روز بزرگداشت ابوعلی سینا و روز طبیب

روز اول سپتمبر که هم‌زمان باسالروز تولد ابوعلی سینا است برای روز طبیان در نظر گرفته شده است.                                      «ابوعلی حسین بن عبداللّه بن حسین بن علی بن سینا» معروف به شیخ الرئیس، از حکمای بزرگ و علمای نامدار جهان و طبیان اسلام است. ابوعلی سینا از مشهورترین و تاثیرگذارترین فیلسوفان و دانشمندان است که آثارش در زمینه فلسفه ارسطویی وطبی اهمیت بسیار دارد.    شیخ 450 کتاب به زبان‌‏های فارسی و عربی در زمینه‌های گوناگون نوشته ‌است و تالیفات فراوان دارد که اشارات، شفا، حکمت عرشیه، قضا و قَدَر و لغهالعَرَب و… از آن جمله‌‏اند. از معروف‌ترین کتاب‌هایش کتاب شفا، دانشنامه علمی و فلسفی جامع و کتاب قانون یکی از کتاب‌های معروف ابن سینا در زمینه علم طب است.                                                                                                                                                                                                                وی در سوم ماه صفر سال 370 قمری در بلخ به دنیا آمد. از کودکی به یادگیری علوم زمان پرداخت و به طبیعت، گیاهان و حیوانات علاقه خاصی داشت و اوقات فراغت خود را در دشت و صحرا به جستجو و کسب تجربه می‌پرداخت.  بدین صورت از دوران کودکی به خواص گیاهان دارویی و طبابت علاقه‌مند شد. ابن سینا از حیث نیروی جسمانی، مردی نیرومند بود و به همین خاطر از کار کردن احساس خستگی نمی‌کرد، وی همچنین از لحاظ نیروی ذهنی و تفکر نیز بسیار نیرومند بود، به گونه‌ای که در سن هجده سالگی توانست تمامی دانش‌های زمان خود را فرا گیرد.  هرگاه با مسئله سختی مواجه می‌شد با وضو به مسجد شهر می‏‌رفت و حل آن مساله را از خداوند می‌‏خواست. ابوعلی سینا به سبب معالجه بیماری «امیر نوح بن منصور سامانی»، مقرب پادشاه شد. شیخ از این فرصت استفاده کرد و به کتابخانه دربار راه یافت. در مدت عمر ابوعلی سینا، وقایع متعددی بر او گذشت که از وزارت تا زندان را در برداشت. سرانجام این دانشمند شهیر و فیلسوف کبیر در 58 سالگی درگذشت .                                                                                                            01-09-2018               

دانسنتی های جالب از دزدیدن مغز تا دوران کودکی آلبرت اینشتین

 

در طول تاریخ زندگی بشر، دانشمندان و نوابغ زیادی وجود داشته اند. اگر تلاش های کسانی مانند آیزاک نیوتن و ابو علی سینا بلخی نبود، ما نمی توانستیم آسایش و رفاه امروزی را داشته باشیم. دانشمندان تا به حال دستاوردهای بسیاری مانند اختراع تلفن، سفر به فضا و اختراع کامپیوتر را برای ما به ارمغان آورده اند. ما در گذشته مدیون افرادی مانند نیوتون بوده ایم و امروز نیز به کسانی مانند آلبرت اینشتین افتخار می کنیم.                  آلبرت اینشتین دانشمند آلمانی با نظریات و تئوری های حیرت انگیز و جنجالی خود مانند تئوری نسبیت، انقلابی در عرصه علم ایجاد کرد و توانست بشر را بیش از پیش به اهدافش نزدیک نماید. از او همواره به عنوان یکی از باهوش ترین انسان هایی که روی کره زمین زندگی کرده یاد می شود. با وجود آن که همه از بیشتر مسائل زندگی او آگاهی دارند، اما درباره اینشتین حقایقی وجود دارد که کمتر کسی از آن ها آگاه است.ما در این مقاله قصد داریم 8 حقیقت کمتر شنیده شده درباره آلبرت اینشتین را برای شما بیان کنیم. تا پایان همراه باشید.

آلبرت اینشتین دیر شروع به صحبت کرد.

