان بودند، نشان دادند و همزمان مغز آنها را با دستگاه ام آر ای اسکن کردند. در این تحقیق دیده شد که بیش از همه ۴ نقطه در سیستم لیمبیک (سامانه عصبی احساسی) فعال بودند. روشن درمی‌آید.

به این ترتیب نمی‌توان نتیجه قطعی گرفت که با ام آر ای مغز می‌توان عشق دیوانه‌وار فرد

 

پژوهشگران مشاهده کردند که این واکنش بسیار شبیه به واکنشی است که هنگام مصرف کوکائین در مغز ایجاد می‌شود. دکتر بارتلز می‌نویسد: «بین عشق و اعتیاد همپوشانی‌هایی وجود دارد. به نظر می‌رسد که اعتیاد از بخش‌هایی از مودول‌های مرتبط با عشق در مغز سوءاستفاده می‌کند

یافته‌های علمی مشخص کرده‌اند که در دوران عاشقی دوپامین، از ناقل‌های عصبی، مرکز لذت مغز را فعال می‌کند. این درست شبیه به فرایندی است که مواد اعتیادآور نظیر کوکائین، هروئین، نیکوتین، آمفتامین یا دیگر داروهای اعتیادآور ایجاد می‌کنند.

این پژوهشگران همچنین با شگفتی دریافتند، هنگامی که به مادران عکس کودکانشان را نشان می‌دهند، درست همان بخش‌هایی که در مغز افراد عاشق در اسکن به رنگ روشن درآمده بود، در مغز مادران نیز روشن می‌شود.

البته نتیجه این “آزمایش عشق” را نمی‌توان صد در صد پذیرفت، زیرا اگر فرد داوطلب عاشق کس دیگری باشد و به هنگام دیدن عکس معشوق به آن فرد دیگر فکر کند، درست همان بخش‌های مغزی به رنگ

به معشوق را تخمین زد. به گفته دکتر بارتلز هر چند احساس در پی فرایندهای فیزیولوژیکی به وجود می‌آید، اما این فرایندها نمی‌توانند به طور کامل عشق را تعیین کنند.

هورمون‌ها، موتور عشق
قوه محرک عشق را شاید به درستی بتوان هورمون‌ها دانست، هرچند که با این حال نمی‌توان به تنهایی از یک یا دو هورمون معین و تغییرات آنها سخن گفت. در ارگانیسم بدن انسان سیستم کنترل هورمونی به هم پیوسته است به طوری که هر تغییر بر روی کل سیستم تأثیر می‌گذارد.

کریستوف کک، پژوهشگر آلمانی، عاشقی را یک “احساس استرس مثبت” توصیف می‌کند که در آن بیش از همه غده تیروئید و هورمون‌های جنسی و استرس دخیل هستند.

در موقعیت‌های اروتیک غده هیپوفیز که در زیر مغز قرار دارد، هورمونی به نام اکسی‌توسین را ترشح می‌کند که از جمله در ایجاد انقباضات رحمی، تسهیل ورود اسپرم به رحم و نیز تحریک اندام جنسی نقشی مهم ایفا می‌کند. اکسی‌توسین به هنگام ارگاسم و نیز وضع حمل باعث انقباض عضلانی می‌شود.

تا کنون تحقیقات متعددی در مورد ویژگی‌های این هورمون که آن را “هورمون عشق”، “هورمون ارگاسم” یا “هورمون وفاداری” نیز می‌نامند، انجام شده است. این تحقیقات نشان داده‌اند که اکسی‌توسین موجب وابسته شدن و ایجاد احساس عشق و اعتماد میان دو نفر می‌شود و آنها را به داشتن یک رابطه مشترک با دوام و داشتن فرزند ترغیب می‌کند.

یکی دیگر از هورمون‌های مطرح در زمان عاشقی، وازوپرسین است. این هورمون گردش شدیدتر خون در اندا‌م‌های جنسی را سبب می‌شود و نیز کمک می‌کند تا پس از ارگاسم فرد به خوابی عمیق فرو رود.

رنگ رخسار خبر می‌دهد از سر درون
رنگ رخسار عاشق به خوبی از بی‌تابی درونی او خبر می‌دهد. هنگام مشاهده معشوق یا چیزی مرتبط با وی، تصویر به مغز عاشق مخابره و در آنجا آنالیز می‌شود. پس از آن مغز پیام‌هایی را به رگ‌های خونی در صورت می‌فرستد که موجب شل شدن عضلات آنها می‌شود.به این ترتیب مویرگ‌ها منبسط شده، خون بیشتری در آنها به جریان می‌افتد و در نتیجه صورت قرمز می‌شود.

عرق کردن کف دست‌ها نیز یکی دیگر از نکات جلب توجه‌کننده است. مغز پیام‌هایی را به غدد عرق به ویژه در ناحیه زیربغل و کف دست‌ها می‌فرستد تا عرق بیشتری تولید کنند. این واکنش‌ها به گفته دکتر کریستان زاندر، متخصص پوست، به هنگام تحریکات ذهنی در زمان دلباختگی متداول هستند.

وقتی عشق چشم آدم را کور می‌کند
این‌که قدیمی‌ها معتقد بودند، عشق انسان را کور می‌کند، ظاهرا بدون حکمت نبوده است. پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که عاشق شدن واقعا چشم انسان را بر کم و کاستی‌های معشوق می‌بندد.

تیم پژوهشی دکتر آندریاس بارتلز دریافتند، زمانی که انسان‌ها به کسانی که عاشقشان هستند، می‌نگرند مدارهای عصبی که در حالت معمول با ارزیابی‌های انتقادی از دیگران مرتبط هستند، غیرفعال هستند.

عشق تنها سه سال طول می‌کشد
آنهایی که طعم عاشق شدن را چشیده‌اند، می‌دانند که این مرحله پر تب و تاب، مدت زمان محدودی دارد.

دکتر هلن فیشر، انسان‌شناس و نژادشناس آمریکایی، که از وی به عنوان یکی از مشهورترین محققان پدیده عشق در جهان نام می‌برند، به همراه همکارانش آرتور آرون و لوسی براون، سال‌ها پیش به این نتیجه رسیدند که احساس “عشق دیوانه‌وار” به طور میانگین تنها ۷ ماه طول می‌کشد. پس از گذشت این زمان بالا و پایین رفتن‌های هورمونی آهسته کاهش می‌یابد. نتیجه آن‌که دورانی آغاز می‌شود که پیوند میان زن و مرد قوی شده و آنها وارد رابطه با یکدیگر می‌شوند. هورمون‌ها در این زمان به حد نرمال خود نرسیده‌اند اما مثل قبل نیز فعال نیستند.

 

با توجه به تئوری‌های تکامل، اعتقاد بر این است که احساس جذابیت بین ۶ ماه تا ۳ سال عمر دارد که زمانی کافی است برای این که مرد در کنار زن بماند. این زمان لازم است تا زن بتواند باردار شده، وضع حمل کرده و نیازهای اولیه نوزاد را برآورده کند.

چون تو هم گفتی که من را دوستم داری ..

 

وقتی 18 ساله بودی و من برایت گفتم که دوستت  دارم ...صورتت از شرم سرخ شد و سرت را به زیر انداختی و لبخند زدی... وقتی که 20 ساله بودی و من برایت گفتم که دوستت دارم سرت را روی شانه هام گذاشتی و دستم را به دستات گرفتی انگار از این که من را از دست بدی وحشت داشتی .وقتی که 25 سا له بودی و من برایت گفتم که دوستت دارم ..صبحا نه ام را آماده کردی وبرایم آوردی ..پیشانیم را بوسیدی و گفتی بهتره عجله کنی ..دارد دیر می شود وقتی 30 ساله شد ی و من برایت گفتم دوستت دارم ..برایم گفتی اگر راستی راستی دوستم داری .بعد از کار زود بیا خا نه .وقتی 40 ساله شدی و من برایت گفتم که دوستت دارم .تو داشتی میز شام را تمیز می کردی و گفتی .باشد عزیزم ولی حالا وقت این است که بری  به درسها ی بچه هابمان کمک کنی .وقتی که 50 ساله شد ی و من برایت گفتم که دوستت دارم تو همانطور که بافتنی می بافتی به من نگاه کردی و خندیدی وقتی 60 ساله شدی برایت گفتم که چقدر دوستت دارم و تو به من لبخند زدی... وقتی که 70 ساله شدی و من برایت گفتم دوستت دارم در حالی که روی  چوکی راحتی نشسته بودیم من نا مه های عاشقانه ات را که 50 سال پیش برای من نوشته بودی می خواندم و دستها یمان در دست هم بود. ووقتی که 80 سا له شدی ..این تو بودی که گفتی که من را دوست داری.. نتوانستم چیزی بگم ..فقط اشک در چشمام جمع شد. آن روز بهترین روز زنده گی من بود ..چون تو هم گفتی که من را دوستم داری ..

 

سوء استفاده از زنان برای جذب توریست در کشور تایلند

هر ساله شمار زیادی از جهانگردان از سراسر دنیا برای دیدن زنان گردن دراز این دهکده کوچک به تایلند سفر می کنند. زنان بومی منطقه ای در شمال غربی تایلند برای داشتن گردنی بلند تر و زیباتر، حلقه های فلزی را بدور گردن خود می بندد.

خبرگزاری شینهوآ گزارش داد: زنان منطقه “مائه هونگ سونگ” در مرز شمالی تایلند و میانمار از حلقه های فلزی ا به دور گردن خود استفاده می کنند تا گردن دراز تر و زیباتری داشته باشند. حلقه های بیشتر نشان زیبایی و ثروت بیشتر دختر محسوب می شود.

این حلقه ها از جنس برنج ساخته شده هر کدام یک کیلوگرم وزن دارند و دختران باید از سن 5 سالگی این حلقه ها را بدور گردن خود ببندند تا گردنشان بلندتر و زیباتر دیده شود. هر سال یک حلقه به حلقه های قبلی اضافه شده و این کار تا سن 25 سالگی ادامه پیدا می کند.هر ساله شمار زیادی از جهانگردان از سراسر دنیا برای دیدن زنان گردن دراز این دهکده کوچک به تایلند سفر می کنند.

 زن در آئینۀ تاریخ

 

سیر تکامل بشری در اشکال گوناکون خود، از مراحل بغرنج و پیچیده گذر نموده و طی این تکامل انسان بمثابه فرد با شعور در درون جامعه تبارز نموده که بالای رشد و ارتقای جامعه در مراحل مختلف تاریخی اثر گذاربوده است. این اثر گذاری بُعد های وسیع مثبت و منفی را در سرنوشت جامعه با خود داشته که زمینه های بعدی صعود انسان را در فعالیتهای مادی و معنوی مساعد ساخته است.

انسان که خود را نسبت به سایر موجودات زنده مافوق با شعور میداند، با انهم از لحاظ فعالیت جسمانی و فکری در سیر پیشرفت اجتماع، با بوجود امدن نخستین ایده های فکری و عقاید قدرتهای مافوق الطبیعه برای دفاع زندگی خویش علیه قهر طبیعت بسوی قدرتهای مافوق پناه بردند، که در این سیر نقش عقاید انسانان در وجود ارواح مافوق الطبیعه تعیین کننده است. انسان بمثابه شخصیت فعال اجتماعی با شعور در اسطوره های تاریخی و عقاید، دینی و مذهبی نقش یکسان از لحاظ جنسی نه داشته، بلکه در موجودیت مرد بودن و زن بودن نقش انها در این اسطوره ها و عقاید مذهبی و دینی شکل گرفته و در متون کتابهای مقدس از انها بمانند فعالین، قهرمانان و پیشتازان اجتماعی یاد گردیده است.

در این زمینه نقش زن در پهلوی مردان به صفت فرد تأثیر گذار در سرنوشت دنیوی و اخرت سایر انسانان همنوع خویش جای خاصی را دارد. زن در ادیان ابراهیمی تحت نامهای حوا، سارا، هاجره مریم، ذلیخا، خدیجه، عایشه، فاطمه و غیره نقشهای فعالی را در جهت رشد و تکامل ادیان ابراهیمی بازی نموده اند و در نزد پیروان انها بمثابه انسانان مقدس و محترم بشمار می روند و هر کدام از انها در بُعدهای گوناگون در جهت شخصیت سازی انسانان نیکونام نقش سازنده را دارا بوده و در محور تفکر خاصی عقیدوی قرار دارند.

زن نظر به رشد و تکامل جوامع بشری بالخصوص در مرحله نظام مادر سالاری حکمروایی، کنترول و تنظیم جامعه و امور خانه را به عهده داشت و از موقعیتی بلند تری نسبت به مرد در اجتماع برخوردار بود. در این مرحله است که مرد داخل خانواده زن می گردد.

 مرحله کشاورزی اولیه: که از حاصل چینی به وجود امده است، به ویژه بر عهده زن قرار داشت و حال آنکه دامپروری که از شکار حیوان مشتق گردیده وظیفه مرد بود؛ در اینصورت از لحاظ اقتصادی سازماندهء واقعی فعالیت تولیدی خانواده بزرگ به شمار می رفت و از احترام بی نهایت زیادی برخوردار بود.

بعد از جامعه اشتراکی که جامعه بسوی برده گی و مالکیت خصوصی صعود کرد. همه چیز بشمول زن بمثابه شئی تقلیل یافته و بمثابه ملکیت فردی شخص تبدیل گردید «طوریکه در میان مردم کشورما معمول است زن، زر، زمین». آهسته آهسته در این مرحله تاریخ، نقش زن در میان جامعه دگر گون شده تنها در چهار دیواری خانه محصور ماند. با بوجود امدن عقاید رادیکال دینی و مذهبی در جوامع عقب مانده و متحجر زن تحت نامهای مختلفی مانند ایال داری؟ «اعیال»، سیاه سر، کُوچ، ناموس و عاجزه به حاشیه قرار گرفت؛ که نماینگر فقر خردــ دانش علمی و عقلی؛ و پیوستن به سنت کورکورانه فقه یی میباشد.

آزادی های زن و نفش وی در مناسبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی در جامعه کم رنگ شده و از حقوق مساوی میان زن و مرد خبری نه بوده، جامعه بمثابه جامعه مردسالاری تبدیل و ریشه های فکری آن تا عمق جامعه گسترش یافت.

اما با رشد خرد و دانش علمی و انقلابی و نوزایی دوباره علم بعد از قرون وسطی و تحولات فکری در عقاید دینی و مذهبی و پیروزی خرد ورزی بالای تحجر پرستی که آغازگر آن انقلاب کبیر فرانسه میباشد، زمینه ساز تشکیل احزاب دموکراتیک ـ ملی و سایر نهادهای مدنی به سطح جهانی و نشر اعلامیه حقوق بشر گردید. در پرتو آن مبارزهء پیگیر، برای کسب آزادی ها و حقوق مساوی میان مرد و زن در عمل گامهای مثبت برداشته شد، و علیه هرنوع امتیازات طبقاتی، مذهبی، دینی، قومی، ملی گرایی و نژاد پرستی مبارزه آغاز گردید. با الهام از انقلاب های 1789 و 1848 اروپایی بود که موج روشنفکری و خرد ورزی آغاز گردیده طیف وسیع     از فعالین تحول طلب و روشنفکران انقلابی را در بر گرفت، در تحت تاثیر این مبارزه روشنفکری بود که جنبش زنان بوجود آمده و تغییرات بزرگی را در سرنوشت زنان ستمدیده بوجود آوردند، به ادامه این همه تحولات بزرگ بود که در فبروری سال 1907 ترسایی زنان سوسیالیست امریکا یکجا با سایر نیروهای انقلابی کارگری و دموکرات تظاهرات عظیمی را در سراسر کشور امریکا بر پا داشتند. آنان خواستار و اجرای قوانین که در آن همه زنان حق مساوی سیاسی بمانند مردان داشته باشد، شدند. این نخسین روز زنان بود که در یک اجتماع بزرگی متحد شده بودند؛ بنأ این روز که به ابتکار زنان امریکا سازماندهی شده بود به زنان کارگر و سوسیالیست امریکا تعلق گرفت. بعدأ به ابتکار کلارازاتستکین در سال 1907نخستین کنفرانس بین المللی زنان تشکیل شد، او بعنوان رئیس بین المللی زنان انتخاب گردید.

پیشنهاد کلارازاتستکین مبنی بر اختصاص هشتم مارچ بعنوان روز جهانی زن، در دومین کنفرانس بین المللی زنان سوسیالیست در سال 1910 یکی از برجسته ترین ابتکار، عمل خلاقانه و اقدام بزرگِ در جهت وحدت و هماهنگی مبارزه زنان در سراسر جهان در راه تحقق آرمانهای شان میباشد؛که این روز همه ساله از جانب همه سازمانهای مدنی و جنبشهای دموکراتیک و سیاسی و ملی در نقاط مختلفی جهان از آن تجلیل بعمل آورده می شود و این روز بمثابه دستاورد بزرگِ برای زنان در جهت کسبِ حقوق و آزادی های شهروندی شان می باشد. بعد از پیروزی جنگ دوم جهانی علیه فاشیزم هیتلری، بوجود آمدن اردوگاه صلح و سوسیالیزم، ایجاد و همبستگی جنبشهای انقلابی و کارگری در اروپا، آسیا و افریقا موج عظیم از جنبش انقلابی برای از بین بردن تبعیض جنسی و نژادی بُعدی وسیع را گرفت. احترازات و تضاهرات خیابانی بوسیله این جنبشها برای اعاده حقوق و اشتراک فعال زن و مرد بدون تبعیض جنسی در مناسبات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی علیه نظام جبار سرمایداری باعث آن شد، تا تبعیض میان زن ومرداز بین رفته وحقوق انها مساوی اعلام و برسمیت شناخته شود. بعد ازان سهمگیری فعال زنان در روند انتخابات به حیث انتخاب کننده و انتخاب شونده در ارگانهای دولتی و سیاسی و اقتصادی، تغییرات جدی در زنده گی همه اقشار زحمتکش و بالخصوص زنانیکه تحت ظلم و ستم مردسالاری قرار داشتند، بوجود آمد، که این پروسه هنوز هم در کشورهای که نظام غیر عادلانه مردسالاری و رادیکالیزم دینی و مذهبی حاکم است جریان دارد. همچنان برای نخستین بار بود که زنی بنام "والنتیا ترشکووا" اولین کیهان نورد روسی در زمان اتحادشوروی وقت در مارچ 1963 میلادی به فضآ رفت.

نقش فعال زنان وطن ما، در عرصه های فرهنگی، سیاسی و اقتصادی از سالیان متمادی، برعلاوه سنت مرد سالاری و عدم حقوق مساوی میان زن و مرد، در کشور ما از جایگاه خاصی برخوردار میباشد. زنانی بوده اند که در روند گسترش و دگرگونی فرهنگی، در زمانهای دور گذشته نام نیک و پرافتخاری در تاریخ ادبستان کشورما ثبت نموده و فعالیتهای شان وِرد زبان همه خردورزان و فرهنگ دوستان کشور میباشد، در این زمینه میتوان از ناموران چون: نخستین شاعره نستوه رابعه بلخی «914الی 943 م» که همدوره سامانیان و رودکی بود و ملکه گوهر شاد بیگم «780الی 860 هجری ق»، محجوبه هروی، آمنه فدوی، همچنان شخصیتهای مانند ملالی، عایشه درانی، ملکه ثریا همسر شاه امالله خان غازی، اسما رسمیه طرزی "مدیر مسوول ارشاد نسوان" و زینب داوود (دور نمودن حجاب از روی خویش) از جمله زنانی هستند که در تاریخ کشور زمانیکه هنوز روشنگری و تجدد خواهی در نطفه خود بود و میخواست هنوز سر بلند کند، تحولات بزرگ را در زنده گی زنان کشور به ارمغان آورده اند، با سهمگیری فعال شان برای آزادی و استقلال کشور در پهلوی مردان و همچنان بخاطر اعادهء حقوق انسانی خویش علیهء قوانین و مقررات سنت گرایی مبارزه نموده اند.

 با ایجاد سازمان دموکراتیک زنان کشور تحت رهبری داهیانهء بانوی فرهیخته و توانمند دکتور اناهیتا راتب زاد در سال 1344 جهش بزرگی در جهت فعالیتهای آزادی خواهانه در کشور بطور منسجم و تشکل بر بنیاد ایده های مترقی و انقلابی برای اعادهء حقوق زنان در عرصه های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی رونما گردید، که این سازمان توانست در کمترین زمان معین شایسته ترین و نُخبه ترین زنان، دختران جوان و نوجوان را به صفوف خویش بسیج و آنها را در محور یک آرمان مشترک برای رهایی زن زحمتکش کشور که در چهار دیوار خانه محصور بود، جمع نماید. با پیروزی قیام هفت ثور و مرحله بعدی این آرمان در عمل تحقق یافت. شرکت فعال زنان در کنار مردان در عرصه های اقتصادی سیاسی و اجتماعی موفقیت سترگی بود که در زنده گی زنان کشور بوجود امد.

زن بمثابه یک فرد اجتماعی با حفظ کامل حقوق انسانی مانند مردان در جامعه از همه حقوق انسانی مساویانه مستفید و برخوردار گردید.

با بمیان آمدن حکومت تنظیمهای 17 گانه، تاریخ دوباره تکرار شده جای آزادی، روشنگری و مترقی را دوباره تحجر منشی و سنت عقب مانده مردسالاری غضب و تمام دستاورهای تاریخی مردم اعم از مرد و زن از بین رفته و شیرازه دولت و حکومت و سیستم اداره ان که به خون هزاران دلیرمردان تاریخ حفظ و تکامل یافته بود به نابودی کشانیده شد. وسایل و ابزاربنیادی دوایر دولتی به دستور "آی. اس. آی" و سایر دستگاه های جهنمی استخباراتی منطقه و جهان تاراج گردیده و از هیچ نوع اعمال وحشی گرانه دریغ نه ورزیدند.

کشورما و بالخصوص کابل زیبا این نگین درخشان تاریخ وطن محبوب ما به خون خاک یکسان شد. هزاران انسان مهاجر و دور از خانه و کاشانهء خویش شده و شیرین ترین اعضای خانواده ای خویش را از دست دادند و کشور به ماتم سرای منطقه تبدیل گردید. هزاران زنان کشور بیوه و فقیر نادار گردیده و برای مایحتاج خویش به بدترین اعمال انسانی مبتلا گردیدند. بالخصوص بعد از حاکمیت دولت متحجر "طالبان" که توسط پاکستان و بالخصوص دستگاه جهنمی و بدنام وی آ. اس. آی " ساخته شد که آنهم مانند سلف خویش یکبار دیگر دستهای ناپاک و سیاه خویش را به گلو مردم غریب و بیچاره فشرده و میخواهد قوانین ارتجاعی دوران جاهلیت را تحت نام "وهابیت و سلفیت" تحمیل نماید و دستهای ناپاک خویش را به خون هزاران زنان کشور سرخ کرده و در مقابل عزیز ترین دوست شان سنگسار و یا زنده بگور میشوند؛ و صدها زن را تحت این نام به شهادت رسانیده که روند ان هنوز هم در ده و ولایات کشور جریان دارد؛ همچنان هر روز دهها زن و دختر بدون رضایت به زور به عقد ازدواج مردان بیگانه گردیده و از حقوق انسانی خویش محروم می گردند.

با این همه ظلم و ستم ضد انسانی که در هیچ قاموسی برابر نمی آید، هستند زنان قهرمان، دلیر، وطندوست، خرد ورز و تجددخواه که صدای خویش را از طریق سازمانهای مدنی و جنبشهای و احزاب مترقی ملی و دموکرات بر ضد استبدِ زورمندانِ مرد سالار به شیوه های مختلفی مبارزه نموده و در پهلوی سایر خواهران و مادران زجر دیدهء خویش قرار دارند.

طوریکه تاریخ شاهد است، روند مبارزه و تکامل بشری با هرنوع وضع حاکم در جامعه، نیروهای پیشرونده فرایند رشد و تکامل خودرا طی میکند و نیروهای عقب گرا که کوشش دارند روند تکامل را توسط نیروهای کهنه کار ارتجاعی بطی سازند، پدیده موقتی و گذرا بوده و با مبارزهء شدیدِ نیروهای مترقی به گورستان تاریخ سپرده خواهد شد.

اگر دیروز دشمنان زنان زحمتکش کشور ما بوسیله اعمال ارتجاع سیاه منطقه و بین المللی با استفاده از احساساتِ عقیدوی دینی و مذهبی مردم بنام "کفر و اسلام" کشته شدند و کشور را بسوی نابودی و آنرا به میدان کشمکش های رقابتی دستگاه استخبارات جهان تبدیل نمودند و میخواهند یکبار دیگر با استفاده از احساسات دینی و مذهبی بنام "سلفیت و وهابیت" اهداف خویشرا تحقق ببخشد و هرکسی به این امر اعتقاد نداشته باشد، بنام اجرای قوانین شرعیت انرا حلال نموده، ترس و ارعاب را در میان مردم بوجود آورده، مسلمان را توسط مسلمان از بین می برد.

                                                                                                علی رستمی

زن و عدالت 

در اکثر محاکم جهان قاضی محاکم یک نفر زن می باشد. این رویداد تنها در قرن جاری مروج نبوده بلکه از 2500 سال به این طرف مروج بوده است. تجارب نشان داده است که زنها در قضاوت وزنده گی یک انسان خیلی محتاطانه قضاوت می کنند . زیرا زن یک مادر است مشکلات بزرگ شدن یک انسان را از تولد تا پیری درک می کند . زن بزرگ کننده و مولد سلسله انسان است.

فرشته عدالت (Lady Justice)
در جاهای تاریخی اماکن مقدسه و محاکم کشورهای جهان مجسمه خانم را می یابید که در دست راست آن ترازو " با وزن مساوی " در دست چپ آن شمشیر دولبه است که نوک آن به زمین گذاشته شده است شمشیر دولبه بدین معناست که ممکن برای هر کدام از دو طرف استفاده شود.. این خانم فرشته عدالت نامیده میشود. فرشته عدالت سمبول اعمال اخلاقی در دستگاه قضاوت بشری می باشد . فرشته عدالت در کشورهای مختلف نامهای مختلف و مفهوم اندک مختلفی دارد. مانند: ایزد بانو , الهه عدالت , نماد قضاوت میباشد.

 

تاریخچه مجسمه فرشته عدالت

goddess of justice(
فرشته عدالت اسطوره است که رومیان مجسمه زنی را که چشمانش با دستمال بسته دریک دست ترازو در دست دیگر شمشیر دارد الهه عدالت میگفتند. نام این خانم را جاستسنا نام نهاده بودند . تصاویر جاستیتیا تا قرن پانزدهم میلادی بدون چشم‌بند بود . ترازو معمولاً در دست راست و شمشیر در دست چپ قرار دارد . هکذا رومیان فورتونا را الهه ثروت ونیکبختی می دانستند . در بعضی محاکم امزوزی الهه عدالت زنی کور نابینا است که بنام فورتونا نیز یاد می کنند            
                                       

 

صدای زن صدای تاریخ است

 

زمانیکه بشریت پا به هستی گذاشت زندگی را با تلاش ومبارزه آغاز کرد. و انسان که بخاطر زنده ماندن وامرار حیات خود در مبارزه با گرسنگی ومشکلات طبیعی دست وپنجه نرم میکرد، برای بدست آوردن نیاز مندی های حیاتیء خود به کار وحرکت نیاز داشت و در نتیجه کار وکوشش به دستاورد های اولیه مایحتیاج زندگی دسترسی پیدا کرد. که با تشکیل خانواده روابط اتنیکی روبه گسترش نهاد وانکشاف روابط خانوادگی روابط کاری را در پی داشت تا رفته رفته طوایف وگروهای انسانی در طیف وسیعتری شکل گرفت که در نتیجه آن، کار مشترک پیریزی گردید. تا دراین پروسه با رشد دستاورد های ابتدایی ورفع نیازمندی های اولیه گام های دیگری برای جستجوی بیشتر برداشته شد که زور مندان را از دیگران متمایز میساخت و تقسیم وظایف کاری گروهای انسانی به انقسام قشری وبعد ها طیقاتی منجر گردید از همین جاست که شیرازه کار مشترک از هم پاشیده ومفکوره تقسیم نعمات مادی بمیان آمد و با تمر کز دستاورد ها در میان انسان ها موقف های متفاوتی پدیدار گردید که با تبعیض، تعصب وتخالف همراه بود. به این ترتیب پس از دوره معین مادر سالاری، نخستین قربانی تعصبات وتبعیضات، قشر زن بود که در درازنای تاریخ از آن رنج برده است.

 از آن زمانی که پای استثمار ودست ستمگار بر علیه زن به پیش کشیده شد، صدای داد خواهانه وصدای مبارزه تاریخیء زنان در جهان طنین افگند واین مبارزه بخاطر نجات زن در ادوار مختلف تاریخ به اشکال گوناگون ادامه یافت. بنا بر آن نمیتوان تاریخ مبارزات زنان رنجدیده جهان را به یک یا دو قرن اخیر ویا یکی از سالروز ها همچون هشتم مارچ خلاصه ساخت. بلکه صدای داد خواهانه زنان آزاده جهان از همان آغاز در برابر ستمگری های ظالمانه زور گویان، کار فرمایان وآقایان متعصب وستمگر منحیث عکس العمل آزادی خواهانه جریان داشت وپرچم عدالتخواهی زنان در قله های شامخ تاریخ سراسر جهان در اهتزاز. مبارزات تاریخی زنان جهان در دوره های مختلف با این تفاوت که صدای مبارزه خواهی زنان در حدود صد یا یکنیم صد سال قبل بشکل منظم ومتشکل ودر چهار چوب نهضت ترقی خواهانه وجنبش جهانی زن تبارز یافت واین پروسه الی اکنون ادامه دارد. در حالی که پیشروان مبارزین راه نجات انسان وشیر زنان قهرمان و آزاده جهان را که در خاطره های تاریخ نام وحرمت جاودانگی دارند یاد آنها وتمام زنان قهرمان، آزاده ورنجدیده وپیشروان جنبش سراسری زنان جهان را گرامی میداریم، هم اکنون تو جه جهانیان را به صدای داد خواهانه زنان رنجدیده و آزاده افغانستان معطوف میداریم.

زنان مظلوم ورنجدیده کشور ما متا سفانه در زیر چکمه های خونین جباران متعصب ومیر غضبان دوره حجر در حالت جانکاه بسر میبرند. در چنین عصری که دانشمندان جهان فضا را به نفع انسان تسخیر می کنند در کشور عقب نگهداشته ما تا هنوزمشکل ابتدایی زنان در روی زمین حل نگردیده است. در چنین عصری که انسان نوین به انترنیت وتکنالوژی پیشرفته دسترسی دارد ودرین عصری که زنان در کشور های پیشرفته جهان همسطح مردان در مواقف، مدارج ومشاغل عالی قرار دارند، در کشور ما هنوز نیمی از پیکر جامعه یعنی زنان، کما کان در زیر شکنجه های قرون وسطایی وسیه روزی قرار دارند. در کشور ما که سر دمداران آن دم ازامنیت و آزادی می زنند، وجامعه جهانی را به کمک گرفته اند تا هنوز اکثریت زنان کشور از حقوق اولیه وآزادی ها وحق تعین سرنوشت خود محروم اند. متاسفانه اکثریت زنان کشور ما در شرایطی قرار دارند که جامعه عقب نگهداشته شده کشور ما شاهد بد امنی، قانون شکنی، بی عدالتی، فقر، جبر، ستم وزورگویی، جهل ومرض، فسادمالی واداری، وحتا سرکوب خونین قشرزن میباشد. در حال حاضر زنان رنجدیده کشورما چشم انداز روشنی برای حال و آیینده شان ندارند ودر بی سرنوشتی بسر می برند وافغانستان به زندان عمومی زنان مظلوم ورنجدیده مبدل گردیده است. البته هستند کسانیکه با تشکلات فرمایشی وتبارز جمعا مد های کلیشه یی آنهم در سالی یکبار با راه اندازی پر زرق وبرق، محافل روز جهانی زن را به نمایش میگیرند. ولی آنان باید بدانند که با این گونه نمایشات فرمایشی ومزورانه نمیتوانند وضع رقتبار زنان اکثریت جامعه را از نظر ها پنهان نگهدارند. مسلما این گونه نمایشات نمیتواندوضع زندگی رقتبار زنان را تغیر دهد.

یگانه راهی که برای زنان رنجدیده وبلا کشیده کشور ما وجود دارد هما نا کار ومبارزه علیه جهل وخرافات، ظلم وبی عدالتی بمنظور رهایی از چنگال خونین مرد سالاران بیرحم است ودر گام نخست تشکل زنان ترقی خواه وطندوست ومومنه های پاکنهاد کشور به دور سازمان سیاسی ترقی خواهانه وجنبش سراسری زنان این رهروان حزب دموکراتیک حزب ترقی خواه حزب مردم افغانستان وسایر سازمان ها واحزاب ترقی خواه وعدالت پسند و یگانه تکیه گاه مطمن وطنپرسی وآزادی خواهی میتواند راه نجات میسر گردد وازین طریق صدای رسا وبر حق زنان رنجدیده کشور ما را بگوش جهانیان خواهند رسانید.

زنده باد جنبش آزادی خواهی زنان رنجدیده جهان.

 

نادیه کوچی

 پوهندوی شیما غفوری

 

بهبود شرایط زندگی زنان وظیفهٔ اجتناب ناپذیر حکومت وحدت ملی!  

با انکشافات اخیر سیاسی در کشور سؤالی مطرح میگردد که آیا اعلام تغییرات مثبت و اصلاحات وسیع در سیاست و ارگان های دولت کنونی افغانستان تصادفی است و یا ریشه در بیداری و خواسته های عینی مردم افغانستان دارد؟

مردم افغانستان با قبول خطرهای بیشمار در پروسۀ انتخابات سال ۱۳۹۳ سهم فعال گرفتند و ثابت نمودند که بطور جدی خواهان تعمیل دموکراسی و تغییرات عمیق و مستمر در کلیه بخش های دولتداری میباشند. زنان و مردان کشور با شجاعت و فداکاری بی مانند دوبار به پای صندوق های رأی رفتند و بزرگترین پیام مردم افغانستان را به سیاستمداران  جهان و افغانستان ارسال کردند. آنها بر ضد جنگ، زورگویی، اختلاس، اختلافات قومی، حذف زنان از زندگی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و اهانت به مقام آنها، حیف و میل سرمایه های افغانستان توسط مشتی از الیگارشی سیاسی و اقتصادی با قاطعیت «نه» گفتند. آنها گـَردِ لجاجت، جنگجویی بی مفهوم، خصومت با دموکراسی و تاریک نگری ها را که در طول سالهای جنگ و سفسطه بازی های سیاسی بر چهرۀ شان نشسته بود، با آب فداکاری و شجاعت شستند. با جرئت میتوان گفت که مردم افغانستان ثابت نمودند که ملت افغانستان لایق یک دولت بهتر از قبل میباشد. سزاوار دولتی متکی بر قانون اساسی و قانون انتخابات است، دولتی که بطور عادی و نورمال از جریان پروسهٔ تاریخی انتخابات سر بالا نموده و خود ملت در تشکل آن نقش مرکزی را داشته باشد.

با تأسف که کمیسیون های ضعیف و پُرفساد انتخاباتی دولت کرزی نتوانستند که پروسهٔ ملی انتخابات را بطور درست مدیریت و سازماندهی کنند. تقویم پلان شدهٔ انتخابات، اصول پذیرفته شدۀ دموکراسی مدرن و مفادات قانون اساسی افغانستان در این روند مهم ملی به صراحت زیر پا گردید و بالاخره کشیدگی ها منتج به ایجاد دولت وحدت ملی گردید.

طولانی شدن بیش از حد پروسۀ انتخابات ریاست جمهوری اگرچه ریکارد جهانی را قایم نمود، ولی برای مردم و نخبه گان سیاسی افغانستان در کنار جوانب منفی آن، موقع تفکر بیشتر را در مورد سرنوشت کشور میسر گردانید. آنها توانستند تأثیر مستقیم سیاست را در زندگی شخصی و اجتماعی، حال و آیندۀ کشور شان به صراحت احساس و به خوبی پیش بینی نمایند. اکثریت مردم به جای بی تفاوتی، ماجراجویی و اغراق، از  تغییر سیاسی صلح آمیز و عدالت خواهی پشتیبانی نمود. در این روند اغلب سیاسیون در "نبرد بُرد و باخت" آخرین حرفهای دل شان را ابراز نمودند. چه بسا نقاب ها که شکستند و پرده های ظواهر پاره گردیدند. این پدیده میتواند یک تحول مثبت در صحنۀ سیاسی کشور محسوب گردد. زیرا مردم ضرورت دارند تا بالاخره سیاستمداران را آن طوری که شخصیت اصلی و کُنه اندیشه های شان است، بشناسند و در مورد شان قضاوت واقعبینانه نمایند. در طول و عرض انتخابات مردم مجبور بودند با حوصله مندی انتظار بکشند ولی آنها در خواب نبودند، بلکه جریانات را با جدیت تعقیب و به خاطر خیر و صلاح افغانستان واحد دعا ها و تفکر مینمودند.

حالا مردم دولت وحدت ملی را نیز به حیث یک راه حل مؤقتی برای گذار به جانب صلح و مراحل بهتر بعدی قبول نموده و از آن انتظار خدمت صادقانه با در نظر داشت خواست های ملت افغانستان را دارند. باید توجه کرد که تعریف»دولت وحدت ملی» از جانب مردم و از جانب رده های بالایی سیاسیون قابل غور و تعمق میباشد. و به نظر من سرنوشت آیندۀ افغانستان نیز با همین تعریف ارتباط محکم دارد. چگونگی این تعریف در اولین قدم مشترک یعنی ایجاد کابینه تبلور پیدا خواهد نمود. تعریف مردم افغانستان از دولت وحدت ملی حضور فزیکی سیاسیون رده های بالایی و تکراریی سیزده سال اخیر در کابینه نبوده، بلکه اشتراک مساعی آنها در ایجاد یک حکومت متشکل از افراد مسلکی  تازه نَفَس میباشد، اشتراک آنهایی که تا حال در جریانات دولتداری قبلی رنگ و بوی اختلاس و سیاست ها منفعت جویانه، قومگرایانه و غیر ملی را نگرفته و مردم افغانستان در مورد شان نظر منفی نداشته باشند.

و اینک پیشنهادات مشخص در مورد بهبود وضع و موقف زنان افغانستان:

بدون شک حل مسئله زنان، تأمین حقوق و آزادی های انسانی و رفع محدودیت های جنسیتی  یکی از مسایل مهمی است که فرا راه دولت وحدت ملی، صَرف نظر از منبع و مبدأ ایجاد و ترکیب کادری آن،  قرار دارد و دولتمداران کنونی نمیتوانند از کنار آن بی تفاوت بگذرند. بدون شک عوامل عدیده از جمله سهمگیری فعال زنان در پروسۀ انتخابات، حرکت روشنگرانۀ زنان افغانستان در داخل وخارج کشور، روشنگری مطبوعات، مهاجرت ها و جهانگردی های مردم،  تلاش های عدالت خواهانۀ نهاد های مدنی، احزاب سیاسی، اشخاص انفرادی و تأکید مردم ممالک خارجی کمک کننده، بستر مساعدی را برای  سیاست های مبتنی بر اعادۀ حقوق زنان کشور آماده ساخته و دولت فعلی وعدۀ اقدامات بخاطر برآورده شدن نیاز های برحق زنان  را داده است. حضور بانوی اول کشور خانم رولا غنی ملقب به بی بی گل میتواند یکی از جواب های مناسب به این نیازمندی ها تلقی گردد. از جانب دیگر فعالیت زنان قهرمان و با شهامت وطن در راۀ حق و عدالت پشتوانۀ مطمئن برای سیاست های بشر دوستانه و حق طلبانۀ دولت وحدت ملی خواهد بود.  

نخستین آرزوی زنان افغانستان راه اندازی  تحولات مثبت  سیاسی در جهت ارتقای نقش زنان در تمام ساحات زندگی  شان میباشد. فراموش نباید کرد که تحولات سیاسی عاجل میتوانند جرقه های خوبی برای افروختن مشعل رشد زنان باشند ولی هرگاه این تحولات با اقدامات بنیادی اقتصادی و فرهنگی  متناسب همراه نباشند، میتوانند "سوزنده "  نیز تمام شوند. لهذا خواست زنان افغانستان از دولت جدید  بلند کردن چنان قدم های ثابت،  مدبرانه  و پیگیرانه میباشد، که همانند گذشته های دور و نزدیک خطر عقب گرد نداشته  و تداوم انکشاف را در زمینه فراهم گرداند.  

موضوع دوم را که قابل تذکر میدانم این است که پیشرفت زنان نباید محدود به زنان شهری و با سواد گردد، بلکه توجۀ خاصی در ولایات و قریه جات کشور نیز مبذول گردد. رشد سریع زنان شهری به خصوص از لحاظ ظواهر در مقابل عقب ماندگی عمیق زنان دهات یکی از تناقضات بسیار مهم اجتماعی در گذشته ها بود که نتایج دردناکی را به وجود آورد. چه خوب خواهد بود که انکشاف هماهنگ زنان در سرتا سر کشور در نظر گرفته شود.

مسئلۀ سوم نهادینه شدن مفکورۀ شناسایی حقوق زنان در بنیاد جامعه و اشتراک آنان در همه امور کشور میباشد. از اینرو در تمام اقدامات باید چنان میتود های عملی روی دست گرفته شوند که زنان را در بطن جامعه از این اقدامات اگاه ساخته،  ایشان را قدم به قدم با خود گرفته، خلاقیت و ابتکار زنان عادی کشور را نیز به کار بیاندازد. بدین ترتیب همه خود را در سیاست های دولت شریک دانسته، فاصله و جدایی بین لایه های مختلف قشر زنان کمتر خواهد شد.  

بسیج  و باز نمودن دروازه های پیشرفت برای تمام زنان کشور خواستار میتود های به خصوصی میباشد. لازم است تا مطابق شرایط زیست آنها از روش های تجربه شده  در جهان  برای  ارتقای تدریجی  ولی دوامدار سطح آگاهی  شان  استفاده  صورت گیرد. زنان را باید در محل های زیست شان جستجو نمود و قابلیت های شانرا انکشاف داد. باید در نطر داشت که اکثر زنان افغانستان از سواد محروم اند، و در عین حال همین اکثریت  بیسواد مربی و تربیه کنندۀ نسل آیندۀ وطن میباشد. باید اندیشید که چگونه و با کدام آهنگ شرایط پیشرفت شانرا چنان آماده نمود، که در عین حال در تضاد با شرایط و عنعنات مروجۀ محیط زندگی شان قرار نگیرد. ضرور نیست تا دفعتاً از با سواد سازی زنان در اطراف و اکناف کشور آغاز نمود، بلکه نقطۀ آغاز عبارت از شناخت و قبول واقعیت زندگی شان از جانب مجریان کار میباشد، یعنی آنطوری که هستند، و آنچنانیکه زندگی مینمایند باید شناخته شده و پذیرفته شوند. قدم بعدی آوردن تغییرات مثبت تدریجی و دوامدار نظر به طرز زندگی و سطح فکری شان میباشد، بدون آنکه داشته های خوب شانرا ترد و توهین نمود. در این راه نه تنها خود زنها بلکه سایر افراد خانوادۀ شان را نیز باید با خود گرفت. این کار اگرچه مشکل به نظر می آید ولی قابلیت تطبیق را داشته  و من منحیث یک کارمند تخصُصی در ساحۀ ظرفیت  سازی زنان در حاشیۀ اجتماعِ آلمان، با اتکأ به تجارب و شناخت از جامعۀ افغانستان میتوانم  بگویم که این یگانه راۀ مطمئن برای ایجاد بنای محکم ،گسترده، با ثبات و مترقی اجتماعی در کشور خواهد بود.

بدون شک پیشرفت زنان یک مبحث مهم و در عین حال بغرنج در قطار وظایف دولت فعلی است. این امر مستلزم  یک پالیسی سنجیده شده و فراگیر ملی بوده و خواستار بودجۀ لازم میباشد. سرمایه گذاری در این بخش دارای مؤثریت بلند اجتماعی است که بازده اقتصادی و فرهنگی قابل توجه را برای مجموع جامعه در پی خواهد داشت. در این پیکار بزرگ ملی نه تنها دولت و حکومت افغانستان، بلکه تمام سازمان ها و نهاد های مدنی و اشخاص انفرادی مسؤولیت دارند تا دست به دست، قدم به قدم به پیش رفته و امکانات مساعد را برای انکشاف حد اکثر زنان جامعه مهیا گردانند.

به امید پیروزی ملت افغانستان در راۀ عدالت اجتماعی و انکشاف اقتصادی.

مطبوعات زنان

بسیاری ازمورخین، و تحلیلگران رویداد های تاریخی افغانستان رفع حجاب در دوره نخست وزیری سردارمحمد داوود خان را یکی از مهمترین دستاورد ها برای افغانستان آن زمان می دانند و معتقدند که شخص محمد داود درین مورد با تدبیر و کاردانی کار موفقانه ای انجام داده است.

رفع حجاب مشارکت بیشتر زنان در فعالیت های اجتماعی، فرهنگی و سپس سیاسی را در پی داشت. تقویت و گسترش فعالیت موسسه نسوان یا دمیرمنو تولنه تاسیس مجله میرمن یا "زن" از طرف این موسسه و فعالیت گروهی از زنان پیشتازی که این موسسه و مجله را مرکز فعالیت خود ساخته بودند، نقش موثری در آگاهی زنان از حقوق و مسئولیت های شان ایفا کرد.

نجیبه ایوبی خبرنگار و رییس رادیوی کلید در افغانستان می گوید که با تاسیس مجله "میرمن" (زن) در سال ۱۳۳۲ هجری شمسی مسائل حقوقی مربوط زنان و و مسائل سیاسی اجتماعی مربوط زنان در این نشریه بازتاب یافت. اما خانم اوبی می افزاید که در کنار "میرمن" مجله های دیگری ویژه بانوان نیز قبل از آن و بعد از آن نشر می شدند . از آن جمله از "ارشاد النسوان" و مجله "مهری" که در سال ۱۳۳۷ در هرات آغا به چاپ کرد نام می برد.

به گفته ء خانم ایوبی زنان فعال در ساحه مطبوعات در آن زمان عبارت بودند از:

"خانم های که در آن دروه همکار مجلهء «میرمن» بودند، خانم رقیه ابوبکر، خانم کبرا نورزائی و خواهر شان(حمیرا نورزایی) ، خانم معصومه وردک، خانم نفیسه عباسی و خانم شفیقه کبیر سراج بودند و در کنار اینها در ولایت هرات خانمی که مسوول مجله «مهری» بودو در کار روزنامه نگاری بسیار معروف بود،خانم رؤوفه احراری بود."
مطبوعات کودکان
یکی دیگر از دستآورد های این دوره در عرصه مطبوعات را ظهور نشریه های کودکان می دانند. پس ازسقوط سلطنت شاه امان الله در مدت قریب به یک ریع قرن کسی به فکر نشریه ای برای کودکان نبود. امادر این دوره بار دیگر توجه به کودکان معطوف می شود و نشریه هایی کودکان منتشر می شود.
حبیب الله رفیع در دوره صدارت داوود خان از انتشار نشریه "کوچنیان ژغ" (صدای اطفال)، "د ولو انیس" (انیس کودکان) و نشریه "د انجونو روزل" (آموزش دختران) یاد می کند. و می گوید که دیگر موسسات تحصلات عالی و مدارس نیز شورع به نشر مجلات پرمایهء علمی کردند.

"به گواهی بسیاری از مورخان و تحلیلگران دوره نخست وزیری محمد داوود به مقایسه با زمامداران سلف و خلف او شاهد پیشرفت های قابل ملاحظه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی بود، اما مطبوعات این دوره نتوانست با این پیشرفت ها همگام باشد."در دوره ده ساله نخست وزیری محمد داوود رهبری مطبوعات را بالترتیب، صباح الدین سلجوقی، محمد هاشم میوندوال، سید قاسم رشتیا، و محمد آصف سهیل به عهده داشتند.

شماری از روزنامه نگاران معروف این دوره این ها بودند: عبدالروف بینوا، عبدالحمید مخمور، محمد یونس حیران، عبدالحمید مبارز، قیام الدین خادم، محمد شاه رشاد، صباح الدین کشککی، محمد عمر شاکر. محمد ابراهیم عباسی، محمد محسن فیروز، محمد شفیق وجدان، محمد بشیر رفیق، محمد ولی زلمی،علام حضرت کوشان، نور محمد تره کی،سید گلاب ننگرهاری، عبدالله غمخور و ارسلان سلیمی.به گواهی بسیاری از مورخان و تحلیلگران دوره نخست وزیری محمد داوود به مقایسه با زمامداران سلف و خلف او شاهد پیشرفت های قابل ملاحظه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی بود، اما مطبوعات این دوره نتوانست با این پیشرفت ها همگام باشد.

 دربعضی از کشور ها برای دختران جشنی و روزی وجود دارد 

 

«یک زن میتواند مادر، همسر، خواهر، مادرکلان باشد اما اول از همه او دختر پدر ومادرش ا ست. دختران ویژه هستند؛ بدون آنها دنیا مثل یک باغ بدون گل خواهد بود.»

ا ینها جملاتی است که در توضیحات سایتی که هندیها برای روز دختران راه انداخته اند دیده میشود. در بسیاری ا ز کشورهای جهان از جمله هند هنوز هم تفاوت گذاشتن بین پسرها و دخترها دیده میشود و به همین خاطرهند یها مد تهاست که در تلاش هستند که با

جشن گرفتن روز12 جنوری به نام روز دخترها نقش آنها را در جامعه پررنگ کنند. 

هند یها به صورت مفصل این روز را هر سال در12جنوری جشن میگیرند و مراسم مختلفی به منا سبت این روز دارند. در ایالتهای مختلف هند روز13 جنوری فستیوال «لهری» برای جشن به دنیا آمدن پسرها یا ازدواج آنها خیلی وقت است که برگزار میشود. به همین خاطر هند یها روز12 جنوری یک روز قبل از روزملی این جشن را برای دختران در نظر گرفته اند.

هینا ما تسوری در جاپان: در جاپان روز عروسک یا گدی معادل روز دخترها شناخته میشود. این روز ویژه در جاپان به نام هیناماتسوری هر سال در سوم مارچ جشن گرفته میشود و در آن از جایگاهها پوشیده شده با پارچه های قرمز برای نمایش عروسکها استفاده میشود. در فستیوال عروسکها که روز دختران توصیف میشود در هر جای جاپان جایگاههای نمایش عروسکها دیده میشود، مردم لباسهای سنتی میپوشند و پادشاه این کشور در مراسم شرکت میکند. گفته میشود سنت این روز به دوره هینان بازمیگردد که مردم تصور میکردند عروسکها قدرت دور کردن بخت بد را دارند

. روز دختران و پسران : بعضیها هم در کشورهای مختلف کمپینی برای روز جهانی «پسرها و دخترها» راه انداخته اند که در روز11 آگوست جشن گرفته میشود. در این روز پدرها و مادرها اوقات خود را با فرزندانشان سپری میکنند و وجود آنها را در زندگیشان جشن میگیرند

در مکزیک : روزی به نام وجود دارد که روز فرزندان خوانده میشود. در این روزها تأکید بر این است که موضوع هدیه دادن به دخترها و پسرها نیست و والدین باید وقت بیشتری را برای بودن با فرزندان خود اختصاص دهند

گروهی برای روز دختر در کانادا: در کشور کانادا و در شهر ادمونتون گروهی مشغول به فعالیت هستند تا روز دختر در این کشور هر سال جشن گرفته شود. «کمیته سازماندهی روز دختران» هرسال در ۲۴ آگوست تعین شده در کشورهای مختلف از جمله کانادا دخترها با تبعیض، خشونت، فقر و مشکلات مختلف دیگر دست و پنجه نرم میکنند. با جشن گرفتن روز دختران تلاش برای زندگی بهتر آنها را از جامعه خود شروع کنیم. ختم

 فمینیسم اسلامی، گفتمانی

فمینیستی در نواندیشی دینی


 سیما راستین 

"فمینیسم اسلامی" عنوان و گفتمانی بحث انگیز است. دامنه اختلاف‌نظرها تنها به اصطلاح "فمینیسم اسلامی" محدود نمی‌شود، بلکه بنیاد ایدِئولوژیک، هدف و راهبردهای آن را نیز در بر می‌گیرد.

فمینیسم اسلامی هم از سوی فمینست‌های سکولار و هم از سوی اسلام‌گرایان افراطی با سوءظن مواجه شده و به نقدکشیده می‌شود.

گرچه منتقدین به دو جبهه کاملا متفاوت تعلق دارند، اما در این نکته کلیدی هم‌رأی هستند: آشتی‌ناپذیری فمینیسم و اسلام. هر دو دیدگاه، فمینیسم اسلامی را به التقاطی بودن محکوم می‌کنند. در حالی که فمینیسم اسلامی از سوی فمینیست‌های سکولار تلاشی برای تقویت و تحکیم ایدئولوژی اسلامی در بخشهای سست و ضربه‌پذیرآن تفسیر می‌شود، اسلام‌گرایان افراطی آن را غیر اسلامی و حاصل نفوذ تفکر غربی برای ایجاد تزلزل در ایدئولوژی اسلامی تعریف می‌کنند.

 

فمینیسم اسلامی در فضای فکری ایران نیز به سرنوشت مشابهی دچار است. هم بخش بزرگی از اندیشمندان سکولار− فمینیست و هم اسلام‌گرایان ایرانی به فمینیسم اسلامی با سوءظن و تردید می‌نگرند. هردوی آنها برای فمینیسم اسلامی هم از زاویه نام‌گذاری وهم از نظر مفهومی و برنامه‌ای حقانیتی قائل نیستند.