دانشمند نابغه در مقایسه با دیگر کودکان، به نسبت دیر زبان گشود و تا سن 7 سالگی نیز نسبت به حرف زدن بی میل بود. برخی ها اعتقاد داشتند که علائم مشاهده شده از ابتلای وی به سندروم آسپرگر – شکل ملایمی از بیماری اوتیسم – (اختلالی که روی زبان و رفتار کودکان تاثیر می گذارد) حکایت دارند.                                                        او در ریاضیات ضعیف نبود  : علی رغم آن که خیلی ها گمان می کنند اینشتین در ریاضیات مشکل داشته و نتوانسته آن را با موفقیت پشت سر بگذارد، باید بگوییم که چنین چیزی صحت ندارد و او هم به ریاضی و هم به فیزیک تسلط داشته،به گونه ای که از 12 سالگی شروع به یادگیری محاسبات کرده است.

تمام ایده های بزرگ اینشتین در یک سال شکل گرفتند

در سال 1905 میلادی، دانشمند آلمانی 4 مقاله منتشر کرد و در آن ها بزرگترین ایده هایش را با دیگران به اشتراک گذاشت. هر 4 مقاله هنگام نوشتن رساله دکتری و زمانی که او به عنوان کارمند در اداره ثبت اختراعسوییس حضور داشت، منتشر شدند. از این 4 پژوهش، یکی از آن ها مربوط به محاسبات ریاضی تئوری نسبیت بود و سه تای دیگر نیز برای وی جایزه نوبل را به ارمغان آوردند.                                                                                                                                                            او به خاطر نظریه نسبیت جایزه نوبل را کسب نکردمقاله ای که وی برای نظریه نسبیت نوشت، نتوانست جایزه نوبل را برایش به ارمغان بیاورد. در عوض مقاله حاوی تشریح اثر فوتوالکتریک با استفاده از فیزیک کوانتوم، این افتخار را از آن اینشتین نمود. با این که مورد اول به شهرت بیشتری دست یافت، اما جایزه ای برای آلبرت اینشتین به همراه نداشت، زیرا سال ها طول کشید تا یکی از پیش بینی های او به نام همگرایی گرانشی اثبات شود..                                                                          او یک بار به عنوان واسطه با گروگان گیر ها مذاکره کرد همه می دانند که آلبرت اینشتین یک صلح طلب بود و این را در طول جنگ جهانی اول به اثبات رساند. دانش آموزان افراطی در دانشگاه برلین، رئیس دانشگاه همراه با چند تن از اساتید را به گروگان گرفتند. اینشتین که از احترام زیادی در دانشگاه برخوردار بود، همراه با مکس برن رهبر فیزیک کوانتوم، توانستند مشکل را به طور مسالمت آمیز حل کنند..                                                                                                                                  جایزه نوبل او صرف حل و فصل مسئله طلاق شدجایزه نوبلی که او به خاطر یکی از مقاله هایش به دست آورد، برای حل و فصل مسئله طلاق از میلِوا ماریچ مورد استفاده قرار گرفت. دانشمند آلمانی به همسرش قول داده بود که اگر جایزه را ببرد، آن را برای طلاق به او خواهد داد. برای همین مسئله یاد شده تا سال 1922 به طول انجامیدریاست جمهوری رژیم صهیونیستی به آلبرت اینشتین پیشنهاد شد.                                                                                                                                  علاوه بر دستاوردهای علمی، اینشتین به خاطر موضع گیری ها و دیدگاه های سیاسی اش نیز شهرت داشت. همه او را به عنوان یک صلح جو و کسی که پس از جنگ جهانی دوم از منع گسترش صلاح های هسته ای حمایت می کرد، می شناختند. در سال 1952، نخست وزیر رژیم صهیونیستی ریاست جمهوری این سرزمین اشغالی را به نابغه آلمانی پیشنهاد داد، اما آلبرت اینشتین پیشنهاد ارائه شده را رد کرد و آن را نپذیرفت..                                                                                                     

     مغز او یک بار دزدیده شد                                                                                 قرار شد پس از مرگ اینشتین، جسدش سوزانده شود، اما پزشکی که در سال 1955 میلادی قرار بود بدن او را کالبد شکافی کند، نقشه های دیگری در سر داشت. وی این فرصت را به دست آورده بود که روی مغز 1٫225 کیلوگرمی یکی از نوابغ قرن مطلالعه کند، بنابراین آن را همراه با چشم های اینشتین دزدید. وی بعدها چشم ها را به چشم پزشک اینشتین اهدا نمود.این پزشک چندین بار مغز را جا به جا کرد و برای آن که بتواند آن را در شیشه های کوچک نگه دارد، مغز را به چندین قسمت کوچک تقسیم نمود. با این حال هرگز مطالعه ای روی آن صورت نگرفت. 43 سال پس از این ماجرا، نمونه ها به پرینستون باز گردانده شدند.