 

هدف این نوشته پرداختن به این پرسش‌هاست:

فمینیسم اسلامی چیست؟

آیا فمینیسم اسلامی به عنوان یک گفتمان، برنامه سیاسی و جنبش حقانیت دارد؟

چه تناقض‌هایی در اندیشه‌پردازی فمینیسم اسلامی دیده‌ می‌شود؟

 

فمینیسم اسلامی چیست؟

 

فمینیسم اسلامی عنوانی است که زنان آزادیخواه و برابری طلب مسلمان ("آزادیخواه" و "برابری‌طلب" در معنایی متعارف) برای کسب حقوق عادلانه اجتماعی و سیاسی و مبارزه علیه تبعیض جنسیتی در چارچوب ایدئولوژی اسلامی بر خود نهاده‌اند. فمینیست‌های اسلامی، همانند نو‌اندیشان دینی بر این باورند که تبعیض و بی‌عدالتی علیه زنان، از تفسیرهای مغرضانه و معطوف به منافع قدرتمدارانه -مردسالارانه در حدیث‌های اسلامی سرچشمه می‌گیرند، نه از متن اصیل قرآن به عنوان مرجع اصلی دین اسلام. بنابراین، تفسیر نوینی از متن‌های اولیه را − که با نگرشی بی‌غرضانه انجام بگیرد − ضروری می‌دانند.

 

عزیمتگاه تئوریک فمینیسم اسلامی گفتاری از قرآن است که بر برابری همه بندگان زن و مرد در برابر آفریدگارهستی تأکید دارد. این نگرش نابرابری‌های اجتماعی میان زن و مرد را برخاسته از تفسیرهای پدرسالارانه از قرآن تعبیر می‌کند و نه از نص این متن کانونی مقدس.

 

نمایندگان این نظریه خواهان تحقق حقوق برابرمیان زنان و مردان و عدالت اجتماعی در جامعه اسلامی هستند. از این‌رو برآن‌اند تفسیر دیگری از آیات آن ارايه دهد و متن‌های اصیل اسلام را به زعم خود از تفاسیر مردسالارنه پاکیزه کنند. برخی نظریه‌پردازان این گفتمان مطرح می‌کنند که سیستم‌های سیاسی متکی بر مردسالاری از اسلام برای توجیه قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان سؤاستفاده می‌کنند. بخشی از فمینیست‌های اسلامی در بنیادهای تئوریک خود از مبانی و گفتمان‌های سیاسی فمینیسم سکولار مثل حق رأی عمومی، مبانی عمومی حقوق بشر و آموزش عمومی بهره گرفته و خود را بخشی از جنبش جهانی فمینیستی می‌دانند. آنها مکتب خود را فراگیر و متعلق به همه انسان‌ها مستقل از جنسیت معرفی کرده و مخالفتی با شرکت و فعالیت مردان در این جنبش ندارند. فمینیسم اسلامی هدف خود را ایجاد جامعه‌ای می‌داند که به یکسان ارج‌گذار به دو جنس‌ باشد، جامعه‌ای که در آن زنان به عنوان انسان‌هایی آزاد وبا حفظ اعتقادات مذهبی‌ خویش از همه حقوق انسانی و اجتماعی بهره‌مند باشند و اعتقاداتشان در تقابل با حرمت انسانی‌شان قرارداده نشود.

 

فمینیست‌های اسلامی طیف متنوعی را تشکیل می‌دهند. برخی هدف خود را تامین عدالت جنسیتی در جوامع اسلامی، برخی پالایش دین از تفاسیر مردسالارانه در پهنه نظری و برخی دیگر نجات دین‌ و کسب هویت بشردوستانه برای آن اعلام می‌کنند. زیبا میرحسینی در توصیف تنوع گروهبندی‌های "پروژه فمینیستی در اسلام" می‌گوید: "یکی راههای شناخت یک جریان در حال تکوین ، ارزیابی دقیق از مخالفان آن است."او از مسلمانان سنت‌گرا که با هرگونه تغیر در قوانین جاودانه شریعت مخالف‌اند، اسلام‌گرایان بنیادگرا که عزمشان بازگشت به شریعت منزه و اصیل است، و سکولارهای بنیادگرا که هرگونه قوانین اجتماعی متکی بر دین را ناعادلانه و نابرابر می‌دانند، به عنوان مخالفان فمینیسم اسلامی نام می‌برد.

 

 "فمینیست‌های اسلامی" با "فمینیست‌های مسلمان" از زاویه برنامه‌ای متفاوت هستند. فمینیست‌های مسلمان زنان مسلمانی هستند که به مبارزه برابری‌خواهانه و عدالتجویانه جنسیتی باور دارند. مطالبات فمینیستی و احکام حقوق بشری را می‌پذیرند و اصراری بر تفسیر فمینیستی از متن‌های اسلامی ندارند. در حالی که فمینیست‌های اسلامی وظیفه ارائه تفسیر دیگری از قرآن را پیش روی خود نهاده‌اند که به تعبیر آنان متناسب با منافع مردسالارانه تفسیر شده‌است.

 

همچنین عزیمتگاه سیاسی برقع‌پوشان اروپا نشین − که به رسمیت شناختن برقع‌پوشی توسط دولت‌های اروپایی در چارچوب قوانین دموکراتیک متکی بر حقوق فردی و اصل آزادی پوشش در این کشورهاست −  با آماجهای برابری‌خواهانه فمینیسم اسلامی در چارچوب دین اسلام، پیوندی ندارد. زینه انور یکی از بنیان‌گذاران تشکل فمینیستی "خواهران مسلمان" (Sisters in Islam) در مالزی در مصاحبه‌ای به برقع‌پوشی انتقاد می‌کند: هم از زاویه تشدید نابرابری میان زن و مرد (امری که وی آن را مغایر با اصل برابری انسان‌ها در اسلام می‌داند)، هم به این دلیل که حجاب زنان در دین اسلام اجباری نیست و همچنین از این نظر که برقع‌پوشی در مقررات امنیتی عمومی در کشورهای اروپایی اختلال ایجاد می‌کند.

 

زمینه‌ تاریخی− سیاسی شکل‌گیری گفتمان فمینیسم اسلامی

 

شهلا شفیق زمینه‌های هویت‌یابی زنان مسلمان را با آغاز مدرنیته ، گسترش شهرها، ایجاد نهادهای مدنی، فرآیند تجددگرایی و تزلزل نهادهای سنتی در جوامع اسلامی توضیح می‌دهد. "با پاگرفتن تدریجی مدرنیت در این جوامع موقعیت قشرهایی از زنان در اثر دسترسی آنان به آموزش، اشتغال و وسائل کنترل باروری دگرگون شد. با گسترش جهان بینی زنان ، طرح پرسش و بازبینی بر سر هویت و جایگاه زنان در اسلام آغاز شد. گفتمان بازگشت به اسلام اصیل بر چنین بستری تاریخی شکل گرفت"

 

امینه ودود (Amina Wadud)، فمیسنیت مسلمان و استاد اسلام‌شناسی در ایالات متحده، میانه قرن بیستم را آغاز شکل‌گیری مطالبات آزادیخواهانه زنان در کشورهای اسلامی تخمین می‌زند. او انگیزه شرکت فعال زنان در جنبش‌های ملی کشورهای اسلامی‌ را علاوه بر استقلال سیاسی، کسب مشارکت سیاسی، حق رأی زنان، آموزش و رعایت حقوق بشر برای همه شهروندان می‌داند. ودود بر این باور است که پس از به پیروزی رسیدن جنبش‌های استقلال و تأسیس دولت‌های ملی در این منطقه، نه تنها مطالبات زنان بی‌ثمر ماند، بلکه با قدرت گیری اسلام‌گرایان افراطی در دهه 1970 موقعیت زنان مسلمان به قهقرا کشیده شد. بویژه اینکه بخشی از فمینیست‌ها به این نتیجه رسیده بودند که بی‌حقوقی و تحقیر زن در ذات مذهب نهفته است و گفتمان فمینیستی را بایستی اساسا از مذهب جدا کرد. امینه ودود معتقد است پیامد این مرزبندی این بود که ‌زنان مسلمان آزادیخواه خود را به ناگزیر در برابر دشواری گزینش میان وفاداری به اسلام و یا هویت‌یابی بر مبنای احکام حقوق بشر می‌دیدند.

 

فاطمه مرنیسی نیز در توضیح واقعیت متناقض مدرنیسم و هویت زنان مسلمان می‌گوید که کشورهای عربی در واقعیت اجتماعی خود سکولار هستند اما اعتراف به این مسئله در این جوامع یک تابو است: " ما نان آمریکایی می‌خوریم، فیلمهای آمریکایی تماشا می‌کنیم، محصولات توشیبا را می‌خریم، و ماشینهای وولوو و فیات سوار می‌شویم ..." مرنیسی در ادامه می‌افزاید، اما در جهان عرب سکولاریسم سیاسی و دولتی هنوز متحقق نشده است و زنان عرب قربانی این شکاف بزرگ سیاسی اجتماعی هستند.

 

مرنیسی در ادامه تحلیل خود از وضعیت زنان عرب می‌افزاید: "مسجد و قرآن به همان اندازه به زنان تعلق دارند که ماهواره در آسمان. ما زنان بر همه ثروت‌هایی که هویت ما را می‌سازند، حق داریم.

 

بر بستر واقعیت پیچیده در جوامع اسلامی بود که فمینیست‌های اسلامی به این نتیجه رسیدند که زنان مسلمان آزادیخواه نیازی به انتخاب میان اعتقادات اسلامی خود و هویت حقوق‌بشری ندارند زیرا عدالت‌خواهی در ذات خود مشروط به مرزبندی با اعتقادات اسلامی نیست، مگر آنکه برابری طلبی و عدالت‌جویی در ایدئولوژی اسلامی صراحتا منع شده‌ باشد؛ پس برای شفافیت دادن به این پرسش ضروری است که زنان فمینیست مسلمان به مطالعه و تفسیرنوین از منابع اصلی اسلام مستقل از منافع قدرتمدارانه بپردازند. بر چنین زمینه تاریخی بود که فعالین مسلمان جنبش عدالتخواهانه جنسیتی در این کشورها با تکیه بر مباحث اسلامی به نقد و بررسی دیدگاههای اسلام‌گرایان افراطی و ارائه تفاسیر نوین از آنها آغاز کردند.

 

امینه ودود که عبارت "جهاد جنسیتی در معنای مجاهدتی برای رفع تبعیض میان دو جنس را در مباحث خود به‌کار می‌برد، در سال 2005برای نخستین بار نماز جماعت روز جمعه را برای 100 نفر نمازگزاران زن و مرد در نیویورک برگزار کرد. او و دیگر همفکرانش بر این باورند که در هیچکدام از متن‌های اصلی اسلامی ممنوعیتی برای امایت زنان و جدایی جنسیتی در هنگام دعا نوشته نشده است. او تألیفاتی در زمینه اثبات برابری جایگاه زنان با مردان در قرآن منتشر کرده است.

 

عزیمتگاه زیبا میرحسینی نیز درباره زمینه‌های پیدایش فمینیسم اسلامی، قدرت‌گیری اسلامگرایی در جهان است. او فمینیسم اسلامی را فرزند ناخواسته اسلام سیاسی می‌نامد. از آنجا که اسلامگرایان افراطی برابری زن و مرد و گفتمان حقوق بشر را به عنوان فرآورده‌های غربی تحقیر کرده و آنها را با احکام اسلامی آشتی ناپذیر می‌پنداشتند، برای زنان مسلمانی که با قوانین خشونت آمیز اسلام سیاسی در کشورهایشان روبرو بودند، این پرسش شکل گرفت که چرا گفتارهای مبتنی بر عدل و برابری در متن قرآن در قوانین اسلام سیاسی بازتابی نیافته‌اند. به نظر زیبا میرحسینی حضور اسلام سیاسی زمینه نقد درونی از خوانش‌های مردسالارانه از شریعت را به وجود آورد، خوانشی که تا آن زمان در تاریخ اسلام سابقه نداشت

 

فمینیسم اسلامی جلوه‌ای از نواندیشی دینی در اسلام

 

فمینیسم اسلامی از زاویه رویکرد ساختارشکنانه و هرمنوتیکی آن به دین و تلاش برای جدا کردن گوهر دین از تجربه تاریخی آن، در چارچوب جریان نواندیشی دینی قرار دارد. عزیمتگاه اصلی فمینیست‌های اسلامی همانند دیگر نواندیشان دینی، ایقان به بنیاد بی تبعیض دین و برابری همه انسانهاست. اینان نیز مسئولیت تبعیض و ظلم بر زنان را بر دوش تاریخ اسلام می‌نهند و اصل دین را مبرا از بی‌عدالتی می‌دانند. تلاش نو‌اندیشان دینی سامان‌دهی نظام حقوقی نوینی مبتنی برقرائت بی‌غرضانه متن‌های اصلی اسلام است. نواندیشان دینی معرفت اسلامی شکل گرفته در قرنهای سوم تا هشتم را زمینه‌ساز نظریه‌های نابرابری زن ومرد می‌دانند واز اینرو برای ارائه فهم دیگری از متن‌های اصیل با نگرشی انتقادی به مطالعه تاریخی متن‌های اسلامی می‌پردازند. از جمله نو‌اندیشان نام‌آوریکه مطالعاتی معرفت‌شناسانه درزمینه حقوق زنان در اسلام پرداخته‌اند، می‌توان از قاسم امین، فاطمه مرنیسی و نصرحامد ابو زید نام برد.

 

پیشگامان دفاع از حقوق زنان در اسلام

 

یکی از نخستین اندیشمندان سرشناسی که به حقوق زن در اسلام پرداخته، حقوقدانی مصری بنام قاسم امین ( 1863- 1908)است. قاسم امین که در مکتب نو‌اندیش دینی محمد عبده آموزش دیده بود، در دو اثر معروف خود به نام‌های "رهایی زن" (تحریر المرء) و "زن نوین" (المرء الجدیدة) به ریشه‌های عقب ماندگی زنان مسلمان می‌پردازد. قاسم امین درتحلیل علل عقب‌ماندگی جامعه مصر، بر نقش آداب و رسوم وسنت‌های قدیمی در حفظ ساختارهای اجتماعی کهن و حتی شکل‌دهی و هدایت مذهب تأکید می‌کند. او وضعیت دشوار و حقارت‌بار زنان در جامعه اسلامی مصررا فرآورده مستقیم عقب افتادگی اجتماعی در مصر می‌داند و مطرح می‌کند که بهبود وضعیت زنان به پیشرفت‌های اجتماعی وابسته است و به همین دلیل زنان کشورهای پیشرفته و متمدن مثل آمریکا، انگلستان، آلمان‌، فرانسه، ایتالیا و روسیه از موقعیت بهتری برخوردارند. قاسم امین مطرح می‌کند که شریعت اسلام در همه زمینه‌ها برای زنان جایگاهی برابر با مردان در نظر گرفته‌ مگر در زمینه چند همسری مردان که به دلایلی معطوف به زمان گذشته تدبیر شده‌است. امین حکومتهای مستبد را مسبب اصلی بی‌قانونی، زوال تمدن و سقوط اخلاق معرفی می‌کند. این حکومت‌ها از طریق تحمیل حجاب ومحروم کردن زنان از تحصیلو ممنوعیت شرکت آنان در فعالیت‌های اجتماعی، زمینه عقب‌ماندگی و فرودستی زنان را به وجود آوردند.

 

قاسم امین درباره منشأ حجاب براین باور است که چنین چیزی به عنوان یک رسم در همه فرهنگ‌های انسانی وجود داشته و اساسا از الزامات مذهب سرچشمه نگرفته است. این رسم به مرور زمان مضمحل شده و در بسیاری از فرهنگها به عنوان هنجار مسلط اعتبار ندارد. در شریعت اسلام نیز هیچ متنی وجود ندارد که به صراحت به ضرورت حجاب به شکل امروزی آن اشاره شده باشد. او در ادامه استدلال خود می‌نویسد که در آیه‌‌ای که درباره پوشاندن بدن است، از هیچ اندامی به طور مشخص نام برده نشده‌ است و علما آنرا به اقتضای زمان تفسیر کرده‌اند. قاسم امین در ادامه استدلالهای خود مطرح می‌کند که در عین حال گفتارهایی که در کتابهای مقدس دربارحجاب تقریر شده‌اند، مشخصا به زنان فرستادگان آسمانی و برگزیدگان دینی اشاره دارند و نه عموم زنان.

 

 قاسم امین به تفصیل پیامدهای ناهنجارمحرومیت زنان از آموزش، حجاب اجباری و چند همسری مردان در خانواده شرح می‌دهد و زیان‌های اجتماعی برخاسته از آنها را در رابطه با ناتوانی و وابستگی زنان برمی‌شمارد. او با نظر به پارادوکس مسئولیت زنان در تربیت کودکان از سویی و محرومیت آنان از آموزش از سوی دیگر می‌گوید که در فرهنگ عمومی جامعه به شکل زیرکانه‌ای از اصطلاح "بچه ننه " برای کسانی استفاده می‌شود که لوس و ننر و دارای شخصیتی غیر مستقل هستند. در این اصطلاح، زنان به عنوان مسئول اشکالات تربیتی کودکان مورد سرزنش قرار می‌گیرند، و نه پدرها، نه سیستم حکومتی که محرومیتهای اجتماعی و فرهنگی به زنان روا می‌دارد.

 

قاسم امین فقر جامعه مصر را به‌ویژه با بیکاری و محرومیت زنان از مهارت شغلی مرتبط می‌بیند و اینکه در سیستم خانوادگی مسلط فقط یک نان‌آور مرد مسئول تامین معاش همه خانواده است. این وضعیت علاوه بر عقب‌ماندگی اجتماعی و تنگدستی منجر به برتری و قدرت‌مداری مردان در خانواده و جامعه شده‌است. او بر اهمیت نقش زنان برای پرورش نسلها و هم نقش آموزشی آنان تکیه کرده و آموزش و شرکت فعال زنان در امور اجتماعی را ضروری می‌داند. قاسم امین در اندیشه‌پردازی‌های خود بر بنیادهای ایدئولوژی اسلامی تکیه دارد و بر ظرفیت اصلاح‌پذیری احکام اسلامی تآکید می‌کند.

 

 ازدیگر چهره‌های نامدار اندیشه در جهان عرب، فاطمه مرنیسی جامعه شناس و روشنفکر گفتمان مدرنیته در مراکش است که در رسانه‌های غربی به عنوان "صدای زنان مغرب" شهرت دارد. مرنیسی "سکولاریسم ناقص" در جوامع عربی را که ناهنجاری‌های اجتماعی بی‌شماری را در پی داشته است تشریح و نقد می‌کند. او زنان را قربانیان اصلی فرآیند نابهنجار مدرن شدن در جامعه‌های عربی می‌داند. حاصل این فرایند وضعیتی نابسامان است که در آن جامعه پدرسالار برای حفظ مشروعیت سلطه مرد بر زن و برای مبارزه با از خود بیگانگی غربی بسوی اسلام چنگ می‌اندازد. سمبل این لشکرکشی حجاب/چادر است. " تشویش بنیادگرایان را زنان پرولتاریای فاقد سندیکا که زیر خط فقر زندگی می‌کنند و پس از ساعات کار طولانی فقط در جستجوی گوشه خلوتی در خانه هستند تا سر بر بالین بگذارند، به‌وجود نیاورده‌اند. وحشت آنان از زنانی است که از اغلب دستاوردهای مدرنیزاسیون بهره می‌گیرند، زنانی که با چهره‌ای آراسته و موهایی به دست بادسپرده، رانندگی می‌کنند و در کیف دستی‌شان کارت شناسایی و از همه مهمتر پاسپورت دارند. زنانی که در دانشگاه تحصیل می‌کنند، آموزش می‌دهند، می‌نویسند و اعتراض می‌کنند." مرنیسی در ادامه می‌نویسد که از آن‌جایی‌که بنیادگرایان، سخن گفتن به نام خدا را در انحصار خود گرفته‌اند، در بخشی از زنان انگیزه باز پس گرفتن حق‌شان بر خدا و تاریخ دین شکل گرفته است. برخی از آنان در صفوف جنبش‌های اسلامی مبارزه می‌کنند و برخی در تلاش طراحی و تدوین ادبیات نوینی هستند که بر الزامات مدرنیته انطباق داشته باشد. او سپس نتیجه‌گیری می‌کند که رهایی ما بایستی از طریق بررسی موشکافانه بر گذشته ما تحقق پذیرد، پیوند نوینی از همه عناصری که تمدن مارا می‌سازد.

 

 ‌مرنیسی در ادامه مطرح می‌کند که تفاسیر شوونیستی، جعلیات و تفاسیر نادرست از مبانی مذهبی را بایستی با سلاحی مشابه یعنی بررسی و تفسیر نوین از آنان بی‌اثر کرد. او در راستای این نگرش به پژوهش و تفسیر تاریخی جایگاه زن در حدیث‌های موجود از آیات پیامبرانه پرداخته است.

 

مرنیسی در مطالعات خود به ویژه بربخشی از ادبیات مرجع مذهبی متمرکز می‌شود و به این ایقان دست می‌یابد که بخش بزرگی از حکمهای زن ستیزانه، سرچشمه‌ای تحریف‌ آمیز دارند. سوره‌هایی که درباره حجاب و نقش زن نوشته‌ شده‌اند یا در معنای حقیقی خود فهمیده نشده‌اند و یا بعدا به متن اضافه شده‌اند.

 

مرنیسی در بازبینی تاریخی در کتاب جنسیت، ایدئولوژی، اسلام به حدیث‌هایی اشاره می‌کند که بر استقلال رآی و اتکا به نفس زنان آن دوره دلالت دارند. او برای اثبات حق مالکیت و تصمیم‌گیری زنان در عرصه ازدواج و طلاق از زنان متمولی همچون خدیجه یاد می‌کند که با تمایل و رأی مستقل خود پیشقدم ازدواج با محمد شد. به زن دیگری بنام ام‌الشریک اشاره می‌کند که محمد تقاضای ازدواجش را رد کرد. مرنیسی همچنین در بازبینی از حدیث‌های مذهبی‌، از سه زن جوانی نام می‌برد که پیامبر وصلت با آنها را پذیرفته بود اما آنان پس از مدتی از ازدواج با او منصرف شده و تقاضای خود را پس گرفته‌ بودند. دو نفر از این زنان با دلایل شخصی و یکی از آنان به ‌دلیل چند همسر بودن محمد و ممنوعیت ازدواج زنان پیامبر پس از مرگ او، از ازدواج با او سر باز زدند.

 

مرنیسی در کتابی زیر عنوان "حرم سیاسی، محمد و زنان" به آشکار کردن تحریفاتی در حدیث‌های مذهبی درباره زنان می‌پردازد و از جمله حجاب را به استناد قرآن و تاریخ طبری، مبتنی بر آیه‌ای تعریف می‌کند که در مراسم عروسی محمد با دخترعمویش زینب آورده شد و هدف آن ایجاد فضای خصوصی برای وصلت کنندگان و جدا کردن آنها توسط یک پرده، از شخص سوم (میهمانان مرد) بوده است. مرنیسی پس از توضیحات طولانی مطرح می‌کند که "مفهوم حجاب در تمدن اسلامی یک مفهوم کلیدی است مثل گناه در فرهنگ مسیحی و کردیت در کاپیتالیسم امریکایی. تقلیل این مفهوم به یک تکه پارچه ‌که مردها به زنها برای پوشانیدن خود در پهنه عمومی، تحمیل کرده‌اند، به معنای بی‌معنا کردن این مفهوم است . به‌ویژه این‌ که آیه حجاب برای جدا کردن فضا میان دو مرد نازل شده‌ است.

 

در مجموع کوشش مرنیسی نه اثبات مجرد پدرسالاری اسلامی در شکل سنتی و یا پست مدرن آن، بلکه پیشبرد اصل برابری جنسیتی در تمامی لایه‌های اجتماعی است.

 

نصر حامد ابوزید فیلسوف و ادیب مصری نیز از زمره اندیشمندانی است که به دلیل مطالعه نقادانه و تفسیر نوین از متن‌های اسلامی در دهه 1990خشم اسلام‌گرایان افراطی مصر را برانگیخت و در دادگاه مدنی مصر به اتهام کفرگویی محکوم به طلاق اجباری از همسرش شد. در حقیقت جرم ابو زید کاربرد متدهای زبانشناسی و تفسیر مدرن بر متن‌های مذهبی است. ابوزید به این نکته اشاره می‌کند که زبان‌ها تاریخمند و منعکس‌کننده وضعیت‌های اجتماعی متفاوت هستندحذف و تخریب بُعد اجتماعی در زبان، به تخریب مفهوم می‌انجامد. انتقاد به متن‌پرستی به این معناست که بایستی متن مذهبی را دربطن وضعیت‌های اجتماعی و سیاسی در تاریخ بررسی کرده و سپس موضوعیت و انطباق آن را با وضعیت کنونی سنجید. ابوزید برآن است که از این راه محتوا و هسته انسانگرایانه متن را از تحریف و منافعی که در پشت آن تفاسیر وجود دارند، نجات دهد و آنها را برای انطباق با وضعیت کنونی به‌روز کند. اساس هرمنوتیک نصر حامد ابوزید  آگاهی بر این نکته است که متن‌های مذهبی در وضعیتی مشخص به وجود آمد‌ه و در بستر اجتماعی- فرهنگی دچار دگرگونی و تحول می‌شوند. در نتیجه تفسیر حکم‌هایی که متناسب با زمان خود جاری شده‌اند، ضرورت دارد. حکم‌های دینی در پی انطباق با دگرگونی‌های اجتماعی فرهنگی در مقاطع مختلف تاریخی، خصلتی نسبی پیدا می‌کنند.

 

ابوزید نیز همگام با قاسم امین و به پیروی از امام محمد عبدو به عقلانی کردن فهم دین باوردارد. او دانش دین را بخشی از دانش بشری و ملزم به توجیه عقلانی و معرفت‌شناسی می‌داند و بررسی و تفسیر علمی از قرائت رسمی شریعت اسلام به ویژه درباره مناسبات نابرابر زن و مرد که با استدلالهای عقلانی منطبق نیستند اجتناب ناپذیر.

 

از ابوزید کتابهای زیادی از جمله کتاب "حلقه‌های ترس" (دوایرالخوف) به جا مانده است.

 

نصر حامد ابو زید در کتاب "حلقه‌های ترس" به سنجش روایت کلاسیک اسلامی درباره جایگاه اجتماعی و حقوقی زنان می‌پردازد. او در بازبینی خود تنها به موشکافی روایتهای دینی اکتفا نکرده و نابرابری زن و مرد را در ساختار مردانه زبان عربی نیز جستجو می‌کند. ابوزید وضعیت زنان را در رابطه با سه مسئله اجتماعی ازدواج و طلاق، سهم ارث و حجاب بررسی می‌کند.

 

ابو زید نظر خود را چنین استدلال می‌کند :چند همسری مردان رسمی بازمانده از دوران قبل از اسلام و قاعد‌ه‌ای موقت و مشروط به زمان معین (جنگ احد و تلفات سنگین مسلمانان) بوده است. تفسیر فقهی که تداوم طولانی این رسم را به دنبال داشته است، با اصل تصریح شده مساوات میان زن و مرد در اسلام مغایرت دارد.

 

نصر حامد ابوزید حق انحصاری مردان درمورد طلاق را نیز فاقد توجیه دینی دانسته و با صراحت اعلام می‌کند که در قرآن هیچ گونه نشانه‌ای که بیانگر حق انحصاری طلاق مردان باشد، وجود ندارد. او درباره حق ارث زنان نیزبا اشاره به این نکته که اسلام بنیان‌گذار حق زنان در ارث است، به اصل پایه‌ای مساوات میان زن و مرد تکیه کرده و نابرابری سهم‌بری از ارث را به وضعیت‌های مشخص تاریخی ربط داده است. ابوزید در بحث حجاب نیز ازاصل تساوی ارج انسانی و حقوقی زن و مرد حرکت می‌کند. زنجیره استدلالهای او چنین است: زن انسان است، حق تشکیل خانواده و انحلال آنرا دارد، حق فعالیت و مشارکت در امور اقتصادی−اجتماعی دارد و منطقا حق انتخاب پوشش خود را دارد.

 

جنبش "خواهران مسلمان"

 

یکی از پیشگامان جنبش فمینیستی اسلامی سازمان "خواهران مسلمان" شمرده می‌شود که از 20سال پیش برای حقوق زنان در مالزی مبارزه می‌کند. این سازمان در سال 1988توسط گروهی زنان حقوقدان، روزنامه‌نگار و تحصیل‌کرده در رشته‌های علوم دینی شکل گرفت. آنان بر آن شدند که برابری حقوقی و عدالت خواهی زنان را به کمک تفسیرهای دقیق و بی‌طرفانه از احکام قرآن مستدل کنند.

 

گرچه "خواهران مسلمان" مدام از سوی اسلام‌گرایان به بی‌خدایی و ضدیت با اسلام متهم می‌شوند، اما نه تنها تا امروز موجودیت خود را حفظ کرده‌اند، بلکه به اعتباری جهانی و فراتر از مرزهای مالزی دست یافته‌اند. نمایندگان "خواهران مسلمان" زنانی هستند متکی به نفس، مطلع، مسلط بر فن سخنرانی و زبان انگلیسی روان که حضورشان با لباسهای موقر و غالبا بی حجاب توجه حاضرین در کنفرانسها را به خود جلب می‌کنند. "خواهران مسلمان " در جلسات پژوهشی علمای قرآن شرکت می‌جویند، در رسانه‌های گروهی ستون ویژه‌ خود را پوشش می‌دهند. به وکلا و مراکز مشاوره زنان آموزش می‌دهند. بروشورهایشان را با تیترهای مثل " آیا مردان مسلمان اجازه دارند همسران خود را بزنند؟ " و " آیا مردان مسلمان اجازه دارند همسر خود را غیابا طلاق دهند؟ " به افکار عمومی می‌رسانند.. این جنبش بویژه برای تغییر قوانین خانواده و علیه چند همسری مردان در مالزی مبارزه می‌کند.

 

اسلام‌گرایان تفاسیر لیبرال خواهران مسلمان از اسلام را تحقیر و بی اعتبارکردن اسلام می‌نامند و برای محدود کردن فعالیتهای آنها مصرانه می‌کوشند. زینه انور  یکی از مؤسسین و مدیرمسئول "خواهران مسلمان" در مالزی در نوشته‌ای زیر عنوان" زنان در اسلام" مطرح می‌کند که قدرت‌گیری مجدد اسلام از اوایل 1970در اغلب کشورهای اسلامی تنش‌ها و درگیریهای ایدئولوژیکی درباره درک‌های مختلف از اسلام و بویژه اسلام اصیل را برانگیخت. در این جدالها غالبا موقعیت و حقوق زنان به عنوان نخستین قربانیان، لگدمال شدند. از این‌رو مبارزه برای برابری و عدالت برای زنان مسلمان، بایستی از موقعیت زنانی نگریسته شود که در جوامعی زندگی می‌کنند، که اسلام زندگی آنها را تعریف و تعیین می‌کند. برای اکثریت زنان مسلمان هیچگونه چشم‌انداز تردید و انکار مذهب وجود ندارد. ما مؤمن هستیم و می‌خواهیم از درون اعتقاداتمان رهایی، حقیقت و عدالت را بیرون بکشیم.

 

زیبا میرحسینی نیز به دشواری پیشبرد گفتمان فمینیستی در جوامع دینی اشاره می‌کند. "فضاهای عمومی در جوامع مسلمان با معیارهای اسلامی شکل گرفته‌اند و برای برخی گروههای زنان بحثهای روشنگرانه درباره برابری جنسیتی در چارچوب گفتمانهای مذهبی راهی گریزناپذیر است."

 

کمپین یک میلیون امضا ، تغییر برای برابری در ایران

 

در تاریخ 5 سنبله 1385 شماری از فعالان حقوق زنان در ایران، جنبش جمع‌آوری یک میلیون       امضا با هدف فشار‌آوردن بر قانون‌گزاران برای لغو تبعیض‌های قانونی علیه زنان را آغاز کردند. پیشگامان این حرکت، جمع‌آوری امضا را وسیله‌ای برای گفتگو با شهروندان و جلب همکاری مستقیم آنان با کمپین زنان در ارتباطی چهره به چهره در نظر گرفته بود. این کمپین به کمپ "فمینسیم اسلامی" تعلق ندارد، اما در حرکت خود پیوندها و شباهت‌هایی با این گرایش دارد. پایه‌گذاران کمپین یک میلیون امضا در بیانیه‌ای که به اطلاع افکار عمومی رساندند، مطرح کردند که درخواستشان هیچگونه ضدیتی با مبانی اسلام ندارد و به فقهایی استناد کردند که بازنگری در قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان را مغایر با اسلام نمی‌دانند. بسیاری از فعالین کمپین در مصاحبه‌هایشان از اعتقادات اسلامی‌شان سخن گفته‌اند و اینکه هدفشان تغییر قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان است. اغلب قوانین تبعیض‌آمیزی که کمپین یک میلیون امضا خواهان لغو و یا اصلاحشان شده است از سوی شماری از فقها و روحانیون مورد تأیید قرار گرفته و بر اجتهاد مجدد آنها تأکید کرده‌اند.

 

در خط مشی عمومی کمپین جایگاه خاصی برای تفاسیر پویا و فتواهای فقهای متجدد درباره قوانین تبعیض آمیز وجود دارد. کمپین یک میلیون امضا از زاویه نگرش رفرمیستی خود برای بهبود وضعیت زنان ایران در چارچوب قوانین اسلامی و همچنین تکیه بر اجتهاد و فقه پویا برای اصلاحات، در برخی از نکات هویتی و راهبردی با فمینیسم اسلامی خویشاوندی دارد. خویشاوندی به این معنا که گرچه کمپین یک میلیون امضا، ادعای تفسیر نوین از مبانی اسلامی را بنا برالگوی فمینیست‌های اسلامی دراهداف برنامه‌ای خود نگنجانیده است، اما در استدلالهای برنامه‌ای خود به اجتهاد و تفسیر پویا از فقه اسلامی توسط اندیشمندان مسلمان در جامعه ایران استناد کرده و از گفتارهای مصلت‌اندیشانه و تفاسیر معتدل آنها در فعالیت ترویجی− تبلیغی خود بهره میگیرد. فعالین کمپین یک میلیون امضا با شفافیت این زاویه برنامه‌ای خود را در دو سند اساسنامه‌ای "طرح کمپین یک میلیون امضا" و "تأثیر قوانین بر زندگی زنان" تصریح کرده‌اند. در حالی که فمینیست‌‌های کلاسیک اسلامی مثل خواهران مسلمان در مالزی علاوه بر استناد به فقهای متجدد و فیلسوفان نواندیش، خودشان نیز کار تفسیر نوین از متن‌های مقدس را پیش‌و نهاده‌اند و به این ترتیب هنجار نوین زن‌‌مدارانه‌ای را در دین اسلام پایه‌گذاری کرده‌اند.

 

فمینیسم اسلامی، گفتمانی علیه تبعیض جنسیتی در اسلام

 

رگینا بکر‌-اشمیت و گودرون‌‌‌-اکسلی کناپ در مقدمه کتابی با عنوان "تئوری‌های فمینیستی" می‌نویسند: گفتمان فمینیسم متناسب با فرآیند گسترش یابنده جنبشهای زنان در مقاطع مختلف و در کشورهای مختلف، به‌گونه‌ فزاینده‌ای چندسویه و پیچیده شده‌است. اکنون در مباحث آکادمیک از تئوری‌های فمینیستیسخن می‌رود و نه از یک تئوری واحد فمینیستی. اما همه تئوری‌های فمینیستی که بر پهنه‌ای میان رشته‌ای شکل می‌گیرند توسط خط مشترکی به هم پیوند می‌‌خورند: پژوهش علمی سیاسی برای درک مناسبات جنسیتی و انتقاد به همه اشکال قدرت و سلطه که به زنان تحقیر و تبعیض روا می‌دارند. مفهوم فمینیسم که در قرن 19 برای تشریح تلاشهای آزادی‌خواهانه زنان ابداع شد، طرحها، اندیشه‌ها، جنبشها و سیاستهایی را در بر می‌گیرد که مسئله تبعیض بر زنان و چشم انداز آزادی فردی و حقوق عادلانه برای آنان را در مرکز توجه قرار می‌دهند.

 

رگینا بکر‌-اشمیت و گودرون‌‌‌-اکسلی کناپهمچنین مطرح می‌کنند که یک تئوری فمینیستی فقط یک روش تحلیلی معین نیست، بلکه تکیه برنگرشی انتقادی در تحلیل از مناسبات جنسیتی را معنا می‌دهد. از این‌رو هر شکلی از کار علمی درباره مسئله جنسیت‌ها را نمی‌توان فمینیستی نامید. اکنون زیر عنوان فمینیسم بیشماری از جریانات فکری متفاوت و گاها متضاد ابراز هویت و فعالیت می‌کنند. بر پایه تعریف رگینا بکر‌-اشمیت و گودرون‌- اکسلی کناپ از فمینیسم، می‌توان انتقادات اصلاح‌طلبان مسلمان از مناسبات تبعیض‌آمیز جنسیتی که بر سلطه مردانه در خانواده، جامعه و سیاست دولتی استوار است و مشروعیت خود از فقه اسلامی کسب می‌کنند را " نقد فمینیستی" و تلاش آنها برای تآمین عدالت و رعایت ارج انسانی زنان مسلمان در جماعت‌ها و کشورهای اسلامی را "تلاشگری فمینیستی" نامید.

 

زیبا میرحسینی در مقاله فمینیسم اسلامی می‌نویسد: "فمینیسم علاوه بر آنکه یک جنبش و یک خودآگاهی است، یک پروژه آگاهی نیز هست. فمینیسم بخشی از پیکار انتقادی به تمام شاخه‌های دانش بشری است، از جمله آگاهی دینی. فمینیسم در اسلام همانند دیگر ادیان سنتی، در جستجوی ارائه چیزی بیش از شناخت دین و در جستجوی عدالت است. این امر می‌تواند به ما نشان دهد که چگونه تنش‌های میان صداهای مساوات طلبانه، سلسله مراتبی و گرایشات مختلف در سنت به وجود می‌آید و چگونهپس از ظهور فقه، صدای زنان در تولید معرفت دینی خاموش مانده است."

 

فمینیسم اسلامی صدای مساوات‌طلبانه زنان مسلمانی است که با حفظ اعتقادات دینی، به اعتراض علیه تبعیض و تحقیرجنسیتی برخاسته‌اند. از آنجا‌ که آزادی‌خواهی و عدالت‌جویی در انحصار هیچ مرام و ایدئولوژی خاصی نیست، محک سنجش آن نیز اساسا کنش آزادی‌خواهانه و روش زندگی اجتماعی‌-سیاسی مبتنی بر رواداری و ارج‌گذاری انسانی است. بنابراین، این اعتراض علیه تبعیض و تحقیر جنسیتی که مشروعیت خود را به فقه اسلامی منتسب می‌کنند، دارای خصلتی فمینیستی است. این که فمینیست‌های مسلمان براصل مساوات میان انسانها در متن اصلی دین تکیه می‌کنند که به باور آنها تحریف شده است، تغییری در خصلت زن‌مدارانه برنامه و فعالیت برابری‌خواهانه آنها ایجاد نمی‌کند. فمینیسم اسلامی رقیب فمینیسم سکولار نیست. کنش آنان به بخش‌هایی از فرهنگ پدرسالار که با دین اسلام در آمیخته است، تلنگر می‌زند و بخش‌هایی از زنان جوامع اسلامی را برای احقاق حقوق انسانی‌شان به حرکت در می‌آورد که با فمینیست‌های سکولار و دگراندیش هیچگونه قرابتی احساس نمی‌کنند و در وضعیت حضور نداشتن فمینیسم اسلامی، حداقل در آینده‌ای نزدیک جذب دیگر جریانات فمینیستی نخواهند شد. محدوده اثر فمینیسم اسلامی چندان گسترده نیست. تداوم و گسترش این جنبش در گرو پیگیری آن درمطالبات برابری خواهانه و عدالت‌جویانه جنسیتی در جوامع اسلامی و اقلیتهای مسلمان در کشورهای دیگر خواهد بود. الگوهایی همچون زینه انور، امینه ودود، مرنیسی و بسیاری دیگر زنانی که با حفظ اعتقادات دینی‌شان برای آزادی و برابریهای جنسیتی فعالیت می‌کنند، نه تنها به تقویت جسارت میلیونها زنان مسلمان برای دستیابی به حقوق انسانی‌شان منجر می‌شود، بلکه زمینه‌‌ای معنوی برای پذیرش فرهنگ لیبرالیسم و رواداری در بخشهایی از جامعه فراهم می‌آورد. چنانکه الهیات فمیینیستی در مذهب مسیحیت، هم به موفقیتهایی لیبرالیستی در موقعیت زنان در چارچوب مسیحیت از جمله حق کشیش شدن زنان در پروتستانیسم دست یافت‌ و هم در ائتلافهایی مشخص و مقطعی، به همکاریهایی با فمینیست‌های سکولار اقدام کرد.

 

فمینیسم اسلامی در برابر پرسش‌های سنجش‌گرانه

 

ورود فمینیست‌های اسلامی به جبهه مساوات‌طلبی جنسیتی و مطالبات حقوق بشری، مستقل از عزیمتگاه هرمنوتیک دینی آنان، فاکتور مثبتی برای کسب حقوق برابر و بهبود زندگی زنان مسلمان هم در کشورهای اسلامی و هم در اقلیت‌های مسلمان ساکن کشورهای غیر مسلمان محسوب می‌شود. فمینیست‌های اسلامی چه فردی و چه متشکل در برخی ائتلاف‌های سیاسی اجتماعی با دیگر جریانات فمینیستی همکاری می‌کنند و دارای پتانسیل جذب بخش‌هایی از زنان مسلمان برای مبارزه عدالت‌خواهانه هستند. در پهنه مباحث معرفتی اما در برابر فمینیستهای اسلامی پرسش‌های گشوده‌ای قرار دارند. پرسش‌هایی که به هدفهای حقوق‌بشری آنها معطوف نبوده، بلکه به سکوی پرش اید‌ئولوژیک وچگونگی نظریه‌پردازی آنان اشاره دارد.

 

۱. فمینیست‌های اسلامی به پیروی از نو‌اندیشان دینی، اسلام را به کتاب مقدس و برخی ادبیات برگزیده تقلیل داده و آنرا از تاریخ هزار و چهارصد ساله خود جدا کرده‌اند. به این ترتیب از سویی هیچگونه توضیحی برای چهارده قرن تاریخ دین ارائه نداده‌اند و از سوی دیگرمسئولیت این تاریخ را بی کم و کاست بردوش تفاسیر پدرسالارانه/قدرت‌مدارانه از متن‌های اسلامی نهاده‌اند.

 

۲. فمینیست‌های اسلامی تفسیر نوین از قرآن و حدیث‌های دینی را پیش رو نهاده‌اند. به باور آنها تاریخ دین مملو از بدفهمی‌های ساده‌لوحانه و تحریف‌های مغرضانه بود‌ه است. طبعا پذیرش این ادعای شگفت‌آورکه تا کنون از متون مذهبی بدفهمی صورت گرفته و از این رو هیچ تفسیری مبتنی بر دادخواهی حقوق‌بشری و برابری‌طلبی جنسیتی انجام نگرفته، دشوار است. در این رابطه پرسشی کلیدی شکل می‌گیرد که معیارهای کنونی برای تفسیرهای به زعم آنان دقیق و بی‌طرفانه از متن‌هایی که گویا قرنها دستخوش تحریف بوده‌اند، کدام‌اند؟ چگونه می‌توان اصل آزادی و ارج انسانی زنان را از درون متن‌‌‌‌‌‌هایی بیرون کشید که تا کنون مرجعی برای توجیه فرودستی و ستم بر آنان بوده‌اند؟

 

۳.  یکی دیگر از دشواری‌های تفاهم با فمینیست‌های اسلامی، روش متناقض در تحقیق مسائل اجتماعی درتاریخ اسلام و نتیجه‌گیری‌هایی است که فاقد زنجیره منطقی حاصل از یک کار پژوهشی سیستماتیک هستند. تفسیرهای نوین اصلاح‌طلبانه درباره جایگاه زنان در اسلام عمدتا بر رویدادهایی در زمان زندگی پیامبر اسلام متمرکز می‌شوند. در ذکر این رویدادها معمولاً بدون پرده‌پوشی از چند همسری محمد، از تکلیفِ داشتن حجاب برای همسران پیامبرو ممنوعیت طلاق و ازدواج مجدد برای آنان  سخن می‌رود. موضوع‌های مهمی مثل حجاب زنان و چند همسری مردان که در نزد پیامبر و همسران و همچنین دیگر نزدیکان او نیکو و پذیرفته هستند، در بازبینی و تفسیر‌نوین متن‌ها در گفتمان فمینیسم اسلامی زیرعنوان بدفهمی و تحریف تاریخ اسلام نهاده شده و مردود تلقی می‌شوند. در مهمترین مباحث انتقادی نواندیشان فمینیست استفاده از معیارهای دوگانه برای استدلال مسائل مشخص اجتماعی و تاریخی به چشم می‌خورد ، که مسلما قانع‌کننده نیستند.

 

بنابراین بر سر حال و آینده می‌‌توان با فمینسیم اسلامی همدلی داشت، اما تفاهم درباره گذشته، جایی که طرح آنها با ادعای علمی بودن و استدلالی بودن عرضه می‌شود، بسیار دشوار است. از اینرو بایستی با صبوری دموکراتیک به گفتگوهای سازنده‌ ادامه داد تا تفاهم عمومی برای مبارزات عدالت خواهانه زنان افزایش یابد. 

تاریخچه روز پد ر

روز پدر در آلمان روز پدر در آلمان نسبت به دیگر کشورهای جهان متفاوت است.روز عروج مسیح به آسمان به عنوان روز پدر در نظر گرفته شده‌است (روز سه شنبه، چهل روز پس از سال نوعیسوی این روز، یک تعطیلی رسمی است و در برخی مناطق آلمان به آن ”روز مرد ” نیز میگویند .

روز پدر در آمریکا در آمریکا روز پدر در سومین یکشنبهٔ ماه جون جشن گرفته می‌شود. این روز اولین بار در19 جون1910 در اسپوکین گرامی داشته شد. روز پدر به شکل امروزی آن از سوی سونورا اسمارت داد زادهٔ آرکانزاس ایجاد شد. پدر او ویلیام جکسون اسمارت، یکی از سربازان دوران جنگ داخلی آمریکا بود، او به تنهائی شش فرزندش را در اسپوکین بزرگ کرده بود.دختر او سونورا، بسیار تحت تاثیر تلاش‌های آنا جارویز برای جا انداختن روز مادر قرار گرفته بود، برای همین او روز پنج جون زاد روز پدرش را به عنوان روز پدر معرفی کرد اما آماده گی لازم برای برگزاری مراسم را نداشت درنتیجه مراسم به سومین یکشنبهٔ جون منتقل شد. خیلی زود ویلیام جنینگ برایان به صورت غیررسمی ازاین مراسم حمایت کرد .  در 1916خا نوادهٔ و ودرو ویلسون رئیس جمهور وقت برای اونبز مراسم بزرگداشت روز پدر را برگزار کردند. در1924 کالوین کولیج رئیس جمهور آن دوران پیشنهاد کرد که روز پدر به عنوان یک روز ملی شناخته شود.

روز پدر در اسپانیا روز پدر (به اسپانیایی: در روز جشن یوسف مقدس، در19 مارچ گرامی داشته می‌شود. در این روز مقدس، بانک‌ها و بسیاری از مغازه‌ها تعطیل اند و به هر شکلی باشد از پدر خود یاد کرده خاطرش را میخواهند 

روز پدر در استرالیا مردم در استرالیا، در اولین یکشنبهٔ سپتامبر روز پدر را گرامی می‌دارند، این روز تعطیلی عمومی نیست.برای بزرگداشت پدرها و نشان دادن اهمیت نقشی که آن‌ها در تربیت فرزندان دارند،و به پدران " جایزه پدر سال " داده مبشود . 

در ایتالیا : روز جشن یوسف مقدس در19مارچ مطابق سنت های کاتولیک روم روز پدر را جشن میگرند .

روز پدر در پاکستان در پاکستان روزی به نام روز پدر وجود ندارد. تنها آن‌هایی که از آمریکایی‌ها تقلید گرفته‌اند به پیروی از آن‌ها سومین یکشنبهٔ جون را به عنوان روز پدر گرامی می‌دارند.

 روز پدر در جاپان در جاپان در سومین یکشنبهٔ جون روز پدر گرامی داشته می‌شود. این روز تعطیل عمومی نیست.

 روز پدر در کانادا روز پدر در کانادا در سومین یکشنبهٔ ماه جون گرامی داشته می‌شود، این روز یک تعطیلی عمومی نیست. معمولا افراد در این روز، روز خود را با پدر خانواده سپری می‌کنند، جشن کوچکی می‌گیرند و هدیه می‌دهند.

روز پدر در کره در کره، روز پدر و مادر در8 می هر سال گرامی داشته می‌شود. این روز تعطیل رسمی نیست.

روز پدر در مالزیا در مالزیا در سومین یکشنبهٔ جون روز پدر گرامی داشته می‌شود. این روز تعطیل عمومی نیست.  

کوچه و پس کوچه های تفاهم

: چند دسته از همسران هستند که بنا به ساختار شخصیتی و خانواد ه گی و خو

استگاه اجتماعی شان ,متاسفانه عشق را در زنده گی مشترک ناخواسته از بین می برند . 1 – شوهرهایی که تعصب بی جا را با غیرت اشتباه گرفته اند.: خانمش را چون یک شی میپندارد. به نام دوستی و عشق، او را با توهمات خود زندانی کرده و قوانین ممنوعیت را برای همسر خود وضع می کند. مثلا: جواب دادن به تلفن ممنوع ؛ رفتن به خانه پدر و مادر ممنوع ؛ سرزدن به دوستان ممنوع ؛ درس خو اندن ممنوع ؛ داشتن شغل ممنوع ؛ مسافرت ممنوع ؛ استفاده از رایانه و اینترنت ممنوع ؛ خندیدن با صدای بلند در محيط خانواده و محارم ممنوع ؛ تعریف و توضیح در مورد آقایان ممنوع ؛ رفتن کنار پنجره ممنوع ؛ نامه نوشتن ممنوع ؛ بیرون رفتن از منزل ممنوع.

دوم - شوهرهای سلطه جو، زورگو و کنترل کننده: چنین شوهرانی حق انتخاب را به کلی از همسر شان می گیرند و این حق انتخاب را فقط برای خود به رسمیت می شنا سند. از تصمیم های مهم و کلی تا جزئی ترین مسائل باید زیر نظر آنها و به فرمان آنها باشد. به عنوان مثال بعضی از اعمال مستبدانه این آقایان عبارتست از: تصمیم در انتخاب محل زنده گی به تنهایی ؛تصمیم گیری در مورد فرزندداشتن؛ تصمیم در مورد رفت و آمد و میهمانی رفتن، تصمیم در ارتباط یا قطع رابطه با بعضی از فامیل یا دوستان از روی دل خود شان ؛ تصمیم گیری در مورد شغل خانم، تصمیم گیری در مورد رشته تحصیلی و محل تحصیل همسرشان بدون توجه به نظر او ؛ انتخاب رنگ پرده ؛ انتخاب نوع مبل ؛ انتخاب رنگ و نوع فرش؛ انتخاب ظروف و لوازم منزل ،در اختیارگرفتن ریموت تلویزیون و ویدئو، انتخاب و تماشای برنامه های دلپسند خود از تلویزیون بدون توجه به خانواده و همسرشان ؛ انتخاب نوع و رنگ لباس داخل منزل خا نمشان؛ دستور به خانمشان در مورد چگونه فکرکردن، چگونه حرف زدن، چگونه احساس کردن و چگونه رفتار کردن.

سوم - شوهران بی مسئولیت: این شوهران فراموش کرده اند که مراحل نوزادی، نو باوه گی، کودکی و نوجو انی را پشت سر گذاشته و فرد بالغی شده اند و ازدواج کرده اند. خانواده تشکیل داده اند و صاحب فرزند شده اند. لذا در تصمیم گیری ، اجرا، و پاسخگویی نسبت به وظایف و مسئولیت های منزل خود را عقب کشیده اند و چون حبابی خود را رها کرده اند. هنوز در پی لذت طلبی انفرادی خود هستند. اینها برنامه ها و دل مشغولی های خود را بدون توجه به خانو اده و همسر شان دنبال می کنند. بدون توجه به مسئولیت هایی که باید بپذیرند و نیاز هایی که خانواده به آنها دا رد، به دنبال پارتی ها، تفریحا ت، مسافرتها، کو هنو ردی، فوتبا ل، استراحت، خو ا ب، تلویزیون و فیلم و سینما، موسیقی و دوستان و کارهای انفرادی مربوط به خود هستند. آنها همیشه چون میهمانی بر سر سفره منزلشان اگر وقت پیداکنند حضو ر می یابند و رنجهایشان را به خانواده می ریزند و لذتهایشان را بیرون از خانواده تقسیم می کنند. این ا فراد گاهی تصور می کنند با دادن پو ل زیاد به خانواده میرسند ، یاآنها را رها کنند. با یک پلی استشن ، با یک رایانه و اینترنت و ...، سعی می کنند همسر و فرزندان خود را به خودشان و ابگذارند. و نسبت به مسئولیت در قبال همسر و تربیت فرزندان شانه خالی می کنند .

چهارم  - شوهران بی احساس و سخت کوش: برای این شوهران زنده گی یعنی کار، کار یعنی زنده گی و اینها همه ، یعنی پول. این شوهران خلاء وجودخود را فقط با پول و کار پر میکنند. به بهانه های مختلف مثل داشتن ا قساط، تعویض منزل یا موتر فراهم آوردن رفاه ،تامین آینده زنده گی ، مسئولیت کاری ، وو.، اکثر اوقات خود را از صبح تا آخر شب و حتی تعطیلات، به دنبال کار و اضا فه کاری و تجارت و مدیریت وو ..هستند. گاهی بها نه های انسان دوستانه و خدمت به خلق را پیش می کشند و گاهی تعهدات کاری را دستا ویز قرار می دهند. اینها از منزل ، همسر و فرزندان خود، ابتدا به صورت فیزیکی دور می شوند و کم کم از نظر احساسی و عاطفی و ذهنی فاصله می گیرند. این آقایان به همه مردم خدمت می رسانند و با آنها هستند به غیر از همسر و خانواده. مردان دیگری را نیز می توان در این طبقه قرار داد. آنهایی که شاید این همه مشغله نداشته یا از محیط خانواده دور نیستند، ولی از نظر عاطفی ، احساسی و ذهنی فاصله زیادی از خانواده پیدا کرده اند. آنها هم احساسی ، همدلی ، همدردی با همسر را نیاموخته اند. حرف زدن برای آنها سخت تر از بلند کردن موتر توسط قویترین مردان است. برای پاسخ یک کلمه ای به یک سئوال ، خانمشان باید کلی به آنها التماس کند، وقتی آنها یک جمله 3 کلمه ای به زبان می آورند، همسر آنها، به شدت ذوق زده شده و آن روز را همه ساله جشن می گیرند و سالگرد زبان گشایی آقا را غنیمت می شمارند. اگر خانمشان با آنها صحبت کند، در حال دیدن تلویزیون هستند، یا در حال تعمیر وسایل منزل می باشند، و حتی زحمت تغییر جهت نگاهشان را به طرف خانمشان ، نمی کشند گوش شنیدن ندارند، و این کار هم برای آنها مثل شکا فتن اتم و آزاد سازی انرژی هسته ای هست. ولی متاسفانه این انرژی آزاد کردن را حق خود نمی دانند تا این اتم را بشکافند و گوش شنوا برای حرفها و احساسات خانمشان داشته باشند. این مردان مهارت های گوش دادن، مهارتهای ارتباطی، مهارتهای هم حسی یاد نگرفته اند یا تمرین نکرده اند و یا انگیزه ای برای انجامش ندارند. برای این آقایان، سخن محبت آمیز و عاشقانه، نوازش محبوبانه و نگاه دلبرانه به خانمشان، افسانه ای خیالی و بی فایده است. همسر این آقایان با حسرت به زوجهایی که در پارکی نشسته اند و در گوش هم نجوا می کنند می نگرند. یک تلفن از محل کار به خانم، یک دسته گل، یک نامه عاشقانه ، یک نوازش ، و یک همدلی و هم حسی به گاه نگرانی و بیماری؛ از آرزوهای هرگز برآورده نشده ، خانم این دسته از آقایان است.

پنجم - شوهران وابسته و غیر مستقل: این آقایان به علت اینکه از بچگی تحت چتر حمایتی شدید پدر و مادر خود قرار داشته اند و همیشه والدینشان برای آنها تصمیم گرفته اند، و ا بسته ، ترسو و دمدمی مزاج و بچه صفت تربیت شده اند. آنها همین طور که بزرگ شده اند به جای اینکه روز به روز مستقل تر شوند، روز به روز وابسته تر شده اند. هنگام ازدواج نیز تغییری ایجاد کنند. هنوز هم دستورات و تصمیم گیری های مهم زندگی زناشویی را اخذ می کنند. معمولا پدر و مادر این آقایان سخت گیر و مقرراتی هستند و شاید کمک مالی زیادی هم به زندگی اینها کرده باشند. مرزهای خانواده توسط این شوهران گسسته شده و مسائل محرمانه و خصوصی خانواده به راحتی به بیرون از خانواده منتقل می شود و افراد دیگر هم به خود اجازه می دهند در مسائل خانوادگی اینگونه شوهران دخالت کنند.

ششم - شوهران کمالگرا و خسیس این آقایان شخصیت وسواسی دارند. معیارهای نانوشته ای در ذهن خود ترسیم می کنند و آن را وحی منزل و تخلف ناپذیر تصور می کنند. به جزئیات زنده گی زیاد کاروگیر دارند برای هر چیز کوچکی در خانواده نظر می دهند. همیشه ترس از آینده دارند، اعتماد به نفس پائین ، و ایده آلی خواهی از مشخصات دیگر اینهاست. با خسیس بودن و پس انداز افراطی سعی در آرامش خاطر خود دارند. همواره امروز را فدای فردا می کنند. و فردای آنها که باعث نگرانیشان بود، هرگز نمی آید. حسرت تفریح ، مسافرت ، لباس نو، میهمانی را به سادگی و با بهانه های مختلف، بر دل زن و بچه خود می گذارند. توقع زیادی از همسرشان دارند ، انتظار بی عیب و نقص بودن خانم خود را داشته و نقاط مثبت همسرشان را نمی بینند.

پایان.

 

آیا مساله ی زن موضوع دست دوم در جامعه افغانی است؟

به منظور آشکار نمودن بیشتر آلام زنان افغانستان در اینجا از چند مثال زنده گی روزمره ی آنان یاد آور میشوم. برای درک حالت آنان از شما خواننده ی عزیز خواهشمندم تا خود را برای لحظه ی چند در موقف این دختران و زنان قرار بدهید. 
باری از دختر نوجوانی که با جبر از جانب پدرش در عقد مردی درآمده بود، پرسیدم:
وژمه جانې، راته ووایه کله چې د تا میړه کورته راځی، څه احساس درته پیښیږي؟
چشمان بزرگ و زیبایش را ریزه، ریزه نموده و با تعجب به سویم نگاه کرد، مثل این که برای بار اول با این سوال مواجه شده باشد. ولی با قاطعیت با همان زبان ساده و بی تکلفش برایم جواب داد:
- کله چه هغه په دروازه راننوزي، فکر کوم چې کورته بلا راځی.
-هغه پوهیږي چې ته داسی احساس کوې؟
- زه څه پوهیږم؟
- او کله چه په تا لاس وهی، ته څه احساس کوې؟
- ورکې که، هغه وخت خو فکر کوم چه په ټول وجود می لړم نیښونه وهی.
این چنین است وضع زنی که به شوهرش دلبسته گی نداشته باشد، حالت دختری که به جبر و بدون رضایت به عروسی مجبورساخته میشود.
روزی هم خانم جوانی را که در حلقه ی ظلم و ستم شوهر و خسرانش در بند بود، پرسیدم که در مقابل آنها چه احساسی دارد. از جوابش فقط نفرت را شنیدم و بس. 
خانمی را که خود دکتور علوم بود و از جانب شوهرش همیشه توهین شده و حتی مورد لت و کوب قرار میگرفت، پرسیدم که وقتی شوهرت با مشت به سر ورویت حواله میکند، و از موهایت گرفته به هر جانب کشان کشان میبرد، چه احساس میکنی؟
با گریه گفت: من خود را خیلی خُرد احساس میکنم؛ از خجالت میخواهم همان لحظه بمیرم؛ ولی چه کنم از شرم مردم و به خاطر فرزندانم با او زنده گی میکنم. 
دیگری در مقابل همین سوالم برایم گفت: دلم میخواهد بخیزم و بر رویش مشتی حواله کنم. ولی افسوس...
- افسوس که چه؟
- افسوس که زن هستم. 
- یعنی چه؟
- یعنی این که اجازه ندارم... من هم باز دلم را بالای اولادهایش خالی میکنم.
این چند مثال کوچک وساده خود به وضاحت شعاع خورشید و عمق یک کتاب سخن میگویند.
 در مدت سه سالی که در یکی از خانه های امن زنان در آلمان اشتغال داشتم، متوجه شدم که برخی از زنان افغان در خارج هم وضعیت چندان بهتری ندارند. عده ی زیادی مورد لت و کوب، توهین، بی عدالتی و تجاوز جنسی از جانب شوهران شان و ده ها نوع جبر و ظلم دیگر قرار میگیرند. بعضی از خانم ها به خاطر عیاشی و شراب نوشی افراطی شوهران شان مجبور به ترک خانه و زنده گی مشترک شان میگردند. 
در سال های اخیر کشتن، به دار آویختن، مُثله کردن (گوش و بینی بریدن) و غیره قساوت های باورناکردنی در مورد زنان افغانستان مخصوصاً از جانب همسران شان از جمله ی خبرها واطلاعات معمول در کشور گردیده اند. گاه و بیگاه طبل رسوایی فامیل های افغانستان دوباره به صدا می آید و بدبختی، معصومیت، مظلومیت و مجبوریت زنان این سرزمین بار دیگر از چهارچوپ مستحکم فامیلی به بیرون آشکار شده و آوازه ی گیتی می گردد.
 در این مقاله نمی خواهم در مورد علل و دلایل این حالت بحث نمایم. ولی آرزو دارم تا با طرح سوالات چند خواننده گان محترم را به تفکرو بررسی در این مورد دعوت نمایم:
 آیا مساله ی زن موضوع دست دوم در جامعه ما میباشد؟
آیا مشکلات زنان افغان در صدر مسایل مهم جامعه قرار ندارد؟ 
آیا معضلات زنان افغان تنها مربوط و منوط به خود ایشان است؟
به تصور من مشکل اساسی و مزمن جامعه ی ما ضعیف بودن موقف، کارایی و نقش زن افغان در فامیل و پروسه های اجتماعی ، از جمله در عرصه های اقتصادی و سیاسی  جامعه ی افغانی میباشد. میدانیم که اولین معلم هر فرد، چه دختر و چه پسر، مادر است (البته در صورت حیات مادر). هرگاه در مکتب معلمی ضعیف و بی کفایت باشد، تمام شاگردان در درسها عقب مانده و کُندی در پروسه ی تعلیم و تربیه رونما میگردد. در یک واحد فامیلی هرگاه مادر منحیث اولین، نزدیکترین و مداوم ترین آموزگار بیسواد، پرعقده، بی احساس، ترسو، خشن، حسود، غیر عادل و ظلم پذیر باشد، پس میتوان تربیه، روحیات و برخوردهای اجتماعی شاگردانش را کم و بیش تصور نمود. آنچه اطفال در سنین کوچک در مدرسه ی فامیلی می آموزند، نمیشود آن را با تعلیمات مکتب و تحصیلات عالی کاملاً جبران نمود. تربیه ی مدرسه ی فامیلی همیشه انسان ها را درافکار، رفتار، و کردارشان بدرقه مینماید. اطفالی که مادرشان را در چوکات زندگی مشترک درحالت اهانت دایمی دیده باشند،  در ذهنیت آگاه و همچنان در تحت الشعور خویش همیشه بیچارگی، درمانده گی و نقش ضعیف زن را با خود حمل میکنند و این برداشت در حالات خاص با اشکال معینی در زنده گی شان تبارز مینماید. اکثریت مطلق دختران که در منزل پدر ظلم و بی عدالتی را در زنده گی فامیلی تجربه نموده باشند، خود نیز در زنده گی زناشویی جرأت دفاع از خویش را نداشته و خشونت در فامیل را به حیث یک پدیده ی معمولی میپذیرند. و پسران این چنین فامیل ها برای زنان اهمیتی را قایل نبوده و برای تنظیم نمودن بهتر زنده گی فامیلی روش دیگری را نمیشناسند و حتی رفتار خشونت آمیز را جزء لاینفک زنده گی میدانند. در نتیجه این پسران و دختران هم به نوبه ی خویش فرزندان همانند را تربیه خواهند نمود. به این ترتیب این دایره ی خبیثه یا دایره ی شیطانی خشونت نسل به نسل تکرار شده میرود. من بر این عقیده هستم که در کشور ما افغانستان صلح، پیشرفت و عدالت هرگز نمیتواند جایگزین جنگ، عقب مانده گی و بی عدالتی گردد، تا زمانی که زن افغان جایگاه ی انسانی اش را به حیث عضو جامعه و هم به حیث دختر، همسر و مادر در جامعه اشغال ننموده باشد.
پس باید وضع رقتبارزنان، موقف به قهقرا کشیده ی آنان، حالت نابه سامان تعلیمی و تربیتی شان، عدم دسترسی به حقوق انسانی و اسلامی و غیره مشکلات این قشر وسیع جامعه در صدر توجه دولت، مطبوعات، معارف، سازمان های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی و هر فرد آگاه ی کشور قرار گرفته و برای اصلاح جامعه در کل و شکستاندن دایره ی شیطانی خشونت در طول و عمق نسل فعلی و آینده ی کشور اقدامات مؤثر و مثمر صورت گیرد. 
 
پایان

 

پوهندوی شیما غفوری

داستان خلقت زن
---------------------
از هنگامی که خداوند مشغول خلق زن بود، شش روز می‌گذشت.
فرشته‌ای ظاهر شد و گفت: "چرا این همه وقت صرف این یکی می‌فرمایید؟"
خداوند پاسخ داد:
"
دستور کار او را دیده‌ای‌؟
باید دویست قطعه متحرک داشته باشد، که همگی قابل جایگزینی باشند.
باید بتواند با خوردن قهوه تلخ بدون شکر و غذای شب مانده کار کند.
دامنی داشته باشد که همزمان دو بچه را در خودش جا دهد و وقتی از جایش بلند شد ناپدید شود.
بوسه‌ای داشته باشد که بتواند همه دردها را، از زانوی خراشیده گرفته تا قلب شکسته، درمان کند."
فرشته سعی کرد جلوی خدا را بگیرد.
"
این همه کار برای یک روز خیلی زیاد است. باشد فردا تمامش بفرمایید."
خداوند گفت :
"
نمی شود!!
چیزی نمانده تا کار خلق این مخلوقی را که این همه به من نزدیک است، تمام کنم.
از این پس می تواند هنگام بیماری، خودش را درمان کند،
یک خانواده را با یک قرص نان سیر کند و یک بچه پنج سال را وادار کند دوش بگیرد."
فرشته نزدیک شد و به زن دست زد.
"
اما ای خداوند، او را خیلی نرم آفریدی."
"
بله نرم است، اما او را سخت هم آفریده‌ام.
تصورش را هم نمی‌توانی بکنی که تا چه حد می‌تواند تحمل کند و زحمت بکشد."

فرشته پرسید :
"
فکر هم می‌تواند بکند؟"
خداوند پاسخ داد :
"
نه تنها فکر می‌کند، بلکه قوه استدلال و مذاکره هم دارد."
آن گاه فرشته متوجه چیزی شد و به گونه زن دست زد.

فرشته پرسید :
"
اشک دیگر برای چیست؟"
خداوند گفت:
"
اشک وسیله‌ای است برای ابراز شادی، اندوه، درد، نا‌امیدی، تنهایی، سوگ و غرورش."
فرشته متاثر شد:
"
شما فکر همه چیز را کرده‌اید، چون زن‌ها واقعا حیرت انگیزند."
زن‌ها قدرتی دارند که مردان را متحیر می‌کنند.
همواره بچه‌ها را به دندان می‌کشند.
سختی‌ها را بهتر تحمل می‌کنند.
بار زندگی را به دوش می‌کشند،
ولی شادی، عشق و لذت به فضای خانه می‌پراکنند.
وقتی خوشحالند گریه می‌کنند.
برای آنچه باور دارند می‌جنگند.
آنها می‌رانند، می‌پرند، راه می‌روند، می‌دوند که نشانتان بدهند چه قدر برایشان مهم هستید.
قلب زن است که جهان را به چرخش در می‌آورد
زن‌ها در هر اندازه و رنگ و شکلی موجودند و می‌دانند که بغل کردن و بوسیدن می‌تواند هر دل شکسته‌ای را التیام بخشد.
کار زن‌ها بیش از بچه به دنیا آوردن است،
آنها شادی و امید به ارمغان می‌آورند. آنها شفقت و فکر نو می‌بخشند
زن‌ها چیزهای زیادی برای گفتن و برای بخشیدن دارند.
خداوند گفت: "این مخلوق عظیم فقط یک عیب دارد!"
فرشته پرسید: خداوند گفت:

"
قدر خودش را نمی داند . . ."

باز هم زن شبهای متوالی رفت و رفت 
عشق و زندگیزن نمی دانست که چه بکند؛ خلق و خوی شوهرش از این رو به آن رو شده بود قبل از این می گفت و می خندید، داخل خانه با بچه ها خوش و بش می کرد اما چه اتفاقی افتاده بود که چند ماهی با کوچکترین مسئله عصبانی می شود و سر دیگران داد و فریاد می کند؟ آن مرد مهربان و بذله گو الآن به آدمی ترسناک و عصبی مزاج تبدیل شده است. زن هر چه که به ذهنش می رسید و هر راهی را که می دانست رفت اما دریغ از اینکه چیزی عوض شود. روزی به ذهنش رسید به نزد راهبی که در کوهستان زندگی می کند برود تا معجونی بگیرد و به خورد شوهرش دهد، شاید چاره ای شود! از اینرو بود که زن راه سخت و دشوار کوهستان را پیش گرفت و بعد از ساعتها عبور از مسیرهای سخت، خود را به کلبه ی راهب رساند، قصه ی خودش را به او گفت و در انتظار نشست که ببیند چه معجونی را برایش می سازد

راهب نگاهی به زن کرد و گفت: چاره ی کار تو در یک تار مو از سبیل ببر کوهستان است!!! … ببر کوهستان؟! … آن حیوان وحشی؟!! راهب در پاسخ گفت بله هر وقت تار مویی از سبیل ببر کوهستان را آوردی چیزی برایت می سازم که شوهرت را درمان کند. و زن در حالتی از امید و یاس به خانه برگشت. نیمه شب از خواب برخاست. غذایی را که آماده کرده بود، برداشت و روانه ی کوهستان شد آن شب خود را به نزدیکی غاری رساند که ببر در آن زندگی می کرد از شدت ترس بدنش می لرزید اما مقاومت کرد. آن شب ببر بیرون نیامد. چندین شب دیگر این عمل را تکرار کرد هر شب چند گام به غار نزدیکتر می شد تا آنکه یک شب ببر وحشی کوهستان غرش کنان از غار بیرون آمد اما فقط ایستاد و به اطراف نگاهی کرد.

باز هم زن شبهای متوالی رفت و رفت … هر شبی که می گذشت آن ببر و زن چند گام به هم نزدیکتر می شدند. این مسئله چهار ماه طول کشید تا اینکه در یکی از آن شبها، ببر که دیگر خیلی نزدیک شده بود و بوی غذا به مشامش می خورد، آرام آرام نزدیکتر شد و شروع به غذا خوردن کرد … زن خیلی خوشحال شد. چندین ماه دیگر اینگونه گذشت. طوری شده بود که ببر بر سر راه می ایستاد و منتظر آن زن می ماند زن نیز هر گاه به ببر می رسید در حالی که سر او را نوازش می کرد به ملایمت به او غذا می داد، هیچ سرزنش و ملامتی در کار نبود هیچ عیب جویی، ترس و وحشتی در میان نبود و هر شب آن زن با طی راه سخت و دشوار کوهستان برای ببر غذا می برد و در حالی که سر او را در دامن خود می گذاشت، دست نوازش بر مویش می کشید چند ماه دیگر نیز اینگونه گذشت تا آنکه شبی زن به ملایمت تار مویی از سبیل ببر کند و روانه ی خانه اش شد

صبح که شد، شادمان به کوهستان نزد آن راهب رفت تار موی سبیل ببر را مقابل او گذاشت و در انتظار نشست. فکر می کنید آن راهب چه کرد ؟ نگاهی به اطرافش کرد و آن تار مو را به داخل آتشی انداخت که در کنارش شعله ور بود!! زن، هاج و واج نگاهی کرد در حالی که چشمانش داشت از حدقه بیرون می زد ماند که چه بگوید!! راهب با خونسردی رو به زن کرد و گفت: مرد تو از آن ببر کوهستان، بدتر نیست، توئی که توانستی با صبر و حوصله، عشق و محبت خودت را نثار حیوان کوهستان کنی و آن ببر را رام خودت سازی، در وجود تو نیرویی است که گواهی می دهد توان مهار خشم شوهرت را نیز داری، پس محبت و عشق را به او ببخش و با حوصله و مدارا خشم و عصبانیت را از او دور ساز

:جایگاهی زن درادیان سماوی

 

افسانه خاشع

 خدا می گوید: «مردان را بر زنان افزونی و برتری خواهد بود.» 

 سوال اینجاست که آیا برتری مرد نسبت به زن یک پدیدۀ ثابت و تاریخی است یا اینکه محصول تحول در روابط اقتصادی و اجتماعی مراحل معیین تاریخی که بعدها با پیدایش ادیان و مذاهب فورموله شده و به آن حقانیت بخشیده شده است؟  

طبق آثار و شواهد تاریخی در دوران های پیش از پیدایش ادیان تک خدایی مردمان دوران باستان دارای خدایان زن یا الاهه بوده اند و آنها را مورد ستایش قرار میداده اند. مردمان دوران باستان در مصر،هند، چین، بابل و۰۰۰

به جنس زن با دیدۀ ستایش و حتا پرستش می نگریسته اند، و بسیاری از مردمان دورانهای ماقبل تاریخ یا پیش از پیدایش ادیان، زن را نماد یا مظهر آفریننده گی، زایش، زیبائی، مهربانی، دانائی و آرامش میدانسته اند۰ اما بعد از ظهور و پیدایش ادیان، مخصوصأ ادیان ابراهیمی است که موقعیت زن تنزل یافته و به پیرو و دست نگر مرد تبدیل می شود۰ ادیان ابراهیمی این موقعیت تنزل یافته را ناشی از خصلت آفرینش بوسیله خدا دانسته و آنرا چنین فورموله نموده اند: «۰۰۰چون آدم را بیافرید و او را به بهشت فرستاد و گفت این بهشت ترا دادم، و او را به بهشت اندر بداشت۰ پس خدایتعالی خواست که از آدم خلقی بیافریند همچو آدم۰ پس چون آدم بخفت وخواب بر وی غلبه کرد۰۰۰؛ خدا عزوجل مر حوا را از پهلوی چپ آدم بیافرید بقدرت خویش۰ خلقی چون آدم ولیکن ماده۰۰۰و از پهلوی چپ مردان یک پهلو کم باشد از آن پهلوی چپ زنان، زیرا که خدای عزوجل مر حوا را از پهلوی چپ آدم آفرید.» (تفسیر طبری، جلد اول ص ۵۰)

همۀ ادیان ابراهیمی هم از یهودیت، مسیحیت و اسلام در رابطه با زن و جایگاه اجتماعی او نگریش یکسان دارند. از قول مسلمانان دین اسلام مقام ارجمندی برای زن به عنوان یک انسان قایل است. خدا می گوید: «زنان شما کشتزار شمایند، برای کشت به آنها نزدیک شوید، هر گاه معاشرت آنها خواهید.»۴.)

خدا در این آیه چه مقامی آنهم «ارجمند» برای زن به عنوان انسان قائل شده است؟ در کتاب «باز شناسی قرآن» اثر داکتر «روشنگر» می خوانیم که:«دختران در عربستان قبل از ظهور اسلام در قبول شوهر آیندۀ خود اختیار کامل داشتند و برای مثال خدیجه که شخصأ محمد را برای زناشوئی انتخاب و به وی پشنهاد ازدواج کرد.»، «زن در فرهنگ عرب قبل از اسلام مقامی برتر داشته است مگر اسلام ارزش انسانی زنان را به صورت آلات تملک مردان در آورد.» هر گاه نیم نگاهی به منابع که این باورها در آن مدون شده اند بیاندازیم، مشاهده می کنیم که در اکثر موارد مخاطب خدا مردان است و زنان بیشتر نقش پیرو را دارا استند. در کتاب انجیل خدا می گوید:« زنان باید در سکوت و کمال فروتنی تعلیم بگیرند. من به زنی اجازه نمیدهم که تعلیم دهد و یا بر مردان حکومت کند. زنان باید ساکت باشند. زیرا اول «آدم» آفریده شده و بعد «حوا» و آدم نبود که فریب خورد بلکه زن فریب خورد و قانون الهی را شکست. اما اگر زنان با فروتنی در ایمان، محبت و پاکی جد و جهد کنند، با آوردن فرزندان به این دنیا، نجات خواهند یافت.»۱۴).

تمام پدران کلیسایی روی این نکته اصرار می ورزند که زن آدم را به سوی گناه سوق داده است. بد نیست ببینیم که ترتولین (مرد کلیسائی ۳۴۷ـ۴۲۰ که لقب قدیس هم داشت.) در این مورد چه می اندیشیده است:«زن تو دروازهٔ شیطان استی. تو آنرا که شیطان یارای آن را نداشت که از رو به رو به وی حمله ور گردد متقاعد گرداندی. به سبب تو بود که پسر خدا ناگزیر به مردن شد. تو باید پیوسته جامهٔ سوگ و ژنده به تن داشته باشی.» ترتولین همچنین زن را «معبدی بنا شده بر فراز فاضلاب» می خواند. و یا اینکه احکام تورات برتری بی چون و جرای مرد را بر زن اعلام می کند. در کتاب «تحقیقی در دین یهود» می خوانیم: «مخاطب تورات مردانند و اصولآ فقط بنی اسرائیل یا پسران اسرائیل مطرح می شوند و از دختران اسرائیل هرگز سخن نیست.» مردان یهود در دعای صبحگاهی خود می گویند:«متبرک باد پروردگار، خداوندگار ما و خداوندگار تمام عالمیان، که مرا زن نیافرید.» حال به نمونه هایی از برخورد نسبت به زنان در ادیان ابراهیمی نظری بیافگنیم و ببنیم که اینها چه دٔری صفته اند.

انجیل:

«سرپرست کلیسا باید مردی بی عیب، صاحب یک زن، خویشتندار، هوشیار، منظم… باشد.» (فصل سوم اول تیموتاوس ۲ و ۳ آیه دوم) یعنی زن سرپرست کلیسا شده نمی تواند؛ « به همین طریق شما ای زنان، مطیع شوهران خود باشید…» (اول پطروس دوم و سوم آیه اول) ؛ «زن اختیار بدن خود را ندارد زیرا او متعلق به شوهر خویش است.» ) ؛ «به افراد مجرد و بیوه زنان می گویم: برای شما بهتر است که مانند من مجرد بمانید. برای متاهلان دستور دارم که دستور خودم نیست بلکه از جانب خداوند است یک زن شوهر دار نباید شوهراش را ترک کند اما اگر چنین کند یا باید تنها بماند و یا آنکه با شوهراش آشتی کند.» اگر پوشانیدن و یا نپوشانیدن سر برای زنی مهم نیست پس سر خود را هم بتراشد و اگر تراشیدن موی سر زن رسوائی ببار می آورد بهتر است که سر او هم پوشیده باشد. لازم نیست که مرد سر خود را بپوشاند زیرا او صورت جلال خدا را منعکس می سازد. اما زن، جلال مرد را منعکس می سازد، زیرا مرد از زن آفریده نشد بلکه زن از مرد بوجود آمد. مرد نیز بخاطر زن آفریده نشد بلکه زن برای مرد خلق شد.» ن:

«همچنین زن شوهردار به شما حرام است. مگر زنان شوهردار که در موقع جهاد با مشرکین آنها را اسیر بکنید». (سوره النسأ آیه ۲۶) ؛ «مردان را بر زنان تسلط و حق نگهبانی است، به واسطه برتری که خدا بعضی را بر بعضی مقرر داشته و هم به واشطه آنکه مردان از مال خود باید به زنان نفقه بدهند.» (سوره النسأ آیه ۳۸) ؛ «زنانی که از مخالفت و نافرمانی آنها بیمناکید، باید نخست آنها را موعظه کنید. اگر مطیع نشدند، آنها را به زدن تنبیه کنید. اگر اطاعت کردند دیگر حق هیچ ستم را ندارید.» (سوره النسأ آیه ۳۴) ؛ «با زنان مشرک ازدواج نکنید، مگر ایمان آرند و همانا کنیزکی با ایمان بهتر از زن آزاد و مشرک است.» (سوره البقره آیه ۲۲۱) ؛ «مردان دو برابر زنان ارث می برند.» (سوره النسأ آیه ۱۷۷) ؛ «ای رسول زنان مؤمنه را بگو تا چشمها و فروج و اندام شان را محفوظ دارند و زینت و آرایش خود جز آنکه قهراّ ظاهر می شود بر بیگانه آشکار نسازد و باید سینه و بر و دوش خود را به مقنعه بپوشانند و زینت و جمال خود را آشکار نسازد جز برای شوهران خود و پداران و … و آنطور پای بر زمین بزنند که خلخال و زیور پنهان پاهای شان معلوم نشود…» (سوره النور آیه ۳۱) ؛ «و در خانه هایتان بنشینید و آرام گیرید و مانند دورۀ جاهلیت پیشین آرایش و خود آرائی نکنید…» (سوره الاحزاب آیه ۳۶) ؛ «ای پیغمبر ما زنانی را که مهر شان ادا کردی بر تو حلال کردیم و کنیزانی که به غنیمت خدا تو را نصیب کرده و ملک تو شدند و نیز دختران عمو و دختران عمه و دختران خالو و دختران خاله، آنها که با تو از وطن هجرت کردند و نیز زن مومنه یی که خود را بی شرط و مهر به رسول ببخشد و رسول هم به نکاحش مایل باشد که این حکم مخصوص تو است … این زنان که همه را بر تو حلال کردیم بدین سبب بود که بر وجودت در امر نکاح هیچ خرج و زحمتی نباشد…» (سوره الاحزاب آیه ۵۰) ؛ «ای پیغمبر به زنان و دختران خود و زنان مؤمنان را بگو که خویشیتن را با چادر فرو پوشند که اینکار برای اینکه آنها(با عفت و حریت) شناخته شوند تا از تعریض و جسارت هوسرانان آزار نکشند.»  ؛ «متقیان را در آن جهان مقام هر گونه آسایش است. باغها و تاکستان ها است دختران که همه در خوبی و جوانی مانند یکدیگرند. جامهای پر از شراب طهور…» ؛ و یا اینکه محمد در حدیثی می گوید:«گروهی که زمام دار شان زن است رستگاری نه بینند.»

حال آنچه را که به عنوان مشت نمونۀ خروار از نظر گذراندیم، می بینیم که در اینجا مذهب و باور های مرد سالار چه نقشی در افول موقعیت زن در کنار فاکتور های دیگری، که پرداختن به آن از حوصلۀ اين مطلب کوتاه خارج است، داشته است. کافی است به وضعیت کنونی زنان در افغانستان امروزی نظری بیافگنیم و معنی عملی این باورهای سخیف و ضد انسانی را در پراتیک زندگی روزانه دریابیم، مذهب و تعالیم مذهبی بدون استثنأ در کنار سنتهای عقب ماندۀ دیگر، در فرودستی و تحقیر زن نقش داشته است و چنانچه آنرا در آیه های نقل شده بالا مشاهده می کنید فورموله و دسته بندی نموده و سر انجام به آن تعبیر ازلی و ابدی داده است. مذهب و تعالیم مذهبی تاریخأ فرودستی زن را توجه نموده و آنرا ناشی از سرشت آفرینش خوانده است، بدین معنی که زن از برای مرد خلق شده است و نفس خلقت زن، خدمتگذاری برای مرد و برآوردن نیازهای جنسی او است. این قورمول بندی چنانچه ذکرش رفت کار برد تاریخی داشته است و به عنوان ابزار حقارت و به تسلیم واداشتن زن در ادوار و مراحل مختلف تاریخ بشر، و متاسفانه حتا امروز در عصر کامپیوتر و روبات، مورد استفاده قرار گرفته است، و با بشر امروزی است که بایست با باور های ضد انسانی به مبارزه برخاسته و خودش را از شر آنها نجات دهد.

چون تو هم گفتی که منو دوست داری

وقتی 15 سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم ...صورتت از شرم قرمز شد و سرت رو به زیر انداختی و لبخند زدی...
وقتی که 20 سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم
سرت رو روی شونه هام گذاشتی و دستم رو تو دستات گرفتی انگار از این که منو از دست بدی وحشت داشتی
وقتی که 25 سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم ..
صبحانه مو آماده کردی وبرام آوردی ..پیشونیم رو بوسیدی و
گفتی بهتره عجله کنی ..داره دیرت می شه
وقتی 30 سالت شد و من بهت گفتم دوستت دارم ..بهم گفتی اگه راستی راستی دوستم داری
.بعد از کارت زود بیا خونه
وقتی 40 ساله شدی و من بهت گفتم که دوستت دارم
تو داشتی میز شام رو تمیز می کردی و گفتی .باشه عزیزم ولی الان وقت اینه که بری
تو درسها به بچه مون کمک کنی
وقتی که 50 سالت شد و من بهت گفتم که دوستت دارم تو همونجور که بافتنی می بافتی
بهم نکاه کردی و خندیدی وقتی 60 سالت شد بهت گفتم که چقدر دوستت دارم و تو به من لبخند زدی... وقتی که 70 ساله شدی و من بهت گفتم دوستت دارم در حالی که روی صندلی راحتیمون نشسته بودیم من نامه های عاشقانه ات رو که 50 سال پیش برای من نوشته بودی رو می خوندم و دستامون تو دست هم بود
وقتی که 80 سالت شد ..این تو بودی که گفتی که من رو دوست داری..
نتونستم چیزی بگم ..فقط اشک در چشمام جمع شد
اون روز بهترین روز زندگی من بود ..چون تو هم گفتی که منو دوست داری

 مرد متاهل وعشق به دختر جوان

وقتیآن شب از سر کار به خانه برگشتم، همسرم در حال آماده کردن غذا بود، دست او را گرفتم و گفتم، باید چیزی را به تو بگویم. او نشست و به آرامی مشغول غذا خوردن شد. غم و ناراحتی در چشمانش را خوب می‌دیدم.

یکدفعهنفهمیدم چطور دهانم را باز کردم. اما باید به او می‌گفتم که در ذهنم چه می‌گذرد. من طلاق می‌خواستم. به آرامی موضوع را مطرح کردم. به نظر نمی‌رسید که از حرفهایم ناراحت شده باشد، فقط به نرمی پرسید، چرا؟

ازجواب دادن به سوالش سر باز زدم. این باعث شد عصبانی شود. ظرف غذایش را به کناری پرتاپ  کرد و سرم داد کشید، تو مرد نیستی! آن شب، دیگر اصلاً با هم حرف نزدیم. او گریه می‌کرد میخواست بداند که چه بر سر زندگی‌اش آمده است. اما واقعاً نمی‌توانستم جواب قانع‌کننده‌ای به او بدهم. من دیگر دوستش نداشتم، فقط دلم برایش می‌سوخت .                                                                

بایک احساس گناه و عذاب وجدان  عمیق،ورقه طلاق را آماده کردم که در آن قید شده بود می‌تواند خانه، موتر، و 30% از سهم شرکت ام را بردارد. نگاهی به ورقه‌ها انداخت و آن را ریز ریز پاره کرد. زنی که 10 سال زندگیش را با من گذرانده بود برایم به بیگانه ای تبدیل شده بود. از اینکه وقت و انرژیش را برای من به هدر داده بود متاسف بودم اما واقعاً نمی‌توانستم به آن زندگی برگردم چون عاشق یک نفر دیگر شده بودم. بلند بلند گریه کرد و این دقیقاً همان چیزی بود که انتظار داشتم ببینم. برای من گریه او نوعی رهایی بود. فکر طلاق که هفته‌ها بود ذهن من را به خود مشغول کرده بود، حالا محکم‌تر و واضح‌تر شده بود .

روزبعد خیلی دیر به خانه برگشتم و دیدم که پشت میز نشسته و چیزی می‌نویسد. غذا  نخورده بودم اما مستقیم رفتم بخوابم و خیلی زود خوابم برد چون واقعاً بعد از گذراندن یک روز لذت بخش با معشوقه جدیدم خسته بودم. وقتی بیدار شدم، هنوز پشت میز  مشغول نوشتن بود. توجهی نکردم و دوباره به خواب رفتم ...........

صبحروز بعد او شرایط طلاق خود را نوشته بود: هیچ چیزی از من نمی‌خواست و فقط یک ماه فرصت قبل از طلاق خواسته بود. او درخواست کرده بود که در آن یک ماه هر دوی ما تلاش کنیم یک زندگی نرمال داشته باشیم. دلایل او ساده بود: وقت امتحانات پسرمان بود و او نمی‌خواست که فکر او بخاطر مشکلات ما مغشوش شود

برایمن قابل قبول بود. اما یک چیز دیگر هم خواسته بود. او از من خواسته بود زمانی که او را در روز عروسی وارد اتاقمان کردم به یاد آورم. از من خواسته بود که در آن یک ماه هر روز او را بغل کرده و از اتاقمان به سمت در ورودی ببرم. فکر می‌کردم که دیوانه شده است. اما برای اینکه روزهای آخر با هم بودن مان قابل‌تحمل‌تر باشد، درخواست عجیبش را قبول کردم .

درموردشرایط طلاق همسرم با معشوقه‌ام حرف زدم. بلند بلند خندید و گفت که خیلی عجیب است. و بعد با خنده و استهزا گفت که هر حقه‌ای هم که سوار کند باید بالاخره این طلاق را بپذیرد 

اززمانیکه طلاق را به طور علنی عنوان کرده بودم من و همسرم هیچ تماس جسمی با هم نداشتیم. وقتی روز اول او را بغل کردم تا از اتاق بیرون بیاورم هر دوی ما احساس خامی و تازه‌کاری داشتیم. پسرم به پشتم زد و گفت اوه پدر را ببین مادر را بغل کرده. اول او را از اتاق به نشیمن آورده و بعد از آنجا به سمت در ورودی بردم. حدود 10 متر او را در آغوشم داشتم. کمی ناراحت بودم. او را بیرون در خانه گذاشتم و او رفت که منتظر سرویس شود که به سر کار برود. من هم به تنهایی سوار موتر شده و به سمت شرکت حرکت کردم .

درروز دوم هر دوی ما برخورد راحت‌تری داشتیم. به سینه من تکیه داد. می‌توانستم بوی عطرش را حس کنم. فهمیدم که خیلی وقت است خوب به همسرم نگاه نکرده‌ام. فهمیدم که دیگر مثل قبل جوان نیست. چینهای ریزی روی صورتش افتاده بود و موهایش کمی سفید شده بود. یک دقیقه با خودم فکر کردم که من برای این زن چه کار کرده‌ام .

درروز چهارم وقتی او را بغل کرده و بلند کردم، احساس کردم حس صمیمیت بینمان برگشته است. این آن زنی بود که 10 سال زندگی خود را صرف من کرده بود. در روز پنجم و ششم فهمیدم که حس صمیمیت بینمان در حال رشد است. چیزی از این موضوع به معشوقه‌ام نگفتم. هر چه روزها جلوتر می‌رفتند، بغل کردن او برایم راحت‌تر می‌شد. این تمرین روزانه قوی‌ترم کرده بود !

یکروز میخواست لباس برای پوشیدن انتخاب کند. چند پیراهن را امتحان کرد اما لباس مناسبی پیدا نکرد. آه کشید و گفت که همه لباس‌هایم گشاد شده‌اند. یکدفعه فهمیدم که چقدر لاغر شده است، به همین خاطر بود که می‌توانستم اینقدر راحت‌تر بلندش کنم .

یکدفعهضربه به من وارد شد. بخاطر همه این درد و غصه‌هاست که اینطور شده است. ناخودآگاه به سمتش رفته و سرش را لمس کردم .

همانلحظه پسرم وارد اتاق شد و گفت که پدر وقتش است که مادر را بغل کنی و بیرون بیاوری. برای او دیدن اینکه پدرش مادرش را بغل کرده و بیرون ببرد بخش مهمی از زندگیش شده بود. همسرم به پسرمان اشاره کرد که نزدیکتر شود و او را محکم در آغوش گرفت. صورتم را برگرداندم تا نگاه نکنم چون می‌ترسیدم در این لحظه آخر نظرم را تغییر دهم. بعد او را در آغوش گرفته و بلند کردم و از اتاق خواب بیرون آورده و به سمت در بردم. دستانش را خیلی طبیعی و نرم دور گردنم انداخته بود. من هم او را محکم در آغوش داشتم. درست مثل روز عروسیمان .

اماوزن سبک‌تر او باعث ناراحتیم شد. در روز آخر، وقتی او را در آغوشم گرفتم به سختی می‌توانستم یک قدم بردارم. پسرم به مکتب رفته بود. محکم بغلش کردم و گفتم، واقعاً نفهمیده بودم که زندگیمان صمیمیت کم دارد. سریع سوار موتر شدم و به سمت شرکت حرکت کردم. وقتی رسیدم حتی در موتر را هم قفل نکردم. می‌ترسیدم هر تاخیری نظرم را تغییر دهد. از پله‌ها بالا رفتم. معشوقه‌ام که سکرترم  هم بود در را به رویم باز کرد و به او گفتم که متاسفم، دیگر نمی‌خواهم طلاق بگیرم .

اونگاهی به من انداخت، تعجب کرده بود، دستش را روی پیشانی‌ام گذاشت و گفت تب داری؟ دستش را از روی صورتم کشیدم. گفتم متاسفم. من نمی‌خواهم طلاق بگیرم. زندگی زناشویی من احتمالاً به این دلیل خسته‌کننده شده بود که من و زنم به جزئیات زندگیمان توجهی نداشتیم نه به این دلیل که من دیگر دوستش نداشتم. حالا می‌فهمم دیگر باید تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند هر روز او را در آغوش گرفته و از اتاق خوابمان بیرون بیاورم. معشوقه‌ام احساس می‌کرد که تازه از خواب بیدار شده است. یک سیلی محکم به گوشم زد و بعد در را کوبید و زیر گریه زد. از پله‌ها پایین رفتم و سوار موتر شدم. سر راه جلوی یک مغازه گل‌فروشی ایستادم و یک سبد گل برای همسرم سفارش دادم. فروشنده پرسید که دوست دارم روی کارت چه بنویسم. لبخند زدم و نوشتم، تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند هر روز صبح بغلت می‌کنم و از اتاق بیرون می‌آورمت .

شبکه به خانه رسیدم، با گلها دست‌هایم و لبخندی روی لبهایم پله‌ها را تند تند بالا رفتم و وقتی به خانه رسیدم دیدم همسرم روی تخت افتاده و مرده است! او ماه‌ها بود که با سرطان می‌جنگید و من اینقدر مشغول معشوقه‌ام بودم که این را نفهمیده بودم. او می‌دانست که خیلی زود خواهد مرد و می‌خواست من را از عکس المعل ‌های منفی پسرمان بخاطر طلاق حفظ کند. حالا حداقل در نظر پسرمان من شوهری مهربان بودم.

جزئیاتریز زندگی مهمترین چیزها در روابط ما هستند. خانه، موتر، دارایی‌ و سرمایه مهم نیست. اینها فقط محیطی برای خوشبختی فراهم می‌آورد اما خودشان خوشبختی نمی‌آورند .

سعیکنید دوست همسرتان باشید و هر کاری از دستتان برمی‌آید برای تقویت صمیمیت بین خود انجام دهید .

 

 این داستان شاید بتوانید زندگی مشترک  زناشویی خیلی‌ها را نجات دهید

 عاشق بودن خیل مهمتر از سن است

 

در هزاران مصاحبه ای که در شش قاره جهان صورت گرفته است به این نتیجه بدست آمده  که وقتی واقعاً

کسی را دوست داشته باشید، سن شما و سن طرف مقابلتان دیگر چندان اهمیتی پیدا نمی کند. اما یک واقعیت هم وجود دارد و آن این است که موقعیت هایی هست که تفاوت سنی واقعاً مهم

وقتی 17سالتان باشد، اقدام به ازدواج با کسی که 47ساله است، ایده چندان جالبی به نظر نمی رسد. تجربیات زندگی یک نوجوان 17ساله تقریباً هنوز بچگانه است. اما فرد 47 ساله فردی بالغ و باتجربه است و پستی و بلندی های زندگی را پشت سر گذاشته است.  این تفاوت ها می تواند چالش بزرگی در رابطه ایجاد کند. پس اشتباه نکنید

موفقیت یک ازدواج به سطح بلوغ و تجربیات دو طرف بستگی دارد. واقعیت این است که وقتی پای عشق و ازدواج به میان می آید، فاصله سنی جادویی وجود ندارد.

اما تجربه به ما می گوید که هر چه فاصله سنی دو طرف کمتر باشد، شانس ساختن عشقی ماندگار برایشان بیشتر می شود. این تفاوت سنی چه یکسال باشد، چه ۵ سال، ۱۰ سال، یا حتی بیشتر، عشق بر همه چیز غلبه می کند. مسئله این است که ببینید واقعاً عاشق هستید یا نه، نه اینکه ببینید کسی که دوستش دارید چند سالش است. عاشق بودن خیلی مهمتر از تفاوت سنی بین دو طرف است

به یک مثال خوب اشاره می کنیم. بابک و سوزان 48 و 37ساله هستند. هر دو طلاق گرفته اند. می توانیم صادقانه بگوییم که هر دو آنها ازدواج هایی واقعاً بد را تجربه کرده اند. اما فعلاً این را همین جا نگه می داریم

خوشبختانه بابک و سوزان همدیگر را پیدا می کنند! درواقع، واقعاً عاشق هم می شوند .

وقتی گوش می دهیم که چطور عشق و محبتشان را به هم توصیف می کنند واقعاً سرحال می آییم. این دو نفر نه تنها عاشق هم هستند، بلکه فهمیده اند که مورد احترام قرار گرفتن، اعتماد کردن به هم، صادق بودن و ارزش گذاشتن بر همدیگر چه ارزشی دارد .

هم بابک و هم سوزان از ازدواج اولشان بچه دارند. هر دوی آنها واقعاً بچه هایشان را دوست دارند و می خواهند به خوبی از او مراقبت کنند. و در واقع، هر دوی آنها حاضر نیستند کسانی را که به فرزندانشان عشق نمی ورزند را دوست بدارند. و واقعاً خوشا به حالشان !

اول رابطه کمی درمورد اختلاف سنیشان تردید داشتند. اما دیگر اینطور نیست! الان فقط به عشقشان به هم فکر می کنند و بس! سنشان دیگر اهمیتی ندارد

خوب، دوست دارید بدانید از سه دهه تحقیق درمورد اختلاف سنی در ازدواج چه دستگیرمان شد؟ فهمیدیم که عاشق بودن و دوست داشتن همدیگر بر همه چیز غلبه می کند . اکثر ازدواج ها وقتی تفاوت سنی بین دو طرف کمتر از10 سال است موفق تر هستند اما وقتی این اختلاف بیشتر از 10سال باشد، احتمال موفقیت ازدواج به تدریج کمتر می شود. به عبارت دیگر، واقعاً صحت دارد که اگر اختلاف سنی بین دو طرف کمتر باشد احتمال موفق بودن رابطه بیشتر است

 

 

اما، درمورد عشق هیچ جادویی وجود ندارد. عاشق بودن خیل مهمتر از سن است. سن مسئله ای نسبی است. مهمتر از آن، سن در رابطه خیلی کمتر از عشق اهمیت دارد. عشق بی حد و مرز است. پس عاشق باشید و تا  ابد با هم بمانید

 دخترجواني از مکزيک

 

دخترجواني از مکزيک براي يک مأموريت اداري چند ماهه به آرژانتين منتقل شد

پس از دوماه، نامه اي از نامزد مکزيکي خود دريافت مي کند به اين مضمون

((لوراي عزيز، متأسفانه ديگر نمي توانم به اين رابطه از راه دور ادامه بدهم

 و بايد بگويم که دراين مدت ده بار به توخيانت کرده ام !!! ومي دانم که

نه تو و نه من شايسته اين وضع نيستيم مرا ببخش و عکسي که به تو داده بودپس برایم بفرست ايم )

باعشق : روبرت 

دخترجوان رنجيـده خاطرازرفتارمرد، ازهمه همکاران ودوستانش  میخواهد که

 عکسي ازنامزد، برادر، پسرعمو، پسرکاکا ... خودشان به اوقرض بدهند

وهمه آن عکس ها راکه  بودند باعکس روبرت، نامزد بي وفايش، دريک

 پاکت گذاشته وهمراه با يادداشتي برايش پست مي کند، به اين مضمون

((روبرت عزيز، مراببخش، اما هر چه فکر کردم قيافه تو را به ياد نياوردم،

 لطفاً عکس خودت راازميان

عکسهاي بین پاکت جداکن وبقيه رابه من برگردان

برای محبت کردن به همسر(خانم به شوهر و برعکس) راه‌های متفاوتی وجود دارد 

اگر ناراحت است به احساسش احترام بگذرید

- وقتی  خسته است به او کمک کن

- هر وقت به تنهایی احتیاج دارید و می‌خواهید با خودتان خلوت کنید، به او بگو که می‌خواهی مدت کوتاهی تنها باشی و به زودی پیش او

   خواهی بود

- وقـــــتی که دیگــــر نیازی به تنهایی نبود پـیش او بودیـــــــد، با بیانی صمیمانه به او علـــــــت ناراحـــــــتی خـــود را بگــــــویید و او را مطـــــمئن ســــــازید که

   تقصیری نداشته اید

- در حضور دیگران به او احترام بگذارید و ازخوبی‌هایش تمجید کن

- در محافل و مهمانی به او بیشتراز سایرین توجه کنید

- در مناسبت‌های خوب زنده گی، مانند سالگره ازدواج، تولد و غیره با نوشتن مطلبی کوتاه ابرازعشق و علاقه کنید

- سعی کنید حال و احساس او را درک کرده و بعد حرف بزنید. مثلا اگر حالش خوب است، بگو امروز خوشحال به نظر می‌رسی و یا اگر سرحال نبود بگو فکر می‌کنم خسته هستی

- سعی کنید، رفتارتان مثل روزهای اول آشنایی تان باشد. نخستین روزهای آشنایی را همواره به یاد داشته باشید

- به کارهای منزل کوشش کنید مشترک رسیده گی کنید و اگر چیزی احتیاج به ترمیم دارد هر دو انجام بدهید و از او بپرسید، کدام کاری

   هست که کمکت کنم و انجام دهید

- صمیمیت را چاشنی زنده گی کنید و به جای اینکه در مقابل یکدیگر بایستید به موازات یکدیگر حرکت کنید و بال پرواز یکدیگر باشید

- وقتی کاری برای تان انجام می‌دهد یا تحفه یی، تشکر خود را بیان نمایید

- با هم طوری صحبت کنید که از خواسته‌های یکدیگر به خوبی آگاه شوی

- از همدیگر نظرخواهی کنید

- به کارهای روزانه‌اش علاقه نشان بدهیید، و از کارهایی که انجام می‌دهد

   سوال کنید

- سعی کنید در بیرون رفتن از منزل، لباس هر دوی شما مرتب و شیک باشد

   تا خسته نمایان نشویید

- سفرهای کوتاه در زنده گی حتمی است، ترتیب دهید

-  برایش تحفه های مناسبی تهیه کنید

- از محل کار به او در هر جا است، تیلفون کنید، حالش را جویا شویید، به خصوص در شرایطی که بیمار است و یا اگر خبر جالب و

   خوشایندی دارید

 

- بیشترهرآنچه را که برایش ناخوشایند است، تکرارنکنید، زیرامحبت را شدیداً صدمه میرساند

 میدانستید دونوع شوهر وجود دارد

تجربه نشان مي دهد كه دو نوع شوهر وجود دارد، شوهران نوع اول، كه به چيزها و مسائل بزرگ فكر مي كنند، بيشتر گوش مي دهند، كمتر صحبت مي كنند، بيشتر تمركز مي كنند و مي بينند، تشكر و قدرداني مي كنند و صادق هستند و از كلمات خوب و صحيح استفاده مي كنند و صبور و شكيبا هستند

هر كسي كه تمام اين ويژگي ها و خصوصيات ها را ندارد يا تنها بعضي از آنها را داراست جزو شوهران نوع دوم محسوب مي شود

بياييد چند عادت خوب را در خود پرورش دهيم. هيچ وقت براي اين كار دور نيست! تصور كنيد كه قرار است شما براي 75 سال زندگي كنيد ـ ده سال كمتر يا بيشتر ـ و بيشتر از آن تصور كنيد كه قرار است در سن 25 سالگي ازدواج كنيد، شما حدوداً 50 سال با همسرتان زندگي خواهيد كرد ـ ده سال كمتر يا بيشتر ـ درست است؟

براي همين هم بهتر است كه من بخشي از تحقيقات و بررسي هايي كه در مورد روش هاي بهتري براي اينكه زنتان را خشنود كنيد و او را شريكي دلسوز و همياري براي خود سازيد، انجام داده ام را با شما سهيم شوم

اينكه زنتان را راضي سازيد، يك ايده و فكر سخت و دشوار و پر مخاطره است. براي اينكه چگونه با فردي براي پنجاه سال زندگي كنيد دوست باشيد، بهتر است كه بياموزيد كه او را شاد و سعادتمند سازيد

به خاطر اينكه تنها آن وقت است كه شما خودتان هم خشنود و خوشبخت خواهيد بود. اين حقيقت شماره يك است

بسياري از شوهران احساس مي كنند كه تقريباً غير ممكن است كه همسرشان را راضي و خشنود نمود. شايد امكان داشته باشد كه تنها در طول سه سال اول ازدواج يا در طول سال هاي بعد از بازنشستگي موفق به راضي و خشنود نمودن او شويدپ

البته يك راه خيلي ساده وجود دارد كه انجام آن نيز بسيار ساده و سهل است و آن به گفته يكي از بزرگان اين است كه:« هميشه بين ما يك درك و تفاهم كامل وجود دارد و موقع كه ما با هم اختلاف و مشكل پيدا مي كنيم، همسرم راه خودش را مي رود( و بنا به خواسته خود پيش مي رود) و من هم به دنبال او مي روم

اين من را به ياد داستان هنري فورد مي اندازد كه در اواخر سنين هفتاد سالگي، بعد از مرگ پسرش ادسل، خواست كه شركت فورد توسط مديرش اداره شودپ

همسر او خانم كارلا فورد تهديد كرد كه اگر او اين كار را كند، او را ترك خواهد كرد و پيش والدينش باز خواهد گشت. آن عمل او مؤثر و نتيجه بخش بود و عاقبت تصميم گرفت كه شركت را به نوه اش هنري كه در آن زمان تنها 28 سال داشت، بسپاردپ

شما را نمي دانم، اما من دوست ندارم كه زني خسته كننده و ملال آور داشته باشم، كه هر روز موقعي كه از سر كار به خانه بر مي گردم با بد خلقي و ترشرويي از من اسقبال مي كند، زني كه هر لباسي را برايش مي خرم و چه از آن خوشش بيايد و چه خوشش نيايد، از آن تعريف مي كند و زني كه به كارهاي من اهميت نمي دهد. براي من زندگي يك مبارزه است

هر روز من مجبورم تلاش كنم تا زنم را راضي و خشنود سازم. مطمئنم كه اين موضوع در مورد بيشتر مردان صدق مي كند. اين حقيقت شماره دو است

بعضي از زنان زماني كه ناخشنود و ناراحت هستند، احساس خوشحالي و خوشبختي مي كنند! اين مسأله عجيب است اما حقيقت دارد، پس هر وقت زنتان با شما يا با فرزندانتان يا خانواده تان يا خدمتكارتان بدا خلاقي كرد و ناراحت بود( البته تنها تاشش مرتبه در روز)، به دلتان نگيريد و ناراحت نشويد

دليل اين كارها و اخم وتخم او اين است كه نمي خواهد زندگي زناشويي اش دچار نفرين و طلسم شود

اين حقيقت شماره سه است

بعد از اين كه حقايق اساسي و اصلي را بيان كرديم، حال مي توانيم بعضي از روشها كه همسرتان را شاد و خوشنود مي سازد را مورد بحث قرار دهيم

براي اين كار، شما ابتدا بايد چند عادت و رفتار بهتر را بياموزيد و در خود ايجاد و پرورش دهيد. و آنها اينها هستند

هميشه يك درك و تفاهم كامل بين ما وجود دارد و هر موقع كه ما بايد هم اختلاف نظر و مشكل پيدا مي كنيم همسرم راه خودش را مي رود و من هم به دنبال او مي روم

 

زن ها از مهمان ناخوانده و مهماني هاي از پيش برنامه ريزي نشده خوششان نمي آيد. به او زمان كافي براي برنامه ريزي دهيد و به خاطر داشته باشيد قبل از دعوت كردن افراد، با او مشورت كنيد. اين موضوع براي او بشيار مهم است

 نخستن زن متهم به جنایت خنگی در جهان

 

پولین نیراماسوهوک، وزیر سابق خانواده و امور زنان راواندا، نخستین زنی است که

در عالم سیاست به نسل‌کشی محکوم شده‌است

این زن ۶۵ساله در جریان جنگ نژادی که سال۱۹۹۴، نزدیک به۸۰۰‌هزار نفر از مردم راواندارا قربانی کرد، جنایت‌های بسیاری مرتکب شده است. گرچه او در رشته حقوق درس خوانده و زمانی مددکار اجتماعی بوده، پس از ورود به جهان سیاست، به مهره‌ای کلیدی در نسل‌کشی تکان‌دهنده راواندا تبدیل شد

او در دوران مکتب با آگاته هابیاریمانا که بعدها همسر رئیس‌جمهور راواندا شد دوست بود؛ رئیس‌جمهوری که قتل او سرآغاز نسل‌کشی در این کشور شد. موریس انتاهوبالی، همسر نیراماسوهوک بر خلاف او مردی آرام بود که در زمان جنگ نژادی، ریاست پوهنتون ملی راواندا را بر‌عهده داشت

سال‌۱۹۹۴ فاجعه‌ای بزرگ در راواندا رقم خورد و دولت این کشور که از مقاماتی با نژاد هوتو (hutu) تشکیل شده بود، کشتار جمعی نژاد توتسی (tutsi‌) که در اقلیت بودند را آغاز کرد

این جنگ نژادی ۱۰۰ روزه ۷‌ اپریل شروع شد و ۲‌هفته بعد، نیراماسوهوک به شکل رسمی وارد این عرصه هولناک شد. او که اهل بوتار واقع در جنوب غربی راواندا بود به آنجا رفت تا توتسی‌های ساکن در محل تولدش را از صحنه روزگار محو کند. نیراماسوهوک به‌عنوان یکی از اعضای کابینه از فرماندار بوتار خواست در کشتار توتسی‌ها به او کمک کند اما خودداری فرماندار از همراهی در این جنایت به قیمت جانش تمام شد. سپس نیراماسوهوک از نیروهای شبه‌نظامی کیگالی، پایتخت راواندا، که پسرش رهبر آنها بود تقاضای کمک کرد

با پیوستن آرسن شالوم انتاهوبالی به مادرش، روزهای مرگبار توتسی‌های بوتار از راه رسید. او به دستور مادرش پس از ربودن غیرنظامیان بی‌دفاع، آنها را برهنه، سوار موتر لاری می‌کرد و در حاشیه شهر به قتل می‌رساند. انتاهوبالی که آن زمان دهه دوم زندگی‌‌اش را می‌گذراند با نظارت مادرش در تجاوز به زنان و دختران ربوده شده شرکت داشت و مورد تشویق او قرار می‌گرفت

کشتار جمعی در بوتار تا ماه جون ادامه پیدا کرد و قربانیان بوتار در شمار ۸۰۰‌هزار نفری قرار گرفتند که در طول جنگ نژادی ۱۰۰‌روزه راواندا به قتل رسیدند. در جولای همان سال جبهه میهنی رواندا که آن زمان گروهی شورشی به شمار می‌آمد قدرت را به دست گرفت و به نسل‌کشی‌ها پایان داد. پس از این تغییر قدرت، نیراماسوهوک از راه مرزهای مشترک به جمهوری دمکراتیک کنگو فرار کرد. او در سال‌۱۹۹۵ در یکی از اردوگاه‌های پناهندگان در کنگو در مصاحبه با بی‌بی‌سی گفت: من حتی نمی‌توانستم یک جوجه را بکشم. اگر کسی هست که می‌گوید یک زن، یک مادر، قدرت کشتن دارد، حاضرم با او رودر رو شوم سال بعد او در کنیا دستگیر شد و به محکمه کیفری بین‌المللی راواندا منتقل شد

           جون ۲۰۰۱ محاکمه مادر و پسر در محکمه کیفری بین‌المللی راواندا آغاز شد اما اعلام حکم نهایی تا سال‌۲۰۱۱ به تاخیر افتاد. سرانجام ۲۴‌جون، این محکمه که در تانزانیا، همسایگی راواندا قرار دارد، نیراماسوهوک و پسرش را به جرم نسل‌کشی، جنایت جنگی، جنایت‌های مختلف علیه بشریت مانند تجاوز، به حبس ابد محکوم کرد

جریان محاکمه متهمان جنگ نژادی راواندا، بیش از ۷۰۰‌روز طول کشید و محکمه پس از شنیدن شهادت ۱۸۰‌نفر حکم نهایی را صادر کرد. وزیر خانواده و امور زنان راواندا نخستین زنی است که به نسل‌کشی متهم و جرم او ثابت شده است. البته سال‌۲۰۰۰بیلجانا پلاوسیک رهبر صرب بوسنی نیز به نسل‌کشی و شرکت در جنایات جنگ بوسنی در سال‌های‌۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ متهم شده بود اما این زن توانست با اقرار به جرمی خفیف‌تر از جرم اصلی‌‌اش حکم برائت بگیرد

در جریان رسیدگی محکمه کیفری بین‌المللی به دوسیه راواندا، علاوه بر نیراماسوهوک ۶۵ساله و پسر ۴۱ساله‌‌اش الی اندایامباجه نیز به حبس ابد محکوم شد و سرنوشت چند نفر دیگر از متهمان اصلی جنگ نژادی رواندا نیز مشخص شد. سیلون انسابیمانا، جوزف کانیاباشی و کلنل آلفونس انتزیریایو به ۲۵ تا ۳۰‌سال زندان محکوم شدند

 

قاضی ویلیام سکول پس از اعلام رأی محکمه در مورد توتسی‌های کشته شده در این نسل‌کشی گفت: آنها به امید یافتن سرپناه و امنیت به بوتار پناه برده بودند اما ربوده شدند، مورد تجاوز قرار گرفتند و به قتل رسیدند. شواهد و مدارک تصویر روشنی از سادیسم و شرارت ذاتی غیرقابل فهم را ارائه می‌دهد

زلیخا عاشق یوزارسیف

 

خانم که در سریال یوسف زلیخا عاشق یوزارسیف است
نام: کتایون ریاحی
تاریخ تولد: 1340
مدرک تحصیلی: لیسانس ادبیات و مردم شناسی
خواهر علیرضا ریاحی بازیگر
با نویسنده گی برای کودکان شروع کرد و با فیلم « خبرچین » به سینما آمد. اما فیلم در نیمه راه متوقف شد و او برای بازی در فیلم      « پاییزان » انتخاب شد

در آن زمان در سینما چندان موفق نبود اما با بازی در مجموعه « پدرسالار » توانست خود را مطرح کند و حضور او در مجموعه های  « روزهای زندگی » و خصوصا سریال « پس از باران » از او چهره محبوبی ساخت
ریاحی موفق شد در مجموعه های « پس از باران » و « شب دهم » بازی بسیار زیبایی ارائه دهد
او پس از پنج سال دوری از سینما با بازی در « شام آخر » مهمترین و زیباترین بازی دوران زندگی خود را به معرض نمایش گذاشت و برای بازی در همین فیلم کاندیدای جایزه بهترین بازی نقش اول زن از بیستمین جشنواره فیلم فجر شد

 

« این زن حرف نمیزند » دیگر فیلمی بود که توانایی های کتایون ریاحی را به رخ همگان می کشید. ریاحی برای بازی در این فیلم هم کاندید جایزه از هفتمین جشن خانه سینما شد

 انسان تر می شویم یا وحشی تر؟
به قلم الهه افتخار
یک سوال
امروز هنوز هم اجتماعی عظیم از انسان ها با مسایل عمیق و سنگین حیاتی در جوامع خود روبرو اند و به بسیار ساده گی والاترین منظومه اخلاقی و حیثت و حرمت انسانی پیرامون آنها و پیش چشمان حیرت زده شان در مرداب جهل و نادانی و وحشیگری  غرق میگردد 
گویی جامعه انسانی به بزرگترین مسلخ انسانی مبدل گردیده است . توحش بیرقیب که میلیون ها انسان را بیرحمانه با انتحار، انفجار، قتل و کشتار دسته جمعی ، تیرباران و قطع اعضای بدن مسخ و نابود میسازد و جایگاه انسان و آزادی و حیثیت و حتی معنی و تعریف آن را به بن بست کشانیده است
مسئله خیلی مهم این است که ما با یک عده مسایل و اخلاقیات مرجع به عنوان فرهنگ و مذهب از قبل پذیرفته شده زنده گی و رفتار میکنیم. اما غافل از آن هستیم که امروز در جوامع ما اخلاقیات و فرهنگ و مذهب در دست کسانی میباشد که بنا به غرایز و شهوات خود از آن استفاده میکنند . اصلاً افسار اخلاقیات تا به امروز بدست دو گروه بوده است
یک: مذهبیون که دید و باور و اخلاقیات دیگران را مطابق آنچه خودشان میخواستند فورم و حتی تغییر میدادند و دستور هایشان ظاهراً بدون هیچ کراهت برای مردم قابل پذیرش بوده است 
دراین جا میزان اخلاقیات جوامع را تا جایی پی گیری میکنم 
این مسئله را اکنون میدانیم که ما از کجا این مفکورها را برای خویش بوجود آورده ایم
به سخنی از دکتر هلا کویی : "هرگاه افراد مسئاله را نمی توانند حل کنند از نادانی و ناتوانی، آن را به قضا و قدر، سرنوشت، شیطان و دیگران نسبت می دهند...." ازاینجا است که دید های تیکه داران مذاهب بیشتر بر پایه ترس و وحشت و نادانی و ناتوانی مردمان در حل مسئاله هایشان استوار بوده است 
انسانها در طول تاریخ از سه ناحیه وحشت بزرگ داشتند که باعث تولید اوهام و باور ها به شیوه خرافات پرستی وعقیده های بی اساس گردید. اولاً ترس از طبیعت به این گمان که گنهکاری انسان دلیل برای قهر خدا به شکل فجایع طبیعی باشد
دوم؛ ترس از اینکه مبادا انسان؛ یک موجود رها شده و مورد تعقیب باشد تا مثل دزد با پشتاره دستگیر و به مجازات برسد. برای انسان جاهل که این ترس را داشت هیچ معلوم هم نبود که چه عمل و نیت گناه و جرم است و چه؛ نیست. همین بود که او تدبیر هایی مثل خون ریختاندن و قربانی کردن به نام قدرت تعقیب کننده و غضبناک بر خودش را به وجود آورد که رفته رفته رسم و عنعنه جاودانی به نظر آمده تقلید شده رفت. بلی خون ریختن و کشتن اولاده و همنوع خود برای کسب صواب و رسیدن به جایگاه آرام ابدی
و ترس سوم بشر؛ ترس از گرسنه ماندن و از گرسنه گی و احتیاج مردن و خوار و ذلیل شدن است . این ترس را آدم های وحشی اولیه آنقدر ها با زراعت و پرورش دام ها و حتی جمع آوری نعمت های تیار در طبیعت کاهش نمیدادند، صعنت و دیگر کسب و کار و هنر که اصلاً نبود؛ بلکه به طور یک قاعده با غارت و چپاول مال و ناموس و تجاوز به حریم و آزادی انسان ها عمل میکردند. زیاد ترین مذاهب برای توجیه همین وحشیگری به وجود آمدند که غارتگری همراه با قتل و کشتار دیگران را به عنوان هدیه خدا برای خویش بدانند و با دادن مثلاً 5 یک یا 10 یک یا 40 یک آن به نمایندگان خدا آنرا پاکیزه و حلال خود بگردانند
حالا هم روش و منش قدرت ها و کشور های غارتگر که داد از دموکراسی و حقوق بشر هم میزنند؛ با تفاوت های شکلی عین همان روش وحشیان اولیه است. چنانچه تاریخ استعمار؛ تکرار همان تاریخ وحشیان غارتگر بی دم و یال میباشد
ظاهراً در هیچ دین و مذهب برای ظلم و زور بر مردمان تاکید نشده است. و در هیچ تعلیم گفته نشده است، که باید سلاح هایی تا حد بمب اتم ساخت و میلیون ها انسان را به نابودی کشانید. مگر امروز حتی بدتر از گذشته ها با کمال تاسف باورهای خرافاتی به نوع خیلی دهشتناک رو به توسعه میباشد. جنگ های خونین که میلیون ها کودک و جوان و مسن جامعه قربانی به نام جهاد یعنی به نام دین و به نام خدا میشود؛ هر روز ابعاد تازه تر می یابد و سرزمین ها و مردمان بیشتر را به کام میکشد
در واقع هدف بانیان مذاهب این بوده است که ما میتوانم در بدل یک سلسله باور ها و مناسک و قربانی ها و پرستش ها خوب و بهتر زندگی کنیم و آن 3 ترس و وحشت که داریم نابودمان نسازد . مگر تعلیماتی که مقلدان از آن پیروی میکنند؛ همان است که علامه اقبال میگوید
ازما بر زاهد و ملا ؛ سلامی

 که پیغام خدا دادند ما را 
ولی تأویل شان در حیرت انداخت

 خدا و جبرئیل و مصطفا را
سوریه : شامل دیار اسلام و یکی از کشور های اسلامی میباشد، مگر جهاد سوریه تصویر جدید از اسلام رقم زده؛ از جمله صدور فتوای «جهاد نکاح» مسئله بی پیشینه در تاریخ اسلام است که هزاران دختر و زن جوان از کشورهای مسلمان نشین را برای این حکم با جبر و اغوا و فریب به سوریه میکشانند و مورد بهره کشی جنسی قرار داده تفاله میکنند
نتیجه عمل چهره زشت و نفرت انگیز از اسلام به دنیا نشان دادن است و اینکه عاقبت آن چه میشود معلوم نیست . ترویج سریع این افکار وحشیانه همراه با خشونت علیه زنان و دختران در کشور های اسلامی که در تمام طول تاریخ با شدت یا ضعف ادامه داشته تا آن جا که دختران با پدیده فوق وحشیانه و وحشتناک ختنه روبرو بوده اند؛ اسلامیت را خیلی ها غیر قابل دفاع میسازد
همین اکنون عنوان درشت اکثر رسانه هاست که سی میلیون از دختران در معرض ختنه قرار دارند
در نتیجه تحقیق سازمان ملل بیش از 135 میلیون دختر و زن ختنه شده اند که در کشور هایی ساکن اند که بیشتر شان با این عمل رسماً و قانوناً مخالف اند و شامل 29 کشور افریقایی و خاور میانه است 
افغانستان ما؛ از کشور های رتبه اول است که پدیده خشونت علیه زنان در آن بیداد میکند و فرهنگ خشونت پروری از کوه های هندوکش و سلیمان هم در آن قوی تر و سخت جانتر است که یک فاجعه بزرگ بر سرنوشت بانوان این جامعه میباشد
هنوز هم دختران به حیث کالا و برده بفروش میرسند. مهر ؛ اجوره و اجاره بها معنا دارد؛ هدف از آن هیچ چیز غیر از خرید یک زن نیست اما؛ نظر به عرف هرخانواده و قوم و قبیله تا جایی یک زمینه را بری ارتباط قانونی و مالی میان زوج ها بوجود میاورد. ولی در واقع اصل مسئله خرید و فروش میباشد
در حالیکه حرمت انسانی ما 99 درصد در انسان بودن ما میباشد نه در مال و مواشی بودن ولی زین و یراق زیبا داشتن. انسان بودن و حرمت انسانی هیچ ربطی به مذهب، نژاد و زن و مرد بودن ندارد. پس میتوانیم درجه انسان بودن مردم یک جامعه را توسط سنجس معنا و هدف و نتیجه آداب و رسوم و مناسک معمول آن اندازه گیری نمائیم ، اینکه نیمه اعضای جامعه به بردگی میرود و برده فروشی میشود از دل تاریک تاریخ دوران وحشیت بشر بیرون گردیده است . همین مسایل باعث آن گردیده؛ که ما تجاوزگر بر حریم خویش و دیگران باشیم و بر واقعیات ظالمانه تاریخ چنین حیثیت تقدس را بگذاریم
ظاهراً زنان شوهر دار در سایر مناطق افغانستان خرید و فروش علنی نمیشود؛ ولی در مشرقی و منطقه شینواری ما و آن سوی خط دیورند بابا؛ مردمانی همراه با این رسم و عنعنه معلوم نیست از کدام گورستان کدام عصر و هزاره حشر شده اند. شوهر اگر دلش الاغ خواست؛ هم زنش را برای معامله تیار دارد. خدایا! نمی بینی چه مقدساتی داریم و برایش چه جهاد هایی میکنیم
گروه دوم سررشته داران اخلاقیات
سیاسیون خصوصا در جوامع سکولارند که جدایی دین را از حکومت پذیرفته اند که پیشینه آن به دوره رنسانس و بعد به عصر روشنگری میرسد
اخلاق سکولاری مبنی بر رفتار شخص میباشد. در این منش هیچ شخص حق اظهار نظر در مورد دیگری را ندارد هرکسی مسئول کار خویش میباشد. و در مقابل کار و عقیده دیگری حتی نزدیکترین کسان احساس گناه و مسئولیتی موجود نمیباشد
یک مسئله مهم اینکه سکولاریزم تاکید بر این دارد که عقل اصل بنیادین بشر و مرجع ارزش های اخلاقی اوست. اینگونه سکولاریسم اخلاق را مولود عقل بشر میداند. اما در مبانی دینی، دین اساساً بنیادگذار اخلاق میباشد
و تلاش اساسی این گروه اخیر بیشتر بر کشف و شناخت حقوق انسانی به اتکای تحقیق و تجربه و آزمون و خطا متوجه میباشد،
اینجا حق و امتیاز اراده و اختیار انسانی که مذاهب هم آنرا قبول دارند؛ روش ها و عادات و رسوم جاودانی و مقدس را نفی مینماید به همین خاطر آزادی عقیده و دین و مذهب و اندیشه و بیان اصل مرکزی و اساسی آن است . همه آزاد اند عقیده و دین و مذهب و اندیشه خود را داشته باشند و مطابق قانون آنها را بیان کنند ولی حق ندارند آنها را به زور بر کسی تحمیل نمایند .این اساسی ترین صورت تاکید بر حقوق بشر میباشد
در همچو جوامع انسانها با مسایل ضد اخلاقی و ضد انسانی کمتر روبرو اند . هرگاه اخلاق را به حیث یک سیستم ارزشی بدانیم و قابل اندازه گیری؛ پس آنجا ست که میتوان دانست اصول و امور اخلاقی در جوامعی رشد بیشتر داشته است که سطح اقتصاد و فرهنگ و سواد و دانش در آن بالا رفته و این جوامع توانسته اند خود را از دوران وحشیت انسان هرچه بیشتر دور سازند
با این هم آزادی فردی و شهروندی و نگاه برابری همه انسانها با حقوق مساوی بشری هنوز مشکلات و چالش های زیادی در مرحله عمل و تطبیق دارد ولی تمام آنها نمیتواند این حقیقت را نفی کند که بینش سکولار؛ درست ترین بینش بوده و آینده انسانیت به آن تعلق دارد نه بینش هایی که بالاخره به قسمی از اقسام ته مانده و ادامه روش ها و رفتار های دوران های بدویت و وحشیت و چپاولگری های مقدس است

 

 

علایم عاشق شدن مرد ها 

 

 

دستش را به طرف گلويش برده و كراوات خود را صاف ميكند
يقه اش را ميزان ميكند
گرد و غبار فرضي روش شانه هايش را ميتكاند
آستين، پيراهن و لباسهاي ديگر خود را مرتب و صاف ميكند
موهايش را مرتب ميكند
قلاب كردن شست در كمربند
اين عمل به معناي ابراز و بيان قدرت و صلابت مردانگي بوده و فرد سعي در نشان دادن قدرت و توانگري خود ميكند
حالت بدن
وضعيت بدن يك نشانه است، اگر او علاقمند باشد، به سمت شما قرار خواهد گرفت. اگر در حال نشستن پايش به سـمت شما اشاره نمايد، اين يك علامت خوب خواهد بود
خيره شدن
خيره شدن به شما حتي چند ثانيه بيشتر از حد لزوم، همراه گشاد كردن چشم ها به معناي نشان دادن چراغ سبز است
نگاه معني دار
دست به كمر ايستادن
اين حالت ايستادن براي بزرگتر جلوه نمودن و ابراز آمادگي براي گرفتاري و درگيري است

 درد دل (حوا ) با ابوالبشر:

فرزندانم !
می‌گویند مرا آفریدند از استخوان (قبرغه) یا دنده‌ی چپ مردی به نام آدم، و حوایم نامیدند؛ “یعنی زندگی” تا در كنار آدم “یعنی انسان” همراه و هم صدا باشم.
می‌گویند: میوه‌ی سیب را من خوردم، شاید هم گندم را، و مرا به نزول انسان از بهشت محكوم می‌نمایند. بعد از خوردن گندم و یا شاید سیب چشمان‌شان باز گردید، مرا دیدند، مرا در برگ‌ها پیچیدند، مرا پیچیدند در برگ‌ها تا شاید راه نجاتی را از معصیتم پیدا كنند.
نسل انسان زاده‌ی من است من “حوا” فریب خوردۀ شیطان.
و می‌گویند كه درد و زجر انسان هم زاده‌ی من است، زاده‌ی حوا؛ كه آنان را از عرش عالی به دهر خاكی فرو افكند. شاید گناه من باشد، شاید هم از فرشته‌ای از نسل آتش كه صداقت و سادگی مرا به بازی گرفت و فریبم داد، مثل همه كه فریبم می دهند. اقرار می كنم دلی پاك، معصومیتی از تبار فرشتگان و باوری ساده‌تر و صاف‌تر از آب‌های شفاف جوشنده‌ی یك چشمه دارم.
ابراهیم زادۀ من بود، و اسماعیل پروردۀ من. گاهی در وجود زنی از تبار فرعونیان كه موسی را در دامنش پرورید. گاهی مریم عمران، مادر بكر پیامبری كه مسیح‌اش نامیدند و گاه خدیجه، در ركاب مردی كه محمد‌اش خواندند. فاطمه من بودم، زلیخای‌ عزیز مصر و دلباخته یوسف هم، من بودم زن لوط و زن ابولهب و زن نوح ملكه سبا، و فاطمه زهرا هم.
گاه بهشت را زیر پایم نهادند و گاه ناقص‌العقل و نیمی از مرد خطابم نمودند. گاه سنگبارانم نمودند و گاه به نامم سوگند یاد كرده و در كنار تندیس مقدسم اشك ریختند. گاه زندانیم كردند و گاه با آزادی حضورم جنگیدند و گاه قربانی غرورم نمودند و گاه بازیچه خواهش‌هایم كردند. اما حقیقت بودنم را و نقش عمیق كنده‌كاری شده هستی‌ام را بر برگ برگ روزگارهرگز منكر نخواهند شد.
من مادر نسل انسانم، من حوایم، زلیخایم، فاطمه‌ام، خدیجه‌ام… مریمم. من درست همانند رنگین‌كمان، رنگ‌هایی دارم روشن و تیره. و حوا مثل توست‌ ای آدم، اختلاطی از خوب و بد، و خلقتی از خلاقی كه مرا درست همزمان با تو آفرید.
بیاموز كه من، نه از پهلوی چپ‌ات، بلكه استوار، رسا و هم طراز با تو زاده شدم.بیاموز كه من، مادر این دهرم و تو مثل دیگران، زاده منی… 

نوت: این نوشته ازمن نیست متعلق بیک بنده خداست که اسمش را نمبدانم .

 

:شش تعریفی که زن ها دوست دارند بشنوند
زنان هنگام جمع آوری تعریف و تمجید زیاد فروتن نیستند ، به خصوص اگر آن تعریف مربوط به چیزی باشد که زیاد روی آن کار می کنند. آنها دوست دارند تحسین شده و سرها برای تحسین از آنها به حرکت درآید. نمونه های زیر 6 تعریف و تمجیدی است که اکثر دخترها خواهان شنیدن آن هستند 
1. "وزن کم کردی"
وقتی دختری به صورت خستگی ناپذیر در باشگاه ها به سر می برد و یا با رژیم غذایی و خوردن غذاهای کم کالری و .. در تلاش است تا خود را لاغر و خوش هیکل نگه دارد تا بتواند لباس هایی که دوست دارد بپوشد ، پس اگر شخصی به او بگوید وزن کم کردی یا لاغر به نظر می رسی ، برای او مانند آن است که سراسر روز کارش را خوب انجام داده است
2. "سلیقه ات در لباس پوشیدن فوق العاده است"
ممکن است دختری علاقه زیادی به خرید و جستجوی لباس و کفش و جواهرآلات و... دارد و یا دوست دارد در زمینه مد و لباس حرفی برای گفتن داشته باشد. با این تعریف او تا عرش بالا می رود
3. "جوان تر به نظر می رسی"
دخترها معمولا دوست ندارند زیاد درباره سن و سال صحبت کنند. آنها دوست دارند باهوش و جوان به نظر برسند و مثلا اگر کسی فکر کند که او 25 ساله است ولی در حقیقت 30 سال دارد ، شاید یکی از بهترین تعریف ها از او باشد
4. "تو چقدر باهوش و شوخ طبع هستی"
درست است که بیشتر مشهور است که دختران به ظاهر خود توجه زیادی دارند ولی به گزارش نیک صالحی در کنار آن هوش و زکاوت نیز برایشان اهمیت داشته و این تعریف در کنار تعریف از زیبایی، بسیار برایشان خوشایند است.
5. " چقدر مهربانی"
زنها از اینکه مهربان و دوست داشتنی به نظر برسند ، لذت می برند ، آنها عمدتا تلاش می کنند در شرایط عادی مهربان به نظر برسند مگر اینکه کنترل خود را از دست دهند و در لحظه به این چیزها فکر نکنند،اگر کسی از مهربانی آنها تعریف کند تا مدتها حس خوبی خواهند داشت 
6. "پوست زیبا و درخشانی داری"
دختری ممکن است یک جوش درست وسط پیشانی و یا روی گونه اش ببیند و فکر کند دنیا روی سرش خراب شده است . او ممکن است برای زیبا نگه داشتن پوستش رژیم غذایی مناسب، مرطوب کننده ، کرم صورت و دیگر محصولات زیبایی مناسب پوستش را استفاده کند. پس بدیهی است که پس از صرف این کارها، این تعریف را با آغوش باز می پذیرد



در ۵ دقيقه ديگران را جذب خود كنيد
مطالعات جديد روان شناسان نشان مي دهد هر چه بيشتر با ديگران ارتباط نداشته باشيد بيشتر مجذوب شما مي شوند.در هر آشنايي بايد از كناره گيري و گوشه گيري پرهيز كرد و با اخلاق خوب و رفتار صحيح مي توان ديگران را علاقمند به خود كرد
بررسي ها نشان مي دهند، با كمي مهارت به خرج دادن مي توان ديگران را مجذوب خود كرد در آشنايي هاي اوليه خود را فردي معاشرتي نشان دهيد و لبخند بر چهره خود داشته باشيد
هيچ گاه خود را فردي مغرور نشان ندهيد اين اولين رمز مجذوب شدن توسط ديگران در برخوردهاي اوليه است
قانون جذب در مجذوب كردن افراد تأثير زيادي دارد
نااميدي و دل سردي اغلب باعث دفع امواجي توسط شما مي شوند كه سبب بروز حس هاي خاصي در طرف مقابل شما مي شود سعي كنيد هميشه انرژي مثبت به همراه خود داشته باشيد تا ديگران در كم ترين زمان ممكن مجذوب شما شوند

حرفهای سه زن فیلمساز خاورمیانه‌ای در جشنواره فیلم لس‌آنجلس

فیروزه خطیبی
از راست: حیفا المنصور، آنه ماری ژاسیر، ناهید سروستانی

در جریان برگزاری فستیوال فیلم لس آنجلس (۱۳ – ۲۳ ژوئن)، مستند «انقلاب دزدیده شده من» ساخته ناهید پرشون سروستانی، فیلمساز ایرانی ساکن سوئد، و دو فیلم بلند داستانی «وجدا» ساخته هیفا منصور، اولین زن فیلمساز عربستان سعودی و «وقتی تو را دیدم» اثر آن‌ماری جاسر، فیلمساز فلسطینی، در بخش رقابت های این جشنواره به نمایش درآمده و مورد توجه قرار گرفته است.
پنج زن قهرمان فیلم خانم سروستانی، کارگردانی که در جشنواره های سینمایی با فیلم های «ملکه و من» و «فحشا زیر چادر» به شهرت رسیده است، برخلاف خود او که توانست ایران را در آن دوران حساس سیاسی ترک کند، سال های متوالی در زندان های جمهوری اسلامی باقی ماندند.
فیلم با تلاش ناهید سروستانی برای یافتن حقایقی درباره روزهای آخر زندگی برادر کوچکترش رستم که پس از ۶ ماه زندان در ۱۷ سالگی به جرم فعالیت های سیاسی توسط جمهوری اسلامی زندانی و اعدام شد آغاز می شود.
خانم سروستانی می گوید: «تا حالا هرچه دیده ایم از مردان زندانی است اما در این فیلم از زنان سیاسی که تا به این حد مقاوم بوده اند صحبت شده است. متاسفانه بسیاری از این زندانیان یا در زندان مرده اند و یا آمده اند بیرون اما چنان وضع روحی وخیمی دارند که هنوز نتوانسته اند درمورد تجربیاتشان صحبت بکنند. من می خواستم آنها را در یک محل جمع کنم و قصه هایشان را از زبان خودشان بازگو کنم.»
فیلم بازگو کننده روایت هایی از تجربه های حقیقی این زنان زندانی است که با وقایع زندگی خود کارگردان در همان دوران مقایسه می شود:« راستش همانطور که توی فیلم گفته می شود من همیشه احساس گناه می کردم. احساس گناه از این جهت که من توانستم کشور را ترک کنم اما این دوستان و برادرم نتوانستند نجات پیدا کنند. می دانستم که دنبال من بودند که سرانجام، رستم را دستگیر، شکنجه و اعدام کردند. همیشه فکر می کردم چرا او اعدام شده اما من هنوز زنده ام؟»
ناهید سروستانی می گوید: « وقتی بعد از شش ماه فراری بودن در شهرهای ایران برای خداحافظی پیش پدر و مادرم رفتم پدرم به من نگاه نکرد و حتی جواب سلامم را هم نداد. او این حس را به من داد که "تقصیر تو بود که برادرت اعدام شد." این چیزی بود که با من ماند. اما با ساختن این فیلم آن حسی که همه چیز را تقصیر خودم می دانستم تا حدودی تخفیف پیدا کرده است. »
خانم سروستانی درمورد انگیزه ساختن فیلم "انقلاب دزدیده شده من" می گوید: «در جریان وقایع بعد از انتخابات ۲۰۰۹ وقتی جوان های ایرانی توی خیابان ها ریختند و شعار سردادند که آزادی می خواهند این درست همان چیزی بود که ما ۳۰ سال پیش تراز آن می خواستیم. در آن زمان کسانی که انقلاب کردند اغلب از بچه های مبارز چپ بودند. حتی اسلامی ها هم چپ گرا بودند. اما بعد انقلاب را به شکل هایی از ما دزدیدند. همان وقت ناگهان متوجه شدم که در مدت سی سال سعی کرده بودم از یادآوری وقایعی که در حول و حوش انقلاب برای برادرم و دوستانم اتفاق افتاده بود خودداری کنم.»
فیلم "انقلاب دزدیده شده من" از ژانویه گذشته تاکنون در ۱۰ فستیوال مختلف در میان فیلم های برگزیده تماشاگران بوده است. خانم سروستانی می گوید عکس العمل ها به فیلم به مراتب بیشتر از حد انتظار او بوده است: «خارجی ها بعد از تماشای آن اغلب می پرسند ما چطور می توانیم کمک کنیم؟ یک زن جوان در یکی از همین اکران ها به من گفت که تماشای فیلم زندگی او را به عنوان یک زن عوض کرد. من همین را می خواهم. این که بتوانم با فیلمم تاثیری روی دیگران بگذارم.»

اولین فیلم تاریخ عربستان سعودی

 در هر حال زن ملامت است :
چند نکتهء که در زنده گی های روز مره زناشوهری امروز به یقین اتفاق می افتد.
اگر به خود برسی و کمی فیشن کنی: چی تمام روز سرخی و سفیده ست یک شووی سر خدا حق داشتی گرفتی باز برای کی فیشن میکنی ؟ ازو کده به خانه و جایت برس اولاداره غمخوری کو.
اگر به خود نرسی و فیشن نکنی : خدا پیسه بته بخیر که یک زن به دل بگیرم که فیشن و درشن کده بگرده و دل آدم با غ باغ شوه. ده بیرون کم کج و کور میبینیم که باز ده خانام بیایی ازو بدتر. خدا چطور ده نصیب ما شد.......
اگر با دوستش صحبت کنی: چی معنا داره همرای یک مرد بیگانه گرم گرفتن ، همو چی فکر کده باشه که ای چقه بیغیرت آدم اس . خودش ایستاده تری تری سیل میکنه زنش ریش رویش همرای مه سخن داره . یک زره از خدا بترس مام یک سر و کله دارم پیش مردم هرچی که هستی حال خو ناموس مستی نی؟ رویته خدا ببینه دیگه پیش رفیقایمه ناز و نزاکت کده نبیا.
اگر با دوستش صحبت نکنی: ای چی وضعیت منفی بود؟ یک سلام علیکی کده نمی تانستی ؟ مقصدت ازی کم زدن مه چی بود ؟ ده دو دقیقه گپ زدن چیت کم میشد ؟ اخر اوو دوست مه بود چی فکر کده باشه که من با چی زنی بی نزاکتی عروسی کدیم. ده یک دقیقه گپ خو مردکه نمیخوردیت.
اگر کار بیرون کنی: هر روز از خانه گم هستی سرخی و سفیده کده میبرای و تا شام سر و درکت نیس، نه نان اس ده ای خانه و نه اَوو...از بس قانع نیستی نی! ده ای پیسای کم و تم چاریت نمیشه گذران نمی تانی ، بابیتام خو کدام میلیونر نبود ؟ مارا خو خداوراستی در به در کدی، معلومام نیس که کارت چیس و پیسیت چند اس و کجا میره. از شرم پیش مردم سر گشتانده نمی تانم ، همه میگن بی غیرت در نان زن زندگی میکنه ، زن را خدا برای خانه و تربیه اولادا افریده، نه بری کوچه و بازار. یک زره سر ته ده گریبانت کو.
اگر کار بیرون نکنی: تمام روز در خانه شیشتی مثل بیسواد ها یا سریال حناس یا بدایی، مه پیدا کده میرم و تو باد کده میری، آروز شو شش بچه فلانیس، صبا حمام ده فلانیس ، ددګه صبا تخت جمعی قلانیس ... به لیاظ خدا یک کمی خدا ره حاضر ببی ، خی مه چرا زن با سواد گرفتم ؟ ازی قسم زنا کم نبود به مه، خداوراستی پایمه دراز میکدم ده ..... هزار زن میخورد...... باز زن و مرد چی داره ؛ دست داری پای داری ګپه میفامی برو یک جای کار کو. ده کنج خانه تیار شیشتی مفت و کله زی زده راییستی.
موبایل داشته باشی: کتی کی ایقه گپ میزنی؟ ای مسجای وقت و بی وقت از کیست که روان میکنه ، این نمبر از کیس؟ نمی فامی که موبایل تنا بر همیس که یک ضرورت عاجل ده بیرون رفع شوه بر قصای خانه بابیت و خوازخندایت نیس ، تو میفامی که ماهانه چقه پیسه میشه از جیب تو خو نمیره نی؟ هر دقیقه که ببینی مصروف هستی یا اس ام اس است یاهزار پدرنالتی دیگه..... ، باز همی موبایل چی ضرور بود که میداشتی ، تیلفون خانه خو اس. به موبایل چی ضرورت بود؟
موبایل نداشته باشی: ده ای دنیای عصری و مدرن تکنالوژی زندگی میکنی ، مردم ده مهتاب و زهره رسیدن تو تا حال نمی فامی که موبایل چی قسم کار میکنه ، مردم از رای موبایل و انترنت تجارت میکنن زن مه درهنوز ده قرون وستا زندگی میکنه ، هان از سریالا پرسان کو تا مزدور دان دروازیشام خو نمبر تذکریشعه داره . یک گپ میشه یک سخن میشه هیچ جا پیدایت نمی شه هزاران روپیه ایلا ایلاسر سرخی و سفیده خرج میکنی در 100 روپیه موبایل میلنگی.
نان به اشتها بخوری: نام خدا نام خدا روز بروز جان میگیری ده خوردنت نمی فامی بازسپورتام نمی کنی. مردم امروز اروپایا واری دو وقت نان میخورن تو نام خدا همی هر چی ره که دیدی دان واز میکنی..... از کجا میشه او زن.... شکم اس یا دول چاه؟
نان نخوری: کجا نان خوردی ؟، کتی کی نان خوردی؟ باز سر کی قار استی سر مه یا سر خود که نان نمی خوری ؟ یا باز ده رژیم هستی، پدر این زندگی نالت هزاران روپیته خرج کو زن کوړ آخرشام نان تنها بخو. زن داری ؟ هان!
نمیفامم که مردم چطور از زن طالع میکنن خداوراستی مه خو حیران میمانم.
لباس شیک و مدرن بپوشی: هلووو خیریت اس؟ خوده چی دخترک چارده ساله میسازی؟ بد مالوم میشی یک کالا آزاد و کلان و بپوش سنگین آدم واری، برو ای جراب مِرابه بکش باز کتی مه که نبودی ای چیزاره بپوش که تیمت بچله. کدام وزیر و وکیل خو نیستی که دفتر بری؟ شما زنا هیچ اصلاح نمیشین.
لباس آزاد و پت و پیچده بپوشی: ای چی خوده جور کدی جمبو جت؟ فقط که از پشت کوه آمده باشی ؟ همیام کالاس که پوشیدی؟ زنای مردمه میبینم وزیرا و وکیلا واری ایطورمیگردن که خوش آدم میایه . بخدا رفیقایمه میبینم هوسم میایه . تو خوده ایطور جور میکنی که فقط کلِ مردم آماده و تیار منتظر توستن که همی بیایی و حمله کنن..... والاګه لچ و لق بگردی اگه کسی سونت سیل کنه حالی از ما وتو ای چیزا خلاص شده برو صحی یک کالا بپوش که آدم خجالت نکشه اگه زن مه نمی بودی پروا یته نداشتم.
زیاد مصروف کمپیوتر باشی با آنکه بداند که کار های دفتری و یا رسمی میکنی :بر پدر کشیدن والای انتر نت نالت. چیزی زنا که بود از چته کشده. از صوب تا دیگر چت چت چت دیگه هیچ کار ندارین . نه نان پیدا میشه ده ای خانه نه اوو... مه نمی فامم که ای کدام بی ناموس اس که خوده برش دختر هجده ساله معرفی کدی.
کمپیوتر نداری و یا مصروف آن نیستی: حالی مه خو دمی خانه گناه کار نیستم کار کنم ، کارای دفتری رام کنم، یک ایسو اوسو یگان چیزام ده لیلاما بپالم یک ذره از خدا بترس ، یک کمی خوده بلد کو همی کارا ره خو تو کو کمپیوتر یا انتر نت خو نمی خوریت ! اگه بیسواد میبودی خو میگفتم خیر ... خی بر پدر ای درس و مکتب نالت که خواندی. مام آدم استم.
مادرش سخن دلازاری به زن گفته: خو خیر اس چی فرق منیکنه مثل مادرت اس، سر سفید اس یک گپ زد زد . آسمان خو نفتاد، زمین خو چاک نشد قیامت خو نشد . باز او به بدیت خو نگفته دگه ای شیطانی شیطانی بازی ره نکنی که باز جگرته خون میکنم .
مادر زن سخن کمتردلآزاری گفته: ننیته بگو که حد خوده بشناسه ، مه نوکر بابیش نیستم، یک دختر یا نداده نان میتمش اوو ..میتمش خانه داره موتر داره خوش خوب نیس بیایه ببره بر مه زن کم نیس. مه یک تره گرفتیم تمام خاندان تانه نگرفیم. مه کدام سرخمیام ندارم که بر کس چپ بشینم.
مرد کاری را تصمیم میگیرد زن میخواهد مشوره بدهد: مه به مشوره تو ضرورت ندارم هنوز ایقه بی عقل نشدیم که از تو مشوره بخایم. دلم کارم خوب شد هم از مس بد شد هم.
کار را که انجام داده به خوبی انجام یافته: دیدی اگه به گفت تو میکردم تباه میشدم هوش کنی که ده عمر ده کار مه غرض نگیری و مشوره بی جای نتی زن خودش ناقص العل شیشته مرده مشوره میته.
کاری که انجانم داده خراب شده: از دست توس احمقا میگن ده پشت هر مرد موفق دست یک زن اس ... اینه دست یک زن زد مره تباه ساخت. یک دفه نگفتی که همی تو چرا ای کاره میکنی ؟ یک مشوره نداد که چی کنم و چطور کنم. باز که دیدی که مه غلط هستم مره نمی ماندی خی زن بر چی اس؟ ده یک دو جمله مشوره گنگه میشدی؟ خدا جزایته بته امروز هر چی که میبینم از دست تو میبینم.
خلاصه دوستان عزیز درهرحال زن خود مرد ملامت است ، گنهګار است ، نادان است ناقص العل است بیسواد است ، بی سویه است اما زنان دیگران بهترین هاستند
با حرمت
صالحه وهاب واصل

 زن دردوران ماقبل تاریخ 

تاریخ حکایت طولانی گذشتگان است. داستان گذربشریت ازمرزهای حیوانیت تا برپا کردن تمدن های پیشرفته ومغلق. انسان ها درنسل های متواتر ،از حاصل دست رنج پیشنیان خود مستفید شده وآنرا توسعه دادند وبا نوآوری های خودعصرمدرن امروزی رابوجود آورده وبه پیش میروند.
تاریخ نویسان و باستان شناسان، تاریخ پیدایش انسان وزنده گی اجتماعی آنرا به عنوان یک جاندار مشخص ومتمایزازدیگرپستانداران درحدودی سه ملیون سال پیش ازین تخمین نموده اند وکهن ترین اثری که تاکنون ازهیکل بشری بدست آمده است می گویند که مربوط به یک ملیون وهفتصد هزار سال پیش ازما است. ولی عمرانسان با استخوان بندی و شکل و هیات کنونی آنرااز300 هزارسال بیشتر نمی دانند. عمرتکامل یافته انسان " تکامل یافته با ویژه گیهای امروزین" با این پیچیده گی مغزوسلسله اعصاب وبا قدرت سخن گویی وکلیمه سازی وبیان زبانی برخی مفاهیم که درذهن داشته است ،از50 هزارسال به عقب ترنمیرود. ولی انسانهای اولیه هنوززمانی بسیاری درپیش داشتند تا به مرحله ای امروزی برسند وانسان نامیده شوند.
 انسانها درآغازخلقت خود دربرابرنیروهای طبیعی خیلی ها ناتوان وبرای ادامه بقا وحیات خود با ناملایمات طبیعت همیشه درجدال وکشمش بوده اند .
ملیون ها انسان درآغاز زنده گی، دراثرگرمی ، سردی هوا ،سیلاب ها ، امراض کشنده و بی غذائی تلف شدند. شماری محدودی که پس ازدشواری های طاقت فرسا زنده ماندند همواره درجستجووتلاش برای پیدا کردن غذا درجنگلات وسیع راه می پیمودند ودرهرکجائی که دانه های خوش ذایقه نباتات، ریشه های خوش طعم گیاهان، گل ها و ساقه های لذیذ درختان و تخم های پرنده گان را می دیدند، توقف نموده وآن راجمع آوری کرده ومی خوردند. 

  مردان آنزمان درکوه ها و صحرا های پرخطر به شکارمی رفتند. زنان افزون برمواظبت از کودکان خود؛ درمبارزه با هرگونه ناهنجاری های طبیعت و ناملایمات روزگاردرتکاپو وبرای تدارک وتهیه غذا برای کودکان می پرداختند.تا اینکه تدریجا قسمتی از نیروهای طبیعت را مهار نمودند وپس ازمروری سده های متوالی انسانها موفق به کشف زراعت واهلی ساختن حیوانات گردیدند وازوابسته گی با مواد غذائی طبیعت رهایی یافتند و دراثرکارو فعالیت زیاد، موفق به دریافت محلات مناسب برای پیشبرد امور حیاتی خود نیزگردیدند ، که این نواحی پرفیض وبرکت اکثرأ درکرانهً دریا ها و رود خانه ها موقعیت داشته و با استفاده از آب فراوان ، حاصلات وافربدست می آوردند.
بنابراین درنتیجه گرفتن محصولات زیاد ، آب فراوان ، هوای گوارا وغذای کافی ،ازدیاد جمعیت ها نیز بوجود آمده و قبایل زیادی تشکیل شدند.همهً اعضای قبایل درین مرحله تاریخی از بام تا شام به خاطر پیش برد امور زراعت تلاش خسته گی نا پذیرمی نمودند ، ولی درآغاز تقسیم کارجنسی ، کارگر و کارفرما، تولید اضافی وسودوسلم درمیان آنها وجود نداشت. هرچیزی که تولید می شد جهت استفاده تمام اعضا قرارمی گرفت.هیچ یک به فکر نفع شخصی و تفوق جوئی نبود ، همه به اشکال گروهی درقبایل زنده گی مشترک داشتند روابط جنسی میان زن و مرد نیز آزاد بود،هرمرد میتوانست یک زن را و یا هرزن یک مرد دلخواه خود را انتخاب کند،فرزندان صرف توسط مادر، شناسائی می شدند و مادر،همه فرزندان خود را مربوط به خانواده مشترک می دانست. ولی هیچ پدرقادر به شناخت فرزندان خود نبود. با گذشت زمان درین دوره تاریخی، در روابط جنسی مرد و زن قیودات، محدودیت ها و تغییراتی به وجودآمد.آنهایی که دریک قبیله زنده گی داشتند وهم خون بودند.ازدواج درمیان شان ممنوع قرارداده شده بود.                                           
درین صورت باشنده گان این قبیله جهت روابط جنسی باید سری به قبایل دیگرمی زدند ، تا جفت مورد پسند خود را دریافت می نمودند. جفت های دلخواه از دو قبیله مختلف ساعت ها و شب ها را درکنارهم، درجنگلات سپری مینمودند . این آمد ورفت ها بعضاً منجربه دوستی ها شد که البته این دوستی ها کوتاه مدت ودرازمدت بود. در نتیجه این دید و بازدید ها و بوجود آمدن  دوستی های درازمدت، زمینه برای ازدواج ها مساعد گردید. و مزاوجت های گروهی به  تدریج ازمیان رفت و جای خود را به ازدواج یک زن با یک مرد داد و بدین ترتیب قدمه های نخستین خانواده های  یک جفتی پا به عرصه وجود گذاشتند و خانواده  را تشکیل دادند.

پیدایش خانواده:                    
خانواده به معنای لغوی آن  « خاندان ، دودمان ، اهل خانه ، زن ، مرد و فرزندان  » است.        خانواده نخستين نهاد اجتماعی است كه در اشكال مختلف درهرجامعهای وجود دارند واز بقاياي سكونت انسان های ماقبل تاريخ ، به مرورسال های طولانی تشکیل شده واز قديمي ترين نهاد حیات اجتماعی محسوب می شوند.
انسان ها از بدو پیدایش خود برروى كره زمين با تشكيل دادن كانونى به نام "خانواده"،عمرى را دركنار يكديگر گذرانيده و فرزندانى دردامان پرمهرخويش پرورانیده و آنها را به ثمررسانیده اند و پس ازگذشت زمان مادران و پدران، جای خود را به فرزندان واگذارشده و خود چشم از جهان بسته اند و درعوض خود خانواده های جدیدی را بوجود آورده اند. به همین گونه این سلسله های نیکو تا کنون به ما ها رسیده و ما نیز مجبوریم که جایگاه خود را به  فرزندان خود وا گذارشویم تا پروسه یا دوران طبیعت به پیش برود وکهنه جای خود را به نوتعویض نماید.                                    
در خانواده ابتدايی بشر، پدر نقش بسيار مهمی داشت. او سرپرست يعنی خانه سالار خوانده می شد واز اقتدار بی حد وحصری برخوردار بود. وظايف او شامل اجرای مراسم مذهبی ، حفظ امنيت خانواده، حفظ اصالت خون وقضاوت بود.از پيوستن چندین خانواده متشكل از پدران، مادران ، فرزندان ، خواهران ، برادران، عروسان ، دامادان ،کاکا زاده گان، عمه زاده گان، خاله زاده گان ماما زاده گان وخويشاوندان ، خانواده های گسترده وهم خون به وجود می آمد كه همه دریک قبیله دورهم منسجم بوده وغير قابل تقسيم تحت نظررئيس واحد می زیستند.
 به عباره دیگرخانواده یک واحد حیاتی و اساسی درمجموع فعالیت های اجتماعی و اقتصادی بشری است  که با وحدت و ائتلاف آن پایه های اقتصادی و اجتماعی خانواده شکل گرفته و با متلاشی شدن آن کانون خانواده با همه متعلقات حیاتی، مادی و معنوی آن فرو می ریزد.
"مرگان" دانشمند امریکائی گفته است که در نتیجه مطالعات وتحقیقات زیاد به این نتیجه دست می یازیم که: " خانواده درکاروان زند ه گی بشر راه های  دور و درازی را پیموده واشکال گوناگونی را نظربه هرزمان به خود اختیارکرده است، اشکال خانواده ها درگذشته ها ، با خانواده های امروزی بکلی متفاوت بوده است. بعضی ها چنین می پنداشتند که خانواده ها صرف براساس وحدت ووصلت دو موجود مختلف الجنس « زن و مرد » تشکیل گردیده و متاسفانه زمانی هم اتفاق می افتد که به  نسبت  ناهنجاری ها ، خانواده ها ازهم پاشیده و کانون خانواده ها برهم خورده و نیست و نابود شده اند و یا اینکه دراثر اطاعت و فرمانبرداری فامیل ازهمدیگر، سلسله این خانواده ها با اشکال تغییر یافته گذشته گان تا همین حالا هم ادامه یافته است. "                                  
مطالعات تاریخ بدوی انسانها نمایانگرآنست که روزگاری  بوده که ازدواج های زیاد و زن گرفتن های زیاد، یکدیگر را تکمیل و پروسه زنده گی را سهل تر می ساخته است وازین جهت فرزندان مشترک آن ها به طور دسته جمعی متعلق به همه آن ها بوده است.
 اين زنان بودند كه در طول تاريخ و زمانی كه انسان به صورت وحشی می زيست كانون خانواده را به وجود آوردند و به تدريج به مردان ادب ، هنرمعاشرت ،مهمان نوازي و آداب اجتماعی كه بنياد معرفه النفس و شالوده ي تمدن می باشد به مردان آموختند. رشد و نمو فداكاري ، عشق و محبت و نيز عزاداري براي مرده گان در تمدن انسانی از وجود زن مشتق گرفت و فكر برادری و برابری جهانی از همان اصول اوليه ی مادرتباری سرچشمه گرفت كه همين صفت منشاء تكامل جامعه بود. مشخصات دوران يا جامعه ي زن تباری فقدان كشمكش ها و تضادها ی درونی و عشق ورزيدن به صلح و آرامش بود، اما با آغاز تسلط پدرشاهی همه ی اين اصول رو به زوال رفت و تسلط مردان بر جامعه سبب شد اين اتحاد و برادری همگانی بين انسان ها در هم شكسته و نظام طبقاتی و سلسله مراتب جايگزين آن شود. دوران زن تباری همان دورانی است كه طبق اساتير تمام مردم جهان، مردم درآن با صلح و آرامش می زيستند و به عصر طلائی معروف است.
همان طوری که در بالا گفته آمدیم ، این نوع خانواده هایی را که  ما همین اکنون عضوعده یی از آن ها هستیم درنتیجه صدها تغییر شکل ، درنهایت به شکل امروزی آن درآمده است و روزتا روز درحال تغییروتحول هستند. ممکن پس ازچندین سده شکل دیگری از خانواده ها عرض اندام  نماید.
 جهان امروزی، بازهم تلاش روی زنده گی با همی دارد ، زنده گی ایکه درآن جنگ نه !  بلکه صلح حکمفرما باشد وطبقات بالائی با همه تبعیض ها و یکه تازی های آن محوو نابود شوند. تا خانواده ها در فضای امن زنده گی خود را ادامه داده بتوانند و نگران هیچ نوع خشونت وجنایت نباشند.   

منابع:
تاریخ اجتماعی ایران ازمرتضی راوندی  جلد اول

زن وسکس درتاریخ سیامک ستوده        چاپ چهارم

ارسالی شرین نظیری

تـاریخچه وزارت امـور زنـان

شصت و پنج سال قبل (۱۳۲۲ هـ ش) در زمان سلطنت محمد ظاهر شاه، اتحادیه بیست عضوی زنان بنابر ضرورت زمان، نهادی را به نام مؤسسه عالی نسوان به منظور تشکل، آموزش و روشنگری زنان افغانستان در ساحه مرکزی شهر کابل (تعمیرجوار شرقی هوتل سرینای فعلی) ایجاد کردند. دو سال بعد (۱۳۲۴هـ.ش) از اثر پیشنهاد و پیگیری بی بی زینب خواهر امان الله خان برای مؤسسه مذکور یک قطعه زمین در ساحه شهرنو کابل (موقعیت فعلی وزارت امور زنان) خریداری گردید و در آن یک باب کودکستان، مکتب ، سینما و دفاتر کار اعمار شد که سینمای آن به نام زینب مسمی ساختند. در مکتب مؤسسه عالی نسوان آن وقت که مدیریت آنرا خانم رقیه به عهده داشت ، زنان متأهل که بنابر دلایل مختلف از تحصیل باز مانده بودند، درس میخواندند.
مؤسسه مذکور در سال ۱۳۴۲ هـ.ش شامل تشکیل وزارت کار و امور اجتماعی گردید و به نام میرمنو تولنه مسمی شد که تا سال ۱۳۵۷ هـ.ش باالنوبه تحت ریاست حمیرا نورزایی، کبرا نورزایی ، صالحه اعتمادی داکتر نیلاب مبارز به فعالیت خود ادامه داد.
در سال ۱۳۵۷ هـ.ش نام میرمنو تولنه، به کلوپ مرکزی نسوان تعدیل شد. کلوپ مذکور در سال ۱۳۶۵ هـ.ش به انجمن مرکزی نسوان تبدیل گردید و تحت همین نام تا سال ۱۳۷۰ هـ.ش فعالیت کرد.
بعد از رویداد ۷  ثور ۱۳۵۷ هـ.ش شورای سراسری زنان به حیث یک سازمان اجتماعی- سیاسی به رهبری داکتر اناهیتا راتب زاد تشکیل شد که با استفاده از امکانات دولتی فعالیت میکرد. شورای مذکور تا سال ۱۳۷۰ هـ.ش انجمن مرکزی نسوان را که تعداد آن به ۳۶۰  تن میرسید، به واحد دومی خود مبدل ساخت. شورای سراسری زنان افغانستان مصروف فعالیت های اجتماعی و سیاسی سراسری میان زنان بود. این شورا در مرکز و ولایات کشور نهاد های خود را ایجاد کرد. خانم های که در رهبری شورای سراسری زنان افغانستان فعالیت می نمودند، عبارت اند از: فیروزه مرجان، معصومه عصمتی وردک، ثریا، بلقیس تابش، جمیله ناهید، گلجان، شهلا شیرزاد، طاهره دردمل و فوزیه نیکزاد. فعالیت های میرمن تولنه بیشتر به حیث یک نهاد حرفوی و مسلکی محدود به شهر کابل بود و مصروف کار های مثل تدویر کورس های حرفوی و مسلکی خیاطی، قالین بافی، تایپستی، گلسازی، آرایش و دیکوریشن، تدبیر منزل، سوزندوزی و بافت بود.
در سال ۱۳۷۰ هـ.ش با رویکار شدن حکومت مجاهدین در کابل مؤسسه عالی نسوان مجدداً رویکار شدکه در اوایل تحت ریاست محبوبه حقوقمل و بعداً قدریه یزدانپرست فعالیت میکرد.
در سال ۱۳۷۳ خورشیدی وزارت کار و امور اجتماعی موازی با مؤسسه عالی نسوان در تشکیلات خود میرمنو تولنه را احیا و ایجاد کرد که تا میزان ۱۳۷۵ هـ.ش فعالیت مینمود.
میزان سال ۱۳۷۵ هـ.ش فرا رسید، طالبان داخل کابل شدند، دختران و زنان از رفتن به کار و مکتب منع و خانه نشین گردیدند. طالبان، مؤسسه عالی نسوان و میرمنو تولنه را باهم مدغم ساختند و عوض زنان، مردان را استخدام نمودند. حکومت طالبان در سال ۱۳۸۰ سقوط کرد. وزارت امور زنان به اساس توافقات کنفرانس بن، در چوکات اداره مؤقت افغانستان ایجاد گردید و در قوس ۱۳۸۰ هـ.ش به حیث عضو قوه اجرائیه اداره مؤقت معرفی شد. کارمندان اناث و ذکور مؤسسه عالی نسوان و میرمنو تولنه مجدداً جذب و مقرر شدند. وزارت امور زنان در سال ۱۳۸۲ ستراتیژی خود را که متوجه امور خیریه بود، به یک ارگان پالیسی ساز مبدل کرد.
اولین وزیر وزارت امور زنان سیما سمر بود که از سال ۱۳۸۰ تا اواخر ۱۳۸۱ خدمت کرد، داکتر حبیبه سرابی ۱۳۸۱ - ۱۳۸۳ و داکتر مسعوده جلال ازعقرب ۱۳۸۳ تا اسد ۱۳۸۵ بالترتیب به حیث وزرای امور زنان کار نمودند، در اسد ۱۳۸۵ داکتر حُسن بانو غضنفر از پارلمان کشور به حیث وزیر امور زنان رأی اعتماد گرفت. از سال ۱۳۸۰ تا حالا خانم هایی که بحیث معینان مسلکی و پالیسی وزارت امور زنان اجرای وظیفه نموده اند، عبارت اند از: شفیقه یارقین،ثریا صبحرنگ،پوهنیار مزاری صفا، و معینان مالی و اداری عبارت اند از: تاجور کاکر، نجیبه شریف و ملیحه سهاک.
این وزارت دارای 9 ریاست مرکزی و 34 ریاست امور زنان در ولایات میباشد.
اولین مقرره تنظیم اجراآت و فعالیتهای وزارت امور زنان به حیث اداره مرکزی به داخل چهار فصل و ۲۴ ماده به اساس مصوبه شماره ۳ مؤرخ ۱۷/۱/۱۳۸۳ مجلس عالی وزراء تصویب و به اساس فرمان شماره ۲۶ مؤرخ ۴/۳/۱۳۸۳ ریاست دولت انتقالی اسلامی افغانستان منظور گردید. در ماده سوم این مقرره میخوانیم: وزارت امور زنان از تطبیق مشی سیاسی و اجتماعی دولت جهت تأمین و توسعه حقوق مشروع زنان در کشور و رعایت قانونیت در زندگی آنها در ساحه فعالیت خویش مسوؤل میباشد.
ماده چهارم:
وزارت امور زنان در انجام فعالیتهای خود قوانین، فرامین نافذه کشور، تصاویب شورای و احکام این مقرره را ملاک عمل قرار داده، تطبیق سالم آنرا در ساحه فعالیت های مربوط تأمین مینماید.
 

زنان تقصـیری در بدبختی جهانی که مردان سـاخته اند ندارند

اشکی برای ویرجینیا ولف

بيماري افسردگي رواني كه منجر به خودكشي ميشود،گويا درميان بعضي ازاعضاي خانواده ويرجينيا ولف، نويسنده و فمينيست انگليسي،سابقه اي دراز داشت.درسال 1941بعدازپرواز طیاره هاي آلمانی در زمان هیتلر برفراز خانه شان،اوطاقت نياورد وخودراكشت.يكساعت قبل ازاينكه اوخودرا به دریای پیش تعمیر خانه شان بيندازد ،جيبهاي بالاپوشش را پر از سنگهاي سنگين نمود تازودتر درآب غرق شود.مضمون آخرين نامه او به شوهرش بصورت زير است 

"لئوي عزيز

من اطمينان دارم كه بيماري جنون بازهم سراغ ام خواهد آمد و فكر ميكنم كه يكبار ديگر طاقت همچون اوقات وحشتناكي را نخواهم داشت.باورنميكنم كه ديگر كاملا شفايابم. درروز،ساعتهاصداهاي مشكوك وناشناس ميشنوم،قدرت تمركزراهم مدتهاست از دست داده ام. به اين دليل دراين شرايط،بهترين كاري كه بنظرم ميرسد،رفع دردسر ومزاحمت براي همه شماعزيزان است. بايد اعتراف كنم كه تو موجب بزرگترين خوشبختي ممكن براي من بودي. توواقعاكه همه چيز من شدي.فكرنميكنم كه بتوان درجهان ،زوجي را يافت كه به خوشبختي مابوده باشند،تااينكه اين بيماري وحشتناك ولعنتي سراغ من آمد.من بيش از اين حاضر به تحمل اين وضعيت نيستم،چون ميدانم كه باعث سختي زندگي تونيزشده ام. يقين دارم كه تو بدون من نيزقادربه ادامه كاروزندگي خواهي بود . مي بيني كه من حتادراينجاتوانايي نوشتن راهم ازدست داده ام ومدتهاست كه ديگرقادربه مطالعه مطلبي نيستم . موضوعي كه يكبار ديگر ميخواستم بگويم،اين است كه تو سبب تمام خوشبختي من در زندگي شدي. تو بي اندازه بامن صبورو مهربان بودي. فكركنم غالب اطرافيان مانيز اينرا متوجه شده باشند . اگر كسي قادربه بهبود ونجات من باشد، يقينا تو آن شخص مي بودي. ولي حيف كه همه چيز،غيراز همدردي و اطمينان به مهربانيهاي تو، مراترك كرده. من نمي خواهم بيش از اين زندگي ات را تلخ و مشكل سازم 

همه شمارامي بوسم .          نامه دوم را به خواهرم بده .              ويرجينياي  شما

 ويرجينيا  ولف درسال 1882 در انگليس بدنياآمد ودرسال 1941 به صورت غم انگيزي درگذشت . قبل از آن،او سه بار:باراول در13سالگي بعد ازمرگ مادر، وباردوم در22 سالگي بعدازفوت پدر،وبارسوم در31 سالگي درشفاخانه رواني ها، دست به خودكشي زده بود .آخرين بار او 59 ساله بود كه به ميل خود،جهان را ترك كرد

شوهرش يك منتقد ادبي سرشناس بود. پدرش درآغاز يك روحاني مسيحي بود كه بعداز تحصيل فلسفه به روزنامه نگاري، نقد ادبي و نوشتن كتابهاي تاريخي پرداخته بود. اوگرچه فرد ليبرالي بود، ولي طرفدار فرهنگ غالب حاكم سلطنتي عصر ويكتوريايي انگليس شد. ازيك طرف اودخترانش را با ا دبيات و هنرآشنا ميكرد واز طرف ديگر، به آنها درس اخلاق وخانه داري و اطاعت ازشوهرميداد. گرچه محيط خانوادگي آنها فرهنگي بود ولي پدرسالاري  ويكتوريايي همه جا حي و حاضر بود و بيداد ميكرد

منتقدين ادبي، ويرجينيا ولف را از جمله چهار زن مشهورومهم نويسنده انگلستان ميدانند . ويرجينيا ولف را ميتوان منتقد فرهنگ زمان و جامعه خوددانست.او مينويسد ،گرچه ادبيات مانند لانه تارعنكبوتي سيال ونا مشهود است، ولي واقعيت دارد وآنرا ميتوان بطورتجربي احساس نمود.ويرجينيا ولف را وارث ادبي جويس ميدانند. اوهمچون پروست و جويس درآثارش زمان مشخص و محدودي را توصيف ميكند ومانند جويس و پروست، يكي ازبنيادگزاران داستان كوتاه مدرن اروپااست. ويرجينيا ولف خودراتحت تاثير چخوف ميدانست و اليوت ازمشوقين ادبي اوبود. منتقدين چپ،جهان اورامحدود وآثارش راتخدير كننده ميدانستند

ويرجينيا ولف مينويسد، بايدنشان داد كه ادبيات بيش ازيك كاپي ونسخه برداري ازواقعيات است . به قول يوناني هاي باستان،سرنوشت تاريخي، اورا ازيك طرف درسردوراهي سنت گرايي وارتجاع ويكتوريايي و از طرف ديگر مقاومت و نوگرايي براي حقوق زنان قرارداد. اوميگفت،ادبيات دوره ويكتوريايي انگليس، بدون استثنا مردانه بود. زنان درباري امپراطوري بريتانيا نيزدرقفس طلايي هستند كه كليد آن در دست مردان است. چون براي هنر نويسندگي، انسان به وقت و آرامش و آموزش لازم احتياج دارد، فقط زناني كه ازدواج نكرده بودند يا فاقد بچه بودند ويا در رفاه ميزيستند، ميتوانستند به آفرينش ادبي بپردازند 

گرچه جهان رواني درون انسان، موضوع رمانهاي ولف است، ولي اوتمايلات رئاليستي درآثارش رانيزنشان ميدهد. اوميگفت، براي جستجوي ارزشهاي انساني بايد در عمق تيره روان انسان غواصي كرد. دركنارجويس اوبجاي واقعيت گرايي، نماينده اصلي ادبيات شرح و توصيف خودآگاهي ويا خودشناسي است . منتقدين چپ، روان شناسانه شدن ادبيات رابه علت بحران اجتمايي و فرهنگي در دوره تحولات سياسي ميدانند كه ازواقعيات دور ميشود تابه روان فرد و انسان بپردازد

ويرجينيا ولف راميتوان جانبدار گروه ادبي ليبرال-هومانيست دانست كه مخالف اقدامات ماترياليستي و سود پرستي بورژوازي جوان انگليس شد. اواحساس بي وطني روشنفكرانه عصرمدرنيته را همچون جويس با كمك مونولوگهاي استادانه دررمان نشان ميدهد

گرچه ويرجينيا ولف به دليل وابستگي طبقاتي، رابطه اي بازحمتكشان واقشارپايين جامعه نداشت وبامسايل عصر صنعت و طبقه كارگر بيگانه بود، ولي آثارش همچون چخوف، پروست و جويس، نشانه درد زمان هستند . اوبر خلاف رمان مرسوم قرن 19 به تقسيم و تجزيه كردن فرد درجامعه اشاره ميكند كه همچون مهره اي ناچيزوبي ارزشي در ماشين سرمايه داري درجايي نصب گرديده. زمان و ابديت نيز دو سمبول متافيزيك رمانهاي او هستند

ازجمله آثار ويرجينيا ولف : زني پنجاه ساله، امواج، سالها، يك خواننده معمولي ، و در مسيربرج ديده باني هستند . او در كتاب مجموع مقالاتش بنام ، يك خواننده معمولي، دلايل سبك نويسندگي خاص خودرا توضيح ميدهد. گرچه ولف به رسم سنت رمان قرن 19 مينوشت، ولي مدرنيته در ادبيات را درهمه جا آزمايش ميكرد. صاحبنظران او را نماينده نوعي فن داستانسرايي امپرسيونيستي در رمان انگليس ميدانند. اوارزشها وتصورات زيبا شناسانه و استتيك خودرادرداستانهاي كوتاه و رمانهاي طويل اش معرفي نمود . به علت شهامت در تجربه گرايي، او هميشه پا فراتر از توانايي هاي خود گذاشت و غير از سبكهاي سنتي ، نوگرايي را نيزآزمايش كرد. اومينويسد، موضوع تمام رمانها،شرح و توصيف و معرفي قهرمان داستان است

غيرازتعدادي رمان كه مهمترين اثر ادبي ولف هستند، درمقالات بيشماري اوبه موضوع مورد علاقه اش يعني حقوق و هنر زنان پرداخت . جنبش جديد زنان فمينيست ، به ادعاي مورخين ادبي، ميكوشد آثاربرابري خواهانه اوراتنهابخش مهم نويسندگي ويرجينيا ولف معرفي كند. گرجه اونويسنده، منتقدادبي وهنرمند بود، ولي مشكلات اجتمايي زنان براي نويسندگي رااحساس ميكرد. اوبه موانع ومشكلات مادي واجتمايي بيشمار زنان نويسنده اشاره ميكند. ولف سئوالاتي رامطرح كرد كه حتا امروزه، تازه و مهم هستند،ازجمله: چرازنان نويسنده ، تاريخ ادبيات خاص خودرا ندارند، ياچرا زنان به ژانررمان اينهمه علاقه نشان ميدهند؟. ويرجينيا ولف درسال1924 در دومقاله بنام: اطاقي تنها براي خود، و زنان و هنر نويسندگي، غيبگويانه ازروزي سخن ميگويد، كه زنان اروپايي داراي وقت، پول و اطاقي براي خود خواهند شد. اوراه آزادي زنان را استقلال مادي ازمردان ميدانست. ولف مي نويسد كه جامعه براي مردان ساخته شده، سرگرمي آنها:  پول و خونريزي و دستوردادن و لباس نظامي پوشيدن است. او ميگويد، زنان لباس زيبا مي پوشند تا خودرا محبوب كنند، و مردان براي اينكه ابهت خودرا بديگران نشان دهند،همچون : قاضي، روحاني، استا دپوهنتون، و آدم نظامي. ويرجينيا ولف مدعي بود كه زيبايي نوشته هاي زنان راميتوان از نوشته هاي مردان تشخيص داد. مردان درباره خاطرات خو ددرباره ميدان جنگ ونبرد مينويسند و زنان درباره عشق وتولد وتربيت كودك

ولف ازهرگونه همكاري بامردان در زمينه تئوري و عمل خودداري ميكرد. او هيچگاه عضو كميته و سازماني نشد، زير اعلاميه اي راامضا نكرد، دعوت به اعتراض ننمود، چون به نظراوزنان تقصيري دربدبختي جهاني كه مردان ساخته اند، ندارند و نبايد در فعاليتهاي نمايشي و غيرصادقانه مردان شركت كنند

گروهي از مورخين ادبي، به طنز مينويسند ، تقصير جنبش زنان فمينيست است كه ويرجينيا ولف كتابهاي ادبي بهتري ننوشت، چون او خودرا با مسايل اجتمايي و سياسي زنان مشغول نمود و مسايل ادبي و زيبايي شناسانه هنري را ناديده گرفت و خواسته هاي برابري خواهانه او در باره حقوق زنان را، تكرار حرفها و پيشنهادات زنان مبارز ديگر همزمان و يا قبل از او ميدانند

 

ماری کوری زنی که خود را قربانی علم نمود

ماری کوری در سال ۱۸۶۷ با نام ماریا اسکلو دووسکا در وارسا پایتخت پولند متولد شد او در سن ۱۹ سالگی به پاریس رفت تا در آنجا به تحصیل در رشته شیمی بپردازد . در آنجا با فزیکدان جوان فرانسوی به نام "پیر کوری" آشنا شد و این آشنایی به ازدواج انجامید. او به پیر کوری در انجام آزمایشهای عملی اش درباره الکتریسیته کمک می کرد زمانی که او در سال ۱۸۹۵ در انباری چوبی کوچک که آزمایشگاه او بود شروع به کار کرد نه او و نه هیچ کس دیگر چیزی درباره عنصر شیمیایی رادیوم نمی دانست این عنصر هنوز کشف نشده بود البته یکی از همکاران پژوهشگر پاریسی فزیکدان فرانسوی «هانری بکرل» در آن زمان تشخیص داده بود که عنصر شیمیایی اورانیوم پرتوهایی اسرار آمیز نامرئی از خود می افشاند او به طور اتفاقی یک قطعه کوچک از فلز اورانیوم را بر روی یک صفحه فلم نور ندیده که در کاغذ سیاه پیچیده شده بود گذاشته بود صبح روز بعد مشاهده کرد که صفحه فلم درست مثل اینکه نور دیده باشد سیاه شده است بدیهی بود که عنصر اورانیوم پرتوهایی را از خود ساطع کرده بود که از کاغذ سیاه گذشته و برصفحه فلم اثر کرده بود. بکرل این فرایند را دوباره با سنگ معدنی موسوم به (Pitch-blende) که سنگی سخت و سیاه قیرگون است که از آن اورانیوم به دست می آید- تکرار کرد این بار اثری که سنگ بر روی صفحه فلم گذاشته بود حتی از دفعه قبلی هم قو یتر بود بنابراین می بایست به غیر از عنصر اورانیوم یک عنصر پرتوزای دیگر هم در سنگ وجود می داشت او فرضیه خود را با خانواده کوری که با او دوست بودند مطرح کرد آنها نیز این راز را هیجان انگیز یافتند این چه پرتوهای نادری بودند که در اشیایی که پرتوهای نوری معمولی از آنها عبور نمی کرد نفوذ می کردند و از میان آنها می گذشتند؟ در آن زمان "پیر کوری" در مکتب فزیک تدریس می کرد ولی او تمام وقت آزاد خود را به کار می برد تا به همسرش در آزمایشهایی که انجام می داد کمک کند رئیس مکتب فزیک یک انباری مخروبه در گوشۀ حویلی مکتب را در اختیار آنها گذاشت این انبار فضایی بود که آنها می توانستند بدون هزینه ای دریافت کنند و بنابراین آن را قبول کردند قدم بعدی این بود که سنگ معدنی سیاه را تهیه کنند. اگر می خواستند اقدام به خرید آن کنند بسیار قیمت تمام می شد آنها به طورکلی اندکی اطلاع یافتند که دولت اتریش هزاران کیلو از این سنگها دارد که چون اورانیومش را جدا کرده اند آنها را بی ارزش می دانند چون خانواده کوری دنبال اورانیوم نبودند بلکه عنصر ناشناخته جدیدی را جستجو می کردند این زباله ها را درست همان چیزی یافتند که به آن نیاز داشتند ماری و پیر کوری این توده های کثیف را با بیل درون دیگهای بزرگی می ریختند آنها را با مواد شیمیایی مخلوط می کردند و بر روی یک اجاق قدیمی چدنی حرارت می دادند. دود سیاه و بدبوی غلیظی که از دیگها برمی خواست نفس آنها را تقریباً بند می آورد و اشک چشمانشان را سرازیر می کرد. "پیر" به اندازه گیری ها و بررسی نتایج پرداخت آن دو نفر عمدتاً شدت پرتوهای کانی ها و نمکهای مختلف اورانیوم و اورانیوم فلزی را اندازه گیری می کردند در نتیجه تجربه های زیاد آنها این بود که ترکیبات اورانیوم کمترین رادیواکتیویته را داشتند. رادیواکتیویته اورانیوم فلزی از آنها بیشتر بود و کانی اورانیوم که معروف به پشبلند بود بیشترین رادیواکتیویته را داشت این نتایج نشان می داد که احتمالاً پشبلند محتوی عنصری است که رادیواکتیویته اش خیلی بیشتر از رادیواکتیویته اورانیوم است در دوازدهم آاپریل ۱۸۹۸ کوری ها نظریه خود را به آکادمی علوم پاریس گزارش کردند در چهاردهم اپریل کوریها با همکاری لمون شیمیدان فرانسوی به جستجوی عنصر ناشناخته مزبور پرداختند
نتیجه گرانبهای این کار پرزحمت و طاقت فرسا تنها چند قطره ازماده ای بود
 که آنها این ماده را در لوله های آزمایشگاهی نگهداری می کردند بر اثر این کارهای طاقت فرسا در نخستین زمستان ماری کوری دچار نوعی عفون و التهاب ریوی شد تمام فصل را مریض بود ولی پس ازبهبودی کار پختن مواد در دیگها را در آزمایشگاه از سر گرفت سال پس از آن نخستین دخترش به نام ایرنه متولد شد پیر و ماری کوری در ماه جولای  همان سال توانستند این مسئله را انتشار دهند که سنگ معدن (Pitch-blende) به غیر از عنصر اورانیوم دو عنصر پرتوزای دیگر را نیز در خود دارد نخستین عنصر را به یاد محل تولد و بزرگ شدن ماری کوری که لهستان (Poland) بوده است، پولونیوم (Polonium) نامیدند و دومین عنصر را که اهمیت زیادی داشت رادیوم نامیدند که از واژه لاتین radius به معنی پرتو الهام می گرفت. در بیست و ششم دسمبر سال ۱۸۹۸ اعضای آکادمی علوم پاریس گزارشی تحت عنوان «درباره ماده شدیداً رادیواکتیوی که در پشبلند وجود دارد» آگاه شدند و این روز تاریخ تولد رادیوم است. پیدایش رادیوم در میان عناصر رادیواکتیو طبیعی تقریباً به فوریت ثابت کرد که این عنصر مناسبترین عنصر رادیواکتیو برای بسیاری کارهاست به زودی معلوم شد که نیمه عمر رادیوم نسبتاً زیاد است (۱۶۰۰ سال) کشف رادیوم یکی از پیروزیهای بنیادی علم است بررسی های انجام شده روی رادیم موجب دگرگونی های اساسی در دانش بشر درباره خواص و ساخت ماده شد و منجر به شناخت و دستیابی به انرژی اتومی شد خانواده کوری به همراه بکرل به خاطر کشفی که پس از آن همه کارطاقت فرسا به آن نائل شدند در سال ۱۹۰۳ جایزه نوبل (فزیک) را از آن خود کردند و به این ترتیب توانستند قرضه هایی را که برای کارهای پژوهشی طولانی خود گرفته بودند، پرداخت کنند
پیر کوری در سال ۱۹۰۶ در ۴۷ سالگی به علت تصادم با موتر درگذشت "مادام
 کوری" پس از مرگ شوهرش به مطالعات خود ادامه داد و در سال ۱۹۱۰ موفق به تهیه رادیوم خالص گردید در این هنگام استاد سوربون و عضو آکادمی طب شد و در سال۱۹۱۱ برای دومین بار به دریافت جایزه نوبل نائل شد (ماری کوری به غیر از لینوس پاولینگ (برنده جایزه نوبل در شیمی در سال ۱۹۵۴، برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۶۲) تنها انسانی است که دوباره این جایزه ارزشمند را از آن خود کرده است.) مادام کوری در چهارم جون ۱۹۳۴ یعنی بیست و هشت سال بعد از مرگ شوهرش و در سن ۶۷ سالگی درگذشت
این واقعیت که پرتوهای رادیوم می توانند بافتهای زنده اندامها را از بین
 ببرند به عنوان مهمترین دستاورد کشف کوریها مشخص گردید داکتران و پژوهشگران علوم طبی به زودی دریافتند که به این وسیله می توانند غده ها و بافتهای بدخیم را که در سرطان و همچنین بیماریهای پوستی و غدد ترشحی بروز می کنند، از بین ببرند بسیاری از بیماران سرطانی که توانسته اند با موفقیت معالجه شوند و از مرگ نجات یابند عمر دوباره و سلامتی خود را مرهون تلاشهای ایثارگرانه و خستگی ناپذیر و انگیزه والای این زن بی همتا هستند

 

 هیفا منصور نخستین زن فیلمساز عربستان سعودی است که در کشوری که در آن ساختن سالن سینما ممنوع است، فیلم «وجدا» را با شرکت بازیگرانی اهل عربستان سعودی ساخته است. این اولین فیلم تاریخ عربستان سعودی است

خانم منصور ۳۹ ساله تا چند سال قبل و پیش از تحصیل در رشته فیلم در استرالیا کارمند شرکت نفت سعودی بود: «وقتی سی ساله شدم واقعا دلم می خواست صدایی داشته باشم. در عربستان سعودی مردم به حرف های زنان گوش نمی دهند و برای گفت وشنودهای جدی به سراغ مردها می روند. من عاشق سینما بودم و برای همین هم تصمیم گرفتم فیلمساز بشوم»
فیلم «وجدا» به نوشته و کارگردانی هیفا منصور، روایت دختر ۱۱ ساله ای است که در یک جامعه سنتی درحومه ریاض زندگی می کند و تنها آرزویش داشتن یک دوچرخه است. آرزویی که اجازه به واقعیت پیوستن ندارد
خانم منصور می گوید: «من یک خواهرزاده دارم که خیلی باهوش است و همیشه دلش می خواست وارد اجتماع بشود اما خانواده سنتی به او اجازه رشد نمی داد و ناچار خانه نشین شده بود. من برای نوشتن این فیلمنامه از زندگی او الهام گرفتم»
هیفا منصور می گوید: «البته انجام ورزش های خارج از خانه مثل دوچرخه سواری و یا حتی رانندگی برای دخترها از لحاظ قانونی ممنوع نیست اما جامعه آن را برازنده نمی داند »
خانم منصور امیدوار است که فیلم «وجدا» بتواند نظرات مردم عربستان را در رابطه با زنان و هنر فیلمسازی عوض کند: «امیدوارم تماشای این فیلم دخترهای دیگر را به فکر ساختن فیلم بیندازد»
خانم منصور می گوید بارها توسط افراد ناشناسی تهدید به مرگ شده است: «این اصلا برایم اهمیت ندارد چون اغلب افرادی که که در عربستان سعودی کار رسانه ای انجام می دهند دائما مورد تهدیدند»
هیفا منصور که در خانواده ای نسبتا آزاد رشد کرده است می گوید: «پدرو مادرم دوست داشتند دخترهایشان به انجام کارهایی که دوست دارند بپردازند. با وجود همه فشارهایی که روی پدرم بود او به حرف مردم اعتنایی نکرد»
ساختن فیلم «جدا» که محصول مشترک سعودی و آلمان است سه سال به طول انجامید: «من می خواستم با یک شرکت اروپایی همکاری کنم تا بتوانم از این طریق فیلمم را در سطح جهان به نمایش بگذارم»
فیلم قرار است تا اواخر امسال در عربستان سعودی هم به نمایش گذاشته شود:«اگر مردم سعودی بخواهند این فیلم را ببینند باید به بحرین بروند. این خیلی غم انگیز است که فیلمی را که در کشور خودشان تهیه و فیلمبرداری شده، نتوانند همانجا تماشا کنند»
هیفا منصور در طول سال ها برای تماشای فیلم های سینمایی مجبور بوده است راننده اش را به همراه یک فهرست اسامی این فیلم ها به مغازه کرایه دی وی دی بفرستد:«زن ها اجازه ورود به داخل این مغازه ها را ندارند. البته این مسئله هرگز من را از تماشای فیلم منصرف نکرد»
به اعتقاد هیفا منصور وقتی ساختن فیلم ادامه پیدا کند سینماها هم ساخته می شود:« این روزها بسیاری از جوانان سعودی به هنر فیلمسازی علاقمندند. اینها متعلق به نسلی هستند که از دوربین و تلفن موبایل استفاده می کند و دیگر نمی شود آن ها را از بقیه جهان جدا نگه داشت»
در بخش پرسش و پاسخ پس از اکران فیلم خانم منصور درمورد چالش هایی که پیدا کردن بازیگر برای ایفای نقش در فیلم «وجدا» داشته است صحبت کرد: «پیدا کردن بازیگر زن در عربستان سعودی تقریبا غیر ممکن است. هیچ زنی حاضر نیست برخلاف جهت محافظه کارانه جامعه حرکت کند. حرکتی که توهین به اسلام محسوب می شود»
با این همه هیفا منصور توانست موافقت ریم عبدالله، یکی از معروف ترین ستارگان تلویزیون سعودی، را برای ایفای نقش اصلی قهرمان بزرگسال فیلم جلب کند: «ما اجازه نداشتیم برای آزمون بازیگر، در نشریات آگهی چاپ کنیم و ناچار از طریق دوست و آشنا بالاخره یک هفته قبل از فیلمبرداری دختربچه ایفاگر نقش وجدا را هم پیدا کردیم»
فیلمبرداری در محلات مختلف عربستان سعودی هم خالی از اشکال نبود. اماکنی که مردم خشمگین آن با حضور دوربین که نمادی از فساد می دانستند، مخالف بودند

وقتی تو را دیدم

 فیلم تازه آن ماری جاسر، «وقتی تو را دیدم» یکی از تازه ترین آثار سینمای فلسطین است

داستان فیلم به سال ۱۹۶۷ باز می گردد و به روزهای پس از پیروزی اسرائیل در جنگ ۶ روزه ای که منجر به تصرف نوار غزه، کناره باختری رود اردن و صحرای سینا شد
موج کثیری از پناهندگان فلسطینی از جمله قهرمان داستان خانم جاسر، طارق و مادرش به اردوگاه های شلوغ سازمان ملل متحد در کنار رود اردن هجوم می آورند. اردوگاه هایی که بسیاری از پناهندگان را از سال ۱۹۴۸ در خود جای داده است
طارق که از بیماری اوتیسم رنج می برد در اردوگاه مورد آزار و اذیت بچه های دیگر است و نمی تواند با شرایط پیش آمده ومکان تازه ارتباط برقرار کند. او با آرزوی دیدار پدر غایب و گم شده اش در اطراف اردوگاه پرسه می زند
زندگی توهمی طارق، آرزوی ناممکن او برای بازگشت به خانه و بیهودگی زندگی پناهندگی در انتظار آینده ای نامعلوم، با یکی از نطق های یاسر عرفات مسیر تازه ای می یابد
طارق در نهایت از اردوگاه خود فرار می کند و به فدائیان یا ایده آلیست های جوان فلسطینی می پیوندد که در آن زمان می خواهند سرزمین خود را پس بگیرند. اما طارق به زودی در آنجا هم خود را بیگانه می یابد
آن ماری جاسر که پیش از این فیلم «نمک دریاها» را ساخته است امروز یکی از چهره های شاخص سینمای مستقل فلسطین در صحنه بین المللی به شمار می رود
او می گوید: «می خواستم درباره این دوران مهم از تاریخ فلسطین یک فیلم داستانی بسازم. می خواستم امیدهایی را که در آن دوران در میان فلسطینی ها وجود داشت به نمایش بگذارم. دورانی که مردم فلسطین فکر می کردند سرنوشتشان به دست خودشان است و می توانند کاری انجام بدهند. اعضای فدائیان در آن زمان داوطلبانه جلو آمده بودند چون تصور می کردند که بازگشت به مناطق اشغالی امکان پذیر است. با وجود همه ضربه های روحی و روانی باز هم این امیدواری وجود داشت»
با این همه خانم جاسر می گوید قهرمان خردسال فیلم او سیاسی نیست: «طارق فقط می خواهد به خانه اش برگردد. در اردوگاه ها نام این پناهنده ها ثبت شده و آن ها منتظرند که به خانه هایشان بازگردند. آن ها بر این باورند که یک روز بالاخره این اتفاق می افتد. البته امروز ما می دانیم که این پناهندگان هنوز هم در این اردوگاه ها هستند»
آن ماری جاسر معتقد است فیلم «وقتی تورا دیدم» نگاهی است رمانتیک به گروه فدائیان فلسطین از دیدگاه قهرمان خردسال فیلم: «اما درعین حال ما آن تنش ها و بروز کشمکش های درونی را هم حس می کنیم. ما می دانیم که بعدها افرادی از همین گروه به جناح های چپ یا راست متمایل می شوند. اما این دغدغه طارق نیست و او گرفتار این فعل و انفعالات نمی شود. او به هدف اصلی اش که بازگشت به خانه است وفادار می ماند»
خانم جاسر می گوید: «برای من این فیلم پرسشی است همیشگی که از یک نسل داشته ام. این که چرا آنها مثل طارق به هدف اصلی شان وفادار نماندند؟»
بی بی سی 
www.Voiceofwomenafg.blogspot.com


 زن نخستین نگهبان کودک ووسیله تولید نسل بشر

 
شیرین نظیری   
درادوارگذشته یکی ازاهداف مهم، ازدواج ها به وجود آوردن کودک و یا تولید مثل بود. علت آن نیز، کمبود نیروی کارتولید اجتماعی ،که آنهم صرف ازطریق خانواده ها تامین می شد
قسمیکه میدانیم  درآغازجامعه ابتدايی پدیدهء تک همسری موجود نبود. يک مرد چند زن و يا چندين مرد یک زن داشتند
پدرکودک نوزاد به وجود آمده وهم چنان کودک، زمانی که بزرگ می شد پدرخود را نمی شناخت و یک کودک بدون هویت ونامعلوم بوجود می آمد و هیچ مردی مسؤوليت ومراقبت کودک نوزاد را به عهده نمی گرفت.  یگانه شخصی که بار حامله داری را به دوش می کشيد و سپس مسؤوليت پاسداری و مواظبت کودک را به عهده می گرفت،مادرکودک بود
اگر احیاناً مادر، کودک خود را مواظبت نمی کرد، کودک به زودی تلف می شد و تکثير نسل نيز ناممکن می گرديد.ازهمين جاست که زن با تنهايی وجان نثاری خود حفاظت فرزندان را به دوش خود میگیرد. بناءً  این زن بود که نسل بشررا درتاريخ جامعه انسانی تکثیر، حفظ  و پرورش نمود.  اگر زن این همه زحمت را نمی کشید امروز نسل بشری در روی کره زمین با این کمیت فعلی وجود نمی  داشت
زن درکنارامور خانواده ، نیروی کارنیز به وجود آورد واین نیروی کارضروری عبارت از بوجود آوردن نوزادان بود. این کودکان ازهمان سن کودکی درتحت حمایت والدین قرارمیگرفتند،قسمی که  کودک پسرهمراه  با پدر درمزرعه و کودک دختردرکنارمادردر خانه ، شروع به کارمی نمود و دستیارخانواده های خود بودند،نه برای کاراجیربرای دیگران.                                                                                                                                                                            طوری که گفته آمدیم  زنان هنگامی که حبوبات را جمع آوری می کردند زراعت را نیز کشف کردند؛ ولی به نسبت عدم وسایل پیشرفته تولید، موفق به محصولات اضافی تولید نمی شدند. فقط به حدی تولید می نمودند که صرف، مصرف شخصی خودی شانراتکاپومی کرد.                                                                                                             
عدم امکانات کافی باعث گردیده بود که مارکیت فروش بوجود نیاید ونیروی کاراضافی نیز مختص به خانواده قرارگیرد، زیرا به همان پیمانه که تولید می شد به مصرف میرسید
زن درعین حالی که نیازهای مورد علاقه مرد را برآورده می کرد درجوارآن نیروی کارمورد نیاز مرد را نیزبه وجود می آورد وازسوی دیگرزن تولید مثل نموده و یک نیروی کار اضافی به خانواده و جامعه خود خلق می کرد
طوریکه آگاهی حاصل نمودیم نداشتن وسایل پیشرفته تخنیکی از یک سوواز سوی دیگر محدود بودن نیروی کار انسانی « جمعیت محدود انسانها » همه و همه فشارهای شدیدی بود که بارگرانی برگردن زنان شده  بود
از نظرزردشت که حدودی ششصد سال پیش از میلاد می زیست، هدف ازازدواج تولید مثل بود. لذاهرنوع فعالیت جنسی که به چیزی جزتولید مثل منجرمی شد، محکوم بوده است
چنانچه در یونان، " دموس تی نس میگفت: " ما برای لذت جوئی فاحشه داریم، برای سلامت بدن معشوقه ، و برای بچه زائیدن ومراقبت ازخانه مان همسر" 
درمسیحیت نیز چه در دوران اولیه آن که تا قرن سیزدهم طول کشید و نظریات " سنت آگوستین " حاکم بود و چه در دوران بعدی آن که زیر نفوس نظریات" توماس آکوئیناس" قرارداشت، درهردو دوره عقیده برآن بود که هرعمل جنسی که بر خلاف طبیعت باشد یعنی منجربه زاد وولد نشود حتا اگردرخانواده دربین زن وشوهرواقع شود نوعی انحراف ازعمل طبیعی و گناه محسوب می شود"
درافغانستان اگرپس از ازدواج " زن ، مادر نشود فامیل پسرپریشان و ناراض شده وهرگاهی این وضعیت مدت زیاد تررا دربرگیرد ،مرد با زن دوم ازدواج می کند 
مسأله نگران کننده اینست که هرگاه زن اول و زن دوم پسر نیاورد، مرد به بهانه این که نسل ام نابود می شود وچراغ خانه روشن نشده، زن سوم می گیرند. البته این مسأله دردهات زیاد تررایج است وازسال ها بدینسو به همین شکل خفه کننده آن ادامه دارد و قوانین موجوده کشورنیز پاسخ گوی درین باره نیست. زنی که پسر نزائیده از بد بخت ترین زنها درافغانستان است ودرتمام عمر مانند کنیز درخانه شوهرخود کارهای طاقت فرسایی را انجام میدهد
در حدود ۱۵ هزار سال پیش جامعه انسانی وارد مرحله دیگری از تحولات فرهنگی عمیق می شود. انسان ها در این مقطع زمانی در خاور میانه موفق می شوند با اهلی کردن اولین حیوانات وهمچنین روی آوردن به کشاورزی ساختار اقتصادی خود را تغییرداده و وارد ساختار جدیدی شوند، که به آن اقتصاد تولیدی می گوییم . درواقعیت مالداری وزراعت دراین مقطع زمانی برای اولین باربا زنده گی انسان آمیخته شده و درمدت کمی ،شیوه زنده گی انسان را تغییرمی دهد. گفته می توانیم که پیدایش جوامع روستایی نتیجه این تحول است و این تحول به قدری با اهمیت است که دانشمندان آن را یک انقلاب می شمارند. انقلابی که در نهایت منجر به یک سلسله تغییرات بنیادی در جامعه انسانی شد و جوامع امروزی را شکل داد. این انقلاب درهمه عرصه های اجتماعی، فرهنگی جامعه انسانی توانست عمل کند. ارزش ها، قوانین، نوع سکونت، تکنولوژی وحتا ساختار خانواده و باورها نیزاز این تحولات مستثنی نبوده است. همچنین اختراعات جدید خصوصاً در تکنولوژی استفاده از فلزات و ابداع سفالینه ازدیگراختراعات مهم این دوره به شمارمی آیند
به نظر می آید ، به وجود آمدن پدیده مالکیت از دیگر تحولات مهم این دوره بوده باشد. به هر حال این تحولات در نهایت زمینه های پیدایش یک ساختار جدید اجتماعی، فرهنگی دیگر را فراهم کرد که منجر به پیدایش اختراع خط و همچنین جامعه شهری شد که بازهم در خاورمیانه این اتفاقات را شاهد بودیم

ادامه دارد 
 
 منابع:حقوق زن درگذرتاریخ  
تاریخ اجتماعی ایران
زن وسکس درتاریخ

 

 

:زنده گی بشر درجامعه بدوی

 
شیرین نظیری
نقش زن درپروسه تولید دردوره پیش از تاریخ:
قسمیکه همه میدانیم،خانواده یک واحدحیاتی واساسی درمجموع فعالیت های اجتماعی و اقتصادی بشری بوده که باوحدت وائتلاف آن پایه های اقتصادی واجتماعی خانواده شکل گرفته وبامتلاشی شدن آن کانون خانواده با همه متعلقات حیاتی،مادی ومعنوی آن فرومی ریزد.
                                
 باوصف آنکه خانواده هادر زمان های گذشته باوسایل بسیار ساده وابتدائی تولید سروکارداشتند. اما همه اعضای خانواده مثل سلسله زنجیری به همدیگرمرتبط وپیوسته بودند وبااتحادو وحدت کامل اموراقتصادی خود را موفقانه به پیش می بردند. زیرا درآن زمان تبعیض جنسیتی، تقسیم کارو فشارمالک به رعیت وجود نداشت وهرکه مجبور بود که نظر به نیازمندی و بقای حیات  خود کار کند وغذای مورد ضرورت خود را آماده سازد. زنان نیز جهت ادامه حيات خود وکودکان شان، مصروف تهیه مواد غذائی بودند واز ریشه وساقه نباتات، گل ها و تخم های پرنده گان استفاده می نمودند. موضوع بسیار مهم و دلچسپ اینست که ، زنان درحین پالیدن و کاویدن ریشه های نباتات ، دانه های حبوبات را نیزدریافت  نمودند. یک مقداراین  دانه ها را مصرف روزانهً خود نموده و متباقی آنرا برای روز مبادا در زیر خاک از انظار پنهان کردند. روزی متوجه شدند که حبوبات مخفی از زیر خاک سربیرون کشیده ومانند خودرا دوباه بوجود آورده اند. از آن روز به بعد، زنان مقدار مورد ضرورت دانه ها را صرف و بقیه را جهت کشت سال آینده محفوظ نگه میداشتند. بدین ترتیب زن ها ، قادربه تهیه مواد غذائی خودوکودکان شان شدند.
                                      
 شایان یاد آوریست که ،این اولین ابتکار بشربود که توسط زنان صورت گرفت و تا امروز ادامه دارد. ازآن روز به بعد از یک سوغذای مناسب برای مادران و کودکان بوجود آمد وازسوی دیگر خطراز بین رفتن شان توسط حیوانات وحشی ودرنده از میان رفت. زیرا مادران با کودکان شان مجبور نبودند که فاصله های دورودراز را به خاطردریافت غذا طی کنند ویا اینکه از بی غذائی تلف شوند.
                                             
  باید به افتخار نوشت که این زنان بودند که برای نخستین بارموفق به کشف زراعت شدند و تا امروز ادامه دارد. اما برای  نگارنده این سطور جای تاسف درین جا است که یک روزهم از طریق رسانه های جمعی  شنیده نشد که گفته باشند : زنان اولین مخترعین در روی کره زمین هستند؟ زیرا اگر درواقعیت به زن وقت داده می شد، مانند ماقبل تاریخ ، اکثریت اختراعات و اکتشافات توسط آنها به بسیارخوبی و دقت کامل انجام می شد ، تکنالوژی راه  رشد و پیشرفت خود را می پیمود و همه آثارکشف شده به خاطر بهبود زنده گی بشرمورداستفاده قرارمی گرفت نه به خاطر نابودی بشریت و نابودی طبیعت. 
                                                      
درآغازحيات انسانهای بدوی، مرد تنها مصروف شکار حيوانات بود و گاهی هم نوزاد های حيوانات را اسير نموده، با خود به منزل می آورد. زنان نیزتعدادی از نوزادهای حيوانات وحشی را به خانه نگهداری می نمودند و تا اينکه آهسته آهسته آنها را زنان رام ساختند وبرخی ازاین حيوانات با ابتکار زن اهلی گرديد و به مرور زمان رمه ها و گله های زیادی یکی پی دیگر بوجود آمدند و این ابتکاردر بين گروه های آن دوره مروج گردید. با تربيت نمودن حيوانات خانه گی بود که زمينه های استفاده از شير، پوست، گوشت، استخوان، روده، پشم، شاخ وغيره نيز بدست آمد که از يک طرف غذای پروتينی و موادهای مفيد ديگر به صحت و رشد دماغی انسان کمک می کرد و از سوی دیگر
یک منبع بسیار خوب و قابل افزایش نسبت به سایررشته های تولیدی بود به خصوص انکشاف زراعت و ایجاد انبارهای علوفه ، باعث ایجاد غذای کافی به شبان ها گردیده وهم چنان این وضع به سرعت توالد و تکثر حیوانات رابلند برده و باعث تشویق و کنترول مردان از بهره دهی این ثروت ساده و پردرآمد شده وبدینترتیب مازاد تولید در زراعت ومالداری به وجود آمده و به تسلط مرد افتاد.

قسمیکه قبلاً یاد آوری نمودیم، کارمرد ها شکار، ماهی گیری و جنگ بود ؛ ولی با افزایش زراعت و مالداری دیگرمردان مجبوربه رفتن به جنگلات و شکارحیوانات نبودند. زیرا آنها نیزغذای خود را، خود شان تهیه می نمودند وضرورت زیاد به شکارحیوانات نداشتند.
تا زمانیکه که این اصول "مادر تباری " برقرار بود اصل و نسب صرف از جانب مادرمعین می شد. میراث به نزدیک ترین اقوام ، هم خون جانب مادرمی رسید زیرا ثروت باید درحلقه ثابتی که ازخویشاوندان هم خون ، شاخه زن باقی می ماند؛ ولی پس از آنکه  دراثر گله داری و پیشرفت زراعت ثروت فزونی یافت و موقعیت اجتماعی و اقتصادی مردان بالا رفت، به این فکر افتادند که رسم موجود میراث را به نفع فرزندان خود دگرگون سازند. این تحول به عقیده بعضی ازجامعه شناسان از شگفت ترین وحیرت انگیز ترین ودرنهایت از بزرگترین انقلابات اجتماعی است.
درجامعه اولیه یا بدوی همه افراد بشر منجمله زنان و مردان در برابری کامل نسبت به یکدیگر زنده گی می کردند وعلت برابری زن و مرد و رابطه عادلانه ، هماهنگ و انسانی ، همانا فقدان مالکیت خصوصی و نبود جامعه مرد سالاری بود. 

نامه های سرگردان

ارسالی: سیده طلوع

این نامه انعکاس واپسین طپش قلب محنتبار یکی از هزاران زن بیگناه است که اجتماع ـ در ظلمت شب احتیاج....کلمه شرافت را  از قاموس زندگیش ربوده است

 

این نامه، اخرین نامه ی یک فاحشه است 

کاش نامه رسان ،هرگز این نامه را به مادر این زن تیره بخت نمی رساند

                                                                                     (  کارو)

مادر جان!..این اخرین نامه ای است که از یک وجبی گور زنده گی واژگون بخت خود برای تو می نویسم 

فاصله ی من ـ فاصله ی پیکر درهم شکسته ی من ـ با گور بی نام ونشانی که در انتظار من است ،یک وجب بیش نیست

این نامه ، هذیان سرسام آور رؤیای وحشتناکی است که در قاموس خانواده های بدبخت ، نام مستعارش زندگیست

مادر جان !... شایدآخرین کلمه ی این نامه،  به منزله نقطه ی سیاهی باشد بر آخرین جمله ی داستان غم انگیز زندگی از یاد رفته ی دخترت

خدامیداند که در واپسین لحظات عمر،خون آلود هوس های مست وتک نفس های ننگ وبد نامی وفراموشی،جان زهر آلود را در آغوش پر محنت تو، با دست تو به مرگ می سپردم....افسوس که تو اینجانیستی... نه تنهاتو،هیچکس اینجانیست،جزاین پیکر در هم شکسته ام وپیرمردی رنجور،که با در یافت بیست ریال(بیست ریالی که مزدآخرین همآغوشی من است) نامه ای را که اکنون می خوانی به جای من،برای تومی نویسدچقدر دلم می خواست پیشتو باشم..وپس از سه سال جان کندن تدریجی هم آغوش با سوداگران ورشکست شهوت ...دربستر

مادر جان !..می دانم که با خواندن این نامه،به خاطربخت سیاهی که دخترت داشت تا سرحد جنون خواهی گریست

گریه کن مادر!.بگذار اشکهای تو سیل بنیان کن بنای شرافت کاذبی باشد که در این دنیای دون ،منهای پول،پشتوانه ی زندگی هیچ تیره بختی نیست 

دختر تو مادر ،دارد همین حالا ،پای دیواری سینه شکسته،در کمال ناکامی وبد نامی می میرد 

ای کاش دختردر به در تو که من بد بخت باشم، میتوانست بامرگ خود ، انتقام شیر حلالت  را ازندگی حرامی که داشت بگیرد

مادر جان!...خواهش می کنم اجازه بدهی قبل از مرگ،هرچه درد بی درمان در پهنه ی این دل ماتمزده دارم ، به صورت قطره های سرگردان مشتی سرشک دیده گم کرده،به دامان محبتبار تو بسيارم

می دانم  هرگز باور نمی کردی این چنین نامه ای بدست تو برسد تو بر حسب نامه های گذشته ی من ،دخترت را زنی نحیب می دانستی که شرافتمندانه ،دور از خانه و کاشانه،نان مادر ستمدیده وخواهر یتیمش را به دست می اورد...چگونه بگویم مادر

که از بخت بد من بد بخت، در عصری به دنبا امده ام که شرافت،به طور رقت انگیزی بازارش کسادست

میدانی یعنی چه، مادر،یعنی همه ی هرچه تاکنون به تو نوشته ام دروغ محض بوده است دروغ محض...اما اجتناب ناپذیر

خدا میداندکه هیچ دلم نمی خواست دل شکسته ات را بار دیگر بشکنم... همه ان نامه ها را ده روز دیگر که مصادف با بیست وچهارمین سال تولد من در حقیقت بیست وچهارمین سال تولد یک بدبختی بی زوال است ؛به سوزان ..وخاکستر سردشان را لابلای بستر پاره پاره ی من که مات ودست نخورده وبی صاحب در کنج کلبه ی فقیرمان افتاده است، دفن کن... بگذار خاکستر آن نامه ها، لاشه های افتخار من باشد... افتخار اینکه حد اقل انقدر تو را عزیز میداشتم که تا وابسین لحظات مرگ، نگذاشتم حتی در تصویر بیچارگی من، شریک باشی

مادر جان! در تمام مدت این سه سالی که مرا به این قبرستان بی سرپوش آرزوها و آمال انسانی، این اخرین ایستگاه امید بیکاران خانه به دوش شهرستانی،این تهران خراب شده، روانه کردی، برحسب راه نکبت به دوش شهرستانی، این تهران خراب شده،روانه کردی، بر حسب راه نکبت باری که این اجتماع هرزه بیش پای زندگی غریب من گذاشت، من یکی از بی پناه ترین و بی گناه ترین گناهکاران روزگار بوده ام

افسوس!... هزار افسوس... که ضربان نا مرتب قلبم فرصت نمیدهد تا آنچنان که میخواستم جزيات گذشته ی اندوهبارم را برایت شرح دهم. همانقدر باید بگویم که- به مرگ تو مادر- هیچ نفهمیدم چطور شد که زندگی به سرنوشتی اینقدر دردناک، دچارم کرد. سه سال تمام، شب وروز، کار من پاسخ دادن به تمنای هرزه ی مشتی نامرد که در ازای پولی ناچیز، همه ی مستی ها، پستی ها، و رذامت های خود را وحشیانه در لذت زاییده از پیکر خسته و تب آلود من ، خلاصه میکردند... آه، خداوندا!...چه سرنوشتی وحشتناکی

در عرض این سه سال، سرتاسر آرزوهای من، اشک ها و عشق های پنهانی من، بازیچه ی خنده ها، محبت ها و پایکوبی های ساختگی بود

در عرض این مدت، هرگز فرصت اینکه چند دقیقه از ته دل به خاطر سیه روزی خودم اشک بریزم نداشتم

تنها یکباره، تقریبآ شش ماه پیش بود که در کشمکش یک درد جانگاه، صمیمانه خندیدیم... اما به خدا، مادر، اگر بدانی این خنده تصادفی را چقدر وحشیانه در لرزش لبانم شکستند!... اگر بدانی

آری مادر جان، شش ماه پیش در همان خانه ایکه آشیانه حراج تد ریجی ناموس محتاج من بود، صاحب فرزندی شدم

از چه پدری؟!... از چند پدر؟!... این ها را هیچ نمی دانم... اما آنچه مسلم بود، خدا برای نخستین بار بزرگترین نعمت هاراـ نعمت مادر بودن را به من ارزانی کرد

شبی که دخترم، به دنیا امد تا صبح از خوشحالی خوابم نبرد... برای چند ساعت همه ی درد ها،دربدری ها، ګرفتاری ها را فراموش کرده بودم... احساس میکردم که زنی نجیبم و در خانه ی محقر و آبرومند برای شوهر مهربانم طفلی زیبایی به دنیا آورده ام... و فردا صبح پدرش از دیدن او

اخ مادر چه می گویم؟!... چه میخواهم بگویم

آه... ای آرزوهای خام... ای آرزو های ناکام

مادر جان!... اگر بدانی فردای آن شب چه برسرم آوردند؟

(ریس) آن خانه نفرین شده، بچه ام را از دستم گرفت، به زور گرفت. قدرت اینکه از جا تکان بخورم نداشتم... هر چه فریاد کردم ماما!... ماما!... فریادم در دل سنگ اش موثر واقع نشد

آخ مادر، به بین سرنوشت، کار انسان را به کجا میکشاند... که در خانه ای چنینن رسوا، به زنی رسوا که ریس خانه است، باید( ماما) گفت... آخ بیچاره مادر

باری... بچه ام را از اغوشم بیرون کشیدند... بردند... هنگامیکه برای اخرین بار نگاهم به قیافه ی معصوم طفل بیگناه افتاد، مثل اینکه با یک نگاه سرگردان از من برسید:(چرا)؟

دخترم را بردند... و بر حسب قوانین حاکم بر اینچنین خانه ها، اورا در خلوت محض به خاک سرد کوچه ها سپردند

چه میدانم؟!... شاید این حکمت خدابود. شاید خدا فکر کرده بود که مردنش بهتر از ماندنش است... دنیایی که سرنوشت دختر زن نجیبی چیزی تو را به اینجا میکشاند، چه سرنوشتی می توانست نصیب دختر یک فاحشه ی بد بخت کند

                                                 «««   «««     «««

پس از دخترم، مرا هم از خانه بیرون کردند... از کار افتاده بودم... درد فقدان بچه، کمرهستی مرا شکسته بود

مادر جان... تصادفی نیست که شش ماه است نزد تو خجلم و نتوانستم مقرری ماهانه برایت بفرستم

به خدا مادر جان در عرض این ششماه درامدم حتی آنقدر نبوده است که یک شب با شکم سیر به خواب روم

چه خواب؟!... چه شکم؟!... چه بدبختی؟!... شش ماه تمام است که شب و روز در کوچه ها و پس کوچه ها ویلانم... در عرض این شش ماه، به صد جور مرض استخوان سوز گرفتار شدم

دیگر نمیتوانم حرف بزنم، بغض دارد خفه ام میکند. بغض نیست... مرگ است!!... مرگ در کار تحویل گرفتن پس مانده ی جان من است

خدا حافظ مادر

شیرت را بمن حلال کن: به خواهر کوچکم هرگزنگو که خواهرنگون بختش چطورزندگی کرد، و چطور مرد‎؛  نه؛ مادرجان... نگو

خدا نگهدار تان

پایان

  کلمات کلیدی

   آداب معاشرت : آئین و آداب معاشرت اجتماعی، رفتار اجتماعی، آداب سخن گفتن؛ آداب راه رفتن، آداب سفر کردن ، آداب غذا خوردن، آداب سلام کردن، آداب راه رفتن،آداب مهمانی رفتن، آداب پذیرائی از مهمان،آداب همسرداری،آداب ملاقات،آداب عیادت از بیمار،آداب معرفی کردن

آداب همسرداری
چند نکته رمانتیک آسان

در زیر پیشنهادات ساده ای ارائه شده اند که براحتی و بدون زحـمت بـسیـار مـی توانید همسر خود را تحت تاثیر قرار دهید. برای اینکار آماده شوید

لیستی را تهیه کنید لیستی از مناسبتهای گوناگـون از قـبـیل تـاریخ اولیـن روزی که همدیگر را ملاقات کردید، سالروز ازدواج و تاریخ تولد، را تهیه نمایید. در ایـن روزهـا کـمی آب و رنگ به زندگی خود دهید. غذایی مخصوص درست نمایید ( و یا سـر راه از بـیـرون تـهیه کنید ). برای او کارت تبریک خریده و یا نامه ای کوتاه برایش بنویسید تا بفهمد که فراموشش نکرده اید

 
جلو رفته و او را نوازش کنید
از قدرت نوازش استفاده کرده تا خاطره ای ماندگار را برای او در طول روز باقی بـگـذاریـد. چنین چیزی نیست که بگوییم برای بوسیـدن هنـگام خـداحافـظی و رفتـن از خـانه وقـت و نیز زمان برگشتن، وقت نداریم. همـچـنـیـن در آغـوش کشـیدن یـکـدیـگر بـعد از یک روز پردغدغه عملی در خور تقدیر است
یک آلبوم عکس تهیه کنید همیشه عکس بگیرید. کمره خـود را فـقط برای روزهای تعطیل و مناسبت های خاص مورد استفاده قرار ندهید. آلبوم عکسی از زنـدگی روزمـره خـود ایـجاد نـمـایـید. هر دوی شما بعدها گرمی لحظات با هم بودن را هنگامی که به آن تصاویر نگاه میکنید، تحسین خواهید کرد

از چیزهای جالب نت برداری کنید هر روز چیزی را برای او کنار بگذارید. یک مـقاله شنیدنی از روزنامه، لینکی در یک سایت و یا داستانی که در محل کارتان شـنـیـده ایـد. او از ایـنـکه در طـول مـدت روز بـه فـکـرش بوده اید از شما قدر دانی خواهد کرد

فکور باشید 
هر روز کاری فکورانه برای وی انـجـام دهـیـد. از درسـت کـردن یـک اسـتکان قهوه گرفته تا چسباندن یک یادداشت عاشقانه به کیف او و یا قـرار دادن شـکـلات مـورد عـلاقـه اش در کنار بالش پیش از وقت خواب. هر فردی عاشق برخورد با چیزهای غافل گیرانه رومانتیک می باشد
به سر و وضع خود برسید 
بگـذاریـد شـمـا را در بـهـتـرین حالت ببیند. ایـن اشـتـبـاه اسـت که فقط هنگام ملاقات با بیگانه ها آراسته و مرتب بـاشـیم. اغـلب زنان دوست دارند همسرشان را تمیز، مرتب و در شیک ترین لباسها ببینید
در مورد خلق و خوی خود با او صحبت کنید 
با او صادقانه در مورد احساسات خود صحبت کنید.اگر دچار استرس یا ناملایمات زندگی می باشید، آنها را با او مطرح کنید. همسرتان صادقت شما را تحصین نموده و وقـتـی با ناراحتی وارد منزل می شوید، آن را یک مسئله شخصی تلقی نخواهد نمود
در مورد اتفاقات روز بحث کنید 
در کنار هم نشسته و اتقافاتی را که در طی روز برایتان رخ داده، بـازگـو نـمایید. گذراندن وقت جدا از هم باعث میگردد که بیشتر یکدیگر را تحسین نمایید 

 

 

زن، انسان درجه دو در افغانستان

تا وقتی که افراد جنایتکار بر سر قدرت باشند نه زن و نه مرد افغانستان به حق خود نمی رسند
حکومت قصدا به حقوق زن توجه نمی کند؟ 

بلقیس روشن عضو مجلس سنای افغانستان در برنامه ی کنکاش گفت: دولت افغانستان به حقوق و به توانایی زن باور ندارد و حتی جامعه جهانی هم که مثلا برای حفظ حقوق زن به افغانستان آمده اند زن را وسیله ساختند برای اهداف خود و تیم خاصی
حتی پارلمان هم به حقوق زن توجه نمی کند و در پارلمان خانم هایی هستند که به حقوق خود احترام نمی گذارند و فکر می کنند تا پایان باید دنبال منافع کسی باشند که آنها را به این پست رسانده است
تا زمانیکه یک دولت و حکومتی که واقعا برای زنان و حفظ حقوق آنها کار کند به میدان نیاید ما نمی توانیم بگوییم که برای حقوق زن کار شده است و این حکومت و دولت تنها از نام و تصویر زن افغانستان، سواستفاده می کند

برای زنان چه کار باید می شد؟
کار اساسی این بود که در جهت تعلیم تربیت و سواد زن تلاش می شد و فرهنگ معافیت آقای کرزی از میان برداشته می شد تا امیدواری زن ها بیشتر می شد و زنان در بخش اقتصادی سهیم می بودند. اکثر زنان بخاطر پایبندی اقتصادی که به مردان، خشونت و ظلم را تحمل می کنند
یکی از شعارهای جامعه جهانی بخصوص آمریکا این بود که ما برای حفظ حقوق زن تلاش داریم و وقتی جامعه جهانی به افغانستان آمد نتوانست برای زنان افغانستان شرایطی را آماده کند تا زنان به تعلیم تربیت و اقتصاد دست پیدا کنند. جامعه جهانی تمام افرادی را که ناقض حقوق زن بودند و یکبار قیمت زن را 300افغانی و یکبار زن افغانستان را حراج کردند، آورد و به قدرت نشاند و این افراد به قدرت رسیده، تنها چند زن را در حکومت مقرر کردند که تنها حضور سمبلیک است

تا چه زمانی این مشکلات درافغانستان وجود دارد؟
جنایتکاران در تمام نهادها و حتی در سه قوا پخش شده اند که در راس آنها و حامی آنها کشورهای خارجی بخصوص آمریکا است که بیشترین خیانت را بر مردم افغانستان مخصوصا زنان افغانستان کرده است که به هیچ عنوان از حقوق زنان حمایت نکردند و اکنون زنان در افغانستان بیش از 20 هزار دالر خرید و فروش می شوند و ملا امام هم نکاح آنها را می بندد و بعد هم آن زن خودکشی می کند، این است حقوق زن در افغانستان

آقای کرزی اصلا به حقوق زن توجه نمی کند اول به زن خود که او را به جامعه به عنوان یک شخص با سواد روان نمی کند وزیران کابینه کرزی اصلا زنان خود را نمی گذارند از خانه بیرون شوند و تنها توسط زنان دیگر معامله می کنند و اکثر وزرا و فعالین حقوق بشر آقای کرزی دو زن دارند یکی در افغاستان و یکی در خارج، که این زنان را شوقی می گیرند

خانم روشن گفت:وقتی بیش از 150000عسکر خارجی در افغانستان است و نیروهای امنیتی ما هم توانمند شدند پس چطور امنیت زنان تامین نیست؟
متاسفانه سه قوه افغانستان اصلا به زن و حقوق زن اعتقاد ندارند و از نام زن تنها برای پروژه ها و منافع خود استفاده می کنند. زنان افغانستان باید امید به روزی داشته باشند که حق خود را از آقای کرزی بگیرند به زور، چرا که کسی حق آنها را نمی دهد مگر اینکه حق خود را به زور بگیرند

 

حضور زیبا ترین زن جهان درسازمان ملل متحد

 
آشواریا رای" ستاره   زیبا روی سینمای هند و "کریستین تورلینگسون" مدل مشهور امریکایی با حضور در نشست   مربوط به زنان و کودکان در سازمان ملل خبر ساز شدند.
"آشواریا" مثل همیشه با لباس سنتی زیبایش معصومیت همیشگی اش را حفظ کرده بود و علیرغم سادگی بسیار زیبا و جذاب به نظر میرسید.
این مجلس ضیافت شامی بود که با نام  همه زنان ، همه کودکان برگزار شد و اکثرشرکت کنندگان در آن زنان در  عرصه های مختلف فرهنگی و هنری و سیاسی بودند.
این نشست با هدف سرعت بخشیدن به پیشرفت مسائل کلیدی مثل برنامه ریزی برای خانواده ، بقای کودک و دسترسی همگانی به کالاهای اساسی برگزار شد و به همین دلیل هم اکثر میهمانان این نشست را زنان تشکیل دادند.
 
گفتنی است آشواریا رای که خود مادر یک کودک است به عنوان سفیر آژانس ایدز سازمان ملل فعالیت میکند . بنابر اظهارات این بانوی سینمایی ماموریت جدید او توسعه آگاهی همگانی در ارتباط با مسائل بهداشتی به خصوص مسائلی که به زنان و کودکان مربوط است میشود و قرار است به زودی در 21 کشور جهان به اجرا درآید

خداوند زن را در روز ششم خلقت آفرید، فرشتگان مسحور تماشا بودند

 

فرشته‌ای پرسید: خداوند‌گارا چرا روی این یک مخلوق این قدر وقت می‌گزارید
خدا پاسخ داد: نمی‌بینید شگفتی‌های بسیاری را که برای ساختن او لازم است؟! باید قابل شستشو باشد باید بیش از دویست قطعه متحرک داشته باشد که در نهایت ظرافت کارشان قابل تعویض باشد‌. او باید در آن واحد غذاهای بسیار بپزد و در آن واحد چند کودک را در آغوش کشد
آغوشش باید درده

ای بسیاری را دوا کند از زانوی زخمی شده تا... قلب شکسته و همه اینها را فقط با دو دست انجام خواهد داد
فرشته متحیر مانده بود‌..." با دو دست‌؟" امکان ندارد‌؟" و این طرح برای همه آنها است؟! کار سختی است برای یک روز چرا فردا تمامش نمی‌کنید؟"
" نه نمی‌توانم" خداوند‌گار پاسخ داد
"من به کامل کردن این موجود بسیار نزدیک هستم او عزیز دردانه‌ی من است‌، او خود را مداوا می‌کند وقتی بیمار است‌، او می‌تواند روزی 18 ساعت کار کند"
فرشته نزدیک شد و چهره زن را لمس کرد
"خداوندا چرا او را اینقدر نرم آفریده‌ای؟"
خداوند فرمود "آری او نرم است ولی با قدرت. باور نمی‌کنید چه کارهایی از او بر می‌آید 
فرشته پرسید :" می‌تواند فکر کند؟"
خدا فرمود‌: " نه تنها می‌اندیشد‌؛ بلکه می‌آموزد استدلال می‌کند و نتیجه می‌گیرد"
فرشته گونه زن را لمس کرد‌،
"خداوندا این مخلوق چکه (چکک) می‌کند‌. شاید بارش را سنگین کرده‌ای"
خداوند فرمود: "نه چکه نمی‌کند این اشک است"
" اشک برای چیست؟ فرشته پرسید
خداوند پاسخ داد: اشک وسیله‌ای است برای نمایش سوک‌، عشق، تنهایی، دلتنگی و سرافرازی
فرشتگان متحیر مانده بودند... یکی گفت
خداوندا واقعاً نابغه‌ای چه آفرینش شگفتی؟
خداوند گفت‌: " درست می‌گویی زن قدرتی دارد که همه را به شگفتی در می‌آورد. او مشکلات بسیاری را حل می‌کند، بارهای سنگینی را بر دوش می‌کشد‌، خوشبختی می‌آفریند، عشق می‌ورزد و معتقد است‌
می‌خندد وقتی در دل فریاد می‌کشد‌، می‌خواند، وقتی در دل می‌گرید‌، می‌گرید در نهایت شوق و می‌خندد در نهایت ترس‌. برای اعتقادش می‌جنگد و در مقابل بی‌عدالتی می‌ایستد. برای تداوم خانواده از خود گذشتگی می‌کند، دوست بیمار را به طبیب می‌رساند و عشق او مشروط به چون و چرا نیست. زن از شادمانی دیگران شادی می‌کند، از تولد کودک دیگری و ازدواج بیگانه لذت می‌برد، از مرگ انسانی دیگر قلبش می‌شکند، و در ناگواری‌ها سنگ صبور است. با این همه در مصائب، نیروی خود را باز می‌گیرد و زندگی را دوباره می‌سازد. اما .... در این موجود فقط یک نکته تاریک به چشم می‌خورد‌: او ارزش گوهر والای خود را از یاد می‌برد

خدایا کمک کن که از یاد نبریم، و با غرور زنانه ی خودمان از پله های زندگی بالا برویم
 
خدایا ، مهربانم ، خیلی دوست دارم،
خدایا،با همه ی عشقی که در وجودم نهاده ای سجده به درگاه پاکت می کنم

نودنو رنگی که فقط زنان درک می‌کنند 

دانشمندان بر این باورند که برخی زنان قادر به درک ۹۹ رنگ بیشتر نسبت به میانگین معمول هستند که البته از آن آگاه نیستند

به گزارش ایسنا، دکتر گابریل جوردن، محقق موسسه علوم اعصاب ۱۲ سال را بر روی ماموریتی برای یافتن یک انسان با دید ابرانسانی صرف کرده است

بینایی یکی از پیچیده‌ترین احساسات بوده و چگونگی دریافت رنگ توسط چشم با سلولهای چشمی به نام مخروط انجام می‌شود. هر مخروط اجازه دیدن ۱۰۰ سایه را می‌دهد
بیشتر افراد از سه نوع مخروط برخوردارند که با عنوان «سه رنگی» توصیف می‌شوند از این رو کل تعداد ترکیبات آنها حداقل یک میلیون است
افراد دچار کور رنگی تنها از دو مخروط برخوردار هستند که آنها را «دو رنگ» می‌سازد. اکثر حیوانات و البته از هر
۱۲ مرد و از هر ۲۵۵ زن یکی کور رنگ هستند
این در حالیست که دانشمندان می‌دانستند همچنین افراد «چهار رنگ» نیز وجود دارند که از چهار نوع مخروط برخوردار هستند و دکتر جوردن موفق به شناسایی یک فرد با این مشخصات شد که به «
cDa29» موسوم بوده و دکتری در شمال انگلیس است
اما این مسأله به یک معمای بغرنج تبدیل شده است. اینکه چگونه ممکن است بینایی یک زن چنان پیشرفته باشد در حالیکه دیگران با وجود چهار مخروط این گونه نیستند
جوردن در گفت‌وگو با مجله دیسکاور گفت: ما اکنون می‌دانیم که چهار رنگی نیز وجود دارد اما هنوز نمی‌دانیم که چه چیز به یک فرد اجازه داده تا بطور کارکردی چهار رنگی باشد در حالیکه بیشتر زنان برخوردار از چهار مخروط این گونه نیستند و این که چرا در مورد مردان اینطور نیست؟
تحقیقات در مورد کور رنگی در سال
۱۹۴۸ نشان داد که این شرایط به نظر در خانواده‌ها ارثی است اما تنها بر مردان تاثیر می گذارد. آنها از دو مخروط عادی در کنار یک مخروط جهشی برخوردار بودند که به نظر در برابر رنگهای سبز و قرمز از حساسیت کمتری برخوردار بود
این در حالی بود که زنان در خانواده از سه مخروط در کنار یک مخروط جهشی اضافی برخوردار بودند
به گفته دو فریس، دانشمند اتریشی که این پژوهش را نوشته، این زنان بطور متفاوتی به دلیل وجود مخروط چهارم قادر به درک رنگها هستند

این امر می‌تواند در توضیح چرایی تاثیر کور رنگی بر مردان بیشتر از زنان کمک کند

مجله انترنتی زن  

سه زن به طور مشترک برنده جایزه صلح نوبل شدند

دو زن فعال سیاسی از لیبریا و یک زن فعال صلح یمنی امسال بطور مشترک جایزه صلح نوبل را به خود اختصاص دادند

به گزارش فارس، شبکه تلویزیونی الجزیره اعلام کرد که جایزه صلح نوبل امسال به طور مشترک به سه زن اهدا شد. خانم‌ها "آلن جانسون سرلیف" رئیس جمهور لیبریا، "لیما گبمووی" ( Leymah Gbmowee)، فعال صلح لیبریایی و مدیر شبکه صلح و امنیت آفریقا و "توکل کرمان" از فعالان سیاسی یمن به عنوان برندگان مشترک جایزه 1.5 میلیون دلاری نوبل صلح معرفی شدند

 

خانمها آقایون را بهتر بشناسید

 

آگاهی از وجود تفاوت های فردی بین انسان ها، چه کودکان و چه بزرگسالان، به اندازه خلقت انسان قدمت دارد

زیرا انسان های اولیه زمانی که در غارها یا جنگل ها زندگی می کردند

از متفاوت بودن یکدیگر کاملاً آگاه بودند، بدین صورت که وقتی به هم می رسیدند بلافاصله زور بازوی یکدیگر را تخمین می زدند؛ اگر طرف مقابل را ضعیف تر از خود می یافتند فوراً طعمه اش را از دستش می گرفتند و برعکس، اگر در می یافتند که حریف پنجه ی پر زورتر از آنها دارد، فوراً از سر راهش کنار می رفتند

اگر تاریخ را ورق بزنیم در هیچ دوره ای نخواهیم دید که انسان ها خواه به صورت رسمی و خواه به صورت غیر رسمی، اعضاء جامعه خود را گروه بندی نکنند و برای هر گروه ویژگی های خاص قایل نشوند. در ادبیات کهن و واقعاً غنی سرزمین خود نیز می بینیم که مسیله تفاوت های فردی مطرح بوده و از همه کس انتظارات یکسانی نداشته اند. علاوه بر تفاوت های فردی بین انسان ها به طور کلی ، و بین زن و مرد نیز به طور اخص تفاوت های بارز چشمگیری از نظر جسمانی و روانی وجود دارد و همین امر توجه متخصصین و صاحب نظران را به خود جلب کرد و نقطه عطفی در باب انجام مطالعات در مورد زن ها و مقایسه آن با مردها شد. مطالعه جنسیت و تفاوت های جنسی همواره مورد توجه و علاقه پژوهشگران بوده است

اگر به صورت اجمالی از هر یک از زن و مرد در مورد دنیای جنس مخالفش سئوال کنیم ، هم زنان و هم مردان شناخت جنس مخالف خود را بسیار دشوار دانسته و دنیای او را پیچیده و ناشناخته معرفی می کنند. در حالی چنین نیستهر دو جنس نیازهای روانی شاخص و عمده ای دارند که اگر این نیازها را بشناسیم و درک کنیم می توانیم تا حدود زیاری در ارتباط با آنها بسیار موفق تر عمل کنیم

گویی فراموش کرده ایم که قرار بر این است که مردها و زن ها با هم تفاوت داشته باشند :لذا توصیه میکنیم

به مردان قدرت دهید تا صمیمیت شان فوران کند

مرد را حلال مشکلات بدانید

مرد را تأیید کنید. به او اعتماد کنید

مرد عاشق تشویق است

مرد دوست دارد که از او قدردانی شود

مرد باید ستایش شود

مرد را مطلقاً سرکوفت نزنید

مرد را با اندرز دادن و نصیحت کردن از خود نرانید

با مردها خیلی صحبت نکنید. اگر ساکت است به سکوت نیاز دارد

اگر جایی قدرت مردی را نادیده بگیرید تا آن را مورد انتقاد قرار دهید مرد کلافه می شود و از شما متنفر می گردد و رشته های صمیمیت از هم گسسته می شود شما می پندارید واقعیت را می گوئید! این درست، ولی هزاران مشکل می آفرینید

سوال کردن از مرد خشمگین، بر شدت خشم او می افزاید

راه محبت به مرد قدردانی و تشکر از او و راه دیگر نادیده گرفتن اشتباهاتش است

تشکر و قدردانی از تصمیمات و اقدامات مرد و نادیده انگاشتن اشتباهات او، راه مستقیم نفوذ به قلب مرد است

مردها نیاز دارند از کارشان تشکر شود این مهر و حمایتی است که مرد از زن انتظار دارد

مردها در سکوت به هدف های خود می رسند و احساس امنیت خاطر بیشتری می کنند. با شستن اتومبیل و یا ورزش کردن می توانند در سکوت، افکار خود را منظم کنند

وقتی مرد همسرش را درک می کند با او وقت بیشتری را می گذراند

زمانی که مردی احساس می کند که نمی تواند خودی نشان بدهد و موفقیت داشته باشد به خود خواهی های گذشته اش بر می گردد

باید به مردها بفهمانیم که مورد قبول هستند، آن موقع انتقاد یا پیشنهاد را می پذیرند

مردها با خونسردی و کوچک جلوه دادن مشکل، با یکدیگر همدردی میکنند

این حالت مختص مردان است: مردان ممکن است از هر نوع مساله ای که باعث بحث و دعوا شود دوری می کنند 

رمز به کمال رساندن مرد این است که یاد بگیریم چگونه محبت مان را از طریق احساساتمان بیان نماییم نه از طریق رفتارمان 

فراموش نکنید: مردان، وقت شناسی- رفتار غیرآمرانه- خلاصه گویی- به صراحت سخن گفتن- استفاده از کلمات صحیح را بهتر می پذیرند 

زن خودش را خوشگل میکند 

زن خودش را خوشگل میکند چون خوب فهمیده که چشم مرد تکامل یافته تر از عقل

اوست 

هر زنی از سر هر مردی زیاد است  

مردها جنگ را دوست دارند چون بخاطر جنگ، ظاهری جدی پیدا میکنند و این تنها چیزیست که نمیگذارد زنها بهشان بخندند.(جان رابرت فاولز 

خداوند مردان را نیرومندتر آفریده است ولی نه لزوما باهوشتر.او به زنان فراست و زنانگی داده است و اگر این دو با هم خوب بکار روند، میتواند مغز هر مردی را که تا کنون دیده ام، مختل کند 

زنان از مردان عاقلترند، چونکه کمتر میدانند و بیشتر میفهمند 

مردها همه مانند هم هستند فقط چهره هایشان با هم فرق دارد تا بتوان آنها را تشخیص داد 

یک مرد عبارت است از کلیه ادا و اطوارهای گذشته و امروزش 

هیچ فكر كردی چرا خدا مرد را پیش از زن آفرید؟ خب معلومه پیش از آفریدن هر شاهكاری یك چركنویس هم لازمه 

اگر زنان در مورد شخصیت مردان کمی نکته سنج باشند، هیچگاه تن به ازدواج نخواهند داد 

بنی اسراییل 40 سال در بیابان سرگردان بودند.مردها حتی در آن زمان هم مسیر را نمی پرسیدند 

عوض کردن شوهر فقط عوض کردن مشکل است 

مرد نثر آفرینش است و زن شعر آن 

بسیاری از مردان باهوش زن کودنی دارند ولی به ندرت زن باهوشی پیدا میشود که شوهر کودنی داشته باشد 

هر زنی برای شناخت مردان کافیست یکی از آنها را خوب بشناسد ولی یک مرد حتی اگر با تمام زنها آشنا باشد یکی از آنها را هم خوب نمی شناسد 

همه ی مردها بد نیستند. بدتر و بدترین هم دارند 

مادرم به من گفت:تنها دلیل وجود مردها برای چمن زنی و پنچر گیری اتومبیل است 

افکار مردان اوج میگیرد و بالا میرود، همسطح زنانی که با آنها معاشرت میکنند 

بهترین مردان بزرگ، همواره بدترین شوهرانند 

چرا مردان زنان باهوش را دوست دارند؟
بخاطر اینکه دو قطب غیر همنام همدیگر را می ربایند 

مردی بزرگ است که معایبش قابل شمارش باشد 

شما مردها را چه میشود؟دیدن یک موی بولوند شما را 3 پله از نردبان تکامل پایین می آورد 

اگر میخواهی فقط حرف کاری زده شود از مرد بخواه و اگر میخواهی آن کار انجام شود از زن بخواه 

اگر در دنیا یک زن بد باشد، همه ی مردها تصور می کنند زن آنهاست 

مردها، بچه هایی ریشو هستند

 

تنها یکی از 1000 مرد رهبر مردان دیگر می شود .999نفر دیگر دنباله رو زنهایشان هستند 

مردها خود را در رانندگی بسیار برتر از زنان می دانند در حالیکه آقایان 87% تصادفات رانندگی را مرتکب می شوند و شرکتهای بیمه از این که به زنها خسارت نمی پردازند سود بسیاری می برند 

او(مرد)مانند خروسی بود که تصور میکرد خورشید به این دلیل طلوع میکند که قوقو لی قوقوی او را بشنود 

مردان از دو نوع خارج نیستند;یا روی سرشان خالیست یا توی سرشان 

من خواهان سه چیز در یک مرد هستم:ملاحت - شجاعت - وبلاهت 

عاقلترین مردان دچار اشتباه شده اند و زنان آنها را فریفته اند ولی همچنان ادعا میکنند که زن عاقل نیست 

مردها مثل نوزاد هستند..... توی اولین نگاه شیرین و با مزه هستند اما خیلی زود از تمیز کردن و مراقبت از آنها خسته میشید 

مردها مثل ماشین چمن زنی هستند..... به سختی روشن میشن و راه میفتن , موقع کار کردن حسابی سروصدا راه می اندازند و نیمی از اوقات هم اصلا کار نمی کنن

 

به زن بودن خود افتخار کنید

  یک -  نام هر گل و زیبائی که در طبعیت است ، روی شما میگذارند

 دوم - هنگامیکہ رنگ پریده یا بیمار هستید با کمی وسایل آرایش می توانید خود را زیباتر کنید و هیچ کس هم از شما ایراد نمی گیرد ( کاری که بسیاری از آقایان مد روز پنہانی انجام میدهد 

 سوم -  تمام شاعران روی زمین در وصف گل روی شما هزاران شعر گفته و خط وخال و چشم وابروی شما را ستوده اند

 چهارم -  مجبور نیستید سر کار بروید و پول یک ماه کار و تلاش را برنج و گوشت و نخود ولوبیا بخرید 

- پنجم -  به راحتی و با اعتماد به نفس هر وقت که لازم بود گریہ میکنید و غم و غصہ هایتان را در دل جمع نمیکنید تا سکتہ کنید 

.ششم -  عمر تان بسیار طولانی است 

. هفتم -  آنقدر حرف برای گفتن دارید کہ هر گز خودرا کم نمی آورید 

. هشتم -  همیشہ یک عالم دوست و رفیق ناب دارید و کمتر گرفتار رفیق ناباب می شود 

. نهم -  هرگز در حمام خودرا پشک شویک نمیکنید 

.دهم -  ریش و بروت ندارید که قبل از خودتان در گیلاس آب برود 

. یازدهم - عشق و محبت هنر شماست

. دوازدهم -  همیشه جوان تراز سنتان هستید و هیچ کس نمیداند شما چند سالہ هستید 

. سیزدهم -  ازسن نه سالگی به بلوغ عقلی و جسمی  می رسید و حالا ،حالا ها بدوند تا به شما برسند

. چهارهم -  بهشت زیر پای شماست

. پانزدهم -  اگر موهایتان مرتب نبود و یا وقت درست کردنشان را نداشتید ، با سر کردن یک چادرمقبول قضیہ حل است 

. شانزدهم -  همیشہ در کیف تان آینہ دارید  ومشکل ندارید که سبز و سرخ شوید

. هفتدهم -  همیشہ تمیز و نظیف و خوشبو هستید 

"  واگر کمی خوب فکر کنید می بینید که صدها دلیل محکم دیگر وجود دارد که شما به زن  بودن خود  افتخار کنید   "

 

 

خانم‌ ها: چگونه ظاهری زنانه داشته باشید

جسم کالبد روح است و لباس پوسته آن کالبد؛ اما معمولاً این پوسته است که از هسته درونی خبر می‌دهد

زنانگی چیست؟
تحقیق و مطالعه درمورد ویژگی‌ها و خصوصیات زن ایدآل با زنانگی شروع می‌شود. زنانگی کیفیتی لطیف و ظریف است که در ظاهر، رفتار، اعمال و طبیعت زنان دیده می‌شود. زنان زنانه، لطیف، وابسته، مطیع، قابل‌اعتماد، ساده  و کودکانه هستند. بهترین راه برای توصیف زنانگی با فقدان توانایی‌ها و خصوصیات مردانه در آنهاست نداشتن خشونت، قابلیت، کارایی، شجاعت و قدرت مردانه
مردان عاشق زنانگی خانم‌ها هستند زیرا با مردانگی آنها تضادی عمیق دارد. یک زن زنانه باعث می‌شود مرد مردانگی بیشتری احساس کند و این احساس یکی از بهترین تجربیات برای اوست

زنانگی و احساسات لطیف و رمانتیک در مرد پابه‌‌ پای هم پیش می‌روند. وقتی زنانگی نباشد، احساسات لطیف هم نیست. بااینکه ممکن است هنوز دوستتان داشته باشد، به شما احترام بگذارد و کارهایتان را تحسین کند، اما دیگر آن جنبه لطیف آنها را بیدار نمی‌کنید

زنی که زنانگی واقعی داشته باشد ذاتاً به سوی همه جوانب زنانگی کشیده می‌شود. از اینکه یک زن باشد احساس غرور می‌کند، به اینکه خصوصیاتی متفاوت با مردان دارد به خود می‌بالد، از مادر بودن احساس لذت می‌کند، از کار خود در خانه احساس رضایت می‌کند و علاقه‌ای به شرکت در دنیای مردانه ندارد

مناطق تمرکز هم درونی و هم بیرونی هستند. زنانگی بیرونی به ظاهر، طرز لباس پوشیدن و طرز حرکات و اعمال فرد بستگی دارد و زنانگی درونی طبیعت و نگرش شما به نقش زن را پوشش می‌دهد

زنانگی درست متضاد مردانگی است و با تاکید بر این تفاوت‌ها به دست می‌آید. اگر می‌خواهید واکنشی زنانه به چیزی داشته باشید، درمورد مردان تحقیق کنید و درست متضاد آن را انجام دهید 

ظاهر زنانه
مردها معمولاً زنان را به خاطر نگرانی از وضعیت ظاهریشان پوچ و احمق تصور می‌کنند اما مخفیانه از بابت اینکه زنان اهمیت خیلی زیادی به ظاهرشان می‌دهند خوشحال هستند. زنان زنانه هیچوقت به خود بی‌توجه نمی‌شوند و همیشه و در همه حال ظاهری آراسته و مرتب دارند. هیچوقت افراطی برخورد نمی‌کنند اما این یکی از اولویت‌های آنهاست که بدانند ظاهرشان بر اطرافیانشان تاثیر می‌گذارد

تاکید بر تفاوت‌ها
وقتی به ظاهرتان فکر می‌کنید، باید از طریق راه‌های زیر بر تفاوت‌هایتان با مردان تاکید داشته باشید

• جنس و مواد 
 به جنس‌ها و موادی فکر کنید که از نظر رنگ، حس، وزن و تاثیر زنانه‌ تر هستند. مردان معمولاً از پارچه‌های پرزدار و کرکی، بنددار و نازک استفاده نمی‌کنند و معمولاً پارچه‌هایی سنگین‌تر و ضخیم‌ تر را انتخاب می‌کنند. از چنین پارچه‌هایی مخصوصاً اگر به سبک مردانه دوخته شده باشند اجتناب کنید. فقط زمانی از آنها استفاده کنید که با رنگ و سبکی زنانه دوخته شده باشند
درعوض سعی کنید لباس‌هایتان را از جنس کتان، پشم لطیف، لینن، ابریشم، ساتن، و بافت‌های ظریف انتخاب کنید. ابریشم، ساتن، مخمل، اورگاندی جنس‌هایی کاملاً زنانه هستند. اصلاً تصور نکنید که از مُد افتاده هستند. این جنس‌ها اگر با سبک و روش‌های امروزی دوخته شوند بسیار شیک خواهند بود

•  رنگ 
 رنگ‌های زنانه لطیف، کمرنگ، روشن و قوی هستند. حتی رنگ سیاه هم اگر با پارچه مناسب استفاده شود کاملاً زنانه خواهد بود. از رنگ‌های یکنواخت و خسته‌کننده مثل قهوه‌ای، طوسی و خاکستری دوری کنید. این رنگ‌ها فقط زمانی قابل استفاده هستند که با جنس پارچه، برش و سبکی زنانه استفاده شوند

• طرح 
 بسیاری طرح‌ها ازنظرظاهری بسیار مردانه هستند و نباید ازآنها استفاده کنید. همچنین از طرح‌های پر زرق و برق و جلف یا آنها که سلیقه زیادی درآنها به کاربرده نشده است استفاده نکنید. طرح لباس و پارچه باید توجه به زنانگی را تقویت کند نه توجه به خود را آنها باید اول شما را ببینند نه لباستان را

• سبک 
 مطمئناً همه شما مدل کت و شلوار رسمی زنانه مخصوص محل کاررا دیده‌اید.این سبک به هیچ وجه زنانه نیست. دقت کنید که برش و سبک لباستان شبیه به لباس‌های مردانه نباشد. لباس‌هایی بپوشید که درعین اعتدال اندامتان را زیباتر نشان دهند

شلوار همیشه یکی از مباحثه‌انگیزترین سبک‌های لباس پوشیدن خانم‌ها بوده است. شلوار زنانه‌ ترین لباسی نیست که می‌توانید بپوشید. اگرازآن استفاده می‌کنید دقت کنید که سبک، رنگ و برش آن زنانه و جذاب باشد. پیشنهاد می‌کنیم که عکسی از خودتان هم از جلو و هم از عقب بگیرید تا ببینید آن شلوار در تنتان چطور دیده می‌شود. اگر شلوار پوشیدید حتماً بقیه لباس‌هایتان را زنانه‌تر انتخاب کنید

• تزئینات
 می‌توانید تاثیر مردانه لباس‌ها را با استفاده هوشمندانه از تزئینات از بین ببرید. می‌توانید با کمی بند، روبان، مروارید، کمربند و امثال آن، لباس‌هایتان را زنانه‌تر کنید

• لوازم جانبی
 از کیف‌های زنانه و باسلیقه استفاده کنید. کفش و جواهرات هم ابزارهایی مهم برای ایجاد تاثیر زنانه در ظاهرتان هستند

• نظافت
 سعی کنید همیشه تمیز و خوش‌بو باشید. به وضعیت لباس‌هایتان خوب توجه کنید. در صورت نیاز آنها را اتو بکشید. مدل موهایتان باید جذاب و زنانه باشد

• آرایش 
 اگر می‌خواهیم آرایش کنید، باید اینکار ا با مهارت انجام دهید. آرایش باید برای تاکید بر  ویژگی‌های ذاتی شما باشد. اگر نمی‌دانید چطور باید درست آرایش کنید یا از چه رنگ‌هایی استفاده کنید، به کلاس‌های خودآرایی بروید 

•  حیا و نجابت 
 مردان به زنانی که در دید عموم لباس‌های بیش از اندازه باز و کوتاه می‌پوشند احترام نمی‌گذارند. باید جذاب به نظر برسید نه جذب‌کننده

ظاهر زنانه چه می‌کند
زنانه لباس پوشیدن و مرتب و آراسته بودن ارزش فردی شما را بالا می‌‌برد. آنچه برای ظاهرتان انجام می‌دهید به درون شما هم اثر می‌گذارد و برعکس

لباس‌های زنانه بهترین احساس را در مردان ایجاد می‌کند. این جنبه مردانه آنها را بیدار کرده و باعث می‌شود بیشتر به شما احترام بگذارند، به نظرشان جذاب‌تر برسید و محبت و مراقبت بیشتری به شما داشته باشند. توجه آنها را بیشتر جلب کرده و تصور نمی‌کنند که دشمن آنها هستید یا باید با شما رقابت کنند

 

زن چگونہ به انسان درجہ دوم مبدل می شود!؟
از :رازهاي دل
مقدمہ
تاريخ پيدايش انسان و زندگى اجتماعى اش به قريب به يك ميليون سال قبل بازمى گردد. از اين مدت، به جز شش هزار سال آخر آن نظام مادر سلارى برقرار بوده است كه در آن زن و مرد در روابط ميان خود ازآزادى و برابرى كامل بر خورداربوده اند و تنها در شش هزار سال اخير است كه با بر قرارى نظام پدرسالارى اين روابط دچار محدوديت و زن به بردة مرد تبديل شده است. در نظام مادر تبارى انسان نه تنها در مسائل جنسى، بلكہ در همہ موارد ديگر نيز از آزادى كامل برخوردار بوده است . ديكتاتورى, سركوب، شكنجہ, اعتياد, فحشاء, دزدى و زندان همين طور تبعيض و تجاوز جنسى به زن, از فرآورده هاى عصر تمدن يعنى همين شش هزار سال اخير بوده اند
 انسان بدوى هر چند از نظر زندگى مادى در سطح بسيار پائين ترى قرار داشته، ولى از نظر مناسبات اجتماعى و جنسى بي نهايت دمكراتيك و از بشركنونى انسانى تربوده است
انقلاب پدر سالارى و استقرار مالكيت خصوصى در شش هزار سال قبل عظيم ترين انقلابى بوده است كه تاكنون بشر بخود ديده است، هر چند كثيف ترين و ضد انسانى ترين آن. تمدن كنونى بر پايہ اين انقلاب بوده كه شكل گرفتہ است. ازاينرو, تمامى دردها و مصائب بشر كنونى از جنبہ هاى منفى همين انقلاب ناشى شده است. براى همين, در سراسرتاريخ همواره سعى بر اين بوده و هست تا اطلاعات مربوط به آن در پرده نگاه داشته شود.چرا كه در غير اينصورت، با اطلاع از آن،بساط نظامات و تمدن كنونىی [ظالمانه]درهم پيچيده خواهد شد
اگر ما بخواهیم در مورد زن پژوهش، تحقیق و تفحص کنیم ناچاریم متون مقدس ادیان و همه کتاب ها، شواهد و قرائن و آداب و رسوم باقی مانده میان ملت های مختلف را مورد مطالعہ و کاوش قرار دهیم تا بدانیم که تحقیر و سبک شمردن زن از چہ زمان آغاز شده و به واقعیت زن فدای چہ موضوع شده است؟همچنین تمدن های امروز بشر را مورد مطالعہ قرار دهیم تا ببینیم آیا تمدن کنونی بشر توانستہ ارزش و اعتبار واقعی زن را به جایگاه خود باز گرداند یا همچنان این خطای بزرگ تاریخ بشر در زیر لفافه های آزادی،هنر وتمدن رنگ عوض کرده است؟

زن و ["عصمت"]

واعظ بزرگ مسيحى "جان كريسوستوم " كه ميگويد 

همانطوریكه درگذشته گفتم، ما مردها اينطورآفريده شده ايم: دور از حسادت، بطالت وچه مى دانم به چه دلايل ديگرى، ما مردها بيشتر از همه ، چيزى را دوست داريم كه كس ديگرى قبل از ما آنرا مورد صرف و بهره بردارى قرار نداده است، بطوريكه ما اولين و تنها صاحب آن باشيم
زن بعنوان چيزى كه به تملك ديگران در مى آمده مى بايست داراى ارزش مصرفى خاصى بوده باشد كه در ديگران تقاضا و انگيزه به تملك در آوردن خود را بوجود بياورد. بعبارت ديگر ، مى بايست خصوصيت اساسى هر كالا و محصول ديگر را داشته باشد . اين خصوصيت ارزش مصرفى وى بوده است.
يكى از ارز ش هاى مصرفى زن، بعنوان زن و نه نيروى كار يا وسيله توليد مثل ، قابليت لذت بخشى جنسى وى بوده است و از اين رو داراى ارز ش مصرف جنسى بوده و مى توانسته براى ارضاى نيازهاى جنسى مرد بكار رود. از همين رو مردى كه وى را بعنوان يك وسيله وموضوع سكس مى خريد مى بايست مطمئن مى بود كه كالاى مزبور قبلا مورد استفاده كسى قرار نگرفته و بعنوان يك جنس مصرف شده و دست دوم به او قالب زده نشده باشد
 دخترى كه پرده ی ["عصمت" اش] را از دست مى داد درواقع ، همچون وسيله اى بود كه از حیّز انتفاع [یا وضع سود دهی ] افتاده و بى مصرف شده باشد . چنين دخترى ارز ش مصرف جنسى خود را از دست داده و به اين ترتيب كمتر ممكن بود تاخريدارى پيدا نمايد . به همين دليل بود كه اطمينان از پرده ی "عصمت" [یا سند دست نخورده گی اش] و آزمايش آن در شب عروسى اهميت درجه اولى پيدا مى كرد
 در ميان بسيارى از اقوام ، لباس ... دختر در شب [زفاف] ، بعنوان سند ...دست نخورده گى وى ، همچون چراغ سبزى بودكه از صحت و سلامت معامله خبر مى داد.در ميان يهوديان در شب زفاف كه همان شب عروسى و شبى بودكه دختر براى اولين بار به اطاق حجله مى رفت و در اختيار شوهر وصاحب آتى خود قرار مى گرفت ، لباس دختر ، پس ازعمل جنسى به بيرون حجله ، جايي كه فاميل و اقوام ...، بعنوان سند ...پاک دامنیی [وی] ، بسوى آنها پرتاب مى شد و اين نه تنهاشاهدى بر صحت و سلامت معامله قلمداد ميگشت ، بلكه همچنين بعنوان سندى نيز در دست خانواده دختر باقى مى ماند تا در صورت ادعاى خانواده مرد مبنى[ بر نا پاک دامنیی] عروس و تقلب در معامله ، بعنوان مدرك برعليه چنين ادعايى بكار رود
 روال كار به اين ترتيب بود كه خانواده دختر در جلسه اى ازريش سفيدان و بزرگان شهر حاضر مى شدند ، و لباس خونين را درمقابل آنان پهن مى كردند و نادرستى اتهام مرد را به اثبات مى رساندند.در چنين حالتى ، مرد بخاطر لطمه زدن به اعتبار فروشنده وكالاى وى ، يعنى پدر و دختر وى ، موظف به پرداخت جريمه مى شد.ولى درصورتيكه خانواده زن نمى توانستند [نا پاک دامنیی] دختر را در جلسه مزبور ثابت نمايند جزاى تقلب در معامله سنگسار كردن دختر بود . چرا كه او با ارتكاب به "فحشاء در خانه پدرش مرتكب عمل بسيار زشتى شده بود"
در ايران در منطقة اراك، رسم بر اين بود كه در شب عروسي اگر معلوم ميشد كه عروس [پاک دامن] نيست، او را بطور وارونه سوار برهمان خري كه با آن او را به خانة داماد آورده بودند كرده و بخانه پدرش بازميگرداندند ... 
همين طور، در جنوب مكزيك، در بعضى روستاهاى منطقه درروستاهاى دورافتاده آن، در"ايستمو" شب عروسى ، مرد پس از همخوابگى با زن در حاليكه ديگران منتظرنتيجه كار هستند با ملافه سفيدى كه شب بر روى آن خوابيده اند ، درحاليكه آنرا [بمثابه سند...]، در دستهاى خود و براى نشان دادن به ديگران بالا گرفته ازدر خارج مى شود 
 از همين رو بود كه در ميان هندوها براى جلوگيرى از روابط جنسى قبل از ازدواج از يك طرف با بالا بردن مقام و جايگاه دخترِ [پاکدامن] تا حد خدايى، در مراسم مذهبى و فستيوال هايشان ...، مورد پرستش قرار مى گرفت، ... و از طرف ديگر بامجازاتهاى سختى كه براى ممانعت از روابط جنسى قبل از ازدواج وضع كرده بودند، از اين كار منع مى شد 
اگر ترس از مجازات وسيله یى بود تا دختراصولا جرأت نزديكیى جنسى باكسى و ضايع كردن ارزش كالائي خود را قبل از فروش يا ازدواج نداشته باشد ، قطع بخشى از "شرمگاه" زن؛ و يا بستن مجراى آن وسيله ديگرى بود تا در صورت موثر واقع نشدن شگرد اول ، راه را برضايع شدن اين ارزش بطور كامل سد نمايد .باين ترتيب، اگرخود دختر هم نسبت به حفظ "عفتش" بی توجه یی بخرج مى داد، بسته بودن مجراى جنسى وى, مانع و ضايع شدن قبل ازموقع ارزش مصرف آن مى شد 
 زن و سن ازدواج 
همانطور كه گفته شد زن ازجمله بخاطرارزش مصرفیی جنسى اش بوده است كه به تملك مرد در مى آمده است. اين ارزش، نتيجه ی مصارفى بوده كه صرف توليد مثل و پرورش وى تا سن بلوغ مى شده است . سن بلوغ تا جايي كه به ارزش مصرف جنسیى وى مربوط مى شده عبارت ازسنى بوده است كه دختر آماده بهره برداریى جنسى مى شده است
 در عربستان ، دختر همين كه رگل مى شده او را دراختيار مردى كه شوهرش بوده قرار مى دادند. در ايران [زمین] در زمان هخامنشيان، يعنى مدتها قبل از اسلام، دختران را در نه سالگى نامزد كرده و در سیزده سالگى عروس مى كرده اند و محتمل است كه سن قطعى عروسى [یا ازدواج] پانزده بوده، زيرا طبق اوستا، سن بلوغ پسرها و دخترها هر دو پانزده بوده است
 درميان يهوديان نيزدختر بلافاصله پس ازرگل شدن مى بايست به خانه شوهرمى رفته است. و يا در ميان رومي ها سن قانونى براى ازدواج در مورد زنان دوازده سالگى بوده است
در ميان هندوها نيز از آنجا كه براى پرده ی "عفت" دختر اهميت فوق العاده اى قائل بودند ، براى رفع هرگونه خطرى در اين مورد، دختر را در سن كودكى و حتى قبل از رگلى به خانه شوهر مى فرستادند ، تا شايد باينطريق مسئوليت از دست رفتن احتمالى پرده ی"عفت" را به گردن خانواده شوهر بياندازند. از اينرو "دخترى كه سنش از نه سالگى مى گذشت ديگرشانس پيدا كردن شوهررا از دست ميداد و تنها چاره اى كه برايش مى ماند اين بود كه زن دوم يا معشوقه مرد شود. اين يك الزام اخلاقى بود كه دختران قبل از بلوغ ازدواج كنند
ادامه دارد

زن چگونه خود را به انسان درجه دوم مبدل می كند؟
از كتاب زن و سكس در تاریخ؛
نوشته ی سیامك ستوده

در جامعه مردسالار قدرت اقتصادى به مرد تعلق دارد و ازكودكى به پسر یاد میدهند كه این اوست كه در رابطه با زنان با ید خرج كند.ضمناً او از طریق مشاهده و تجربه می آموزد كه هیچ دختری از آدم خسیس و بی مایه خوشش نمی آید و هر چه هدیه مرد برای زن گرانبهاتر باشد بیشتر مورد احترام و تحسین زن و اطرافیان او قرارمیگیرد . توجه كنید كه او به هنگام خرید هدیه گرانبها براى زن بیشترمورد تحسین اطرافیان زن و نه لزومن اطرافیان خودش قرار میگیرد.عیار حلقه ونگین نامزدى دقیقن بنا بر درجه زیبائى و سطح در آمد خانواده اى كه زن به آن تعلق دارد تعیین مى شود . احترام و عشق به زن برحسب مقدارپولى كه به پاى او ریخته میشود ابراز و اندازه گیرى میگردد
پسرها وقتى كه با دخترى آشنا مى شوند و[خانواده ی دختر] او را براى بیرون رفتن دعوت میكنند دقیقن بنا به درجة زیبایی دختراست كه در مورد نوع رستورانى كه قصد دارند او را ببرند تصمیم میگیرند، ولى این داد و ستد فقط یك طرف ندارد؛ طرف مقابل یعنى دختر هم میداند و از كودكى به او می آ موزند كه هر چه زیباتر باشد باید سطح انتظارش را از مرد بالاتر ببرد.به هر حال، در چنین جامعه یى بهاى كالاى زیبائى به حدى است كه دخترى كه بینهایت زیبا باشد حتى اگر بخواهد هم برتوانائیهاى دیگرش تكیه كند ، با چنان فشارهاى وسوسه انگیزى براى به مبادله گذاردن این كالا در مقابل پول و زندگى مرفه و اشرافى مواجه خواهد شد كه كمتر یاراى مقاومت در برابر آنرا خواهد داشت
پذیرفتن این واقعیت تلخ كه بسیارى از زنان قصدشان ازازدواج، تامین زندگیشان توسط مرد و بعبارت عریان تر ، [همبسترشدن] دربرابر تامین زندگیشان است ، براى زنان و حتا بسیارى از مردان دشوارو غیر قابل هضم است؛ و بهمین خاطر است كه معمولا به هزار و یك دلیل متوسل میشوند كه به نحوى آنرا توجیه كنند . از این قبیل كه مثلا زن باید در خانه از بچه ها نگهدارى كند و یا وقتى دو نفر همدیگررا دوست دارند و عاشق یكدیگرند؛ مسئله مخارج و اینكه چه كسى آن رابپردازد اصولن مطرح نیست.
تا وقتى كه مرد نان آور خانه است و مخارج زن را میدهد؛ [چه که] زن كارخانگى بكند و یا نكند بهر حال استقلال اقتصادى خود را از دست داده و وابسته به مرد می شود و در این رابطه اگر مرد بخواهد از این وابستگى به نفع خود استفاده كند ، آنوقت همه كارهاى او منجمله [همبسترشدن] نیزجنبه ی اجبارى و خدماتى و نتیجتن مبادلاتى پیدا میكند و مبادله ی[همبسترشدن] در برابر مخارج زندگى به مبادله ی نابرابرانه تر [همبسترشدن] + كارخانگى در برابرمخارج زندگى، تبدیل میشود كه بمراتب از حالت اول بدتر است و در آن زن بمراتب بیش از حالت قبل، استثمار میشود
در تحقیقى كه در سال 1989 توسط مجله ی امریكائى"روانشناسى و سكس انسانى" بعمل میاید از دختران دانشجو در خوابگاه دانشگاه میخواهند كه هنگام شب بیرون بروند، مردى را كه نمی شناسندانتخاب كنند و بعد از كمى تعریف از سر و قیافه اش او را به خانه ی خود دعوت نمایند. نتیجه آنكه 75 درصد از مرد ان دعوت زنان ناشناس را پذیرفته اند
فكر میكنید كه اگر همین اقدام در مورد زنان انجام میگرفت چند در صد آنان دعوت مردان ناشناس را ...مى پذیرفتند؟ ...شك نیست كه در این مورد تفاوت بزرگى بین زن و مرد وجود دارد... چون [زن]به تنش بعنوان یك كالا، یعنى چیزى كه لازمه ی مصرف آن توسط دیگرى [پرداخت پول یا چیزى معادل آن] میباشد، نگاه میكند؛ بنا به گزارش وحشتناك "سازمان پزشگى امریكا " درتحقیقى كه از پسران و دختران 11 تا 14 ساله بعمل آمده؛ 51 در صد از پسران و41 در صد از دختران مورد سئوال در این تحقیق گفته اند، [در برابر]خوابیدن با زور(تجاوز)،اگر پسر "پول زیادى براى دختر خرج كرده باشد" قابل قبول است
زنها میدانند كه زیبائی شان خریدار دارد و مردان نیز میدانند كه براى زیبائى ، مانند هر چیز دیگرى، باید پول خرج كنند
 زنان [البته نه همه ی آنان] مانند هر فروشنده ی دیگرى براى فروش ارزش كالایی شان [از سوی خانواده های تاریک اندیش آنان که ارزش انسانی زن را درک نمی نمایند ] آموزش مى بینند . قسمت اعظم این آموزشها از طریق رسوم و آداب معاشرت در خانه، به دختران... منتقل میگردد . حتا در بعضى از فرهنگهاى سنتى، براحتى بله نگفتن عرو س بر سر سفره عقد، ... نوعى چانه زدن براى بالا بردن قیمت كالائى است كه در جریان فروش است
این ویژه گى جامعه اى [طبقاتی، از جمله نظام سرمایه داری] است كه اساس آنرا پول و سرمایه [و دیگر کالا] تشكیل میدهد . در چنین جامعه اى به مردان پول و قدرت داده شده است كه هر چه را كه میخواهند با آن بخرند و به زنان هم یاد داده شده كه براى خوشبختى در زندگى و دستیابى به یك زندگى راحت ، مراقب باشند تا در بازار مبادله ، كالاى سكس ، زیبائى و جذابیت خود را به قیمت بالابفروشند یعنى بدنبال شوهر پولدار باشند. و این [طرزبینش زشت و عمل قبیح] یعنى فحشاء است . منتها درشكل پوشیده و "مقبول" آن
 در چنین جامعه اى ، قسمت اعظم قواعد اخلاقى حاكم بر روابط زن و مرد چیزى جز قواعد و آداب ناظر برا ین مبادله نیست . البته هیچیك از طرفین هنگام انجام چنین مبادله اى ازعمل خود احساس شرمندگى نمیكنند. زیرا به كنه عملى كه انجام میدهند واقف نمى باشند، و بر اثر تكرار در زندگی، زشتی و قباحت آن نادیده گرفته میشود .بالعكس ، تصویرى كه آنان از عمل خود دارند یك تصویر وارونه است . به این معنى كه پرداختن مخارج زن توسط مردى كه او را بیرون می برد، به مرد احساس "مردانگى" و "غرور" و به زن، احسا س ارز ش ،احترام و علاقه نسبت به خود، را می دهد. بعبارت دیگر، هنگامى كه مرد براى زن پول خرج میكند این به هر دو احساس هویت میدهد ، هویتى كه ازقبل براى آن دو تعیین شده است . هویت مرد بعنوان خریدار و هویت زن بعنوان فروشنده سكس . درجامعه اى كه معیار ارزش ، پول است جز این هم نمیشود انتظار داشت
با چنین احساسى از این عمل است كه زن و مرد بزرگ می شوند و لذا وقتى كه این كار را در مورد خودشان انجام میدهند نه تنها احساس بدی نسبت به آن ندارند ، بلكه بالعكس ، فكر میكنند آنطور كه در شأن شان بوده است عمل كرده اند.در حقیقت جامعه بر اساس آداب و رسوم خود همواره با اخلاقیات خود بر هر كار زشتی تا وقتی به نفعش باشد، جامه ی زیبا می پوشاند.خاصیت اخلاقیات در هر جامعه هم اغلب هم ا ین است . اینكه زشت را زیبا و زیبا را زشت جلوه دهد
البته در اینجا به یك نكته باید توجه داشت . مسئله بر سرخریدن هدیه یا دعوت دیگران به شام نیست . اینها بخودى خود نه تنها چیز بدى نیستند بلكه در جاى خود بسیار زیبا و وسیله ابراز علاقه واحترام به دیگران مى باشند.حتا اینكه مرد یا زن در رابطه با یكدیگر به این یا آن طریق سعى نمایند كه طرف مقابل را از نظر جنسى به خود جذب نمایند و فى المثل نگذارند شبشان با تنها دست دادن خالى به پا یان رسد جزئى ازروابط شخصى بین دو انسان بوده و هیچگونه اشكالى به آن وارد نیست.اینها بخشى از گنجینه عواطف انسانى و از جمله راز و رمز... مهر ورزیدن انسانها نسبت به یكدیگر است كه بدون آنها رابطه بین زن و مرد به یك رابطه صرفن فیزیكى -حیوانى تنزل نموده واز ظرافتهاى عاطفى و انسانى اش تهى میگردد
مسئله وقتى دچار اشكال میشود كه
 اولا چنین رابطه ی طبیعى ازچهارچوب اراده ی آزاد انسانى خارج شده ، از حالت بلا واسطه گى اش درآمده و اسیر قدرت پول میگردد
 ثانیا این قدرت تنها در اختیار یك طرف معادله یعنى مرد، گذارده می شود و بدتر از آن اینكه، زن نیز به عنوان قربانى به چنین رابطه یى تن داده ، خود مشوق و پاسدار آن می گردد . دراینصورت ...هر زنى كه فكر مى كند جفت جنسى اش باید مخارج او را بپردازد كارى [در مضمون خود]جز فحشاء، [کاری دیگری] انجام نمی دهد . حتى اگر این جفت جنسى شوهر او باشد . انتظار خرج كردن پول به علامت نشان دادن عشق تا وقتى كه یك طرفه باشد نوعى فحشا ء در پوشش كاذب دوست داشتن است این جزئى از فرهنگ مردسالارانه است كه زنان را نیز آلوده به خود و به شریك جرم خویش تبدیل كرده است
در بیشتر "جوامع آزاد"، آن كس كه [لباس]غیر سكسى می پوشد در پى سكس است(مرد؛ نه همه مردان)؛ و كسى كه [لباس]سكسى می پوشد(زن؛ نه همه زنان] ... در پی پول و امكانات اقتصادى و این خصوصیات جامعه وارونه است
مسئله تنها بر سر پوشیدن یا نپوشیدن لبا س سكسى وجلب متقابل زن و مرد بیكدیگر از این طریق نیست . بلكه موضوع عبارت از مبادله و وسیله قرار دادن سكس براى تامین معا ش و كسب درآمد یعنى تبدیل كردن آن به كالاست . همین كه چنین شد آنوقت مردان كه از قدرت اقتصادى بالاترى برخوردار هستند با قدرت پول و امتیازات اقتصادی زنان [کالاشده] را تحت كنترل خود در می آورند و [اینگونه] زنان كه فاقد چنین قدرت [مادی] هستند به ابزار سكس و زیبایی در دست [چنین] مردان تبدیل می شوند
ترتیب؛ تنظیم وارسالی : آرزو

 سه رفتار زنان که مردان را اذیت می کند

 

اما در واقع نعمت هستند!!دکترای رواشناسی و مشاوره می‌گوید : معمولاً مردان از 3 رفتار زنان گله‌مند هستند؛ اما نمی‌دانند که رفتارها نعمتی است از طرف خداوند که باعث منفعت و پیشرفت آنها می‌شود

یک - پرحرفی 

برخی از مردان از پرحرف بودن زنان گله مند هستند. اگر مرد بداند که پرحرفی زنان بسیار مفید است و این رفتار نعمتی از جانب خداوند است که به زنان داده تا بتوانند از این طریق روابطی عاطفی با همسرشان ایجاد کنند. اگر زنان مانند مردان کم حرف باشند، همه دنیا و عالم منزوی می‌شوند و رابطه صمیمی و خوبی وجود ندارد. پرحرفی زنان باعث می‌شود که فرزند آنها تکلم یاد بگیرد،از زمانیکه مادر باردار است تا زمانیکه به دنیا می‌آید با فرزندش حرف می‌زند و در رفتار و تکلم فرزند تاثیر بسزایی دارد

دو- خرید کردن و حس تنوع طلبی

برخی از مردان زنان را به خریدن اشیاء تزیینی و متنوع و هزینه کردن بی مورد متهم می‌کنند؛ اما نمی‌دانند که اگر این خصوصیات در زنان وجود نداشت، تنوع غذا، جذابیت‌های محیطی که خود یک نعمت محسوب می‌شود، نبود و مردان از آن بی‌بهره بودند

اگر زندگی فقط براساس ذائقه مردان بود، همه افراد مانند انسانهای اولیه در غار زندگی می‌کردند. این رفتار زنان باعث می‌شود تا تنوع در دنیای پیرامون مردان ایجاد شود و از آن لذت ببرند. زمانی‌که مرد توجه‌ای به این زیبایی‌ها و تنوع نکند، به نظرش افراط می‌آید وهمیشه از این بابت شاکی است که زن هزینه بی‌مورد می‌کند و با این کار همسرش مخالف است. زنان باید سلیقه مردان را هم در این مورد به کار گیرند تا احساس نارضایتی نکنند

 سه - چشم هم چشمی

چشم و هم چشمی زنان یکی دیگر از رفتارهایی است که موجب آزار مردان می‌شود؛ اما مردان باید بدانند که اگر این خصوصیات نباشد البته نه در حد افراط، رقابت ایجاد نمی‌شود و هیچ انگیزه و پیشرفتی در زندگی آنها صورت نمی گیرد

آیا واقعأ صدای کری بوت خانم ها ، مرد ها را تحریک میکند 

 

باز هم در مورد زن گفته میشود . در مورد زن که نه تنها موی ، روی و حرف زدنش به صدای بلند مرد ها را بی اراده میسازد بلکه حتی صدای کری بوتش هم تحریک آمیز است. به همین دلیل هم است که تمام مراجع چه قانونگذار ، مجری و حراست از قانون در افغانستان در پی انند که ساحه زنده گی را برایش تنگ تر سازند تا دیگر صدای پایش بلند نشود و مرد ها را بی خود نسازد . چه عدالتی ، برای اینکه مرد ها بی اراده نشوند زن ها باید از محدوده خانه بیرون نیایند ، با صدای بلند حرف نزنند ، موی وروی خودرا زیر چادر ویا چادری پنهان کنند و به مرد ها وعدالت مردانه تن دهند

آیا واقعأ مرد ها تا این حد سست ، ضعیف النفس و بی اراده هستند که حتی با صدای کری بوت خانم ها تحریک شده وکنترول خود را از دست می دهند؟ آیا عادلانه است بخاطر که مرد ها نمیتوانند چشم ،دهان و نفس خود را کنترول کنند و با دیدن یک زن بی خود و بی مجال میشوند ، زن ها را در قفس انداخت ؟

چندی قبل شورای علما و روحانیون؟؟ با نشر فتوای مبنی بر فرع بودن زن و اصل بودن مرد ، تاکید به عمل آورد که نطاقان و گوینده گان زن در تلویزیون ها باید سر و موی خود را بپوشانند . جالب این است که در کشور یکه هنوز خون میریزد و دود باروت فضای آنرا الوده ساخته و هزاران پرابلم اجتماعی ــ اقتصادی دامنگیر مردم و جامعه است ، این شورای نامنهاد به جای تلاش و جستجو راه های حل به این پرابلم ها ، غیر مسوولانه و خلاف وجدان انسانی در فکر سر و روی و موی زن است . تا وقتیکه ما خود سست عنصر ، بی اراده و ضعیف النفس نباشیم هیچ گاه سر وروی وموی زن ویا صدای کری بوتش ما را تحریک نمیکند . این فتوا نوعی از بی حرمتی و بی عزتی برای آنعده از  مرد ها است که صادق اند و پاک و اراده خود ونفس خود را داشته و غرایض و احساسات خود را در کنترول دارند 

تازه ترین گزارش سازمان دیده بان حقوق بشرحاکی از آن است که فرار زنان و دختران  از خشونت ها در محیط خانواده جرم پنداشته میشود . و همین اکنون از جمع 400 زن که در توقیف اند ، تقریبأ نصف شان متهم به جرایم اخلاقی هستند . در گزارش آمده است که براساس قوانین افغانستان فرارازمنزل جرم نیست ، ولی قوه قضاییه کشور بنابر دلایل غیر موجه فرار از منزل را جرم دانسته وزنانیرا که ازخشونت های فامیلی فرارمی کنند ، بزندان می اندازد

خانه های امن برای زنان که از منزل فرار می کنند ، در کشور ما پدیده ای کاملأ جدید بوده که در ظرف ده سال گذشته توانسته یک تعداد زنان و دختران را در خود پناه داده و امکانات نسبی حمایت ازآنها را میاثر سازد . تا کنون این خانه ها یگانه محل امن برای زنان و دختران که مجبور به ترک خانه و خانواده میشوند ، بوده وشاید هم رفته رفته به وسیله فشار جهت جلوگیری و اجتناب از خشونت در برابرآنها تبدیل گردد . به گزارش سازمان دیده بان حقوق بشرحکومت و پارلمان افغانستان مخالف ایجاد خانه های امن برای زنان بوده و آنرا خلاف شریعت اسلامی میدانند . هرچند دستگاه مفسد دولتی تلاش به عمل آورد، زیرنام جلوگیری ازفساد اخلاقی درخانه های امن ،این مراکز رازیر اداره  و کنترول خود آورده و با گرفتن این امکانات از زنان باز هم بالای آنها فشار وارد نماید تا خشونت های خانواده گی را تحمل کرده تن به فرار ندهند

تصویب قانون منع خشونت علیه زنان در سال2009 نه تنها نه توانست مانع خشونت و بد رفتاری خانواده ها گردد بلکه بغض و کینه مقامات قضایی و پولیس را در برابر زنان برانگیخت 

سطح پایین تحصیل ، مناسبات جامعه مردسالار ، ترویج اسلام افراطی و درک نادرست از موقعیت و موقف زنان در میان رده های پولیس و قوه قضاییه باعث گردیده که زنان و دختران که از بدرفتاری خانواده ها فرار کرده و چشم امید بدولت و مراجع حراست از قانون دوخته اند ، به بند وزندان تهدید گردیده و مجبور ساخته شده اند که دوباره به خانه ایکه از آن فرار کرده اند ، برگردند 

جامعه ما به زنان چه در خانه وسرمزرعه ، در دفتر و دیوان ، در فابریکه و کارگاه، در موسسات آموزشی و تحقیقاتی ، خلاصه در تمام شوون زنده گی نیاز دارد . استفاده معقول ومناسب ازفهم و دانش زنان ، میاثرساختن شرایط و امکانات رشد مادی و معنوی شان در پیشرفت وارتقای جامعه نقش به سزا دارد . تا زمانیکه زن نتواند ویا مجال نیابد مانند مرد نقش خود رادراعماروانکشاف جامعه اجرا و عملی نماید ، اجتماع سالم بوجود نیامده و عدالت اجتماعی بر قرار نمیشود .به این ترتیب در جوامع که عدالت نباشد ، صلح به مفهوم واقعی کلمه اسقرار نیافته و کشمکش ها میان اقشار مختلف به نحوی ادامه یافته و روان جامعه را مغشوش میسازد 

کدام حقوق زن ، کدام آزادی ؟

  •         یاد آوری بیش از اندازه از حقوق و روز زن ، ابهت آن موضوع را کمرنگ نموده زمینه های تاثیر گذاری آن را محدود می کند
    در جامعه سنتی مانند افغانستان ، علاوه بر موضوع فوق ، شعار های تکراری دفاع از حقوق زنان می تواند به حساسیت های اجتماعی و سیاسی نیز بیانجامد. حساسیت هایی که قادر است بسیاری از زنان را در چارچوب و محدوده خاص ، از تمام فعالیت های دیگر محروم کند
    شعارهای تکراری و حرف های شعار گونه در مورد زن ، شاید تعدادی را آنگونه که پنداشته می شود ، به آزادی های ویژه ای برساند ، اما این آزادی ها صرفا در همان اندازه باقی خواهد ماند و چه بهتر که در همین حد بماند.! زیرا هنوز در میان ما تعریف منظم و دقیقی از زن و حضورش در جامعه وجود ندارد. بر همین مبنا صرفا به قوانینی پرداخته می شود که رضایت زن را در جامعه امروزی حاصل نمی کند
    برخی از زنانی که امروز حرفی برای گفتن پیدا کرده اند ، ادعا دارند که جامعه ما مرد سالار است و زن ستیز و این روحیه آنان را می آزارد و آزادی آنان را سلب نموده است
    اما واقعا زنان چه می خواهند؟
    همانگونه که کشور ما اسلامی است و مردم ما مسلمان ، زنان جامعه ماهم انسان های شریفی هستند که به تمامی معتقدات اسلامی پایبند بوده خواهان اجرای احکام اسلامی در جامعه می باشند
    برهمه مشخص و معلوم است که زنان ما هرگز خواهان یک جامعه بی بند و بار که در آن احترام به زن لگد مال هوس های غرض آلود مردان می شود ، نیستند
    زنان ما جامعه ای امن برای حضورشان می خواهند. جامعه ای که در کنار مردان احساس حضور کنند و بتوانند در عرصه های متفاوتی که در دین مقدس اسلام برای شان تعریف شده است ، به فعالیت بپردازند
    هرچند در جامعه امروز ما بقول برخی ، سنت ها حکومت می کند ، اما همین سنت ها تا حد زیادی مدافع حقوق زنان است
    زنان در پناه بسیاری از همین سنت هاست که احساس امنیت می کنند و مورد تعرض بگونه غربی آن قرار نمی گیرند
    ما نه تنها مدل غربی را برای زنان وطن خویش نمی پسندیم که برخی از سنت های بجا و شایسته را مدافع حقوق زنان دانسته ، اتکاء به مرد را لازمه ایجاد امنیت در جامعه خود می پنداریم
    امروز برای زنان ما مهمتر از وارد شدن در عرصه هایی که هیچ ارتباطی با روحیه و اخلاق و اندام شان ندارد ، آموختن است. موضوع مهمی که سال هاست آنان را در انزوای اجتماعی نگه داشته از پیشرفت شان جلوگیری نموده است
    در این عصر و زمان ، تنها با آموختن است که زنان ما به جایگاه اصلی شان دست خواهند یافت و بدور از هیاهوهای تبلیغاتی امروزی ، به مقام و منزلت واقعی خود خواهند رسید
    هرچند تلاش های وافری برای کشانیدن زنان به حاشیه هایی بنام آزادی به منصه عمل رسیده است و برخی از خواهران هموطن ما را با وعده های واهی و زرق برق های مادی ، به لجنزار اجتماعی در حال سوق دادن هستند ، اما این عزم و اراده ملی و پایبندی به سنت های شایسته دیرینه است که می تواند مسیر گمراهی را بسوی امنیت اجتماعی رهنمون باشد
    از اینها که بگذریم ، موضوعی که قابل تامل است ، عدم جدیت علمای کرام ما نسبت به رشد زمینه انحرافی زنان در جامعه امروزی ماست
    علما که در طول تاریخ نگهبانان عصمت و عفاف جامعه بوده اند ، امروز از جدیت کافی در برخورد با اعمال منافی عفت و زمینه های رشد آن در جامعه ، کار نمی گیرند و در بعضی مواقع با سکوت شان علامت های سوال بزرگی در اذهان عامه نقاشی کرده اند. مردم نگرانند که چرا علما در برابر کسانی که باعث برطرفی حجب و حیا در جامعه اسلامی شده اند ، ساکت نشسته ، خود نیز نظاره گر این معرکه های شیطانی غربی شده اند
    اگر از زنان در جامعه امروزی و در دولت ، تعریف درستی وجود ندارد ، در اسلام کامل جامع مطرح شده و شیوه های دقیق برخوردی و حتی جزای مجرمان نیز وجود دارد. با این وجود سکوت علما و دانشمندان اسلامی چه جوازی دارد ؟
    متاسفانه اکثر زنان صدای شان بلند است که آزادی می خواهیم. کدام آزادی ؟ آزادی که در آن اتکاء به مرد خود را از دست بدهید و آنگاه در برابر شهوت گرگان گرسنه غرب آمده و مردان زن ندیده از کوه پایین شده ، تنها بمانید ؟
    این آزادی نیست. این اوج ذلت شماست
    پس بیایید به اعتقادات خود احترام بگذاریم و در حیطه قوانین اسلامی عمل کنیم و از تمامی کسانی که ترویج بی بندو باری می کنند ، دوری جوییم و برمردان ماست که از حقوق زنان خویش اطلاع حاصل نموده احترام به آنان را برخود فرض پندارند
    باشد تا رستگار شویم 
    و من الله التوفیق

شناخت زن و مرد

 اساسا وضع زن با مرد در اصل خلقت متفاوت است و به همین دلیل این زن است که خودآرایی می کند برای جلب مرد. مرد هرگز با خودآرایی نمی تواند نظر زن را به خود جلب کند. زن و زیور، زن و آرایش دو موجود توأم با یکدیگرند. اگر زن دارای جسم و جان و خلق و خوی مردانه بود محال بود که بتواند مرد را به خدمت خود وادارد و مرد را شیفته وصال خود نماید، و اگر مرد همان صفات جسمی و روانی زن را می داشت ممکن نبود زن او را قهرمان زندگی خود حساب کند و عالی ترین هنر خود را صید و شکار و تسخیر قلب او به حساب آورد. مرد جهانگیر و زن مردگیر آفریده شده است

قانون خلقت زن و مرد را طالب و علاقه مند به یکدیگر قرار داده است، اما نه از نوع علاقه ای که به اشیاء دارند. علاقه ای که انسان به اشیاء دارد از خودخواهی او ناشی می شود، یعنی انسان اشیاء را برای خود می خواهد، به چشم ابزار به آنها نگاه می کند، می خواهد آنها را فدای خود و آسایش خود کند، اما علاقه زوجیت به این شکل است که هر یک از آنها سعادت و آسایش دیگری را می خواهد و همواره از گذشت و فداکاری درباره دیگری لذت می برد

 نوشته ایی از ربابه (فرزانه) دریاباری

به مرد بودن خود افتخار کنید

 به مرد بودن خود افتخار کنید

. همیشه از نام خانوادگی شما استفاده میشود 

. مدت زمانی مکالمه تلفنی شما حد اکثر سی ثانیه است 

. برای یک مسافرت یک هفته ای تنها یک ساک کوچک دستی نیاز دارید

. در تمام شیشه های مربا و تریشی را خود تان باز می کنید 

. دوستنان شما توجهی به کاهش یا افزایش وزن شما ندارند

. جنسیت شما درموقع مصاحبه ی استخدام مطرح نیست 

. لازم نیست کیفی پر از لوازم بی استفاده را همه جا به دنبالتان بکشید 

. ظرف مدت ده دقیقه می توانید حمام کنید و برای رفتن به مهمانی آماده شوید 

. همکارانتان نمی توانند اشک شما را در بیاورند 

. اگر در 34 سی و چهار سالگی هنوز مجرد ید ،احدی به شما ایراد نمی گیرد 

. رنگ اجزای صورت شما در هرصورت طبیعی است 

 با یک دسته گل می توانید بسیاری از مشکلات احتمالی را حل کنید .  

  وقتی مهمان به خانه شما می آید لازم نیست اتاق را مرتب کنید

. بدون هدیه می توانید به دیدن تمام اقوام و دوستانتان بروید 

. می توانید آرزوی هر پست و مقامی را داشته باشید 

. حداقل بیست راه برای باز کردن درهر بطری  نوشابه ی داخلی  یا خارجی بلد هستید 

. ضرورتی ندارد روز تولد دوستان را به خاطر داشته باشید 

. بالاخره روزی یک پیر مرد موفق خواهید شد 

"  واگر کمی خوب فکر کنیدمی بینید که صدها دلیل محکم دیگر وجود دارد که شما به مرد بودن خود  افتخار کنید   

زن چیست؟

ترجمه: اکرم پدرام نیا

سیمون دوبوار- گزیده ای از مقدمه ی کتاب جنس دوم

مدت ها بود که از نوشتن درباره موضوع زن اکراه داشتم، زیرا این بحث، بویژه برای زن ها مبحثی حساسیت زا و آزارنده است، اگرچه موضوع نویی نیست و به اندازه ی کافی بر سر مسئله زنانگی جوهر مصرف شده است و همچنان مصرف می شود، اما به دلیل انبوه مهمل بافی ها در طول قرن گذشته، هیچ کاری برای حل این مشکل به انجام نرسیده است 

و هنوز این سئوال پابرجاست که زن چیست؟ گفته می شود که "زن رحم است." اما در مورد برخی از زنان، کارشناسان مدعی اند که آن ها زن نیستند، اگرچه ساختمان بدن شان مثل سایرین به دستگاه رحم مجهز است. با این وجود، امروزه همه متفق القول به این واقعیت اعتقاد دارند که در گونه ی انسان جنس مونث وجود دارد و همواره نیمی از جمعیت بشر را تشکیل داده است، اما هنوز به ما گفته می شود که زنانگی در خطر است؛ ما ترغیب شده ایم که زن بشویم، زن باشیم و زن بمانیم و نیز این گونه تلقی می شود که هر انسان مونثی ضرورتاً یک زن نیست؛ زیرا برای این منظور او باید در این واقعیت مرموز و در خطر، یعنی زنانگی سهیم باشد. آیا زنانگی خاصیتِ آن چیزی است که از تخمدان ها ترشح می شود؟ یا جوهر افلاطونی دارد و محصول تخیلات فلاسفه است؟ اگرچه برخی از زنان سعی دارند که غیورانه به این جوهر عینیت بخشند، اما به ندرت قابل ثبت بوده است. این جوهر مکرراً با واژه هایی مبهم، اما خیره کننده که به نظر از فرهنگنامه های پیامبران برگرفته شده، وصف می شود و در دوران "سنت توماس" حتی ذاتی تصور می شد و همچون صفت خواب آور خشخاش عنصر ماهوی جنس مونث تلقی می گردید
اما ذهن گرایی مجبور به عقب نشینی شد، زیرا علوم بیولوژیکی و اجتماعی، وجود ذات های غیرقابل تغییر و ثابتی را که در یک فرد، مسئول اداره ویژگی های خاصی هستند، از قبیل آن هایی که به زنان، یا به سیاهان و یا به یهودیان نسبت داده می شود، دیگر نمی پذیرد. علم هر ویژگی را به عنوان واکنشی می شناسد که تا حدودی به موقعیت خاصی وابسته است. اگر امروزه زنانگی دیگر وجود ندارد، بنابراین هرگز وجود نداشته است، اما آیا واژه زن هم مضمون خاصی ندارد؟ این مسئله به طور جدی برای آن هایی که به فلسفه روشنفکری، عقل گرایی و فلسفه صوری چسبیده اند، ثابت شده است؛ زنان برای آن ها صرفا انسان هایی هستند که به طور قراردادی برای واژه ی زن طراحی شده اند. "دوروتی پارکر" در کتاب "زن مدرن: جنس گم شده" می نویسد: "نمی توانم نسبت به کتابی که با زن به عنوان زن برخورد می کند، دیدی منصفانه داشته باشم.... به نظر من همه ی ما، مردان و زنان باید به عنوان انسان پذیرفته شویم." اما فلسفه صوری کافی نیست و افراد ضد زن در بیان این موضوع که زنان عملا مرد نیستند، هیچ مشکلی ندارند. به یقین زن، مثل مرد یک انسان است، اما این ادعا انتزاعی است و واقعیت این است که هر انسانی همواره یک موجود منفرد و جدا است. نپذیرفتن تصوری چون ابدیت زنانگی، سیاه و یهود، بدین معنی نیست که امروزه یهود، سیاه یا زن وجود ندارد. این انکار نشانه آزادی آنها نیست، بلکه فرار از واقعیت است. در عالم واقع فقط کافی است که چشم مان را باز کنیم و دریابیم که بشر به دو دسته از افراد تقسیم شده که در ظاهر، صورت، لبخند، راه رفتن، علاقه مندی ها و مشغله ها به طرز آشکاری متفاوت اند. شاید این تفاوت ها سطحی باشند و شاید مقدر به نابود شدن، اما آنچه که مسلم است این است که هر دوی آنها وجود دارند
اگر عملکرد یک زن به اندازه کافی بیانگر زن بودن او نیست، اگر ما از وصف او با عبارت "زنانگی جاودانه" امتناع می ورزیم، و اگر با این وجود به طور مشروط می پذیریم که زنان وجود دارند، بنابراین باید در صدد پاسخ به این سئوال برآییم: زن چیست؟
یک مرد هرگز به فکر نوشتن کتابی درباره موقعیت عجیب و غریب مرد نمی افتد، اما اگر من بخواهم خود را تعریف کنم، قبل از هر چیز باید بگویم: "من یک زنم" و همه بحث های بعدی خود را باید بر این حقیقت بنا بگذارم، اما یک مرد بدون مطرح کردن جنس خود به معرفی خود می پردازد. رابطه ی بین دو جنس دقیقاً شبیه به رابطه ی بین دو قطب الکتریکی نیست، زیرا مرد نمایانگر قطب مثبت و خنثی است، در حالیکه زن نمایانگر قطب منفی است، دارای معیارهای محدود و بدون عمل متقابل. در حین بحثی تجریدی، شنیدن این عبارت از دهان یک مرد که "تو این گونه فکر می کنی چون تو یک زن هستی،" آزاردهنده است، اما تنها دفاع من این است که بگویم: "من این گونه فکر می کنم چون این فکر درست است." بدین ترتیب خود فردی ام را از خلال بحث بیرون می کشم. به یقین پاسخی چون "تو این گونه فکر می کنی چون تو یک مردی،" جایگاهی ندارد، زیرا اینگونه تلقی شده که در مرد بودن هیچ چیز غریبی وجود ندارد. مرد با مرد بودنش در جبهه درست قرار گرفته است و این زن است که در جبهه اشتباه ایستاده است. درست همان طور که برای انسان های باستان خط مستقیم ِ مطلق معیاری برای سنجش خط مورب بود، یک نمونه از انسان مطلق نیز وجود دارد: و او مرد است. زن تخمدان دارد، رحم دارد؛ و این ساختمان های عجیب و غریب او را در فردیتش زندانی می کند، او را در محدوده طبیعت خودش محدود و مشخص می کند. حتی بسیاری فراتر رفته و می گویند که زن از طریق غدد خود می اندیشد (یعنی براساس احساسات خود تصمیم می گیرد که واکنشی به هورمون های مترشحه از غدد داخلی است. م). آن ها به طرز خارق العاده ای این حقیقت را که ساختمان بدن مردها نیز حاوی غده هایی از قبیل پروستات است و هورمون تولید می کند، انکار می کنند. ارسطو گفته است که "زن با نداشتن برخی کیفیت ها زن است. ما باید طبیعت زن را آزرده از یک نقص طبیعی بدانیم"
"میچله" می نویسد: "زن، موجودی نسبی است." و "بندا" در کتاب "راپورت دی یوریل" می نویسد: "بدن مرد، به خودی خود و مستقل از زن معنی دار است، در حالی که به نظر بدن زن به خودی خود معنی ندارد. مرد می تواند خود را بدون زن ببیند، در حالی که زن نمی تواند خود را بدون مرد ببیند." بشریت مرد است و مرد هم زن را در خود زن وصف نمی کند، بلکه در ارتباط با مرد وصف می کند و او به عنوان موجودی مستقل محسوب نمی شود.
آری، زن در ارتباط با مرد تعریف می شود و تمیز داده می شود، اما مرد در ارتباط با زن تعریف نمی شود؛ زن فرعی است و در مواجهه با موجود اصلی و مهم، غیرمهم است. مرد سوژهاست، مرد مطلق است و زن دیگری
در ابتدایی ترین جامعه ها، در کهن ترین اسطوره ها دوگانگی که متشکل از خود و دیگری است، مشاهده شده است. اما دوگانگی از آغاز به تقسیمات دو جنس زن و مرد نچسبیده بود. دوگانگی به حقایق تجربی وابسته نبود. در ابتدا عنصر زنانگی، همچون وارونا و میترا، اورانوس و زئوس، خورشید و ماه و روز و شب که در قالب خیر و شر، خوش بختی و شوربختی، راست و چپ، خدا و شیطان در تقابل با یکدیگر می آیند، با چیزی جفت نمی شد. دیگربودن از طبقه بندی بنیادی فکر بشر است.
لویی اشتراوس در پایان کار ژرف خود درباره اشکال جوامع اولیه به این نتیجه می رسد که: "گذر از مرحله طبیعت به مرحله فرهنگ از طریق توانایی بشر بر قضاوت روابط بیولوژیکی به عنوان سری های مغایر مشخص می شود." اگر نقطه نظرات هگل را دنبال کنیم، در خودِ شعور یک خصومت بنیادی با هر شعور دیگری می یابیم. وی خود را اصلی می بیند و با دیگری که غیراصلی و ابژه است، در تقابل می یابد
هیچ سوژه ای داوطلبانه آماده ابژه شدن و غیراساسی شدن نیست. این دیگری نیست که خود را به هنگام وصف، دیگری می نامد، بلکه توسط فردی که خود را خود می داند، دیگری نامیده شده است. اما اگر دیگری برآن نیست که موقعیت خود بودن خود را بازیابد، باید به اندازه کافی فرمانبردار باشد تا این نقطه نظر بیگانه را بپذیرد. حال این فرمانبرداری در مورد زن از کجا آمده است؟
حتما در حوزه های دیگر هم طبقه خاصی از جامعه قادر بوده است که در یک دوره از زمان به دیگری غلبه کند و اغلب این برتری بسته به نابرابری در تعداد بوده و همواره اکثریت، اراده ی خود را بر اراده ی اقلیت تحمیل نموده و یا آنها را مورد جفا قرار داده است، اما در مورد زنان که مثل سیاهپوستان آمریکا و یا یهودیان در اقلیت نیستند و از نظر تعداد با مردان برابرند، چه؟
به گفته "ببل"،" زنان و پرولتاریا نه هیچ گاه در اقلیت بوده اند و نه یک واحد اجتماعی مجزایی از نوع بشر را تشکیل داده اند و به جای یک حادثه تاریخی، در هر دو مورد یک رشد تاریخی است که وضعیت آن ها را به عنوان یک طبقه شرح می دهد." اما پرولتاریا محصول یک مرحله ی تاریخی اند، در صورتی که زنان همیشه بوده اند. در طول تاریخ زنان همیشه فرمانبردار مردان بوده اند، و بدین ترتیب وابستگی شان ناشی از یک حادثه تاریخی یا تغییر اجتماعی نبوده است. این چیزی نبوده که در نقطه ای اتفاق افتاده باشد. این که دیگر بودنش هم به نظر مطلق می آید عمدتا به خاطر نبود همان اتفاق یا حادثه ی تاریخی است. آشکار است که شرایطی که در یک برهه از تاریخ ایجاد می شود، می تواند در برهه ی دیگری از بین برود و این تئوری توسط سیاهان هائیتی و دیگران ثابت شده است؛ شاید هم به نظر برسد که در امکان تغییر طبیعت وجود ندارد، اما واقعیت این است که طبیعت چیزها حتی بیش از یک واقعیت تاریخی مستعد تغییر اند. اگر زنان به نظر موجود غیراصلی ای می آیند که هیچ گاه به موجودی اصلی بدل نخواهند شد، به خاطر آن است که خود آن ها در ایجاد این تغییر شکست خورده اند. پرولتاریا یا سیاهان می گویند: "ما". اما زنان به جز در برخی از کنگره های فمینیستی یا تظاهرات مشابه نمی گویند "ما"؛ مردان می گویند "زنان" و زنان از همان کلمه استفاده می کنند. آن ها به طور موثر یک رفتار و منش سوژه ای برنمی گزینند. پرولتاریا در روسیه، انقلابی را به ثمر رساندند، سیاهان در هائیتی و غیره؛ اما تلاش زنان هیچ گاه بیش از یک هیجان سمبلیک نبوده است. آن ها صرفا آنچه را که مردان مایل به بخشیدن بوده اند، به دست آورده اند؛ آن ها خود هیچ چیزی را نگرفته اند، بلکه فقط دریافت کننده بوده اند

زیبائی یک زن در چشمانش نهفته است

پسر كوچكی از مادرش پرسيد: چرا گريه مي كني؟

مادرش به او گفت : برای اين که من يك زن هستم

پسر بچه گفت: من نمي فهمم
مادرش او را در آغوش گرفت و گفت : تو هيچگاه نخواهي فهميد
بعدها پسر كوچك از پدرش پرسيد : چرا مادر بي دليل گريه مي كند؟
پدرش تنها توانست به او بگويد : تمام زن ها براي هيچ چيز گريه مي كنند؟
پسر كوچك بزرگ شد و به يك مرد تبديل گشت ولي هنوز نمي دانست چرا زن ها بي دليل گريه مي كنند
بالاخره سوالش را براي خداوند مطرح كرد و مطمئن بود كه خدا جواب را مي داند

او از خدا پرسيد : خدايا چرا زن ها به آساني گريه مي كنند؟
خدا گفت زماني كه زن را خلق كردم مي خواستم كه او موجود به خصوصي باشد
بنابراين شانه هاي او راآن قدر قوي آفريدم تا بار همه دنيا را به دوش بكشد
و همچنين شانه هايش آن قدر نرم باشد كه به بقيه آرامش بدهد
من به او يك نيروي دورني قوي دادم تا توانايي تحمل زايمان بچه هايش راداشته باشد ووقتي آن ها بزرگ شدند توانايي تحمل بي اعتنايي آن ها را نيز داشته باشد
به او توانايي دادم كه در جايي كه همه از جلو رفتن نااميد شده اند او تسليم نشود و همچنان پيش برود
به او توانايي نگهداري از خانواده اش را دادم حتي زماني كه مريض يا پير شده است بدون اين كه شكايتي بكند
به او عشقي داده ام كه در هر شرايطي بچه هايش را عاشقانه دوست داشته باشد حتي اگر آن ها به او آسيبي برسانند
به او توانايي دادم كه شوهرش را دوست داشته باشد و از تقصيرات او بگذرد و هميشه تلاش كند تا جايي در قلب شوهرش داشته باشد
به او اين شعور را دادم كه درك كند يك شوهر خوب هرگز به همس
 

من فقط یک زنم و می‌ خواهم زن بمانم

  

نقدی بر يک نوشتار
در صفحهء ويژهء «بی بی سی» به مناسبت هشتم مارچ، از نام خانم «دنيا ثاقب» که به شغل فلمسازی مصروف است، نوشتهء زيبا و بسيار عاطفی تحت عنوان «می خواهم زن بمانم» نشر شده است. نويسنده در حقيقت فرياد درونی زن افغان را از جامعهء مذهبی اش بلند نموده و خواسته است موقف خود را در آن به تصوير بکشد
او می نويسد
« گاهی آن قدر حس گریختن در من فریاد می زند، که حس می کنم دیگر هیچ نیرویی نمی تواند وادار به ماندنم کند. بارها شده صبح که چشمانم را باز کرده ام، با خود گفته ام امروز دیگر روز آخر است. اما همیشه شب شده و من یادم رفته که باید می رفته ام از این جا، یادم رفته که با خودم قرار گذاشته بودم تا بگریزم از این همه خفقان، از این همه باید و نباید ها، می دانم که شاید در گوشه ای دیگر می توانستم راحت تر زن بودنم را زندگی کنم، آسان تر می شد خودم و زنانگی ام را دوست بدارم و آن را در زیر هزاران برقع مریی ونا مریی پنهان نکنم
اما نتوانستم، هر بار که بار سفر بستم پایم لرزیده، می دانم که هیچ جایی در این جهان نیست که آرامشم را به من باز گرداند وقتی آرامش از درون من گریخته است. می دانم که باید بمانم و بجنگم، برای لحظه لحظه ی زن بودن و زن ماندنم باید بجنگم، می دانم مادامی که در این جغرافیا هستم چاره ای جز جنگیدن ندارم، من با جنگ زاده شدم
جنگیدن را وقتی به من آموختند که دوچرخه‌ ام را به جرم بزرگ شدن از من گرفتند، وقتی مجبورم کردند خودم را در قفسی پارچه ‌ای زندانی کنم، وقتی به من آموختند که خودم را نیارایم، بوی خوب ندهم، پاشنه‌ های کفشم صدا ندهند تا مبادا رجال دور و برم تحریک شوند
همان وقتی که برای سیاه شدن پشت لب یا کلفت شدن صدای پسرهای همسن و سال من، قربان صدقه‌ها می‌ رفتند و من درد اولین تجربه بلوغم را به عزا نشسته بودم. اما من جنگیدم، از آن روزها تا کنون، هر لحظه در جنگم؛ من سهم خودم و سهم تمام زنان این سرزمین را می‌جنگم. من می ‌جنگم تا شاید روزی دیگر زن بودن جرم نباشد. تا شاید روزی بیاید که زنی، زن بودنش را پنهان نکند؛ تا زنانگی لکه ننگ نباشد
شاید روزی بیاید که دختران سالیان دور بعد از من، از زن بودن نهراسند؛ تا شاید زن بودن دیگر در این سرزمین مردپرور زن‌ کش، بهایی نداشته باشد. من می جنگم به امید روزهای دوری که دیگر بهای زن بودن، اسارت و بردگی جنسی نباشد؛ برای روزهایی که هیچ زنی در زیر هیچ قفس پارچه‌ ای در بند نباشد
می‌ خواهم اگر من و هم ‌نسلانم نتوانستیم، لااقل دخترانمان هویت‌ شان را از نام یک مرد وام نگیرند، آزادی بهای هیچ عشقی نباشد، می‌جنگم تا دیگر عایشه‌ ای اتفاق نیفتد، صدیقه و خیام زیر سنگ‌ های تحجر مدفون نشوند، وزارت اطلاعات و فرهنگ، زنان بی ‌حجاب را بلاک ‌لیست نکند
من می‌ جنگم تا دختران ما مجبور به تمکین نباشند، تا خروج من از خانه‌ ام، به مجوز هیچ مردی صادر نشود، تا کسی دختران این سرزمین را چون گوسفندان بی ‌زبان در ٩ سالگی به حراج نگذارد
من نه مرد ستیزم، نه رادیکال. من فقط یک زنم و می‌ خواهم زن بمانم. دوست داشتم در سرزمینی زاده می ‌شدم که با این همه بیگانه می‌ بودم، اما افسوس که سهم من این است. سهم من نیز چون فروغ، آسمانی است که آویختن پرده ‌ای آن را از من می‌ گیرد، پرده ای که نه من، بلکه دیگران برایم می ‌آویزند
زندگی من در پشت همین پرده‌ ها شروع می‌ شود و در پشت همان‌ ها هم تمام. نمی ‌توانم بایستم. توقف برای من مرگ است. می ‌جنگم تا دختران بعد از من شاید زنان خوشبخت ‌تری باشند»
نجیب روشن

 

مقام زن در اسلام نقش زنان در تاریخ افغانستان 

       مساله زن در عرصه  های مختلف زندگی : در گذر گاه تاریخ مورد بحث وبر رسی  که :  درین زمینه نظریات گوناگون بیان گردیده اما آنچه مسلم است تمام ادیان ومکاتب با مبانی و اصول مربوط برای زن و مرد حدود وحقوقی قائل بوده اند

   طو ر مثا ل در یو نان باستان با اینکه به مر حله پیشر فتهای از مد نیت رسیده

بود و در عین حال ازد واج را و سیله تو لید نسل تلقی میکرده اند . زن در نزد یو نانیان موجود بی ارزش بود .  وقتی بودا رسالت خویش راآغاز میکند .  درآ غاز کار در با ره  زنان سکوت میکند  وچون گروهی  از پیروانش از او میخواهند  تا نظر ش را ابراز کند . پس از مد تی ترد ید بالاخره تصمیم میگیرد که زنان را نیز برای ورود به مذ هب دعو ت نمای

 تمام ادیان الهی در رابطه به زند گی بشر اعم از  " زن و مرد "  حقوق عادلا نه و انسا نی برایشا ن قا ئل بوده و هدف خدا وند ازبعثت انبیا  هدا یت و اگاهی دادن جامعه بشری برای جامعه ایکه  دران صلح . امنیت و تامین عدالت  بر قرار  گرد یده بود ه است . اما متاسفانه ادیان  الهی بعد از زمان و مرحله ای در اثر افزون و خود خواهی که دو خصوصیت بسیار زشت است در انسا ن ها تو سط سه گروه  خاص  جامعه  " زور . زر و تزویر "  بخا طر منافع شخصی و گرو هی به انحراف کشانیده شده  است .  به اساس  شواهد  تاریخ جامعه بشری امت واحد بو ده و همه انسانها  اعم از زن و مرد  زندگی عادلا نه داشتند  قران کریم می فرماید " ای مردم ما همه شما را بدو ن استثنا از  مرد و زن  پدر و مادر  تان افرید یم انگاه  شما در شا خه ها و تیر ه های تجمع یافتید این مجمع طا یفه و قبیله .  قیبله شد ن و سیله است  برای ارتقا و معر فت  تفا وت های  قو می  .قبیلو ی . نزادی در دید گاه تو حیدی ارزشی ندارد .  فقط انکه متقی تر است نز د خداوند گرامی تر است .در دین اسلام  تبعیض نز ادی و طبقاتی . لسانی وجود ند ارد . در مراسم حج که یکی از فرایض اسلا می  است این ادعا بخو بی دیده میشود . دین اسلام  جدا  مخالف هر نوع تبعیض و تما یز میبا شد .علل عقب ما ند ه گی اجتماعی زن عمد تا به عملکرد نظا م های مختلف اجتماعی  که در مسیر  تاریخی یکی پی دیگر ی شکل گر فته  اند صورت گرفته است قبل از اسلام به جرم زن بودن زنده به گور میگردیدند . و زمانی هم کنیز و برده بودند. دین مقدس اسلام  چهارده قرن قبل برای هدایت و اگاهی  مردمان جهان  بنیاد گذ اشته شد . حضرت محمد ( ص ) سعی میکند تا حقوق و شخصیتی را که د ین مقد س اسلا م برای زن قایل شده است بوی بدهد  زنان ما نند مردان  بعیت میکنند و زنان را همچو ن مردان در صف اصحاب خو یش جای مید هد و سعی تلاش ان پیغمبر گرامی سبب  شد که مرحله  نو ینی در تاریخ حیات  "زن "  آ غاز گردد . و نمو نه های بزرگ از  زنانرا  در تاریخ اسلا م و در تاریخ افغانستان میتوان  یافت مانند : حضرات بی بی خد یجه  - بی بی کبرا – بی بی ام سلمه – بی بی عایشه –بی بی فاطمه – بی بی ز هرا – بی بی زینب – بی بی سوده – بی بی صفیه – بی بی حبیبه –که هر کدام  نمو نه های از ایمان – عقید ه- تقوا –علم و معر فت بودند . در تاریخ افغانستان نمو نه های چو ن گو هر شاد بیگم – جها ن ملکه دختر محمود غزنوی –نازوانا – سلطان رضیه –عا یشه درانی-زرغونه انا – رابعه  بلخی- ملالی – فا طمه بلخی  - گو هر ی کابلی – محبوبه  هروی – ریب النسا مخفی – ملکه ثریا  روح افزا طرزی ملکه حمیرا – زینب  داود – اناهیتا راتب زاد  و دیگران  که در تاریخ افغانستان  صد ها و هزار ها زن عالم – شاعر ه – نو یسند ه – مبارز و سیاستمدار – مصدر  خد مات  بزرگ  به جامعه خو د شده اند که قابل تذ کر اند 

  و ضعیت زنان در عصر  ویدی آ ریانا :   زن در انو قت در امور  خانه مصروف بود آریا یی ها همسر خود را بصورت آزادانه انتخاب میکردند .و زن ارزش و آزادی  زیادی  در فامیل و جامعه داشت  و لی با انهم  تابع مرد قرار داد ه شده بود . در کتاب  دهم یگویدا  در یک سرود یکه راجع به مراسم عروسی است  داماد به نو عروس میگوید :خالق معتال  برای من و تو  کودکانی  اعطا فرماید وما را تا سنین پیری  باهم یکجا و متحد نگهدارد . ای عروس در کمال سعادت و مبارکی قدم در خانه شوهرت بگذار  و به مردمان و موای ما برکت بیاور . به خسر وخشویت اعمال نفوذ کن ای عروس و چون یک ملکه  باش برای خواهران و برادران شو هرات . دران عصر نداشتن اولا د و بخصو ص پسر یکنو ع  بد بختی و افلا س شمرده  میشد . و میراث هم به پسر تعلق  میگر فت . از جمله خدایان  عصر ویدی و روشا س  الهه  بود  خیلی محبوب و بشکل یک زن خیلی زیبا تصور  می شد و خدای سپیده دم  بود . مهمترین و اعلی ترین ارزش "زن "  از نظر اسلا م در قران کریم سوره النسا  نازل شده است  که درا ین سوره مبارکه بسیار دقیق مسایل حقوق زن بیان گردیده است .  همچنان  سوره (19) بنام حضرت مریم مادر حضرت عیسی (ع ) که یک زن است و از نگاه ارزش  انسا نی  زن ومرد یکی بوده  لازم و ملزوم  (مکمل ) یگد یگر اند و دارای کرامت و ارزش های مساوی  انسا نی می باشند . در افغانستان هم طی پنجاه سال اخیر  زنان همدوش مردان بیشتر از پیش در تام عرصه های  زندگی – سیاسی – اقتصادی و اجتماعی  سهم فعال  گرفتند. زنان  درامور  زراعت در افغانستان  پهلوی مردان قرار  دارند – جمع اوری  حاصلات  . جمع اوری مواد سوخت  تولید انواع لبنیات  دامپروری و پرورش تربیه پرنده گان  خانگی- و از همه مهمتر به تربیه و پرورش اطفال و اولاد های شان می پردازند . هزاران  زن افغان به شغل مقدس معلمی  - کارمند ی – داکتری و نرس – انجینری -ژونالیستی  و هزان شغل دیگر مصروف بودند .و هنوز هم هستند  صرف یک دوره تاریک  بود  که زنان  ما از همه امورات اجتماعی  سیاسی و حتی از  زندگی که حق مسلم هر انسان است  از زنان افغانستان گر فته  شده بود که بعدا  در مورد  بحث خواهم کرد 

داکتر راضیه هوتکی 

ضرورت همدستی شفاف جنبش های زنان علیه زن ستیزی و نظامی گری در منطقه

شعله ایرانی
زندگی و مبارزات زنان منطقه ی خاورمیانه بیش از هر زمان در تاریخ معاصر، با هم گره خورده است. این درهم تنیدگی سرنوشت و هم سویی خواست ها، بار مسئولیت سنگینی را بر دوش جنبش زنان، فارغ از مرزبندی های جغرافیایی، تعلقات قومی و مذهبی  می گذارد. زنان ایرانی می توانند با تکیه بر تجربیات خود، ابتکار سازماندهی اولیه و دعوت به راه اندازی یک جنبش سراسری در منطقه را به دست گیرند و نقشی به یاد ماندنی ایفا کنند. واقعیت موجود نشان می دهد که هیچ کدام از جنبش های زنان در ایران، افغانستان، ترکیه، پاکستان، اسراییل و فلسطین،عراق، آذربایجان، تاجیکستان… به تنهایی نمی توانند روند زن ستیزی در حال گسترش و نظامی گری در منطقه را متوقف کنند.
خواست صلح و برابری نشانگر ارتقای مطالبات جامعه ی خواهان رشد و تحول است. همبستگی فراملیتی و فراقومی با حفظ استقلال، درس های مبارزات اجتماعی و رمز بقای جوامع بشری اند. زنان در تاریخ بشرهمواره اولین قربانیان جنگ، ناسیونالیسم افراطی، خشونت های قومی و مذهبی بوده اند. آنچه برسرافغانستان آمده فردا می تواند گریبان ایران را بگیرد. اوج گیری خشونت های قومی و مذهبی و حضور نظامی درعراق برسرنوشت همه ی ساکنین منطقه تاثیر مخرب می گذارد و دامن همه را خواهد گرفت. شرایط جنگی در منطقه ی ما عواقب ویرانگری دارد و بی واسطه ترین تاثیر آن کند شدن پروسه ی رشد و اوج گیری جنبش های اجتماعیِ از پایین است. نظامی گری محیط زیست و منابع طبیعی منطقه را که سرمایه ی مشترک فرزندان ماست نابود می کند و به یغما می برد و تحقق رویای دیرین آزادی و استقلال مردمان ما را باز هم به آینده ایی نامعلوم پرتاپ می کند.
خشونت ساختاری و دولتی علیه زنان، کودکان، قومیت ها، اقلیت های مذهبی و جنسی در سراسر منطقه هرچه بیشتر به خطری عمده علیه جنبش برابری خواهی تبدیل شده است. اوج گیری خشونت سیاسی و نظامی، بدون تردید و به شدت، رشد جنبش زنان را محدود می کند. نظامی گری، شرایط جنگی و آماده باش نظامی در منطقه بر الویت گذاری های جامعه تاثیر منفی خواهد گذاشت و مبارزه برای رشد آگاهی زنان و تمرکز بر خواسته های جنسیتی را از دستور کار جامعه ی مدنی خارج خواهد کرد. دولت های منطقه به بهانه ی خطر حمله از یک سو و ناتو به بهانه ی مبارزه با تروریسم از دیگر سوی، هر صدائی را در گلو خفه خواهند کرد. اگر نیروهای مترقی و برابری طلب، مقاومت علیه این نظامی گری را سازمان ندهند، بنیادگرایان مذهبی جنگ طلب، چه آنان که در راس قدرتند و چه کسانی که در کمین آن، تا سال ها سکان داران بسیج مردم به بهانه ی دفاع مقدس خواهند بود و با پرچم بنیادگرایی و ناسیونالیسم افراطی، ارزش های ارتجاعی را هرچه بیشتر رواج و گسترش خواهند داد.
تنها با اتحاد نیروهای موجود جنبش های زنان در کشورهای منطقه است که می توان با تعمیق خشونت و تثبیت قوانین زن ستیزانه، فارغ از اینکه مسببانش دولت های منطقه باشند یا ناتو و گماشتگان آن، مبارزه کرد و به دست آوردهای ماندگار رسید.
تنها با همدستی شفاف و علنی زنان مبارز و برابری طلب، شفاف و مستقل از قدرت های داخلی و خارجی است که می توان در چالش با خشونت نظامی و نظامی گری در کشورهای منطقه از صلح، برابری و آزادی سخن گفت. جنبش های اجتماعی و به ویژه جنبش های زنان می توانند با ابتکار عمل در برابر رشد نظامی گری در منطقه مبارزه ای دامنه دار را پی گیرند و نشان دهند که که مسائل مردمان کشورهای ما تنها به دست خود آنان حل می شود. زنان می توانند در پروسه ی همبستگی علیه نظامی گری و ارتجاع محلی نشان دهند که راهکارهای «زنانه» برای بهبود زندگی و حل مسائل منطقه از افغانستان تا اسراییل، راهکارهایی انسانی، سکولار، عملی و صلح جویانه هستند و عدم توجه به آنها محیط زیست، ارتقا و بقای جوامع ما را تهدید می کند.
آگاهی همه جانبه از مشکلات یکدیگر، خبررسانی، تعامل و ارتباط و دیدار در سطوح مختلف محلی و منطقه ای، برگزاری کنفرانس ها، سازماندهی پروژه های مشترک و سراسری، پشتیبانی از خواسته های جنبش های زنان در کشورهای پیرامون و هم سرنوشت،… اینها از نخستین گام های تقویت همبستگی عملی و ایجاد جبهه ایی مشترک علیه زن ستیزی و نظامی گری است.
تشکیل جبهه ی متحد فراملیتی فارغ از تعلقات نظری و مذهبی، علیه زن ستیزی، استبداد و نظامی گری در منطقه، یکی از کارآ ترین راهکارها برای تقویت بنیه ی جنبش رهایی زنان در سطح ملی نیز هست. اگر جنبش های زنان منطقه، سازمان ها و گروه های موجود زنان، با حفظ گوناگونی شان، هم صدا در برابر نظامی گری، حضور  قدرت های خارجی و سرکوب شهروندان توسط قدرت های داخلی بسیج شوند، دولت های منطقه و هم نیروهای نظامی بیگانه، با جنبشی فراگیر و قوی رو به رو می شوند که نه توان انکارش را خواهند داشت و نه سرکوبش به آسانی میسر و قابل توجیه خواهد بود. چنین جنبشی، اگر بتواند استقلالش را کاملن حفظ کند، از برتری جویی ملی و گروهی بپرهیزد،  بی شک از حمایت جهانی نیز برخوردار خواهد شد و نیروهای مترقی و صلح جوی جهان را به یاری خواهد گرفت. پاگیری و رشد چنین همدستی مترقی ایی به نوبه ی خوداشکال جدید همبستگی عملی در میان مردمان منطقه را بازتولید خواهد کرد. 

برگرفته از سایت اوای زنان افغان 

موقف زن در تاًمین صلح

زن مو جودهستی آفرین است ، زن نخستن آموزگار ، پرورش دهنده و تکامل دهنده رویا های انسانی است . زن افرینده همه هستی های مادی و تکامل دهنده شعور اجتماعی و بالاخره اساس گذار صلح و اموزش در محیط انسانی تلقی میگردد

              انسان محبت و زشتی - صلح وجنگ - علم و ادب -  فرهنگ  امیزش زیسست اجتماعی را برای نخستن بار از اغوش پاک زن که مادر پرورش دهنده عالی مقام ادمیت  بسوی انسانیت است  می اموزد اگر مو قف اجتماعی  زن در جامعه جا یگاه اساسی خویش را حفظ نماید .   قوانین علمی بشری و عا طفی تامین کننده همه حقوق و ازادیهای  اجتماعی –  حقوقی –  اقتصادی –  کلتوری  و اخلا قی در جامعه مد نی تامین  باشد    این  یک امر حتمی است که زنان  تامین کننده  و پیام  اوران  صلح در محیط  خانواده و جامعه  محسوب میگردد . صلح نیاز مبرم در محیط زیست همه انسا نها  پنداشته میشود  اما عنصر عمده تکا مل تامین  صلح در اجتماع  مربوط به اقتصاد خانواده گی و اجتماعی تلقی میگردد 

              درر کشور ما  متاسفانه  عددم زمینه  های رشد   اقتصادی –   زنان کشور مارا در فقر و تنگدستی و محروم از همه نعمات مادی و معنوی قرار داده ، زشتی ها و نا ملا یمات خانواده گی روحیه پرورش اطفال را نیز  تحت تاثیر  خویش قرار داد ه است . بناء باید  گفت که جنگ و ادامه جنگ وعدم صلح و نقش زنان در پرورش و تکامل  فضای صلح و ارامش  خانواده گی تاثیرات منفی را در جامعه از خود به جا گذاشته که نمیتوانیم  جایگاه اساسی نقش زنان  را در تامین صلح برازنده ساخته و به خشونت های موجود  خاتمه  بخشیم 

      پس میتوانیم بگویم که اقتصاد  تعيین کننده تماما اهداف انسانی است که  منجر به ایجاد   فضای صلح و دوستی  وامیزش انسانی  در یک  جامعه  میگردد

بادر نظر داشت رشد اقتصادی خانواده ها میتوانیم  بگو یم که موقف زن در تامین  صلح نقش کلیدی را دارا  میباشد

با تقدیم حرمت به مقام والای زن

داکتر راضیه هوتکی   

 

اولين سفير زن  درتاريخ  کابل زمین 

(سندخت ،( رودابه،تهمینه

اولين زن خردمند وسفيردر تاريخ ، زنى است هنرمند و پيام آور كه براى اولين بار در تاريخ سفارت، به ديدار مهاجم سرزمين خود «سام نريمان» پدر «زال زر» مى رود چنان با لطف بيان و سخن هاى دلنشين و دلپذير موافقت او را در آشتى دادن دو سرزمين به دست مى آورد كه از وقوع جنگى بزرگ و خانمان سوز پيشگيرى مى كند و او كسى نيست جز «سيند خت» همسر «مهراب» شاه كابلي، مادر «رودابه» و مادر رستم، يكى از خرد مند ترين چهره هاى شاهنامه. سيندخت در دليرى، درايت، چاره انديشى، سخنورى، انديشه و سياست چنان مشهور و شايسته ستايش است كه لقب «اولين سفير زن» و «سفير صلح» در شرق باستان را به خود اختصاص داده است. در داستان زال و رودابه حكيم ابوالقاسم فردوسى مى خوانيم، پس از آنكه زال فرمان شاهى كابلستان را از منوچهر شاه مى گيرد و براى گردش به قلمرو خود مى رود، مهراب فرمانرواى كابل براى اداى احترام و نثار هديه به ديدار او مى شتابد. زال را ديدار مهراب خوش مى آيد و پس از رفتن مهراب او را مى ستايد. يكى از پهلوانان، زال را نويد مى دهد كه

پس  پرده  ا و يكى د ختر ا ست

كه رويش زخورشيد نيكوتر است

و آنقدر مى گويد كه زال ديوانه مى شود و آرزومند وصل يار ناديده

از آن سو مهراب پس از بازگشت به ايوان خود در پاسخ به سؤال همسرش سيندخت كه مى پرسد اين جوان پير سر را چگونه ديدى؟ چنان از آراستگى و جوانى و فر،  زال مى گويد كه دل دخترش رودابه را كه پنهانى به سخنان پدر گوش ايستاده، بيقرار و ناشكيبا مى كند. طورى كه در نهان و به يارى كنيزكان مقدمات ديدار با معشوق ناديده را در مشكوى خود فراهم مى كند

در اين ديدار كه درنهايت ادب و خويشتندارى صورت مى گيرد هر دو به پيوندى جاودان پيمان مى كنند

زال پس از بازگشت، وفاى به عهد مى كند و به پدرش سام نامه مى نويسد، سام به ناچار با خردمندان به مشورت مى نشيند، سپس با پسر همد ست مى شود، اما با اين شرط كه از منوچهرشاه كه در آن زمان، پادشاهى سرزمين پهناور ي را داشت و بسيارى كشورها به او خراج مى دادند، اجازه وصلت بگيرد

از اين سو سيندخت از راز د ختر خبر مى شود. اين ماجراى عاشقانه چنان او را گريان مى كند كه  زار و پژمرده مى شود، زيرا آگاه است و خوب مى داند كه دو خاندان همسنگ و هم وزن هم نيستند و مهم تر اينكه اگر منوچهر شاه بشنود، آنقدر از اين عشق ناسنجيده خشمگين خواهد شد كه فرمان ويرانى كابل را مى دهد

رودابه سيندخت را با اين نويد كه جهان پهلوان سام نيز با زال درباره اين پيوند همد ست شده است، اند كى تسكين مى دهد، ولى غم ناهموارى راه چنان بر سيندخت سنگين است كه رنگ رخسار او مهراب را به پرسش وامى دارد. سيندخت زنى است شوهر دوست، راستگو و پاك اند يش، پس ماجرا به مهراب مى گويد. مهراب آه سرد برمى آورد، زيرا مى داند اين ماجرا كينه ديرينه اى را كه ميان اجداد خاندان او و منوچهر است، زنده مى كند، كينه اى كه به جنگ ميان نيايش ضحاك و فريدون، نياى بزرگ منوچهر، برمى گردد، پس تيغ مى كشد تا رودابه را بكشد. در اينجا سيند خت اولين نقش خود را براى جلوگيرى از پيش آمدن واقعه اى تلخ، به خوبى ايفا مى كند. برپاى مى جهد و دو د ست در كمر او حلقه مى كند. سپس مهراب را كه از خشم خون به چشم آورده با گفتارى نرم نويد مى دهد كه به دلت بيم راه مده. زيرا سام نيز با پسرش زال در اين كار همدست است

چنين گفت مهراب كاى ماهروى

سخن هيچ با من به كژى مگوى

بدوگفت سيندخت كاى سرفراز

بگفتار كژى مبادم نياز

گزند تو پيدا گزند من است

دل دردمند تو بند من است

چنين است و اين بردلم شد درست

همى بدگمانى مرا از نخست

سپس از مهراب مى خواهد كه پيمان كند و سوگند خورد كه به رودابه گزند نرساند و مهراب كه اكنون آرام يافته، چنين مى كند. از آن سو، سام خود را به درگاه منوچهرشاه مى رساند تا براى اين وصلت از او كسب اجازه كند، اما منوچهر كه پيشتر، خبر را از كارآگهان شنيده است، بدون آنكه به سام فرصت سخن گفتن دهد، به او فرمان لشكركشى و ويرانى كابل را مى دهد. سام نيز به ناچار چنين مى كند

از يك سو زال چنان آشفته مى شود كه بى فوت وقت، رهسپار كاخ منوچهر مى گردد و از يك سو مهراب با شنيدن خبر لشكركشى سام چنان هراسان و خشمگين، كه باز شمشير مى كشد و به سيند خت مى گويد كه اى زن كنون كه دخترت برايم ننگ به بار آورده، چاره اى كه تو و آن دختر ناپاك تن را بردار كشم، مگر منوچهر از اين خشم و كين برآسايد. اين بار نيز سيند خت ژرف بين است كه در اين فضاى سراسر اضطراب و آشفتگى، به سرعت به چاره انديشى مى نشيند و سپس شهباز سخن را اينچنين به پرواز مى آورد

اى شاه خورشيد خش، يك سخن از من بشنو و سپس هرچه مى خواهى بكن

تو را گنج و خواسته بسيار است، اندكى از آن را به من ببخش كه روزگار، آبستن حادثه شده است و روشنى روز، شبى تار باشد كه اين تيرگى را خود بزدايم و روز را چون چشمه اى رخشان و جهان را چون نگينى     بد خشان كنم.  محراب مى گويد: در ميان يلان سخن به راز مگو، يا به روشنى سخن بگو يا آماده پوشيدن چادر خون بر تن باش.  سيند خت به آرامى مى گويد: همسر نامدارم! تو را به ريختن خونم نياز نباشد، چون اراده كرده ام روز ديگر خد مت سام روم و اين تيغ كين را كه از نيام كشيده شده به جاى خود باز گردانم. فردا آنچه را كه شايسته است مى گويم و با خرد و دانش خود، انديشه و گفتار خام او را خواهم پخت. پس از تو گنج و خواسته، و از من رنج جان! .  مهراب مى پذيرد و به او كليد گنج خانه را مى دهد و مى گويد: اين تو و اين گنج و گوهر و پرستنده و اسب و كلاه، مگر با درايت تو كابل از اين كين كشى امان يابد

در پايان باز سيند خت از مهراب پيمان سخت مى گيرد كه به جان رودابه گزند نرساند، سپس چست و چابك و چاره جو به آماده سازى گنجى بزرگ مى پردازد: سه صد هزار د ينار، ده اسب گرانمايه با ساز و برگ سيمين، پنجاه پرستنده زرين كمر، شصت پرستنده زيبارو با گردن آويز و جام هاى زرين پر از مشك و كافور و ياقوت و گوهرهاى بسيار، صد ماده اشتر سرخ موى، صد اشتر باركش. تاج شاهوارباياره و طوق و گوشوار، دوصد تيغ هندى آبدار، تخت زر، چهارپيل هندى  

بياراست تن را به ديباى زر

به در و به ياقوت پرمايه بر

يكى ترگ رومى به سر برنهاد

يكى باره زيراندرش همچو باد

شتابان و جلوه كنان خود را به درگاه سام مى رساند، بى هيچ آواز و ذكرنامى

پرده داران به سام خبر مى دهند كه فرستاده اى از كابل آمده. سام بار مى دهد. سيندخت از اسب فرود مى آيد و خرامان به درگاه مى رود، زمين ادب مى بوسد و بر پهلوان زمين، آفرين مى كند.  گنج و نثار و پرستنده و اسب و پيل را رده بر مى كشد و يكايك پيشكش مى كند، چنانكه سام خيره مى شود

پر اند يشه بنشست، بر سان مست

به كش كرده دست و سرافكنده پست

كه جايى كجا مايه چندين بود

فرستادن زن چه آيين بود؟

سام از يك سو در حيرت است كه از كى تا به حال زنى به رسولى و همپرسگى جنگى مى آيد و از يكسو در اين انديشه كه اگر گنجينه را بپذ يرد، شاه بر او غضب خواهد كرد و اگر نپذ يرد، زال بسيار آزرده خاطر خواهد شد، به طورى كه نزد سيمرغ باز خواهد گشت.  پس دستور مى دهد، گنجور زال هدايا را به نام «مه كابلستان» تحويل بگيرد. سيندخت چون چنين ديد، دانست كه بدى از او دور شده و بخت به كامش است؛ پس به سه پرستنده سمن رخ خود فرمان داد جام به دست گيرند و سر تا پاى سام را گوهرافشان كنند. چون اين آيين به پايان رسيد، سيند خت د ست به جادوى كلام برد

اى پهلوان! اى كه با راى تو پير جوان مى شود، بزرگان، دانش و خردورزى را از تو آموخته  اند. با مهر تو دست هر بدى بسته مى شود و با گرز تو شاهراه ايزدى باز، اگر گناهى هست، از مهراب است كه اكنون از مژه خون مى چكاند نه بى خبران كابل، ما همه زنده به رأى تو و پرستنده خاك پاك توييم

از آن ترس، كو هوش و زور آفريد

درخشنده ناهيد و هور آفريد

نيايد چنين كارش از تو پسند

ميان را به خون ريختن برمبند

تو دانى نه نيكوست خون ريختن

ابا بى گناهان بر آويختن

خداوند ما و شما خود يكى است

به يزدان مان هيچ پيكار نيست

سام مى گويد، آنچه مى پرسم براستى جواب بده، نسبت تو با مهراب چيست و آن دختر را زال چگونه ديده و نيز بگو د خت مهراب را روى و موى و خوى و فرهنگ و بالا و ديدار چگونه است؟ . سيندخت مى گويد: پهلوان! نخست پيمانى سخت از تو مى خواهم كه به جانم گزند نرسد. سام پيمان مى بندد. سيندخت زمين ادب مى بوسد و مقتد ر بر پاى مى ايستد: - اى پهلوان! من زن مهراب روشن روانم و مام رودابه ماهرو. آمدم تا بدانم هواى تو چيست و در كابل د وست و د شمن تو كيست؟ . اگر ما بد گوهر و گناهكاريم و نه در خور پادشاهى، من اينك به پيش تو ايستاده ام. كشتنى را بكش و بستنى را ببند، اما دل بى گناهان كابل را مسوز

سخن ها چو بشنيد ازو پهلوان

زنى ديد با راى و روشن روا ن

چنين داد پاسخ كه پيمان من

درستست اگر بگسلد جان من

تو با كابل و هر چه پيوند توست

بمانيد شادان دل و تندرست

بد ين نيز همداستانم كه زال

زگيتى چو رودابه جويد همال

اكنون اى بانوى نيك رأى و ژرف بين، هيچ اند يشه و اندوه به دل راه مده كه اگر جانم بگسلد، از پيمانم نگسلم. پيش از اين زال خود به خدمت منوچهرشاه رفته است، اكنون خود نيزنامه اى ، خد متش خواهم فرستاد و به جد، كار شما را پى خواهم گرفت. اكنون؛

به كابل بباش و به شادى بمان

از اين پس مترس از بد بد گمان

شكفته شد آن روى پژمرده ماه

به نيك اخترى برگرفتند راه

و بدين ترتيب رسالت بانويى شايسته، سخنور، خرد مند، پاك اند يش، خانواده دوست، آگاه به آداب و رسوم زمان، دلير و آگاه به امور سياسى، با پيروزى هر چه تمام تر ختم به خير و صلح و شادى مى شود و در تاريخ به لقب «اولين سفير زن» و «بانوى صلح» نايل مى آید

صباح  

زنان، به عنوان نیمی از جمعیت جهان، با گذشت زمان و دوره‌های مختلف با انعطاف‌پذیری فراوان، نقش‌های بنیادین خود را تغییر داده و همواره سرآغاز دگرگونی‌هایی بزرگ بوده‌اند. گاه این تعییرات برای خود آنها نیز خوشایند نبوده و بعدها به اجبار مدت‌ها تلاش کرده‌اند تا شرایط را به همان شکل اولیه بازگردانند و در برخی موارد نیز هرگز موفق نشده‌اند. به طور مثال زنانی که در دوره‌های آغازین زندگی بشر بر روی کره خاکی تعیین‌کنندگان اصلی قوانین و حدود اجتماعی بوده‌اند، امروزه کمترین سهم را در وضع همین قوانین اجتماعی داشته و در صحنه‌های سیاسی نیز حاشیه‌ای‌ترین نقش‌ها را ایفا می‌کنند. حال آنکه تاریخ به روشنی اعلام می‌کند این زنان بوده‌اند که نقش‌های محوری در جامعه را بر عهده داشته‌اند؛ نقشی که اکنون در اغلب دنیا مردان ایفاگر آنند و زنان جایگاه چندان پایداری در آن ندارند. مفهوم زن‌سالاری نیز ریشه در همین دوران دارد. عصری که زن به دلیل قدرت باروری و آینده‌نگری‌اش، در میدان تصمیم‌گیری‌های مهم، مرد را کنار زده و وظایف خطیر را بر عهده داشته است

در دنیای امروز که جهان به شدت بر مدار مردگرایی می‌چرخد و زن ناخودآگاه به موجودی ترحم‌برانگیز و نیازمند به توجه و حمایت مرد تبدیل شده، تصور اینکه زمانی ماجرا عکس این بوده کمی دور از ذهن است؛ اما جای شکرش باقی‌ست با توجه به مدارک تاریخی مستدل و مستند، اصل موضوع به هرحال قابل انکار نیست که بتوان به سادگی از پرداختن به نتایج حاصل شده از روند این تغییرات گذشت. چرایی و چگونگی عقب‌نشینی زن از میدان قدرت بحثی طولانی است که البته در این مجال اندک نمی‌گنجد، اما می‌توان فهرست‌وار به چند نمونه از دلایل اساسی آن اشاره داشت

۱تفاوت‌های فزیکی و بیولوجیکی میان زن و مرد که رفته رفته کشف شده و مورد توجه هر دو گروه قرار گرفته است؛ مردان به قدرت بدنی خود بالیدند و ضعف جسمانی زنان را در مقایسه با نیروی خود چنان بزرگ جلوه دادند که به تدریج این باور در ذهن زن نیز قوی و قوی‌تر شد که او به هرحال قادر به انجام آنچه مردان می‌کنند نیست و نباید تلاش کند تا هم‌پای آنان از پس هرکاری برآید

۲تفاوت‌های ذهنی میان دو جنس که زن را موجودی دقیق به جزئیات و پایبند به علایق و احساسات معرفی کرد و مرد را دنباله‌رو منطق و عقل و در اغلب موارد کلی‌نگر

۳قدرت باروری زن که مرد را همواره نیازمند خود ساخته بود و مرد بزرگ‌ترین نقطه ضعف وجود خود را در این وابستگی می‌دید؛ بدون آنکه در ازای آن قدرتی در خود بیابد. (گرچه در رد این مورد ادعا شده است زن نیز دچار نقطه ضعفی مشابه است، اما نکته اساسی آنجاست کهنسل‌آفرینی و افتخار به نسل زاده شده هرگز موضوعی زنانه نبوده است. در حالی که زن از روی غریزه برای هر فرزندی که به دنیا آمده مادر بوده است، مردان همواره از نابودی نسل خویش هراس داشته‌اند)

۴هوشمندی مردان در اینکه به قدرت رسیدن زنان برابر با تلاش و زحمت بیشتر برای آنهاست از یک سو و از سوی دیگر تسلیم شدن زنان در برابر تصمیم و اراده مردان

۵قوانین مذهبی که برای زن و مرد یکسان نیستند و برای هرکدام بنابر اقتضای وجودی قوانینی را تعیین نموده است. به این ترتیب که ادیان عمدتاً برای تاکید بر مقام بالای زن او را ازفعالیت‌های مردانه و دخالت در اوضاع اجتماعی برحذر داشته‌اند. ضمن اینکه تفاوت در احکام مذهبی، شبهات و سواستفاده‌های مردان را نیز سبب شده است

گرچه تمام دلایل به اینها ختم نمی‌شوند، اما آنچه مسلم است این که این ۵ نمونه از اساسی‌ترین دلایل دگرگونی ساختار جوامع بشری بوده است. تا به امروز هم نقش زنان در جوامع مختلف مدام دچار تغییر و تحول بوده و همچنان نیز از جایگاه ثابتی برخوردار نیست. به خصوص در ۴ زمینه اجتماعی، فاصله زیادی میان فعالان مرد و زن دیده می‌شود. این چهار زمینه عبارتند از فعالیت‌ها و موقعیت‌های اقتصادی، دستاوردهای تحصیلی، سلامت و بقا و بالاخره فعالیت‌های سیاسی

با نگاهی اجمالی به آنچه در جهان می‌گذرد و آماری که حقوق و حدود اختیارات و فعالیت‌های زنان را در کشورهای مختلف نشان می‌دهد به این نتیجه می‌رسیم که نه فقط هنوز کشورهایی هستند که در آن زنان از ساده‌ترین و کمترین حقوق اجتماعی شرکت در انتخابات- محرومند،بلکه حتی در کشورهای توسعه‌یافته و پیشرفته دنیا نیز میزان این حدود و اختیارات در بخش زنان با اجحاف فراوان روبروست. به طوری که در صدر این فهرست کشور سوئد قرار دارد که آمار۵۵ فیصدی برای مشارکت زنان در زمینه‌های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی ارائه داده است. رقمی که البته چندان هم رضایت‌بخش و شگفت‌انگیز نیست

از سوی دیگر توجه به این نکته نیز ضروری است که عدم حضور فعال زنان فقط نشانگر قدرت‌طلبی بیشتر و پس‌راندن زنان از این عرصه‌ها توسط مردان نیست. بلکه اغلب زنان هم چندان مشتاق استفاده از این حقوق نیستند. ساده‌ترین دلیل هم آن است که مفهوم آینده برای زنان به شدت عمیق‌تر از آن مفهومی است که در ذهن مردان وجود دارد. نتایج تحقیقات روانشناسی نشان داده است زن به شکل معمول آینده را زمانی تصور می‌کند که فرزندان و نوادگان حضور دارند و او دیگر نیست، حال آنکه نهایت آینده در ذهن اکثریت مردان زمانی است که آنها بالندگی فرزندان و نوادگان خود را تماشا کرده و از کهنسالی خود لذت می‌برند. بنابراین دغدغه‌های زن ابعاد عمیق‌تری داشته و نگرانی‌های او نیز در صورت پذیرش مسئولیت‌های بزرگ اجتماعی موجه‌تر و شدیدتر خواهد بود، که چون از سوی مردان به وسواس تعبیر می‌شود نتیجه‌ای جز عدم سازگاری میان راه‌کارهای دو جنس در برابر یک موضوع معین به دست نخواهد داد. ریشه یکی از بنیادی‌ترین دلایل مردان برای جلوگیری از قدرت‌بخشی به زنان نیز همین مساله است

تفاوت دارایی زن و مرد نیز دلیل دیگری است که زن را از شرکت در این فعالیت‌ها بازمی‌دارد. او به اندازه مرد ثروتمند نیست. چه در جوامعی که بنابر سنت و فرهنگ او را وابسته به مال پدر و همسر پرورانده‌اند و چه در جوامعی که مجبور است هم‌پای پسران از نوجوانی استقلال خود را اعلام کند، این مشکل پابرجاست. او به سادگی مرد نمی‌تواند درآمد کسب کند. و از آنجا که برای درآمد کسب شده نیز برنامه‌ریزی از پیش تعیین شده دارد، پذیرش خطر به هدر دادن آن برایش مشکل است

در این میان باورهای عام نیز بر برخی دیدگاه‌ها تاثیر گذاشته و این تصور غلط را به وجود می‌آورد که چون زن موجودی ذاتاً سیاست‌مدار است و ذهنی پویا برای یافتن ترفندهای موثر دارد، استفاده از هوش سیاسی وی تنها در صورتی به فاجعه منجر نخواهد شد که با منطق سیاسیمردانه ترکیب شود! چه، در تاریخ موارد بسیاری از فاجعه‌های انسانی ثبت شده که مسبب آنها مستقیم و غیرمستقیم زنان در صدر قدرت بوده‌اند. در صورتی که انگشت‌شماری تعداد زنان در صدر قدرت، خود دلیل بر این مدعاست که این باور حاصل ساده‌اندیشی عوام بوده و در مقایسه با فجایعی که مردان قدرتمند تاریخ آفریده‌اند به حساب هم نمی‌آید

علاوه بر دلایل ذکرشده مسئولیت‌های خانوادگی نیز برای زن از اهمیتی بالا برخوردارند که به سادگی مرد نمی‌تواند آنها را ندیده گرفته و فراموش کند. او در هر شرایطی لازم است موقعیت تحصیلی و عاطفی و مشکلات احتمالی فرزندان و اطرافیان خود را بداند و در حد امکان نیز به آنها کمک کند

پایبندی و توجه به مذهب نیز عامل بازدارنده دیگری است که زن را قانع می‌کند حضور در کنار مردان تنها راه حل نیستتاکید بسیار بر اینکه پشتیبانی عاطفی او از مرد بهترین شکل ارائه قدرت از جانب وی خواهد بود، او را تا مرز داوطلبانه پس‌کشیدن از حضور در صحنه‌هایاجتماعی پیش برده است

پرسش اساسی آنجاست که اگر زن به شکل ذاتی نیز هدایت از پشت پرده را کاربردی‌تر می‌داند، مبارزه‌اش برای کسب مقام و مسئولیت برابر با مردان در جامعه به چه دلیل است؟ به عقیده نگارنده اشکال اساسی را باید در انتقال غلط مکتب‌های فکری مردگرایانه و زن‌گرایانه دانست. مکاتبی که زاییده دوره‌های تاریخی خاص بوده‌اند و لازم بوده به طور کامل و دقیق به نسل‌های بعد انتقال پیدا کنند تا از هرگونه برداشت نادرست احتمالی جلوگیری شود. به طور مثال بنیان‌گذاران مکتب فمینیزم هرگز در پی آنچه امروز مدعیان فمینیزم  ابراز می‌کنند نبوده و برابری حقوق زن و مرد را در جامعه‌ای فریاد می‌زدند که در آن زن از کمترین حقوق انسانی خودداشتن تحصیلات عالی، انتخاب مشاغلی چون داکتری، محققی و...- نیز محروم بوده است؛ حقوق عامی که بنا نبوده بر اساس جنسیت تعیین شود، اما دقیقاً هم بر همین اساس اعمال می‌شده است

در یک جمع‌بندی کلی، می‌توان به این اصل مهم رسید که بشر در جامعه متمدن و مدرن امروزی نه تنها لازم است به بازنگری در مفاهیم متداول خود بپردازد، که برای برداشتن گامی بزرگ‌تر نیز مهیا شودقرن‌ها وقت و انرژی اندیشمندان تنها صرف تجزیه و تحلیل این مهم شد که نمی‌توان برای خیر و شر، زشتی و زیبایی، ارزش‌ و ضدارزش‌، تعاریفی مطلق و ثابت ارائه کرد؛ این مفاهیم کاملاً نسبی بوده و بنابر شرایط متغیرند. به همین ترتیب، امروز نیز لازم است برای اهمیت نقش جنسیت در تعیین حقوق انسانی تکلیفی تازه تبیین کرده و دیدگاهی تازه‌تر را مورد آزمون و بررسی قرار داد تا نه فقط زنان، که آحاد جامعه بشری جایگاه و حقوق خود را بهتر شناخته و با آگاهی برای رسیدن به شناخت هستی گام بردارند

دوازده خانمي كه بايد از آنها دوري كنيد 

اين امکان وجود دارد که هر کدام از ما در مورد خانم ها اشتباه کنيم. بيشتر افراد جذب زيبايي هايي ظاهري شده و به سرعت گول مي خورند. برخي با بوسيدن پاي زناني که به آنها مانند يک تکه کثفات نگاه مي کنند، فقط خودشان را کوچک کرده اند. شايد وقت و هزينه هاي گزافي را صرف خانم هايي کنيد که تنها قصد سوء استفاده از شما را دارند. اما آيا از اشتباهات خود درس مي گيريد؟ نه، هر بار به خود قول مي دهيم که متفاوت عمل کنيم. تصور مي کنيم که اگر سخت تلاش کنيم و از انجام برخي کارها خودداري نماييم، نتيجه تغيير خواهد کرد. خوب اگر شما همچنان همان تيپ هاي هميشگي را انتخاب کنيد، هيچ چيز تغيير نمي کند؛ و مجددا، بارها و بارها قلب شما شکسته خواهد شد. بايد از خود در مقابل خانم هايي که در ليست زير مي بينيد، به شدت محافظت کنيد، تا بتوانيد درقرارهاي ملاقات خود يک قدم به سمت موفقيت نزديک تر شويد
خانم هاي فمينيست
اين دست از خانم ها تصور مي کنند که تمام ناخوشي هاي زندگي از مردها نشئت مي گيرد آنها تصور مي کنند که وجود خانم ها، فرشته وار است و مي توانند تمام دنيا را عوض کنند، البته فقط در صورتيکه معضل ''مردسالاري'' از جلوي پاي آنها برداشته شود. رفتار اين مدل خانم ها با آقايون اصلا مناسب و قابل قبول نمي باشد. شما مي توانيد آنها را به راحتي از شعار معروفشان تشخيص بدهيد،


خانم هاي پولکي
خيلي ساده و راحت: او تنها به خاطر پول با شما رابطه برقرار مي کند. او خيلي زود با شما صميمي مي شود. آنها از آقايون انتظار دارند که تمام هزينه هاي زندگي آنها را برآورده سازند، تنها به اين دليل که آنها از نظر زيست شناختي مونث هستند. آنها تصور مي کنند که يک مرد بايد هزينه نوشيدني، شام، مسافرت، گل، جواهر و .. را بپردازند بدون اينکه هيچ گونه وظيفه جبران و يا تلافي بر گردنشان بيفتد. او هيچ چيز نيست جز يک انسان مادي. فکر مي کنند که زنانگي شان از طلا درست شده است و ميليون ها دلار مي ارزد. او يک طماع دغل باز است. او فقط به فکر بر آورده کردن نيازهاي خودش است و براي ديگران هيچ اهميتي قائل نيست. و بهتر است که حواس خود را جمع کنيد، چراکه عده بسياري از دخترهاي جوان جزء اين گروه قرار دارند

 
خانم هاي رمانتيک
اين نوع خانم ها زندگي خود را بر طبق فيلم هاي عاشقانه و کتاب هاي رمان سپري مي کنند. او هر شب به تنهايي به خانه مي آيد و مجله هاي مربوط به عروسي را ورق مي زند و در عين حال در انتظار شاهزاده اي است که با اسب سفيدش از ميان آسمان به زمين فرود آيد و او را سوار بر اسب سفيدش کرده ، به جايي ببرد که هيچ مشکلي وجود نداشته باشد، تا بتوانند به خوبي زندگي کنند. آنها دخترهايي هستند که توسط پدر و مادرها و خانواده هايشان نازپرورده بار آمده اند و چيزي از واقعيات زندگي، نظير پرداخت صورتحساب ها و تميز کردن دستشويي ها نمي دانند. او انتظار دارد کسي تمام مدت از او مراقبت و نگهداري کند، شب ها ملافه را بر رويش بکشد و تمام شب بر بالينش بيدار بماند تا مبادا او خواب بدي ببيند و بترسد. فرار کنيد

خانم هاي بدگمان
اين خانم تمام خصوصيات منفي افراد رمانتيک را با خود به همراه دارد. او هميشه جزء ''زخم خوردگان'' اجتماع است. کسي که در روابط گذشته خود شکست خورده و به طور ناخودآگاه از برقراري ارتباط مجدد واهمه دارد. ارتباط شما با اين افراد به جايي راه نمي برد، چرا که آنها در ابتدا علاقه فراواني از خود نسبت به شما نشان مي دهند، اما پس از چندي اثري از آن باقي نخواهد ماند. و اين چرخه همچنان ادامه پيدا مي کند. شما هميشه در رابطه خود با او سردر گم هستيد. با شما قرار ملاقات مي گذارد و معاشقه راه مي اندازد، اما رابطه شما فراتر از يک دوستي ساده نمي رود. تنها چيزي که تحويل شما مي دهد يک مشت معذرت خواهي بيهوده است. هيچ وقت به اندازه کافي براي شما زمان ندارد؛ شما هم که به اندازه کافي غم و غصه براي خودتان داريد، پس بهتر است با چنين زني ارتباط برقرار نکنيد

خانم هاي عصباني
مثل خانم هاي فمينيست خانم ها عصباني نيز دل خوشي از مردها ندارند. آنها به مردها اهانت مي کنند، و مي توانند بدي ها و خطاهاي تمام مرداني را که از ابتداي زندگي با آنها ملاقات کرده اند را به سادگي به خاطر بياورند. براي خانم عصباني چيزي به عنوان ''مرد خوب'' وجود ندارد و تمام مردها ''احمق'' و ''عوضي'' و ''کثيف'' هستند. خون آنها از دست مردها به جوش مي آيد و در هر لحظه مي توانند مانند يک کوه آتشفشان منفجر شوند. برقراي ارتباط با اين نوع خانم ها مساوي است با ورود به تراژدي و داد و فرياد ، پس بهتر است عقب بايستيد

خانم هاي نامطمئن
در نگاه اول چنين خانم هايي خيلي خوب جلوه مي کنند؛ با شما به مهرباني رفتار مي کنند و خوش مشرب هستند. اماچيزي نمي گذرد که ترس هاي دروني اش پديدار مي شوند. روزي 10 مرتبه به شما تلفن ميزند تا بپرسد ''رابطه در چه حالي است؟'' يا اينکه ''تنها مي خواهد صداي شما را بشنود.'' او مي خواهد مطمئن شود که به اندازه کافي جذاب است؛ دائما نگران آرايش صورت و موها و همينطور لباس هايش مي باشد. او محتاج و نيازمند است و همواره با اين ترس زندگي مي کند که مبادا آقا او را به خاطر ''خانم بهتري'' ترک کند. اين دسته از افراد خيلي زود خود را آويزان شما مي کنند

خانم هاي هرزه
اخلاق اين خانم ها واقعا عجيب و غريب است. آنها افراد نا مطبوعي هستند که به ديگران با چشم حقارت نگاه مي کنند و فقط به خودشان اهميت مي دهند و اصلا مهم نيست که قلب ديگران را بشکنند و آنها را آزرده خاطر سازند. بيشتر خانم هاي هرزه به فکر پول و مال و منال نيز هستند درست مثل خانم هاي پولکي. آنها معمولا خوش قيافه و خوش لباس هستند و به راحتي با اخمي که در چهره دارند قابل شناسايي مي باشند

خانم هاي منم منم
مثل خانم هرزه، خانم منم منم نيز فقط براي خودش ارزش قائل است. او مي خواهد که هميشه مرکز توجه قرار گيرد و هر کاري که مي خواهد انجام دهد و هر کجا که مي خواهد برود. او خود خواه و خود محور است. شيفته خودش مي باشد و به عنوان ''دختر کوچولوي بابايي'' بزرگ شده، و انتظار همان توجهات را از شما دارد. هر چند اين امکان وجود دارد که شما از مصاحبت دخترهاي لوس و ماماني لذت ببريد، اما بايد تا آنجا که مي توانيد خود را از آنها دور نگاه داريد

خانم هاي نا اميد
شرايط هر طوري که مي خواهد باشد اين خانم فقط به ازدواج فکر مي کند – آن هم همين حالا – براي او مهم نيست که شخص مورد نظر چه کسي است و شغل او چيست. تا زماني که مردانگي داشته باشد، مي تواند او را راضي نگه دارد. مراقب اين يکي هم باشيد

خانم هاي دمدمي
او در ابتدا از خيلي چيزها چشم پوشي مي کند که همين امر باعث جذب شدن مردها به سمتشان مي باشد. او به شما چيزي را تحويل مي دهد که دقيقا توقع شنيدش را داريد؛ اما زمانيکه رابطه عميق تر شده (يا به ازدواج کشيده مي شود) شما تازه با چهره حقيقي او آشنا مي شويد. بانوي عزيز شما يک شبه، تبديل به يک آدم حريص، طماع، پولکي، و حيوان صفت مي شود که اگر به خواست هايش نرسد شما را عذاب خواهد کرد

خانم آزار دهنده

معمولا اين مدل خانم ها از يک کيلومتري قابل تشخيص هستند. آنها با شما معاشقه مي کنند و جاذبه هاي جنسي شان را به نمايش مي گذارند. گاهي اوقات به دنبال مردهاي پر سن و سال تر هستند. آنها اغلب مردها را از نظر جنسي تحريک مي کنند و بعد راه خود را مي گيرند و مي روند. آنها مردها را مانند زنبورهايي که به سمت عسل کشيده مي شوند به سوي خود جلب مي کنند. هر طوري که با شما رفتار کنند، هيچ گاه نبايد به آنها اعتماد کنيد زيرا اگر مرد بهتري را پيدا کنند به سادگي آب خوردن از شما دل کنده و به سمت او مي روند

خانم قدرت طلب

آنها انسان هاي پستي هستند که مي خواهند قدرت کنترل تمام امور زندگي شما را به دست گيرند. آنها به شما مي گويند چه لباسي بپوشيد، کجا برويد، با چه کسي صحبت کنيد، با چه کساني مي توانيد دوست باشيد، چه چيزي مي توانيد بخوريد... و خلاصه همه چيز. و اگر بخواهيد در مقابل عقايد آنها از خود مقاومت نشان دهيد، اخم هايشان در هم فرو مي رود، شما را از سکس محروم مي کنند، گريه و زاري راه مي اندازند و از هر سلاح و تاکتيک ديگري که بلد هستند کمک مي گيرند، تا شما را از پاي در آورند و چاره ديگري جز سر فرود آوردن در مقابل خواست هايشان را برايتان باقي نخواهند گذاشت

ما به شما اخطار داديم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اينها بدترين نمونه ها بودند. مطمئنا خانم هاي خوبي هم هستند که تنها قسمت کمي از اين بدي ها را دارا هستند. اما بهتر است که هميشه مراقب خانم هايي که در ليست بالا به شما معرفي کرديم باشيد

حالا که از خصوصيات آنها آگاهي لازم را پيدا کرديد، اگر با آنها ارتباط برقرار کرديد، تنها کسي که بايد سرزنش شود، شخص شماست

زن بــه مثـــابه مـتاع

سپتمبر 2010
در جامعه اولیه یا بدوی همه افراد بشر منجمله زنان و مردان در برابری کامل نسبت به یکدیگر زندگی می کردند وعلت برابری زن و مرد و رابطه عادلانه ،هماهنگ و انسانی همانا فقدان مالکیت خصوصی و نبود جامعه مرد سالاری بود.
جامعه اولیه از نارسائی ها و نا برابری های غیر انسانی، جوامع عصر تمدن کاملاً مبرا بود و زنان از موقعیت قابل احترام و بالاتری نسبت به مردان برخوردار بودند. البته برتری زنان نه به معنی تنومندی و زور بازوی آنها بوده بلکه جنبهً معنوی و عقیدتی داشته است. ولی با تقسیم کار ابتدائی ، برتری مرد بر زن در جامعه ابتدائی شکل می گیرد و مرد به صفت یک عنصر اساسی در جامعه عرض اندام می کند و تامین معیشت ، کنترول و قیمومیت خانواده را در دست گرفته و زن را جزء دارائی خود شمرده « مایملک » و او را وادار به اطاعت و فرمانبرداری از خود می سازد. این نوع جامعه که زن در چنگال مرد و در اختیار کامل مرد قرار می گیرد. بنام جامعه مرد سالار یاد می شود. که همین حکمروائی مردان در برابر زنان به مرور زمان به یک نظم اجتماعی در می آید و همه اعضای جامعه بصورت مجمعی آنرا پذیرفته و هر گونه سر کشی از آن به مثابه جرم و خلاف رفتاری از نورم اجتماعی آن جامعه تلقی می شود. در کشور ما از قرن های متوالی بدینسو جامعه مرد سالاری با توسل با زور و زر نیمه بدنه جامعه را معیوب ساخته و در چهار دیواری های خانه محصور ساخته است ، حتی کودکان دختر شستشوئی مغزی شده و از همان آوان کودکی در کنار مادران خود قرار می گیرند و همینکه پا به نو جوانی می گذارند از جانب مادر و مادر کلان درس های عفت و نجابت به ایشان تفهیم می شود و به آنها فهمانیده می شود که بروی همه عواطف و احساسات طبیعی خود پا گذاشته و از پدر خود که رییس خانواده است اطاعت و فرمانبرداری کند. دختر همینکه به سن بلوغ میرسید ، والدین بدون در نظر گرفتن انتخاب دختر و یا حد اقل یک پرسش از دختر ، او را نامزد می سازند ، از موافقه و عدم موافقه دختر اصلاً سوالی به میان نمی آیند و بدون اینکه دختر نقشی در باره آینده خودش داشته باشد او را مانند متاعی بی اراده می پندارد.
بدون اینکه خودش تصمیم خود را بگیرد و سر نوشت خود را خودش تعین کند از دستی زندان بانی به اسم پدر به دست زندان بان دیگری به اسم شوهر سپرده میشود. در گذشته ها و همین اکنون نیز در بعضی نقاط کشوری عزیز ما دختر شوهر آینده خود را برای اولین بار در شب عروسی در مراسم آئینه مصحف و یا اتاق حجله « حجله: اتاق مزین و آراسته برای عروس و داماد ، اتاقی که عروس و داماد شب عروسی را در آن سپری می نمایند.»یکدیگر خود را می بینند. البته مسایل مربوط به ازدواج در کشور ما نظر به موقعیت جغرافیائی ، سطح آگاهی ، سطح دانش عمومی و مسلکی ، سطح اقتصادی و حاکمیت اقوام و قبایل مختلف از همدیگرمتمایز است. وقتی به زندگی شهری نظری اندازیم، ارزش های را می یابیم که در تحت جامه مدنی اوج می گیرد و زمانیکه راهی شهر های خورد و روستا ها میشویم جامعه مرد سالاری را با همه زشتی ها و عقب گرائی های آن به خوبی ملاحظه می کنیم. در ازدواج دو جوان در شهرهای بزرگ ، مصارف شب عروسی کمر شکن بوده و خانواده دختر چندان علاقه مند اخذ پول زیاد ، از داماد نبوده بلکه به عروسی مجلل پا فشاری می نمایند. در حالیکه در دهات پول زیاد از داماد مطالبه نموده و عروسی را در هوتل های لوکس نه ، بلکه در منازل شخصی خود بر پا میکنند.« که ازدیاد اشتراک کننده گان عروسی در دهات، بعضاً باعث منهدم شدن طبقه بالائی گردیده و تلفات زیادی نیز ببار آورده است در جریان سال جاری چندین اتفاق مشابه در روستا های بغلان ، قندوز و تخار بوقوع پیوست که باعث کشته و زخمی شدن تعدادی زیادی از اشترک کننده گان در مراسم عروسی گردید. »
هر قدر رو به دهات نمائیم و از مراکز شهر ها فاصله بگیریم به همان اندازه پول پرداخت شیربها ، مهر و یا هم طویانه گران تر و کمر شکن تر می گردد بنا به همین دلیل است که اکثریت جوانان ما به نسبت نداشتن پول کافی از ازدواج باز مانده اند. در حالیکه ازدواج عبارت از تصمیم آزادانه دو نفر برای زندگی مشترک شان است و یا به عباره دیگر ازدواج قراردادی میان زن و مرد است. هیچ قرار داد و یا معامله خرید بدون پول تحقق نمی پذیرد بدین دلیل در معامله ازدواج « البته در اکثر مناطق افغانستان » پول رکن اساسی دارد و درین معامله که متاسفانه زن به مثابه متاع خرید و فروش می شود ، یک مقدار پول تحت عناوین شیربها و یا طویانه به والدین دختر پرداخت می شود. « در طی سفر آخرم در شبرغان در جریان سال2010 ، در حضور ما یک دختر را به 25 لک افغانی به فروش رسانیدند و فامیل دختر مفتخر نیز بود که چنین دختری با ارزشی دارند که حسب دلخواه ای شان به فروش رسیده است.» در تحت نظام مرد سالاری زن منحیث متاع صرف یکبار به فروش می رسد و فرق آن از سایر امتعه درین است. طوریکه پیشتر یاد آور شدم این پول دختر فروشی در کشور ما بنام شیربها یاد می شود. «شیر بها مقداری پولی است که جهت تلافی مخارج بزرگ نمودن و شیر دادن دختر ، به والدین دختر داده می شود گر چه مقدار پول بدست آمده در برگیرنده مصارف که به دختر تادیه شده نیست. »ازین جاست که زن در ملکیت مرد می درآید و بصورت مستقیم و غیر مستقیم در اختیار مرد و خانواده آن قرار می گیرد. زن فروخته شده باید زن خوب و مطیع و فرمانبردار باشد خواهشات و یا تمتع جنسی مرد را در هر لحظهً که او خواسته باشد بر آورده سازد « ولو که زن بیمار و آماده نباشد» هم چنان زن باید در پروسه تولید سهم بگیرد چه این عملیه تولید در عرصه صنایع دستی « بافنده گی ، ریسنده گی و خیاطی » و یا هم در کشت و زراعت باشد . محصولات بوسیله انگشتان ظریف زن تهیه و به شوهران شان تعلق می‌گیرد ، شوهر حاصل کار زن را به بازار عرضه نموده و پول حاصله از آن را به جیب خود فرو می برند و زن فروخته شده ، با همه توانمندی و صداقت و ایمان داری همیشه در خدمت شوهر ، فرزندان و مهمتر از همه در خدمت خانواده شوهر قرار می گیرد.
به آزوی اینکه روزی دهات ما مانند شهرهای ما گردیده و دختران و زنان ما صاحب حقوق و صلاحیت های بیشمار شوند ، چنین پشنهادات را برای خوشبختی فرزندان مان ، به والدین گرامی پیشکش میدارم...

1 - ما باید به فرزندان خود حق بدهیم که فرزندان مان، در تصمیم گیری ازدواج های شان ، رول اساسی و مستقیم را خود شان عهده دار باشند.
2 - ما باید دختران زیر سن خود را به مکتب بفرستیم نه به خانهً بخت وشوهر.
3 - ما نباید جیگر گوشه های جوان خود را به مرد زن دار به شوهر بدهیم، بگذاریم زن اول مرد نیز ، بد بخت نشده او هم لا اقل زندگی ای ازخود داشته باشد. ما زنان نباید بالای هم جنس خود، به خاطر تمتع مرد،ظالم شویم و حق او را لگد مال سازیم.
4 - نباید ما دختران زیر سن خود را به زور و جبر به مردان محاسن سفید بفروشیم زیراآنها حیثیت پدرو پدرکلان را به کودک مان دارند.
5 - بهتر است که ما شیر بها را فراموش نموده و از عروسی های کمر شکن که باعث بدبختی دخترمان در آینده ها می شود جلوگیری به عمل آوریم.
6 - والدین پسر اگر توقع جهیز و جوره را ، از خانواده دختر نداشته باشند.کارپر ثمریرا انجام داده وتهداب زندگی پسر خود را با محبت بناء مینمایند.
7 - خانواده پسر اگرعروس خود، را مانند دختر خود بدانند و با او ، با لطف و مرحمت رفتار نمایند و پسر شان نیز، همه اعضای خانواده دختر را ،احترام نماید درین صورت تخم محبت و صمیمیت در میان خانواده ها کاشته میشود.
8 - دختر مهربان همیشه قدر وعزت همه اعضای خانواده پسر را میداشته باشد زیرا او میداند که احترام ، صداقت و محبت همیشه راز سعادت است.
9 - دختران و پسران جوان امروز ماً از آوردن کودکان زیاد جلوگیری بعمل می آورید و همیشه در فکر کم بودن ولی سالم زیستن هستند.
10 - والدین گرانمایه همیشه به سعادت و خوشبختی فرزندان می اندیشند.

 شیرین نظیری

زن پیشگام درنهضت زنان کشور) *** ازنجیبه آرش)

زنی با اسطوره فداکاری    

با خجسته زنی از دیار کمری ولایت کابل آشنا میشوید. من خوشبختانه با ایشان در جریان انتخابات دوره دوازدهم شورای ملی سال1344 در حوزه چهارم رای دهی شهرکابل معرفت حاصل کردم، و بعد از موفقیت در انتخابات رابطه ما محکمتر شد۰ جوانان و زنانی که درین حوزه انتخاباتی کار میکردند او را به اسم عمه جان صدا میزدند، بنابرین من نیز او را عمه جان میګفتم و تا کنون هم نمیدانستم که نام شان (آرا) است ، همه او را بمثابه یک زنی با احساس ، زن عاشق به میهن ، عاشق به آزادی و انسانیت میشناختند۰
خانم آرا فاروق از دهه چهل شمسی الی اخیر دهه هشتاد میلادی باتمام فراز و فرود جنبش های آزادی خواهانه ، روشنفکرانه و انقلابی جامعه ما یک جا راه رفته و با قدم های تاریخ قدم ګذاشته۰ او صاحب احساس و اندیشه باورمند برای رهایی زن از ستم خانواده و جامعه سنتی و مرد سالار بوده است، بنابر همین خصوصیت افتخار عضویت سازمان دیموکراتیک زنان افغانستان را کسب نموده و در طی مبارزات حق طلبانه بخاطر احیای حقوق زن های افغانستان هرګز در مورد زنده ګی شخصی خود چیزی نګفته بود۰ وقتی با او از طریق تیلفون صحبت کردم صدایش مثل سابق رسا و مصمم بود با وصف آن که ۹۷ سال عمر دارد. بدون درنگ مرا شناخت۰ وقتی از صحت اش جویا شدم شعر ګونه بمن چنین ګفت:
« نه تب دارم نه بیمارم- اګر سرخم چنان آتش حدیث دیګری دارم
شما باید بدانید که من پیدای پیدایم- برای صلح و آزادی چنان عاشق و شیدایم»۰
او بدون لحظه ای تردید به سوی من شتابان شد و مرا با ریشه خود آشنا ساخت که از تبار آزادی خواهان و فداکاران است۰ وقتی حافظه او را کنکاش کردم او ب